Wyrok – III Kow 1792/13

Treść orzeczenia III Kow 1792/13 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych Your browser is ancient! Upgrade to a different browser or install Google Chrome Frame to experience this site. X Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies . Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych BIP Rozmiar tekstu + - Kontrast + - Wyszukiwanie Sądy powszechne Hasła tematyczne ETPCz Liczba dokumentów w bazie: 456 298 Ostatnia aktualizacja: 8 sierpnia 2026 III Kow 1792/13 - uzasadnienie Sąd Okręgowy w Zamościu z 2013-10-16 4 Metryka Treść Powołane przepisy Orzeczenia podobne d D Sygn. akt III Kow 1792/13 el II.P O S T A N O W I E N I E o odmowie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego Dnia 16 października 2013r. Sąd Okręgowy w Zamościu Wydział III Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: b.a. Przewodniczący: Sędzia SO Ryszard Gargol Protokolant: sekr. sąd P. K. po rozpoznaniu wniosku skazanego A. M. o udzielenie zezwolenia na obywanie kary w systemie dozoru elektronicznego wysłuchaniu Prokuratora Prok. Okręgowej Marka Sowy który sprzeciwiał się wnioskowi na podstawie art. 6 ust. 1 Ustawy z dnia 7.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego ( Dz. Ust. Nr. 142 poz. 960 z 2007 r. , z późniejszymi zm.); p o s t a n o w i ł : I. odmówić skazanemu A. M. udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem: Sądu Rejonowego w T. (...) . w sprawie: sygn. akt II K 766/10 poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. II. na podstawie art.624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków należnych Skarbowi Państwa . UZASADNIENIE Skazany w dniu 12.09.2013 r. złożył wiosek o udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego . Wniosek uzasadnił swoją trudną sytuacją rodzinną ( k.3 ). Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć , że Sąd Penitencjarny może udzielić zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, oraz jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym ( art. 6 ust. 1 Ustawy z 7.09.2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego ). Jak wynika ze zgromadzonych dowodów skazany do tej pory, w ciągu ostatnich trzech lat, czterokrotnie był już karany za podobne, bądź takie same przestępstwa z art. 244 kk . i art. 178 a § 4 kk .W jednym przypadku, w 2012 r. zastosowano wobec niego system dozoru elektronicznego ( sprawa III K. (...) SO Zamość) . Wydając to orzeczenie sąd jednak nie dysponował wiedzą, że wobec skazanego zapadły już cztery wyroki, lecz przyjmował, zgodnie z ówczesnymi danymi o karalności, że tylko trzy ( patrz : k.12 cytowanych akt ). Ilość wydanych wyroków wobec skazanego ( 4 ) świadczy o jego niepoprawności . Ponadto trzeba zauważyć, że ostatnie przestępstwo skazany popełnił w dniu 1.07.2012 r. a więc jeden dzień przed wydaniem wyroku w sprawie VII K 153/12 SR w T. (...) . Ma to szczególną wymowę, potwierdza ocenę , że skazany nie obawia się ani kar, ani toczących się wobec niego postępowań karnych. Udzielenie zezwolenia na dozór elektroniczny w chwili obecnej byłoby niczym nieuzasadnioną pobłażliwością wobec nieustępliwej postawy skazanego . Ilość wydanych w tym przypadku wyroków nie wpłynęła pozytywnie na zmianę jego zachowania. Wskazuje to na znaczną demoralizację, niepoprawność skazanego, dotychczasową nieskuteczność środków wychowawczych o charakterze wolnościowym, konieczność zastosowania znacznie surowszych oddziaływań resocjalizacyjnych ( warunki izolacji więziennej ) . Dla osiągnięcia wszystkich celów orzeczonej kary nie wystarczy w tym przypadku zastosowanie dozoru elektronicznego . Nie podważa tych ustaleń treść wywiadu środowiskowego z dnia 23.12.11 r. ( k.13 ). Wynika z niego, że skazany w miejscu zamieszkania ma dobrą opinię . Ocenę taką można podzielić tylko częściowo, gdyż wielokrotna uprzednia karalność, notoryczność łamania - głównie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym , nie pozwala na taką pozytywną ocenę . Natomiast „ trudna sytuacja rodzinna” ( patrz: – cytowany wywiad kuratora zawodowego, choroba skazanego ), może ewentualnie uzasadniać udzielenie w przyszłości przerwy w karze, oczywiście o ile zostaną spełnione wszystkie przesłanki z art. 153 § 2 k.k.w. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 6 ust. cytowanej na wstępie Ustawy, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego . Przedstawione przez skazanego we wniosku argumenty należy uznać za niezasadne i nie zasługujące na uwzględnienie. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 624 § 1 kpk . Zwolnienie skazanego od kosztów uzasadnione jest jego trudną sytuacją finansową . Z tych względów Sąd orzekł jak na wstępie. Na oryginale właściwy podpis Dodano: 3 grudnia 2013 , Opublikował(a): Elżbieta Żary Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Zamościu Data wytworzenia informacji: 16 października 2013 Deklaracja dostępności Polityka cookies Indeksy Kanały RSS Zgłoś błąd Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych © Ministerstwo Sprawiedliwości 2012-2026 NeuroScope, NeuroGram © 1992-2026 Neurosoft Sp. z o.o.