§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
ochrony dóbr osobistych -Ą S. R. wskazał, że przy ocenie, czy w ogóle doszło do »naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne, a nie subiektywne odczu

Postanowienie II Ca 90111

ochrony dóbr osobistych -Ą S. R. wskazał, że przy ocenie, czy w ogóle doszło do »naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne, a nie subiektywne odczucia osoby żądającej ochrony prawnej. Å'

Teza / krótkie omówienie

ochrony dóbr osobistych -Ą S. R. wskazał, że przy ocenie, czy w ogóle doszło do »naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne, a nie subiektywne odczucia osoby żądającej ochrony prawnej. Å'

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Ca 90111 '1'! @<< 2&3 E‘ ’ ‘ .= " W _ ) ‘ N ;§~\\\\ % WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ~ Sqd Okrqgowy W .. .. II Wydzial Cywilny Odwoiawczy W skladziez A Przcawodnniczagcyz SSO B. L. (SpI'.) Sqdziowiez SSO R.T. _ ' _ SSO B. S. Protokolanfz Z.Sz. po rozpoznaniu W dniu 25 lutego 2011 r. W 11a rozprawie sprawy z powédztwa C. L. M. l przeciwko S. P.  Sqdowi Rejonowemu W Sbkélbe i A.i .é.W .... .. 0 zaplatq l na skutek apelacji powoda od wyroku S. R. W  ¢    z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I C 284/1'0 I. zmienia zaskariony wyrok w unktach I 4‘ H Dnia 25 lutego 2011 r p ‘1 0 tyle, ie utrzymuje W mocy _ wyrok zaoczny S. R. W ..... .. z dnia 14 maja 2010 roku W punkcie I w czrgéci uwzglgdniaj gcej roszczenie gléwne do kwoty 600 (szeééset zlotych); II. oddala apelacjg w pozostalym zakresie; H III. odstgpuje od obciqizmia ‘powoda kosztami procesu w postgpowaniu odwolawczym. » _ syşl. am 11 ca 90111 17 na Yäf E' ' l ~.=' *' W . ) “ '¬ ;W ă WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ~ Sąd Okręgowy W .. .. II Wydział Cywilny Odwoławczy W składzie: A Przewodniczący: SSO B. Ł. (spf.) Sędziowie: SSO R.T. _ ' _ SSO B. S. Protokolantz Z.Sz. po rozpoznaniu W dniu 25 lutego 2011 r. W na rozprawie sprawy z powództwa C. Ł. M. I przeciwko S. P. - Sądowi Rejonowemu W Sokółce i Ai .Ś .W .... .. o zapłatę I na skutek apelacji powcda od wyroku S. R. W . p . . .- z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I C 284/1.0 I. zmienia zaskarżony wyrok w unktach I Ą' H Dnia 25 lutego 2011 r p 41 o tyle, że utrzymuje W mocy _ wyrok zaoczny S. R. W ..... .. z dnia 14 maja 2010 roku W punkcie I w części uwzględniaj ącej roszczenie główne do kwoty 600 (sześćşet złotych); II. oddala apelację w pozostałym zakresie; H III. odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu w postępowaniu odwoławczym. ›. D --- STRONA 2 ---  UZASADNIENIE Powod C. L. M. Zqdal zasqdzenia od pozwanego S. P. reprezentowanego przez S. R.. . . . . oraz AS. W ....... .. kwoty 10.000 ‘ziotych (W tym na swojq rzecz kwoty 9.00021 zaé na Wskazany przez siebie cel spoieczny kwoty 1.000 zlotych) z tytuhl zadoééuczynienia za naruszenie débr osobistych. Ponadto domagalv siq zasqdzenia kosztow procesu wedlug norm przepisanych. 0 ’ ’ ' ' < Wyrokiem zaocznym zdnia z dnia 14 maja 2010 r. S. R. W ..... .. zasqdzil od pozwanego S. P. — S.R. W........na rzecz powoda C. M. kwotq 1.000 Z1 tytulem zadoééuczynienia, W pozostalym zakresie powodztwo oddalii i odstqpil od obciagania powoda kosztami postqaowania. ’ . W sprzeciwie od powyiszego Wyroku. zaocznego pozwany S. P. Wniosl o uchylenie Wyroku W caloéci i oddalenie powédztwa W caloéci oraz zasqdzenie 0d powoda na rzecz pozwamego kosztow zastqpstwa procesowego wg norm przepisanych. Wyroldem z dnia 5 listopada 2010 roku S. R. w .... .. uchylil Wyrok zaoczny S. R. W.... .. z dnia 14 maja 2010 roku W caloéci i oddalil powédztwo. Odstqpil od obciqiania powoda kosztami procesu, W tym nieuiszczone koszty sqdowe przejql na rachunek S. P.. " " Z ustalefi poczynionych przez Sqd I instancji Wynika, 2e C. L. M. przebywal W Z. K. W okresie od dnia 12 maja 2008 roku, gdzie odbywal czqéé kary pozbawienia Wolnoéci orzeczonej prawomocnym wyrokiem S. R. W..... .. z dnia 25.09.2001 r. W sprawie o sygn. II K 205/01. Koniec tej kary przypadal na 28 WTZ6SI1iE1 2008 roku. Powod odbywa} WSk3Z&l1Q karq po przyrnusowym doprowadzeniu go do A. S. W dniu 12 maja 2008 r. zgodnie z nakazem doprowadzenia wydanym do sprawy V W 129.*’0?' S. R. W ..... .. W celu odbycia zastqpczej kary aresztu za grzywnq. Na podstawie akt sprawy V W 129/07 Sqd I instancji ustalil, 2e ulcarany C. L. M. uchylal siq od uiszczenia kary grzywny W kwocie 550 zlotych orzeczonej wyrokiem nakazowym z dnia 05.04.2007 r., jak tez nie wykonai zamiennej kary 2 miesiqcy pracy spolecznie uiytecznej polegajqcej na nieodplatnej kontrolowanej pracy na cel spoleczny Wskazany przez S:aid W Wymiarze 40 godzin w stosunku miesiqcznym. Wobec powyzszego na Wniosek kuratora sqdowego S. R. W ..... .. V W. G. postanowieniem z dnia 18 marca 2008 1". zarzqdzil wykonanie Wobec ukaranego C2... M. zastqpczej kary aiesztu W Wymiarze 22 dni W zamian za nieuiszczonq grzywnq W Kvvocie 550 zlotych, przy czym jeden dziefi aresztu uznano za rownowafmy grzywnie W kwocie 25 zlotych. W dniu 1 kwietnia 2008 r. Sqd - UZASADNIENIE Powód C. Ł. M. żądał zasądzenia od pozwanego S. P. reprezentowanego przez S. R.. . . . . oraz A.Ś. W ....... .. kwoty 10.000 'złotych (w tym na swoją rzecz kwoty 9.000_zł zaś na wskazany przez siebie cel społeczny kwoty 1.000 złotych) z tytułu zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Ponadto domagał się zasądzenía kosztów procesu według norm przepisanych. S ' ' ' ' ‹ Wyrokiem zaocznym zdnia z dnia 14 maja 2010 r. S. R. W ..... .. zasądził od pozwanego S. P. - S.R. w........na rzecz powoda C. M. kwotę 1.000 zł tytułem zadośćuczynienia, W pozostałym zakresie powództwo oddalił i odstąpił od obciążenia powoda kosztami postepowania. ś . W sprzeciwie od powyższego wyroku. zaocznego pozwany S. P. wniósł o uchylenie wyroku W całości i oddalenie powództwa W całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wyrołiiem z 'dnia 5 listopada 2010 roku S. R. w .... .. uchylił wyrok zaoczny S. R. W.... .. z dnia 14 maja 2010 roku W całości i oddalił powództwo. Odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu, W tym n-ieuiszczone koszty sądowe przejął na rachunek S. P.. " ' Z ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji Wynika, że C. Ł. M. przebywał W Z. K. W okresie od dnia 12 maja -2008 roku., gdzie odbywał część kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem S. R. W..... .. z dnia 25.09.2001 r. W sprawie o sygn. II K 205/01. Koniec tej kary przypadał na 28 września 2008 roku. Powód odbywał wskazaną karę po przyrnusowym doprowadzenia go do A. Š. W dniu 12 maja 2008 r. zgodnie z nakazem doprowadzenia wydanym do sprawy V W 129."07 S. R. W ..... .. -W celu odbycia zastępczej kary aresztu za grzywnę. Na podstawie akt sprawy V W 129/07 Sąd I instancji ustalił, że ukarany C. Ł. M. uchyiał się od uiszczenia kary grzywny W kwocie 550 złotych orzeczonej wyrokiem nakazowym z dnia 05.04.2007 r., jak też nie wykonał zamiennej kary 2 miesięcy pracy społecznie użytecznej polegającej na nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Sąd W wymiarze 40 godzin W stosunku miesięcznym. Wobec powyższego na Wniosek kuratora sądowego S. R. W ..... .. V W. G. postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. zarządził wykonanie wobec ukaranego C.Ł. M. zastępczej kary aresztu w wymiarze 22 dni W zamian za nieuiszczoną grzywnę W kwocie 550 złotych, przy czym jeden dzień aresztu uznano za równoważny grzywnie W kwocie 25 złotych. W dniu 1 kwietnia 2008 r. Sąd --- STRONA 3 --- przeslal Dyrektorowi A. S. W“ ...... .. nakaz przyjqcia do odbycia Wymienionej zastqpczej kary aresztu. Po Wezwaniu skazanego do odbycia kary, na zlocenie Sa.du, K. P. P.W .... ..poinformoWa1a pismem z dnia 12.05.2008 r. o zatrzymaniu i doprowadzenju C. M. do A. S.W ...... .. W dniu 12 maja 2008 r., gdzie najpierw wprowadzono mu do odbycia resztq kary pozbawienia Wolnoéci ze sprawy II K 205/01, ktorej koniec przewidziano na dziefi 28.09.2008 r. P0 tej dacie miaia zostaé Wprowadzona do odbycia Wyiej opisana zastopcza kma aresztu. Dalej S. R. ustalil, Ze W dniu 23 wrzeénia 2008 r. brat ukaranego Wplaoil W kasie sqdu kwotq 550 zlotych tytulem nieuiszczonej kary grzywny orzeczonej W sprawie V W 129/07. Wobec tego S. R. W .... ..W dniu 25 wrzeénia 2008 r. Wydai nakaz zwolnienia powoda z odbycia zastqpczej kary aresztu. Nakaz ten przeslano do A. S1. W ...... .. jako do jednostki przyjmujqcej powoda do odbycia orzeczonej kary (zgodnie z WCZ6SIl1€jSZQ infonnacjq A. S. W ....... ..). W dniu 29 Wrzeénia 2008 r. A. S. W ....... ..zWr6ci1 Sqdowi nakaz zwolnienia z dnia 25 Wrzeénia 2008 r., wobet: ustalenia, Ze C. M. jest osadzony W Z. K. W .... .., o czym telefonicznie zostal powiadomiony S. R. W ..... .. Zarzqdzelliem z dnia 29 WI'Z6SI11fl 2008 r. Przewodnjczapy V W. G. S. R. W ..... .. na podstawie art. 2'? § 1 kw zarzqdzil natychmiastowe zwolnienie C. L. M. odbyvvajqcegozastqpczq kart; aresztu na mooy postanowienia togo Sqdu z dnia 18 marca 2008 r., z uwagi na uregulowanie W oaioéci kary grzywny. Jednoczeénie Wydano nakaz zwolnienia powoda zarzqdzajap przesltanie go do Z. K. W Nakaz ten zgodnie z obowiqzujapylni W tym Wzglqdzie przepisami, za1<az11jap3nni nadania takiej dokumentacji za poérednictwem faksu, zostal przes1any pocztq do Wlaéciwej ze Wzglqdu na miejsce pobytu skazanego jednostki pellitencjarnej. Dyrektor Z. K. W po otrzymaniu Wymienionej dokumentacji W dniu 1 paidziernika 2008 r. niezwlocznie zwolnil C. L. M. Z jednostki. ~ W tych okolicznoéciach Sqd I instancji poddal ocenie Zqdanie powoda przy odwoianiu sis; do art. 417 kc i art. 415 kc, jak tei an. 24 kc oraz art. 444 kc , art. 445 kc i art. 448 kc. Sad ten uznal, Ze powod nie wykazal, is dzialanie lub zaniechanie (niedopehuienie oboudqzkow) jednostki sprawujqcej wymiar sprawiedliwoéci » S. R. W . .. lub wykonujqcej érodki penitencjarne — A. S. W ....... .. doprowadzilo do doznania szkod, kt6Iych' rozmiar usprawiedliwialby zasqdzerfie Wskazanej W pozwie kwoty. SaLd I instancji podkreélil, 2e zadoééuczyniénje za. krzywdq jest swoistq postaciq odszkodowania, ktérego celem jest rekompensowanie uszczerbku W dobrach osobistych  szkody niemajqtkowej. Krzywda ta utoiéamiana Winna byé z negatywnyrni doznaniami fizycznymi i przezyciami W sferze psychicznej jednostki, jednak tylko takimi, ktore zashlguja. przesłał Dyrektorowi A. Ś. W" ...... .. nakaz przyjęcia do odbycia wymienionej zastępczej kary aresztu. Po wezwaniu skazanego do odbycia kary, na zlecenie Sądu, K. P. P.w .... „poinformowała pismem z dnia 12.05.2008 r. o zatrzymaniu i doprowadzeniu C. M. do A. Ś.W ...... .. W dniu 12 maja 2008 r., gdzie najpierw wprowadzono mu do odbycia resztę kary pozbawienia Wolności ze sprawy II K 205/01, której koniec przewidziano na dzień 28.09.2008 r. Po tej dacie miała zostać wprowadzona do odbycia wyżej opisana zastępcza kma aresztu. Dalej S. R. ustalił, że W dniu 23 września 2008 r. brat ukaranego wpłacił W kasie sądu kwotę 550 złotych tytułem nieuiszczonej kary grzywny orzeczonej W sprawie V W 129/07. Wobec tego S. R. w .... _.w dniu 25 września 2008 r. wydał nakaz zwolnienia powoda z odbycia zastępczej kary aresztu. Nakaz ten przesłane do A. Śl. W ...... .. jako do jednostki przyjmującej powoda do odbycia orzeczonej kary (zgodnie z wcześniejszą informacją A. S. w ....... ..). W dniu 29 Września 2008 r. A. Ś. W ....... ..zwrócił Sądowi nakaz zwolnienia z dnia 25 Września 2008 r., wobec ustalenia, że C. M. jest osadzony W Z. K. W .... .., o czym telefonicznie został powiadomiony -S. R. w ..... .. Zarządzeniem z dnia 29 września 2008 r. Przewodniczący V W. G. S. R. W ..... .. na podstawie art. 27 § 1 kw zarządził natychmiastowe zwolnienie C. Ł. M. odbywającego'-zastępczą karę aresztu na mocy postanowienia tego Sądu -z dnia 18 marca 2008 r., z uwagi na uregulowanie W całości kary grzywny. Jednocześnie wydano nakaz zwolnienia powoda zarządzając przesłanie go do Z. K. W Nakaz ten zgodnie z obowiązującymi W tym względzie przepisami, zakazującymi nadania takiej dokumentacji za pośrednictwem faksu, został przesłany pocztą do właściwej ze względu na miejsce pobytu skazanego jednostki penitencjamej. Dyrektor Z. K. W po otrzymaniu wymienionej dokumentacji W dniu 1 października 2008 r. niezwłocznie zwolnił C. Ł. M. z jednostki. ~ W tych okolicznościach Sąd I instancji poddał ocenie żądanie powoda przy odwołaniu się do art. 417 koi art. 415 kc, jak też art. 24 kc oraz art. 444 kc , art. 445 kc i art. 448 kc. Sąd ten uznał, że powód nie wykazał, że działanie lub zaniechanie (niedopełnienie obowiązków) jednostki sprawującej wymiar sprawiedliwości » S. R. W . .. lub wykonującej środki penitencjarne - A. Ś. W ....... ._ doprowadziło do doznania szkód, których' rozmiar usprawiedliwiałby zasądzenie wskazanej W pozwie kwoty.. Sąd I instancji podkreślił, że zadośćuczynienie za krzywdę jest swoistą postacią odszkodowania, którego celem jest rekompensowanie uszczerbku W dobrach osobistych - szkody niemajątkowej. Krzywda ta utożsamiana winna być z negatywnymi doznaniami fizycznymi i przeżyciami W sferze psychicznej jednostki, jednak tylko takimi, które zasługują --- STRONA 4 --- 11a Wynagrodzenie. Zaznaczyl, is dla przyznania zadoééuczynienia Wymagane jest Wykazanie zaistnienia szkody niemajqtlcowej (krzywdy), Wynikajapej z okreélonych faktow, 2 ktorymi norma prawna Wiqie obowiqzek jej naprawienia oraz zWia.zku przyczynowego o chaxakterze adekwatnym. Jedynym elementem Wyroiniajapym roszczenie z tytulzu naruszenia dobr osobistych jest odmieme rozioienie ciqiaru dowodu co do bezprawnoéoi zachowania naruszyciela dobra osobistego. Jednoczeénie  odwolujqc siq do orzecznictwa Sqdu Najwyiszego W przedmiooie ochrony dobr osobistych 5 S. R. WS1(2iZ31I, Ze przy ocenie, czy W ogole dosz1o do naruszenia dobra osobistego, decydujqce znaczenie majq kryteria obiektywne, a nie subiektywne odczucia osoby Zddajqcej ochrony prawnej. 1' W ocenie Sqdu I instancji dobro, ktorego ochrony domagai siq powéd, a Wiqc prawo do Wolnoéci, nalezy do kategorii dobr osobistych szczegolnie chronionych przez prawo. Bezspornym W sprawio bylo, fie powéd Winien by} opuécié zaldad kamy W dniu 29.09.2008 r., jednakie stalo siq to W dniu 1.10.2008 r. Odbyi zatem karq W Wymiarze, W jakim nie powinien b3/1 jej ponieéé, a zatem zostal bezprawnie (bez Zadnej podstawy prawnej) przetrzymany W jednostce penitencjarnej, bowiem nakaz zwolnienia nie dotari do Wlaéciwej jednostki penitencj arnej na czas. Uregulowanie grzywny W dniu 23.09.2008 1". umoiliwiaio S. R. W ..... .. Wydanie nakazu zwolnienia powoda tak, by powod mogi opuécié jednostkq penitencjamq po 28.09.2008 r..Wkonsekwencji zaniedbafi S. R. W ....... .. powod zostal zwolniony po trzooh dniach od uplywu Wlaéciwego" terminu. Natomiast Sqd I instancji nie dopatrzyl siq nieprawidlowoéci W dzialaniach funkcjonariuszy A. S. W . W tym zakresie S. R. podzielil intorprotacjq § 108 ust. .2 rozporzqdzellia Ministra Sprawiedliwoéci Z dn. 13.01.2004 .r. W sprawie ozynnoéci administracyjnych zwiqzanych 2 Wykonywaniem tymczasowego aresztowania orazv kar i érodkéw‘ przymusu skutkujqcych pozbawienie Wolnoéoi oraz dokumentowania tych czynnoéci, przedstawionq przez A. S. W . . .. . Majap na uwadze kumulacjq roszczefz W sprawie (W oparciu 0 art. 448 kc), Satd I instancji poddal ooenie Zqdanie zasqdzenia odpowiedniej sumy na cel spoleczny. Uznal, Ze W omawianej sprawie trudno przyjqé, 2e dziakania S. R. W .... .., byty tak naganne, 12 Wymagaiyby szczegolnej represji W postaci zasqdzenia Zqdanej W pozwie kwoty na Wskazany cel spoleczny. Bez wqtpiexlia nie’ miaio onodcharakteru celowych dziaiafi, zmierzajapych do Wyrzqdzerfia szkody powodowi. Tym samymW tym zakresie oddalil powodztwo "0 zasqdzenie Wskazanej W pozwie kwoty na rzecz Doom Dziecka W .. . . . ' W dalszej kolojnoéci Sa.d I instancji dokonal oceny zasadnoéci roszczenia o zasqdzenie na rzecz C. L. M. kwoty 9.000 z1ot§ch fytulem zadoééuczynienia. Uznal, Ze powod nie sprostzii: W tym zakresie ciqiarowi dowodu. Podkreélii, £2 powod zostal pouczony przez Sqd o na wynagrodzenie. Zaznaezył, że dia przyznania zadośćuczynienia wymagane jest wykazanie zaistnienia szkody niemajątkowej (krzywdy), wynikającej z określonych faktów, z którymi norma prawna wiąże obowiązek jej naprawienia oraz związku przyczynowego o charakterze adekwatnym. Jedynym elementem wyróżniającym roszczenie z tytułu naruszenia dóbr osobistych jest odmiemie rozłożenie ciężaru dowodu co do bezprawności zachowania naruszyciela dobra osobistego. Jednocześnie - odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego W przedmiocie ochrony dóbr osobistych -Ą S. R. wskazał, że przy ocenie, czy w ogóle doszło do »naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne, a nie subiektywne odczucia osoby żądającej ochrony prawnej. Å' W ocenie Sądu I instancji dobro, którego ochrony domagał się powód, a więc prawo do wolności, należy do kategorii dóbr osobistych szczególnie chronionych przez prawo. Bezspornym W sprawie było, że powód winien był opuścić zakład kamy W dniu 29.09.2008 r., jednakże stało się to W dniu 1.10.2008 r. Odbył zatem karę W wymiarze, W jakim nie powinien był jej ponieść, a zatem 'został bezprawnie (bez żadnej podstawy prawnej) przetrzymany W jednostce penitencjarnej, bowiem nakaz zwolnienia nie dotarł do właściwej jednostki penitcncj arnej na czas. Uregulowanie grzywny w dniu 23.09.2008 r. umożliwiało S. R. w ..... .. wydanie nakazu zwolnienia powoda tak, by powód mógł opuścić jednostkę penitencjarną po 28.09.2008 r_.W-konsekwencji zaniedbań S. R. w ....... ._ powód został zwołniony po trzech dniach od upływu właściwego' terminu. Natomiast Sąd I instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniach fiinkcjonariuszy A. Ś. w _ W tym zakresie S. R. podzielił interpretację § 108 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 13.01.2004 .r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności, przedstawioną przez A. Ś. w . _ .. _ Mając na uwadze kumulację roszczeń w sprawie (W oparciu o art. 448 kc), Sąd I instancji poddał ocenie żądanie zasądzenia odpowiedniej sumy na cel społeczny. Uznał, że W omawianej sprawie trudno przyjąć, że działania S. R. w .... .., były tak naganne, iż wymagałyby szczególnej represji w postaci zasądzenia żądanej W pozwie kwoty na wskazany cel społeczny. Bez wątpienia nie miało onoicharakteru celowych działań, zmierzających do wyrządzenia szkody powodowi. Tym samym iw tym zakresie oddalił powództwo c zasądzenie wskazanej w pozwie kwoty na rzecz Domu Dziecka W _. _ _ . ` W dalszej kolejności Sąd I instancji dokonał oceny zasadności roszczenia o zasądzenie na rzecz C. Ł. M. kwoty 9.000 złotych tytułem zadośćuczynienia. Uznał, że powód nie sprostał w tym zakresie ciężatowi dowodu. Podkreślił, iż powód został pouczony przez Sąd o --- STRONA 5 --- koniecznoéci zglaszania Wnioskow doWodoWych' W 'celu potwicrdzenia swych racji i twierdzefi zaprezcntowanych W pozwie, a W szczegolnoéci przedstawienia doWodoW pohwicrdzajqcych, iZ doszlo do naruszenia dobr osobistych powoda zc Wskazaniem W jaki sposob i jakich konkretnie dobr dotykzfio zachowanie pozwancgo. Powod nie podai réwniei, co rzutowalo na przyj Qcie Wskazanej W pozwie kwoty zadoééuczynienia. l Sqd I instancji Wskazal, Ze podstawowym kryterium dla ustalenia Wysokoéci naleinego poszkodowancmu zadoééuczynienia jest rozmiar i intensywnoéé doznanej krzywdy, ocenianej Wedlug miar obiektywnych; oraz stopiefi negatywnych konsekwencji dla pokrzywdzoncgo Wynikajqcych 2 dokonancgo naruszenia dobra osobistego, W tym takie niewymiernych majqtkowo. Natomiaét W przypadlcu, gdy naruszenie dobra osobistego nie spowodowaio Zadnych negatywnych konsekwcncji W sferze fizycznej i psychicznej poszkodowanego, Zadne zadoééuczynienie nie powinno byé przyznanc. Zdanicm Sqdu I instancji zgromadzony W sprawie material dowodowy nie pozwala na uznanic, Ze powod Wskazal na konkrctnc negatywnc nprzeiycia, jakich doéwiadczyl podczas przedluionego pobytu W jcdnostcc penitencjarnej. Nie powolywai sic na niehumanitarne traktowanie, brak moiliwoéci kontaktu "z otoczenieni zewnctrznyrn, W tym z rodzinq, zle Warunki ’oytoWc W zakhdzie. Nie dostarczyl tei Zadnych dowodow potwierdzajqcych fakt rozstania z sympafiq. Jednoczcénic Sqd Rejonowy podkreélii, Ze C. L. M. jufc WCZ6Sl‘1i6j kilkakrotnic przebywal W jednostkach pe11itcncja1'nych Odbj/W3.j8.C orzeczonc Wobec niego kary i townie: obecnie pozostaje W izolacji. Z tegowzglcdu zasady logiki i doéwiadczcnia zéyciowegopozwalaja. uznaé, 2e przedluiony o 3 dni pobyt W zakladzie karnym 1aczej nie by} przyczynq rozstania, o ilc W ogole taki fakt mia1 miejscc, bo na to okolicznoéé powod nic zglosil Zadnych dowodow. Ponadto Sqd I instancji zauWa:5;y1, ie Wp1aty zaleglej kary grzywny brat powoda dokonai W dniu 23.09.2008 15., zatem zalcdwic na 5 dni przed przewidywdnym tcrmincm Wprowadzenia owej kary doodbycia. Ostatecznie Sqd I instancji stanaj Zatcm na stanowisku, Ze doznana przez powoda krzywda, spowodowana przez bezprawne pozbawienie go wolnoéci, nie wymaga naprawienia poprzcz zaplatq jakiejkolwiek kwoty pienicinej. W zWia_zku z tym uchylil Wyrok zaoczny ioddalii powodztwo. . A I ‘ Na podstawie art. 102 kc Sqd I instancji odstqpil od oboiqiania powoda kosztami procesu. I ‘ . = . Apelacjc od powyiszego Wyroku wniésl powod C. L. M.. Zaskariyl go W caloéci i zarzucil ,,brak obiektywnego i merytorjycznego rogpoznania sprmqy, z pominigciem istalfy konieczności zgłaszania wniosków dowodowych' w "celu potwierdzenia swych racji i twierdzeń zaprezentowanych w pozwie, a W szczególności przedstawienia dowodów potwierdzających, iż doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda ze wskazaniem W jaki sposób i jakich konkretnie dóbr dotykało zachowanie pozwanego. Powód nie podał również, co rzutowało na przyjęcie wskazanej W pozwie kwoty zadośćuczynienia. I Sąd I instancji wskazał, że podstawowym kryterium dla ustalenia wysokości należnego poszkodowanemu zadośćuczynienia jest rozmiar i intensywność doznanej krzywdy, ocenianej według miar obiektywnych, oraz stopień negatywnych konsekwencji dla pokrzywdzonego wynikających z dokonanego naruszenia dobra osobistego, w tym także niewymiernych majątkowe. Natomiast W przypadku, gdy naruszenie dobra osobistego nie spowodowało żadnych negatywnych konsekwencji W 'sferze fizycznej i psychicznej poszkodowanego, żadne zadośćuczynienie nie powinno być przyznane. Zdaniem Sądu I instancji zgromadzony W sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że powód wskazał na konkretne negatywne przeżycia, jakich doświadczył podczas przedłużonego pobytu w jednostce penitencjamej_ Nie powoływał się na niehumanitarne traktowanie, brak możliwości kontaktu 'z otoczeniem" zewnętrznym, W tym z rodziną, złe warunki bytowe W zakładzie. Nie dostarczył też żadnych dowodów potwierdzających fakt rozstania z sympatią. Jednocześnie Sąd Rejonowy podkreślił, że C. Ł. M. już wcześniej kilkakrotnie przebywał w jednostkach penitencjarnych odbywając orzeczone wobec niego kary i również obecnie pozostaje w izolacji. Z tegowzględu zasady logiki i doświadczenia życiowegopozwalają uznać, że przedłużony o 3 dni pobyt W zakładzie karnym raczej nie był przyczyną rozstania, o ile w ogóle taki. fakt miał miejsce, bo na tę okoliczność powód nie zgłosił żadnych dowodów. Ponadto Sąd I instancji zauważył, że wpłaty zaległej kary grzywny brat powoda dokonał w dniu 23.09.2008 t., zatem zaledwie na 5 dni przed przewidywanym terminem wprowadzenia owej kary doodbycia. Ostatecznie Sąd I instancji stanął zatem na stanowisku, że doznana przez powoda krzywda, spowodowana przez bezprawne pozbawienie go wolności, nie wymaga naprawienia poprzez zapłatę jakiejkolwiek kwoty pieniężnej. W związku z tym uchylił wyrok zaoczny ioddalił powództwo. „ 1 ~ ` Na podstawie art. 102 kc Sąd l instancji odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu. ~ * . z . Apelację od powyższego wyroku wniósł powód C. Ł. M.. Zaskarżył go W całoścíi zarzucił „brak obiektywnego i merytorycznego rozpoznania spraw, z pominięciem istoty --- STRONA 6 --- Spl“fl!1'I{j’ w oparciu 0 zebrany material dowadougv”. Wobec powyiszego Wniosl 0 zmianq zaskarionego Wyroku poprzez '. uwzglednienie powodztwa W caloéci ewentmzlnie uchylenie zaskarionego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sqdowi I instancji. I S. 0. USTALIL I ZWAZYL, CO NASTEPUJE: Apelacja powoda zash1giWaia na czqéciowe uwzglednienie. ' Aczko1wiekSa.d I instancji zasadniczo tpoczynfl W sprawie prawidiowe ustalenia faktyczne, ktore zashlgujqna aprobate, to W ocenie S. O. dok0naI niewiaéciwej oceny Zqdania powoda. Okrcélajap W sposob prawidlowy przeslanki odpowiedzialnoéci pozwancgo S. P., Sqd ten doszcdl do biednego przekonania, ii doznana przez powoda krzywda nie Wymaga naprawicnia przez zaplate jakiejkolwiek kwoty pienieinej. S. O. stoi W tej kwestii na odmiennym stanowisku, ktérego Wyrazem jest inna ocena Zqdmmia powoda. Jednakze roszczenje powoda nie zashlgiwalo" na uwzglqdnienie W caioéci jako zbyt Wygorowane i W Zwiqzku Z tym Sqd II instancji dokonal korekty zaskarionego Wyroku jedynie czeéciowo. . W élad za Sqdem I instancji powtorzyé trzeba, 2':e zgodnie z art. 24 kc przeslmflcq odpowicdzialnoéci za naruszenie cudzego dobra osobistcgo jest bezprawnoéé dzialania, rozumiana jako dzialanielub zaniechanie ‘sprzeczne z porzatdkiem prawnym i zasadami Wspoliycia spo1ecznego. Przepis ten ' przewiduje domniemanie bczprawnoéci dziaiania nmuszajqcego dobra osobiste, co powoduje, Ze na nim spoczywa cicésar Wykazania, fie jego dzialanie bylo zgodne z prawem. Stwierdzcnie naruszenia dobr osobistyeh otwiera zaé moiliwoéé  przy spclnieniu dyspozycji art. 448 kc  domagania sic zasqdzenia zadoééuczynienia pienieinego. W rozpatrywancj vsprawie dobrem osobistym, jakiego prawnej ochrony domaga sic powod, jest prawo do Wolnoéci. Zgodnie z art. 41 ust. 1 K.onstytucjiRzeczypospo1itej Polskiej kaidemu’ zapewnia sie nietykalnoéé osobistq i Wolnoéé osobistq, zaé pozbawienie lub ograniczenic WO1I‘10SCi moie nastqpié tylko na zasadach i W trybie okrcélonych W ustawie. Podkreélenia Wymaga, 2e poszanowanie i ochrona wolnoéci stanowi obowiqzek Wladz publicznych. Konieczno§é przestrzegania tego obowiqzku nabiera szczegolnego znaczenia Wtedy, kiedy Pafistwo  W ramach swojego imperium  realizuje zadahia represyjne. Wykonanie tych zadafi powinno zatem odbywaé sie ze szczegolnq pieczolowitoéciq, przy uwzglcdnieniu obowiqzuj apych regulacji prawnych. . Z sprawy w oparciu o zebrany materiał dowodougv”. Wobec powyższego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ". uwzględnienie powództwa w całości ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. ' S. 0. USTALIŁ I ZWAŻYŁ, C0 NASTĘPUJE: Apelacja powoda zasługiwała na częściowe uwzględnienie. ' Aczkolwiek Sąd I instancji zasadniczo poczynił W sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które zasługują na aprobatę, to W ocenie S. O. dokonał niewłaściwej oceny żądania powoda. Określając w sposób prawidłowy przesłanki odpowiedzialności pozwanego S. P., Sąd ten doszedł do błędnego przekonania, iż doznana przez powoda krzywda nie wymaga naprawienia przez zapłatę jakiejkolwiek kwoty pieniężnej. S. 0. stoi w tej kwestii na odmiennym stanowisku, którego wyrazem jest inna ocena żądania powoda. Jednakże roszczenie powoda nie zasługiwało' na 'uwzględnienie w całości jako zbyt wygórowane i w związku z tym Sąd II instancji dokonał korekty zaskarżonego wyroku jedynie częściowo. . W ślad za Sądem I instancji powtórzyć trzeba, że zgodnie z art. 24 kc przesłanką odpowiedzialności za naruszenie cudzego dobra osobistego jest bezprawność działania, rozumiana jako działanielub zaniechanie sprzeczne z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. Przepis ten ` przewiduje _domniemanie bezprawności działania naruszającego dobra osobiste, co powoduje, że na nim spoczywa ciężar wykazania, że jego działanie było zgodne z prawem. Stwierdzenie naruszenia dóbr osobistych otwiera zaś możliwość - przy spełnieniu dyspozycji art. 448 kc - domagania się zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego. W rozpatrywanej 'sprawie dobrem osobistym, jakiego prawnej ochrony domaga się powód, jest prawo do wolności. Zgodnie z art. 41 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej każdemu, zapewnia się nietykainość osobistą i wolność osobistą, zaś pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i W trybie określonych W ustawie. Podkreślenia wymaga, że poszanowanie i ochrona wolności stanowi obowiązek władz publicznych. Konieczność przestrzegania tego obowiązku nabiera szczególnego znaczenia wtedy, kiedy Państwo - w ramach swojego imperium - realizuje zadania represyjne. Wykonanie tych zadań powinno zatem odbywać się ze szczególną pieczołowitością, przy uwzględnieniu obowiązujących regulacji prawnych. . Z --- STRONA 7 --- Na podstawie zgromadzonego matcrialu dowodowego S. R. doszedl do niewadliwego Wniosku, Ze dzialanie S. R. W bedqcego static fisci pozwanego S. P. pozostawalo W kolizji z obowiagujqcym porzqdkiem prawnym. Ni6W8[£p1iW“i6 bowiem powod nie powinien byé pozbawionym Wolnosci bez podstawy prawncj W najk1'otszy1n nawet czasie. Zaniechanie zwolnienia osoby osadzonej W zaldadzie karnym W przewidzianym ku temu terminje jest niezgodnym z prawem zaniechanicm, gdyz stanowi zaprzeczenie zachowania uwzglcdniajqcego nakaz Wyriikajapy z normy prawnej. Bezspornie brat pozwanego uiécfl grzywnc, o czym S. R. W ..... .. uzyskai informacjq ze stosownym wyprzcdzeniem czasowym, tak, ii moiliwe bylo zwolnienie powoda z zakladu karnego W przewidzianym ku temu terminie. ‘Nbrew twierdzeniom zawartym W uzasadnieniu zaskarionego wyroku Wniosku tego nie moie zmieniaé opieszalosé powoda W uiszczeniu orzeczonej W 2007 roku grz)/Wny czy tci uchylanie sic od prac spoiecznie uiytecznych. Podobnie trudnosci natury organizacyjnej czy tei zakldcenia W przepiywie infonnacji pomiedzy jednostkami organizacyjnymi S. P. nie mogq pociqgaé za sobz; negatywnych konsekwencji dla osoby pozbawionej Wolnosci. Iest tak bowiem dla rozstrzygoiecia sporu nie miala znaczenia kwestia zawinienia pozwanego. W swietle ugruntowanego orzecznictwa Sqdu Najwyiszego i poglqddw doktryny Wina nie jest przeslankq odpowiedzialnosci na podstawie art. 417 kc. Wobec powyiszego obiektywne przeszkody, na jakic Wskazal pozwany nie niweczq o_dpoWiedzia.1nosci.za naruszenie dobra osobistego powoda. ~ __ W ocenie S. O. nie moina natomiast podzielié stanowiska, 2e powod nie Wykazai krzywdy, jakiej doznalr na skutek pobytu Wzakladzie karnym. Pozbawienie Wolnosci jest najbardziej dolegliwq sankcja‘sposob tych, jakie ustawodawca przewidzial na gnmcie prawa kamego i prawa Wykroczeii. Z istoty tego rodzaju sankcji (co potwierdzajq zasady doswiadczenia Zyciowego) Wynika, Ze Iqczy sit; z dyskomfortcm, stresem, pozbawieniem kontaktu z rodzinet i najbliiszymi. Juz tylko te okolicznosci  W razie‘ bezpodstawnego pozbawienia Wolnosci  nalcazujq uznaé, Ze doszlo do naruszenia dobra~ osobistego. Natomiast dalej idape nieprawidlowosci jak np. niehumanitarnc traktowanic "czy < zle Warunki panujacce W zakiadzie karnym mogq przemawiaé za. uznanicm, 2':e doszlo do naruszenia innych jeszcze dobr osobistych. Oceny powyiszej nie zmienia fakt, ii powod jest osobau ktora \W1610l<I‘01lI116 przebywala W zakladach kamych. Nie zwalnia to bowiem traktowania jego osoby podmiotowo, przy uwzglqdnieniu przyslugujqcej kaidej jcdnostce niezbywalnej godnosci. Nie sq to zatem przesianki, jakie Wi11I1y‘1T1i6(§ wplyw naocene Zqdan_ia zadoséuczynienia za nanlszenie ddbr osobistych.  Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego S. R. doszedł do niewadliwego wniosku, że działanie S. R. W będącego static fisci pozwanego S. P. pozostawało W kolizji z obowiązującym porządkiem prawnym. Niewątpliwie bowiem powód nie powinien być pozbawionym wolności bez podstawy prawnej W najkrótszym nawet czasie. Zaniechanie zwolnienia osoby osadzonej W zakładzie karnym w przewidzianym ku temu terminie jest niezgodnym z prawem zaniechaniem, gdyż stanowi zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakaz wynikający z normy prawnej. Bezspornie brat pozwanego uiścíł grzywnę, o czym S. R. W ..... .. uzyskał informację ze stosownym wyprzedzeniem czasowym, tak, iż możliwe było zwolnienie powoda z zakładu karnego w przewidzianym ku temu terminie. Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wniosku tego nie może zmieniać opieszałość powoda W uiszczeniu orzeczonej W 2007 roku grzywny czy też uchylanie się od prac społecznie użytecznych. Podobnie trudności natury organizacyjnej czy też zakłócenia w przepływie informacji pomiędzy jednostkami organizacyjnymi S. P. nie mogą pociągać za sobą negatywnych konsekwencji dla osoby pozbawionej wolności. .Test tak bowiem dla rozstrzygnięcia sporu nie miała znaczenia' kwestia zawinienia pozwanego. W świetle ugruntcwanego orzecznictwa Sądu Najwyższego i poglądów doktryny wina nie jest przesłanką odpowiedzialności na podstawie art. 417 kc. Wobec powyższego obiektywne przeszkody, na jakie wskazał pozwany nie niweczą odpowiedzialności .za naruszenie dobra osobistego powoda. ~ __ W ocenie S. 0. nie można natomiast podzielić stanowiska, że powód nie wykazał krzywdy, jakiej doznał na skutek pobytu wzakładzie karnym. Pozbawienie wolności jest najbardziej dolegliwą sankcją-sposób tych, jakie ustawodawca przewidział na gruncie prawa karnego i prawa wykroczeń. Z istoty tego rodzaju sankcji (co potwierdzają zasady doświadczenia życiowego) wynika, że łączy się z dyskomfortem, stresem, pozbawieniem kontaktu z rodziną i najbliższyrni. Już tylko te okoliczności - w razie' bezpodstawnego pozbawienia wolności - nakazują uznać, że doszło do naruszenia dobra osobistego. Natomiast dalej idące nieprawidłowości jak np. niehumanitarne traktowanie 'czy « złe warunki panujące W zakładzie karnym mogą przemawiać za uznaniem, że doszło do naruszenia innych jeszcze dóbr osobistych. Oceny powyższej nie zmienia fakt, iż powód jest osobą, która \wie1okrotnie przebywała w zakładach karnych. Nie zwalnia to bowiem traktowania jego osoby podmiotowe, przy uwzględnieniu przysługującej każdej jednostce niezbywalnej godności. Nie są to zatem przesłanki, jakie winnymieć wpływ naocenę żądania zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. - --- STRONA 8 ---  We Wskazanych Wyzej okolicznosciach odmowa przyznania powodowi zadoséuczynienia pozostawalaby zdaniem S. O. .W sprzecznosci z powszcchnym poczuciem sprawiedliwosci. Dlatego tez rozstrzygniecie S.R. nie mogio sie ostaé. " Jakkolwiek S. O. podzielii.stanoWisko,.ze~za stwierdzone nanlszenie dobr osobistych nalezy sie zadoséuczynicnie, to nie zaaprobowai W pehii Wysokosci tego swiadczenia zqdmiej przez powoda. ' I ' ' . ' Nalezy podkrcsiié, ze ustawodawca zaniechai wskazania w art. 448 kc kryteriow ustalania Wysokosci zadoséuczynienia i'przez posiuzenie sie klauzulq genera1na.‘("suma odpowiednia") pozostawii je uznaniu sqdow. ‘Wyrazenie "odpowiednia suma‘' pozostaje W zwiqzku z tym, ze ze Wzgledu na istotQ1krzywdy'1 nie da sic jej Wyliczyé W sposob scisiy, W przeciwiefistwie do szkody rzeczowej. Przyznanie zadoséuczynienia oraz jego Wysokosé sq zatem pozostawione ocenie Sa_do merytorycznie rozpoznajqcego sprawe, ktory W oparciu o zgromadzony materiat (IOWOdOWydOk01‘l1.lj6 Wszechstronnej analizy okoiicznosci sprawy. Okreslenie Wysokosci zadoséuczynienia Winno byé dokonane z uwzglednieniem Wszelkich indywidualnych okolicznosci majqcych wplyw na rozrniar doznancj szkody. Jego Wysokosé ma przedstawiaé ekonomicznie odczuwalnq Wartosé, jak tez. powinna byé adekwatna. do doznanej lcrzywdy, a jednoczcsnie Wysokosé zadoséuczynienia powirma byé umiarkowana, czyli utrzymana W rozsqdnych granicacih odpowiadaj qcych aktualnym Wanmkom i przccictnej stopie zyciowcj spoleczefistwa. Jak Wskazal Sqd Najwyzszy W Wyroku z dnia 11 kwietnia 2006 roku (I CSK 159.405, Lex nr 371773) przy ocenie, jaka suma jest odpowiednia tytulern zadoséuczynienia za doznanq krzywde spowodowanq naruszeniem dob: osobistych, naiezy micd na uwadze rodzaj dobra, ktore zostaio naruszone oraz charakter, stopiefi nasilenia i czas trwania doznawania przez osobe, ktorcj dobro zostalo naruszone, ujemnych przezyé psychicznych spowodowanych naruszenicm (krzywda). Majqc na uwadze powyzsze Wskazania, S. O. ocenii, ze kwotq adelcwatnq do stwierdzonego naruszenia dobr osobistych i ujemnych konsckwencji dla powoda bcdzie kwota 600 ziotych. Wprawdzie naruszono dobro o szczegolnym znaczeniu, jednakze naruszenie to byio k:rotko1:1Waic, trwaio 3 dni i nie lqczyio sic z zadnymi innymi negatywnymi dzialaniami fiak np. ponizaj ape traktowanie powoda). Prawdqjest jednoczesnie, ze powod nie Wykazai dalej idscych konsekwencji pozbawienia wolnosci W sferze zycia prywatncgo czy rodzinnego. Iego twierdzenia W tym Wzgledzie pozostaiy golosiowne. Przyuwzglediiieniu okolicznosci sprawy zasqdzenie kwoty 9.000 ziotych prowadziioby zatem do niezasadnego Wzbogaccnia powoda. ' - We wskazanych wyżej okolicznościach odmowa przyznania powodowi zadośćuczynienia pozostawałaby zdaniem S. O. .w sprzeczności z powszechnym poczuciem sprawiedliwości. Dlatego też rozstrzygnięcie S.R. nie mogło się ostać. ' Jakkolwiek S. 0. podzielił.stanowisko,.że~za stwierdzone naruszenie dóbr osobistych należy się zadośćuczynienie, to nie zaaprobował w pełni wysokości tego świadczenia żądanej przez powoda. ' ' ' ' , ' Należy podkreślić, że ustawodawca zaniechał wskazania W art. 448 kc kryteriów ustalania wysokości zadośćuczynienia iprzez posłużenie się klauzulą genera1nąt("suma odpowiednia") pozostawił je uznaniu sądów. “Wyrażenie "odpowiednia suma'-' pozostaje w związku z tym, że ze względu na istotę1krzywdy. nie da się jej wyliczyć w sposób ścisły, W przeciwieństwie do szkody rzeczowej. Przyznanie zadośćuczynienia oraz jego wysokość są zatem pozostawione ocenie Sądu merytorycznie rozpoznającego sprawę, który w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy-.dokonuje wszechstronnej analizy okoliczności sprawy. Określenie wysokości zadośćuczynienia winno być dokonane z uwzględnieniem wszelkich indywidualnych okoliczności mających wpływ na rozmiar doznanej szkody. Jego wysokość ma przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, jak też. powinna być adekwatna do doznanej krzywdy, a jednocześnie wysokość zadośćuczynienia powinna być umiarkowana, czyli utrzymana W rozsądnych granicach odpowiadaj ących aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa. J-ak wskazał Sąd Najwyższy. w wyroku z dnia 11 kwietnia 2006 roku (I CSK l59;'O5, Lex nr 371773) przy ocenie, jaka suma jest odpowiednia tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę spowodowana naruszeniem dóbr osobistych, należy mieć na uwadze rodzaj dobra, które zostało naruszone oraz charakter, stopień nasilenia i czas trwania doznawania przez osobę, której dobro zostało naruszone, ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych naruszeniem (krzywda). Mając na uwadze powyższe wskazania, S. O. ocenił, że kwotą adekwatną do stwierdzonego naruszenia dóbr osobistych i ujemnych konsekwencji dla powoda będzie kwota 600 złotych. Wprawdzie naiuszono dobro o szczególnym znaczeniu, jednakże naruszenie to było krótko1:1wałe, trwało 3 dni i nie łączyło się z żadnymi innymi negatywnymi działaniami Üak np. poniżaj ące traktowanie powoda). Prawdąjest jednocześnie, że powód nie wykazał dalej idących konsekwencji pozbawienia wolności W sferze życia prywatnego czy rodzinnego. .Tego twierdzenia w tym względzie pozostały gołosłowne. Przy' uwzględnieniu okoliczności sprawy zasądzenie kwoty 9.000 złotych prowadziłoby zatem do niezasadnego wzbogacenia powoda. ' --- STRONA 9 --- W tym stanie rzeczy S. O. na mocy art. 386 §1 kpc uwzglcdnil apclacje powoda W czcsci, co skutkowaio zmianet zaskarzonego Wyroku poprzez utrzymanie W mocy Wyroku zaoczncgo S.R. W .... . z dnia 14 maja 2010 roku W punkcie I W zakresie kwoty 600 ziotych. W pozostalej czesci apelacje oddalil na podstawie art. 385 kpc. Natomiast o kosztach postepowania odwolawczego S. O. orzekl W oparciu o art. 102 kpc, odstepujqc od obciqzania nimi powoda ze Wzglcdu na charakter dochodzonego roszczenia oraz sytuacje zycioWa.i.maja.tk0Wa‘p0woda. j . W tym stanie rzeczy S. O. na mocy art. 386 §1 kpc uwzględnił apelację powoda w części, co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku poprzez utrzymanie w mocy wyroku zaocznego S.R. W ..._ . z dnia I4 maja 2010 roku W punkcie I W zakresie kwoty 600 złotych. W pozostałej części apelację oddalił na podstawie art. 385 kpc. Natomiast 0 kosztach postępowania odwoławczego S. O. orzekł W oparciu o art. 102 kpc, odstępując od obciążania nimi powoda ze względu na charakter dochodzonego roszczenia oraz sytuację życiowąimajątkowąpowoda. Ą .

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Najwyższy. w wyroku z dnia 11 kwietnia 2006 roku (I CSK l59;'O5#II Ca 90111#art. 417 kc#art. 415 kc#art. 444 kc#art. 445 kc#art. 448 kc.#art. 27 § 1 kw#art. 417 koi#art. 24 kc#art. 448 kc#art. 102 kc#art. 41 ust. 1 K.onstytucji#art. 41 ust. 1 Konstytucji#art. 417 kc.#art. 386 §1 kpc#art. 385 kpc.#art. 102 kpc