Postanowienie IIA Kzw 2188/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2016 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karny

--- STRONA 1 --- Sygn.akt IIA Kzw 2188/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2016 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Marcin Cieślikowski po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. C. s. A. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt: IV Kow 1478/15/el w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 § 1 kpk oraz art. 1 § 2 i 20 § 3 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE W zażaleniu na umorzenie postępowania skazany zarzucił: obrazę przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 14 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.U. z2015 r., poz. 96) w zw. z art. 6, poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, iż dotychczasową ustawę stosuje się jedynie w przypadku, gdy zarządzenie wykonania orzeczonej kary miało miejsce przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 396), w sytuacji gdy z treści obu przepisów jednoznacznie wynika, iż dotyczą orzeczenia kary pozbawienia wolności, nie zaś jej zarządzenia. W tej sytuacji wbrew zasadzie prawo nie działa wstecz, wyrok wydany pod rządami starej ustawy nie można w sposób niekorzystny dla skazanego stosować – od 1 lipca 2015 r. W oparciu o tak sformułowany zarzut autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Autor zażalenia nie dostrzegł, ze postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 8 września 2015 r. dokonano zamiany kary ograniczenia wolności na karę zastępczą pozbawienia wolności. Tak więc dopiero w dniu 8 września 2015 r. została wymierzona kara pozbawienia wolności. Do tego czasu D. C. był skazany na karę ograniczenia wolności, a to co jest oczywiste, nie spełniał warunków kary o jakiej stanowił art. 6 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Z tych też powodów należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.