Postanowienie IIC 1313/10 1 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 15 marca 2010 r.

--- STRONA 1 --- "‘x —_ .1.‘ Sggm, algt II C 1 313110 \‘I'M 1 ‘*'*~*'\; ‘E oi? 1 ‘M’ E =. 1 §;__~s.__f{\' )3) :»=:5 ' Fr ; _f=€‘.‘.: .:,;s:10 .. ., “¥ #1 ~ ==,7 WYROK W IMIENIU R ZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DniaA28 grudnia 2010 roku. SAD OKREGOWY W LODZI II WYDZIAL CYWILNY W skkadzie: Przewodniczapy SSO Barbara Kubasik Protokolantz S. NowakowskaBirke po rozpoznaniu W dniu 28 grudnia 2010 rok na rozprawie u w Lodzi sprawy z powédztwa M. B. przemwko Skarbowi Pafistwa  Marszaikowi [...} zastcgpowanemu Prokuratorie Generalna, Skarbu Pafistwa 0 zapiatc przez 1. oddala powédztwo; 2. zasqdza od powoda M. B. na rzecz pozwanego Skarbu Pafzstwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwote 7.200 zl (siedem tysiccy dwieécie zlotych} tytulem zwrotu kosztéw procesu; _ 3. nie obciaga powoda kosztami sa,d0wynj1i. --- STRONA 2 --- ..=».wawFv “'"""n 2 1? .5 I; 11 ===='11!:.1.4".r:e|:|=w.‘|r~@_m ,...»+<~m»..~.ar.T F Q E ‘1 ~ .4 Sygn. akt IIC 1313/10 1 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 15 marca 2010 r. (data nadania w urzadzie pocztowym) powéd M ' B ,_ wniés1 0 zasadzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Sad Apelacyjny w L <woty 417.416,60 21 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 marca 2010 r. do dnia zap1aty. (pozew — k. 322 akt IIC 411/10) Powéd wywodzfl swoie roszczenie z tytuiu wyrzadzenia szkody przez pozwanego sprawca (,,' . sad”) wskutek wydania wyroku .w sprawie 0 sygnaturze akt 1ACa 762/08 (pozew  k. 322 akt HC 411/10). Powéd przed zamkriiaciem rozprawyi w sprawie 0 sygnaturze akt HC 411/10 ziozyi pismo procesowe ‘(pismo powoda uzupe1niaja_ce pozew sprostowanie data komputeropisu 29 wrzeénia 2010r. k. 3), wskazujac Marsza1ka _' jako kolejna statio fisci Skarbu Pafistwa, przy czym powéd sformufov»/a1 inna p’odstawQ faktyczna powédztwa wobec tej jednostki, niz wobec Sadu Apelacyjnego w L W zwiazku 2 powyzszym, postanowieniem z dnia 30 wrzeénia 2010r. wydanym na rozprawie, Sad sprawa z powédztwa M ' B _. przeciwko Skarbowi Pafistwa Marszaikowi ' 0 zaptata 417. 416,60 21' wyhaczyi do odrebnego rozpoznania (postanowienie k. 2 akt)? " _ 'W:g_z_asadni_eniu_ wymienidnegb pisma" powéjd podni¢§s1= mEa"d=zy''innymi, 2é'" boniééi szkoda W postaci .n'iemo2‘:noéci wniesienia skargi konstytucyjnej i wzruszenia. pozbawiajacego go praw majatkowych._wyroku wydanego w, sprawie I_ A_Ca_ 762/0.8 wyr_zadzona,p‘|‘z<zfz.niewyd'anie aktu normatywnego. ktérego obowiazek wydania przewiduje art. 79 ust. '1 Konstytucji, a nadto Ze poniés1 szkoda w postaci niemoinoéci wzruszenia wyroku z dnia. 10 grudnia 2008 r. i wznowienia postepowania pozbawiajapego go praw majatkowych wyrzadzona przez niewydanie aktu~ normatywnego, ktérego obowiazek wydania przewiduje art. 45 ust. 1 Konstytucji. Poza tym, powéd dodai, 2e pomimo zfozenia w dniu 1 iutego 2007 r. zawiadomienia 0 pl'ZBS’[QpS1Z\/VIE fa1szywych zeznarfi pozwany prokurator odm6wi1 wszczacia éiedztwa, co zamknalo powodovwi dsroga sadowa dq dochodzenia naruszonych wyrokiem z dnia 10 grudnia 2003 r. praw majatkovvych. (pismo procesowe powoda nades/ane wform/e fak‘sL/W dn"/‘u 30 mzeénfa 2010 r.  k. 38 akt. ' . \ / . 1. 1‘ W odpowiedzi na pozew Skarb Pafistwa Prokuratura Rejonowa w O: . W.‘ zastapowana przez’ Prokuratoria Generaina Skarbu Pafistwa wnios1a 0 oddalenie powédztwa i zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztéw procesu, w tym kosztéw zastapstwa procesowego wediug norm przepisanych. Pozwany w odpowiedzi na pozéw nie‘z1o2y1wniosku 0 przekazanie sprawy zgodnie 2 Maéciwoécia miejscowa do Sadu Okragowego w _ Warszawie (odpowiedi na pozew k. 4852 akt). 1  --- STRONA 3 --- 1 ii it I ls 1 F E 1 i 2 Na rozprawa w dniu 28 grudnia 2010r. poprzedzajacej wyrokowanie powocl nie stawii sia. Petnomocnik pozwanego podtrzymat swoje stanowisko w sprawie ( stanowisko pozwanego w protokole rozprawy k. 61 akt). Sad Okrqgowy ustalit nastopujacy stan faktyczny: Powod M B1 w dniu 14 iutego 2001 r. wystapit z pozwem 0 zaptata z tytutu niezwroconej czaéci pozyczki przeciwko dwém obywatelom poiskim. Sad Okreggowy w Kaliszu I Wydziat Cywitny jako sad pierwszej instancji wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. wydanym w sprawie 0 sygnaturze akt I C 431/05 w Wcaioéci uwzgladnii powédztwo, zasadzajac od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotc3. 179.290,51 zi wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 Iutego 2001 r. do dnia zaptaty. Na skutek apelacji pozwanych, Sad Apelacyjny w Lodzi I Wydziai Cywilny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I ACa 762/08 zmienii zaskarzony wyrok i powodztwo w catoéci oddalii (dowod: pozew — k. 2 .3, wyrok SO k. 407, 413420, wyrok SA k. 562 akt I C 431/05 zaiaczonych do akt1lC 411/10 SO w Lodzi). ' Odpis wyroku z dnia 10 grudnia 2008r. wraz z uzasadnieniem powod otrzymat w dniu 17 marca 2009:‘.  _ , __ =a_Eu310qmarca 2009r. powéd _z1o._zyiwnio$eK. 0 .usta.n_.owienie adwokrH8 z'urZadu‘downieSien'ia' skargi do Trybunatu Konstytuoyjnego o zbadanie zgodnoéci majacych zastosowanie wjego sprawie : _  ustawy Z, dnia 2 tipca 2004r. o zmianie ustawyKodeks postapowania oywilriego oraz niektorych innyoh ustaw (Dz. U. Nr 172', poz. 184), _ _  ustawy z dnia 28 iipca 2005r. 0 kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398), ‘ .  ustawy _z dnia 16 Viistopada 2006r. o zmianie ustawy Kodeks postegpowania cywilnego oraz niektérych innych ustaw (dz. U. Nr 235, poz. 1699) z art. 2 , art. 7, art. 32 ust.1 i ust.2, art. 45 ust.1, art. 64 ust.2 i ust. 3, art. 45 ust.1, art. 64 ust.3, art.77, a|t.173 i art. 176 ust.2 w zw. z art. 79 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej . W dniu 7 kwietnia 2009r. w sprawie o sygn. akt 1C0 586/09 Sad Rejonowy w Ostrowie Wlkp. ustanowit dla M ‘ B. adwokata z urzadu do sporzadzenia skargi konstytucyjnej 0 zbadanie zgodnoéci art. 5 ust. 1 i 2 ustawy 2 dnia 24 maja 2000r. o zmianie ustawy Kodeks postapowania oywilnego (...) oraz art. 491496 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postapowania cywilnego w brzmieniu obowiazujacym od dnia 1 lipca 2000r. z 811. 79 ust. 1 Konstytuoji RP. Powod odpis tego postanowienia 'uzyskat w dniu 12 maja 2009r. Wyznaczony adwokat nie wniost skargi konstytucyjnej (dowod: okoiicznoéci bezsporne, postanowienie k. 15akt). --- STRONA 4 --- F 2 > i I E . ‘ 3 W dniu 1 Iutego 2007 r. M . B ztozyi Prokuratorowi Rejonowemu w O IA’ _ zawiadomienie 0 popetnieniu przestapstwa na jego szkoda oraz na szkodeg wymiaru sprawiedtiwoéci i wniost 0 wszczacie postapowania karnego wobec M’ C " i G ' C‘ w przedmiocie postugiwania sia w sprawie I C 431/05 wymienionymi w zawiadomieniu dowodami, a nadto wniost o wszczacie postapowania karnego Wobec A B w przedmiocie ztozenia przez nia_ w sprawie I C 431/05 faiszywych zeznafi (dowéd: zawiadomienie k. 9 akt). Prokurator Rejonowy w O ' W §€*....  odmowii wszczacia éledztwa na podstawie ztozonego przez M B zawiadomienia. (dowod: okolicznoéé bezsporna). Powyzszy stan faktyczny Sad ustaIiI na podstawie powotanych dowodow. lstotne dla sprawy okolicznoéci faktyczne nie byty przedmiotem sporu. Spor dotyczyt oceny prawnej zaistniatego stanu faktycznego. Sad Okragowy zwazyt, co nastopuje: Powodztwo okazato sia bezzasadne. Zgodnie z art. 79 Konstytuoji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) kazdy, czyje konstytucyjne wolnoéci Iub prawa zostaty _~naruszona,' "ma prawo, na zasadach okreélonyoh w "ustawie,..wnieéé skargg do Tiybunatu Konstytuoyjnegow sprawie zgodnoéoi z Konstytucja ustawy Iub innego aI<tu normatywnego, na podstawie ktorago sad Iub organ administracji publioznej orzekt ostatecznie o jego wolnoéciaoh Iub prawach albo 0 jego obowiazkach okreéIonych w Konstytucji (ust.1)" Przepls ust. 1 nie dotyczy praw okreélonych w art. 56 (ust. 2).  Uzyte w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP pojacie "kazdy" odnosi sia do kazdej osoby fizycznej (bez wzgladu na jej obywatelstwo), a takze do podmiotow, ktore zdotne sa korzystaé z przyznanych im przez ustrojodawca praw (tzn. jeieli "naruszone prawo nalezato do kategorii tych praw, ktoiych podmiotem jest skarzaca osoba prawna"; wyr. z 8.6.1999 r., SK 12/98, OTK 1999, Nr 5, poz. 96)  tj. organizaoje spoteozne, stowarzyszenia, partie poiityczne lub osoby prawne prawa oywilnego (zob. komentarz do Wprowadzenia do Rozdziatu II). Nie wchodza zaé w zakres tego pojacia organy wtadzy publicznej. Trybunat Konstytucyjny uznat rowniez, ze "podmioty reaiizujace funkcje wIadzy~ publicznej nie moga sktadaé skarg konstytucyjnych, gdyz nie sa one adresatami uprawnierfi wynikajacych z poszczegolnych praw konstytucyjnych, Iecz adresatami obowiazkéw zwiazanych z realizacja praw innych podmiotow" (post. TK z 6.2.2001 r., Ts 148/00, OTK 2001, Nr 3, poz. 72). Chodzi tu 0 osoby prawne prawa publicznego. Trybunat wyjatkowo jednak przyznaje im zdolnoéé wystapienia ze skarga konstytucyjna, jezeli przez ograniczanie ich praw dochodzi rownoczeéniado ograniczenia praw jednostek (ww. p0st.). Ponadto, TK odmowit Iegitymacji do wystapienia ze' skarga konstytucyjna pubiicznym podmiotom gospodarczym prowadzapym dziatalnoéé w formie jednoosobowej spotki Skarbu Pafistwa, stwierdzajac rownoozeénie, ze "wobeo zmieniajacego sic; obszaru aktywnoéci pafistwa  w szczegolnoéci powstawania --- STRONA 5 --- I 4 nowyoh form, w ramaoh ktoryoh pafistwo prowadzi dziaialnoéé gospodarcza  o zdolnoéci skargowej nie moze decydowaé kryterium czysto formaine, tj. umiejscowienie danego ‘podmiotu w okreélonym systemie organow wtadzy pubticznej, ale kryterium materialne, tj. posiadanie przez skarzace podmioty oeoh konieoznyoh, wynikajacyoh z wyktadni literalnej I funkcjonainej tekstu Konstytuoji" (post. z 20.12.2007 r., SK 67/05, OTKA 2007, Nr 11, poz. 168). Nalezy do nich np. kryterium majatkowe pozwatajace stwierdzié, czy dziatalnoéé danego podmiotu oparta jest na wtasnoéoi publicznej, czy prywatnej. W uzasadnieniu jednego ze swoich orzeczefi TK stwierdzit: "O naruszeniu praw Iub wolnoéoi konstytuoyjnych danego podmiotu mozna mowié wowozas, gdy organ wtadzy publicznej poprzez wydanie konkretnego orzeczenia w sposob nieusprawiediiwiony wkroczyt w sfera przystugujacyoh temu podmiotowi praw Iub wolnoéoi konstytucyjnych albo prawom tym Iub wotnoéciom odmowit oohrony Iub tez ich _urzeczywistnienia" (post. z 6.10.1998 r., Ts 56/98, OTK 1998, Nr 5, poz. 84). Pojaoiu "prawa" nalezy przypisywaé znaczenie zbioroze obejmujace zarowno "prawa", jak i "woInoéoi", a nawet "obowiazki" sformutowane w Konstytucji. Chodzi przy tym nie tylko o prawa i wolnoéci zamieszozone w Rozdziale II Konstytuoji. Skarga moze rowniez stuzyé ochronie praw i woinoéoi zamieszczonyoh w innych czaéciach ustawy zasadniczej.   Ze skarga konstytuoyjna moze wystapié "kazdy, ozyje konstytuoyjne wolnoéci Iub prawa zostaty naruszone", oznaoza to sformutowanie przez niego trzech materialnyoh przestanek skargi. Nateza do nioh:' 1) i__nteres osobisty — podmiot wystopujacy ze skarga_ konstytuoyjna powinien stwier'dzic':,._ ze naruszenie praw .gwaran'towa'n.'y'ch' konstytucyjn_ie' dotyczy jego osobiéoie.. Wykluoza moztiwoéé traktowania skargi konstytucyjnej jako actio popuianis. Skarzaoy wskazujac na interes osobisty, powinien dowieéé, ze jest osobiéoie zainteresowany w usuniooiu naruszenia _przyznanych mu praw podstawowych; " ' 2) Interes prawny  z interesu osobistego wynika rowniez, ze podmiot wystapujacy zeakarga konstytucyjna powinien wykazaé, iz naruszeriie gwarantowanych mu praw podstawowyoh dotyczy jego pozycji prawnej. Naruszenie to nie moze wiac mieé tylko faktyoznego oharakteru. Przedmiotem ochrony sa prawa gwarantowane konstytucyjnie i tyiko ich naruszenie uzasadnia wystapienie ze skarga konstytucyjna. Nie stuzy zaé ochronie roznyoh, niemajacych oharakteru prawnego, interesow danego podmiotu,‘ jak na przyktad interesy ekonomiczne czy zawodowe. Interesu prawnego nie mozna tu utozsamiaé z interesem publicznym (np. zapewnienie zgodnoéci ustaw z konstytucja), gdyz oznaczatoby to zasadnicza zmiana funkcji skargi konstytucyjnej  ze érodka stuzacego ochronie praw podstawowych w érodek stuzacy ogoinej kontroli konstytucyjnoéci prawa; , 3) interes realny  naruszenie wolnoéci Iub praw powinno byé reaine, a nie tylko hipotetyczne, potencjalne. Nie wystarcza jedynie mozliwoéé zaistnieniaw przysztoéoi tego naruszenia. Musi ono byé dokonane w przesztoéci Iub tn/vac’: w chwili ztozenia skargi konstytucyjnej. Na marginesie warto zauwazyé, Ze zadaniem sadow konstytuoyjnyoh jest rozstrzyganie konkretnych spraw, a nie zagadnieri ozysto teoretyoznych. '  Akt normatywny (norma) badapy podstawa kwestionowanego w skardze konstytuoyjnej. orzeozenia rozumiany jest szeroko. Trybunat Konstytuoyjny stwierdzit, Ze "podstawa rozstrzygniacia obejmuje catoksztatt przepisow prawa (norm) --- STRONA 6 --- 1 i 1 i C 1 I I . 5 stosowanyoh przez organ wiadzy publioznej w oelu wydania aktu stosowania prawa. Na tak rozumiana podstawe sktadaja sie nie tylko przepisy prawa materialnego, ale rowniez reguiacje dotyozaoe prooeduiy, a jednoczeénie takze podstawowe przepisy ustrojowe, ktore tworza dany organ wtadzy pubiioznej i wyposazaja go w odpowiednie kompetencje, w ramaoh ktorych wydane zostaje ostateczne rozstrzygniecie dotyczace skarzaoego" (wyr. z 24.10.2007 r., SK 7/06, OTKA 2007, Nr 9, poz. 108). Zgodnie z art. 188 Konstytucji RP, Trybunat Konstytucyjny orzeka w sprawaoh: 1) zgodnoéci ustawi umow miedzynarodowych z Konstytucja, 2) zgodnoéoi ustaw z ratyfikowanymi umowami miedzynarodowymi, ktoryoh ratyfikacja wymagata uprzedniej zgody wyrazonej w ustawie, 3) zgodnoéoi przepisow prawa, wydawanych przez centralne organy pafistwowe, z Konstytucja, ratyfikowanymi umowami miedzynarodowymi i ustawami, 4) zgodnoéoi z Konstytucja ceiow Iub dziatalnoéci partii politycznych, 5) skargi konstytuoyjnej, o ktérej mowa w art. 79 ust. 1. Art. 191 uet.1 okreéla Iegitymacje podmiotowa do wystepowania do TK. Z wnioskiem w sprawaoh, o ktorych mowa w art. 188, do Trybunalu Konstytuoyjnego wystapié mi‘J93; . ' 1) Prezydent Rzeozypospolitej, Marszatek Sejmu, Marszatek Senatu, Prezes _ Rady Ministrow, 50 postéw, 30 senatorow, Pierwszy Prezes Sadu Najwyzszego, Prezes Naczelnego Sadu Administracyjnego, Prokurator Generainy, Prezes Najwyzszej lzby Kontroli, Rzecznik Praw Obywateiskich, 2) Krajowa Rada Sadowniotwa wzakresie, .o_ktorym mowa w art. 186 ust. 2, 3) organy stanowiacejednostek samorzadu terytorialnego, ' 4) ogolnokrajowe organy zwiazkow zawodowyoh oraz ogolnokrajowe wtadze organizaoji praoodawoow i organizaoji zawodowyoh, 5) koécioly I inne zwiazki wyzrianiowe, ' ' " 6) podmioty okreétone w art. 79 w zakresie w nim wskazanym. . Podmioty, 0 ktorych mowa w ust. 1 pkt 35, moga wystapié z takim wnioskiem, jezeii akt normatywny dotyczy spraw objetych ich zakresem dziatania _(ust.2). Zgodnie z art. 197 Konstytucji RP organizacje Trybunatu Konstytuoyjnego oraz tryb postepowania przed Trybunatem okreéla ustawa. Ustawa o Trybunale Konstytuoyjnym z dnia 1 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 102, poz. 643) okreéla w art. 48, I2 skarge i zazalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze datszego biegu sporzadzaja adwokat Iub radca prawny, chyba ze skarzaoym jest sedzia, prokurator, notariusz, profesor Iub doktor habiiitowany nauk prawnyoh. _ , W razie niemoznoéoi poniesjenia kosztéw pomocy prawnej, skarzacy moze zwrocié sie do sadu rejonowego jego miejsca zamieszkania 0 ustanowienie dla niego adwokata Iub radcy prawnego z urzedu na podstawie Kodeksu postepowania oywiinego. Do czasu rozstrzygniecia przez sad wniosku nie biegnie termin przewidziany w art. 46 ust. 1.ust.2 art. 48). . . Jak wynika, z przytoozonyoh przepisow sama Konstytuoja w art. 79 ust.1 okreélita, ze wniesienie skargi konstytucyjnej odbywa sie na zasadaoh okreélonych w ustawie, a ta ustawajest wtaénie ustawa ofrybunale Konstytucyjnym z dnia 1 sierpnia 1997:‘. Przymus adwokackoradcowski pozbawia wprawdzie strony zdolnoéci postuiacyjnej przy wniesieniu skargi konstytucyjnej, ale rozwiazanie to zapewnia --- STRONA 7 --- 1 I. V I I I I 1 1 It ,. 4:' 6 . profesjonalizm postepowania przy ztozeniu takiej skargi, badz tez ohroni przed nieuzasadnionym,korzystaniem przez obywateli z tego rodzaju srodkow. Wymaganiom tym moga sprostaé tylko profesjonalisci, prawnicy o odpowiednich kwalifikacjaoh, ktorych przygotowanie merytoryczne zapewnia wysoki poziom wnoszonych srodkow prawnyoh i sprawnoso zainicjowanego w ten sposob postepowania. Trudno, by ustawa naktadta na adwokata, czy radoe prawnego, gdy wyraza on swoja opinie jako profesjonalista obowiazek ztozenia skargi w sytuacji, gdy nie ma ku temu prawnych podstaw, ra tylko na ,,zyczenie strony" . Przymus adwokacki podobnie zreszta zostat okreslony w art. 87‘ § 1 k.p.o., ktory stanowi, ze w postepowaniu przed Sadem Najwyzszym obowiazuje. zastepstwo stron przez adwokatow Iub radcow prawnych. Zastepstwo to dotyczy takze czynnosci prooesowyoh zwiazanych z postepowaniem przed Sadem Najwyzszym, podejmowanych przed sadem nizszej instanoji. Przepisu § 1 nie stosuje sie w postepowaniu o zwoinienie od kosztow sadowych oraz o ustanowienie adwokata Iub radcy prawnego oraz gdy strona, jej organem, jej przedstawioielem ustawowym Iub petnomoonikiem jest sedzia, prokurator, notariusz albo profesor Iub doktor habiIitowany nauk prawnyoh, a takze gdy strona, jej organem Iub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny Iub radca Prokuratorii Generainej Skarbu Pafistwa (§ 2 k.p.c). Przepisu § 1 nie stosuje sie takze wtedy, gdy zastepstwo prooesowe Skarbu Pafistwa jest wykonywane przez Prokuratorie Generaina Skarbu Partstwa (§ 3). Jak wynika z powyzszego, rowniez w sprawach cywiinyoh Kodeks postepowania cywiinego "nie nakiada" obowiazku.wniesieriia przez profesjonaInego petnomoonika srodka zaskarzenia do SN, gdy nie ma ku temu podstaw. . Nie ma rowniez obowia_zku'wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodnosoi z prawem prawomocnego orzeozeni_a, a Sad moze odmowié zwolnienia strony od kosztow sadowyoh Iub ustanowienia petnomocnika w oeiu wniesienia s'kargi o stwierdzenie niezgodnosci z prawem prawomocnego orzeozenia, jezeli skarga z oozywistyoh wzgledow podlegataby odrzuceniu (uchwaia Sktadu Siedmiu Sedziow Sadu Najwyzszego  lzba Cywilna z 20100713, III CZP 29/10 opublz Monitor Prawniozy rok 2010, Nr 16, str. 874).  Reasumujac, to Konstytucja daje delegacje do wydania prze Sejm RP ustawy 0 trybie postepowania przed Trybunatem Konstytucyjnym, a jednoozesnie, nie zabrania wprowadzania w postepowaniach przez sadami powszechnymi i trybunatami przymusu adwokackiego. Racjonalny ustawodawca nie moze tez wprowadzié przymusu ztozenia srodka zaskarzenia, czy skarg w sytuacji, gdy profesjonainy peinomocnik stwierdzi, ze nie ma zadnych podstaw prawnych do tego. Nie mozna uznaé, ze ustawa 0 Trybunale Konstytucyjnym jest wtym zakresie niepetna, czy fragmentaiyczna. Nie mozna zatem podzieiié pogiadu powoda o istnieniu tuki w prawie, za ktore odpowiada Sejm RP. Nie ma zadnych przestanek odpowiedzialnosoi Skarbu Pafistwa z art. 41? § 1 I<.c. w zw. z art. 417‘ § 4 k.p.c. I I Zgodnie z art. 417 § 1 k.p.o. za szkode wyrzadzona przez niezgodnez prawem dziatanie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wtadzy publioznej ponosi odpowiedzialnosé Skarb Pafistwa Iub jednostka samorzadu terytorialnego Iub Inna osoba prawna wykonujapa te wtadze z mocy prawa, zas art. art. 417 1 § 4 I<.p.o. wskazuje, ze jezeli szkoda zostata wyrzadzona przez niewydanie aktu _ --- STRONA 8 --- F E i . 7 normatywnego, ktorego obowiazek wydania przewiduje przepis prawa, niezgodnosé z prawem niewydanie tego aktu stwierdza sad rozpoznajaoy sprawe o naprawienie szkody. Przestankami roszczenia 0 naprawienie szkody wyrzadzonej niewydaniem aktu normatywnego sa: istnienie przepisu prawa naktadajacego obowiazek wydania takiego aktu oraz stwierdzenie niezgodnosci z prawem niewydania takiego aktu. W aktualnym stanie prawnym nie mozna wskazaé speojalnych instrumentow prawnych pozwatajacych stwierdzié bezczynnosé Iegislaoyjna w wypadku, gdy przepis prawa obliguje do wydania aktu normatywnego. W uzasadnieniu projektu art. 417‘ § 4 k.c. zawarto zastugujaca na aprobate sugestie, by kompetenoje w tym zakresie przypisaé Trybunatowi Konstytucyjnemu, niewykluczajao jednak w razie watpiiwosci uregulowania tej kwestii w przepisach ustrojowyoh. Skoro jednak system prawny nie konstruuje szczegolnej instytuoji majaoej na celu stwierdzenie bezprawnoéci zaniechania legislacyjnego, przeto w art. 41 71 § 4 k.c. nie przewidziano stosownego prejudykatu w tym zakresie, pozostawiajac stwierdzenie zaniechania Iegislacyjnego sadowi rozpoznajacemu sprawe o odszkodowanie. To zas oznaoza, Ze w postepowaniu oywilnymsad  oprocz eiementarnyoh przestanek uruohamiajapyoh odpowiedziainosé odszkodowawcza  bedzie rowniez samodzieinie ustatai, czy niewydanie aktu normatywnego nosito w konkretnym wypadku oechy bezprawnosci. _ Nalezy jednak podkrestié, ze sad kontroiujaoy bezczynnosé Iegislacyjna w procesie odszkodowawozym nie moze naktadao ant na parIament,_ani na inny organ prawotworozy 'obowiazkow"wydar=|iaaktu .norm"atyw'nego w oznaczonym. terminie, gdyz" zrodtem takich obowiazkow moga byé jedynie przepisy Konstytuoji, ratyfikowanej umovvy miedzynarodowej Iub ustawy. W przeoiwnym razie taka dziatainoso sadu czywiinego bytaby bezpodstawna ingerencja w sfere Iegislacyjna, co z kolei mogtoby uzasadniaé postawienie sadowi zarzutu naruszenia  ujetej wart. 10 ust. 1 Konstytucji RP zasady podziatu i rownowagi wtadz (zob. L. Bosek, Bezprawie Iegisiacyjne, s. 247; M. Saijan, Odpowiedzialnosé odszkodowawcza, s. 58). Zakresem odpowiedzialnoéci za niewydanie aktu normatywnego objeto szkody wynikte z niewykonania obowiazku uchwalenia ustawy, niewydania rozporza_dzenia,= a takze aktu prawa miejscowego. Nie mozna wreszcie wykiuozyé doohodzenia _na podstawie art. 417‘ § 4 k.c. odszkodowania za skutki braku implementacji prawa wspolnotowego. . Wedtug art. 4171 § 4 k.c. wydanie aktu normatywnego powinien wprost nakazywaé przepis prawa. Taki obowiazek, kierowany do odpowiedniego organu, powinien byé wyraznie wyartykutowany w przepisie prawnym. Zdaniem Z. Radwafiskiego (Zmiany w KC, s. 977), ,,nie mozna go wiec konstruowaé na podstawie ogolnie stosowanych regutwyktadni prawa, uwzgledniajacych m.in. reguty systematyczne Iub funkojonalne. Zadne wzgledy spotecznej Iub moralnej natury nie mogtyby stanowié dostatecznej podstawy do ustalenia wspomnianego obowiazku. W przeoiwnym razie naruszone zostalyby fundamenty praworzadnego pafistwa. Oczywiste jest, ze o zadnym obowiazku wydahia aktu normatywnego nie moze byé mowy w przypadkach, gdy akt normatywny tytko upowaznia, a nie nakazuje wydania okreslonej normy." .. O zaniechaniu wydania aktu normatywnego mozna zatem mc'>wic':_dopiero wtedy, gdy wskazany jest termin, w ktorym wtasciwy organ musi podjao prawotworoze --- STRONA 9 --- I I . t 1 I 1 8 dziatanie. Wedtug Z. Radwafiskiego (Zmiany w KC, s. 977) ,,obowiazek wydania jakiegos aktu normatywnego bez wskazania terminu ad quem (moze byé ponadto wskazany. termin a quo), nigdy nie mogtoby byo bowiem uznane za zaohowanie niezgodne z prawem. Termin ten niekoniecznie musi byo wskazany w przepisie nakazujacym wydanie aktu normatywnego  moze byo okreslony takze w jakiejs normie ogolnej". Za taka norme  zdaniem Z. Radwartskiego (Zmiany w KC, s. 977) — mozna bytoby uznaé aprobowana w praktyce Iegistacyjnej zasade, aby w braku przepisu okrestajaoego termin wydania rozporzadzenia wykonawczego do ustawy, przyjaé obowiazek wydania takiego aktu niezwtocznie po ukazaniu sie ustawy. Argumentu na rzecz takiego rozumowania dostaroza takze dyspozycja art. 3 ustawy z 20.7.2000 r. o ogtaszaniu aktow normatywnych i niektoryoh innych aktow prawnych (t.j. Dz.U. 2 2010 r. Nr 17, poz. 95), aby akty normatywne ogtaszaé niezwtooznie (zob. Z. Radwariski, A. Olejniczak, Zobowiazania — czesé ogolna, Warszawa 2005, s. 223).   Na uwage zastuguje sytuaoja, w ktorej Trybunat Konstytuoyjny,'orzekajac o niezgodnosci przepisow prawnych z aktami normatywnymi wyzszego rzedu, zobowiazuje jednoozeénie wtasciwy organ do wydania przepisow zgodnyoh z prawem w oznaozonym terminie. Niewydanie aktu normatywnego w terminie zakreslonym w wyroku pozwata postawié zobowiazanemu organowi zarzut bezozynnosoi Iegistaoyjnej w rozumieniu art. 4171 § 4 KC (zob. M. Sarjian, Odpowiedzialnosé odszkodowawcza, s. 60; J. J. Skoozytas, Odpowiedzialnosé za szkody, s. 237). _ _ Zwraca rowniez uwage podniesiony w pismienniotwie problem ewentualnej odpowiedziainosoi za  wydanie~= unormowaii ' niepetnyoh, ozastkowych, 'fragmentarycznyoh, jak" tez sprzecznyoh wewnetrznie Iub pozostajaoyoh w dysharmonii z innymi normami. W orzecznictwie takze wskazano na obowiazek Iegislatora zapewnienie wewnetrznej spojnosoi systemu prawnego. Zdaniem G. Bier'rka' ('[w:j G. Bfeniek (red), Komentaiz, s. 330), obecny stan prawny nie stwarza dostatecznych podstaw, by obowiazek wydania aktu normatywnego rozciagaé na obowiazek wydanie konkretnych przepiséw w okresionej formie, gdyz taka interpretaoja art. 4171 § 4 k.c. bytaby za daleko idaca. Takie stanowisko zajat tez SN w wyr. z 5.12.2007 r., I CSK 273/07, OSN 2009, Nr 1, poz. _28. Wedtug zaé J. J. Skoczylasa (0dpowiedzia|nosé za szkody, s. 239), wydanie aktu normatywnego niezawierajacego zasadniozych regulaoji dla oznaczonej materii, jak tez wydanie aktu normatywnego, ktorego skutki zostaty nastepnie zhiweczone aktem nizszego rzedu, czyni takte dziatania Iegislaoyjne pozornymi. ,,Z tego tez wzgledu catosé takiej dziatalnosci Iegislacyjnej moze byé odczytywana jako‘ nieistniejaca, czy tez doktadniej mowiac  niespetniajaca poprzedzajqcego ja, obowiazku wydania takiego aktu przewidzianego prawem", co pozwalatoby budowaé odpowiedzialnosé odszkodowawcza na podstawie art. 4171 § 4 k.c. Majaona wzgledzie szeroka oohrone jednostki przed dziataniami wtadzy publicznej, mozna sotidaryzowao sie z takim zapatrywaniem (krytycznie do takiego pogladu odniost sie L. Bosek, Bezprawie Iegislaoyjne, s. 237 i nast.). 1 Wynikajaoy z konkretnego przepisu nakaz wydania aktu normatywnego w oznaozonym terminie powinien rowniez zawieraé przynajmniej minimatna (hipotetyczna) jego tresé. Na te.. przestanke odpowiedzialnosoi odszkodowawozej wskazuje Z. Radwariski (Zmiany w KC, s. 977), przywotujap  zawarte w wyroku z 4.12.2001 r. stanowisko Trybunatu Konstytucyjnego, wedtug ktorego obowiazek --- STRONA 10 --- .._,,_..,,_.,,___...........».........,......,..,.. i 9 okresionego dziatania wtadzy pubiicznej powinien byo ,,skonI<retyzowany w przepisie prawa i mozna ustalié na ozym konkretnie miatoby polegaé zaohowanie organu wtadzy publioznej, aby do szkody nie doszto". Odpowiedzialnosé odszkodowawcza za niewydanie aktu normatywnego moze odnosio sie jedynie do tych zrodet prawa, ktore maja bezposredni wptyw na sytuacje jednostki, okreslajac jej prawa I obowiazki. To zas oznaoza, ze akty normatywne o innym oharakterze nie sa objete zakresem odpowiedzialnosci przewidzianej w art. 4171 § 4 k.c.. Na istotna kwestie zwraca uwage Z. Radwartski (Zmiany w KC, s. 977) wywodzap, ze ,,szkoda wywotana zaniechaniem Iegislacyjnym powinna byé ustalona z uwzglednieniem konkretnej sytuacji podmiotu zadajacego odszkodowania, a wiec sama abstrakcyjna mozliwoéé uzyskania okreélonyoh korzyéoi nie wystarozy. Trzeba zarazem rygorystycznie przestrzegaé reguty ogolnej, ze przestanka uzyskania, a takze okrestenie rozmiaru odszkodowania zaiezy od adekwatnego zwiazku przyozynowego z faktem niewydania nakazanego aktu normatywnego. Sa to wszystko bardzo trudne wymagania, ktore musza_ byé spetnione Iaoznie, aby poszkodowany mogt uzyskaé odszkodowanie w omawianym tu przypadku”. Odpowiedzialnoso odszkodowawcza za Iegislacyjna bezozynnoso moze zatem powstaé tyiko wtedy, gdy  2 jednej strony — da sie jednoznaoznie ustatié, do jakioh konkretnyoh dziatafi w danej sytuacji zobowiazany byt legislator, z drugiej zas — jaka szkoda, w postaoi utraty soisIe okreslonych korzysci Iub poniesienia sciste okreslonyoh strat, dotkneta potenojalnego adresata, niewydanego wskutek bezp'raW'n'ego"zaniechania, aktu.   .   Zdaniem Sadu, nie mozna podzieliépogiadu powoda, ze brak uregulowania w prawie krajowym obowiazku prokuratora do scigania z urzedu fatszywego swiadka z chwila podjeoia wiadomoéci o fatszerstwie i brak uregulowania obowiazku sedziego w postaoi pominieoia fatszywych zeznafi swiadka oraz brak obowiazku adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej jest Iuka wprawie, o ktorej mowa w art. .417§ 4 k.c. Jak wynika z powyzszych rozwazafi, ani ustawa o Trybunale Konstytuoyjnym nie moze byé uznana za fragmentaryczna, niezupetna, zawierajaca luki, podobnie tezjak Kodeks postepowania karnego, ktory daje mozliwosé odmowy wszczeoia éledztwa. Zgodnie z art. 305 k.p.k., ktory to przepis nie zostat uznany za sprzeczny z Konstytucja RP:  § 1 niezwtocznie po otrzymantu zawiadomienia oprzestepstwie organ powotany do prowadzenia postepowania I przygotowawczego obowiazany jest wydaé postanowienie o wszczeciu badz o odmowie wszozecia sledztwa,  § 3 postanowienie 0 wszczeciu sledztwa wydaje prokurator. Postanowienie o odmowie wszozecia Iub o umorzeniu sledztwa wydaje prokurator‘a|bo Policja; postanowienie wydane przez Policje zatwierdza prokurator,  § 4 o wszozeciu, odmowie wszczecia albo o umorzeniu sledztwa zawiadamia sie osobe Iub instytucje pafistwowa, samorzadowa Iub spoteozna, ktora ztozyta zawiadomienie o przestepstwie, oraz ujawnionego pokrzywdzonego, a o umorzeniu takze podejrzanego  z pouczeniem 0 przystugujacych im uprawnieniach. --- STRONA 11 --- w 10 Zatem ustawodawca pozostawit organowi prowadzaoemu postepowanie przygotowawoze ocene przestanek uzasadniajaoych podjeoie ozynnosoi oraz ooene oelowoéoi tych ozynnosci. Za bledne i nieracjonalne rozwiazanie natezatoby uznaé natozenie na organ obowiazku dziatania z urzedu, w sytuacji gdy przestepstwo scigane jest na wniosek, a ocena sytuaoji prowadzi do wniosku o braku podstaw do objecia soiganiern z urzedu. Kodeks postepowania cywilnego formutuje zasade swobodnej oceny dowodow I wskazuje, ze Sad ocenia wiarygodnosé i moc dowodéw wedtug wtasnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozwazenia zebranego materiatu (art. 233 § 1 k.p.c.), a uzasadnienie wyroku powinno zawieraé wskazanie podstawy faktyoznej rozstrzygnieoia, a mianowioiez ustalenie faktéw, ktére sad uznat za udowodnione, dowodow, na ktorych sie opart, I przyczyn, dla ktorych innym dowodom odmowit wiarogodnosci 1 mocy dowodowej, oraz wyjasnienie podstawy prawnej wyroku z przytoozeniem przepisow prawa (art. 328 § 2 k.p.c.). Ustawa zawiera zatem norms prawna, ktora nalezy stosowaé przy ocenie dowodow, nie ma w tym zakresie luki w prawie. W przypadku uzyskaniawyroku skazujacego danego swiadka za sktadanie fatszywych zeznafi, Sad orzekajaoy jest tym orzeczeniem zwiazany (art.11 k.p.c.). Majao na uwadze niezasadnosé argumentacji podniesionej przez powoda I brak przestanek (art. art. 417§ 4 k.c.) odpowiedziainosci pozwanego za ,,Iuki w prawie”  w ustawaoh o TrybunaI.e Konstytucyjnym, Kodeksie postepowania oywitnego, Kodeksie postepowania karnego, _Sa_d_orzekta, jak w sentenoji wyroku. _. Na podstawie art. 102 k.p.c., uwzgtedniajac tress art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 Iipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa (Dz.U. Nr 169, poz. 14'17 ze zm.), Sad zasadzit od "aowoda M B _ na rzecz. pozwanego Skarbu Parfistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwote 7.200 zt tytutem zwrotu kosztéw procesu oraz nie obciazyt powoda kosztami sadowymi. Sad zasadzit odpowoda jako strony przegtywajapej tylko czeéé kosztow, to jest koszty procesu nalezne pozwanemu, odstepujao od obciazenia powoda nieuiszczonymi kosztami sadowymi, z uwagi na stan majatkowy i osobistyi powoda. Nie ma natomiast podstaw, by w oatosoi p.owoda_,nie obciazaé kosztami procesu, bowiem to dziatanie powoda skierowanie pozwu spowodowato koniecznosé “po stronie pozwanego podjecia obrony, wyznaozenia petnomocnika. Powod powinien Iiczyé sie z koniecznoscia poniesienia. kosztéw, ktore powstana po stronie przeciwnika procesowego. _