Wyrok II Fla 386/10 4 J A

--- STRONA 1 --- \ Sygn. akt II Fla 386/ 10 4 J A   "4 ‘ ' “““§'g|‘ :\1'2f.F’. E=§:,i~_='~I<.*§_02:‘ '‘:6 3% ’~WYROK, W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2011 r. Sqd Okrqgowy w Nowym Sqczu — II Wydzizflr Karny W skkadzié : Przewodrficzapy : Sqdzia SO Maria Zelichowska~Bhaiowska Segdziowie : SO Anna Pater _ SO Kazimicrz’ Kmak [spr.)‘ Pfétokolant: __ s§3l<1'. Katarzyna Polomska " przy udziale Prdkuratora Prokuratury Okreggowej Leszka Karpa po rozpoznaiaiiiw dniu I Iutego 2011 r.  SPWY Ki TI i RI Si oskarzonych z aft. 231 § 2 kk i inns na skutek apelacji Wniesionych przez obroficéw oraz prokuratora od wyroku Sqdu Rejonowego w Nowym Sagczu Zdnia 24.06.2010 1" S . ygn. akt II K 79/09 I. zaskariony Wyrok; gmienia w ten sposéb, Ze: .0 1. na mocy art. 66 § I i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umarza na dwuletni okxes préby »p0stcgpowanie karne_ przeciwko R§S*0 czyn zarzucany mu w punkcie III aktu oskarzenia, nie przyjmujqc, Ze oskarzony dziaiai W celu osiéggniqcia korzyéci majqtkowej ii kwalifikujap ten czyn jako przestqpstwo Z art. 231 § 1 k.k.;  2. na mocy 67 §'3 k.k. orzeka wobec Qskarzonego 68* éwiadczenie pieniqine w kwocie ,2;00O' (dwa tfsiage) ziotych I121 FZGCZ --- STRONA 2 --- _.._.1» .,.._....,~.r,.... ...;.\~..==..m=H...“ '1? :;v>.:.==1>,,~=_;..~ _ \. ""*“*‘1‘+4.; 1rT~‘—=¢=“;.4;_4.;.,:=: 1. 1 V 1 i 1. 1 J \ \ J J O? Sygn. akt 11 K21 386/10 Uzasadnieuie wyroku z dnia 8 lutego 2011 r. KT byi oskariony 0 to, Ze: 1. w okresie od 2004 r. do 2006 r. w wojeW6dztwa— Zarzqdu Drég I'll" publiczna Kierownika Drég Wojewédzkich W Wojewédzkich w Handlowo. ¢ Lls.1.11g0.w.¢j wojewédzkicj nr 968 na trasie 9010?‘ ' ' W 1a,czneJ kwoc1c uzalezmajac jednoczesnle 0 — korzyscl otrzymania tych korzyéci konanie obowiazkéw sluzbowych zwiazanych z prawidlowym rozliczeniern przez firm:; fakturowanych uslug W postaci przepracowanych dniéwek i przyr1ale2.nych im umownych stawek, W kréfldch odstgpach czasu, w wykonaniu 2 zamnaru, pc:1nia,c filnkcje; Firmy utrzymanie drogi drogi nr 9'71 na tj. 0 p1'Z6StQpS'EWO z art. 228 § 1 i4 k.k. W zw. z art. 12 k.k.; II. W nieustalonym dniu W okresie od marca 2005 r. do czezwca 2006 r. w I wojewédztwa malopolskiego, bigdqc funkcjonariuszem publicznym — K1er0 _ '_ em Rejorgu Drég Wojewédzkich W NF Zarzadu Drég Wojewédzkich W“ w celu osiagniqcia korzysici maja owe; przekroczyl uprawnienia sluibowe w ten sposo , Ze zlecil podleglym mu pracownikom Obwodu Drogowego w “wykonanie W godzinach pracy przez okres kilku dni robét ziemnych na stanowiacej jego wtasnoéé dziakce rekreacyjnej w n1iejscowo§ciP%(fwiazanych ze wznoszeniem ogrodzenia w/w nieruchomoéci, nie mieszczacych sic} W esic obowiazkéw, dzialajac tym samym na szkode; Zarzqdu Drég Woj ewédzkich W I: oraz na szkodeg interesu publicznego, tj. 0 prz_este;pst_w0 z art. 231 § 2 k.k. Ryszard Slowiflski byl oskariony 0 to, Ze: III. w nieustalonym dniu W okresie od marca 2005 1'. do czerwca 2006 r. w § w0jewc'>dz.1wa malopolskie 0 , bqdqc funkcjonariuszem publicgnym ~ Kierowm cm Obwodu Drogowego W kw celu osiagniecia korzyéci maj atkowej przekroozyk uprawnienja sluzbowe w ten sposéb, Ze zlecik mu pracownikom Obwodu Drogowego W Sn E W1 Pa wykonanie w go mac pracy zzemnyc na stan wlasnoéé KETdzialce rekreacyjnej W miejscowoéci [P ZWi€{,Z3I1yCh ze wznoszeniem ogre ema wfw nieruchomoéci, nic mieszczacych 1:; w zakresie ich obowiazkéw, dziaiajac tym samym na szkodqx Zarzadu Drég Wojewédzkich W K oraz na szkodq interesu publicznego,  tj. 0 przestqpstwo 2 art. 231 § 2 k.k. 1 1 12150 I I. ! l “I I | I . I '\ 2 5 I R I I r i i I r --- STRONA 3 --- 1 1 1 Sad Rejonowy w Nowym Saczu wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt II K 79f09 uniewirmii oskarzonego K'l‘g0d popelnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarzenia, a kosztams p0 powania W tej czqéci obciazyi Skarb Pafxstwa. Sad Rejonowy uznai oskarionych ‘F20 winnych popelnienia czynéw zarzucanych W pu tac I 1 a os arzenia i wymierzyl oskarzonym kary p0 1 toku pozbawienia wolnoéci, ktéxych wykonanie warunkowo zawicsfi na dwuletnie okresy préby oraz kary p0 100 stawek dziermych gzrzywny, ustalajqc wysokoéé jednej stawki dziennej wobec WW0 kw0t¢ 100 zl, a wobec R— na kwotq 50 21. Sad orze wobec 0 u oskarzonych érodki kame w postaci z zajmowania stanowisk lgierowniczych w organach samorzadu terytorialnego na dwuletnie okresy. Sad I instancji zaliczyk na poczet orzeczonej mu kary grzyvmy okres tymczasowego aresztowama 0 dnia 29 wrzeénia 2008 r. do dnia 15 paidziernika 2008 r. — przyjmujqc, iz jeden dziefi rzeczywistego pozbawienia wolnoéci jest réwnowainy dwém dziennym stawkom . Ponadto Sad zasadzil na rzecz Skarbu Pafistwa koszty sadowez od oskarzonego éllw w kwocie 2.270 zt, w tym 2.180 21 tytulem oplat, a od oskarzonego RS& w kwocie 1.270 2.1, w tym 1.180 21 tytu1ern 0p1at_.  Powyizszy wyrok zaskarzyli apelacjami Prokurator Okrqgowy W Tarnowie oraz obroxicy oskarionych.  Obroficy oskarzonego IwT‘Zaska1Zy1i wyrok w czqéci uznajacej oskationego winnym popelnienia przestqpstwa 2 art. 231 § 2 k.k. Obroflcy oslcarzonego lgrzaskariyli wyrok w czqéci dotyczacej tego oskarzonego. Obrofica oskarzonego Ki'[Fc1w0kat Janusz Bystrzonowski zarzucilz  bbrazq prawa materialnego, tj. art. 231 § i 2 k.k. W zw. z art. 115 § 13 pkt 4 k.k. oraz art. 115 § 19 k.1<. przez blqdne przyjqcie, 2e oskarzony W czasie czynu byi funkcjonariuszem publicznyln, co bylo wynikiem pominiqcia przez Sad Rejonowy treéci tych przepiséw oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. 0 samorzadzie gminnyrn i w ustawie z dnia 22 marca 1990 r. 0 pracownikach samorzadowych,  blad w ustaleniach faktycznych, przcz przyjqcie, 2e dzialanie oskarzonego byko dziahzniem na szkodq Zarzadu Drég Wojewédzkich w I<—oraz na szkode; interesu publicznego — bez rozréznienia czyj interes to dzialanie naruszyko, a nadto zaniechanie wskazania czy szkoda p0wsta1a oraz czy jej ewe1'1tua1ny rozmiar ma jakiekolwiek znaczenie dla oceny czynu zgodnie z treécia art. 115 § 2 k.1<. __ _ _ Podnoszac powyisze zarzuty I obrofica wniési 0 zmianq zaskaxioncgo wyroku i uniewinnienic oskarzonego 0d zarzutu opisanego w punkcie II aktu oskarzenia, wzglqdnie 0 umorzenie postqpowania na zasac1zie‘art.‘17 § 1 pkt 3 k.p.k. W uzasadnieniu apelacji obrorica podniést, ze Sad I instancji zaniechal ustaienia, czy 1<_'lPw 2005 r. byl funkcjonariuszem ijaki bf/1 jego status jako kierownika 6_]0I111 Drég Wojcwédzkich w Zwrécil uwagq na fakt, iz W uzasadnieniu aktu oskarzenial K_ jako ftmcjonariusza publicznego, albo jako osobg pelniaca funkcjep Wading autora apelacji, nie kazda osoba zatrudniona w jednostce budietowej organu samorzadu terytorialnego maze byé okreélana jako funkcjonariusz publiczny. Obrofica zarzucii Sadowi I instancji brak I'0ZWfiZ8f1 odnoénie kwestii: kto by} pracodawca oskarzonego, czy pcinii on wylacznie czynnoéci ushlgowe, czy by} uprawniony do wydawania decyzji administracyjnych. 2 . 1 A < 1 F 1 1 E r . I 2 F I --- STRONA 4 --- W ocenie skarzacego, KP "I realizowal wyiacznie czynnoéci usiugowe Wynikajacc z jego obowiaz 6w pracowmczych. Podniési on, iz kierownik Rejonu Drog Wojewédzkich W N*nie byl organem administracii publicznej, ktory Zalatwiai sprawy poprzez Wydawame ecyzji W trybie art. 104 k.p.k.  Obrofica zarzucit, iZ Sad I instancji nie rozwazyi, czy clziaianie oskarionego byio nakierowane na wyrzadzenie szkody Zarzadowi Drég Wojewodzkich W E“ 923’ I13 szkodt; interesu publicznego, czy tez na szkodq; obu tych podmiotéw. Podmos , it Sad Rej onowy zaniechal ustalenia, czy i W jakim zakresie nastapiio naruszenie indywiduainego interesu ktéregoé Z podmiotéw. Skarzacy Wskazal, Ze jeéli przyjegto idziaianie W 0810 osiagniacia korzyéci maja,tkowej, to dla ustalenia stopnia Winy 'i rozmiaréw korzyéci nalezaio ustalié, czy szkoda wystapiia i jaki byl jej rzeczywisty Wymiar. Obrofica ZW1'<3Ci1 uwagq na lliemoznoéé oceny stopnia spoiecznej szkodliwoéci czynu bez ustaienia r0Zmifl1:L1 ewentualnie Wyrzadzoncj szkody. Podniési, ze skoro pokrzywdzony i oskarij/C161 I116 _d.o1zonaii WY].iCZ6I1i&..SZk0dy, to na1eZy.p1'zyjaé, iz rozmiar szkody byl tak znjkomy, Z6 jfij Wyiidzenie uznano za zbqdne. Wedlug obroficy, czyn ktéry Zarzucono oskarZ0I16IIlL1 I118 znikomy stopiefi spoiecznej szkodliwoéci. Zwrécil on uwagq; na fakt, i2 naruszenie przez KIiobowiqzkow pracowniczych nie jest tozsame ze spelnienicm p1'Z@S1fl11B1< przestqpstwa z art 231 § 1 i 2 1<.k. . Obrofica oskarzonego I<_ wokat Jan Kuldewicz zarzucilz  obraze; przepiséw p0St€;p0W3I113., majaca na treéé orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. W zw. z art. 366. k.p.k., poprzez niezgodna, z wyrazonymi W tym przepisie zasadami prawidlowego rozumowania i doéwiadczenia zyciowego occna, materialtu dowodowego sprawy, W szczegélnoéci zeznafi §WiadkéW 1 P_ W5"? A1 1? Poprzew br _ern nale _} powmnoscl Wynilcaga 3 z ormainego 1 ma ego kier0WI1lC’fWfi rozprawa, _  blad W ustaleniach faktycznych przyjqztych za podstaweg orzeczenia, majacy 115 jego treéé, polegajacy na przyjqciu, Ze oskariony ziecajac podleglym sobie prac0Wrfll<0I1'1 %~ P2 11 ogre ema J63 __ majatkowcj  W SY1ILlE1C]1, gdy prawidtowa materlaiu dowodowego, W szczegélnoéci zeznafi éwiaclkow — wymienionych p_racoWnik6W nie moze prowadzié do takich vmioskéw W oparciu 0 powyzsze zarzuty obrofica wniésit 0 zmiane; ptmktu II wyroku 3519“ I 1311 W unkcie H HKFIU ins cji, poprzez przyj¢cie, ie czyn zarzucony p __ oskarzenia Wyczerpuje znamiona Wystqpku z art. k. ., a W konsekwencll Wyeliminowanie z opisu czynu znamienia ,,dzia1a.nia W ceiu osiagniegcia k0rzY§°i majatkowej” — i W ramach tej kwalifikacji prawnej Warunkowe umorzenie p0St*?P0W9I113 kamego. ' < W uzasadnieniu apelacji skarzaoy zarzucii Sadowi I instancji, 12 nie WSKZIZZ11 Ha jakich dowodach opafl sic; przyjmujac, Ze K—TEdzia1a1 W celu osiagniegcia korzyéci majatkowej._Zda11ien1 obroficy, zeznania éwia ow . . . me p na wnloskowame, Ze oskarzony dzialai W celu osiagmqcxa orzysc 81% Owe] — z Zamiarcm bezpoérednim. Obrofica podniosi, i2 powyzsze uchybienie Sadu R6j0I10We80 nie sprzeciwia sir; wydaniu w II instancji orzeczenia 0 charakterze refonnatoryjnylll Obrofica podniésl, iZ_ Wymienieni éwiadkowie W swych zeznaniach zlozonych W postegpowaniu przygotowawczym W ogéle niei odnieéli sit; do kwestii, czy zapiata byla im proponowana. Autor apelacji zwrocii uwagcg na zeznania 0 3 . --- STRONA 5 --- wiasnosc T  '4. razacej niewspéimiemoéci orzeczonej wobec oskarionego kary zasadniczej, i A— Kw ktérzy podczas rozprawy glownej oéwiadczyli, Ze oskarzony proponowal im zap a 1;, Iecz oni nie chcieli jej przyjaé. Skariacy oéwiadczyi, Ze brak jest dowodu przeciwnego, ktéry podwazaiby wiarygodnoéé tych twierdzefi éwiadkow. Wedtug obroficy, choc’: rnozna zaakceptowaé poglad Sadu I instancji, 12 oskarzony osiagnal korzyéé majatkowa (skoro nie zapiacii za Wykonana prace qmkowej ceny), to jednak nie jest to stwierdzenie tozsame ze znamieniem przestepstwa z art. 231 § 2 k.k., tj. dzialaniem W celu osiagniecia korzyéci maj atkowej. Obrofica podniosi, Ze W przypadku zmiany kwalifikacji prawnej czynu oskarzonego spetnione beda, przesianki pozwalajace na Warunkowe umorzenie postepowania karnego. Wcdiug skariacego, stopieri Winy oskarzonego i stopiefi spotecznej szkodliwoéci jego  czynu nie sq znaczne (0 czym éwiadczy wymierzenie I<_"Ikary W dolnych granicach ustawowego zagrozenia). W ocenie obroficy, Wiaéciwoécz, warunki osobiste oskarzonego i jego dotychczasowy sposéb Zycia takze uzasadniaja, warunkowe umorzenie postepowania. Obrofica oskarionego Ii C adwokat Lesiaw Wlazio pOdI3i0S1 zarzuty: _ 1. obrazy przepiséw prawa matcrialnego, a to: ' ;  art. 41 § 1 k.k., poprzez zbyt ogohtikowy opis orzeczonego oskarzonemu érodka kamego 2 W postaci ,,zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych W organach samorzadu .1 terytorialllego”, I  .  art. 9 i I k.k. i art. 20 k.k., poprzez brak indywidualizacji zamiaru Ra W stosunlcu do zamiaru dmgiego 2 oskarzonych, '1  art. 21 § 1 k.k., poprzez brak indywidualizacji odpowiedzialnoéci karnej oskarzonego  art. 115 § pg ! i 6 k.k., poprzez hrak okreélenia W sentencji i uzasadnieniu Wyroku podstaw falctycznych i prawnych uznania oskarzonego za funkcjonariusza pubiicznego, 2. obrazy przepiséw po stepowania, tj.: 1  art. 2 § 1 pkt 1 k.p.i<. W zw. z art. 4 k.p.k. i W zw. z art. 5 § 2 1<.p.k., poprzez zaiozenie 1 a priori ptzez Sad I instancji Winy 1'5‘ a przez to nieuwzglednienie okolicznoéci przemawiajacych na Jego korzysc oraz rozstrzyganie Wszelkich pojawiajacjrch sie W sprawie i nie dajacych sie usunaé Watpliwoéci na niekorzyéé tego _ oskarzonego, _  art. 297 § 1 pkt 4 i 5 k.p.k., poprzez brak Wszechstronnego Wyjaénienia okoiicznoslci sprawy, W tym ustalenia rozmiaréw szkody i L1II'WEi.i.6I11E1 tych rozmiaréw szlcocty W formic ‘ mozliwej do zaakceptowania W postepowaniu kamym, E 1  art. 410 k.p.k., poprzez zaniechanie wyrokowania W oparciu o caloksztatt okolicznoéci 1 ujawnionych W totcu rozprawy, ;  art. 424 § 1 k.p.k., poprzez zbyt ogéhlikowe wskazanie i okreélenie na jakich dowodach ' opari sie Sad I instancji i dlaczego nie uznai dowodéw przeciwnych, 3. biedu W ustaleniactifaktycznych, przyjetych za podstawe; orzeczenia , ktéry mial Wptyw ;. n_a jego treéé, poprzez bezpodstawne zatozenie, Ze oskarzony ziecil podlegtym mu ‘N pracownikom fikonanie W godzinach pracy czynnoéci na dzialce prywatnej stanowiqcej _ a W szczegélnoéci 01zeczonego érodka karnego W postaci zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych W organach sainorzadu terytorialnego — W stosunku do charakteru sprawy i stopnia spotecznej szkodiiwoéci czynu zarzucanego oskarzonemu. Podnoszac powyzsze zarzuty_ obrofica wniésl 0 ZII1121I1Q_ zaskarzonego Wyroku, poprzez uniewinnienie 0d popeinienia zarzucanego mu czynu, lub .4' . 1 --- STRONA 6 --- 1 0 uchylcnie tego orzeczenia i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z ostroinoéci procesowej skartacy Wniosi o zmiane zaskarzonego Wyroku, poprzez eliminacje 2 jego treéci érodka karnego W postaci zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych W organach samorzadu terytorialnego. W uzasadnieniu apelacji skarzacy postawil Sadowi Rejonowemu zarzut, iz nie uzasadnii podstaw, dla ktorych R_ Smzostai uznany za funkcjonariusza publicznego W rozumieniu dyspozycji art. 11 .k. — poza stwierdzeniem, i2 ,,obaj oskarzeni byli funkcjonariuszami publicznymi bowiem pelnili funkcje kierownicze W organach samorzadu terytorialnego”. Obrorlca podniosi, iz Sad I instancji nie uzasadnit, dlaczego i na jakiej podstawie prawnej uznai Obwéd Drogowy Rejonu Drég Wojewédzkich Zarzadu Drog Wojewédzkich W K— za organ samorzadu terytoriatnego. Zarzucil tez, iz W uzasadnieniu zaskarzonego orzeczenia nic odnicsiono sie do kwestii, czy oskarzony miaiby byf: fimkcjonariuszem publicznym Z tytuhz zajmowania Sta*l.9Y§Ei§l£?Z_1£i.§¥QW11i°Z@>g.Q..1r\i_54111§1 insIy111¢ji"..._am.11a:0v~’@i Auto: apelacii zwr.0.ci1 wage Ha statut Zarzadu Drég Wojewodzkich W lb gdzic okrcéiono, Ze Zarzad zostai powoiany decyzja Wojewody I“ — a Wiec organu wladzy pafistwowej, a nie samorzadowej. Podniésl, Ze dla ustalema czy okreélona osoba jest fimkcjonariuszem publicznym niezbedna jest analiza statusu prawnego miejsca zatrudnienia tej osoby, jak tez statusu zajmowanego przez nia stanowiska — a Sad Rejonowy takiej analizy nie przeprowadzil. Ob1'Of1Ci':1 zarzucil, ii Sad I instancji nie ustalit, jaki stosunek Sh1ZbO'W}’ taczyl oskarzonego z zaktadem pracy. W apelacji Wskazano, ze z zakresu zadafi oskarionego nie Wynika, by podejmowat on jakiekolwiek decyzje o charakterze administraoyjnym, a tym bardziej wydawai ciecyzje administracyjne. Wedhlg obrofioy, R.‘ 5Wykonywai jedynje czynnoéci usiugowe, a zatem nie mozna uznaé go za ftmkcjonariusza publicznego. __ Skarzacy zarzucii Sadowi I instancji, ii zbyt ogélnie okreélil granice érodka kamego W postaci zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych W organach samorzadu terytoriahiego — nie Wskazujac co nalezy rozumieé pod pojeciem stanowiska kierowniczego, ani nie okreélajac o jakie organy samorzadowe chodzi. Obrofica podniosi, 12 Sad Rejonowy nie zindywidualizowal zamiaru stosunku do zamiaru drugiego z oskarzonych Zwrocil uwage na !!Q, 12 enie przez fiuflccjonariusza publicznego uprawniefi lub niedopeinienie ciaiacych na nim obowiqzkéw stuzbowych nie stanowi przestepstwa z art. 231 k.k., gdyz dla jego bytu niezbedne jest uéwiadomione dziatanie na szkode interest: publicznego iub prywatnego. Skariacy oéwiadczyl, Ze dla przypisania przestepstwa z art. 231 k.k. konieczne jest ustalenie, Ze funkcjonariusz pubiiczny obejmowat swym zamiarem zarowno przokroczenie uprawniefi Iub niedopeinienie obowiazkéw, jak i dziaianie na szkode ' b1' 1 b In Zd ' b ' ' Ze' s c'a nie mteresu pu icznego u rywa ego. amem o roncy, Op1S&I1& Wy _] ytua] Wystapiia odnoénie Skariacy podkreélil, Ze oskarzony wyjaénii, it nie polecal podlegtym sobie T8100 om pracy W godzinach siuzbowych na dziaice stanowiacej W1asno§é lfl T. a tym samym nie miai éwiadomoéci dziatania na szkode interesu publicznego. Wedhlg niego ceiem dziaiafi R 1€ byto namszenie przepisow prawa, Iecz cheé udzieienia pomocy przetoionemu, nie majaca negatywnego wplywu na dziaialnoéé zaktadu pracy. Obrofica podniosi, Ze oskarzony kierujac pracownikéw do zadari na odcinku drogi W l_?1ziaia1 zgodnie z przyjetym harmonogramem pracy, W zakresie swych Autor apelacji zarzucii Sadowi E i W Rejonowemu biqdna oceno zeznafi éwiadkow <— P PF A: Ko 1 — poprzez wy iércze pot: owame ich zeznafi, korzystne dla Podniost, ze Sad I instanoji nie uzasadnii nalezycie przyjetych za fakty zdarzeri budzacych istotne 5 '0 A352. --- STRONA 7 --- Watpliwosci, a nie dajace sic; usunaé watpliwosci rozstrzygnai na niekorzysé oskarzoncgo. Skariaoy zwrocii uwage na rozbieznosci W zeznaniach swiadlcow. Podniési, Ze modyfikacja ich zeznafi nie Wynikala ze ztej Woli, lecz z ulomnosci umysiu. W ocenie obroficy, przestuchania prowadzone W postepowaniu przygotowawczym przez ftmkcjonariuszy ABW Wykonywane byiy nieprofesjonalnie i W sposob majacy potwierdzié zalozona, teze o przestepstwie popeinionym przez Wskazanych przez ABW Iudzi. Wedtug skarzacego, swiadkowie poddawani byli presji przez ftmkcjonariuszy ABW, a ulegajac tej presji sktadaii zeznania cheat: zadowoiié przesiuchujacych. Obrofica stwierdzil, iz nawet z zeznafi ziozonych W postepowaniu przygotowawczym nie Wynika, Ze éwiadkowie otrzymali od RF ?po1ecenie stuzbowe Wykonania konkretnej pracy W godzinach stuz owych a prywatnej dziatce. Wedhig autora apeiacji, éwiadkowie zeznawali 0 prosbie, zapytaniu, sugerowaniu ze strony oskarzonego. Skarzacy WS1(3.ZE1]I,¢_ ze poéniejsze zeznania swiadkow sa konkretniejsze, Iecz coraz mniej obciazajace oskarionych, a zwiaszcza R‘ Podniési, i2 analiza zeznafi swiadkow potwierdza Wersje, ze oskarzony azyk 0 tego, y podlegli mu pracownicy Wykonaii prace na dzialce T o odzinaoh stuzbowych i na wtasny rachunek  i takie Kw P 8 zachowanie po Wiadnytgbejmowat swym Zamiarem obroficy, pracownicy Wykonywali piace na dziaice s1uzbowych, lecz po Wykonaniu zleconych im zadari na nie chcac bezproduktywnie czekaé do godziny 15:00 — lecz tego nie obejmowai swym zamiarem oskarioiiy. Obrofioa zarzucii Sadowi I instancji, Ze z ogohz zeznafi éwiadkow Wybrai jedynie te fragmenty, ktore potwierdziiy zarzut aktuloskarienia, a Wszelkie rozbieznosci W_ zeznaniach uwzglgdnil na niekorzysé oskarzonego. Autor apelaoji podniost, 12 Sad Rejonowy uznai zeznania swiadkow za spontaniczne i szczere, nie argumentujac tego stwierdzenia, ani nic upatmjac tych przymiotow W czesci zeznaxi niekorzystnej dla oskarionego. Zarzucii, Ze Sad 1 instancji nie Wskazat na czym opari swe przekonanie o umniejszaniu przez swiadkow Winy oskarzonych. Skarzacy zakwestionowat stwierdzenie, jakoby Wojciech Popielajew zeznat, Ze oskarzony Wydat mu polecenie udania sie na dziaike, choc’: swiadek ten nie uzyi takiego sformuiowania. Obrofica zarzucit tez S owi Rejonowemu, it nie uzasadnil na czym opari swe przeswiadczenie, ze S£P%,proboWa1 wykazaé”, Ze poiecenie siuzbowe nie dotyozyto Wyjazdu na prywatna 1 e Zdaniem obroftcy, Sad Rejonovby podwafzajac prawdomownosé swiadk W, co do zasady, Winien odrzucié je W catoéci, lecz wowczas dysponowaiby jedynie Wyjasnieniami oskarzonych, co skutkowaioby ich uniewinnieniem 4 a tego Sad pragnal uniknaé. Obrofica podniosi, iz Sad Rejonowy nie ustaiil roziniarow domniemanej szkody Wyrzadzonej przez pokrzywdzonej instytucji. Wedlug skarzacego, Zdaniem W godzinach aaiiiechanie usifi1ieE g1o obawy, i2“b't§'d2'ié‘ona ztiikoiita. Autor apelacji przyznai, Ze dla bytu przestepstwa z art. 231 k.k. nie jest konieczne okreélenie wysokosci szkody. Podniosl jednak, ze ustalenie szkody uiatwiloby dokonanie oceny zachowania sprawcy, a przcde wszystkim oceny spoiecznej szkodliwosci czynu (i np. mogloby doprowadzié do przyjecia, 2e stopiefi ten jest znikomy). Obroiica zarzucii Saciowi I instancji, Ze dokonujac oceny stopnia spolecznej szkodliwoéci czynu (i oceniajac go jako Wysoki), wbrew dyspozycji art. I15 § 2 k.k. nie uwzglednii rozmiam Wyrzadzonej lub grozacej szkody. Obrofica oskarzonego REnadwokat Maciej Bartinik zarzucii: 1. obraze przepisow postepowama majaca Wp yw na tresé orzeczenia, tj. art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., Wobec brakow formalnych uzasadnienia, poprzczz 6 . 9 1 .._,,. S 1 J i r it 1 .1» E 1 I E E E t --- STRONA 8 ---  pominieoie W ozoéci motywacyjnej orzeezenia postaci zamiaru po stronie w nie Wskazanie W oparciu 0 jakie dowody Sad uznai, i2 1? m1a zamtar przekroczenia uprawniefi i dziaiania na szkode interesu pu icznego, a tym bardziej jaka byla podstawa do uznania, iZ dziaiai on z zamiarem bezpoérednim kienmkowym osiagniecia korzysci majatkowej przez K: 1 _  nie Wskazanie, chociaiby przybtizonej Wavtoéci korzyéci uzyskanej przez K: T, ani powstaiej szkody, 2. biad W ustaleniach faktycznych przyjetych za podstawe orzeczenia, majacy Wpiyw na jego tresé, a polegajacy na przyjeciu, ze 1 ndziaiai z zamiarern bezpoérednim kierunkowym osiagniecia korzyéci majatkowej przez poprzez nie zaplacenie przez W/W za wykonana prace podlegiym mu pracowm om, podczas gdy zebrany W sprawie material dowodowy nie daje podstaw do przyjecic jakiejkolwiek postaci umyslnego dziaiania przez oskarzonego. . _P11d_I1QS.Z6,C powyzsze zarzuty obrofica Wniosl o uniewinnienie oskarionego od zarzucanego mu czynu, a ewentualnie o uznanie, ii czyn popeiniony przez oskarionego stanowi Wystepek Z art. 231 § 1 k.k. i Warunkowe umorzenje postepowania Wobec Q tlzasagemu apelacji obroftca podniosl, Ze anaiiza materiaiu dowodowego nie pozwala na przyjecie, i2 11 pdziaiat z bezposrednim kiemnkowyln zarmarem oslagmecia korzysci 1‘I1E1_]Q.fl(0 e3 przez '1Wskazat, Ze zmkomy zakres czynnosci sprawczych, fakt iz oskarzony by!o|_!WIactnyn1 brak Wplywu na,zakres i czas prowadzonych na dzialce K. Tiobot uzasa Iiuaja twxerdzenie, it nie zamierzai przeicroczyé swyc uprawniefi i dzialaé na szkode interesu publiczcnego. ' Wediug skarzacego, oskarzony nigdy nie poiecal podle tym mu pracownikom ZE11{1_‘BSl.I prac, miai bye Wykonany na dzialce tj. 'akie race maja zostaé Wykonane i W jakim czasie. Obrofica podnios , 12 Sfinie miai Wpiywu na zakres, charakter i czas tych prac, gdyz kwestie ta uzgodni1i,K*T i osoby pracujace na jego dziaice. Wskazai, Ze nie pol ormowai o pracaoh, ktore miaiy zostaé Wy onane na terenie jego posesji. A or apel oc1 uwage na zeznania swiadkow i V ’ ' ktérzy oéwiadczyli, i2 prace byiy Wykonywane ‘e so o Q, a pracoWn1cy_ dziatke prywatnym samochodem. Z_&p61fl0j_iWy11i1<a, ze Rstie Wiedzial 0 tym, i2 nie zapiaci pracownikom za Wykonana prace. Obrofica ierzat zapiacié pracownikom (0 czym zeznah zaoferowfl im zaptate. Skariacy podkreslii fakt, i2 zwrac sie do W Q z poieceniem ktorzy Wykonaja, dla nieg race za armo. odniosi, ii roia sam by! podwiadnym K. sprowadzita sie do z podleglymi mu pracowmgami i przekazania im jego proéby. W ocenie obroficy, R!S e mozna byio przypisaé zamiam bezpoéredniego — celowego Zia ania ukie owanego na osiagriiecie przez Tgkorzysci majatkowej. Ska:Zacy stwierdzii, Ze korzysé jaka odniosi Wym ala 2 faktu, i2 nie zapiacit on pracovmikom za Wykonana prace. u or ape afljl podnidsi, Ze naiezy oddzielié kwestie izzyskania koizysoi od przekroczenia uprawniefl (poleoenia wykonania okreslonych czynnosci przez podiegtych pracownikow, poza zakresem ich obowiazkow s1u:zbowych,. W godzinach pracy), gdyz znamiona te nie sa toisame i nie musza Wystepowaé lacznie. Wedlug skarzacego, Sad I_ instancji W pisemnym uzasadnieniu Wyroku iacznie potraktowat powyzsze kwestie.  0 7 --- STRONA 9 --- Obrofica zarzucii Sadowi I instancji, i2 W pisemnym uzasadnieniu W'}"1'Oi(1} pominai kwestie zamiaru 2 jakim dziatal ani nie zajal sit; problemem szkody majatkowej  nie szacujac jej nawet W przyb 12en1u. Skar2acy podniosi, 2e W opisie czynu przypisanego oskarzonemu nie Wskazano, dla kogo korzysé majatkowa miataby zostaé askma, na czym ona polegaia, a takze jaka jest Wartoso korzysci odniesionej przez Obronca podkreslil dotychczasowy tryb zycia R? SF Wzorowe wykonywanie przez niego obowiazkow pracowniozyc , o zymane odmaczenia i dzialalnosé zwiazkowa. W jego ocenie, prawnokama reakcja za przekazanie proéby (polecenia) przei02onego podlegiym pracownikom jest zbyt surowa, zwlaszcza jesli uwzgledni sie fakt, i2 zachowanie oskar2onego byte odosoimionym przypadkiem. Skarzacy nie z odzit sie z twierdzeniem Sadu Rejonowego, i2 stopiefi spoicczhej szkodliwosci czynu I& S_ byi wysoki. Podnjési, i2 rozmiar Wyrzadzonej szkody by} minimalny, a na nieznaczny stopiefi spoiecznej szkodliwosci ozynu wskazuja tak2e: sposob i okolicznosci jego popeiniertia oraz motywacja oskarzonego (zadoééuczynienie prosbie 1’ poleceniu przeiozonego). Prokurator Okregowy w Tamowie zaskarzyi wyrok W stosunicu do T W czesci dotyczaoej orzeczenia 0 winie, W zakresie czynu zarzuoanego mu W puiikcie I aktu oskar2enia. Prokurator zarzucii biad W ustaleniach faktycznych przyjetych za podstawe orzeczenia i majacy Wplyw na jego tresé, polegajacy na niewiasciwej ooenie materiaiu dowodowego, W szczegohiosci poprzez uznanie ZEZIIEIJ1 AP 1? i B R221 sprzeczne, niespojne i niekonsekwentn , a co za tym 1 e nie nos e W oru Wiarygodnosci oraz nie nadanie Wiasciwej roli dowodowej depozycjom II 0 {Q1 AZ my iednomym przypisamu znaczacego W oru owodowego Wyjaéruemom 4 co skutkowalo przyjeciem, 2e brak jest dowodow potwterdzajacych sprawstwo oraz Wine oskarzonego i uJ:1ieWim1.ieniem K’ lid czynu 2 art. 228 § 1 i4 k.k. W ZW. 2 art. 12 k.k. Z uwagi na Wskazany zarzut prokurator Wniost o uchyienie W powy2szym zakresie zaskarzzonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sadowi Rejonowemu W Nowym Saczu do ponownego rozpoznania. W pisemnym uzasadnieniu apelacji skarzacy zakwestionowai dokonana przez Sad Rejonowy ocene . Wyjasniefi oskarzonego (ktore ~Wed1"ug sadu byly konsekwentne i stanowcze). W ocenie prokuratora, Wyjasnienia W Tcechowaia zmiennosé i sprzeoznoéé Z innymi dowodami. Wskazano, i2 po czas pterwszego przeshzchania oskar2ony oswiadczyl, i2 nie przypomina sobie, aby osobiécie rozinawiai 2 Pa 1“ kwestionujac faktury VAT nigdy nie nanosii na nich zmian oraz i2 nie byto takich zdarzefi, by podwazai rozliczenie ustug przez wykonawce W sytuacji gdy wczesniej inspektor nadzoru sprawdzit wszystkie dokumenty i prawidtowoéé rozliczenia uslu i nie kwestionowai ich. W apelacji zwrécono uwage na kolejne Wyjaénienia lb". W ktoryoh przyznai, 2e W Iatach 2003 ~ 2006 trzykrotnic spotkai sit; siuzbowo 2 Ag 1 przy czym towarzyszyty im te2 itme osoby. Prokurator podmos , 12 powy2sze Wyjasnienia oskarzonego nie znalaziy potwierdzenia W innych przeprowadzonych W sprawie dowoclach. Stwierdzii, i2 2 zeznafi . ktore Sad I instancji uznai zawiatygodne, Wynikaio, i2 to poczawszy 0 lqoskar2ony rozpoczal procecler skreslania peinopiatnych akcji czymzyc u zamiany cji czynnych na bierne bez podania racjonalnego poWodu. Skar2aoy Wskazai, i2 swiadek 1.0 ze211a1, 2e K._[‘—kwestiono_Wa1 faktury VAT tal<2e Wtedy, .' 3 ' . --- STRONA 10 --- gdy rozliczenie prac zostaio zweryfikowane i zatwierdzone przez inspektora nadzoru. Zwrocii uwage, i2 .. Ozcznai, 20 na polecenie oskarzonego kierowai do niego Iv“ ceiem zatwierdzenia miesiecznego rozliczenia prao, mimo i2 nie by o o mego uwag. rokurator podniosl, i2 Wyjasnienia lgbyiy sprzeczne 2 zeznaniami 1 2 escia dokumentu, 2 ktorego wynika 0, 2e to oskarzony okon na mm s es en. Skarz c zarzucit Sadowi Rejonowemu niewiasciwa ocene zeznafi swiadkow Podmosi, ze me mozna dyskredytowac WE B .. . . . . dowo u z zeznati éwiadka, epuja W nich drobne sprzecznosci Iub przeinaczenia, zwtaszcza gdy sq one Wynikiem uplywu czasu od zdarzenia Iub okreslonego dla przesluchujacej osoby sposobu formulowania depozycji. Wedlug prokuratora, do negatywnej oceny zeznafi swiadka uprawniaiaby sytuacja, kiedy zeznania te caikowicie odmiennie obrazowaiby te same zdarzenia, zawieraty ewidentne sprzecznosci lub po upiyawie Wielu miesiecy przedstawi»a1ybyI okolicznosci, ktore 2 punktu Widzenia doswiadczenia zyciowego z uwagi na Wyjatkowy charakter nie mogiy zostaé zaponmiane. W apelacji podniesiono, 2e i B skiadali zeznania W Iatach 2008  2009, opisujac z!ar2enia ro|zgmvajac d kozica 2004 r. do Wiosny 2006 r. Prokurator Wskazal, 2e znaczny odstep czasowy pomiedzy zdarzeniami a skladaniem zeznaii oraz Wielosé opisywanych zdarzeii charakteryzujacych sie podobnym przebiegiem mogiy skutkowaé drobnymi sprzecznoéciami W reiaojach éwiadkow. Podniosi, i2‘: W zeznaniach An 'me byio sprzecznosci, gdy2 konsekwenttiie twierdzit, 2e z pierwsza apow a u sle do oskat“ przeiomie zonego na 2004/2005 r., ptzekazujac mu W6Wczas_ 6 — 8.000 zit, a W zeznaniach byta to kwota 6.000 21. Wediug skar2acego, zeznania byiy catkowicie odmienne od zeznaii AF oslwiadczyta, 2e pierwsza iapowka wynosi a me zt, a p6211iej byia to kwota 3 —~ 6.000 21, ktéra przekazano pod koniec gmdnia 2004 r. Autor apelacji stwierdzit, i2 brak zdecydowania W zeznaniach ? R*na1e2y thunaczyé upiywem czasu i podobieftstwem kolejnych z arzeti ~ oo n e2y odnieéé takze do rozbieznosci W zeznaniach dotyczacych taoznej kwoty korzysci majatkowych przekazanych Prokurator wskazai, 2e gdyby Wymienieni swiadkowie zamierzali pomowic os 2onego, Wowezas ich zeznania byiyby starannie przygotowane, kategotyczne i nie zawieraiyby Zadnych sprzecznoéci. Podniosi, 2e w opisanym przypadku 1491 przed ziozeniem zawiadomienia 0 przestepstwie ustalilby 2 2ona i po egiymi mu pracownikami 'ech1oIita, Wersje zdarzefi Skar2acy zWr6ci1 uwage na fakt i2 zatrudnieni w firmie ' RF T s osiadali jcdynie posrednie informacje dotyczace MQCZ&H W6 .  Prokurator zakwestionowai stanowisko Sadu Rejonowego, ktoiy odm6Wi1 wialy zeznaniom AERn.in. z uwagi na sprzecznoéé z zeznaniami Alojzcgo Czaplifiskiego. 0 niési, ze sprzecznosé w zeznaniach tych éwiadkéw dotyczyia tylkoj jednej okoiicznosoi, tj. czasu W jakim Apilwmiai powiedzieé /9 CW Wreczaniu tapowek os ar2onemu. ediug skar2acego, ta e a oko ICZIIOS me jest tak W32ka, jak ziozonych przez AP CF z ktorych Wynika, i2 Ws azane W rozliczeniach frmy R—do przekazywania mu W apelacji przyznano, ze O mieli powtedziec mic obnizai Woty , zmuszajac W ten sposob Antoniego zaprzeczyli temu, by Wama oskarzonemu tapéWek. Prokfurator zwr c1 je n uwage na to, 2e OE potwierdzili szereg okoiicznoéoi opisanyoh przez Antoniego omaficzy a, np. sposo _ 4 9 —i¢¢i /155% --- STRONA 11 --- | I | i E | ! J i F l dokonywania rozliczefi z ZDW Rejonem w stosowanq przeq Ka '[ praktykr; skreélania dniéwck roboczyc pomimo braku zafstrzezen ze strfmy inspektoréw nadzoru, spotkama oskarzoncgo 2 wykonawcann skutkujqce przywracamem im skreélon ch u rzcdnio dniéwek, a takze wysuwanie bezzasadnych zarzutéw wobec a firmy E. Autor apelacji podniési, Ze zplpskarzyi sis; im n oskarzonego i sugerowal, Ze chce on wymusié na nim apéw , a pongdto zwrécil uwagq na zeznania ktéry potwierdzii, Ze A. oMedzia1 mu, it W 2006 Iub w 20 r d a owkq Zd em pro tora, depozycje J O—i A. ws azu'q na 1stotne okolicznoéci zwiqzane z Hem i motywacjz; towarzyszqcq Rh kicdy przekazywal K‘ T‘<01zyéci majqtkowe. ~ Wediug prokuratora, wualygodnosim zeznafi odwaza negowanie przez T!k0rzy§ci majz; owyc . Skarzqcy n ezy oceniaé w kontekécie twierdzefi a takze nalezy uwzglqdnié fakt, ze éwiadczq oni us ugi na rzecz Wskazai, Ze z zeznafi J ' 'ka, i2 skreélal dniéwki r0bcm%O%ln stawkl t ‘e i SF a osoby tc interweniowaly w tej sprawie u oskaxzoncgo. A mw c1 uwage; na zcznania ktéry przypuszczal, 2e W/w siwiadkowie przekazywali apéWh, co yio powoiieiil przywracania im dniéwek. Skariqcy podniésl, ze a ysiaw ut Zeznal, i2 aWfier&ai faktury, ale nie sprawdzai ich. Zdaniem prokuratora, powyz e zeznama sq sprzeczne z poczynionymi W sprawie ustaleniami faktycznyxni — i z tej przyczyny nie moéna przypisaé im znaczqcego waloru dowodowego. Sgd Okmgowy zwazyl, co nastgpujez Apelacje wniesione Prokuratora Okrqgowego w Tarnowie i obroficéw oskarzonego nie zaslugujq na uwzglgqnienie. Apelacje obroficéw oskarzonego sq czcgéciowo zasadne  apelacja wniesiona przez IN adwokata do zmiany zaskarzonego wyroku. _ Na wstegpie nalezy zaznaczyé, ze Sqd Rejonowy w Nowym Sqczu poprawnie i szczegélowo przeprbwadzil p0st¢powa11ie dowodowe, a nastegpnie w bardzo obszemym pisernnym uzasadnieniu wyroku w wyczerpujqcy sposéb ustosunkowai sis; do catoéci materialuvvdowodowego, majqcego znaczcnie dla r0zstr2:ygnie;cia sprawy, d0ko'nu'ja,f:' j'e"g'o obiektywnej i zasadnej oceny. Sa,d I instancji wskazal, ktére z dowodéw uznal za wialygodne i na ich podstawie poczynil ustalenia faktyczne, a takze przytoczyl zasadne argumenty, 2 uwagina ktéxe odméwii wiary dowodom przeciwnym. Sqd Rejonowy nie dal bezkrytycznie wiary ani wyjaénieniom oskarzonych, ani zeznaniom Zadnego ze éwiadkéw. Ocena dowodéw dokonana przez Sad Rejonowy nie narusza zasacl prawidlowego rozumowania, jest zgodna z zasadam_i Wiedzy i doéwiadczenia Zyciowego, a W zwiqzku z tym micéci sic; w granicach prawa do swobodnej oceny dowodéw wyrazonego W art. T k.p.k. Sqd Okra‘tgowy nie podzielii jedynie stanowiska Sqdu I instancji odnoénie dziakania oskarzonego IiS_w celu 0siqgni<=;cia korzyéci maj qtkowej. 1 O ' , \ E i F ‘\ I I .= --- STRONA 12 --- W pierwszej kolejnosci nalezy odniesé sis; do zarzutow podnoszonych przez obroficow obu oskarzonych, a przede wszystkim do kwestii ustalenia, czy 1 yl1 f11I'kk0_}OI1f:1I‘I1.1SZ2iI‘I11pl.11I)11(}ZI1}/'I1'11. " Nie jest zasadny zarzut obrazy prawa materialnego, poprzez bhgdne przyjocie, ze i czasie objegtym zarzutem aktu oskarienia nie byli cjonariuszami pu lcznymi W rozumieniu art. 115 § 13 pkt 4 k.k. To, ze Sqd Rejonowy nie dokonai szczegéiowych rozwazafi zmierzajqcych do ustalenia, czy oskarieni byli fimkcjonariuszami publicznymi, nie swiadczy 0 tym, ze jego stzmowisko bylo biodno. Z pisemnego uzasadnienia wyroku Sqdu I instancji wynika, 2e oskarzeni byii fimkcjonariuszami publicznymi, bowiem peinili funkcje kierownicze W organach sarnorzqdu terytorialnego. W ocenie Sqdu Okrqgowego powyzsze stanowisko jest trafne (nie byko one zresztg kwestionowane przez wszystkich obroficow). Szgd Okrogowy W peini podzielil poglqd wyrazony w postanowieniu Sgdu _1§Ig1j};§fy';F;s_g§gQ__;g I7 Iutggo 2010 r. sygn. III KK 333/09 (OSNKW 2010/'7/62, Biuletyn Sqdu Najwyiszego 2010/6/14). W uzasadnieniu tcgo postanowienia zwrécono uwagq na rozbieéznosé poglqdow odnoénie definicji funkcjonariusza publicznego bodqcego pracownikiem samorzqdu terytorialnego. Wedlug niektorych poglqdow, funkcjonazriuszem publicznym jest pracownik organu samorzqdu terytorialnego. Poglqd ten jest blodny, gdyz zawarte w przepisie art. I15 § 13 pkt 4 sformulowanie ,,innego organu” nie odnosi sio do précownikow samorzqdu terytorialnego, lecz wylqcznic do pracownikow ,,im1ego organu paaistwowego”. Stanowisko to (swiadczqce o blodnosci pierwszej ' gmpy poglqdow) zaakceptowal Sa,d Najwyzszy w postanowieniu z dnia 21 wrzesnia 2005 r. I KZP 28/05 (OSNKW 200Sf10/94), z ktorego wynika, Ze przepis art. 115 § 13 plct 4 obejmuje takze pracownikow jednostek samorzqdu tezytorialnego, co jest pojociem szerszym od pojqcia pracownikow samorzqdu torytoriahmgo. Wedlug dmgiej grupy poglqdow funkcjonariuszem publicznym jest pracownik samorzqdu terytorialnego, czyli kazdy pracownik sainorzqdowy w rozumieniu przepisow ustawy o praoownikach samorzqdowych z dnia 21 listopada 2008 r. (i obowiqzujqcej W czasie czynu ustawy z dnia 22 marca I990 r.). W uzasadnieniu wskazanego wyzej postanowienia zwrocono tez uwago na trzeciq grupo poglqdéw, majqca, chareilcter mieszany. Sqd Okreggowy podziela poglqd, iz funkcjonariuszem publicznym jest pracownik samorzgdu teiytorialnego w ujociu okreélonym w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracovmikach samorzqdowych (do oskarzonych, ktorym zarzucono popehaienie przestopstw W 2005 * 2006 r. odposzq sis przepisy poprzednio 0b0Wia,zuja_,cej ustawy 0 pracownikach salnorzqdowych 2 dnia 22 marca 1990 r.) 4 0 ile nie pelni Wyiapznie funkcji ushxgowych. Obaj oskaxzeni byli zatrudnieniw Zarzqdzio Drog Wojewodzkich w Kg Rejonie Drog Wojewodzkich W Nowym Sa,czu. Ze statum Zarzqdu Drog Wojew c W K_wynika, ze Zarzqd Drég Wojewédzkich W West samorzqdowq jednostkg organizacyjnz; wykonujqcq zadania w zakresie planowama, udowy, przebudowy, remontu, utrzyrnania i ochrony tych drog. Wediug art. 1 pkt 5 obovhlqzujqcej w czasie czynéw ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorzqdowych, ustawa ta okreéiala status prawny pracownikéw zatrudnionych w biurach i ich odpowieclnikach samorzqdowych jednostek organizacyjnych. Obecnie odpowiednikiem tego przepisu jest art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 21 Iistopada 2008 r. Powyzsze prze isy jednoznacznie éwiadczq 0 tym, 2c zarowno K1. jak i Ii g naleialo uwazaé za ,,pracownik6w san1orza_,du terytorialnego”. qd I instancji szczegolowo ustalii zakres obowiqzkow pracowniczych kazdego z oskarzonyoh. KpTPby1 kierownikiem Rejonu Drog Wojewodzkich W NqAF kierowa t:.1. jcdnos an m.in. nadzorujqc realizacjc; zadzui przez wykonawcow zgo 'e z warunkami wnéw, kontrolowal czynnosci inspektorow nadzoru, kontrolowal stan drog i intezweniowai W syluacjachawaryj nych, analizowal akcje 11 ' /(1% --- STRONA 13 --- i f | § I I. I i 1 zimowego utrzymania drog, kontrolowal wydatki na zimowe utrzymanie drog, zarzqdzai akcjami zimowego utrzymania drog, sprawdzal rneidunki nadsyiane przez wykonawcow, weryfikowal dokumenty i zatwierdzal je do zaptaty, czuwai nad przestrzeganiem limitow o dysponowaniem srodkami publicznymi. jako kierownik Obwodu Dmgowego w sprawowai ogo no kierownictwo nad dziatalnoscia, tej jednostki, dokonywa mspe cjz stanu drog, urzsdzefi drogowych i mostow, ustaiai potrzeby rzeczowe i fmansowe W zalcresie biezqcego utrzymania drog, urzqdzefi drogowych i budynkow, organizowal dostawy materiaiow, organizowal i kierowai intorwencyjnymi robotami przy biezqcym utrzymaniu drog, urzqdzefi diogowych i mostow, kierowai robotami zimowego utrzymania drog. Oskarzeni w ramach swych obowiqzkow shzzbowych podejmowali wioc czynnosci decyzyjne‘. Z cata, pewnosciq nie byly to czyiinosci uslugowe o jakich mowa w art. 115 § 13 pkt 4 k.k. Osoby pehiiqce Wyiscztaie czynnosci ushlgowe nie wykonuja, zadafi nalezqcych do olcreslonego przepisarni zakrssu dzialania organow samoiza,du terytorialnego. Jak przyjmuje sic; W doktiynis chodzi tu np. o kierowcow, goficow, osoby sprzqtajqce, maszynistki, poztierow, pracownikow zaopatrzenia i obshtgi technicznej. Wszystldc podniesione wyzej okolicznosci jednoznacznie swiadczq o tym, i2 stanowisko Sqdu Rejonowego bylo trafne. Odnosnic apelacji obroficow oskarzonego . W'breW zatzutoni apelacji, Sgd I instancji nie pomieszai pojoé ,,funl<cjonariusza publicznego” i ,,osoby pehiiqcej funkcje; publicznéf’, lecz przypisal obu oskarzonym status ,,funkcjonariusza publicznego”. W apelacji wskazano, 2e W akcie oskarzenia i jego uzasadnieniu oskarzyciel publiczny okresiiai mwoboma pojociami. Zarzut ten jest chybiony, gdyi  Mwcono pope enie przestopstw z art. 228 funk bl 231 k k k_.k.(kto1"ego mote dopuscu: siq oso a petniqca cjo pu icznq) oraz z art. . . (ktore trioze zostaé popelznione przez funkcj onariusza publicznego). Obiofica oskarzonego asadnie podniosl, ii Sa,d Rejonowy nie dokonal rozroznienia, na czyjq go!<; dzigal Oskarzony niewqtpliwie dzialal na szkodq Zarzztdu Drog Wojewodzkich g yz zlecil pracownikom tej instytucji vvykonywanie W godzinach pracy robot przy udowie ogrodzenia na jego prywatnej nieruchomoéci. Sa,d I instancji prawidlowo ustalii, Ze Zarzttd Drog Wojewodzkich W I€— poniésl wymiernq szkode; materialnq, gdyz zapiacil pracowiiikom za czas pracy, W ktorym faktycznie pracy nie swiadczyii, a ponadto nie wykonali oni W tymozasie robot drogowych. Dziaianie na szkodo tej instytucji byio zarazem dzialaniem na szkodt; interesu publicznego, gdyi interes publiozny to n1.in. interes jednostek smnorzqdowych. Powyzsze uchybienie Sa,du Rejonowego nie miaio jednak iifiijriimna rozstT'2"}7'§iii'éEie. ' ‘ ‘ " ‘ ‘ " " ' Wbréw zarzutowi obroiicy Sqd I instancji ustalil, ze wskutek dzialania oskarzonego nastqpiio naruszenie interesu publicznego oraz przyjqt, Ze powstaia Wymierna szkoda materialna. W apelacjach podnoszono, ze Sa,d Rejono nie ustalii rozmiarow szkody wyrzqdzonej Zarzztdowi Drog Wojewédzkich w HPO pierwsze, naleiy przyjgé, ;':e dla bytu przesttppstwa z art. 231 § 2 k.k. nie jest konieczne ustalenie wysokosci szkody. Po dmgie, w niniejszej sprawic nio bylo mozliwe dokladne ustalcnie rozmiarow szkody. Sod I instancji ustalil, Ze prace przy budowic ogrodzenia na dziatce oskarzonego '[‘t.rwa kilka dni, a W ciqgu kaidego Z tych dni przez 34 godziny. Z zeznaii éwlfldkéw Hi ioZonych pociczas postegpowania przygotowawczego, ore St} Rejonowy uzna za wiarygodne wynika, Ze pracc trwaiy przez trw do piociu dni. Skoro nie moina byio jednoznacznie ustalié _naWot ilosci chli, 12' .4 ...¢..=_.._. =_ . . .._.»....‘_i,_ .m _1 .r 1 _..__ --- STRONA 14 --- W ciegu ktorych tiwaly prace budowlane, tym samym nie byto mozliwe dokiadne okreslenie Wysokosei Wyrzsdzonej szkody. Nie jest zasadny poglqd skarzqcego, ii skoro nie dokonano Wyliezenia szkody, to naleiy przyjqé, Ze rozmiar szkody byi tak znikomy, iz jej wyliczenie byio zbedne — a. tym samym czyn oskarzonego cechowat sie znikomq spoleczneg szkodliwosciq. Zauiechanie Wyliczenia szkody nie byio spowodowane jej znikomym rozmiarem, lecz niemoznosciq dokiadnego ustalenia jej Rozmiar materialnej szkody doznanej przez Zarzqd Drog Wojewodzkich W wypiacie pracownikom czas, W a w1'<;c szkoda materialna z caig pewnosciq nie byla znikoma. Szkoda w art. 231 k.k. to nie tylko szkoda materialna, Iecz takze utrata dobrego imienia przez zaldad pracy oskarzonych — przgqowriicy Dr6g>_Wojewodzkicl1'w K—w czasie pracy W siuzbowych strojach" pracowali na posesji swego przeiozonego, gdzie przyjezdzali shtzbowym samochodern. O tym zdarzeniu wiedzialy takze inne osoby np. AI—i Ii C(co potwierdzili W swych zeznaniach). Nie zastuguje na uwzglednienie zarzut nienalezytego kierowania rozprawq przez Przewodniczgcego oraz sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny zeznafi swiadkéw Pg jg P? Aq e,cy me Wy az , by w o rozprawy g ownej naruszony zosta przepis I k.p.k. Analiza akt sprawy swiadczy o tym, iz Przewodniczqcy dqzyi do wyjasnienila Wszystkich istotnych okolicznosci sprawy. Z apelacji obroficy Wynika, ze dopat:ru'e sie on blednej oceny zeznafi WW. swiadkow tylko odnosnie kwestii dziahmia Ktlw celu osiqgniecia korzysci majqtkowej. Obrofica zwrocii uwage na fakt, i2 swiadkowie W trakcie postepowania przygotowawczego nie odnosili sie do kwestii, czy zaptata byia im proponowana, czy teé: nie. W ocenie Sedu Okregowego Wersja o zlozeniu przez oslcarzonego propozycji zaplaty za Wykonanie ogrodzenia dzialki jest niewiarygodna —i Sqd I instancji zasaclnie jej nie przyjqi jako podstawy swych ustalefi. Ustalajqc kwestie, czy K'wdzia1a1 W’ celu osiajgniecia korzysci majqtkowej nalezy Wzieé pod uwage wszystkie owody (iak uczynil Sqd Rejonowy), a nie tylko fragmenty zeznafi swiadkow. Istotnym dowodem uwzglednionym przez Sztd I instancji sq wyjasnienia oskarzonego Gdyby zdarzenie przebiegaio tak jak sugerowali podczas rozprawy (tj. Ze oskarzony proponowai im wynagrodzenie) 1)! ten korzystny dla siebie fakt w swych wyjasnieniach Wyjasnil jednak, fie zapiacii pracownikom Zaxzqdu Drog W za wykonanzg prace — czego nie potwierdzii Zaden 2e swiadkow, a Sqd I zasadnie nie dat wiary tym twierdzeniom oskarzonego. Oskarzony nie potwierdzii tego, by proponowat pracownikom zapiate, Iecz oni nie chcieli jej przyjqé. Sqd Rejonowy zasadnie nie przyjqt W ustaleniach faktycznych, i2 proponowai pracownikom zapiate wynagrodzenia. Skarzqcy zwraea uwage na fakt, 12 swiadkowie podczas postepowania przygotowawczego nie odnosili sie do kwestii zioienia im propozycji zapiaty. Z twierdzeniem tym nalezy sie zgodzié. Aby tr ' kw ti ' a 1 t tala rzez oskarzone o ziozona nalezy rozs zygnqc es e, czy propozycja z p a y zos p g przeanaiizowaé calosé zeznafi swiadkow. E! P— AK —— W skia ajqc zeznama W tr cie a PT?Y KP i pos epowama przygotowawczego szczegolowo tsyw 1 kwestie swego Wynagrodzeni za Wykonanq prace oraz swych spotkaii z K_ T W ocenie Sedu Okregowego, gdyby oskariony zaproponowa} zaplate wynagrodzenia, Wowczas swiadkowie ujawniliby ten fakt podozas przesiuchafi W trakcie sledztwa  kiedy to 13 ' u ___. /I9:5, --- STRONA 15 --- I I , I 1 I 'i '| I I I (Z uwagi na krotszy odstep czasowy) lepiej pamietali przebieg zdarzefi. Wszyscy swiadkowie zeznali Wowczas, 2e nie otrzymali Wynagrodzenia za Wykonana, prae . Przed s dem P 1 oéwiadczyli, Ze ii Q I? — AP Kg IF zaproponow im zap ate Wynagro zema — je n tej okolioznosoi nie potwierdzz anj oskarzony, ani pozostali pracownicy. Gdyby ze strony sz1a propozycja zaplaty z caia pewnoscit; Wiedzieliby 0 niej Wszyscy pracowmcy wykonujacy prace pr budowie ogrodzenia. Istotne znaczenie dla tej kwestii maja zeznania swiadka Pa y ktory miat bezposredni kontakt 2 K1przed rozpoczeciem prac ' bu owlanych. Z jego zeznafi wynika, Ze ani on, am oskarzony nie odniesli sie do kwestii wynagrodzema, a lywskazal 1m tylko granice dziaiki 1 powledztal Jaloe prace maja, zostaé Wy!ona_ne. a, Rejonowy dokonujaé oceny zeznafi swiadkéw S OQWEPQAg? szy wiec zasa y 0 es one] W an. .p. . a ocemi powyzsze do 0 y zgodnie 2 zasadami doswiadczenia Zyciowego i prawidiowego rozumowania i shlsztlie przyjal, Ze oskariony chciai zrealizowaé inwestycje jak najmniejszym nakiadem srodkdw. Nalezy dodaé, i2 wbrew zarzutowi obroficy, W aktach sprawy jest dowod przeciwny, pozwalajacy odmowié Wiarygodnoéci zeznaniom swiadkéw Edwarda i 0 zioieniu przez oskarionego 'propozycji zapiaty i!gow1e e' rg eta $zl|r"acownikc'>w. Dowodem m s asnienia oskarzone 0 <3_, ' ri‘_' I I J J is P P W at WY] 2 __ ktory oswiadczyi, ze zaplacii za Wykonana prace .::»~ 'II Eowyzszeokolicznosci uniemozliwiaja przyjecie kwalifikaeji prawnej z art. 231 § 1  kk , a tym sam s rzeciwiaja sic; warunkowemu umorzeniu postepowania kamego I ‘HI; 41. F Nie zasiuguje na uwzglednieiiie zarzut braku indywidualizacji zamianl oskartonego ifpr stosunku do zamiaru drugiego z oskarzonych, a takze zarzut br indywl u tzacji odpowiedziainosci karnej Sad Rejonowy odrebme ocemi zaohowame kazdego z oskarzonyc , W tym zamiar z _]3.I(JI1'1 dzialah i zindywidualizowal ich odpowiedzialnoéé karma, :r'f\7 ='§?EE k.p.k., art. 4 k.p.k., ani art. 5 § 2 k.p.k. Caikowicie Ilieraojonalny i niezym nie uzasadniony jest zarzut, jakoby Sad I instancji zalozyl a priori wine oskmzonego, a przez to nie uwzglediuii okolicznosci przemawiqacych na jego korzyéé. W niniejszej sprawie nie ujawniono tego rodzaju Watpliwosci, ktore nalezaioby rozstrzygnaé na korzysé =.>S1<fl1"10n@g9. §P0Z?%..I£“.L‘E§1¢i11‘vWi@dZY...§P5—_ ii I<F,1dzifl1ai_ wcelu ostagmecia korzysci majatkowej . W njniejszym uzasadnieniu zwrécono juz uwage na niezasadnosé zarzutu dot}/czacego kwestii zaniechania ustalenia rozmiarow szkody materialnej wyrza,dzonej ;,j;;;Ii dzialaniem oskarzoriych. Naleiy jedynie przypomnieé, Ze kwestia ta nie bylra konieczna dla stwierdzenia zaistnienia znamion Wystepku Z art. 231 k.k., a ponadto w niniejszej sprawie _ (Z uwagi na nieprecyzyjnosé zeznafi swiadkow odnosnie czasu ich pracy na dziaiee Y‘ nalezacej do 1 nie bylo mozliwe dokladne ustalenie wysokosci szkody "I Chybiom jest zarzut, 12 Sad Rejonowy dokonai biednych ustalefi faktyczitych przyjmujac, ze 11% ? zlecii podlegiym mu pracowiiikom wykonanie w godzinach pracy ro t bu ow anyeh na dziaice stanowiqcej wlasnosé Sad I instancji dokonai w tym zakresie prawidiowych ustalefi faktycznyc — W oparciu 0 ocene dowodow mieszczaca sie W granicach art. 7 k.p.k. Obrofiea wyeksponowai WY.Ia§11i00ia 05k31'Z0I10g0 (W' ktorych zaprzeczyl on temu, by mialn I 014 . I w =5 *.‘{‘;I __.a .,<: I Odnosnie apelacjiobroiicow oskarizonego ._,_. =1'I Wbrew zarzutom obroficy Sad Rejonowy nie naruszyl przepisow art. 2 § 1 pkt 1 #1‘ .1 --- STRONA 16 --- poleoié pracownikom obwodu drogowego Wykonanie pracy na dziaice nalezaeej do K— TE, jednak nie mrrécii nalezytej uwagi na inne dowody. Wbrew twierdzeniom s ariacego, swiadkowie nie potwierdziii powyiszych V RE znal, Ze ottrzymal poleoenie 0d pojec na dzia e T.W celu i sma czy 1, Ze to tch, c Wraz z nie wy onaliby ogrodzenia dzialki Z zeznafi i P_ wynika, iz powie 218.1 mu, Zeby z innymi pracownikazm 0]BCIJ3.i’ na pomogl W budowie ogrodzenia. Wediug S“ mu polecenie sluzbowe. Pqfeznal, Ze otrzymai polecenie udania sie w oe u Wy onania ogrodzenia. Wszyscy zeznali, 2e wykonyw 1 ogrodzenie W godzinach pracy. Powyzsze zeznania swiadkow jednoznacznie Wskazuja na .£@1<.t..mrs1asia..ittt..111rz¢z,,,,oska;z9n§e9,.pQl¢<=¢nia “wkqnalliflprflcy Ha dliflice SW10“/i@.@@J Wiasnosé Obrofica wdai sie W polemike z ocena dowodéw !o!onana przez Sad Rejonowy 1 poczymonymi W oparciu o te dowody ustaleniami faktycznymi. Skarzacy zwrocii uwage jedynie na okolicznosci korzystne dla " 'tmkwti"d 0 ezeaniurzez 1153 pomijajac mne 1S o e es e sW1a czace wy rp p os onego znamion ezynu zabronionego. Obrofica ma racje twierdzac, ze Ryszard Slowifiski nie przekroczyi swyeh uprawniefi kiemjac pracownikow do zadafi na odeinku drogi znajdujacej 51¢ w poblizu dziatki nalezacej do KP '..Nilct jednak nie czytiii RtSqzarzutu z tego powo u. Naruszeniem prawa nie byio skierowame pracownikow o naprawy drogi W Polanach, lecz Wydanie im polecenia wykonywania pracy na plywatnej dziaice I( T _ Sad Rejonowy zasadnie uwzglednii niekorzystne dla oskarzonych zeznania swiadkow ~ pracownikow Zarzadu Drog Wojewédzkich W Kzlozone podczas postepowania przygotowawczego. Wbrew twierdzeniom obroficy, zeznania te nie ulegiy poiniej ,,modyfikaejom bedacym Wynikiem uiomnosci ludzkiego uniysiu”, lecz zostaly ztnienione przez éwiadkow W celu uchronienia oskarzonych przed odpowiedzialnoscia, kama. Swiadkowie skiadajac zeznania W postepowaniu przygotowawczym Winni Iepiej pamietaé przebieg zdarzefi, W zachowanie oskarzonych, a W poiniejszym czasie pamieé mote ich zawodzié. W. niniejszej sprawie niektorzy swiadkowie (tj. E Pgi AQK: dopiero podczas rozprawy giownej rzekomo przypomnteli so 1e 0 01102110561 orzystne dla oskarzonych — a Sad I instancji zasadnie nie uwzglednii tyoh zeziiari jako podstawy ustalefi faktycznych. Naduzyciextt ze strony obroficy jest sugestia jakoby funkcjonariusze ABW przeshtchiwali sWiadI<éW W taki sposob, by potwierdzié przyjetq Wczesniej teze 0 popetnieniu przestepstwa i zawinieniu okreslonyeh oséb. Powyzsze twierdzenia obroftcy nie sa niczym uzasadnione i sa Wrecz obraz'iiWe dia oséb uczestniczacych W przeshlchariiach swiadkow. Pytania zadawane éwiadkom o ich informacje na temat dziatek rekreacyjnych posiadanyeh przez oskarzonyoh, wykorzystywania sprzem pozostajacego W dyspozycji zakladu, Wykonywania prae stolarskich dla osob prywatnych, zebrafi po zatrzymaiiiu oskarzonego K In zmierzaly do Wyjasnienia istotnyeh okolicznosoi sprawy, W tym ujawnienia ewentualnyc innych przestepstw (ktorych prawdopodobiefistwo bylo znaczne). Skariacy nie wykazai, by swiadkowie byli poddawani presji przez ftmkcjonariuszy ABW. Twierdzenia obroficy, jakoby swiadkowie skiadali okreslone zeznania chcac zadowolié funkcjonariuszy ABW, sa dowolne i nieuzasadnione. Nie jest zasadny zarzut obroficy, jakoby Sad Rejonowy ,,Wybra1” z ogotu zezna1'1 swiadkéw te fragmenty, ktore potwierdzaly tezy akm oskarzenia i uwzgledniat Wszeikie rozbieznosci W zeznaniaeh na niekorzysé oskarZonych.'Ocena dowodow dokonana przez 15 ' --- STRONA 17 --- i. .= I 5 i | 1 E l I I I 1 i i I I I Sad I instancji byia obiektywna i wywazona, W przeciwiefistwie do apelacji jednego z obroflcow RP Sm (k. 12631274). Autor apelacji zwrocii uwage wyiaczznie na te agmenty zeznan swiadkow, ktore byiy korzystne dla oskarzonych, natomiast pominai ogélny kontekst ze2:na1'1 ziozonych przez Roberta Sokoia, Edwards W P 1 P? m6 I :j1cia1 d1< 3nn po ezas éledztwa, gd}/2 byly spontanjczne i szczere. Naiezy zwrocié uwage na fakt, i2 Sad Rejonowy poza tymi dwoma przymiotami uznal zeznania swiadkow za Wiarygodne z powodu ich zbieznoscia, z soba, wzajemnego uzupehiiania sie i braku sprzecznosci W relacjach przeshtchiwanych osob. Wbrew zarzutowi obroficy na karcie 98 pisemnego uzasadnienia wyroku wskazano na czym polegaly pro ze strony przesiuchiwanych swiadkow H i s PF Sad I instancji Oyfujqc zezna m6 dz c, 12 otrzymat on od I polecenie sie drugiego z oskarzonych, gdyz swi e W tr C16 postepowania W postepowaniu przygotowawczym uzyt sformuiowania ,,po1ecenie” (k. 750). Wbrew zarzutowi obroticy, Sad I instancji miai prawo przyjaé, Ze swiadek iimeudoime i oszukariczo probowal Wykazaé, i2 polecenie siuzbowe Wydaile mu przez R Sqnie dotyczylo wyjazdu na pzywatna, dzialke lecz Wyjazdu do prac ogowych. Sad Rejonowy Wiaéciwie i W granicach o es onych art. 7 k.p.k. ooenii ten dowéd, uznajac iz SE—1ie doprecyzowai swego zeznania, lecz zmieiiit . je, wskaztljac nieracjon a przyczyne tej zmiahy. Sp Pzapozznai sie z protokolem swego przesiuchania z postepowania przygo owawczego 1 podpisai go, nie zglaszajac zastrzezefi odnosnie jego tresci, a Wiec jego Wypowiedzi nie mogty zostaé blednie zaprotokoiowane. Zuwagi na zmiane zaskarzonego wyroku W stosunku do oskarionego 12 S—:>ezprzedmiotowe jest odnoszenie sie do zarzutow zbyt ogolnjlcowego opisu orzeczonego srodka kamego W postaci zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych W organach samorzadu terytorialnego, a takze zarzutu razaeej niewspoimiernosei kary orzeezonej oskarzonemu. Zasadny jest zarzut obroficy, iz analiza materiahl dowodowego nie pozwala na KIsI..sIIs y szar Siowms Wie e 0 1 a osobamt konuja,cymi prace na jego posesji. czestmczyl W rozmowaeh "przyj ecie, Ze tlzialal z zamiarem osiagniecia korzysci maj atkowej przez ' wyj asniefi oskarzonych oraz z swiadkow ktore tpodstawa poezymonyc ustaleii | M u . Mozna przypuszczaé, Ze domys1ai sie, ii mu pracownioyfl Wy onali ogrodzenie bez Wyplaty przelozonym tych osob, a ? Wiedzial 0 tym, Ze ' ' R a W czasie pracy. Powyzsza Wersja z arzem jest prawdopodobna, leez stanowiiaby jedynie przypuszczenie, nie znajdujqce nalezytego oparcia W materials dowodowym. Nie moina Wykluczyé Wersji, i2 I“ sadzil, ze aptacii pracownikom za Wykonanie ogrodzema jego posesji W P c wzgiedow Sed Okregowy podzielii stanowisko obroficy, i2 1? 1 S nie mozna przypisaé dziaiania W celu osiagniecia korzysci majat owej — a I1] samym Wystepku 2 art. 231 § 2 k.k. Czyn, ktérego dopuseil sis; I“ nalezaio zakwalifikowaé 2 art. 231 § I k.k. 16' It \ ,r 'F| .5533 I .t.; ‘:1; _'t< .‘. \._. ,. .\ P’ > =\. rI  r. '> WY .. pomiediy osobifithi i nie by} W‘ Polanach rovmoczesnie —j ‘_. IE5 . .~ at , W: .;% "'1 I an‘ R $914 . I  .;_: \'| .:g I --- STRONA 18 --- Obrorica trafnie podniost, Ze Sad Rejonowy niesiusznie przyjal, i2 Wysylajac w godzinach pracy pracownikow do prac nie zwiazanych ze swiadczeniem usiug przez ich zaldad pracy — oskarzeni dziaiali zarowno W celu osiagniecia korzysci majatkowej, jak i na szkode interesu publicznego. Z faktu wykonywania prac przy budowie ogrodzenia W ezasie pracy nie moéina Wnioskowaé 0 dziaianiu obu oskarzonych W celu osiagniecia korzysci majatkowej. Fakt ten z cata pewnoscia swiadczy jedynie 0 dziataniu na szkode Zarzadu Drog Wojewodzkich W a tym samym na szkode interesu publicznego. Chybiony jest zarzut, i2 _ nie miai Wptywu na zakres i czas prac prowadzonych na dziatce Wspolos onego, a tym samym nie zamierzal on przekroczyé swych uprawniefi i dzialaé na szkode interesu publicznego. Powyzsze stanowisko obroficy stanowi nieuzasadniona polemike z prawidlowymi ustaleniami Sadu I instancji dokonanymi po przeprowadzeniu oceny zeznari swiadkow nie nan1sza' ' zasady bdn' <1 a' Na1' swo o ej oceny owo ow. ezy tu zwrocic uwage na zeznama Wedh1g_i_§torego I‘ mu udaé sie na dzialke TW celu wykonania ogrodzema. We g PW, R! S u$ zgode na. prace Wykonywane na dziaice drugiego z os arzonyc — i to on zaproponowai mu wykonanie tej pracy. 4“ K zeznai, 2e to R Sew spytai go, 'czy nie Wykonaiby pracy przy u owie ogrodzenia i zasugerowat, y zrobio to podezas wykonywania robot drogowych W Polanach. Z zeznafi S_1 Pqi P Wynika, Ze 1.8 polecit im, aby udali sie na dziai e i pomogli W budowie ogrodzema. Z zeznafi Wymienionych swiadkow a, Ze IE1 _ polecil im Wykonanie ogrodzenia na dzialce wspoioskarzonego, W16 at 0 zakresie tych prac i o tym, 2e beda one Wykonywane W czasie pracy (skoro pracownicy o Wyznaczonej porze powracali do bazy W S.  Obrofica siusznie zwroeii uwage na fakt, iz podobnie jak pracownicy Wykonujaey prace przy budowie ogrodzenia na dziaice K— Tbyli podwiadnymi oskarzonych, tak rowniez R byi podwiadnym drugiego 2 oskarzonych. Nie budzi Watpliwosci fakt, Ze S‘ nie odniosi Zadnych korzyéci z przestepstwa, am’ nie by! jego inicjatorem. Zasadny jest Wniosek obroficy oskarzonego o wanmkowe umorzenie postepowania kamego. ' Na takie rozstrzygtiiecie pozwoliia zmiana kwalifikacji prawnej czynu k art231 2kk art23I Ikk r ' ie zeniedziataionwcelu os arzonegoz . § ..na . § ..orazpzyjec ,' osiaginieeia korzysci maj tkowej. S d I instancji niewlasciwie ocenit stopiefz spoiecznej szkodliwosci ezynu Jesli uwzgledni sie fakt, i2 W tea’: byi podwtadiiym nie osiagnat z przestepstwa korzysci majatkowyc ani osobistych, a jego roia W tym zdarzenju byta podrzedna, naiezy stwierdzio, ze stopiefi spoiecznej szkodliwosci czynu oskarzonego nie byl znaczny. Sad I instancji zasadnie przyjai, 2e stopiefi Winy S ' , ktory podlegal shizbowo wspoioskarionemu i niejako sam st! sie ,,0!ara,”rzestcppstwa, nie byl znaozny. Na warunkowe umorzenie postepowania kamego pozwala dotychczasowa niekaralnoéé R S r ' Ia'c' o'ci W mnki osobiste i dot chezaso s oséb Foazjegowstws, a y wyp Zycia. Z prze ozonej przez obrofice opinji zawodowej Wydanej przez Dyrektora Zarzadu Drog Wojewodzkich W KP Wynika, 2e_ oskarzony byi wyrozniajacym Si? pracownikiem, wzorowo re izujacym swe obowiqzki. Oskarzony W opinji Sekcji Krajowej Drogownictwa NSZZ ,,Solidamoso” zostai przedstawiony jako osoba zaangazowana W dziaialnoso zwiazkowa _i spoieczna, sumienna, kolezefiska i dobrze wykonujaca swe obowiazki. W ocenie Sadu Okregowego R S pomimfl Warunkowego umorzenia postepowania karnego bedzie przestrzegai porzadku prawnfigfl i nie dopusci sie przestepstwa. Dla Wzmoienia Wychowawczego i pobiegawczeg0 oddziatywania orzeczenia Sad Okregowy orzekt Wobec . S ' 17 ' /I533 --- STRONA 19 --- I I I swiadczenje pieniezne na eel spoleczny W kwocie 2.000 zt, uwzgledriiajacej Wage czynu oskarzonego oraz jego sytuacje materialna. Odnosnie apelacji prokuratora: Apelacja Wniesiona przez Prokuratora Okregowego w Tamowie stanowi jedynie nieuzasadniona polemike z dokonanymi przez Sad Rejonowy ustaleniami faktycznymi, a wiasciwie z dokonana przezefi ocena materiaiu dowodowego. Sad I instancji ustalajao stan faktyczny Wziqi pod uwage Wszystkie dowody i Wszechstrotmie rozwazyi okolicznoéci sprawy, natomiast W aiela%sI<azano jedynie okolicznosoi przemawiajace na mekorzysc oskarzonego T Na wstepie nalezy zaznaczyo (na co zwrocit uwage obrofica oskarzonego We Wniesionej odpowiedzi na apelaeje), Ze jako podstawe prawns srodka odwoiawczego wskazano przepis art. 438 pkt 2 k.p.k. (czyli zarzut obrazy przepisow postepowania, mogacej mieo wptyw na treso orzeczenia), a zarzuoono blad W ustaleniach faktycznych. Prokurator zarzucii Sadowi I instancji niewiasciwa ocene Wyjasniefi oskarzonego K— T. zwracajac uwage na rozbieznosci W wyjas'f1ieniach oskarzonego oraz ich sprzecznoso z imiymi dowodami. Nalezy zgodzié sie ze stanowiskiem‘ prokuratora, iz Wyjasnienia K“ T. dotyczace czynu zarzucanego mu w punkeie I aktu oskarzenia nie by y W pfihii stanowcze. Oskarzony zmienii swe wyjasnienia odnosnie kwestii swych spotkaii z Al — przeezyi im, a poztniej przyznal, 2e miaty miejsce ktory przeezyl temu, by kwestionowat rozliczenia using przez gdy Wczesniej inspektor nadzoru sprawdzil wszystkie dokumenty i nie podwnai ich prawidtowosci, zostaty zakwestionowane zeznaoiarni swiadka J. O. Wediug J. O, 0Si{3IZOI‘1}’ zamieniai Wskazane W dokumentach akeje czyrme odsniezania drog na akcje bierne, a ponadto kwestionowai ZWBI)/fiI(0Wfl118i zatwierdzone przez inspektorow nadzoru faktury VAT. W niniejszej sprawie to jednak nie analiza Wyjasniefi oskarzonego K1" i przymioty tego dowodu byiy podstawa Wydania orzeczenia uniewinnjajacego. Sad I instaneji zwrocii uwage na fakt, iz oskarzony konsekwentnie nie przyznawai sie do popelnienia zarzucanego mu czynu, jednak powodem Wydania Wyroku uniewitmiajacego byt bralc jednoznacznych dowodow swiadczacych o jego Winie i nakaz rozstrzygniecia nie dajacych sie ustmaé Watpliwosci na korzyso oskatzonego. W ocenie Sadu Rejonowego oskarzonemu nie udowodniono, ze jest Winny popelnienia zarzucanego mu przestepstwa — i to byio podstawa jego uniewinnienia (a nie Wykazanie jego niewimtosci). Istotne znaczenie ma fakt, iz oskarzony W ramach prawa do obrony ma prawo sktadao Wyjasnienia dowolnej tresci, nie musi przedstawiao jakichkolwiek dowodow, ani Wykazywaé swej niewinnosci. . Nie zasluguja na uwzglednienie zarzuty dotycz ce niewlaéciwej oceny zeznaii swiadkow A I? i Wedhlg skarzacego, nie mozna dyskredytowao owo u z zeznafi swiadka tyiko dlatego, ze Wystepuja W nich drobne sprzecznosci lub przeinaezenia, a do negatywnej oceny zeznafi uprawnja sytuacja, kiedy zeznania calkowicie odmiermie obrazowalyby te same zdarzenia, zawieraiy ewidenme sprzecznosci Iub przedstawiaiyby okolicznosci, ktore z uwagi na Wyjatkowy charakter nie mogly zostao zapomniaue. Powyzsze stanowisko co do zasady jest stuszne, jednak nie moze znaleio zastosowania W kazdej sprawie, gdyz oznaezatoby Wytacznie formalna ocene dowodow. Sad winien zwracaé uwage nie tyiko na sprzecznosci W zeznaniach swiadkow i ich zakres, lecz winien ustalao przyczyny tychze sprzecznosci oraz powinien oceniao zeznania swiadkow W powiazaniu 2 iimymi dowodami. Sad Rejonowy sprostal tym Wymogom .~ ooeniajac zeznania 14 R 18  4 I . v .{E 0 A --- STRONA 20 --- i— Q“! powiazaniu 2 caioscia materiaiu dowodowego, a takze majac bezposredni kontakt z przestuchiwanymi osobami. Wbrew zarzutom prokuratora, sprzecznosci W zeznaruach swiadkow I I  1 f i nie b to drobne lecz istotne. S rzecznosci Ie Hozvcz 5 Q! Wazkich gestn 'ak W so!oslcl Y = P Y J Y pierwszej rzekomej Iapowki przekazanej K_ T. zdarzefi jakie nastapiiy po jej przekazaniu, a takze czasu wreczenia ostatmej z rzekomych Iapowek. Sad I instancji zwrocil uwagc; na Wszystkie te okolieznosci. Prokurator Wskazuje na fakt, i2 W kolejnych zeznaniaeh A. i B konsekwentnie zeznawali, Ze Wysokosé pierwszej Iapowki W1 mcji zasadnie zvyrocii uwage na to, 2e Wyxnienieni swiadkowie z uwagi na wage tego zdarzenia winni je bardzo dobrze zapamietaé, Zwiaszcza odnoénie Wysokosci rzekomo przekazywane kwo . Nalezy zwrocio uwage na fakt, it podczas pierwszego przesluchania oznaczyi gonia grantee rzekomo przekazanej Iapowki na kwote 8.000 21, a 1“ .jfi....<ltJ.1LL!....gra.11ice na. 1(W()I§....3..Q00 zt. Rozbie2.n0se~i tych, W reW—stanow1s u prokuratora nie sposob uznao za drobne. Wedlug prokuratora, brak zdecydowania W zeznaniach swiadkow moina tiumaczyo upiywem czasu i podobiefistwem kolejnych zdarzefi, jednak W niniejszym przypadku chodzito o przekazanie pierwsze Ia. owki — co dla swiadkow miaio duza wage. Prokurator podniosl, Ze gdyby B“ i A R_ zamierzali pomowio oskarzonego, wowezas ieh zeznania byiyby staranme przygotowane, jednolite 1 me zavneraly sprzecznosci, a A. R_przed ziozeniem zawiadomienia o przestepstwie ustaliiby z Zona i pracownikami jednolita Wersje zdarzefi. Sa to jedynje dywagacje autora apelacji, bo nie sposob ustalié jak zachowaja sie konIcretne"osoby W okreélonej sytuacji. ' Sad Rejonowy slusznie podlcreslii, ze dowodami przesadzajacymi o zawinieniu oskaiZonego nie mogiy byo zeznania swiadkow ' IF S, YY°n<=°PetsI1fl reladach Bogusiawy 1 ntoniego Romaficzy ow, majacyc powod ku temu, by pomawiaé lb 'I Nalezy zaznaczyo, ze Sad I instancji zwroeii uwage na mekonsekwenoje, sprzecznoso 1 chwiejnoso w zeznamach A_ R i i liq nie stwierdzajac, i2 sa one nieprawdziwe, Iecz 2'e zachodza powazne watpliwosci co o ich prawdziwosci. Nie jest zasadny zarzut niewlasciwej oceny zeznaii swiadka in Romaoczyka z uwagi na ich sprzecznosci z zeznaniami /F a Rejonowy zwrocii uwage na istotna rozbieznoso W relacjach tyc osob, a mianowicie czas, W ktoryiii RF miat powiedzieo swemu Wspoipracownikowi Pg C ;rze azywaniu oskarzonemu tapowek. Okolicinoso ta byia istotna, g yz swiadczyiaby o tym, ze Antoni Romaficzyk 0 przekazywariiu tapowek powiedziat kilku pracowriikom swej firmy, a nie mowitby o tym swemu bliskiemu wspoipracownikowi i doradcy. Prokurator podniosi, Ze z zeznazi F> (P Wynika, i2 Krzysztof '1bezpodstawnie obnizat kwo wykazywane w roz iczeniach firmy “,3 jednak zeznania A. C nie sa W tej kwestii decydujace. Sad ejonowy W pisemnym uzasadnie11 czegoIowo odniost si do zasadnosci obnizania kwot W rozliczeniach za ushigi swiadczone przez finne fii Prokurator nadal nadmierne znaczenie zeznaniom swiadkow Jana Obrzuta A ktorzy me posiadali bezposredmch Wiadomosci dotyczaeyoh i r n  u ; u I 1 | czynu zarzucanego osgarzonemu. Skarzacy skupii sie na tych fragmentaoh zeznafi swiacikow, ktore uzupelnialy sie z twierdzeniami A RF na co zwrocit tez uwage Sad Rejonowy. Sad I instancji dokonujac oceny owo ow wziai pod uwage zeznania éwiadkow, ii W przypadku rozbieznosci W miesiecznych zestawieniach Wysyiali In na 1 R_ do oskarzonego, a ponadto iz skarzj/I sie i _ 19 ' “_'fi /I53 --- STRONA 21 --- 1 K.— i sugerowal Ze chce on cos? wymusié. Uwzglsgdnil takze zeznania éwladka , ktory stwlerdzfl, 12 A! RF: p0w1edz1a1 mu, ze w 2006 Iub 07 r. przekazai oskarzonemu Iapéw Q. Sqd ejonowy oceniajqc stanowcze zeznania éwiadkéw I1 O? w ktérych zaprzeczyli oni sugerow 1 mu, aby wrqczal oskarioncmu te odwa2a' zeznania twierdzeniom lapéwki p 12; P? 5 Sqd I mstancji ocenil zeznemia. éw1a ow w grzmicach prawa do swobodnej oceny 16w, me zaznaczyé, Ze J‘ przypuszczah 2e Wbrew zeznama swmdkow takze zeznania zloione przcz ; 2 J SE éwiadczq rzecz u Drég WOJBWO 'ch w przcsq a automatycznie 0 tym, i2 chcieli oni uchronié oskarzonego przed karnq. Obrofica w odpowiedzi na apelacjq: trafnie podniésl, Ze me pracuje juz w Zarzqdzie Drég Wojewédzkich, co sprawia, ii jego ontaktéw z wymienionymi éwiadkami jest goioslowne, a skarzapy oceniajqc zeznania pominqi relacje osobiste lqczqce zAq¢1»ZpRpi11S§<tA_R; rokurator zwréci uwag wylqczme na te owo y, ére potwierdzaly wersjr; zdarzefi przedstawiona, przez A: R natomiast pominql szereg istnych clowodéw podwaiajqcych tq wersgq. Pomi¢ R1 a Wojewédzkim Zarzqdem Drég W Ii! toczyiy sic; pos q_:p0wa.n1a cywilne. W toku sprawy prowadzonej w Sqdzie egonowym W H pod sygn. I C 303/’06 strony ustaiiiy, Ze kary umowne za niewlaéciwe utrzymame g naliczane byly sh1s211i_e. W sprawie prowadzonej przed Sgdem Rejonowym W Gorlicach od sygn. I C upr 6/08 uznano roszczenia Zarzqdu Drég Wojewédzkich W Ki] wobec A wynikajape z naiozenia na niego kar umownych z tytulu wynajmu sam0c!od6w E0 zimowego utrzymania drogi relacji MH — Zn Wyniki kontroli przeprowadzonych w styczniu ' 20 r. przez aczelm a ydziahl Utrzymania Drég i Mostéw ZDW W , Ze droga Hr M9 ods'nieZa11a przez firms; ,, byla utrzymywana niezgo 'e ze stan ar em. _ Niewlaéciwe utrzymanie potwierdzil takze wevvm;trz11y auciytor. Ponadto zglaszano tez inne zastrzezenia do dziaialnoéci firmy AF IF skutkuj ce " nakiadaniem kar umownych. Sqd I instancji zasadnie zwr c1 uwage; na akt, ze Ii ' Tnakladajqc na /E RE kary umowne postgpowaiby Ili61‘3.G_]0l'18li'1iB, _S_l§Q[QlI1i310d1fi6gQ“@S:M'VV&é ap vxv/W _ Ze wzgI<=gdu na powyzsze okolicznoéci Sqd Okr¢g0wy na podstawie art. 437 § 1 i2 . k.p.k. zaskarzony wyrok zmienfl w ten sposéb, 2e: I  na mocy art. 66 § '1 i 2 k.k. i art. 67 § I k.k. warunkowo umorzyi na dwuletni okres préby _ post:;powanie kame przeciwko I‘ S—0 czyn zarzucany mu w punkcie III akin oskarzenja, nie przyjmujgc, Ze oskarzony dzia a1 W celu osiqgniqcia korzyéci F" majgtkowej i kwalifikujqc ten czyn jal<o_przeste;pstwo z art. 231 § 1 k.k., _¢.I  11a mocy an. 67 § 3 k.k. orzeld wobec oskarzonego éwiadczcnie pieni§:Zne w kwocie 2.000 2% na rzecz Stowarz szema Rodzjcéw 1 Przyjaciél Dzieoi Niepeinosprawnych Ruchowo i Umysiowo nh” w 14*  uchylil 10zstrzygni§oie z punktu V wyroku odnoéme os arzonego ; ‘ 20 __ :'\.. 211 --- STRONA 22 --- _ V A910  rgchylii orzeczenie 0 oplacie zasqdzonej 0d RH Q na T2602 Skarbu Pafistwa, a w pozostakej czgéci wyrok ten utrzymal w mocy. Sqd Okrqgowy zwolnil oskarzonego K_'D0cl ponoszcnia kosztéw sqdowych za post owanic odwoiawcze na rzecz Skarbu Paflstwa, zwolnil oskarzonego R SE od ponoszenia wydatkow za postqaowanxe odwolawcze 1 od uzszczenla opiaty za obxe lHS'E&I1C_]€ na rzecz Ska:bu Paxistwa, a kosztami sqdowymi w zakresie apelacji prokuratora obciqzyl Skarb Pafistwa. 21 i