Uzasadnienie – II K 18/26

<table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="20"/> <col width="100"/> <col width="38"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="16"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->- od kary, dlatego zostało ograniczone do uzupełnienia informacji w częściach 3–8 formularza -</strong> </p> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 18/26</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="11"> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>1.1.  <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>1.2.  <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="7"> <p>1.3.  ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>1,</p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">U. N.</span> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Odpowiedzialności karnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.k.</a> podlega ten kto uchyla się od wykonania orzeczonego przez sąd na rzecz pokrzywdzonego lub osoby dla niego najbliższej, za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki. Ściganie przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Uchylanie się to, zgodnie ze słownikowym znaczeniem, „rozmyślne niewypełnienie czegoś” (https://sjp.pwn.pl/slowniki/uchylanie.html, dostęp: 15.06.2025 r.). O uchylaniu się można mówić, gdy sprawca ma obiektywną, rzeczywistą możliwość wywiązania się z jakiejś powinności (w tym przypadku wykonania orzeczonego środka kompensacyjnego) i gdy pomimo tej możliwości umyślnie nie realizuje jej, gdyż tego nie chce (a zatem czyni to ze złej woli i z powodów przez siebie zawinionych). Należy zwrócić uwagę, że przepis ogranicza zakres działania jedynie do uchylania się od środków kompensacyjnych orzeczonych za przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego (zatem z wyłączeniem środków orzeczonych za przestępstwa prywatnoskargowe).</em> </p> <p> <em> <!-- -->Podmiotem tego przestępstwa może być osoba, wobec której sąd orzekł, za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki. W grę wchodzi umyślność w obu postaciach zamiaru (dolus directus i dolus eventualis). Jest to przestępstwo formalne.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Przenosząc powyższe na grunt ustaleń niniejszej sprawy przyjąć należało, iż <span class="anon-block">U. N.</span> wypełnił ustawowe znamiona występku stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> Jak bowiem ustalono w stosunku do ww. Sąd Rejonowy w Łomży prawomocnym wyrokiem z dnia 29 października 2024 roku sygn. akt II K 333/24 orzekł środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody w kwocie 32 800,00 złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. W.</span>, orzeczony za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego – czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> Wyrok uprawomocnił się 6 listopada 2024 roku, zaś wezwanie do uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego kwoty 32 800,00 złotych tytułem orzeczonego obowiązku naprawienia szkody <span class="anon-block">U. N.</span> odebrał w dniu 13 grudnia 2024 roku. Do dnia złożenia zawiadomienia przez pokrzywdzonego i wniosku o ściganie tj. do dnia 7 maja 2025 roku <span class="anon-block">U. N.</span> nie zapłacił pokrzywdzonemu ani złotówki na poczet ww. obowiązku wynikającego z prawomocnego orzeczenia sądu. Do tego czasu w żaden sposób nie skontaktował się z pokrzywdzonym, chociażby po to, aby uzyskać możliwość spłacenia ww. zobowiązania w ratach. Wezwania do dobrowolnej spłaty pochodzące od pokrzywdzonego pozostały bez reakcji ze strony oskarżonego. </em> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">U. N.</span> miał świadomość ww. obowiązku na rzecz <span class="anon-block">K. W.</span>, o czym świadczą nie tylko jego wyjaśnienia, ale także fakt osobistego odbioru wezwania do uiszczenia na konto pokrzywdzonego zasądzonego wyrokiem środka kompensacyjnego k. 85-86.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Brak jakichkolwiek starań ze strony oskarżonego, aby ciążące na nim zobowiązanie wykonać przekonuje o tym, że jego działanie miało charakter umyślny. Podnoszone przez oskarżonego okoliczności na usprawiedliwienie swojej niesubordynacji względem orzeczenia sądu – brak zdolności finansowej, a od 8 maja 2025 roku osadzenie w areszcie nie zmieniają tej oceny, a to dlatego, że oskarżony jest młodym, zdrowym i wykształconym człowiekiem, a zatem mógł przedsiębrać odpowiednie starania, aby uczynić zadość swojej powinności względem pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. W.</span>, którego przecież uprzednio oszukał, osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w kwocie zasądzonego środka kompensacyjnego. </em> </p> <p>Przedmiotem ochrony <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości w zakresie respektowania rozstrzygnięć sądu nakładającego obowiązki związane z orzeczonym wobec sprawcy środkiem kompensacyjnym w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązki. Ubocznym przedmiotem ochrony wydaje się być również interes ekonomiczny pokrzywdzonego, na rzecz którego orzeczono wskazane w przepisie środki kompensacyjne.</p> <p> <em> <!-- -->Stopień winy jest umiarkowany z uwagi na postać zamiaru – bezpośredni i brak okoliczności go obniżających. Oskarżony jest dorosły, zdrowy, nie działał w anormalnej sytuacji, obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu. Stopień społecznej szkodliwości zachowania oskarżonego cechuje umiarkowanie z uwagi na rodzaj i charakter naruszonego dobra (orzeczenie sądu, prawomocne i interes pokrzywdzonego), sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru. </em> </p> <p> <em> <!-- -->W tym stanie faktów, wobec nie ujawnienia okoliczności wyłączających winę czy bezprawność czynu, Sąd przypisał <span class="anon-block">U. N.</span> odpowiedzialność za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> Sąd zmodyfikował opis czynu w sposób, który odpowiada znamionom przypisanego występku, zmieniając czasookres odnoszący się do znamienia czasownikowego „uchylania”, przyjmując jako datę początkową 13 grudnia 2024 roku, czyli datę odebrania wezwania do uregulowania powinności wynikającej z orzeczenia sądowego w postaci obowiązku naprawienia szkody, bo choć wyrok uprawomocnił się 6 listopada 2024 roku i od tej daty obowiązek naprawienia szkody podlegał egzekucji, to jednak przed datą 13 grudnia 2024 roku nie można mówić o „uchylaniu się”, skoro nie dowiedziono, że oskarżony przed tą datą znał treść wyroku Sądu Rejonowego w Łomży z 29 października 2024 roku o sygn. akt II K 333/24.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="7"> <p>1.4.  ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="7"> <p>1.5.  ☐Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="7"> <p>1.6.  ☐Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="7"> <p>1.7.  ☐Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">U. N.</span> </strong> </p> </td> <td colspan="3"> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1.</p> </td> <td colspan="7"> <p>W tej sprawie przy redakcji wyroku doszło do błędu polegającego na niewskazaniu jednostki czasu w zapisie wymiaru kary. Sąd ogłosił wyrok, w którym wymierzył oskarżonemu za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, co jednak nie znajduje odzwierciedlenie w zapisie wyroku.</p> <p>Mając na uwadze ugruntowane stanowisko Sądu Najwyższego co do zakresu omyłek pisarskich, podlegających korekcie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105)">art. 105 k.p.k.</a>, skład sądu orzekający w tej sprawie nie zdecydował się na sanację swojego uchybienia z wykorzystaniem ww. trybu korekty orzeczenia, bowiem zaistniała omyłka nie może zostać uznana za oczywistą, skoro karę pozbawienia wolności orzeka się w miesiącach i latach, a za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> można wymierzyć karę od trzech miesięcy pozbawienia wolności do lat 5. Nie jest możliwe – w oparciu o zapis części dyspozytywnej wyroku – jednoznaczne wskazanie jaką karę sąd w istocie wymierzył, gdyż istnieją dwie alternatywne możliwości – 3 miesiące oraz 3 lata, dlatego konwalidowanie tego uchybienia należy pozostawić sądowi odwoławczemu (por. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 16 kwietnia 2025 r., IV KK 78/25). Jak słusznie wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 marca 2025 r., o sygn. akt IV KK 39/25: „<em> <!-- -->Istnieje bezsprzecznie pewien zakres rozstrzygnięć, których sprostowanie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1)">art. 105 § 1 KPK</a> jest niedopuszczalne - są nimi m.in. wymiar i rodzaj kary</em>”. W tej sprawie jest to o tyle ważkie, ponieważ Sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a to przy braku wskazania wysokości opłaty lub podstawy jej wymierzenia uniemożliwiło sądowi meriti sprostowanie błędnego zapisu w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 105;art. 105 § 1;art. 105 § 2)">art. 105 § 1-2 k.p.k.</a> </p> <p>Dla porządku należy jednak wskazać, że rozważając nad wymiarem kary w niniejszym postępowaniu Sąd kierował się dyrektywami jej wymiaru określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, które nakazują baczyć nie tylko na to, aby kara nie przekraczała stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, ale także by uwzględniała motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa i dalszy brak zachowań wskazujących na zmianę w zakresie zamiaru wykonania obowiązku z orzeczenia sądu. Rozważając nad wymiarem kary Sąd Rejonowy wziął także pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, która kara winna osiągnąć w stosunku do oskarżonej jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Poza tym na uwadze Sądu przy ferowaniu rozstrzygnięcia o karze było ustawowe zagrożenie karą występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244 c;art. 244 c § 1)">art. 244c § 1 k.k.</a> (kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat).</p> <p>Po naradzie nad orzeczeniem w tej sprawie Sąd uznał karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy, a jednocześnie wystarczającą dla osiągniecia celów postępowania karnego wobec sprawcy i ogółu społeczeństwa.</p> <p> <em> <!-- -->Stopień winy został oceniony jako umiarkowany, czyn został dokonany w zamiarze bezpośrednim, w ustalonej – niekrótkiej jednostce czasu stan bezprawny był utrzymywany przez oskarżonego bez usprawiedliwienia.</em> </p> <p> <em> <!-- -->Stopień społecznej szkodliwości cechuje umiarkowanie z uwagi na rodzaj i charakter naruszonego dobra (orzeczenie sądu, prawomocne i interes pokrzywdzonego), sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru oraz brak podjęcia jakichkolwiek starań, aby zadośćuczynić zobowiązaniu wynikającemu z prawomocnego orzeczenia sądu. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność łagodząca: brak, przyznanie się oskarżonego za takie nie może być poczytaną, choć świadczy o gotowości poniesienia konsekwencji za swój czyn; </em> </p> <p> <em> <!-- -->Okoliczności obciążające to uprzednia, wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa umyślne, w tym parokrotnie za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> </em> </p> <p> <em> <!-- -->Zdaniem Sądu przez wielokrotność uprzednich skazań oskarżonego oraz okoliczności towarzyszące popełnieniu przypisanemu w tym postępowaniu czynu nie można było zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a>, skoro wcześniej wymierzane kary nie przyniosły pożądanego rezultatu. Z uwagi jednak na przyznanie się do zarzuconego czynu, niedługi okres uchylania się od zobowiązania, a także umiarkowany stopień społecznej szkodliwości Sąd wymierzył karę pozbawienia wolności w minimalnym wymiarze przewidzianym ustawą. Rodzaj represji zasadniczej, którą sąd zastosował będzie stanowić realną dolegliwość dla sprawcy, odstraszając ogół społeczeństwa przed nierespektowaniem wyrzeczeń sądu. Kara w orzeczonej wysokości powinna uzmysłowić <span class="anon-block">U. N.</span> naganność dokonanego występku i wpłynąć na niego wychowawczo. Z całą pewnością orzeczona kara nie przekracza stopnia winy. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Wobec braku podstaw do postawienia pozytywnej prognozy kryminogennej w stosunku do ww. oskarżonego, a to z uwagi na liczne skazania oskarżonego i wciąż obserwowany styl życia niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa oraz wykazywane lekceważenie do reguł prawem stanowionych, Sąd nie zastosowałby <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> przez wzgląd na prewencyjny aspekt kary.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="13"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>2.</p> </td> <td colspan="13"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> Sąd zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">U. N.</span> w całości z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, albowiem oskarżony w chwili wyrokowania nie posiadał stałego źródła dochodu, niedawno, bo w marcu 2026 roku opuścił jednostkę penitencjarną, w której wykonywał karę pozbawienia wolności, ma na utrzymaniu 10 letnia córkę, a poza tym ważniejsze jest, aby jak najszybciej wypełnił swój obowiązek względem pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. W.</span>, a jest on znacznej wysokości. Powyższe względy stały się odstępstwem od zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, dlatego orzeczono jak w pkt 2 wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->1.1Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> </td> </tr> </table>