§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie

Postanowienie III Kow 371/22/s

odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie

Teza / krótkie omówienie

odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt III Kow 371/22/s « POSTANOWIENIE 31 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Płocku, III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych - w składzie: Przewodnicząca - Sędzia SO Joanna Cieślak bez udziału prokuratora w sprawie skazanego S.M. syna T. po rozpoznaniu skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z dnia 24 stycznia 2022 roku w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art.165 $ 2 k.k.w. na podstawie art. 781-2i85 k.kw. postanawia: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Uzasadnienie W sprawie sygn. akt III Pen 85/22 skazany S.M. złożył wniosek o udzielenie zgody na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 165 $ 2 k.k.w. (k - 110) w celu znalezienia pracy i mieszkania Dyrektor Zakładu Karnego w Płocku decyzją z 15 lutego 2022 r. (k - 11) odmówił udzielenia zezwolenia, jak wyżej z uwagi na negatywną prognozę kryminologiczną. Pismem z 14 marca 2022 r. (data wpływu) skazany wniósł skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie. Zakładu Karnego w trybie art. 165 $ 2 k.k.w. W uzasadnieniu skargi skazany wskazał na swoje poprawne zachowanie prezentowane w izolacji penitencjarnej (k-2). Dyrektor Zakładu Karnego w Płocku wypełniając dyspozycje art. 7 k.k.w. nie przychylił się do skargi ( k 10). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zawarte w niej argumenty nie stanowią podstawy do uznania, iż zaskarżona decyzja była niezgodna z prawem w rozumieniu art.7 $ 1 k.k.w. czyli zarówno niezgodna z przepisami jak też niezasadna pod względem faktycznym. . Z treści art.165 $ 2 k.k.w. wynika jasno, iż skazanemu można zezwolić na opuszczenie zakładu karnego, łącznie na czas do 14 dni, zwłaszcza w celu podejmowania starań o uzyskanie po zwolnieniu odpowiednich możliwości zamieszkania i pracy. Zezwolenie na opuszczenie zakładu można przyznać skazanemu, którego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że --- STRONA 2 --- w czasie pobytu poza zakładem karnym będzie przestrzegał porządku prawnego. Należy podnieść, że udzielenie skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art.165 $ 2 k.k.w. ma charakter wyjątkowy. Przedmiotowa norma prawna stwarza zatem jedynie możliwość uzyskania przez osadzonego zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. W niniejszej sprawie odmowa udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego została uzasadniona negatywną prognozą kryminologiczno - społeczną, która to okoliczność nie wyklucza udzielenia przedmiotowego zezwolenia, jednak jest istotnym argumentem przeciwko wydaniu takiego zezwolenia. Z notatki służbowej Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku (k - 12) wynika, iż powodem negatywnej prognozy kryminologiczno - społecznej sformułowanej wobec skazanego były czynniki takie, jak: uprzednia wielokrotna karalność, brak głębszego poczucia odpowiedzialności za swoje czyny, charakter popełnionych przestępstw, doprowadzenie przez funkcjonariuszy do odbywania kary oraz istnienia realnego zagrożenia popełnienie przez skazanego czynu zabronionego. Powyższe negatywne przesłanki spowodowały, iż Dyrektor Zakładu Karnego w Płocku wydał odmowną decyzję na czasowe opuszczenie przez skazanego Sebastiana Materskiego jednostki penitencjarnej. Nie można zatem uznać, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku o odmowie udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art.165 $ 2 k.k.w. jest niezgodna z prawem. W świetle zgromadzonego w sprawie materiale dowodowego decyzja ta była również zasadna albowiem ustalenia w zakresie prognozy kryminologicznej na przyszłość są w pełni prawidłowe. W przypadku skazanego istnieje szereg przesłanek, prawidłowo ocenionych przez dyrektora zakładu karnego, przemawiających za negatywną opinią kryminologiczną na przyszłość. Prognoza ta znajduje też pełne potwierdzenie w aktualnej opinii zakładu karnego. Sąd oczywiście nie neguje aktualnie poprawnego zachowania skazanego, bezspornym jest, że na przestrzeni odbywania kary był on tylko raz karany, za to wielokrotnie nagradzany. W ocenie sądu jednakże, uwzględniając wszystkie przesłanki mające wpływ na ustalenia co do prognozy kryminologicznej na przyszłość, między innymi takie jak wielokrotna karalność mimo młodego wieku, wejście w konflikt z prawem już jako osoba nieletnia, duże inklinacje do popełniania przestępstw, nie sposób przyjąć aktualnie jednoznacznie pozytywnej prognozy kryminologicznej na przyszłość co stoi na przeszkodzie udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego. Na koniec wskazać należy, iż dyrektor zakładu karnego zasadnie również wskazał, iż skazany wcześniej deklarował zamieszkanie po zwołnieniu u matki, co powinno pozwolić mu na szukanie czy to nowego miejsca pobytu czy pracy. Taka deklaracja wynika też z opinii Zakładu Karnego o skazanym z 31 maja 2022r. / Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Płocku#III Kow 371/22/s#art. 7 k.k.w.