Postanowienie II2 Kow 119/21/s POSTANOWIENIE Dnia 09 marca 2021r Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja ds. Penitencjarny

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II2 Kow 119/21/s POSTANOWIENIE Dnia 09 marca 2021r Sąd Okręgowy we Włocławku Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Wydziału HI Karnego w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Knapczyńska po rozpoznaniu w sprawie: ...............vvervesreereeeeee w przedmiocie: skargi na decyzję Dyrektora ZK we Włocławku na podstawie art. 7$5 kkw postanowił utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego we Włocławku z dn. 01.02.202 Ir o wymierzeniu kary dyscyplinarnej - albowiem Dyrektor ZK we Włocławku decyzją z dn. 01.02.202 lr wymierzył skazanemu karę dyscyplinarną nagany za odmowę wykonania polecenia. Skargę na tę decyzję złożył skazany podnosząc, że został ukarany za odmowę uczestnictwa w szkoleniu BHP, przyznając że odmówił podjęcia nieodpłatnej pracy w sytuacji bo ubiegał się o zatrudnienie odpłatne. Podniósł też, że nie odmówił „żadnego BHP”. 'W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, że Sąd rozstrzyga skargę w trybie art. 7 kkw wyłącznie pod kątem zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem. Z wyjaśnień Dyrektora ZK, dołączonej dokumentacji wynika, że decyzją Dyrektora ZK z dn. 27.01.2021r skazany został skierowany do nieodpłatnej pracy w charakterze pracownika gospodarczego. Z uwagi na to, że przed podjęciem pracy niezbędne jest ukończenie szkolenia w zakresie BHP, w dn. 29.01.202 Ir skazany miał to szkolenie odbyć. Tego dnia skazany odmówił podjęcia nieodpłatnej pracy i udziału w szkoleniu. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów tj. tego, że skazanemu nie proponowano udziału w szkoleniu, podnieść należy, że składając wyjaśnienia przed rozpoznaniem wniosku o ukaranie skazany oświadczył, że nie "będzie brał udziału w szkoleniu BHP bo to jakaś fikcja. --- STRONA 2 --- Reasumując, Sąd nie stwierdził, aby przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia prawa — decyzja została podjęta przez właściwy organ, na podstawie obowiązujących przepisów, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności zdarzenia. Wymierzona kara mieści się w katalogu kar wymienionych w art. 143 kkw i jest adekwatna do przewinienia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd uznał, że nie ma podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji. pouczenie: ” na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje ( art. 7$5kkw )