Decyzja II I Kow 2094/21 Dnia

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt II I Kow 2094/21 Dnia, 3 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych JI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Władysław Kizyk rozpoznał sprawę P. R. syna K. , na skutek skargi w/w skazanego na decyzję Komisji Penitencjarnej na podstawie art. 7 $ 5 kkw . postanawia: nie uwzględnić skargi skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. podstawą zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego, może być jedynie niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem. Mając na względzie powyższe w ocenie Sądu skarga skazanego P. R. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zawiera żadnych wskażań odnośnie owej niezgodności, polemizując jedynie ze stanowiskiem administracji jednostki. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w Zakładzie Karnym w I. ustalono, iż osadzony zaklasyfikowany do grupy i podgrupy P- 1/p, przebywał w Zakładzie Karnym w I. od dnia 23.08.2021 r. do dnia 15.10.2021 r. Aktualnie osadzony przebywa w Areszcie Śledczym w W.-B.. Jak ponadto ustalono, skazany w dniu 25.06.2021 r. miał wykonane badania przez lekarza medycyny pracy i zostało wydane orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych i zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku. W zakładzie. Karnym w I. osadzony został skierowany do zatrudnienia na to samo stanowisko, jak w poprzedniej jednostce (pracownik gospodarczy w oddziale mieszkalnym). Skazany, powołując się na niezdolność do pracy fizycznej ze względów zdrowotnych, odmówił wykonania pracy na wskazanym stanowisku, w związku z czym w dniu 15.09.2021 r. otrzymał wniosek o wymierzenie kary dyscyplinarnej. W dniu 16.09.2021 r. osadzony został zd powyższe przekroczenie ukarany karą nagany. Ponadto na mocy decyzji Komisji Penitencjarnej, skazany został przeklasyfikowany do odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego. Skazany nie zgadzając się z powyższą decyzją w dniu 19.09.2021 r. zaskarżył ją do Sądu. Na poparcie stanowiska osadzonego, jego obrońca powołał się na kserokopię wywiadu chorobowego z konsultacji lekarskiej, która odbył osadzony w dniu 30.11.2020 r. oraz przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 13.10.2021 r. W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał świadczy, iż skarga skazanego nie może zostać uznana za uzasadnioną. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 [16 $ 1 pkt 4 kkw, skazany ma obowiązek wykonywania pracy, jeżeli przepisy szczególne, także wynikające z prawa międzynarodowego, nie przewidują zwolnienia od tego obowiązku, oraz wykonywania prac, o których mowa w art. 123a $ 1, tj. nieopłatne zatrudnienie - prace porządkowe oraz pomocnicze wykonywane na rzecz --- STRONA 2 --- . jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, a także prace na cele społeczne, Ponadto, skierowanie do pracy stanowi oddziaływanie na skazanego w trybie art. 67 $ 3 kkw. Odmowa osadzonego podjęcia zatrudnienia naruszała wskazany powyżej przepis, Znamiennym bowiem jest, iż w przypadku skazanego nie zachodziły przesłanki zwalniające go z obowiązku podjęcia pracy. Podkreślić należy, iż lekarz medycyny pracy wydając orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych i zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku, poza badaniem ambulatoryjnym osadzonego opierał się również na jego dokumentacji medycznej. W związku z czym posiadał on wiedzę, iż w dniu 30.11.2020 r. osadzony konsultowany był przez lekarza chirurga ortopedę traumatologa w Areszcie Śledczym w W. B. oraz, że w badaniu (..) z lutego 2016 r. zdiagnozowano dyskopatię C5-6-7 oraz (.... Jednakże w ocenie lekarza medycyny pracy; powyższe okoliczności nie stanowiły przeciwskazań zdrowotnych do podjęcia przez skazanego pracy na stanowisku m.in. pracownika gospodarczego. Odnosząc się do zaświadczenia lekarskiego z dnia 13.10.2021 r. wskazać należy, iż nie wnosi ono do sprawy żadnych nowych okoliczności. Zaznaczyć bowiem należy, iż zostało ono oparte na dokumentacji medycznej osadzonego, w tym na wywiadzie chorobowym z konsultacji lekarskiej z dnia 30.11.2020 r., a nie na podstawie nowo przeprowadzonych badań. Co prawda, w zaświadczeniu tym lekarz wskazuje, iż „ w przypadku utrzymujących się dolegliwości bólowych kręgosłupa lędźwiowego lub szyjnego praca fizyczna związana z obciążaniem kręgosłupa jest przeciwskazana”, jednakże na uwagę zasługuje fakt, iż osadzony w czasie pobytu w Zakładzie Karnym w I. dolegliwości bólowych nie zgłaszał. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż decyzja w przedmiocie degradacji klasyfikacyjnej osadzonego była konsekwencją jego zachowania, tj. niestosowania się do przepisów wynikających z art. 116 $ 1 pkt 4 kkw oraz oddziaływania na skazanych w trybie art. 67 $ 3 kkw. Zgromadzony W sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, co do właściwego postępowania administracji zakładu karnego, a zaskarżona decyzja jest bezwzględnie trafna i brak jest podstaw do jej zmiany. W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie, - sędzia - 1. odnotować, zakreślić, 2. odpis post. doręczyć: - Dyrektorowi ZK L., - skazanemu z poucz.(niezaskarżalne) i obrońcy, LM, 03.01.2022 r. - sędzia -