Postanowienie II K 674/02

--- STRONA 1 --- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2010 r. IV KK 255/10 TEZA aktualna Art. 24 k.k.w. daje sądowi, w postępowaniu wykonawczym, możliwość w każdym czasie uchylenia lub zmiany poprzedniego postanowienia, jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nie znane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia. Nie ulega jednak wątpliwości, że w przepisie tym chodzi o nowe lub uprzednio nie znane przesłanki natury faktycznej, a nie o ujawnienie się błędu sądu natury prawnej. 1 2 UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia W. Kozielewicz (spraw.). Sędziowie: J. Sobczak, E. Strużyna. Sentencja Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. sprawy R. A. z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II K 674/02, VII Ko 2991/09, uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie faktyczne Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem łącznym z dnia 14 listopada 2002 r., sygn. II K 674/02, połączył jednostkowe skazania R. A. wyrokami: Sądu Rejonowego w J., sygn. II K 144/00, oraz Sądu Rejonowego w Z., sygn. II K 79/00, i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (k. 32). Następnie postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt II K 674/02, VII Ko 1992/09, tenże Sąd, na podstawie art. 152 k.k.w., wykonanie orzeczonej wobec skazanego kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez żadną z uprawnionych stron i uprawomocniło się w dniu 7 listopada 2009 r. (k. 179). Poza sporem jest, że postanowienie to było wadliwe, gdyż wydane zostało z jaskrawym naruszeniem treści art. 152 k.k.w. Wobec R. A. orzeczono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, gdy tymczasem przepis art. 152 k.k.w. przewiduje możliwość zawieszenia wykonania, na określonych w nim warunkach, kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej 2 lat. Sąd Rejonowy w Z. dostrzegł swoją pomyłkę (już po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 26 października 2009 r.) i postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II K 674/02, VII Ko 2991/09, wydanym na podstawie art. 24 § 1 k.k.w., art. 15 § 1 k.k.w. i art. 152 k.k.w.: "uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 26 października 2009 r., II K 674/02, VII Ko 1992/09 o zawieszeniu postępowania wykonawczego w części dotyczącej wykonywania kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobec skazanego R. A. wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 14 listopada 2002 r.; nie uwzględnił wniosku skazanego R. A. o zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 14 listopada 2002 r." (k. 190). IV KK 255/10 - Postanowienie Sądu Najwyższego --- STRONA 2 --- W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd Rejonowy w Z. podniósł między innymi, że "jak wynika z art. 152 k.k.w., sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej 2 lat. Wobec skazanego R. A. sąd orzekł karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Postanowienie z dnia 26 października 2009 r. należało zatem uchylić". Od tego postanowienia kasację złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył to postanowienie w całości na korzyść skazanego R. A. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie art. 24 § 1 k.k.w., polegające na błędnym uznaniu, iż możliwe jest na zasadach określonych w tym przepisie uchylenie wydanego w postępowaniu wykonawczym, z obrazą art. 152 k.k.w., postanowienia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 14 listopada 2002 r., sygn. akt II K 674/02, w sytuacji gdy nie ujawniły się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Trafnie wywodzi Prokurator Generalny, że zaskarżone orzeczenie jest niezasadne, albowiem wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, wskazanym w zarzucie kasacji. Przepis art. 24 k.k.w. daje sądowi, w postępowaniu wykonawczym, możliwość w każdym czasie uchylenia lub zmiany poprzedniego postanowienia, jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia. Nie ulega jednak wątpliwości, że w przepisie tym chodzi o nowe lub uprzednio nieznane przesłanki natury faktycznej, a nie o ujawnienie się błędu sądu natury prawnej (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2009 r., V KK 178/09, LEX nr 553757). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że po wydaniu postanowienia z dnia 26 października 2009 r. nie ujawniły się żadne nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, a tylko Sąd Rejonowy w Z. dostrzegł błąd prawny, jaki popełniony został przy wydaniu, na podstawie art. 152 k.k.w., postanowienia z dnia 26 października 2009 r. i postanowił go "naprawić" w trybie art. 24 § 1 k.k.w. Błędnie uznając, że możliwe jest na zasadach określonych w art. 24 § 1 k.k.w. uchylenie wydanego w postępowaniu wykonawczym postanowienia z powodu zaistnienia uchybienia prawnego, Sąd Rejonowy w Z. dopuścił się rażącego naruszenia tego przepisu, co miało niewątpliwie istotny wpływ na treść postanowienia w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. Ubocznie należy także podnieść, że postanowienie Sądu Rejonowego w Z. sygn. II K 674/02, VII Ko 2991/09 zostało wydane w oparciu o niewłaściwe podstawy prawne, albowiem postępowanie wykonawcze nie było zawieszone, a zatem brak było podstaw do powołania w postanowieniu art. 15 § 1 k.k.w. Słusznie zauważył Prokurator Generalny, że postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 26 października 2009 r., sygn. II K 674/02, VII Ko 1992/09, które uprawomocniło się w dniu 7 listopada 2009 r., nie może już zostać wzruszone w trybie kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego, gdyż w dniu 7 maja 2010 r. upłynął termin, o którym mowa w art. 524 § 3 k.p.k. Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.