Postanowienie II S 1/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 marca 2007 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w Wydziale II-g

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II S 1/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 22 marca 2007 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w Wydziale II-gim Karnym w składzie Przewodniczący : SSA Andrzej Solarz Sędziowie : SSA Tomasz Duski SSA Andrzej Ryński (spr.) Protokolant : sekr. sądowy Renata Małysa po rozpoznaniu skargi E F w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie IX Waz 342/06 Sądu Okręgowego w Kielcach na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U Nr 179, poz. 1843) p o s t a n a w i a skargę oddalić. UZASADNIENIE W dniu 21 grudnia 2006 roku (data stempla pocztowego na kopercie) E F wniosła do Sądu Okręgowego skargę na naruszenie jej prawa jako oskarżycielki posiłkowej do rozpoznania sprawy VII W 127/05 o wykroczenie z art. 97 kw przez Sąd Rejonowy w Skarżysku Kamiennej jako Sąd I-szej instancji oraz Sąd Okręgowy w Kielcach jako Sąd odwoławczy (sygn. akt IX Waz 342/06) bez nieuzasadnione zwłoki. Nadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 4000 złotych w związku ze stwierdzeniem przewlekłości postępowania. Skarga powyższa wpłynęła do Sądu --- STRONA 2 --- 2 Okręgowego w Kielcach w dniu 23 stycznia 2007 roku, a zatem po prawomocnym zakończeniu postępowania odwoławczego w sprawie objętej skargą, ponieważ wyrokiem z dnia 3 stycznia 2007 roku Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział IX Karny Odwoławczy uchylił orzeczenie Sądu I-szej instancji i umorzył postępowanie w sprawie o wykroczenie z art. 97 § 1 kw wobec przedawnienia. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2007 roku w sprawie IX s 5/06 Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił skargę E F w zakresie dotyczącym postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Skarżysku Kamiennej. Natomiast w dniu 1 marca 2007 roku przewodniczący Wydziału IX Karnego Sądu Okręgowego w Kielcach przesłał skargę E F do Sądu Apelacyjnego w Krakowie w części dotyczącej zarzutów tyczących Sądu odwoławczego. W uzasadnieniu swoje skargi w zakresie rażącej przewlekłości postępowania odwoławczego E F podniosła, iż Sąd Okręgowy w sposób nieprawidłowy doręczał jej korespondencję mimo, znajdującego się w aktach pisma wskazującego na sposób w jaki powinna być dokonywana ta czynność, co powodowało konieczność ponownego doręczania pism i było przyczyną odraczania rozpraw. Opieszałość Sądu Okręgowego miała również polegać na znacznej zwłoce w wyznaczaniu terminu rozpraw. Jednocześnie skarżąca nie uzasadniła dlaczego uznała, iż wysokość świadczenia z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U Nr 179, poz. 1843) winna się zamykać kwotą 4000 złotych. Pismem z dnia 12 marca 2007 roku prezes Sądu Okręgowego w Kielcach wniósł o oddalenie skargi wobec faktu, że nie stwierdził przewlekłości postępowania odwoławczego w sprawie IX Waz 342/06. Nadto podniósł on, iż postępowanie którego dotyczy skarga zostało już prawomocnie zakończone dlatego stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku przedmiotowa skarga nie powinna być rozpoznawana gdyż cytowany przepis dotyczy tylko stanu sprawy w toku. Niezależnie od tego akcentował, że zachodzą wątpliwości, czy skarga została wniesiona przez osobę uprawnioną gdy się zważy na porównanie podpisów skarżącej zamieszczanych na różnych pismach procesowych. --- STRONA 3 --- 3 Sąd Apelacyjny rozważył co następuje. Odtwarzając czynności Sądu Okręgowego w Kielcach podjęte w celu rozpoznania apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego E F od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku Kamiennej z dnia 19 maja 2006 roku w sprawie VI W 127/05) należy na wstępie zgodzić się ze skarżącą, że sprawa niniejsza nie była zbyt skomplikowana i dotyczyła oceny prawnej zdarzenia z dnia 24 grudnia 2004 roku zakwalifikowanego jako wykroczenie z art. 97 kw. Sprawa po zakończeniu postępowania międzyinstancyjnego wpłynęła do Sądu Okręgowego w dniu 2 października 2006 roku (k.151) Przewodniczący Wydziału IX-go Karnego Odwoławczego zarządzeniem z dnia 11 października 2006 roku na podstawie § 107 regulaminu wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych zwrócił ją Sądowi Rejonowemu w Skarżysku Kamiennej wobec faktu, że E F jako oskarżycielka posiłkowa nie została w sposób prawidłowy zawiadomiona o przyjęciu wniesionej apelacji. Po uzupełnieniu tego braku akta zostały ponownie przesłane do Sądu Okręgowego w Kielcach w dniu 20 października 2006 roku (k.166). Dnia 7 listopada 2006 roku zarządzeniem przewodniczącego Wydziału wyznaczono termin rozprawy odwoławczej na dzień 5 grudnia 2006 roku (k. 156). Zostało ono wykonane w dniu 9 listopada 2006 roku. W zarządzeniu wskazano adres i sposób kierowania korespondencji do ówczesnej oskarżycielki posiłkowej E F zgodnie z jej oczekiwaniami. Należy zaznaczyć, że skarżąca po zamieszkaniu na terenie Niemiec jeszcze w trakcie postępowania przed Sądem I-szej instancji podała adres do doręczeń w kraju stanowiący miejsce zamieszkania innej osoby i prosiła o doręczanie przesyłek za pośrednictwem tej osoby. O potrzebie takiego sposobu doręczania jej korespondencji przypominała w licznych pismach kierowanych do sądów obu instancji (k. 64,85,129, 149, 152, 174- 179). Rozprawa w dniu 5 grudnia 2006 roku została odroczona wobec faktu, że oskarżycielka posiłkowa E F nie odebrała zawiadomienia, które wysłano bezpośrednio dla skarżącej a nie na nazwisko osoby zamieszkałej pod adresem dla doręczeń. Zatem należy je uznać za nieprawidłowe, ponieważ odbiegało od uzgodnień jakie w tym zakresie skarżąca dokonała z organami procesowymi (k.173,181). Kolejny termin rozprawy odwoławczej został wyznaczony na dzień 19 grudnia 2006 roku . Zawiadomienie zostało wysłane przesyłką priorytetową w sposób i na adres podany przez skarżącą. --- STRONA 4 --- 4 Mimo dwukrotnego awizowania nie zostało podjęte w terminie i zwrócono je sądowi w dniu 2 stycznia 2007 roku. Rozprawa z dnia 19 grudnia 2006 roku została odroczona z powodu niestawiennictwa E F i braku w tym czasie dowodu doręczenia zawiadomienia (k.184,185). W ten sposób postępowanie odwoławcze nie zakończyło się przed datą 24 grudnia 2006 roku, który wyznaczał termin przedawnienia wykroczenia będącego przedmiotem rozpoznania. Kolejną czynnością było skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie w dniu 3 stycznia 2007 roku wyroku uchylającego orzeczenie Sądu I-szej instancji w którym uniewinniono obwinionego i umarzającego postępowanie z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia. Analiza przebiegu poszczególnych czynności wskazuje, że w nie można uznać aby w omawianej sprawie doszło do przewlekłości postępowania. Ze zjawiskiem tym mamy do czynienia wówczas, gdy jest ono długotrwałe, prowadzone w sposób rozwlekły i trwa ponad konieczność niezbędną do wyjaśnienia istotnych dla końcowego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych, leżących w związku przyczynowym z działaniem lub bezczynnością sądu. Nie dotyczy to zwłoki wynikającej z zachowania strony, uczestników postępowania lub innych organów. W ocenie składu orzekającego rozsądne miary czasowe nie zostały w badanej sprawie przekroczone. Przede wszystkim trzeba stwierdzić, że czynności przewodniczącego Wydziału IX-go Karnego , które w początkowej fazie doprowadziły do zwrotu administracyjnego sprawy celem zgodnego z ustawą procesową zakończenia postępowania międzyinstancyjnego były prawidłowe i podejmowanego niezwłocznie bowiem zarządzenie o zwrocie sprawy Sądowi I-szej instancji wydał on po 4 dniach od wpływu akt. Ponownie akta wróciły do Sądu Okręgowego po usunięciu braków formalnych postępowania międzyinstancyjnego w ciągu 14 dni. Jednocześnie trzeba podkreślić, że od daty efektywnego przesłania sprawy do Sądu Okręgowego tj. od 20 października 2006 roku do daty zakończenia całego postępowania prawomocnym wyrokiem upłynęło 2 miesiące i 14 dni. Z pewnością nie jest to okres, który odbiega od standardów określonych w art. 6 Konwencji Rzymskiej z dnia 4 listopada 1950 roku o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności, regulującym prawo do rzetelnego procesu sądowego. W tym czasie niezwłocznie wyznaczono dwa terminy rozpraw (w dniach 5 i 19 grudnia 2006 roku) oraz posiedzenie na którym umorzono postępowanie (3 stycznia 2007 roku). Zgodzić się należy ze stanowiskiem Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach, że trudności Sądu w zakończeniu sprawy wynikały m. innymi z faktu zamieszkiwania skarżącej poza granicami kraju oraz problemów z --- STRONA 5 --- 5 doręczaniem E F korespondencji w tym zawiadomień o kolejnych terminach rozprawy. Niewątpliwie doręczenie zawiadomienia skarżącej na termin w dniu 5 grudnia 2006 roku było wadliwe, ponieważ zarządzenie przewodniczącego Wydziału dotyczące szczególnego sposobu doręczenia zawiadomienia zostało źle wykonane przez pracownika sekretariatu. Jednak Sąd determinowany przedawnieniem kolejną rozprawę wyznaczył już za dwa tygodnie na dzień 19 grudnia 2006 roku. Tym razem zawiadomienie zostało wysłane w sposób oczekiwany przez skarżącą i było awizowane dwukrotnie: pierwszy raz w dniu 7 grudnia 2006 roku, a drugi w dniu 15 grudnia 2006 roku i wróciło do Sądu Okręgowego z adnotacją, o nie podjęciu przesyłki w terminie. W konsekwencji w sposób zgodny z dyspozycją art. 133 § 1 i 2 kpk dokonano doręczenia zastępczego. Zatem tylko z przyczyn leżących po stronie skarżącej i upoważnionej przez nią do odbioru korespondencji osoby nie uzyskała ona zawiadomienia o terminie rozprawy. Sąd Okręgowy odraczając rozprawę postąpił prawidłowo ponieważ nie dysponując na datę orzekania zwrotnym poświadczenie odbioru nie mógł pod nieobecność skarżącej prowadzić czynności procesowych ( art. 117 § 2 kpk w zw z art. 458 kpk). m. innymi ta okoliczność doprowadziła do tego, że Sąd II-giej instancji nie mógł wydać orzeczenia przed upływem terminu przedawnienia. Natomiast orzeczenie kończące postępowania zostało wydane na posiedzeniu w dniu 3 stycznia 2007 roku stosownie do treści art. 104 § 1 pkt.7 kpsw. Należy podkreślić, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki może dotyczyć jedynie toczącego się postępowania sądowego, natomiast ocenie nie podlega prawidłowość wyroku sądu drugiej instancji (por. postanowienie SN z dnia 6 stycznia 2006 roku w sprawie III SPP 167/05 publ. OSNP 2006/23-24/375). Niezależnie od tego bez wpływu na ocenę czy doszło do przewlekłości postępowania pozostaje brak realizacji po stronie Sądu obowiązku wynikającego z art. 106 kpsw na posiedzeniu w dniu 3 stycznia 2007 roku. Należy podkreślić, że głównym celem skargi na przewlekłość jest zlikwidowanie opieszałości sądu przed którym sprawa zawisła poprzez wymuszenie należytej sprawności sądu (postanowienie SN z dnia 17 listopada 2005 r., IV CSP 1/05, Biuletyn SN 2006, nr 2) i nadanie sprawie odpowiedniego biegu (postanowienie SN z dnia 8 lipca 2005 r., III SPP 120/05, OSNP 2006 nr 5-6, poz. 102; postanowienie SN z 19 stycznia 2006 r., III SPP 162/05). Skarga na przewlekłość ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu (por. mającą moc --- STRONA 6 --- 6 zasady prawnej uchwałę siedmiu sędziów SN z dnia 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005 nr 5, poz. 71). Wniesienie skargi na przewlekłość postępowania ma bowiem służyć dyscyplinowaniu czynności podejmowanych na danym etapie toczącego się jeszcze postępowania (postanowienie SN z 19 stycznia 2006 r., III SPP 162/05; postanowienie SN z dnia 18 lutego 2005 r., III SPP 19/05, OSNP 2005 nr 17, poz. 277). W analizowanej sprawie nie doszło do przewlekłości postępowania, zaś Sąd Okręgowy Wydział IX-ty Karny Odwoławczy wydał orzeczenie zanim jeszcze wpłynęła skarga E F, chociaż formalnie wniesiono ją przed prawomocnym zakończeniem postępowania. Zatem główny cel dla którego doszło o uruchomienia trybu kontroli sprawności postępowania sądu w trybie cyt. wyżej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku został osiągnięty. Natomiast sugestia zawarta w odpowiedzi Prezesa Sądu Okręgowego w Kielcach co do braku autentyczności podpisu pod skargą, a tym samym możliwości wystąpienia braków formalnych, nie została poparta jakimikolwiek dowodami pozwalającymi na pewniejsze wnioskowanie w tym zakresie, dlatego nie miała wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi należało ją oddalić.