Postanowienie III Kow 199/22/s . POSTANOWIENIE 04 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Płocku

--- STRONA 1 --- Sygn. akt III Kow 199/22/s . POSTANOWIENIE 04 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Płocku, III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych — w składzie: | Przewodnicząca - Sędzia SO Joanna Cieślak bez udziału prokuratora w sprawie skazanego M.K. syna M. po rozpoznaniu skargi skazanego na decyzję zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z 12 stycznia 2022 roku w przedmiocie wycofania skazanego z nieodpłatnego zatrudnienia w Zakładzie Karnym w Płocku na podstawie art. 7$1-2i$5 kkw.wzw.zart.121$5 kkw. postanawia: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Uzasadnienie Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku decyzją wydaną w dniu 12 stycznia 2022 r. wycofał z zatrudnienia skazanego M.K. z przyczyn związanych z funkcjonowaniem jednostki. Z notatki służbowej sporządzonej w dniu 04 stycznia 2022 r. wynika, iż osadzony będąc zatrudniony przy obsłudze łaźni odmówił wyjścia do pracy bez podania przyczyny (k - 6). Sąd Okręgowy postanowieniem z 23 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt III Kow 220/22/s utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o wymierzeniu kary łącznej nagany za przewinienia dokonane m. in w dniu 04 stycznia 2022 r. - odmowa wyjścia do pracy wskazując, iż wymierzona wobec skazanego kara była adekwatna do stopnia jego zawinienia i zapewnia realizację celów wychowawczych. Na powyższą decyzję skargę złożył skazany, kwestionując jej zasadność wskazał, iż zgodnie z ustaleniami poczynionymi z oddziałową w dniu 04 stycznia 2022 r. został doprowadzony z miejsca wykonywania pracy na widzenie z matką. Po wszystkim wrócił do miejsca pracy i ustalił z kierowniczką, iż zostanie doprowadzony na oddział w celu wykonania rozmowy telefonicznej. Po wykonaniu rozmowy oczekiwał na powrotne doprowadzenie go przez osoby wydające obiad do miejsca wykonywania pracy w celi mieszkalnej. Skazany nie został doprowadzony ponownie do miejsca pracy, nikt skazanego nie odebrał, a w dniu następnym dowiedział się, że kierowniczka wystąpiła z wnioskiem o ukaranie skazanego z uwagi na odmowę przez wykonywania pracy (k - 2 - 3v). Wypełniając dyspozycje art. 7 $ 3 k.k.w. dyrektor nie przychylił się do skargi k6. --- STRONA 2 --- W ocenie sądu skarga skazanego Michała Kamińskiego syna Marka nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zawarte w niej argumenty nie stanowiły podstawy do uznania zaskarżonej decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku za niezgodną z prawem w rozumieniu art. 78 1 k.k.w., zaś tylko w takim wypadku Sąd Penitencjarny jest władny uchylić taką decyzję lub zmienić ją zgodnie z żądaniem skarżącego. W pierwszej kolejności z mocą należy podkreślić, że zgodnie z art. 121 $ 3 kkw zatrudnienie skazanego następuje za zgodą i na warunkach określonych przez dyrektora zakładu karnego, zapewniających prawidłowy przebieg odbywania kary pozbawienia wolności (art.121 $ 3 k.k.w.). Oczywistym, więc jest, że zgodnie z art.121 $ 5 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może cofnąć zgodę na zatrudnienie skazanego lub wykonywanie przez niego pracy zarobkowej z przyczyn związanych z funkcjonowaniem zakładu karnego, a zwłaszcza z jego bezpieczeństwem. Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku decyzję o wycofaniu skazanego z nieodpłatnego zatrudnienia na stanowisku obsługi łaźni podjął z przyczyn związanych z funkcjonowaniem Zakładu Karnego, a zwłaszcza jego bezpieczeństwa. Decyzja ta poprzedzona była notatką służbową sporządzoną przez funkcjonariusza jednostki i wynika z niej bezpośrednio, iż skazany w dniu 04 stycznia 2022 r. odmówił wyjścia do pracy bez podania przyczyny. Takie właśnie przesłanki legły u podstaw zaskarżonej decyzji, co wynika z załączonych dokumentów (k - 6 - 8) i brak jest podstaw do uznania, iż sytuacja z dnia 04 stycznia 2022 r. miała inny przebieg, podnoszone w skardze skazanego wyjaśnienia odnośnie przedmiotowego zdarzenia, nie są w stanie podważyć ich wiarygodności. Skazany niewątpliwie winien przestrzegać regulaminu wewnętrznego zakładu karnego i w sposób czynny angażować się w swój własny proces readaptacyjny. Biorąc pod uwagę przewinienie skazanego, zasadnym było wycofanie go z zatrudnienia z przyczyn związanych z funkcjonowaniem zakładu karnego, a zwłaszcza z jego bezpieczeństwem. Powyższa decyzja została poparta również wydanym w dniu 23 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt III Kow 200/22/s postanowieniem Sadu Okręgowego w Płocku w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z 12 stycznia 2022 r. o ukaraniu skazanego łączną karą dyscyplinarną w postaci nagany. Podkreślić należy, iż podstawą wymierzenia wobec skazanego kary łącznej w postaci nagany były przewinienia dokonane przez skazanego polegające na odmowie wyjścia do prawy w dniu 04 stycznia 2022 r. oraz niewłaściwego ubioru podczas apelu w dniu 31 grudnia 2021 r. Konkludując podnieść należy, iż złożona skarga nie zawiera takich argumentów, które uzasadniałyby uchylenie bądź zmianę zaskarżonej decyzji. Z tych względów postanowiono jak na wstępie.