Postanowienie III CKN 650/98

--- STRONA 1 --- POSTANOWIENIE Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1998 III CKN 650/98 Nietezowane LEX nr 1215038 1215038 Skład orzekający: Przewodniczący: Sędzia SN A. Wypiórkiewicz Sędziowie SN: A Górski (spr) A Myszka Sentencja Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 10 września 1998r na rozprawie sprawy z urzędu z udziałem Andrzeja K. i Anity K. o wydanie zarządzeń opiekuńczych wobec małoletniej na skutek kasacji uczestnika Andrzeja K. od postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 2 kwietnia 1998r postanawia oddalić kasację. Uzasadnienie faktyczne Po ponownym rozpoznaniu wszczętej z urzędu sprawy o wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią Elwirą K. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 listopada 1997r powierzył wykonywanie tej władzy obojgu rodzicom Andrzejowi i Anicie K.. Jednoczesnie Sąd ustalił miejsce pobytu dziecka przy matce i określił sposób utrzymywania osobistych kontaktów ojca z córką, upoważniając go do odwiedzin w miejscu jej pobytu w każdą pierwszą sobotę miesiąca. Zgłoszony w trakcie postępowania wniosek ojca o wydanie jemu dziecka sąd oddalił, jako niezasadny. Apelacja uczestnika postępowania od tego orzeczenia została oddalona postanowieniem Sądu Wojewódzkiego, z dnia 2 kwietnia 1998r Od tego postanowienia wniósł kasację pełnomocnik uczestnika Andrzeja K, powołując jako jej podstawę naruszenie przepisów procesowych mających wpływ na wynik sprawy, a mianowicie rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zamiast na rozprawie (art 375 kpc), oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przez niesłuszne zaakceptowanie tej oceny dokonanej przez Sąd I-ej instancji, bez przeprowadzenia ocen własnych (art 233 § 1 i art 328 § 2 kpc) Z tych przyczyn skarżacy wniósł o uchylenie orzeczenia Sądu Wojewódzkiego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył co nastepuje: Nie ulega wątpliwości, że rozpoznanie apelacji uczestnika postępowania nastąpiło na rozprawie w dniu 2 kwietnia 1988 r, o czym świadczy znajdujący się w aktach protokół z tej rozprawy apelacyjnej (k 271). Jedynie w odpisie orzeczenia Sądu II -giej instancji zapadłego po tej rozprawie przez pomyłkę wpisane zostało, iż apelacja została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Fakt ten wynika z oświadczenia pracownicy sporządzającej odpis (k-304). W tej sytuacji zarzut kasacji naruszenia art 375 kpc jest bezprzedmiotowy. Jeżeli zaś chodzi o zarzuty naruszenia art 233 § 1 i art 328 § 2 kpc to są one ziezasadne. --- STRONA 2 --- Zgodnie z treścią art 382 kpc Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Pozostaje kwestia w jaki sposób sąd drugiej instancji powinien ocenić zgromadzone dowody w sytuacji, która miała miejsce w niniejszej sprawie, tj, kiedy sam nie przeprowadza dodatkowych dowodów, poprzestając na materiale zebranym przez Sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku z dnia 23 lutego 1998r III CKN 284/98 (nie publikowanym) Sąd Najwyższy słusznie przyjął, że jeżeli sąd drugiej instancji nie uzupełnia postępowania dowodowego, ani – po rozważeniu zarzutów apelacyjnych – nie znajduje przesłanek do zakwestionowania ustaleń faktycznych orzeczeniu pierwszoinstancyjnego, może te ustalenia przyjąć za podstawę faktyczną swego orzeczenia, dając temu odpowiedni wyraz w treści uzasadnienia swojego orzeczenia. Dlatego też, zdaniem Sądu Najwyższego rozpoznającego niniejszą sprawę – Sąd Wojewódzki uznając trafność ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych przez Sąd Rejonowy- nie miał obowiązku procesowego przeprowadzenia na nowo w uzasadnieniu swojego orzeczenia oceny każdego z dowodów zgromadzonych w sprawie, lecz mógł ograniczyć się do stwierdzenia, że podziela oceny Sądu I-szej instancji, motywując szerzej tylko te ustalenia i oceny, które były kwestionowane w apelacji. Tak właśnie uczynił Sąd Wojewódzki w zaskarżonym orzeczeniu. W szczególności Sąd ten trafnie wskazał, że skoro nie ma przyczyn do ograniczania władzy rodzicielskiej któregokolwiek z rodziców, gdyż pewne błędyw postępowaniu z dzieckiem są wynikiem ich cech osobowości, a nie zaniedbań czy złej woli, to należy utrzymać dotychczasowy stan, w którym obojgu im służy pełnienia władzy rodzicielskiej nad córką. Ponieważ zaś od dłuższego czasu dziecko pozostaje z matką i nie ma nadzieje na połączenie się małżonków- zgodnie z sugestiami zawartymi w opinii ośrodka konsultującego stanu nie należy zmieniać, gdyż dobro dziecka przemawia za jego utrzymaniem. Dziecko ma bowiem zapewnione u matki odpowiednie warunki materialne, domowe i dobry kontakt emocjonalny z matką i jej rodziną generacyjną. Ojciec zaś może je odwiedzać w ustalonym przez Sąd czasie. Nie ma więc podstaw do zmiany miejsca pobytu dziecka czego domaga się skarżący, zwłaszcza że on sam nie jest w stanie zapewnić dziecku tak stabilnych warunków, jakie ma ono u matki. Wynika to zarówno z wielości jego zajęć, jak i z planów osobistych dotychczasowych- związanie się na stałe z inną kobietą. W tym stanie rzeczy kasacja nie zdołała wykazać naruszenia przez Sąd Wojewódzki ani art 233 § 1 kpc ani 328 § 2 kpc Brak usprawiedliwonych podstaw kasacji skutkował jej oddalenie na mocy art 393¹² kpc