Postanowienie III KK 334/2012

--- STRONA 1 --- do V p(i§1,L|/02 +De\0q1"h3a . . II KK 30412006 Postanowienie Sa,du Najwyzszego  Izba Kama Strona 1 z 3 " T0559 M050 QZYMO ozmuogn ®flfi WE ®%‘ Numer dokumentu LexPoI0nica: 2059734 Postanowienie Sqdu Najwyiszego  Izba Karna z dnia 11 grudnia 2006 r. II KK 304/ 2006 1 LexP0l0nica nr 2059734 Olzecznictwo Sqdu Najwyiszego w Sprawach Karnych 2006 poz. 2403 n..'.>Ia '£§P°..'£";°“'1;la =1i=='\:..¥_'a*=='"'=*s‘.'=:=\*:.'.2=1':2'==.2§g2.i.P'z.v.1=i=.@.'1=2 ""=...z.'==.=.'.2e 12:: _§!I_ko zachowanle mezmlennosci co do podmiotu czynu przedmiotu ochrony a w razie nawet . _   ' I , I . _ ‘1flI'=II;—liI' .%..i__..;.."._pas.‘..._:|:£‘_ ’ _!_:_1_Lnygzgusgen2dogasg; mugfcaficgynuglciitoigimozg oiglay_E£kr3=ywc1f_0nn§_.“ Orzeczenie dotyczy: Dz.U.1997.89.555: art. 14 § 1 Orzéczenie_ zostalo powoianew sprawach: Hm‘ III KK 334/2012, IV KK 139/2011, II KK 186/2010,]II KK 45/2009] SNO 15/2008 W orzeczeniq powolano sprawy: " .1..KZF’ 15/2992.. .\"_ KW.. l.1..1ZZ°.9l.= £1. KR. 1.62/7,3 . .. Przewoclniczqcy: Sqdzia A. Deptu+a ('S'praw0zdawca). Sqdziowie: J. Dcflrhy, R. Malarski. Sqd Najwyiszy w sprawie C2. M., skazanego z art. 271 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r., kasacji, wniesionej przéz Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyéé skazanego od wyroku Sqdu Okrqgowego w K. z dnia 13 paidziernika 2005 r. IV Ka 290/2005, zmieniajqcego wyrok Sqdu Rejonowego w K. z dnia 21 kwietnia 2005 r. II K 190/2004 oddala kasacje, kosztami sqdowymipostepowania kasacyjnego obciqia Skarb Pafistwa. Uzasadnienie C2. M. by% oskariony 0 to, 2e w marcu 2002 r. w K. jako rzeczoznawca majqtkowy p0éwiadczy1 nieprawde; w wydanym przez siebie operacie szacunkowym okreéfajqcym wartoéé rynkowq prawa wlasnoéci nieruchomoéci gruntowej zabudowanej budynkami Firmy C. Sp6+ka 2 0.0. poloionymi w K. przy (...), ktéry to operat posiuzw nastepnie prezesowi tej firmy M. B. do sprzedaiy nieruchomoéci swojej  siostrze B. T. w ten sposéb, 2e wycenfl jej wartoéé na kwote 3 308 000,00 2%, gdy tymczasem faktyczna wartoéé wynosila 13 710 000,00 zi tj. 0 popelnienie czynu 2 art. 271 § 1 k.k. ' ' u Sad Rejonowy w K., po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r. II K 190/2004 uzna+ C2. M. za winnego tego, ie w marcu 2002 r. w K., jako rzeczoznawca majqtkowy p0§wiadczy+ nieprawdq w wydanym przez siebie operacie szacunkowym, okreélajqcym wa rtoéé rynkowq nieruchomoéci gruntowej zabudowanej budynkami Firmy C. Spélrka z 0.0. polroionymi w K. przy (...), a |<t0|y to operat p0siu2y+ nastegpnie prezesowi tej firmy M. B. do sprzeclaiy nieruchomoéci sw0jej‘si0str2e B. T., w ten Serwis Prawniczy LexisNexis®  LexP010nica CDJDVD Stan prawny na clziefi 20130918 _C10 V M 131,0/02 +Der.«r¿5"ł1Zs Ł , II KK 30410006 Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karne Strona 1 z 3 " T0250 Host QŁYW ossrrurcjn eå āzfi ®% Numer dokumentu ŁexPoƒonƒc'a¦ 2059234 Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 11 grudnia 2006 r. II KK 304/ 2006 1 Le:›=:Po|onica nr 2059734 Orzecznictwo Sądu ixiajwyższego w Sprawach Karnych 2006 poz. 2403 rL.'?'= e..='=='f.'z°"'ā_';i= =e='.'_'r'='¬›:..E.'.'?='"'r'_z1_'='ś'Ł=..'.=.=r'¿^'_.'-_'_=-?'ż_'fl'==.z.sfl21PIz¿'.P'=.s.'1=e.s "e.'='=_s'afi też . _ I - I I _ I _ _mko ša¿hoĹg§_n|e__rlŁezr1__'ʧ_nnoś_ci co _d__o podmiotu czynił przed|_1li_etuährgrły _air ruł rjāwä innych ustaleń oo do czasu i miejsca czynu także tożsamośä osoby pokrzywdzonej. ,,, I ü Í- 0 -"-'Ł' 'if'-' í 0 šht- 1.. mi __;¦|¦|L._ tr- Ł-Ľi _„E -Å 'F Orzeczenie dotyczy: Dz.U.1997.89.555: art. 14 § 1 Orzeczenie zostało powołane -w sprawach: HQH III KK 334/2012, IV KK 139/2011, II KK 1B6,r'2010,]II KK 45ƒ2009,[` SNÜ 15/2008 W orzeczeniu powołano sprawy: ' UŚZF' 1512002.. .V_ KFŠÍI-._ 1.1..1Ĺ2UÜ_l_› .l..1.. 'ŚR lś2/73 _ ._ Przewodniczący: Sędzia A. Deptuła (sprawozdawca). Sędziowie: J. Dołhy, R. Malarski. Sąd Najwyższy w sprawie Cz. M., skazanego z art. 271 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r., kasacji, wn iesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść -r. skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 pażdziernika 2005 r. IV Ka 290/2005, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 kwietnia 2005 r. II K 19012004 oddala kasację, kosztami sądowymifpostępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. Uzasadnienie Cz. M. był oskarżony o to, że w marcu 2002 r. w K. jako rzeczoznawca majątkowy poświadczył nieprawdę w wyda nym przez siebie operacie szacunkowym okreśiającym wartość rynkową prawa własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami Firmy C. Spółka z o.o.' położonymi w K. przy (___), który to operat posłużył następnie prezesowi tej firmy ir-i. B. do sprzedaży nieruchomości swojej ' siostrze B. T. w ten sposob, ze wycenił jej wartość na kwotę 3 308 000,00 zł, gdy tymczasem faktyczne wartość wynosiła 13 710 000,00 zł tj. o popełnienie czynu z art. 271 § 1 k.k. ' ' H Sąd Rejonowy w K., po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r. II K 190/2004 uznał Cz. M. za winnego tego, że w marcu 2002 r. w K., jako rzeczoznawca majątkowy poświadczył nieprawdę w wydanym przez siebie operacie szacunkowym, określającym wa rtosć rynkową nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami Firmy C. Spółka z o.o. położonymi w K. przy (...), a który to operat posłużył następnie prezesowi tej firmy H. B. do sprzedaży nieruchomości swojej siostrze B. T., w ten -Y Serwis Prawniczy Le:.'›tisNe:zis® - LexPo1onica CDIDVD Stan prawny na dzień 2013-09-18 --- STRONA 2 --- 7II KK 304/2006 Postanowienie Sadu Najwyiszogo — Izba Kama Strona 2 z 3 sposéb, ie stwierdzil, ii: wtaécicielem gruntu jest firma C. oraz nie zawart w opinii danych dotyczacych wartoéci czynszéw w lokalachvwynajmowanych w budynkach wycenianej nieruchomoéci  i za to na podstawie art. 271 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. skazat go na gm/wne w wysokoéci 100 stawek dziennych ustalajqc wartoéé jednej stawki na kwote 50 2+. Wyrok ten zaskariyli zaréwno prokurator, jak i obror'1ca skazanego. Prokurator w apelacji wniesionej w czeéci dotyczqcej kary na niekorzyéé skazanego zarzucil raiqca niewspotmiernoéé kary wymierzonej Cz. M. Prokurator domagat sie wymierzenia skazanemu kary 10 ' miesiecy pozbawienia wolnoéci z warunkowym zawieszeniem jej wykqnania na okres 3 lat oraz orzeczenia érodka karnego w postaci zakazu wykonywania funkcji biegtego rzeczoznawcy na okres 3 lat oraz _ grzywny w wysokoéci 50 stawek dziennych po 10 zt kaida. " Obrofica zarzucii btad w ustaieniach faktycznych i wniést o uniewinnienie Cz. M. Sad Okregowy w K. wyrokiem z dnia 13 paidziernika 2005 r. IV Ka 290/2005 zmienit zaskariony wyrok w ten sposéb, ie: z opisu czynu przypisanego skazanemu wyeliminowat dziaianie polegajace na stwierdzeniu w operacie szacunkowym, it wiaécicielem gruntu jest firma ,,C. "oraz na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzeki wobec C2. M. érodek karny w postaci zakazu wykonywania funkcji biegtego rzeczoznawcy na okres roku. W pozostah/m zakresie wyrok Sadu Rejonowego utrzymany zostal w mocy. Kasacjewniést Rzecznik Praw Obywateiskich zarzucajac naruszenie art. 14 § 1 k.p.k. polegajqce na dokonaniu przez sad II instancji zasadniczej zmiany opisu czynu przypisanego skazanemu w stosunku do opisu czynu zawartego w akcie oskarienia, co stanowito wyjécie poza granice aktu oskarienia oraz naruszenie zasady skargowoéci, skutkujqce w konsekwencji skazaniem oskarionego za czyn nieobjety aktem oskarienia i w efekcie doprowadzito do uchybienia okreélonego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zwiazku z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. . W oparciu ,0t€1.l<_ $fQf_[TlLl.t0w§I_0¥.Z§l.lll.1.t_.RZe€1!flk..Braw__Obywatelskich wnios_k0wal 0 uchylenie wyroku Sqdu Okregowego w K. oraz zmienionego nimuwyroku Sadu Rejonowego w K. i uniewinnienie oskarionego ocl popetnienia przypisanego mu czynu.  ' Prokurator Prokuratury Krajowej wniést o oddalenie kasacji jako bezzasadnej. Rozpoznajac kasacje Sad Najwyiszy zwaiyt, co nastepuje: Kasacja okazala sie bezzasadna, wobec czego podlegaé musiata oddaleniu. Krytyczna ocene wywotuje jut sam wniosek zawarty w kasacji. Jeéli bowiem miatoby dojéé do stwierdzenia uchybienia opisanego w zarzucie kasacji, a wiec stwierdzenia okolicznoéci wytqczajacej éciganie w postaci skazania C2. M. za czyn nieobjety aktem oskarienia i naruszenia przez to zasady skargowoéci, to efekt procedurainy takiej konstatacji nie mégiby sie wyrazié w uniewinnieniu skaza nego, a jedynie w umorzeniu postepowania co do czynu przypisanego C2. M. Take] postaé rozstrzygniecia, dla opisanego uktadu procesowego przewiduje jednoznacznie przepis art. 414 § 1 zd. pierwsze k.p.k., czego w kasacji najwyrainiej nie dostrzeiono. Ale samo tylko umorzenie postepowania wobec stwierdzonej obrazy arc. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. powodowatoby, ie nie zosta+aby rozstazygnieta kwestia odpowiedzialnoéci Cz. M. za czyn zarzucony w akcie oskarienia, ktély byt objety skarga uprawnionego oskariyciela, a wiec sankcjonowatby dotkniete taka wada orzeczenia zaréwno sqclu pierwszej i drugiej insta ncji. Wszystko to pokazuje, jak nietrafne jest stanowisko wyraione w skardze kasacyjnej, gdy chodzi 0 rodzaj postulowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich orzeczenia kasacyjnego. _ Przechodzac natomiast do oceny samego zarzutu wysunietego w kasacji naieiy stwierdzié, 2e jest on caikowicie nietrafny. Naruszenie tozsamoéci czynu przypisanego do czynu zaazucanego C2. M. Autor kasacji upatruje w tym, 2e Jeden 2 rstornych efementdw rzutujqcyc/1 na tvzsamoéé zarzucanego czynu ZOSFE1‘ radykafnie zmfeniony. Zmiembnd zupefnfe aprb sposobu dz/23/anfa askarionego. Zamiast zachowamla pofegajacego na zamieniu wartoéci szacunkowej nieruchomoéci przyprkano zachowanfe pofegajace na cefom/m niezamrieszczeniu w operacie szacunkawym okreélonego rodzaju :?1f0n'nacj:Z.. W op13ie przypiaanego oskarzbnemu czynu nie pozostafo nic ze sposobu dzéafanrla oskarfonego aprbanego w Serwis Prawniczy LexisNexis®  LoxP010nica CDr'DVD_ Stan prawny na dziefi 20130918 “KJII KK 304i2Ü06 Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Kama Strona 2 z 3 sposob, że stwierdził, iż właścicielem gruntu jest firma C. oraz nie zawarł w opinii danych dotyczących wartości czynszów w lokaiachwynajmowanych w budynkach wycenianej nieruchomości - i za to na podstawie art. 221 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. skazał go na grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na kwotę 50 zł. Wyrok ten zaskarżyli zarowno prokurator, jak i obrońca skazanego. Prokurator w apelacji wniesionej w części dotyczącej kary na niekorzyść skazanego zarzucił rażącą niewspćrłmierność kary wymierzonej Cz. ir-1. Prokurator domagał się wymierzenia skazanemu kary 10 ` miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat oraz orzeczenia środka karnego w postaci zakazu wykonywania funkcji biegłego rzeczoznawcy na okres 3 lat oraz _ grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda. " Obrońca zarzucił błąd w ustaieniach faktycznych i wnićsł o uniewinníenie Cz. M. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 13 pażdziernika 2005 r. Iii Ka 290,"2005 zmienił zaskarżony wyrok w ten sposob, że: z opisu czynu przypisanego skazanemu wyeiiminował działanie polegające na stwierdzeniu w operacie szacunkowym, iż właścicielem gruntu jest firma ,,C. ”oraz na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzekł wobec Cz. M. środek karny w postaci zakazu wykonywania funkcji biegłego rzeczoznawcy na okres roku. W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego utrzymany został w mocy. Kasacjęwniúsł Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucając na ruszenie art. 14 § 1 k.p.k. polegające na dokonaniu przez sąd II instancji zasadniczej zmiany opisu czynu przypisanego skazanemu w stosunku do opisu czynu zawartego w akcie oskarżenia, co stanowiło wyjście poza granice aktu oskarżenia oraz naruszenie zasady skargowości, skutkujące w konsekwencji skazaniem oskarżonego za czyn rrieobjęty aktem oskarżenia i w efekcie doprowadziło do uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. r W Drvfirsiu _0.ta.l<_ $fe_rmułowa_ny.za_rzut_. Rzecznik__P_raw__0bwratelskich wnros_|‹awał 0 .uchylenie wrfükü Sądu Okręgowego w K. oraz zmienionego nimwyroku Sądu Rejonowego w K. i uniewinníenie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu. . ' Prokurator Prokuratury Krajowej wnićrsł o odda lenie kasacji jako bezzasadnej. Rozpoznając kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja okazała się bezzasadna, wobec czego podlegać musiała oddaleniu. Krytyczna ocenę wywołuje już sam wniosek zawarty w kasacji. Jeśli bowiem miałoby dojść do stwierdzenia uchybienia opisanego w zarzucie kasacji, a więc stwierdzenia okoliczności wyłączającej ściganie w postaci skazania Cz. M. za czyn nieobjęty aktem oskarżenia i naruszenia przez to zasady skargowości, to efekt procedurainy takiej konstatacji nie mógłby się wyrazić w uniewinnieniu skazanego, a jedynie w umorzeniu postępowania co do czynu przypisanego Cz. M. Taką postać rozstrzygnięcia, dla opisanego układu procesowego przewiduje jednoznacznie przepis art. 414 § 1 zd. pierwsze k.p.k., czego w kasacji najwyraźniej nie dostrzeżono. nie samo tylko umorzenie postępowania wobec stwierdzonej obrazy art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. powodowałoby, że nie zostałaby rozstrzygnięta kwestia odpowiedzialności Cz. M. za czyn zarzucony w akcie oskarżenia, ktory był objęty skargą uprawnionego oskarżycieła, a więc sankcjonowałby dotknięte taką wadą orzeczenia zarowno sądu pierwszej i drugiej instancji. Wszystko to pokazuje, jak nietrafne jest stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej, gdy chodzi o rodzaj postulowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich orzeczenia kasacyjnego. _ Przechodząc natomiast do oceny samego za rzutu wysuniętego w kasacji należy stwierdzić, że jest on całkowicie nietrafny. Naruszenie tożsamości czynu przypisanego do czynu zarzucanego Cz. M. Autor kasacji upatruje w tym, że „jeden 2 istotnych eiementdw mutujacycn na tożsamość zarzucanego czynu .zosrai raofykainie zmieniony. Zmieniono' zupeinrie opis sposobu ofzraianra oskarżonego. Zamiast zachowania poiegajacego na zaniżeniu wartosci szacunkowej nieruchomości' przypisana zachowanie ,ooiegajace na ceiorwm niezamrieszczeniu rr' operacie szacunkonçvm okreśionego rodzaju iofonnacjrl.. W opisie przypisanego osirarźonemu czynu nie pozostaio nic ze sposobu dzraianra oskarżonego opisanego rr' -rr- 'i Serwis Prawniczy LezisNo:'r.is® - Lc›ŁPo1o11ica CDiDVD_ Stan prawny na dzien 2013-09-13 --- STRONA 3 --- f 1' /II KK 30412006 Postanowienie Sadu Najwyiszego  Izba Kama Strona 3 z 3 akcfe oskarienia, natomfast znalazly sie w mim elemeniy dotychczas nieujete w ramach zarzucanego mu dzraiania przestepnego ”(c\/tat z uzasadnienia kasacji). l Stanowiska takiego w Zadnej mierze nie moina zaakceptowaé. Qoigamgéé _ci:’zyn_|:1_I___za_Zuo_@eg_g:i pgpiggnegg jeibeflvagenfiklgzola 1_§_\_‘~e%=} v;_prJo_t:esle kjllflying, zgabdnisbozw/yemizagiaggarggmfiigwyfgzongv aLt_. 14Gl_<.p.L<£_sag_g_ie fQ26wj§gpO§ g¥'Enir=:H<;_osi§g|_2'eni%_ po_:12wa@icjaIl¥wad§r_:igaI|lj‘a r|a_|£iy _dgos_k_§l2'y§la Lglko§__§kaEicieL5ak§e§la rggny  *1=°&B'£.¢"*.a=a1 LI\!l_a tematioisamoéci czynu za@ca§_e:go_i!Przypis_ane9o istrniejajjliczing wygowiedziw piéaaiemjigtwie karn0;>fc';r:<asowym;§ftaif_'ie'sz§F:ég jack/katow ijal<_kolv_\{i_ek nieiuzldatg sie §<2nétruowa_d tzw. pozytywnego |5=§[_;_a|<>§u elgjlentfiw, qa EodsLtawie lttogoh njoznaiayioby wiaezbtednyf§pos§1_:_ orzec 0 i_stnienT.i lupibrakg to_:i§an]__o_:_§ci Egnuio j€_c_1l1_0[j§ zugelnieagewiea, 2e_£0d%wo_\‘\r“Lym_dl§:‘ryteQml;ja to_g_g_amo§Q czygqu jag; ’c_%__2sam£§é zt!_i_§ne_|1;l__a_fa1<§Q/czrle§o\M._Cieélak wj01on(_;§jrafiji,éPo/aka prqcgdqrakarna. Paojstawgvgg £02951; reoreiryczaefi WAars§ayva*1984, str. 302 s__t__wierclzZilfl,,§7£d/lg 2 p0Jg=10¢Z_1.(;cza_;_egz1§ idggtj/@1o§:_r_; Q/n%(e.§£iwyJagzon_qk)'e2e_§j:w pQr_E_riwny|;any¢_£ieggtgkre_%n/fagh zgghogga tg_._'g3tgg_1e rgnrtgtge :»1_;§_di§ rggsaogej 21/g0w§_;_,g>cer_;£n:1_§é__r1oz1[ri¢‘a* iclggznagga qtgeé/egg? tegigtsaggga igarzggia _.{£_ktyc_g_;;_egg_§I531 a£torzy__(m.i!r_1_._S. V_@Ltoé;_I1roceikarQg. ZaQ§ syatejnu..WarsZa1Na_200§,_§tr. 21 orazilfl. |1aga|$ki:_ F_>_:_2_es+_1qka£gwa%r_zecg_Los3_qz0qgj wJlr_oce_Li:e kar11y@_Kra§Qw 2005,:str. 260) w_§1<a20ja,§e dolniero L1_j_i'_:l_WI‘_llQ1iEginic dotyggcygamiejsca, Eaaslqi przedmiotu \_/gkonawczego lub ustawowychgnamipl pozwala 11;: wytaczenie _t0i'5El_fl10§C_i_§ZYf!.l:. Najtym tle w orzegniogvie rfiejednokrotrjje wypowiedaiaino fyglad, Zepjegfiargga t_0g§aE9_§5:i C;_!nUg1m@0E_L§€8£1i§mE[Z%2:_SQ(l£)I2fijq£.l, w_£_or0_\§§agi_g 2;, ahengsgderg, spqgobgziatgjla gawgi d_e_§_;_yduj3£e je_§t_ na£o=L11iasg_by3§_ena_t_aka£§m\,i§_la Q; aggtfi sag=1eg_9_zd§genjQJal§Q¢c2n£g_o Qggr. _L1|1_;in.:_v_gro}_<F§N Q7 [[§_topa§19l2_; r. §_=K|1_=1_62_Q2_: at 12.73fi..P°¥;.i*5i _122$.ta..I1.‘;';.“'i“*0i?..§L~'..1:.3£>..§i~*§1=_r1IQ0°.1..t.; \’..*£<."'..%1.1/%9P.1 L..<:§P¢>I<zI1I=a =11;*‘°§8= E 5'1’if 9EE_“"'%%..2°9..%_F LLZP .12./29222 °§.'1'<W..%°Q%L7‘§..E°Z.53 3.5?‘ E2; i"P‘J_$.5‘Q£/da_1'2 ' awaew aavwiaa sfiéaie flea vra.¢i@§a:~i==1¥a1Y 2.!;‘Se"1.21\*'1L.1.ZaI1=.L1¢a1§_§1%[email protected].=i1.*i@9La* J“ isi15%nycl]sgko|i§_g|oéc’La§5i1o2§LPow_Q_1jenlladarlmu vgixqwrgilég o|§§_éie|3ii§¢ l<tg[;=;_mc_¥Fe od_l?_i‘eg§=c'_ 29.@P'.§1*. P.'zxi¢£22° "1a*<°*i£s'<a.a"!aTamfis..‘!‘a Iavefiswm azédv £[email protected]:"»¢‘Q"a. %Y"°i‘L‘E9°.i...P"ZY.P.'é“.a"‘§ "‘@.aW12Je§§.Y'*2.za$*1a~aas."i@m@"Q§¢* 22.40 2.29mL2t2 camp: przedmiotu ochron a w razie nawet innych ustalen co do czasu i miejsca czynu takie toisamosci osoby _=iiw1Q§..$Q’Hi.%~=an=1afi.3:as=_w£..gQ.¢¢=s~m# ggrzgdzglejg . . W sprawie niniejszej wprowadzenie do opisu czynu przypisanego C2. M. elementu odnoszacego sie do danych dotyczacych wa rtoéci czynszéw w Iokalach wynajmowanych w budyn kach wymienionej nieruchomoéci, w niczym nie naruszalo toisamoéci czynu. W dalszym ciagu chodzilo o poéwiadczenie nieprawdy w wydanym przez siebie operacie szacunkowym okreélajacym wartoéé rynkowa ocenianej nieruchomoéci przez éwiadome jej zaniienie. Wprowadzony przez Sad Rejonowy element, 0 ktélym mowa, konkretyzowai jedynie sposéb dziatania Cz. M. Z przytoczonych wyiej wzgledéw orzec naleiato jak w czeéci dyspozytywnej postanowienia. EE § 8 E Serwis Prawniczy LexisNexis®  LexP010nica CD/DVD Stan pravmy na dziefi 20130918 ;J i' zi' /II KK 304i20Ü6 Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Kama Strona 3 z 3 akcie oskarżenia, natomiast .znaiaziy się ni niírn eiemeniy dotychczas nieujęre W ramacii .zaizucanepo mu działania pizestepnepo "'(cytat z uzasadnienia kasacji). Stanowiska takiego w żadnej mierze nie można zaakceptować. ulożåamýć _r_;:_zyn_¦_.r,_:_za_r3_uc_r='¿[reg_r:jäi pšypişgnegg jeítl beäyągenß kliczollą k___r___uesE_=j ri¿_pr_5¿es¿'|_Ê k_Ê[ny__n¿, zg_o_dn_iåboy_yjem¿_za@ą¿s±<Larg_gŁ_wÊrś_¿:j_ayfiżonžyy a_[_t¿ 1'_Q_<.p._§_sąg_¿r_ie rlgżeflwjśåpoä gEnir:'¿=ę_osl§Ê¦rżeniŠ¿_ po_r¿1_rs¿wa¶icjagwa_åciga_=|f¿i=a nalżży Elåoskåżyäla @lko_¿r__§kaÊ_¶¿cie[_¿_akr;§_la rfly - 'ifä-"=".Tś.s'ii.a='.rl Lltią tñeinat_tożsaĹn_oścLczyrluhza@ca_r_Ĺego¬¿przy:rłsar¬Ego _ist_niejfląJicz__rĽ- r.›=.r_y_pow_i_~e.1:_lzi1i_piśrĹi_enrli__cbiyjÊ_ karnoprocesowym_¿_a ta_l_‹_że sm__r_eg j¶katć_r='=__i ijak_ko|r_r:_Ĺek nj_e_udał2_się s_k_ons¶ow_a=ć tzäpozytywnego Ęialošr eie:rE_entów, na podstawie |‹tćg_ch możnabyłrły w bezbłędn~¿¿'-'r._posr_':å_l_J_ orzgz o_i_stnięĹÍr Iu_b_bra`ky Êanqřści Eynu;-;J jrr-=Ê]'__d:r_¬r_o|}?e_=:t_ zL"iĘŠ_łnie=g_ew1ĘeĘ, żeŠp_odståy?o_rgni_låryte5§m_g_¿_a tożpāmoågj czyjju je__1;s¿ tgísamåść .":r_':ł_årze¿_;_g_ fagiczrleåoß l':1_.__Cieśl¶< w_r_nonr_:5_rafi1__.¿Poi.fi=_'§' piÊ@du¿"§_rtar.r¿a¿ Pgdsragpuä ._z¿a'Êioz'_e¿riomĹ_eoi:rs¿I_ycz¿i_e'j %rsza__¿¬.ra 2B4¿tr. 302 s_t_wie[Ê-:_ili,,_._r'¿odr:i'i_r'Ê .z mårocgma idE'¿Wrš___no.ä g'nåreŁnnfiüzon_.a¿œjeże_.¿'.¦;=w pi;_'iå'wnj4¿anyc;i_Łiegi3„gkre_s_¿eniaig_n zänopza tąi¿__isto_¿i;_¿'__ie rgniorgäże rnädiä igasaogej Qäowreåoceiänioáåiozga ici¿¬gzna_āc;_Lza oiråeśiregliza regaråsafio šgaizågia _Êą@ycflz¿gegr3_"§Ingj a_¿torzy__(m.i!r_¬r_¿_S. i.'Ętoś:_líroce¿karg_y¿ Zaœ. sys_t_._e__mu,__'+.'_'riars__:-ş_e¿_,wa__.'¿_1i_Ĺ'j05J__s_tr. 2_2__oraz_@. R_aga|s_l5i_:_ P_r_z_esł_ą=rjka¿r_r¿wagl_r_zecz¿iŁos_§_cjzor_1_Êj w¿¶_oceEi_e l<_a_r_r'ryn__'_r¿_Kra_kr_św 2_Q05,__s_tr. 2_§0) w_s_kaz5ją,_żÊ tlo_p_ie__[_o_ r¿j_a_wr1ę_nie¿_ć_żnic'_doty__r¿zącyc±r_mie_Eca_,_E_bza.__'-j~__r.¿¿ przÊ__dmio_l:_u w_y_korEr_i_~icz¿ego lub ufiwowycllšnamjon pozwala na wyłączenie tożsamośc1r_:zyr]±ra. N_a_ tym _tle y_y_orzeíznicE'_nie¿riejedno|_<Ĺotr¶e wlpowledzjąno ;r_ł-cEglą"‹:Ê"Lż§_iå_Íhar}_rš_Êa t_ÊŠs_ahT_p§¿':i cänuåclmä nefirjstaélärrięfirzísącglårrzäjąä w _`g_orćĘnaQj_u zfl aj_‹_ten__^|r¿rsl_§_ą=rżer]Ę, sp§_ob%ziała=g=_ia gawä d_e_ç_ydująĘe jest natflniasåfiby 3E_ena_¿aka¿§my_I_‹§_ła jy r;ą¿_na__r¿L1_.t¶ s_ąĘeg__g_zd_ą¿jŁzen_i¦ą¿'ał§Ęczn_e¦go (pgr. Ę¿in.:E'roHk___=SN zd¿7 §Ĺs_topaä19_1š r. §_=KĘ_=Zl¿62Q2= 9..5.”'Si iż?-3fi._P°%5-'¬ .1ł2iieH.eŁ~.'ísflt.a..§0.e.3.9..iia'aD.l§.0°}.iz ""'...'í›<..ł"..i-il/%`...ÜQ1 Läpültfliiü 'ir':"Üë.5å8F uśgwaå SIĘ? c_z_'_er¬i~i%r¿20g:2___r. jüK_ZP łá/2% O¶{tfu*_1_2_0{ł2n[_?-âęapozhşñt). åiåst Eng- jaåsięåydajå- riåęcz _c¿__czyw_šje, ąäowig sądärjie jęåt präcieżáwiąfly ¶senj_¦_5_zyr_}_L¿_za_|_;z_;L¿cale_go,._íŠE_po¿§¿yjaärier:łr r_}å_zyst_%h is_.1_'_åt__nycl]sr:3;_ko|i¿:_z_gośc_@oże_Lpow_íi¿'r_jen lładarćånu r_r_¿B=nyrro=lg.¿ olf_¿_'Êśier'±ri_T_e¿ ktä mog od¬_t¿i__eg§'__ ggopišg pgyjętego ygkcieåskagenjâ Ta„|_ę=_wię_cādłia Ępe_kt_gwr-':=¿_ir.=r ząåady Egżsarårgści _c¿z_yn¿_ %ucą¿1tego_¿_przy_pĘ=._anieß_¿o nięzfibęd_Ęjes¿Eit_jr|ł‹:o¿zaci1g__yra Ęnie_z;r=_n_ienĘści _rš.2___do _p3§lmigt_r._r c_zy_[r_u, rzedmiotu ochron a w razie nawet innych ustaleń co do czasu i miejsca czynu także tożsamości osoby „|:=E'~¬-%›.=Ê-ug'-flā-.'n±@H„à--@'¿@.-ma-of-~fiaå..$.fl±=±.~mfi äkrzgdzäejg _ . W sprawie niniejszej wprowadzenie do opisu czynu przypisanego Cz. M. elementu odnoszącego się do danych dotyczących wartości czynszćrw w lokalach wynajmowanych w budynkach wymienionej nieruchomości, w niczym nie naruszało tożsamości czynu. W dalszym ciągu chodziło o poświadczenie nieprawdy w wydanym przez siebie operacie szacunkorirąim określającym wartość rynkową ocenia nej nieruchomości przez świadome jej zaniżenie. Wprowadzony przez Sąd Rejonowy element, o ktćrrym mowa, konkretyzował jedynie sposćrb działania Cz. I'-1. Z przytoczonych wyżej względćw orzec należało jak w części dyspozytywnej postanowienia. Serwis Prawniczy Lcz.isNer~r.is® - LexPo1onica CDiDVD Stan prawny na dzień 2013-09-13