Postanowienie III CKU 8/96

--- STRONA 1 --- WYROK Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 II CKN 4/98 Jeśli dokonane w sprawie ustalenia faktyczne pozostają poza sporem i uzasadniają zasądzenie wyższego odszkodowania, o którym mowa w art 446 § 3 kc, to naruszenie jedynie prawa materialnego przez Sąd Apelacyjny stanowi wystarczającą przesłankę do uwzględnienia kasacji i przekazania sprawy wspomnianemu sadowi do ponownego rozpoznania (Art 393¹³ § 1 kpc). LEX nr 322031 322031 Dz.U.1964.43.296; art 398(3); art 398(15) Dz.U.1964.16.93; art 446 § 3 Skład orzekający: Przewodniczący: Sędzia SN J. Suchecki (spr) Sędziowie SN: E. Barczewska, J. Gudowski Protokolant: P. Malczewski Sentencja: Sąd Najwyższy – Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 14 października 1998r na rozprawie sprawy z powództwa Stanisławy L. Przeciwko „W” Spółce Akcyjnej o zapłatę na skutek kasacji powódki od wyroku Sadu Apelacyjnego z dnia 28 października 1997r. Uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne: Powódka – po sprecyzowaniu żądań – domagała się zasądzenia od pozwanego 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i 40.000 zł tytułem odszkodowania za pogorszenie jej sytuacji życiowej. Pozwany proponował, by w drodze ugody wypłacić powódce kwotę 10.000 zł jako zadośćuczynienie, a 15.000 zł jako odszkodowanie. Do zawarcia ugody jednakże nie doszło i Sąd Wojewódzki, uwzględniając w całości żądanie zadośćuczynienia, roszczenia odszkodowawcze uwzględnił do kwoty 25.000 zł, oddalając powództwo w pozostałej części. Sąd ten ustalił, że w dniu 2 listopada 1995r w wypadku komunikacyjnym, którego sprawca miał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego, zginął mąż powódki, a ona sama doznała szeregu obrażeń ciała. Pogorszenie jej sytuacji życiowej jest niewątpliwe, gdyż w chwili wypadku była już ona inwalidą pierwszej grupy, mając sparaliżowaną prawą nogę i rękę, i korzystała z pomocy męża we wszystkich czynnościach życia codziennego, nie wyłączając zabiegów związanych z higieną osobistą. Pomocy udzielają jej teraz inni członkowie rodziny, lecz nie zamieszkując z powódką nie mogą tej pomocy świadczyć w takim zakresie w jakim czynił to mąż. Apelację powódki Sąd Apelacyjny oddalił, podzielając pogląd Sądu pierwszej instancji, iż w określonej sytuacji kwota 25.000 zł odszkodowania jest wystarczająca Wyrok Sadu Apelacyjnego powódka zaskarżyła kasacją, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa także w oddalonej części żądań. W kasacji zarzuca naruszenie art 446 § 3 kc poprzez dowolne i nie odpowiadające konkretnej sytuacji zaniżenie należnego jej odszkodowania. --- STRONA 2 --- Uzasadnienie prawne: Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne pozostają poza sporem. Wynika z nich, że śmierć męża spowodowała wyjątkowo poważne pogorszenie sytuacji życiowej powódki. Jak trafnie podniesiono w motywach kasacji, utraciła ona oparcie nie tylko w przenośnym, lecz także dosłownym sensie. W tych warunkach zasądzone odszkodowanie nie może być uznane za stosowne w rozumieniu art 446 § 3 kc, stąd, mimo naruszenia jedynie prawa materialnego i zgodnie z zasadą postępowania kasacyjnego (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1996r sygn akt III CKU 8/96, OSN 4/1997, poz 38), orzeczono jak w sentencji na podstawie art 393¹³ § 1 kpc)