Postanowienie II Pen 70/22 POSTANOWIENIE

--- STRONA 1 --- KAL7 . Sygn. akt II Pen 70/22 POSTANOWIENIE ” Dnia 29 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Jarosław Bartkowiak Protokolant: Karolina Bednarczyk na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu w sprawie przeciwko SK skazanemu za przestępstwo z art. 278 $ 1 k.k. iinne na skutek skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego z dnia 19 lipca 2022 r. w przedmiocie ukarania dyscyplinarnego na podstawie art. 1448 5 k.k.w. w zw. z art. 78 1, 21 5 k.k.w. postanawia: uchylić zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego 7 Uzasadnienie W dniu 19 lipca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego ukarał S Ko za przekroczenie dyscyplinarne zaistniałe w dniu 6 lipca 2022 r. polegające na tym, że podczas wydawania leków udał, że połknął leki po czym schował je do kieszeni wymierzając mu karę pozbawienia możliwości dokonywania zakupów artkułów żywnościowych lub wyrobów tytoniowych na okres 3 miesięcy. S K w dniu 21 lipca 2022 r. złożył skargę na decyzję o ukaraniu dyscyplinarnym. W środku odwoławczym twierdził, że nie dopuścił się zarzucanego mu naruszenia. Twierdził, że nie ukrył leków. Wskazał, że leków nie połknął od razu bo nie miał kubka z wodą. Kiedy funkcjonariusz go upominał, że leki zażywa się od razu to właśnie się odwracał z kubkiem i zażył leki. --- STRONA 2 --- * Wniesiona przez skazanego skarga o tyle była skuteczna, że skutkowała uchyleniem przedmiotowej decyzji. Sąd podzielił poczynione w sprawie ustalenia, że S K dopuścił się zarzuconego -mu przekroczenia dyscyplinarnego i że było ono przez skarżącego zawinione. Fakt zaistnienia naruszenia, zdaniem Sądu, jest niewątpliwy. Sąd nie znajduje podstaw aby odmawiać wiarygodności wskazaniem funkcjonariusza służby więziennej, że skazany nie zażył bezzwłocznie leku i go ukrył. Tym bardziej, że skazany w swojej skardze przyznał, że nie zażył niezwłocznie leków. Wskazywał okoliczności, z których wynikać miała ta zwłoka. Mimo to przedmiotowa decyzja nie mogła się ostać. Wynika to z błędnego, niedookreślonego rozstrzygnięcia w przedmiocie wymierzonej skarżącemu kary. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie spełnia wymogu określoności kary. Otóż z treści decyzji wynika, że dyrektor jednostki penitencjarnej wymierzył skarżącemu karę pozbawienia możliwości dokonywania zakupów artkułów żywnościowych lub wyrobów tytoniowych na okres 3 miesięcy. Przy takim sformułowaniu powstaje pytanie jaką karę ostatecznie wymierzono skazanemu. Ustawodawca określając w art. 143 pkt 5 k.k.w. przedmioty, których skazany możliwość zakupu będzie pozbawiony lub będzie miał tę możliwość ograniczoną użył alternatywy łącznej w postaci spójnika „lub”. 'W konsekwencji skazany może zostać pozbawiony (mieć ograniczone) możliwości zakupu: artykułów żywnościowych, wyrobów tytoniowych jak również obu tych kategorii jednocześnie. Jednakże wymierzając karę dyscyplinarną dyrektor zakładu karnego aby spełnić wymóg określoności wymierzonej kary nie może powtórzyć sformułowania zawartego w wskazanym przepisie, Chcąc ukarać skazanego pozbawieniem (ograniczeniem) nabycia obu rodzajów przedmiotów aby dać zadość wymogowi oznaczoności kary winien użyć spójnika „i” ewentualnie wymienić oba rodzaje po przecinku. W konsekwencji podniesione przez Sąd z urzędu, uchybienie sprawia, że przedmiotową decyzję należy uznać za niezgodną z prawem Z tych względów orzeczono jak na wstępie.