Postanowienie III Kow 321/21/s POSTANOWIENIE

--- STRONA 1 --- - * ś Sygn. akt III Kow 321/21/s POSTANOWIENIE <. Dnia 12 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — Sędzia Andrzej Kamiński | po rozpoznaniu skargi skazanego M. S. s. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Barczewie z dnia 04.01.2021 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia uchylić zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Barczewie z 4.01.2021 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej — nagany — osadzonemu M. S. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Zakładu Karnego w Barczewie wymierzył osadzonemu M. S. karę dyscyplinarną nagany za przekroczenie dyscyplinarne polegające na uczestnictwie w sytuacji konfliktowej w celi mieszkalnej, z innym współosadzonym i nie wykonania połecenia przełożonego tj. zaprzestania bójki i zachowania zgodnego z prawem. W ustawowym terminie ukarany wniósł skargę na przedmiotową decyzję, podnosząc, że nie popełnił zarzucanego mu wykroczenia tylko bronił się przed bezpodstawnym atakiem, ze strony innego osadzonego tj. D. B. W dniu 1.02.2021 r. Dyrektor Zakładu Karnego w Barczewie podtrzymał decyzję o ukaraniu dyscyplinarnym skazanego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie osadzonego M. S. jest zasadne. Użyte w art.7 $ I kkw wyrażenie — niezgodność z prawem winno być szeroko rozumiane. W terminie tym mieści się również sytuacja kiedy orzeczenie nie odpowiada prawu wskutek popełnienia błędu w ustaleniach faktycznych. Dlatego decyzja organu wymienionego --- STRONA 2 --- * + w art. 2 pkt 3-6 i 10 k.k.w. nie może być dowolna tylko powinna być poparta ustalonymi przez ten organ faktami, logicznie przez niego ocenianymi. Z uzasadnienia zażalenia M. S. jasno wynika, że to D. B. doprowadził do sytuacji konfliktowej w celi mieszkalnej i szarpaniny z innym osadzonym, którego usiłował uderzyć trzymającym w ręku taboretem. Prawdą jest, że osadzeni nie reagowali na wezwanie oddziałowego do zachowania zgodnego z prawem. Jednakże osadzony M. S. logicznie to uzasadnił podając, że obawiał się o swoje życie i zdrowie. Należy pamiętać, że napastnik w dalszym ciągu trzymał taboret w ręku. Fakt ten potwierdził st. kpr. R. K. — strażnik działu ochrony. To, że prowodyrem sytuacji konfliktowej w celi mieszkalnej był osadzony D. B., który nie reagował na wydawane polecenia i znajdował się w stanie znacznego pobudzenia wynika z innych dowodów, w szczególności z treści notatek służbowych, kpt. E. W. oraz plut. W. C. (k. 18-19). Z kolei z relacji innych osadzonych wynika, że to D. B. podczas rozmowy zaatakował M. S., który bronił się przed atakiem napastnika. Dlatego w zaistniałej sytuacji nie można wykluczyć, że uwolnienie napastnika z uścisku i natychmiastowe zastosowanie się do polecenia funkcjonariusza SW mogło doprowadzić do wzmożonego ataku i uderzenia żalącego się trzymanym taboretem. Należy zaznaczyć, że po wejściu funkcjonariuszy SW do celi mieszkalnej, w której doszło do incydentu osadzony S. poddał się poleceniom - przełożonych, w przeciwieństwie do D. B. wobec którego użyta została siła fizyczna. Tym samym argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji w połączeniu z właściwą analizą całościowego zachowania osadzonego M. S. nakazują uchylić decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Barczewie z dnia 4.01.2021 r. " Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.