Postanowienie II.I Kow 974/22 Postanowienie-Dnia 26 września 2022r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny Sek

--- STRONA 1 --- | Sygn. akt II.I Kow 974/22 Postanowienie - Dnia 26 września 2022r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny Sekcja do spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący : sędzia Artur Pelc Protokolant : st. sekr. sądowy Joanna Wróblewska-Ślusarz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Bogdana Guni po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym na posiedzeniu w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie w drodze wideokonferencji z Zakładem Karnym w Rzeszowie skargi skazanego Z. N. s. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w R. z dnia 15.06.2022r. w przedmiocie wymierzenia skazanemu kary dyscyplinarnej . na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Uzasadnienie Decyzją z dnia 15 czerwca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w R. wymierzył skazanemu Z. N. karę dyscyplinarną w postaci nagany, za --- STRONA 2 --- popełnione w dniu 9 czerwca 2022 r. przekroczenie dyscyplinarne w postaci > zmiany wizerunku zewnętrznego bez zgody dyrektora zakładu karnego poprzez zapuszczenie zarostu. 7 Powyższa decyzja została zaskarżona przez skazanego, który podniósł, że maszynki do golenia dostępne na terenie zakładu karnego są jednorazowego użytku, a skazanemu przysługują tylko 2 sztuki maszynek w miesiącu, ponadto jego zdaniem są zrobione wadliwie, co powoduje trudności przy goleniu i rani skórę. Ponadto skazany wskazał, że nie został poinformowany o sporządzeniu wniosku o nałożenie na niego kary dyscyplinarnej w postaci nagany, by miał możliwość wcześniejszego zajęcia stanowiska decyzja o ukaraniu go karą dyscyplinarną w postaci nagany przeniesieniu do celi monitorowanej została podatkowana jego aktywnością w zakresie składania pism i skarg. Znaczył, że w ramach formalnego sprzeciwu zrezygnował z przysługującego mu prawa do wychodzenia na spacery. Końcowo dodał, że w dniu 1 czerwca 2022 r. zostały mu wydane środki higieny osobistej ale od tamtej pory nie otrzymał szamponu do włosów. Wskazał, że utrzymanie higieny osobistej jest możliwe ze środków dostarczonych przez zakład karny, a nie z jego prywatnych, tym bardziej, że nie stać go na ich zakup. : Tymczasem z treści sprawozdania z czynności wyjaśniających przeprowadzonych na okoliczność przedmiotowej skargi (k. 8) wynika, że osadzony Z. N. odbywa karę 7 lat pozbawienia wolności, w systemie terapeutycznym dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo. Skazany nie wyraża zgody na leczenie, nie uczestniczy w terapii przeznaczonej dla sprawców przestępstw seksualnych. Osadzony nadal prezentuje wrogie, roszczeniowe nastawienie wobec funkcjonariuszy Zakładu Karmego w R. Wykonywanie przez nich obowiążków służbowych względem niego traktuje jako formę znęcania --- STRONA 3 --- / O : psychicznego. Skazany kwestionuje każdy wymiar więziennego funkcjonowania. Według wychowawcy, skazany zdaje się wykorzystywać nagminnie możliwość składania skarg na podstawie art. 102 pkt 10 k.k.w., we - Wszystkich przypadkach są one bezzasadne. Skazany ma nadzieję na uzyskania odszkodowania w przyszłości. Pomawia i oczernia funkcjonariuszy Służby Więziennej o niewłaściwe realizowanie obowiązków służbowych. Należy pamiętać o zdolności skazanego do manipulowania otoczeniem i ukrywania prawdziwych intencji. W rozmowie z wychowawcą na temat wniosku o ukaranie, skazany w dalszym ciągu pozostawał bezkrytyczny i twierdził, że brody nie zgoli. Ponadto wychowawca podał, że skazanemu kilkukrotnie zwracano uwagę odnośnie jego wizerunku, a w dniu 09.06.2022 r. uczynił to oficjalnie Dyrektor ZK. wR. Wychowawca poparł przedmiotowy wniosek z uwagi na powyższe oraz fakt, iż w przeszłości skazany przebywał pod fałszywą tożsamością. Ze sprawozdania z czynności wyjaśniających wynika, że osadzony zapuszczając brodę zmienił swój wygląd zewnętrzny w sposób utrudniający identyfikację, przez co naruszył zakaz wynikający z art. 116a pkt 9 k.k.w. Wskazano, że decyzja Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w R. w przedmiocie kary dyscyplinarnej wobec skazanego Z. N. została wydana zgodnie z prawem, w oparciu o dyrektywy wymiaru kary określone w art. 145 k.k.w., zawiera ona ponadto dokładne określenie dokonanego przekroczenia w myśl art. 144 $ 3 k.k.w. oraz kwalifikację prawną czynu. Ponadto został pouczony o możliwości zaskarżenia przedmiotowej decyzji na podstawie art. 7 k.kw. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 4 --- ” Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do Sądu : decyzję, organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6, 10 powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. 7 Z. N. swoim zachowaniem naruszył art. 116a pkt 9 k.k.w. Wymierzona kara w postaci nagany zgodna jest z treścią art. 143 $l pkt 1 k.k.w. Z wniosku. o wymierzenie kary dyscyplinarnej (k.9) wynika, ze dopełniono obowiązków określonych w art. 144 $ 2, 3, 4 kkw, art. 145 $ 1, 2 kkw, w szczególności w. zakresie: dokładnego określenia przekroczenia popełnionego przez skazanego, wysłuchania skazanego, zapoznania się z opinią wychowawcy. Mając jednocześnie na uwadze stanowisko wyrażane w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (np. Korgul przeciwko Polsce — skarga nr 36140/11), Sąd dokonał również analizy zaistniałej sytuacji pod kątem oceny materiału dowodowego i współmierności wymierzonej kary. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skazany jest bezkrytyczny wobec swego zachowania. Wymierzając karę dyscyplinarną, należy też mieć na uwadze zasadę stopniowalności. Nieuzasadnione byłoby wymierzanie kary zbyt surowej za pierwsze przekroczenie dyscyplinarne. Powinno się raczej przestrzegać reguły, że kary surowsze wymierza się w sytuacji, gdy skazany dopuszcza się kolejnego przekroczenia, co zachodzi w omawianej sytuacji. Odnośnie wymierzonej kary, niewątpliwie jest ona dolegliwa dla skazanego, jednak ten element winien być oczywistą * konsekwencją jakiejkolwiek kary. Kara ta w świetle powyższego nie może być uznana, za rażąco niewspółmierną do przypisanego zachowania. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia należy uznać, że decyzja Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego z dnia 15.06.2022 r., na mocy której wymierzono skazanemu karę dyscyplinarną w postaci nagany była zasadna, wydana przez --- STRONA 5 --- / O RO: właściwy organ i w wymaganej formie. Osadzony też został pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji. Na marginesie wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania "pozostaje zasadność decyzji Zastępcy Dyrektora ZK. w przedmiocie nałożenia kary dyscyplinarnej, a podnoszona przez skazanego kwestia środków higienicznych w postaci szamponu pozostaje poza zakresem rozważań w niniejszym postępowaniu. Ponieważ Z. N. nie wykazał, by zaskarżona decyzja była niezgodna z prawem, a tylko wówczas skarga mogłaby zasługiwać na uwzględnienie stosownie do powołanego wyżej przepisy art. 7 $ 5 k.k.w. oraz mając na uwadze pozostałe wskazane wyżej okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy powołanych tam przepisów.