Postanowienie III CZP 112/10

--- STRONA 1 --- 015 IJOd5I_§1Wia gstawy 2 dnia 6.09.2001 r 0 f1fii1f§=|;;|5 0° I=1f@Imfi<=zI |‘>l1!J!"1=I1@1 Dz. U. i12 poz. 1198 2 nézn. :4; _ _ przekazano :'n!ormac}$ pulailmq w farm! SYgn akt I C 65440? _ d01<l1mBniUIHh w formle prz@Ilw0r*nIm]§ W\_’ROK W IIYHENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ in xxmmofl R1.) Dnla 30 kwletnla 2012 r 5 :m€§i'H é'\iJi..':!£J'£é}iié‘éi£é'&5'ww Sqd Okrsggowy W Warszawie, Wydziai I Cywilny W skiadzie nastqpujqcymt """""""""""";lii}lé§{'{4iii'é§i{<}}i2iiLE5?" Przewodniczqcy SSR (del.)Rafa1 Wagner V V Protokolant sekretarz sqdowy Monika Kowalczyk po rozpoznaniu W dniu 16 kwietnia 2012 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa A. K., S. K. i B. K. przeciwko Skarbowi Pafastwa reprezentowanemu przez Wojewodg (...) 0 zapiatg » I. zasqdza od Skarbu Pafiistwa —~ Wojewody (...) na rzecz A. K., S. K. i B. K. kwoty p0 727.9'78,27 (siedemset dwadzieécia siedem tysiqcy dziewiqéset siedemdziesiqt osiem 27/100) Z1 z ustawowymi odsetkami od dnia 30 kwietnia 2012 1'. do dnia zaplaty; II. W pozostalym zakresie powéciztwo oddala; A _ III. zaseydza ty1uIem zwrotu kosztéw procesu od Skarbu Pafistwa — Wojewody (...) na rzecz A. K. i B. K. kwoty pa 10.423 (dziesiqé tysigcy czterysta. siedemdziesiqt trzy) zI, a na rzecz S. K. kwotfg 12.423 (clwanaécie tysigcy czterysta siedemdziesiqt trzy) zl. UZASADNIENIE W pozwie wniesionym W dniu 27 sierpnia 2007 roku, ktérego Zqdanie zostaio zmodyfikcwane pismem z dnia 11 Wrzeénia 2007’ roku powodowie A. K., S. K.oraz B. K.Wnie§1i 0 zasqdzenie odszkodowania W Wysokoéci 561.503,36 ZI na rzecz kaidego Z powodéw od Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...)z wraz z odsetkami ustaWOWymi od clnia uprawomocnienia SIQ decyzji Ministra Transportu i Budownictwa nr B02284R135105 z dnia 19 kwietnia 2006 roku do dnia zaplaty 2 tytuhl szkody p0wstaIej na skutek wydania przez Wojewodg (...)decyz_ji nr 86193 z dnia 26 lutego 1993 roku zmienionej nastqpnie dccyzjq nr 243198 z dnia 24 czerwca 1998 roku wydanej W sprawie uwiaszczenia Przedsiqbiorstwa Pafistwowego Huta (...)na nieruchomoéci 0 pow. 288982 mg poiozonej W W.w rejonie ul. (...), W czqéci dziaiki nr (...)0 p0W. 4461 m2 objqtej ksiggq wieczystq nr (...)(0becnie dzialka nr (...)W obrgbie 71 113) na postawie art. 417]'§ 2 I<.p.c. (pozew  k. 29; pismo z ll Wrzeénia 2007 r.  k. 757'6). Na rozprawie W dniu I6 kwietnia 2012 r., po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegiego, strona p0Wocl0Wa WIIIOSIB. 0 zasqdzenie Iqcznie na rzecz powodéw, W czegéciach réwnych kwoty 2.302.000 zl pomniejszonej 0 kwotg 94.93 1 ,13 ZI wraz z odsetkami ustawowymi od daty wyroku sqdu I instancji. Ewentualnie, w przypadku przyj Qcia przez Sagl za p0dstawQ odszkodowania kwoty 1.151.000 21 (tj. wg stanu nieruchomoéci na dziefi 5 grudnia 1990 1".) 0 zasqdzenie odsetek od daty uprawomocnienia sic; decyzji Ministra Transportu i Budowniclwa z dnia 19 kwietnia 2006 r., tj. od dnia 20 maja 2006 r. Ponadto wniésl 0 zasegdzenie kosztéw zastqpstwa procesowego w Wysokoéci 3 krotnej stawki minimalnej, tj. 21.600 21 (protokéi rozprawy  R. 491). Pozwany Skarb Pafislwa reprezentowany przez Wojewodq (...) zastqpowany przez Prokuratorig Generainq Skarbu Pafistwa w odpowiedzi na pozew» wniési 0 oddalenie powédztwa oraz 0 zasqdzenie kosztdw postqpowania wedlug norm przepisanych, w tym kosztéw zastqpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Paiistwa. W uzasadnieniu pozwany wskazal, i2 roszczenie powodéw jest przedawnione, a ponadto niezadane 2 uwagi na niewypehiienie warunku koniecznego do skutecznego dochodzenia roszczenia odszkodowawczego, tj. skierowanie wadliwej decyzji w postqpowaniu administracyjnym do os6b innych niz dochodzqcy odszkodowania. Nadto brak jest wykazania adekwatnego zwiqzku przyczynowego pomigdzy szkoda,, a Wadliwq clecyzjq WojeW0dy_(...). Pozwany podniési réwniez, Ze W8J;pIiW0§Gi budzi dopuszbzalnoéé zioienia wniosku 0 zwrot nieruchomoéci W trybie art. 69 ustawy 0 gospodarce gruntami i Wywlaszczaniu nieruchomoéci z uwagi na to, ii wywiaszczenie nastgpih) na skutek umowy sporzqdzonej w trybie art. 6 ustawy 0 zasadach itrybie wywiaszczenia nieruchomoéci (Dz. U. z 1974 r. nr 10, poz. 64 ze 'zm.), nie zaé na skutek decfl/zji administracyjnej. Brak jest takie Wskazania terminu inicjujapego przesianka; zbqdnoéci celu wywiaszczenia tj. ustalenia strefy ochronnej Huty (...) (odpowiedi na --- STRONA 2 --- pozeW  k. 9094). Na rozprawie W dniu 16 kwietnia 2012 r. pozwany Wni6sI o zassgdzenie kosztéw Zastqpstwa procesowego w wysokosici 3 krotnej stawki minimalnej (protok61 rozprawy — k. 491). Postanowieniem z _dnia 24 Wrzeénia 2007 r. Sqd zwolni1 powodéw od k0szt6W sqdowyeh W ten sposéb, Ze S. K. 0d oplaty sqdowej od pozwu ponad kwote 4.000 Z1, a B. K. i A. K. ponad 2.000 Z1 (postanowienie — k. 80 81). _ ' Sqtl ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Nieruchomoéé o powierzchni 4461 m 2 oznaczona jako dawna dzia1ka ewidencyj na nr (...)z obrebu 43, ktéra obecnie odpowiada dziaice ewidencyjnej nr (...)z obrebu 71108 0 powierzchni 4461 m 2, po102ona jest W W.W rejonie ul. (...). Wiaécicielem tej nieruchomoéci by} J. K., co potwierdzii akt Wlasnoéci ziemi Z 11 grudnia 1972 r. Nieruchomoéé stanowiia majqtek odrebny J. K., nabyty W drodze spadkobrania. Na podstawie decyzji 0 lokalizacji inwestycji nr 318/64, wydanej przez Wydzia1 Architektuxy, Nadzoru Budowlanego i Decyzji Prezydium Rady Narodowej m.W. z 3 grudnia 1964 1'. ustalona zostala strefa ochronna Huty (...)na terenie okreélonym na szkicu sytuacyjnym stanoxviapym czeéé tej decyzji. W sk1ad terenu objetego tq lokalizacjq wchodziia nieruchomoéé stanowiagca wiasnoéé J. K.(akt notariainy — k. 1312v akt dotyczapych zwrotu nieruchomoéci, decyzja o lokalizacji szczeg610wej — k. 163166, akt wiasnoéci ziemi 211 grudnia 1972 r.  k. I1 1). Z uwagi na. uciagliwoéé wpiywu Huty (...)na otoczenie decyzja z 3 grudnia 1964 r. uzupeiniona zostaia deeyzjq nr 788771 Prezydium Rady Narodowej m.W. z dnia 25 lutego 1971 r. 0 dalszq strefe oehronnq 0 powierzchni 50,3 ha. W W3/1ycznych zagospodarowania (pkt 8.2.1) wskazano, 2e obszar strefy nalezy zagospodarowaé zieleniq wysokq Wg zaktualiizowanej koncepcji systemu zadrzewiefi obejmujapej ealy obszar ueiagliwoéci Huty. Zgodnie z punktem 8.3 wytycznych zielefi strefy Winna mice WYIELCZHIG charakter izolacyjny i nie przewiduje siejej uZytk0wania,jako zieleni rekzreacyjnej (decyzja — k. 159162). Na podstawie umowy sprzedaizy z 8 kwietnia 1975 r. J. K. sprzedai na rzeez Skarbu Pafistwa W trybie art. 6 ustawy z dnia 12 rnarea 1958 r. 0 zasadach i trybie wywiaszczania nieruchomoéci przedmiotowq nieruchomoéé za odszkodowanie W Wysokoéci 208.782 zI (zawiadomienie 0 zmianach wynikajapych z aktu notarialnego rep. AV (...) z dnia 08.04.1975  k. 12, akt notariainy — k. 1312v akt dotyczapych zwrotu nieruchomosici).  W dacie Wyw1aszczenia nieruchomoéé stanowiia dziaike rolnqi by1a. uprawianal. Do kofica lat 70tych XX W. zabudowania znaj dujagze sie W strefie ochronnej zostaly wyburzone. W czeéci leiqcej bliizej Huty (...) zostaiy posadzone topole. Natomiast 2 uwagi na niezagospodarowanie pozostalej czeéci, W tym nieruchomoéci przej etej od J. K. na poczqtku lat 80tyeh XX W. stopniowo rozpoczeio sie jej wykorzystywanie pod ogrédki dziaikowe (zeznania éwiadka .1. G. — k. 139).  _ I Dee)/zja. nr 17.183 z 7 paidziernika 1983 r. Naczelnika Dzielnicy W.(...)usta1ona zostala na dziaice nr (...)i sqsieclnieh, do tego ezasu niezadrzewionych, lokalizacja ogrodéw dziaikowych dla pracownikéw Przedsiebiorstwa Pafistwowego Huta (...). Okres uiytkowania terenu przez dziaflcowcéw uzaleiniony zostai do wynikéw coroeznych badafi gleby W zakresie zanieczyszczenia metalami ciezkimi. Zaznaczono W decyzji, Ze W przypadku negatywnych wynikéw bedzie naleialo dzialki zlikwidowaé. Decyzja z 1983 1'. zostaia uniewazniona decyzja; z dnia 19 wrzeénia 1986 1'. W uzasadnieniu clecyzji 2 1986 r. wskazano, Ze zgodnie .z rozporzqdzeniem z 30 Wrzeénia 1980 r. w sprawie zasad tworzenia i zagospodarowania stref ochronnych lokalizacja pracowniczych ogrédkéw dzialkowych na terenie strefy ochronnej jest zabroniona. Uiytkownicy ogrédkéw dzizflkowych byli W latach 1986 — I990 wzywani do opuszczenia dzia1ek. Czeéé z nich przesta1a prowadzié uprawy w 0grédkach, natomiast ozqéé ogrédkéwjest nadal uprawiana (decyzja z 7 paidziernika 1983 r. — k. 178, decyzja z 1986 r.  281, pisrno z 9 grudnia 1986 r. — k. 152, pismo z 29 listopada 1988 r. — k. 154, pismo z 21 lutego 1990 r. —k. 151, zeznania éwiadka T. W.— 288289). Biegly sqdowy 2 zakresu Ieénictwa, ochrony i pielqgnacji drzew potwierdzi1,'Ze przedmiotowa nieruchomoéc’: znajduje sie na terenie ogrédkéw dziaikowyeh, W niedalekiej odlegioéci od Huty. W kierimku pélnocnym graniczy 2 dziaikq leénq. Nie ma éladéw nasadzefi zgodnych z Planami Urzqdzenia Gospodarstwa Leénego (...) na okres od 1 stycznia 1975 r. do 1 stycznia 1985 r. Teren ogrédkéw dzia1kowych poroéniety jest drzewami owocowymi oraz krzewami. T112 za terenem ogrédkéw dzialkowych a terenem dawnej Huty (...)znajduje sie pas clrzewostanu 0 diugoéci ck. 300 m i szerokoéci 0k. 50 m (opinia pisemnego biegiego — k. 312316, ustna uz11pe1niaj:1ca opinia bieglego — k. 406407, Plan Urzqdzania Gospoclarstwa Leslnego (...) na okres od 1 styeznia 1975 do 1 stycznia 1985 r. k. 224282). W dniu 5 grudnia 1990 r. przedmiotowa nieruchomoéé znajdowaia sie w strefie o przeznaczeniu terenu na zielefi oehronnq. Natomiast Miej scowy Plan Ogélny Zagospodarowania Przestrzennego m.W., zatwierdzony uchwaiq nr XXXW199/92'Rady m.W.z dnia 28 W’l‘Z6§l'lIH 1992 r. obowiagujqcy od dnia 30 paidziernika 1992 r. 0kre§.1a1 przeznaczeriie dzialki. jako strefa ushlgowoteehniczna. Aktualna W&I1;O§é przedmiotowej --- STRONA 3 --- dziaiki Wg stanu przeznaozenia z 5 grudnia 1990 r._ wynosi 1.151.000 zi, natomiast Wg stanu przeznaczenia i mozliwoéci zagospodarowania Wiaéeiwych na 1993 i 1998 r. Wynosi 2.302.000 z1(opinia biegiego sadowego J. L.— k. 468476). J. K. zmari 1 paidziernika 1981 r. Spadek po nim nabyli W czeéciaeh roWnyoh po U3 Zona B. K. oraz synowie A. K. i S. K.  poWodoWie W niniej szym postepowaniu (odpis postanowienia 0 stwierdzeniu nabyoia spadku  k. 13). W dniu 10 grudnia 1992 roku A. K., nastepnie W dniu 8 marea 1993 roku S. K. i B. K. ziozyli Wnioski 0 zwrot nieruchomoéci W oparciu o art. 69 ustawy 0 gospodarce nieruchomoéciami i Wywiaszczeniu nieruchomosloi (pisma  k. '1416). . Wojewoda (...)deoyzja nr 86/93 z dnia 26 lutego 1993 roku stwierdzii nabyeie przez Przedsiebiorstwo Pafistwowe Huta (...)z siedziba W W., ktorego nastepca prawnym jest Huta (...) spoika akcyjnaz dniern 5 grudnia I990 roku, prawa uiytkowania wieozystego gruntow niezabudowanych ktore stanoWi1y WI’aSllO§¢ Skarbu Pafistwa (decyzja nr 86/93 z dnia 26 lutego 1993 roku, k. 95‘98). Decyzja z dnia 27 Wrzeénia 2006 roku nr (...)Prezydent Miasta (...) W.umorzy1 postepowanie W sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomosoi albowiem w dniu 1 czerwca 2005 roku Huta (...)zbyla nieruchomosé, ktora pozostaia W jej uzytkowaniu Wieczystym (...) spéice ziograniczona odpowiedzialnosciaz siedzibaw W.(decyzja, k. 1718). ‘ ‘Na skutek wniosku 0 stwierdzenie niewainoéci decyzji przez A. K. (wniosek 0 stwierdzenie niewainoéci decyzji, k. 1921) Minister Transportu i Budownictwa decyzja z dnia 19 kwietnia 2006 roku o nr BO2784 R135705 stwierdzii, Ze decyzja 2; dnia 26 lutego 1993 r. zmieniona decyzjzi z 24 czerwoa 1998 1'. zostala Wydana Z naruszeniem prawa W czeéci dotyczacej dziaiki nr (...) i niejest moiliwe stwierdzenie niewaznoéoi tej deeyzji, W tej ozeéoi z uwagi na nieodwracalne skutki prawne. Podstawe ustalenia, ie decyzja uwlaszozeniowa zostaia wydana Z naruszeniem prawa stanowiio to, Ze W dniu Wydania decyzji, tj. 26 Iutego 1993 r. trwaio postepowanie o ZW1‘O1IWyWI8SZCZOl"l6_i nieruchomoéoi, W skiad ktérej Wehodziia dziaika nr (...) (decyzja z 19 kwietnia 2006 1'.  k. 2223). . Pismem z dnia 7 rnaja 2007 r. powodowie wystapili do Wojewody (...) W tiybie administracyjnym o zapiate odszkodowania W zwiazku 2 wydaniem decyzji z 26 Iutego 1993 r. z naruszeniern prawa. Postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. Wniosek zostai zWr6cony z uwagi na to, Ze decyzja nadzorcza wydana zostaia po uehyleniu art. 160 k.p.a. (pismo z 7 maja 2007 r. — k. 2426, postanowienie  k. 2728). Powyiszy stan faktyezny zostai ustalony W oparciu o powoiane Wyiej dowody z dokumentow zgromadzonych W aktach niniejszej sprawy, a takZe na podstawie opinii bieglyeh sadowych oraz zeznafi éwiadkow. Sad miai przy tym na uwddze treéé art. 244 k.p.c., ktory slwierdza, Ze dokumenty urzedowe, sporzadzone W przepisanej forrnie przez powoiane do tego organy Wiadzy publicznej i inne organy pafistwowe W zakresie ich dziaiania, stanowia dowod tego, co. zostaio W nich urzedowo zaswiadczone. W ooenie Sqdu, zgromadzony W sprawie material dowodowy jednoznaoznie Wskazuje na to, ice dawna dziaika nr (...) (obeenie 124) po wywiaszczeniu nie zostaia nigdy zalesiona. Biegiy 2 zakresu leénictwa stwierdzii, 2e nie moze Wykluczyé, Ze byly na niej nasadzenia i zostaly wyciete pod ogrodki (k. 407), jednakie z uzasadnienia decyzji z 7 paidziernika 1983 1'. (k. 178) Wynika, Ze dziaiki wykorzystane pod ogrédki dziaikowe W ogéle do 1983 r. nie zostaiy zalesione. Zalesienie takie nie zostalo dokonane roWnieZ po tej dacie. . ' ~ Sad zwaiyl, co nastepuje: Powodztwo zasiuguje na uwzglednienie. W pielwszej kolejnosoi rozwazyé nalezalo podstawe prawna zgloszonego W sprawie roszczenia. Strona powodowajako podstawq wskazywaia art. 4171 k.c. Zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c. sad jest zwiazany jedynie granioami Zadania powodztwa. Zatem rzeczq sadu jest rozwazenie zasadnoéci Zadafi zgioszonych w pozwie przy uwzglednieniu Wszystkich mogacych Wchodzié w gre ichpodstaw prawnych. _ Jak WSI(8.Z3.I Sad Najwyiszy W uchwale z 31 marca 2011 r. (III CZP 112/10) do roszczeri 0 naprawienie szkoafy wyrzqdzonej ostatecznq decyzjq administracyjnq wyqlanq przed dniem I wrzes'n1'a 2004 r., ktdrej m'ewaz‘n0s'é lub wydanie z naruszeniem art. 156 § I k.p.a. stwierdzono p0 tym dniu, ma zastosowanie art. J60 § I, 2, 3 1' 6 k.p.a. Jednoczesnie Sad Najwyiszy wyjasnii, ie do podjqtych przed dniem I Wrzeénia 2004 r. ostateoznych deeyzji administracyjnych, ktorych niewainoéé lub wydanie _z naruszeniern art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po 1:ym dniu brak podstaw do stosowania przepisow art. 160 § 4 i 5 k.p.a. Zatem nieuzasadniony by} zarzut strony pozwanej, o niewyozerpaniu drogi administracyjnej W zakresie Zadania odszkodowania. Odnoszac sie do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia poWod6W, stwierdzié naleiy, Ze nie zashlguje on na uwzglednienie. Za ugruntowane W orzeczniotwie uznaé naleiy podzielane pfzez Sad zapatrywanie, fie wymagalnoéé i przedawnienie roszozenia odszkodowawczego Wobee Skarbu Pafistwa przeWidzianego"'W art. 160 k.p.a. zostaly uregulowane W szczegolny sposob. Chooiai chodzi tu o ___,/ --- STRONA 4 --- odpowiedzialnoéé za czyn niedozwolony, nie stosujemy ogolnyeh przepisow o ozynaeh niedozwolonych i przedawnieniu roszezefi, lecz regulacje szozegolna, zawarta, W art. 160 § 6 k.p.a. (tak Sad Najwyiszy W uohwaiach 2 31 marca 2011 r., III CZP 112/10, z 26 stycznia 1989 r., III CZP 58;‘1988 OSNC 1989, nr 9, poz. 129). Roszczenie o naprawienie szkody Wynikajace z deeyzyjnego (administracyjnego) stwierdzenia niewafinoéci deoyzji Wydanej z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. przedawnia sie zatem z uplywem trzeoh lat od dnia, W ktoiym staia sie ostateczna decyzja W przedmiocie takiego stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgledu na to, kiedy szkoda powstaia (lub sie ujawniia). W zwiazkuz tym," Ze Wadliwa decyzja zostaia Wydana przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., a decyzja nadzoroza zapadia jut po tej dacie, W sprawie ma zastosowanie art. 160 k.p.a. z Wyiaczeniem przepisow uzaleiniajacych dochodzenie odszkodowania na drodze sadowej od uprzedniego wyczerpania trybu administracyjnego. Przechodzqc do ooeny zaistnienia przestanek odpowiedzialnosci strony pozwanej, W pierwszej kolejnoéci stwierdzié naleiy, 2e W myél art. 160 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje sie przepisy kodeksu oywilnego. W sprawie nalezaio zatem ustalié, czy nastapiio zdarzenie wyrzadzajace szkode, ktérym byio wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a., albo stwierdzenie niewainosici takiej decyzji, a zatem  czy zostaia wydana decyzja. niezgodna z prawem, a nastepnie, czy szkoda zostaia wyrzadzona i wjakiej wysokoéci oraz czy pozostaje ona W zwiazku przyczynowym z wydaniern decyzji. Stwierdzenia W pierwszej koiejnosoi Wymaga, W oparciu 0 utrwalone orzeczniotwo Sadu Najwyiszego, Ze fakt, ii decyzja administracyjna zostaia wydana z raiacym naruszeniem prawa, przesadza 0 bezprawnoéei i Winie funkojonariusza pafistwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnoéei (tak n1.in. Sad Najwyiszy W Wyroku z dnia 3 maja 1985 r., II CR 121/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 53). Przeeiwko uwzglednieniu powodztwa, W ocenie Sadu, nie mégi przemawiaé fakt, Ze poWodoWie forrnalnie nie byli uozestnikarni postepowania administracyjnego zakonczonego decyzja 2 26 lutego 1993 r. Bezprawnoéé decyzji nr 86793 poiegaia na tym, Ze organ administracyjny Wydai deeyzje z naruszeniem praW osob trzecich, ktére mialy roszczenia do nieruchomoéci. Bezprawnosié decyzji poiegaia na poniinieoiu praw osob trzeoioh. Jak Wskazal Naczelny Sad Administracyjny W wyroku z dnia 7 maja 1998 r. (I SA 1726797) co do zosaobz, byli wfaéciciele zqdrgiqcy zwrotu nieruchomoéci mojq interes pmwny w postgpowaniu doijzczqcym uwfaszczenfa paristwowych osob pmwnych przedmiotowq nieruchomoéciq. Wprawdzie sq to odrsgbne postgpowania, dotyczqce rdinych spraw, ale ustalenia poajfgte w postgpowaniu uwiaszczeniowym majq dla byfego wiadciciefo istotne znaczenie .z puflktu widzenio moéliwoéci realizacjf jego uprmvnieri do zwrotu nieruchomoéoi. Zgodnie bowiem z art. 2 usr. 3 ustawy z dnia 29 wrzeénio I990 r. 0 zmianie ustawy o gospodarce grzmrami, w decyzji uwlaszczeniowqj ustala siig rownieé warunki uiytkowania wieczystego no zasodoch okreflonych ‘W art. 236 k.c., W tym takie cel, najaki ma byé przeznaczona nieruchomoéé. Na stronie powodowej ciaiyi obowiazek Wykazania, przy bezspornym fakcie wydania Wadliwej W dniu 26 Iutego 1993 r., pozostalych przesianek odpowiedzialnosci odszkodowawczej, a zatem faktu powstania szkody (i jej rozmiarow) oraz istnienie normalnego zwiazku przyczynowego porniedzy owa szkoda a zdarzeniem, ktore jq wywoiaio. Rozwaienia zatern Wymaga, ozy W przypadku niewydania decyzji z 26 lutego 1993 1'. zachodziiy przesianki do uwzglednienia Wniosku powodéw o zwrot nieruohomoéci W oparoiu o art. 69 ust. 1 ustawy o gospodaree nieruchomoéoiami i Wywiaszczeniu nieruchomoéci. Zgodnie z tym przepisem, W brzmieniu obowiazujacym W dacie sktadania Wniosku 0 zwrot nieruchomoéci nieruchornoéé wywihszczona Eub jej czqéé podlega zwrotowi no rzecz poprzedniego wfadciciela lub jego nastgpcy prawnego na jego wniosek, jez'elz' staia sig zbgdna no ce! okreélony w decyzji 0 wywlaszczeniu. Na Wstepie, zaznaczyé nalezy, ie ocenie Sadu fakt, iz do wywiaszczenia nie doszio W drodze decyzji administracyjnej, ale W umowie sprzedaiy W trybie art. ustawy z dnia 12 marca 1958 r. 0 zasadach i trybie wywiaszczania nieruchomoéci nie mogl stanowié przeszkody W wydaniu nieruchomoécil Zgodnie 2 tym przepisem ubiegqjqcy sig 0 wyw¢‘aszczem'e obowiqzany jest przed wszozgciem postqpowania wywlaszczeniowego wystqpié do wlaiciciela 0 dobrowolne odstqpienie nieruchomofici 1' w razie porozumienio zowrzeé z nim W formie prawem przepisanej umowq nabycia nieruchomoécf za cenq nie wyzszq oa' ustalonej wediug zasaa‘ odszkodowonia przewidzianych w niniejszej usrawie lob umowq zamiany nieruchomoéci wedlug zasad tej usrawy. Umowa taka moie byé zawarta rowniei w razie porozumienia stron W toku postgpowania wywiaszczeniowego. Zarowno decyzja Wywlaszczeniowa jak i umowa sprzedaiy nieruehomoéci zawarta W trybie art. 6 ustawy z 1958 r. peiniiy tr; sama, funkeje i odnosiiy ten sarn skutek zarowno dla WiEl8CICI61€t objetej postepowaniem wywlaszczanej nieruchomoéci jak i dla ubiegajacego sie o jej wywiaszozenie. Nie maiadnych podstaw do gorszego traktowania podmiotu, ktory dobrowolnie zgodzii sie na wyw1aszozenie,* W stosunku .do tego, ktoly zostai jej pozbawiony aktem Wiadczym organu --- STRONA 5 --- administraoyjnego. Dopuszczalnoéé zwrotu nieruchomoéei W takim przypadku wynika rowniez z orzecznictwa NSA, czego potwierdzenie stanowi Wyrok NSA W Warszawie z 4 paidziernika 1994 r. (IV SA1153f93, pub1. ONSA 199512199). . Z urnowy sprzedaiy z 8 kwietnia 1975 r. Wynika, Ze eel na jaki nieruchomosié byia wywiaszozana okreélony zostai W decyzji o lokalizacji szozegoiowej nr 318764 z 3 grudnia 1964 r. Nieruchomoéo przeznaczona zostala na strefq oohronna Huty (...). Zgodnie z § 31 ust. 2 zarzadzenia Przewodniczaeego Kornitetu Budowniotwa, Urbanistyki i Architektury Z 8 sierpnia 1961 1'. W sprawie ustalania Iokalizacji szozegoiowej inwestyeji budowlanych i stref ochronnych oraz Wyraiania zgody na zmiane sposobu wykorzystania terenu (M.P. nr 62, poz. 268) decyzja 0 ustaleniu strefiz ochronmgj powinna dokfadnie okre.s‘s'aé granice strefy oraz dopuszczalne nakazane lub zakazane sposoby wykorzystania rerendw na obszarze strejfv. Z wytyeznych do lokalizacji szczegélowej pasow izolacyjnych przy Hucie (...)wynika, Ze obsadzenia ochronne powinny byé zaprojektowane jako obsadzenia zwarte zielenia niska i Wysoka przy uiyciu drzew li§ciastych i iglastych, dobor gatunkéw powinien uwzgledniaé gatunki Szybkorosnape i odporne na zanieczyszczenia powietrza. Zaznaczono przy tym, Ze nie przewiduje sie uiytkowania tej zieleni jako zieleni pubiicznej (wytyczne  k. 164). Zarowno 2 tego dokumentu, jak i poiniejszego — Planu Urzadzania Gospodarstwa Lesnego (...) na okres od 1 stycznia 1975 r. do 1 stycznia 1985 r. jednoznacznie wynika, Ze przedmiotowa nieruchomoéé poioiona W strefie ochronnej miaia zostaé zaiesiona. Cel tenjednak nigdy nie zostal zrealizowany. Zgodnie 2 § 6 obowiazujacego od 5 Iistopada 1980 r. do 1 stycznia 1998 r. rozporzadzeniem Rady Ministrow z 30 Wrzeénia 1980 r. W sprawie zasad tworzenia i zagospodarowania stref ochronnych (Dz..U. nr 24, poz. 92) no terenie strefl» ochronnej zabroniona jest budowa domow mieszkalnyoh, wypoczynkowych, _() oroz Iokalizacja pmcowniczych ogrodow ldziaikowych, urzqdzeri sportowych 1' rekreacgynych. Organ ulfaécfivy do ustonowienia strefii moz'e dopudcié no czas oznaczony pozostawienie no terenie strejj» ochronnej obiektow, o" ktorych mowa w ust. I, jezeli obiekty te z'stm'aZy w czasie ustanawiania strefv 1' nie ma zogroéenio dla zdrowio lob Zycfa ludzi. _ Jak Wynika 2 ustalonego stanu faktyeznego przedmiotowa nieruchomoéé, nie tylko nie zostaia zalesiona, ale od poozatku lat osiemdziesiatych XX W. wykorzystywana byia pod ogrodki dziaikowe. Przy czym ogrédki te nie istnialy W czasie ustanawiania strefy. Ogrodki to zostaiy usankcjonowane decyzja administracyjna z 1983 r. Co prawda decyzja ta zostaia uchylona W 1986 r., ale nie miaio to WPIYWU na sposob wykorzystania nieruchomoéci, ktora do chWili obecnej stanowi czesé ogrodkow dzialkowych. Jak Wskazai NSA W Warszawie W Wyroku z 12 stycznia 1994 r. (IV SA1943r’92, publ. ONSA 199571731 dla zastosowania arr. 69 ust. I ustawy z dnia 29 kwietnia I985 r. o gospodarce gmntomi 1' wywlaszczanfu nieruchomosici (Dz. II z I991 r. Nr 30, poz. 127 z péin. zm.) bez znaczenia sq przyczyny nfewykorzyslania nieruchomoici no cel oz'cres7ony w decyzji 0 wywlaszczem'u,' wystarczajqcq przeslankq jest sovierdzenie sytuacjifaktycznej, ktdra wskazuje nu niezrealizowanie celu okrefilonego w decyzji o wywlaszczeniu w dniu zioienia przez bylego wlaéciciela wniosku 0 zwrot wywlaszczonej fprzejgtej) nieruchomodci. I Skoro zatern W strefie ochronnej zabronione byio tworzenie ogrodkow dziaikowych, a faktyoznie istniaiy one od poczatku lat 80tych, to W ooenie Sada, pomimo formalnego znajdowania sie nieruchomoéei W strefie oohronnej Huty, nieruohomoéé nr 62 nie siuzyia realizacji celu najaki zostaia Wywiaszczona. Tym samym zarowno W dniu 5 grudnia 1990 r., jak i W dacie skladania wniosku o zwrot nieruchomoéci przez nastepcow prawn)/ch J. K.,jak i w daoie deoyzji Z 26 iutego 1993 r. istniaiy podstawy do jej zwrotu powodom. * W przekonaniu Sada, nie moie budzié watpliwosci, Ze powodowie na skutek Wadliwej decyzji z dnia 26 Iutego 1993 roku, poniesli rzeczywista szkode, rozumiana, jako powstaia Wbrew Woli poszkodowanego roanice migdzy obecnym stanem maj atkowym, a tym stanem, jaki zaistniaiby, gdyby nie nastapito zdarzenie WyWOII.1j ace szkode (tak Sad Najwyiszy W orzeczeniu z dnia 11 lipca 1957 roku, 2 CR 304/5 7, OSN 1958, nr III, poz. 76 oraz W uchwaie skiadu siedmiu sedziéw Sadu Najwyiszego 2 dnia 22 listopada 1963 roku, III PO 31/'63, OSNCP 1964, nr 78, poz. 128 czy teé; W Wyroku z dnia 16 kwietnia 2002 roku wlsprawie V CKN 960;’00 oraz 2. dnia 15 listopada 2002 roku W sprawie V CKN 1325/00). Szkodq rzeczywistq (damm/rm emergens), jaka poniesiii powodowie stanowi uszczerbek maj atkowy, jaki powstai na skutek wydania deeyzji administracyjnej W 1993 1'. (zamiast zawieszenia postepowania w czesici dotyozaoej dziaiki nr (...) do ozasu zakonczenia postepowania z wniosku powodow ojej zwrot). Niewa_tp1iwym jest przy tym, Ze nie istniejejuz rnoiliwoéé zwrotu powodom przedmiotowej nieruchomoéci. Jak boWiem Wynika z rozstrzygniecia zawartego W decyzji nadzorczej, Wadliwe orzeczenie administracyjne Wywolaio nieodwracalne skutki prawns, z uwagi na przeniesienie uzytkowania wieczystego na rzecz innego podmiotu. To 2 kolei uniemoiliwilo stwierdzenie niewazlnoéci decyzji. Oznacza to, Ze obarczone Wada orzeozenie nadal funkcjonuje W obrocie prawriym. J?‘ --- STRONA 6 --- Rozstrzygnieoie o istnieniu adekwatnego zwiqzku przyczynowego porniedzy tak rozumiana, szkoda a Zdarzeniem ja powodujacym rnusi byé poprzedzone ocena, czy szkoda nastapi1aby takie Wtedy, gdyby Zapad1a deoyzja Zgodna Z praWem_ (tak Sad Najwyzszy w wyroku Z dnia 06 lutego 2004 roku, II CK 43 3/02, LEX nr 163987). Na tak postawione pytanie naleiy W przekonaniu Sadu udzielié odpowiedzi przeozacej. Wypada bowiem przyjaté, Ze alternatywnym Zachowaniem sie W1a§oiWego organu by1o Zawieszenie uw1asZcZenioWego postepowania administracyjnego i umoiliwienie zakoficzenia postepowania o zwrot nieruchomoéei. Postepowanie to, jak Wskazano powyiej, winno Zakoficzyé sir; ZWrotem nieruchomoéci. Ustalefi W Zakresie Wartoéci prawa uiytkowania wieczystego, wyznaczajacego Wysokoéé naieinego powodom odszkodowania, Sad dokona1 w oparciu o omowiony powyiej dowod Z opinii bieg1ego sadowego J. L.. Sad uZna1, Ze miarodajna dla ustalenia wysokoéci odszkodowania bedzie Waitoéé nieruchomoéci okreélona Wedhlg jej stanu na chwilq wydania deoyzji, ktéra spoWodoWa1a szkode, czyli na dziefi 26 lutego 1993 roku, a cen aktualnych, zgodnie Z art. 363 § 2 k.c. Gdyby nie deoyzja Z 1993 1'. powodowie odzyskaliby nieruchomosé, ktéra Zgodnie Z owczesnym przeznaczeniem miai shliyé na Cele ushlgowe. Tym samym, Sad nie zna1az1 podstaw do przyjecia, Ze wycena nieruchomoéci powinna byé dokonana przy zatozeniu, ze jest ona przeznaozona pod Zielefi ochronna. W konsekwencji jako wartoéé nieruchomosci przyjeto kwote 2.302.000 Z1. I . Niesporne pomiedzy stronami by1o to, Ze kwota ta Winna zostaé pomniejszona 0 zwaloryzowana wartoéé przyznanego J. K. odszkodowania. Przy czym sporny by1 miernik waloryzacji — wskainik Wzrostu przecietnego miesiecznego Wynagrodzenia W gospodarce narodowej lub wskainik cen towarow i us1ug konsumpeyjnych (infiacja),.cZy1i faktycznie wskainik zmian kosztow utrzymania. W ooenie Sadu, najbardziej uzasadnione byio W niniejszej sprawie przyjecie rozwiazania poéredniego, tj. usrednienie obu Wskainikéw. W ten sposob uwzglednione z0sta1o W rowny sposob Zarowno kryterium dochodowe  Wynagrodzenia, jak i wydatkowe — inflacja. Tym samym, W tym Zakresie, Sad podZieli1 stanowisko strony poZWanej przedstawione Z pisimie z dnia 19 czerwca 2009 r. (k. 202). I Jak Wynikaz informaeji GUS dnia 13 kwietnia 2012 r. (k. 486) kWota 208.782 (staiyoh) Z1 Z 1975 r. odpowiada aktualnie kwooie 94.931,l3 Z1, albowiem inflaoja W tym okresie wynios1a 1acZnie 454.690,2%. Natorniast Wzrost wynagrodzefi W tyrn samym okresie (przy przyjeciu wynagrodzenia netto) by1 6763 krotny. Co stanoWi Zwaloryzowana kwote 141.l99,27 Z1. Po1acZenie obu Wskainikow pozwala na przyjecie, 2e aktualnie wartoéé odszkodowania odpowiada kwocie 118.065,20 Z1 ((94.931,13 + 141.199,27) 1' 2). W konsekwenoji jako wysokoéé poniesionej przez powodow szkody Sad prZyja1 kwote 2.183.934,80_Z1 (2.302.000 — 118.065,20). Biorac pod uwage, Ze udZia1 W Spadku po J. K. kaidego Z powodow Wynosi1 1r‘3, na rzecz poWodoW zasadzono po 113 Z 2.] 83.934,80 Z1, tj. po 727.978,27 Z1. ' Odsetki ustaWoWe Z uWagi na odszkodowawczy charakter roszezenia (art. 363 § 2 k.c.) Zosta1y Zasadzone od daty Wydania Wyroku. W razie bowiem ustalenia odszkodowania, Zgodnie Z Zasada WyraZona W art. 363 § 2 k.c., Wedhlg cen Z chwili wyrokowania, naleiy sie ono W tej wysokosci, gdy oeny te by1y Wyisze od wystepuj acych Wczeéniej, dopiero od tej chwili. Zatem od tej chwili moina mowié o opoinieniu sie dluinika W Zap1aoie odszkodowania ustalonego wedlug tych cen i W konsekwencji dopiero od tej chwili mozna Zasadzié od niego odsetki za opoinienie (tak trafnie Sad Najwyiszy W Wyroku Z dnia 16 kwietnia 2009 roku, I CSK 524/08, LEX 511024). W pozostalym zakresie Sad powédztwo oddalil. O kosztaoh prooesu Sad orZek1 na zasadzie art. V98 k.p.c., 100 i art. 108 § 1 k.p.c. Z uwagi na to, Ze powodowie ulegli jedynie W nieznacznej czesci, Sad zasqdzi1 na ich rzecz ca1oéé kosztow procesu. Na zasadzone z tego tytu1u kwoty sk1ada1y sie: faktycznie uiszczone op1aty od pozWu, poniesione koszty opinii bieglyoh, koszty Zastepstwa procesowego w wysokoéci trzykrotnej stawki minimalnej, czyli po 7.200 ZI' na rzeoz kazdego Z powodow oraZ opiata skarbowa od pelnomocnictwa.