Postanowienie II Kow 791/21/s POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2021 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt II Kow 791/21/s POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2021 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny, Sekcja ds. Penitencjarnych w składzie: Przewodniczący SSO Mirosław Leszczyński Protokolant sekretarka Diana Stefańczuk po rozpoznaniu w sprawie G. K. skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. zdnia (...). w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na posiadanie maty medytacyjnej oraz amuletu „Strażnik” na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia ' 1. uchylić zaskarżoną decyzję, 2. na zasadzie art. 624 $ 1 kpk w zw. z art. 1 $ 2 kkw zwolnić skazanego od wydatków postępowania i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Uzasadnienie „ Dyrektor Zakładu Karnego w S. decyzją z dnia (...) odmówił wyrażenia zgody na posiadanie maty medytacyjnej oraz talizmanu stanowiącego przedmiot kultu religijnego w buddyzmie z uwagi treść Zarządzenia Nr 47/2018 Dyrektora Zakładu Karnego w S. w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego w Zakładzie Karnym w S. z dnia 20 lipca 2018r. Skazany na tę decyzję wniósł skargę, w której wskazał, iż jest osobą praktykującą buddyzm, a pozbawienie go możliwości posiadania w zakładzie karnym przedmiotów kultu religijnego jest łamaniem jego podstawowych praw wynikających z konstytucji i przepisów kkw. Powołując się na powyższe skazany wniósł o zbadanie zasadności zapadłej decyzji. Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- . . Skarga skazanego G. K. jest zasadna i zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. należało uchylić. Przede wszystkim należy podkreślić, iż nieuzasadnione jest powoływanie się przez dyrektora zakładu karnego na treść Zarządzenia Nr 47/2018 Dyrektora Zakładu Karnego w S. w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego w Zakładzie Karnym w S. z dnia 20 lipca 2018r, w sytuacji gdy treść tego żarządzenia zdaje się nie zawierać regulacji dotyczącej posiadania przez skazanych w miejscu ich osadzenia przedmiotów kultu religijnego, bądź tez przedmiotów służących do realizacji tego kultu. Podkreślić przy tym należy, iż przepisu Kodeksu karnego wykonawczego w art. 110a$1 kkw statuują prawo osób skazanych na posiadanie przedmiotów kultu religijnego. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia (...) nie zawiera żadnego uzasadnienia, a i stanowisko dyrektora co do nieuwzględnienia wniosku skazanego nie zostało także wyartykułowane w odpowiedzi na skargę. W tej sytuacji uznać należy, iż decyzja dyrektora zakładu karnego nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach kkw, a zatem jest niezgodna z prawem. Na marginesie jedynie należy zauważyć, iż dokonując ponownej oceny stanu faktycznego dyrektor zakładu karanego winien rozważyć kwestię czy przedmioty co do których złożył skazany wniosek o zgodę na ich posiadanie stanowią w istocie przedmioty kulty religijnego, czy też statusu takiego nie posiadają. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie. Sędzia