Wyrok III Ca 442/12 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Nowym Targu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt III Ca 442/12 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Nowym Targu, wyrokiem z dnia 17 maja 2012r., nakazał pozwanemu przywrócenie poprzedniego stanu posiadania pasa gruntu przyległego do ogrodzenia posesji powodów, stanowiącej działkę ewid. nr (…) położoną w S., poprzez usunięcie tłucznia znajdującego się pod ogrodzeniem posesji, od strony drogi prowadzącej do pozwanego i dalej w kierunku posesji osób trzecich - na długości 26 metrów, licząc od furtki położonej od strony południowej poprzez bramę wjazdową i dalej ogrodzenie siatkowe o szerokości 1,60 metra na wysokości furtki oraz bramy wjazdowej, a na wysokości ogrodzenia siatkowego - w taki sposób, aby tłuczeń nie przylegał do podmurówki i siatki, w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku (pkt I), w pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt II) i zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 373 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt III). Ustalił m.in., iż przedmiot sporu stanowi wschodnią część drogi dojazdowej przebiegającej w S. pomiędzy posesją powoda usytuowaną po jej wschodniej stronie, a posesją pozwanego usytuowaną po zachodniej stronie drogi. Posesja powoda, która według twierdzeń zawartych w uzasadnieniu pozwu stanowi działkę ewid.nr (…), od owej drogi odgrodzona jest płotem siatkowym na podmurówce betonowej, przy czym w południowej części przedmiotu sporu usytuowana jest brama wjazdowa wraz z furtką. Przedmiot sporu stanowi pas gruntu od południowego słupka furtki wspomnianego ogrodzenia, jego wschodnia granica biegnie w kierunku północnym na długości 26 metrów, szerokość owego pasa jest zmienna - od 1,60 metra po stronie południowej do 0,5 metra po stronie północnej. Ów pas gruntu wysypany jest kamieniami - tłuczniem użytym do wzmocnienia drogi przebiegającej przez teren stanowiący własność powoda, prowadzącej w kierunku północnym do innych posesji osiedla. Na części przedmiotu sporu wysypane kamienie zachodzą na siatkę i podmurówkę ogrodzenia. Przed bramą wjazdową i furtką prowadzącą na posesję powodów tłuczeń odsunięty jest od nich na szerokość od kilku do kilkunastu centymetrów - co pozwany uczynił już po wniesieniu pozwu. Tłuczeń ów podwyższa poziom gruntu przy furtce i bramie ogrodzenia powodów o kilkanaście centymetrów. Powodowie na teren działki będącej w ich posiadaniu zawsze dostawali się poprzez wspomnianą wyżej bramę. Wskutek wysypania tłucznia nie ma praktycznie możliwości wjazdu na posesję będącą w posiadaniu powodów, a to z uwagi na zbyt dużą różnicę trenu oraz zagrożenie, że po otwarciu bramy tłuczeń zsunął by się na ową posesję, uniemożliwiając zamknięcie bramy. Tłuczeń na przedmiot sporu został wysypany w dniu 21 kwietnia 2011 r.; pozwany nie dokonał tego osobiście, a wraz z sąsiadami partycypował w kosztach owej inwestycji. Sąd Rejonowy uznał, że owe działania naruszyły posiadanie powodów - w całości co do wjazdu przez bramę, poprzez uniemożliwienie wjeżdżania na posesję, a w dalszej części ogrodzenia - poprzez zasypanie podmurówki, co utrudnia podjęcie czynności związanych z konserwacją ogrodzenia. Przyjął, iż naruszenie posiadania na wysokości bramy dotyczy całej szerokości przedmiotu sporu, natomiast w części odnoszącej się do ogrodzenia można mówić o ochronie posiadania jedynie w tym zakresie, gdzie tłuczeń przykrył podmurówkę i siatkę, natomiast brak podstaw do uznania, iż powodowie byli posiadaczami pasa gruntu o szerokości 0,5 metra pod ogrodzeniem, albowiem był to teren trawiasty, co do którego nie udowodnili, że pozostawał w ich posiadaniu. --- STRONA 2 --- Z owych przyczyn uwzględnił powództwo częściowo, natomiast oddalił żądanie dotyczące przywrócenia posiadania pasa gruntu o szerokości 0,5 metra, wzdłuż ogrodzenia siatkowego. Powyższy wyrok pozwany zaskarżył apelacją, w części, w której uwzględniono powództwo i orzeczono o kosztach procesu i wniósł o jego zmianę przez oddalenie powództwa w owym zakresie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz od powodów solidarnie kosztów postępowania. Nadto wniósł o dopuszczenie dowodu z dołączonych do apelacji fotografii przedmiotu sporu oraz dowodu z przesłuchania świadka M. Ż.,który cztery lata wcześniej dzierżawił działkę powoda K. P. przylegającą do przedmiotu sporu - na okoliczność wykonywanych przez niego wjazdów i wyjazdów na ową działkę. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to przep. art. 346 kc - wobec współposiadania przedmiotu sporu przez strony, którego zakresu ustalić się nie da i art. 344 § 1kc przez nieprawidłowe jego zastosowanie polegające na zobowiązaniu pozwanego do dokonania czynności, które nie zmierzają do przywrócenia stanu poprzedniego oraz naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niepoczynienie ustaleń co do wyglądu przedmiotu sporu przed utwardzeniem go tłuczniem, błędne ustalenie, iż tłuczeń wysypany na drogę podwyższył poziom tej drogi do poziomu posadowionego przez powodów ogrodzenia, błędne ustalenie, że pozwany wysypał tłuczeń pod nieruchomością powodów stanowiącą działkę nr (…) i wadliwą ocenę wiarygodności zeznań świadka P. W. Podniósł, iż posiadanie powodów nie zostało naruszone, a dochodzone żądanie nie zasługuje na ochronę. Powołał się na to, iż droga przyległa do posesji powodów stanowi jego własność za wyjątkiem pasa szerokości ok. 30 - 40 centymetrów wzdłuż bramy wjazdowej i ogrodzenia siatkowego tej posesji i podniósł, że nie da się ustalić zakresu wykonywanego przez strony współposiadania przedmiotu sporu. Wskazał, iż nie ustalono stanu w jakim znajdował się przedmiot sporu przed wysypaniem tłucznia i nie wzięto pod uwagę tego, iż ogrodzenie powodów zostało wybudowane w roku 1975, a droga biegnąca wzdłuż niego istniała już wcześniej i była wielokrotnie utwardzana, wobec czego mogła zmienić swój poziom w stosunku do posadowienia bramy. Podniósł, iż poziom drogi, po jej utwardzeniu tłuczniem, nie uległ podwyższeniu, albowiem - przed utwardzeniem wybrano jej warstwę wierzchnią (korytowano drogę), a następnie w to miejsce nasypano tłucznia. Wskazał, też, iż wadliwie przyjęto, że nieruchomość będąca w posiadaniu powodów stanowi działkę nr (…), podczas gdy nieruchomość o tym oznaczeniu położona jest w innej części S. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest niezasadna. Sąd Rejonowy należycie wyjaśnił istotę sprawy, nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością postępowania, braną z urzędu pod rozwagę, a z dokonanych ustaleń, mieszczących się w ramach określonych przep. art. 233 §1 kpc, wyprowadził prawidłowe wnioski natury prawnej. Ustalenia dokonane w nin. sprawie oraz wyprowadzone z nich wnioski natury prawnej Sąd Okręgowy aprobuje i przyjmuje za własne. Nie jest trafny zarzut apelacji, iż powodowi nie przysługuje roszczenie --- STRONA 3 --- o ochronę posiadania z uwagi na to, iż nie da się ustalić zakresu współposiadania (art. 346 kc). Wprawdzie twierdzenie takie, z uwagi na to, iż zostało zgłoszone dopiero w apelacji, nie było przedmiotem oceny Sądu Rejonowego, niemniej ustalenia dokonane w postępowaniu pierwszo instancyjnym w sposób jednoznaczny pozwalają na ocenę, iż w odniesieniu do przedmiotu sporu da się ustalić zakres współposiadania. Na taką ocenę pozwala okoliczność, iż żądanie ochrony posiadania odnosi się do pasa gruntu przyległego od strony drogi do ogrodzenia posesji powoda K. P., co do którego apelacja przyznaje, iż pas ów - o zmiennej szerokości od 30 cm do 80 cm - stanowi jego własność (k. 75-76). Powód z owego pasa gruntu korzysta dla dokonywania konserwacji ogrodzenia, natomiast pozwany, wraz z posiadaczami sąsiednich posesji, z owego pasa gruntu korzysta jako z pobocza drogi urządzonej na działce pozwanego. W okolicznościach sprawy brak jest podstaw do podważenia oceny dowodów, dokonanej przez Sąd Rejonowy. Rozważając zarzut, iż błędnie ustalono, że tłuczeń wysypany na drogę podwyższył poziom drogi do poziomu ogrodzenia powodów i nieuwzględnienie tego, iż przed utwardzeniem drogi wybrano jej warstwę wierzchnią, a następnie w to miejsce nasypano tłucznia - co znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej dołączonej do apelacji, zauważyć należy, iż na poczynienie prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego w większym stopniu, niż dowody osobowe z swej natury nacechowane subiektywizmem postrzegań,pozwalają dowody z dokumentów, oględzin przedmiotu sporu czy też opinii biegłych. Z tego względu brak jest podstaw do zakwestionowania oceny dowodów dokonanej w nin. sprawie, w sytuacji gdy na ustalenia, które poczynił Sąd Rejonowy pozwala dokumentacja fotograficzna, przedłożona przez powodów na rozprawie w dniu 16.11.2011 r. (k. 34) i spostrzeżenia poczynione przez Sąd Rejonowy w toku oględzin w dniu 28.03.2012 r., kiedy to stwierdzono m.in., iż tłuczeń wysypany na drogę zachodzi na samą siatkę ogrodzenia posesji powoda, w tym na jego podmurówkę betonową, a także, iż znajduje się pod bramą i furtką owego ogrodzenia - podwyższając pod nimi o kilkanaście centymetrów poziom gruntu i utrudniając ich otwieranie. Ustalenia te znajdują również oparcie w dowodzie z zeznań świadka P. W., zawnioskowanego przez pozwanego, który na rozprawie w dniu 10.05.2012r. zeznał, iż "aktualnie tłuczeń jest wysypany do samej siatki, wcześniej między siatką a drogą była trawiasta przestrzeń o szerokości do pół metra". Ponieważ niesporne jest,iż pozwany jest właścicielem i posiadaczem działki, po której urządzona jest droga przyległa do posesji powodów i był współinwestorem przedsięwzięcia polegającego na utwardzeniu owej drogi, w toku którego - naruszając sferę posiadania powodów - wysypano tłuczeń powodując utrudnienie w dostępie do działki będącej własnością powoda K. P. oraz nasunięcie tłucznia na podmurówkę jej ogrodzenia, zatem zasadnie uwzględniono powództwo o ochronę posiadania. Odnosząc się do zarzutu poczynienia przez Sąd Rejonowy błędnego ustalenia polegającego na przyjęciu, iż pozwany wysypał tłuczeń pod ogrodzeniem posesji powodów stanowiącej działkę ewid. nr (…), podczas gdy działka o takim oznaczeniu położona jest w innej części S., zauważyć należy, iż ani w żądaniu pozwu wniesionego w nin. sprawie, ani na rozprawie w dniu 10.05.2012 r., kiedy to pełnomocnik powodów żądanie to sprecyzował,powodowie nie zawarli stwierdzenia, iż przedmiot sporu stanowi wspomnianą wyżej działkę, a stwierdzenie takie zamieszczono jedynie w uzasadnieniu pozwu. Ponieważ pełnomocnik powodów nie --- STRONA 4 --- sprecyzował żądania pozwu w sposób opisowy, pozwalający na identyfikację przedmiotu sporu w terenie, zaś pozwany w toku postępowania przez Sądem Rejonowym nie zaprzeczył twierdzeniu zawartemu w uzasadnieniu pozwu, iż wspomniane wyżej ogrodzenie, na które nasypano tłuczeń jest usytuowane na działce ewid. nr (…), zatem zaistniały przesłanki do przyjęcia, iż owo twierdzenie zostało przyznane (art. 230 kpc). Sąd Okręgowy oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka M. Ż., albowiem dowód ów został zgłoszony dla wykazania okoliczności, nie mającej znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy - wyglądu przedmiotu sporu i wykonywania wjazdów i wyjazdów na działkę powoda K. P. cztery lata wcześniej przed wszczęciem postępowania, a pozwany w apelacji nawet nie twierdził, iż owego dowodu nie mógł powołać w postępowaniu przed Sądem Rejonowym (art. 381 kpc). Z wyżej wskazanych przyczyn apelację oddalono (art. 385 kpc ). Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego oparto na przep. art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc i § 8 pkt 4 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 134 z późn. zm.).