Decyzja II I. Kow 727/22/s Dnia 13 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Łomży w II Wydziale Karnym Sekcja Penitencj

--- STRONA 1 --- p Sygn. akt II I. Kow 727/22/s Dnia 13 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Łomży w II Wydziale Karnym Sekcja Penitencjarna w składzie: Przewodniczący - sędzia Stanisław Guziejko Protokolant - st. sekr. sądowy T. R. ' przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgówej w Łomży A. R: : < * po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie skargi skazanego M. G. | na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w C, z dńia 25/04/2022 r. s w przedmiocić odmowy przyznania nagrody przewidzianej art.138 $ 1 pkt 21 3 kk.w. k oraz odmowy przyjęcia do depozytu pierścionka zaręczynowego ma podstawie art. 7 $ 5 kk.w. zaskarżone decyzje utrzymać w mocy. . Zaskarżoną decyzją z dnia 25 kwietnia 2022 roku Dyrektor Zakładu Kirmego w C. w związku z wnioskami skazanego M. G. skierowanymi do sądu odmówił ich uwzględnienia tj. udzielenia nagrody przewidzianej art. 138 $ 1 pkt 21 3 k.k.w. w postaci widzenia z partnerką w warunkach przewidzianych tym przepisem oraz przyjęcia do depozytu pierścionka zaręczynowego. Stanowisko swoje dyrektor argumentował tym, iż wobec nagannej, buntowniczej i demonstracyjnej postawy skazanego oraz braku samokrytycyzmu, udzielenie skazanemu nagrody byłoby wysoce niewychowawcze. Odnośnie drugiego zarzutu powołał się na Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie depozytów właściwych i środków pieniężnych osób pozbawionych wolności, stanowiące, iż depozyt może. być przyjęty jedynie przy przyjęciu osadzonego do Zakładu Karnego lub Aresztu Śledczego. Decyzję Dyrektora Zakładu Karnego zaskarżył skazany wskazując i taka decyzja w negatywny sposób wpływa na relację z bliską mu osobą m. in. przez uniemożliwienie oświadczyn i zarzucił jej bliżej nieokreślone naruszenie swoich prawi wolności zagwarantowanych Konstytucją RP i Europejską Konwencją Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Sąd Penitencjarny zważył, co następuje: Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 7 $ 1 k.k.w. zakres zaskarżenia decyzji organów wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ograniczony jest wyłącznie do ich niezgodności z prawem. Odnosząc się do pierwszego zarzutu należy zważyć, iż zezwolenie na widzenie w oddzielnym pomieszczeniu bez osoby dozorującej zgodnie z art. 138 $ 1 pkt 3 kk.w., --- STRONA 2 --- - o które wnioskował skazany, ma charakter nagrody. Stosownie do art. 137 k.k.w. skazanemu wyróżniającemu się dobrym zachowaniem w czasie odbywania kary mogą być przyznawane nagrody. Nagroda może być również przyznana skazanemu w celu zachęcenia go do poprawy zachowania. Z brzmienia tego przepisii wyraźnie więc wynika, że ma ona charakter fakultatywny, a nie obligatoryjny co oznacza, że w sytuacji gdy nawet zaistnieją okoliczności do udzielenia takiej nagrody to nie musi ona być przyznana, ajedynie może zostać udzielona. Nie można więc w tej sytuacji uznać, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem zwłaszcza w sytuacji gdy skazany był notorycznić karany dyscyplinarnie i przejawia bezkrytyczny stosunek do swojego, zachowania. Udzielnie ponadto narody kodeksowej takiemu skazanemu w celu motywacyjnym, nie tylko nie osiągnie swojego skutku, ale może też wzbudzić zuchwałość u niego i u współosadzonych. Przechodząc do drugiego zarzutu, Dyrektor Zakładu Karnego postąpił zgodnie z prawem. Stosownie do $ 13 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 grudnia 2017 r. depozyt wartościowy przyjmuje się przy przyjęciu osadzonego do zakładu karnego, która to sytuacja nie Żachodzi aktualnie w sytuacji skazanego. Ponadto należy zauważyć, iż prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, które gwarantowane jest przez Konstytucję RP i Europejską Konwencje Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, na które powołuje się skazany to nie ma charakteru absolutnego. Stosownie do art. 8 pkt 2 niniejszej Konweńcji Niedopuszczalna jest ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa, za wyjątkiem przypadków przewidzianych przez ustawę i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie m. in. z uwagi na ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom. Z samej specyfiki kary pozbawienia wolności wynika, że nie ma ona na celu ochrony życia rodzinnego, ale poniesienie naturalnych konsekwencji popełnienia przestępstwa i odziaływanie wychowawcze wobec skazanego, czego przejawem są nagrody i kary kodeksowe. Nie jest wykluczone, że wobec prawidłowego funkcjonowania skazanego w zakładzie karnym, Dyrektor Zakładu karnego zdecyduje aby skazanemu w przyszłości. udzielić nagrody W postaci widzenia w oddzielhym pomieszczeniu, bez osoby dozorującej i skazany będzie miał możliwość oświadczenia się w tych warunkach swojej partnerce. Nie znajdując, zatem żadnych podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji Sąd Okręgowy w Łomży orzekł, jak na wstępie.