Postanowienie II Ca 794/1 1 Uzasadnienie Pozwem z dnia 10 sierpnia 2010

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt: II Ca 794/1 1 Uzasadnienie Pozwem z dnia 10 sierpnia 2010_r.,> m ostatecznie na rozprawie W dniu 10 marca 20111:, powédka Wniosia 0 przywrécenie stanu poprzedniego poprzez Zobowiqzanie pozwanych do naprawienia do dnia 31 grudnia 2011r. betonowego chodnika (zwanego gankiem) o szerokoéci 1 metra i dlugoéci 35 m, znajdujqcego siq; W czoéci ogrodowej nieruchomoéci oraz czqéci ogrodzenia od strony ul. —usuniQtych przez pozwanych bez jej zgody. W uzasadnieniu pozwu powodka Wskaza1a, i2 Wraz Z ozwanymi jest WSp6hN1fl§C1C161kQ nieruchomoéci po1oZonej W_ przy ul. Pozwani zaé bez konsultacji z powodkqi bez jej izgody usunqli czqiéé ogrodzenia i betonowy ganek, pozostajqoe We Wspé1W1asn0éci. Pozwani W odpowiedzi na pozew Wnieé1i 0 oddalenie powodztwa W caioéci. Przyznali, Ze zdemontowali czqéé ogrodzenia i betonowy chodnik (ganek), ktéry znajdoWa1 sic; na prawej czqéci ogrodu, uzytkowanej od 30 lat przez pozwanych. Jeéli zaé chodzi 0 ogrodzenie, to pozwani podnieéli, Ze usunqli go W celu Wykonania dodatkowego Wjazdu na czqéé posesji uzytkowanej przez pozwanych. Nadto Wskazali, Ze zarowno chodnik, ja.k i ogrodzenie zosta1y zaprojektowane, Wykonane i sfinansowane przez pozwanego — bez jakiegokolwiek udziahl poprzedniczki prawnej powédki. Podnieéli takze, Ze nie ingerujqw czqéé nieruchomoéci uzytkowanq przez powédkq. Wyrokiem z dnia 17.03.2011r. Sqd Rejonowy W Gnieinie nakazal pozwanym przywrocenie na przedmiotowej nieruchomoéci stanu zgodnego z prawem poprzez przywrécenie usuniotej czegéci ogrodzenia od u1icy oraz odbudowanie betonowego chodnika szerokoéci jednego metra i dlugoéci trzydziestu piegciu metrow, ktory znajdowal S1Q W czqéci ogrodowej nieruchomoéci W1I61’I’l'11I11€ do dnia 31.12.2011r. W punkcie drugim Sqd Rejonowy kosztami postqpowania obciqZy1 W ca1o§ci pozwanych. Podstawcg rozstrzygnigcia stanowily nastgpujqce ustalenia oraz rozwaiania Sqdu Rejonowego: Sqd I instanoji ustalil, Ze qjest W1aécicie1kq stanowiapego odrcgbnq nieruchomoéé 1oka1u mieszkalnego nr usytuowanego W budynku przy ul. — W dla ktorego Sqd Rejonowy W Gnieinie prowadzi ksiqgq Wieczystq KW Dalej ustalono, Ze 2 W1asnoéciq tego lokalu zwiagany jest udzia1 Wynoszqcy ‘/1 czegéci W prawie Wiasnoéci nieruchomoéci stanowiqcej dzia1kQ nr ' zapisanej W ksiodze Wieczystej KW nr — oraz We Wspéiwlasnoéci czqéci budynku i innych urzqdzefi, ktére nie s1uZquQI1qcmie do uzytku W1aécicie1i poszczegolnych lokali. Jak ustalil Sqd Rejonowy Wiasnoéé lokalu nr‘ Wraz z przynaleznym do niego udzialern W nieruchomoéci Wspolnej, powédka nabyla W drodze umowy darowizny, zawartej W dniu 20 lipca 2009r. pomiqdzy niao a poprzedniq 1 --- STRONA 2 --- Sygnatura akt: II Ca 794/11 W1ascicie1kq~jej babciq. Dalej Said I instancji ustalil, Ze»—i na zasadzie Wspolnoéci ustawowej malzefiskiej, sq Wiascicielami stanowiagzego odr bn ni h osé 1 kalu m' zkalne ‘ b d nk e at eruc om 0 1es go nr usytuowanego W u y u przy u1.— W‘ dla ktorego Sqd Rejonowy W Gnieinie prowadzi ksiege Wieczystq KW nr . Dalej ustalono, Ze z Wiasnosciq tego lokalu zwiqzany jest udz1a1 Wynoszqcy ‘/1 czcgsci W prawie Wiasnosci nierucho1n0scistanoWiape' dziaik nr'oraz We Ws o1W1asn0sci cz sci bud nkui J Q P Q Y innych urzqdzefi, ktére nie s1uZq Wyiapznie do uZ ku Wiascicieli poszczegolnych lokali, zapisanych W ksiedze Wieczystej KW nrb i W toku postepowania przed Sqdem Rejonowym ustalono nadto, Ze ii jstali sie Wiascicielami lokalu nr‘oraz przynaleznego ddniego udzialu W nieruchomosci Wspélnej na mocy umowy darowizny zawartej 19 p§@dzje1fgika 1987 r. pomiedzy nimi, jako obdarowanymi, a jako darczyficami. I P0nadtoISatd I instancji ustalii, Ze Wspoiwiasnosciq — po odiqczeniu lokali n1". i'— objete sq: grunt, stanowiqcy dziaike nr‘ 0 powierzchni 0.1433 ha oraz mury fundamentowe budynkow, mury konstrukcyjne zewnetrzne i Wewnetrzne, éoianki dziaiowe, dach, stropy, trzony kamienne, klatka schodowa Wraz z sieniqi gankiem piwnicznym, pralnia, suszarnia bielizny na strychu, studnia 0 konstrukcji kregowej W pralni, 2 recznq pompqi nieczynnq instalacjqwodociqgowq, armatura kanalizacyjna z przyiqczeniem do sieci miejskiej, pion gléwny instalacji elektrycznej oraz instalacja oswietleniowa We Wspolnych pomieszczeniach, podworze Wraz z Wjazdem do ulicy, ganek od furtki ulicznej do drzwi Wejsciowych, smietnik staly, przesklepiony, parkan od ulicy, piwnica nr ' stanowiacca sklad opalu i piwnica nr.stanoWiapa kotiownie. Zgodnie Z ustaleniami Sqdu I instancji betonowy chodnik 0 szerokosci 1 in i diugosci 35 m, ktory znajdowai sie W czesci ogrodowej nieruchomosci, zostal zbudowany W 1980r. Dalej ustalono, Ze W czerwcu _ 1991r. omiedzy éwczesnymi WS 61W1as',cicielami nieruchomoéci przy u1. W‘ to jest: oraz *—ma1Z0nkami 10 do umownego podzialu nieruchomoéci Wspolnej do W ten sposéb, Ze z prawej czeéci nieruchomosci od ul korzystaé mieli Wiasciciele lokalu nr. zaé z lewej czesci — I Wlascicielka lokalu nr Sqd I instancji ustalii, Ze tego podziaiu, W czeéci ogrodowej nieruchomoéci, przebiegala Wzd1uz1eWeg0 boku betonowego chodnika, przy czym chodnik pozostawal do Wspélnego uzytku, jako dojécie dla Wszystkich wspéiwlaécicieli do dalszej czeéci ogrodu. Do Wspélnego uzytku pozostawaia révmiez pozostala czesé nieruchomoéci tj. tzW. podwérze za i przed domem, Wraz z Wjazdem na posesje. Zgodnie z ustaleniami Sqdu Rejonowego podziai ten obowiqzuje do dnia dzisiejszego i jest respektowany przez obecnq Wiaécicielke lokalu nr _ 2 --- STRONA 3 --- Sygnatura akt: Il Ca 794/ I1 — Dalej ustalono, Ze do dnia Wydania Wyroku Wspoiwiasnosé nieruchomoéci przy ul. nie zostaia zniesiona. Wniosekg —o zniesienie Wspoiwiasnosci tej nieruchomosci zostai oddalony postanowieniem Sadu Rejonowego W Gnieinie Z dnia 8 stycznia 2010 r. Wydanym W sprawie 0 sygnaturze Apelacje Wywiedziona przez nich od tego postanowienia, Sad Okregowy oddalii postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2010r. Sad I instancji ustalii iiadto, Ze na przeiomie 2009 i 2010r. pozwani usuneli czesé ogrodzenia od ul.a na diugoéci 4 m liczae od lewej granicy dziaiki tj. rnetalowy parkan i betonowa podstawe ogrodzenia, W celu Wykonania dodatkowego Wjazdu na nieruchomosé, oraz siuiacy do Wspolnego uiytku betonowy chodnik o szerokoéci 1 m i diugoéoi 35 m, Znajdujacy sie W czesci ogrodowej nieruchomoéci. Jak ustalono pozwani nie ubiegali sie 0 zgode powodki — jako Wspélwiascioielki nieruchomosci  na Wykonanie powyzszych prac i nie uzyskali jej zgody przed przystapieniem do nich. PoWy2szy stan falctyczny Sad Rejonowy ustalii na podstawie zebranego W sprawie i powoianego Wyzej materiaiu dowodowego. Sad I instancji podkreslii, i:'z W znacznej mierze by1 on miedzy stronami bezsporny. Zebrane W sprawie dokumenty urzedowe Sad Rejonowy uznai za Wiarygodne, albowiem — W jego ocenie zostaiy sporzadzone przez Wiaéciwe do tego organy i W granicach kompetencji sporzadzaj aoych je osob, a nadto, Zadna ze stron procesu nie kwestionowaia ioh Wiarygodnosci. Tym samym i Sad Rejonowy nie znalazi podstaw, aby czynié to z urzedu. Za Wiarygodne Sad Rej onowy uznai rowniez dokumenty prywatne ziozone W sprawie, baczac jednak, i2 zgodnie z treécia art. 245 kpc, stanowia one jedynie dowod tego, i2 osoby, ktore je podpisaiy, ziozyiy oswiadczenie 0 tresci zawartej W tych dokumentach. Oceniajao__ zegiiaiiia zarowno _poWodki jak i pozWanych.i Sad I instancji mial na uwadze to, Ze jako osoby bezpoérednio zainteresowane Wynikiem sprawy, mogli oni przedstawiaé okolicznosci sprawy W korzystnym dla siebie éwietle. Tym niemniej Sad Rejonowy daig im W oaioéci Wiare, gdyz jego zdaniem byiy logiczne, konsekwentne i szczere, a Wylaniajacy sie Z nich obraz stanu faktycznego sprawy byl zbiezny z ustalonym przez Sad Rejonowy, W oparciu o pozostaly material doWodoWy. Sad I instancji na Wstepie rozwazafi Wskazai, Ze strony niniejszego procesu Iaczy stosunek Wspolwiasnosoi nieruchomosci poioionej W ul. ktorej Sad Rejonovvy W Gnieinie prowadzi ksiege Wieczysta Dalej Sad Rejonowy zwaiyi, 2e ze Wspéiwlasnoscia mamy do czynienia Wowczas, gdy Wiasnosé tej samej rzeczy przysiuguje niepodzielnie kilku osoiaom (art. 195 kc). Stosunek Wspélwiasnosci charakteiyzuje zatem jednoéé przedmiotu, 3 --- STRONA 4 --- Sygnatura akt: H Ca 794/ 1 1 Wielosé podmiotow i niepodzielnosé Wspolnego prawa. Przy czym niepodzielnosé Wspolnego prawa — jak Wskazal Sad I instancji — polega na tym, Ze kaidy ze Wspoiwiascicieli ma prawo do caiej rzeczy, a Zaden nie ma prawa do jej Wyodrebnionej czeéci fizycznej. Wspolnosé ta istnieje dopéty, dopoki trwa stosunek Wspolwiasnosci. Jak Wskazai Sad Rejonowy stosunek Wspoiwiasnosci nawiazuje sie Z mocy roznorodnych zdarzefi prawnych. Sad I instancji zaznaczyi, Ze W razie Wyodrebnienia Wlasnosci lokali (jak W niniejszej sprawie) Wiascicielowi lokalu przysluguje udziai W nieruchomoéci Wspolnej jako prawo zwiazane Z Wiasnoscia lokali. Sad I instancji Wskazal rowniez, Ze mamy Wowczas do czynienia z tzw. Wspélwiasnoscia przymusowa. Przy czym — jak Wskazai — nie mozna Zadac zniesienia Wspoiwiasnosci nieruchomosci Wspélnej, dopoki trwa odrebna Wiasnosé lokali. Nieruchomosé Wspélna stanowi grunt oraz czesci budynku i urzadzenia, ktére nie shiza Wylacznie do uzytku Wiascicieli lokali (art. 3 ust. 1 i 2 ustawy Z dnia 24 czerwca 1994 1". o Wiasnosci lokali). Dalej Sad Rejonowy zaznaczyi, Ze W stosunkach Wewnetrznych miedzy Wspoiwiaslcicielami, tresé prawa kazdego z nich odpowiada co do zasady treéci prawa Wiasnosci (na ktore skladajasie ius possidendi, ius utendi etfiuendi oraz uis disponendz), z uwzglednieniem specyfiki v\/ynilcajaccej z Wielosci uprawnionych podmiotow. Sad I instancji podkreslii rowniez, Ze zgodnie z brzmieniem przepisu art. 200 kc, kazdy ze Wspoiwiascicieli jest obowiazany do Wspoidziaiania W zarzadzie rzecza Wspolna. Do rozporzadzania rzecza Wspolna oraz do innych czynnosci, ktére przekraczaja zakres zwykiego zarzadu, potrzebna jest zgoda Wszystkich Wspolwiascicieli (art. 199 zd. I kc). Z kolei do czynnosci zwykiego zarzadu rzecza Wspolna niezbedna jest zgoda Wiekszoéci Wspéiwlaécicieli. W braku takiej zgody, kaZdy ze Wspéiwiaécicieli moze Zadaé upowaznienia sadowego do dokonania czynnosci (art. 201 kc). Sad Rejonowy zwrécii rowniez uwage, Ze W myél art. 206 kc, kaidy ze Wspolwiascicieli jest uprawniony do Wspéiposiadania rzeczy Wspélnej oraz do korzystania z niej W takim zakresie, jaki daje sie pogodzié ze WSpéi]Z)OS1&CI8.I11€l'l1 i korzystaniern z rzeczy przez pozostaiych Wspéiwiascicieli. Poiytkia i inne przychody z rzeczy Wspolnej przypadaja Wspoiwlascicielom W stosunku do wielkosci udziaiéw; W takim samym stosunku Wspélwiaéciciele ponosza Wydatki i ciezary zwiazane Z rzecza Wspélna (art. 207 kc). Jak zaznaczyl Sad Rejonowy zasada ta moze jednak u1ec odpowiedniej modyfikacji W sytuacji, gdy dochodzi do dokonania podziaiu rzeczy do korzystania, a Wiec do tzW. podzialu quoad usum. Podziai quoad usum polega na tym, Ze kazdy ze Wspolwiaécicieli otrzymuje do Wyiacznego uzytku fizycznie Wydzielona czesé nieruchomosci i te czesé oddzielnie L1ZyW3.i oddzielnie czerpie z niej pozytki oraz oddzielnie ponosi na nia Wydatki. W tym miej scu Sad Rej onowy wskazai, Ze pomiedzy poprzedniczka prawna powédki a pozwanymi W czerwcu 1991 r. doszio do umownego podziaiu niemchomosci Wspélnej, polozonej przy ul. “(do korzystania. 4 --- STRONA 5 --- Sygnatura akt: II Ca 794/ 11 Zdaniem Sadu I instancji swiadczy o tym dokument W postaci planu podziaiu nieruchomoéci do korzystania datowany na 13 czerwca 1991 r. i QPQITZOHY Podpisami _—Oraz I Q, ktorego tresci Zadna ze stron nie kwestionowaia. aiiiem Sadu I ZY Z3’ Z)’ at Y Q J J J g , mianowicie istniejacy podziai nieruchomosci na czesc prawa — patrzac od ul instancji 0 dokonaniu podzlalu przedmiotowej nieruchomosci quoad usum éwiadc rowniez stan rzec utr muj c si na nie co na‘m11ie' od te o czasu a L_ j — uzytkowana przez pozwanych i lewa — uzytkowana pierwotnie przez a obecnie p1Z6Z powodke W tym rniejscu Sad Rejonowy zwrécii uwage, Ze zawarcie umowy 0 podziai rzeczy Wspolnej do korzystania nie Wymaga dla sWej skutecznosci Zadnej szczegélnej formy, albowiem rodzi skutki Wyiacznie obligacyjne, nie zmieniajac stosunkow Wiasnosciowych. Zatem W ocenie Sadu I instancji umowa zawarta pomiedzy Wspéiwlascicielami przedmiotowej nienlchomosci byia skuteczna. Sad I instancji podkreélii przy tym, Ze prawa i obowiazki Wynikajace Z umowy okreslajacej sposob korzystania 2 rzeczy Wspolnej przez Wspolwiascicieli, sa prawami majatkowymi nie zwiazanymi éciéle z osoba Wspolwiaéciciela, lecz z udziaiem W rzeczy. Roszczenia z nich Wynikaj ace moga byé ujawnione W ksiedze Wieczystej (art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy Z dnia 6 lipca 1982 r. o ksiegach Wieczystych i hipotece), a W braku ujawnienia, odnosza skutek takze Wobec nabywcy, o i1e o nich Wiedziai. Jak podkreélil Sad Rejonowy Wprawdzie W niniejszej sprawie podzial nieruchomosci quoad usum nie zostal ujawniony W dziale III ksiegi wieczystej KW nr jednakze W éwietle przeprowadzonego postepowania dowodowego nie budzilo Watpliwosci Sadu Rejonowego, Ze powédka :0 istnieniu takiego podziaiu Wiedziaia. Jak podai Sad Rej onowy zeznaia ona na rozprawie W dniu 10 marca 2011 r., iz zanim staia sie Wiascicielka lokalu nr‘i Wspolwiascioielka, czesci Wspéinych nieruchomoéci, przyjezdzaia do babci W odwiedziny i Widziaia W jaki sposob nieruchomosé jest przez strony uzytkowana. Sad I instancji zaznaczyl rowniez, Ze po zawarciu umowy darowizny przedmiotowej nieruchomosci, stan posiadania i uzytkowania poszczegolnych czesci nieruchomosci utrzymywai sie W niezmienionej postaci. W ocenie Sadu Rejonowego powodka W dorozumiany sposéb kontynuoWa1a umowe 0 podziai nieruchomosci do korzystania zawarta PIZQZ jej babci? P°Z‘”31‘Ymi Dalej Sad I instancji podai, Ze nie kwestionujac istniejacego na nieruchomosci przy wspodziaiu quoad usum, nalezy jednak podkreslié, i2 otrzymanie do Wyiacznego korzystania i uzywania przez poszczegolnych Wspoiwiascicieli okreslonych czesci nieruchomosci nie niweluje skutkow prawnych Wynikajacych z prawa Wspoiwlasnosci do tej niemchomosci. Sad Rejonowy poWo1a1 sie na norme zawarta W art. 140 kc, zgodnie z ktora Wiasciciel jest Wyiacznie uprawniony do posiadania, korzystania z rzeczy i rozporzadzania rzecza. Wspélwiasnoéé jest odmiana prawa Wiasnoéci. Wynikaja z tego okreélone konsekwencje prawne. 5 --- STRONA 6 --- Sygnatura akt: I1 Ca 794/ 1 1 Przede Wszystkirn Sad Rejonowy podkres1i1, Ze dokonanie podzialu quoad usum nie oznacza zniesienia Wspoiwlasnosci. Jak zaznaczyi Wspélwiasciciele nadal pozostaja W stosunku Wspoiwiasnosci, a dokonany podziai rzeczy Wspolnej nie oznacza likwidacji Wspoiwiasnosci. Jak WSk8.Z8.i dalej Sad I instancji podziai quoad usum oddziahlje W obszarze stosunkow Wewnetrznych Wspolwiascicieli — chodzi o realizacje skutecznego tylko miedzy Wspoiwiascicielami uprawnienia do Wspolposiadania i korzystania z rzeczy Wspolnej. Zdaniem Sadu I instancji nalezy jednak rozgraniczyé sfere korzystania Z rzeczy Wspélnej od sfery zarzadu ta rzecza Wspohia. W ocenie Sadu Rejonowego nie Wolno bowiem utoisamiac korzystania z rzeczy Wspolnej z czynnosciami zarzadu rzecza Wspolna, choéby nawet jak najszerzej pojmowaé sprawowanie zarzadu. Nie Wolno utozsamiaé umownego i sadowego ustalenia sposobu korzystania z rzeczy Wspolnej Z odrebnym zagadnieniem umownego lub sadowego ustalenia zasad Wykonywania zarzadu. Sad Rejonowy zaznaczyi, iz generahiie pojeciem zarzadu mozna objaé dokonywanie Wszelkich czynnoéci 0 charakterze faktycznym, prawnyrn i urzedowym, dotyczacych utrzymania, gospodarowania i rozporzadzania rzecza Wspolna zgodnie z Wola Wspolwiascicieli i W ich Wspolnym interesie, W ramach obowiazujacych przepisow prawa dotyczacych Wykonywania Wiasnosci. Jak podai Sad Rej onowy zarzad rzecza Wspolna obejmuje Zatem W pierwszym rzedzie szereg czynnosci faktycznych jak chociazby ustalenie przeznaczenia rzeczy i jej eksploatacja. Szereg dziaiafi Wspéiwiascicieli W ramach zarzadu rzecza Wspélna ma charakter prawny, np. WyCIZI6I‘Z8.Wi61’li€ lub ubezpieczenie rzeczy. Nie budzi takZe Watpliwosci Sadu I instancji zaliczenie do czynnosci zarzadu dokonywanie przez Wspoiwiascicieli rozporzadzefi rzecza Wspolna (jej zbycie, badi obciazenie). Jak podai dalej Sad I instancji do czynnosci zarzadu przedmiotem Wspolwiasnosci, nalezy zaliczyé czynnosci urzedowe, podejmowane przez Wspoiwiascicieli przed Wiasciwymi organami np. Wystepowanie z Wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziaiu nieruchomosci, czy tez zatwierdzenie Warunkow zabudowy. Majac powyzsze na uwadze, Sad Rejonovvy podkreslii, Ze podziai quoad usum nie ogranicza sfery uprawniefi Wiascicielskich W zakresie zarzadul rzecza wspolna. Jak WS1{&Z8.i podziai quoad usum oznacza jedynie okreslenie sposobu Wspolposiadania i korzystania z rzeczy Wspolnej przysiugujacego kazdemu ze Wspoiwlaécicieli Z mocy art. 206 kc. Jak zaznaczyi Sad Rejonowy W Wyniku dokonanego podzialu Wspoiwlasciciele, pozostajac Wspéiposiadaczami samoistnymi rzeczy Wspélnej, uzyskuja posiadanie zalezne czesci rzeczy. Dalej podkreslil, ze W Zadnym jednak razie nie przysiuguje im Zadne prawo rzeczowe do Wydzielonej czesci rzeczy Wspolnej. Sad I instancji dodai réwniez, Ze dokonanie podziaiu quoad usum oznacza jedynie Wevvnetrzne ,,zorganizoWanie” sposobu korzystania z rzeczy Wspélnej. Dalej podkreslii, Ze kazdy ze Wspéiwiascicieli zachowuje prawo, 0 jakim mowa W art. 209 kc, tj. moze Wykonywaé Wszelkie czynnosci i dochodzié Wszelkich roszczefi, ktore zinierzaja do zachowania Wspélnego prawa i zachowuje prawo zarzadu rzecza Wspolna W granicach okreslonych W art. 199 kc (czynnosci, ktére 6 --- STRONA 7 --- Sygnawra akt: II Ca 794/11 przekraczaja zakres zwykiego zarzadu) i art. 201 kc (czynnosci zwyklego zarzadu rzeczawspoina). Przenoszac powyzsze rozwazania na grunt niniejszej sprawy Sad I instancji pOCi8.1, i2 pomimo istniejacego na przedmiotowej nieruchornosci umownego podzialu jej do korzystania, nie zostaly Wylaczone uprawnienia Wsp61W1ascicie1i odnoszace sie do sfery zarzadu rzecza Wspolna, tj. do podejmowania przez nich istotnych — z punktu Widzenia Wspolnego interesu — decyzji dotyczacych utrzymania, gospodarowania i eksploatacji przedmiotu Wspoiwiasnosci. Zdaniem Sadu I instancji nie budzi Watpliwosci, i2 kwestie podjecia decyzji o urzadzeniu dodatkowego Wjazdu na posesje i rozbiorki W tym celu czeéci ogrodzenia Wraz Z jego betonowa podstawa, a takie usuniecie betonowego chodnika znajduj acego sie W czesci ogrodowej nieruchomoéci, umozliwiajacego dostep do dalszej czesci nieruchornosci i pozostajacego do Wspolnego uzytku, nalezaiy do sfery zarzadu niemchomoscia Wspolna. Jak podai Sad Rejonowy dotyczyiy bowiem eksploatacji i gospodarowania przedmiotem Wspoiwiasnosci. Zdaniem Sadu I instancji nie miaio przy tym znaczenia, Ze zarowno betonowy chodnik jak i usuniety fiagment ogrodzenia, znajdowaiy sie W czesci nieruchomoéci uiytkowanej — W Wyniku podziaiu quoad usum — przez pozwanych. Sad Rejonowy podkreslil raz jeszcze, Ze podziai taki nie ogranicza W Zaden sposéb prawa Wspéiwiascicieli do podejmowania decyzji dotyczacych zarzadu caia niemchomoscia, stanowiaca nadal przedmiot Wspoiwlasnoéci. Zreszta — jak podai Sad Rejonowy — bezspornym byio W sprawie, Ze betonowy chodnik, mimo, iZ znajdowai sie na czesci nieruchornosci, z ktérej korzystali pozwani, by} uzytkowany przez Wszystkich Wspoiwiascicieli. W ocenie Sadu Rejonowego, podjecie decyzji co do usuniecia fragmentu ogrodzenia, W celu urzadzenia W tym miej scu dodatkowego Wj azdu na posesje, a takze usuniecie betonowego chodnika znajdujacego sie W czesci ogrodowej nieruchomosci, ktory miai charakter trwaiej zabudowy (skoro jego usuniecie Wymagaio uzycia pity Wid1oWej i mlota pneumatycznego), przekraczaio zakres zwykiego zarzadu rzecza Wspolna. Zatem jak podai Sad I instancji do ich realizacji konieczna byia zgoda Wszystkich Wsp61W1as':cicie1i (art. 199 kc), a Zatem powédki i pozwanych. Sad Rejonowy podkreslii rowniez, Ze pozostawalo poza sporem, Ze p0ZWani decyzje co do Wykonania powyzszych czynnosci podjeli sami i nie uzyskali koniecznej do ich realizacji zgody drugiej Wspoiwiascicielki — powodki. Said I instancji Wskazai réwniez, Ze pozwani zreszta nie ukrywali faktu, iZ o taka Zg°dQ nawet nie wystepowali, uwazajac, Ze skoro sami zbudowali i — jak twierdzili  rc'>WnieZ sfinansowali budowe ogrodzenia od ul. bQt°11°WQg° chodnika W czesci ogrodowej nieruchomosci, sami rnoga r6W1‘11eiQdecy_dowaé_o ich rozbiorce. Zdaniem Sadu I instancji takie rozumowanie poZWany011 0P1Q1'a1° _$1Q jednak na niezrozumieniu instytucji Wspoiwlasnosci i rzadzacy011 111% Zasfldi Jak rowniez po czesci Wynikaio z faktu, i2 pozwani, ktorzy za1nieszl<E1J?f.I_9I‘Z_Qd1111°I°\f\/Qt nieruchomoéé od ponad 30 lat, uwazaja sie za Wspé1W1asc1c1e11 ,,bardz1ej uprawnionych" do decydowania o niej od p0W<5d1<i 7 --- STRONA 8 --- Sygnatura akt: I1 Ca 794/ 1 1 Sad Rejonowy podkreslii przy tym, i2 Wspoiwiasnosé nieruchomoéci poiozonej W —*przy u1.'—nie zostaia zniesiona, zatem W ocenie Sadu I Instancji pozwani nie maja uprawniefi do Wyiacznego dysponowania Wydzielona czescia nieruchomosci, ktora nadal pozostaje przedmiotem Wspoiwiasnosci. Ponadto — jak podai Sad Rejonowy — nie rnoga zapominac, Ze powodce, mimo i2 jest Wiaécicielka lokalu nr‘i Wspoiwiaécicielka czeéci Wspolnych nieruchomoéci dopiero od 2009 r., przysiuguje ogol praw i obowiazkow zwiazanych ze Wspolwiasnoscia W takim samym rozmiarze jak pozwanym. Sad I instancji podkreslil przy tym, Ze pozwani Winni respektowaé jej prawa i przed przystapieniem do rozbiorki Wspolnego chodnika i ogrodzenia, uzyskaé zgode powodki na dokonanie tych czynnosci. Zreszta Zdaniem Sadu Rejonowego nawet gdyby uznaé, Ze powyzsze czynnoéci nalezaiy do zwykiego zarzadu rzecza Wspolna, to zgodnie z dyspozycja art. 201 kc, do ich podjecia potrzebna byia zgoda Wiekszosci Wspoiwiascicieli, ktorej pozwani nie posiadaja. Zarowno powodka jak i pozwani posiadaja bowiem udzialy We Wspoiwlasnosci nieruchomosci Wynoszace po 1/2 czeéci (tj. po 50 %) i Zadne z nich nie dysponuje koniecznaw tym przypadku Wiekszoscia. Jak Wskazai Sad Rejonowy brak zgody jednego ze Wspéiwiascicieli mogi zostaé zastapiony przez przewidziane tyrni przepisami orzeczenie sadu powszechnego. Jak podkreslii Sad I instancji takiego jednak orzeczenia sadu pozwani réwniez nie uzyskali. Zdaniem Sadu Rejonowego nie budzi Zatem Watpliwoéci, Ze swoim postepowaniem pozwani naruszyli prawo powodki do Wspéidecydowania, Wspéiposiadania i korzystania z przedmiotu Wspc'>1W1asno:§ci. Na marginesie Sad Rejonowy Wskazai, Ze Wystapienie przez powodke z powodztwem o przywrocenie stanu zgodnego 2 prawem nie miaio cech naduzycia prawa o jakim mowa W art. 5 kc. Zdaniem Sadu I instancji uzytek, jaki powédka uczyniia Z przysiugujacego jej prawa Wiasnosci, nie jest bowiem sprzeczny ani ze spoieczno — gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, ani z zasadami Wspoizycia spoiecznego. Sad Rejonowy podkreslii przy tym, Ze powodka swoim zachowaniem W Zaden sposob nie daia pozwanym powodu do pomijarhia jej W czynnosciach dotyczacych zarzadu rzecza Wspélna. Zdaniem Sadu I instancji pozwani natomiast Wyrainie lekcewaza prawo powédki jako Wspoiwiascicielki. Dalej Sad I instancji zaznaczyi, Ze niekwestionowany fakt, Ze pozwani zamieszkuja przedmiotowa nieruchomosé duzo diuzej niZ powédka, Ze byé moze poczynili na niej duzo Wieksze niz ona nakiady, oraz Ze czuja sie z nia bardziej zwiazani, nie powoduje zwiekszenia ich uprawnieii jako Wspoiwiascicieli. Sad Rejonovvy jeszcze raz podkreélii, Ze powodce, mimo miodego Wieku, przysluguje tyle samo praw i obowiazkéw zwiazanych ze Wspoiwlasnoscia, co pozwanym. Powodka nie moie natomiast ponosié negatywnyph konsekwencji diugotrwalego i giebokiego konfliktu, jaki istnieje pomiedzy _P°P1'ZQd1"1i°Zk9t PYPIWHQ P°W9dki IE ore sa siostrami Daiej ‘Sad I instancji zaiznaczyi, Ze bez znaczenia dla niniej szej sprawy byl 1 3 --- STRONA 9 --- Sygnatura akt: II Ca 794/ 1 1 r6WnieZ fakt, iZ dziaika nr ‘ stanowiaca przedmiot Wspoiwiasnosci, jest prgedzielona dziaika nr D zapisana W ksiedze Wieczystej KW nr — ktorej Wspéiwiascicielami sa pozwani i _ Jak Wskazai S d I instanc'i mimo te o arkan od ulic ' I stanowi *1 J g = P Y Wspolwiasnosé powédki i pozwanych, jako czesé Wspoina, pozostaia po wydzieleniu lokali mieszkalnych. Nadto Sad Rejonowy dodai, Ze parkan zostai przez pozwanych zdemontowany na szerokosci 4m patrzac od prawej granicy dziaiki, W tym zas__1_n_i_ejscu znajduje sie czesé dziaiki rm. ktéra stanowi trojkat o boku  od uls ok. 10 m. Jak Wskazai Sad I instancji zdemontowana czesé parkanu znajdowaia sie Zatem W caioéci na dziaice nr ', ktorej Wspoiwiaécicielami sa powédka i pozwani. Dalej Sad Rejonowy podkreslii, Ze jezeli jeden ze Wspéiwiascicieli narusza Wynikajace ze stosunku Wspolwiasnosci uprawnienie drugiego Wiasciciela do korzystania z rzeczy Wspélnej, to Wspoiwiascicielowi, ktorego prawo zostaio dotkniete, przysiuguje — W zaleznosci od rodzaju naruszenia — roszczenie o dopuszczenie do Wspolposiadania lub o przywrécenie stanu zgodnego z prawem i 0 zaniechanie naruszefi Jak zaznaczyi Sad I instancji roszczenie oparte na tej podstawie podlega rozpoznaniu W procesie, albowiem ustawa W tym przypadku nie stanowi inaczej (art. 13 § 1 kpc). Majac na uwadze dotychczasowe rozwaiania Sad Rejonowy, uziiajac poW6dztWo za uzasadnione, nakazai pozwanym przywrécenie na nieruchomosci poioionej Wgrzy u1._stanu zgodnego Z prawem poprzez przywrécenie Lisunietej czesci ogrodzenia od ul. graz odbudowanie betonowego chodnika szerokosci 4 m i diugosci 35 m, ktory znajdowai sie W czesci ogrodowej niemchomosci, W terminie do 31 grudnia 2011 r. O kosztach postepowania Sad Rejonowy orzekl na podstawie art. 98 kpc obciazajac nirni pozwanych W caiosci, jako strone W caiosci przegrywajaca proces (pkt II Wyroku). Powyzszy Wyrok pozwani zaskarzyli W caioéci. Zaskarzonemu Wyrokowi zarzuciliz J 1. Dokonanie niezgodnych Z rzeczywistoscia ustalefi faktyoznych, m.in. przez stwierdzenie, Ze rozebrany przez pozwanych ganek siuzyi do Wspolnego uzytku jako dojécie dla Wszystkich Wspoiwiascicieli do dalszej czesci ogrodu, jak tez, Ze byi trwale z gruntem zwiazany 2. Arbitralnc i uznaniowe zakwalifikowanie ganku jako trwaiej zabudowy, pomimo koniecznego W tym Wypadku jako Wymagajacego Wiadomosci specj alnych zasiegniecia opinii biegiego rzeczoznawcy 3. Nieprawidiowe wyznaczenie terminu koficowego do Wykonania prac do dnia 31 grudnia 2011 roku, poprzez nieuwzglednienie okolicznosci, iZ Wyrok jest nieprawomocny i, Ze nie jest moiliwe ustalenie kiedy to nastapi 4. Przedstawienie biednej oceny faktycznej i prawnej podzialu quoad usum obowiazujacego strony niniejszego postepowania, bo dokonanego z pominieciem tak istotnych faktow, jak to: 9 --- STRONA 10 --- Sygnatura akt: II Ca 794/ 11  z czyjej inicjatywy ganek zostai poiozony na gmncie, przez kogo i na czyj koszt i Wreszcie W jakim zakresie i przez kogo przez caiy okres od jego uiozenia do demontaiu by} Wykorzystywanyg  W odniesieniu do rozebranej czeéci ogrodzenia jako nie uwzgledniajacej Wykonania W tym miejscu za zgoda urzedu miejskiego W _prac zwiazanych z dodatkowym zjazdem niezbednych do dostosowania poziomu posesji z nawierzchniajezdni, a W miejsce ktérej przywrocona zostanie usunieta czesé ogrodzenia W postaci brainy Wjazdowej;  przez uchylenie sie od rozwazenia czy takie ,,WeWnetrzne” na uzytek tylko po1oWy ogrodu Wyodrebnionego W drodze quoad usum jego zaadoptowanie na przejscie Wyiozone plytami, nie stanowiio ty1ko i Wyiacznie jak to uznai Sad oceniajac taki tymczasowy podziai ,,WeWnetrznego zorganizowania” sposobu korzystania Z rzeczy Wspolnej na czesci Wydzielonej do samodzielnego korzystania przez Wylacznie uprawnionych , a upowazniajacego tym samym do samodzielnego decydowania zarowno o samym poiozeniu ganku, jak i poiniej jego demontazu. Wskazujac na poWyZsze zarzuty pozwani Wniesli o ziniane Wyroku przez oddalenie powodztwa W caioéci, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, przy zasadzeniu od powodki na rzecz pozwanych zwrotu kosztow postepowania Wg norm przepisanych. W uzasadnieniu apelujacy podali, Ze Wiasnie to jednostronne, a Wrecz Wybiorcze przedstawienie rozumienia uprawnien Wspoiwiascicieli W ramach art. 206 kc na tle podziaiu quoad usum, W oderwaniu od rea1ic'>W tej konkretnej sprawy, budzi najwieksze zastrzezenia. Apelujacy stwierdzili, Ze Sad przytacza Wiele WyWod6W na tle uprawniefi Wiaécicielskich W zakresie zarzadu rzecza Wspélna, ale jednoczesnie zupeinie pomija to co W judykaturze i doktrynie jest ugruntowanym pogladein, Ze po pierwsze umowa quoad usum rnoze ksztaitowaé stosunki Wzajemne miedzy Wspolwiaécicielami na tie korzystania z rzeczy Wspolnej inaczej niz Wynika to z tresci art. 206 k.c. i Ze postanowienia tej umowy sa Wiazace; i po drugie, Ze umowa quoad usum W zakresie okreélenia zakresu uprawnien Wspoiwiasciciela do wydzielonych jernu wyiacznie czeéci gmntu moze dojsé do skutku r6WnieZ W nastepstwie takiego zachowania sie Wspoiwiascicieii, ktore W danych okolicznosciach nie budzi Watpliwosci co do ujawnionej W ten sposob ich Woli, a Wiec W sposob dorozumiany. W zwiazku z powyzszym Zdaniem skarzacych, Sad Rejonowy powinien ustalié, Ze skoro pozwani poiozyli ganek juz W 1980 roku, do tego jeszcze Wyiacznie We Wiasnym zakresie i na swoj koszt i, Ze sami z niego korzystali, Ze stan ten zostai potwierdzony umowaz 1991 roku i trwai do chwili demontazu to pozwani mieli pelne prawo do zarowno poiozenia ganku na swojej czesci jak i potem do jego demontazu. Zdaniem apelujacych twierdzenie przeciwne oznacza uprzywilejowanie strony powodowej na tle oceny zakresu i charakteru korzystania przez Wspoiwlascicieli Z Wydzielonych im czeéci. 10 I1/I --- STRONA 11 --- Sygnatura akt: II Ca 794/ 1 1 Dalej skarzacy podnieéli, 2e kolejnyrn b}edem interpretacyjnym bgmi ustalenie przez Sad Rejonowy, Ze ganek to trWa}a zabudowa bowiem jak twierdna apelujacy Sad nie posiada W tym Wzgledzie Wiadomoéci specjalnych. Zdaniei. apeiujacych taka kwalifikacja sposobu zabudowy nie moze przesadzaé o stwierdzeniu Ze jej Wykonanie nie pozostaje W Wy}acznej sferze uprawnien jednego ze Wspc'>}W}aécicie1i. Jak podkreslili pozwani W doktrynie i orzecznictwie dominuje poglad, Ze W ramach umowy quad usum moze naWet dojéé do upowaznienia do zabudowania trwa}ym budynkiem Wydzielonych czesci. Ponadto apelujacy dodali, Ze ich Zdaniem jesli na takiej czesci Wsp6}W}aécicie1 dokona} nak}adc'>W to ma prawo do Wyiacznego pobierania Z niej poZytk6W. Jak podkreélili pozwani W tej sprawie chodziio tylko o po}oZenie prowizorycznego i tymczasowego przejécia. Co do oceny charakteru zabudowy ganku pozwani podniesii nadto, Ze pomimo iz do czesci jego demontazu uiyto narzedzi, ale tylko W celu ,,u}atWienia zadania”, to sam zastosowany sposéb rozbiorki nie mog} przesadzaé o kwalifikacji zabudowania jako trWa}e. Zdaniem skarzacych budowle ta mozna by}o z powodzeniem zdemontowaé recznie. Ponadto apelujacy dodali, Ze trudno mowié W przedmiotowej sprawie o trWa}ej budowli skoro nie by}o W tym zakresie Zadnej dokurnentacji ani pozwolenia na budowe. W ocenie skarzacych najwazniejsze W tym przypadku by}o to, Ze ganek jak to Wykaza}a Wizja lokalna i przyzna}a to W jej trakcie sama powédka znajdowa} sic za prowizorycznym rnurkiem, czyli W ca}oéci W czeéci przydzielonej umowa quoad usum pozwanym. Jak podniesli pozwani ganek zosta} przez nich rozebrany bez naruszenia i ingerencji W po}owe powédki. Co do rozbiorki 4 metrow ogrodzenia, pozwani podnieéli Ze Wykonali ja_ po uzyskaniu zgody urzedu miejskiego na Wykonanie dodatkowego zjazdu na posesje, ktéry by} konieczny dla umozliwienia Wjazdu na posesje, bo innego nie ma a takie z uwagi na fakt, Ze usunieta czesé u1eg}a skorodowaniu. Sad Okregowy zwaiy}, co nastepuje ‘ Zdaniem Sadu Okregowego apelacja okazala sie zasadna lecz tylko W czesci. Sad Rejonowy, na podstawie zgromadzonego W sprawie materialu dowodowego, ocenionego bez przekroczenia granic okreslonych trescia art. 233 § 1 kpc dokona} praWid}oWych ustalefi faktycznych, jednak niepraWid}oWo okresli} ich prawne konsekwencje. W ocenie Sadu Okregowego stan faktyczny by} W istocie pomiedzy stronaini postepowania niesporny. Roznica stanowisk stron odnosi}a sie jedynie do kwestii zwiazanych z ocena czy usuniecie przez Wsp6}W}ascicie1i czeéci ogrodzenia oraz Wyburzenie czeéci chodnika na nieruchomosci Wspélnej by}o W realiach przedmiotowej sprawy naruszeniem przez pozwanych uprawnien powodki jako Wsp6}W}ascicie1ki nieruchornosci. 11 --- STRONA 12 --- Sygnatura akt: II Ca 794/ I 1 Nie u1ega}o bowiem Watpliwosci, i2 strony sa Wsp6}W}ascicie1arni nieruchomosci oraz 2e pozwani usuneli W/W elementy znajdujace sie na nieruchomosci Wspélnej. Te okolicznosci byiy W sprawie poza sporem. Sad Okregowy podziela rozwazania prawne Sadu I instancji odnosnie stosunku Wsp6}W}asnosci. Podstawa bowiem Wsp6}W}asnosci nieruchonioéci stron W przedmiotowej sprawie jest umowa ustanowienia odrebnej W}asnosci lokali, przy czym zgodnie Z art. 3 ust. 1 i nast. ustawy z dnia 24.06.1994r. 0 W}asnosci lokali (Dz. U. z 1980 rok, Nr 80, poz. 903) W razie Wyodrebnienia W}asnosci 1oka1i W}ascicieloWi lokalu przys}uguje udzia} W nieruchomosci Wspolnej jako prawo zwiazane z W}asnoscia lokali. Nieruchomoéé Wspélna stanowi grunt oraz czesci budynku i urzadzenia, ktore nie shlia Wy}acznie do uiytku W}ascicieli lokali. Dalej zgodzié sie nalezy za Sadem Rejonowym, Ze zastosowanie znajda przepisy kodeksu cywilnego dotyczace Wsp6}W}asnosci czyli art. 195 kc i nast., zgodnie z ktérymi W}asnosé tej samej rzeczy moie przysiugiwaé niepodzielnie kilku osobom (Wsp6}W}asnosé), przy czym kazdy ze Wsp('>}W}ascicie1i moze rozporzadzaé swoim udzia}em bez zgody pozostalych Wsp6}W}ascicie1i. Jednak art. 199 kc przewiduje, Ze do rozporzadzania rzecza Wspolna oraz do innych czynnosci, ktore przekraczaja zakres zWyk}ego zarzadu, potrzebna jest zgoda Wszystkich Wsp6}W}ascicieli. Zgodnie natomiast Z art. 201 kci nast. do czynnosci zwykiego zarzadu rzecza Wspolna potrzebna jest zgoda Wiekszosci Wsp6}W}ascicie1i. W braku takiej zgody kazdy ze Wspc')}W}ascicie1i moZe Zadaé upowaznienia sadowego do dokonania czynnosci. Je2eli Wiekszosé Wspé}W}ascicie1i postanawia dokonaé czynnosci razaco sprzecznej z zasadami praWid}oWego zarzadu rzecza Wspolna, kazdy z pozostalych Wsp6}W}ascicie1i moze Zadaé rozstrzygniecia przez sad. Wiekszosé Wsp6}W}ascicie1i oblicza sie Wed}ug Wie1kosciudzia}6W. (art. 204 kc) Dalej zaznaczyé nalezy, Ze do czynnosci zWyk}ego zarzadu nalezy za}atWianie biezacych spraw zwiazanych ze zWyk}a eksploatacja i utrzymaniem rzeczy W stanie niepogorszonym W ramach aktualnego jej przeznaczenia. Zatem W granicach zWyk}ego zarzadu mieéci sie bieiace gospodarowanie rzecza, nie pociagajace nadzwyczajnych wydatkow i nie prowadzace do zmiany przeznaczenia rzeczy. Inne czynnosci mieszcza sie zas W kategorii przekraczajacych zakres zWyk}ego zarzadu. Trzeba jednak podkreslié, Ze ocena okreslonej czynnosci nie moze byé abstrakcyjna, trzeba zas uwzgledniaé ca}okszta}t okolicznosci kazdego konkretnego przypadku. Dlatego taka sama czynnosé mo2e byé — W odmiennych okolicznosciach — badi to czynnoscia zWyk}ego zarzadu, badi tez przelqaczajaca zakres zvvyk}ego zarzadu. W doktrynie dominuje poglad, Ze przekraczaja zakres zWyk}ego zarzadu czynnosci rozporzadzenia (zbycia i obciazenia) rzecza Wspolna, zmiana przeznaczenia rzeczy, a nawet utrwalonego sposobu gospodarowania, inwestycje Wspo}W}ascicie1i itp. I2 --- STRONA 13 --- 1» If J Sygnatura akt: II Ca 794/ 11 Dalej zaznaczyé nalezy, Ze zgodnie z art. 206 kc kazdy ze Wspo}w}ascicieli jest uprawniony do Wspoiposiadania rzeczy Wspélnej oraz do korzystania z niej W takim zakresie, jaki daje sie pogodzié ze Wspo}posiadaniem i korzystaniern Z rzeczy przez pozosta}ych Wspolwiascicieli. Jak podkresla sie W orzecznictwie z uwagi na dyspozytywny charakter przepisu art. 206 kc Wspé}W}ascicie1e moga jednak W umowie ustalié takie irmy sposéb korzystania z rzeczy Wspélnej, W szczegolnosci moga dokonaé podziaiu rzeczy Wspolnej do uzywania, tj. Wyodrebnié okreslone jej czesci do Wy}acZnego korzystania przez poszczegélnych Wspo}W}ascicie1i (podziai quoad usum). Wydzielone czesci nie musza scisle odpowiadaé Wielkosci udzia}oW Wspo}W}ascicieli. W Wypadkach objetych zakresem zastosowania art. 206 k.c. nie sposob Wiec W ogole mowié o uprawnieniu Wspo}W}ascicie1i do korzystania z rzeczy Wspolnej W jakichkolwiek czesciach. W Wypadkach zas, W ktorych dokonano podzia}u quoaa’ usum, o uprawnicniu poszczegolnych Wspo}W}ascicie1i do Wy}acznego korzystania z okreslonych czesci rzeczy Wspolnej decyduje jedynie tresé umowy Wspo}W}ascicie1i. (vide Wyrok SN z 27.04.2001r., III 21/99, Lex 52366) W konsekwencji stwierdzié nalezy, Ze o Wy}acznym korzystaniu z okreslonych czesci Wspolnej rzeczy moga zadecydowaé sami Wspo}W}aéciciele W umowie 0 podzia} quoad usum — W takim Wypadku umowa stanowi ir6d}o uprawnienia kaidego ze Wsp6}W}ascicie1i do odrebnego korzystania z okreélonej czesci rzeczy. O zakresie obowiazywania umowy quoad usum Wypowiedzia} sie takze Sad Najwyiszy W uzasadnieniu orzeczenia z dnia 13.02.1981r. (HI CZP 72/80, OSNC 1981/ 1 1/207), W ktorym Sad stwierdzi}, Ze zasada okreélona W art. 206 kc ulega odpowiedniej modyfikacji, gdy dochodzi W drodze umowy miedzy Wspo}W}ascicielami do dokonania podzialu rzeczy do korzystania. Takie stanowisko zaj 21,} r6WnieZ Sad Najwyzszy W uchwale Z dnia 08.02.1980r. (OSNCP 1980, poz. 157) W odniesieniu do korzystania z rzeczy Wspoinej przez Wspo1W}ascicie1i, Wskazujac, Ze podzia} quoad usum polega na tym, Ze kazdy ze Wspo}W}ascicie1i otrzymuje do Wy}acznego uiytku fizycznego Wydzielona czesé nieruchomosci. Kazdy Wiec, jezeli W umowie nie okreslono inaczej, oddzielnie uZyWa swojej czesci i oddzielnie czerpie Z niej pozytki i rownoczeénie W takim teiz zakresie kazdy ze Wsp6}W}ascicie1i, majac fizycznie Wydzielona czeéé ponosi Wszystkie zwiazane z eksploatacja czesci Wydatki. Nadto poWo}aé sie mozna na tresé uzasadniania uchWa}y Sadu Najwyzszego z dnia 13.02.1981r. (III CZP 72/80, OSNC 1981/ 1 1/207), W ktorym Sad stwierdzi}, Ze jesli Wspo}W}asciciele przy zawieraniu umowy W zakresie sposobu korzystania z niemchomosci stanowiacej Wsp6}W}asnoéé godzili sie rowniez na zabudowe, Wspo}W}ascicie1oWi przysiuguje prawo do zabudowy Wydzielonej na jego rzecz czesci bez Wyrazenia zgody przez pozosta}ych Wsp6}W}ascicie1i. Przenoszac powyzsze rozwazania na grunt przedmiotowej sprawy 13 14.11. --- STRONA 14 --- Sygnatura akt: II Ca 794/11 stwierdzié nalezy, Ze dla jej rozstrzygniecia przede Wszystkim naIe2a}o ustalié zakres obowiazuj acej Wsp6}W}ascicieli umowy quoad usum. W powyzszym zakresie Sad Okregowy W pe}ni podziela ustalenia Sadu I instancji polegajace na tym, i2 pomiedzy poprzednimi Wspo}W}ascicie1ami niemchomosci a pozwanymi dosz}o do umownego podzia}u nieruchomosci Wspolnej do uzywania W ten sposob, 2e z prawej czesci nieruchomosci patrzac od ulicy korzystaé mieli pozwani, z 1eWej strony owczesni Wsp6}W}ascicie1e nieruchomosci, przy czym granica podzialu przebiega}a Wzdluz T‘ betonowanego chodnika. Dalej zaznaczyé nalezy, 2e Sad Okregowy uzna} ustalenia Sadu Rejonowego za praWid}oWe, W zakresie W ktérym stwierdzi} on, Ze brama Wjazdowa zdemontowana przeg pozwanych znajduje sie po tej stronie nieruchomosci patrzac od ulicy _ktc'>ra jest uiytkowana Wy}acznie przez pozwanych. Z kolei betonowy chodnik od czasu jego Wybudowania pozostawa} do Wspolnego uzytku, jako dojscie dla Wszystkich Wsp6}W}ascicie1i do dalszej czesci ogrodu aczkoiwiek znajdowai sie W czesci Wydzielonej d1a pozwanych. Tak Wynika jednoznacznie takie z zeznan p0ZW%€g0i# ktory przes}uchiWany na rozprawie poda}: ,,z tego chodnika ' korzystali Wszyscy co chcieli, krewni, znajomi, nie tylko powédka”. Zeznania te W pe}ni korelujatakie Z zeznaniami powodki (vide k. 101). . Tym samym na1eZy Wskazaé, i2 Wbrew twierdzeniom zawartym W I apelacji, strona pozwana nie kWestionoWa}a tego, Ze powodka, a takie jej 1 poprzedniczka prawna korzysta}y z chodnika, przy czym pozwani nie Wyrazali E Zadnych sprzeciwow W tym zakresie. l W konsekwencji zarzuty apelacji odnosnie b}ednego ustalenia stanu 1 faktycznego nie mogaw tej czesci sie ostaé. 1 Odnoszac sie do pozosta}ej czesci zarzutow okreslonych W pkt 4 a takze W ; pkt 2 apelacji zmierzajacych do Wskazania, i2 ustalenia Sadu Rejonowego by}y Y niepraWid}oWe uznaé na1e2y, i2 takZe i one sa nieuprawnione. Sad Rejonowy bowiem jednoznacznie ustalii, i2 tak ow betonowy chodnik jak i ogrodzenie zosta}o Wykonane przez pozwanych i to na ich koszt a W czesci dotyczacej ogrodzenia po otrzymaniu pisma Wskazanego W apelacji. W ocenie Sadu r6WnieZ nie sposob nie uznaé, iz tak ogrodzenia jak i chodnik byly trwale zwiazane z gruntem o czym swiadczy tak ich konstrukcja, jak i funkcja a takze sposob dokonania demontaiu. Tym samym nalezy uznaé, iZ ustalenia Sadu Rej onowego W zakresie stanu ' faktycznie — jak Wyzej juz Wskazano — by}y W pehii praWid}oWe. Dokonujac dalej analizy prawnej Sad Rejonowy stwierdzi} jednakZe, Ze dla rozstrzygniecia sprawy nie mia}o znaczenia czy pozwani zaskarfzone przez powodke czynnosci podejmowali na czesci nieruchomosci Wy}acznie przez siebie uZytkoWanej, czy tez na czesci nieruchomosci uiytkowanej Wspolnie W ramach umowy quad usum bowiem podzia} taki nie ogranicza W zaden sposob sfery uprawnien W}a:§cicielskich W zakresie zarzadu rzecza Wspolna. W ocenie Sadu Okregowego z powyzszateza nie inozna sie zgodzié. 14 --- STRONA 15 --- Sygnatura akt: 1] Ca 794/ 11 Za nietrafne boWiem nalefzy uznaé twierdzenie Sadu Rejonowego, i2 istniejacy na nieruchomosci umowny podzia} do korzystania nie ma znaczenia przy ocenie, Ze czy okreslona czynnosé Wsp6}W}ascicie1a narusza uprawnienie drugiego wsp6}W}ascicie1a do korzystania z rzeczy Wspolnej. Sad Rejonowy W swoich rozwazaniach opar} sie na stwierdzeniu, Ze zarowno usuniecie czesci chodnika, jak i demontaz czesci ogrodzenia stanoWi}y czynnosci przekraczajace zWyk}y zarzad nieruchomoécia Wspoina Wobec czego uzna}, Ze prawo W}asnosci Wsp6}W}ascicie1ki — powodki zosta}o dotkniete bowiem pozwani nie mieli jej zgody na dokonanie tych czynnosci. Doda} nadto, Ze gdyby nawet czynnosci te uznac za czynnosci zWyk}ego zarzadu to i tak pozwani nie dysponowali Wiekszoscia udzialu We Wspo}W}asnosci i rowniei narusza}yby uprawnienia powodki. Sad Okregovvy nie podziela powyiszych rozwazan Sa,_du Rejonowego. Zdaniem Sadu Okregowego W pierwszej kolejnosci rozdzielié na1eZy zaskarzone czynnosci pozwanych bowiem, jak ustalono pierwsza z nich tj. ustmiecie czesci betonowego chodnika podejmowana by}a na czesci nieruchomoéci znaj dujacej sic; W ramach umowy o sposobie korzystania przeznaczonej co prawda do uirytkowania przez pozwanych lecz W rzeczywistoéci — per facta concludenta do Wspélnego uZytku; dmga zaé tj. ustmiecie czesci ogrodzenia pozwani podjeli na czeéci niemchornosci Wy}acznie przez siebie uzywanej W ramach umowy quoad usum. W ocenie Sadu Okregowego, jakkolwiek kwalifikacje czynnosci pozwanych — usuniecia czesci ogrodzenia oraz zdemontowanie chodnika betonowego jako czynnosci przekraczajacych zWyk1y zarzad, na1eZy uznaé za pI‘8.W1diOW30 to W éwietle obowiazujacej strony umowy o sposobie korzystania z nieruchontiosci, pozwani pierwsza z tych czynnosci, jako dokonywana na czesci nieruchomosci pozostajacej do ich Wy}acznego uZytku, mogli podjaé samodzielnie, bez zgody powodki. Czynnosé ta bowiem W sWiet1e kwestii uregulowania sposobu korzystania z rzeczy Wspolnej, W Zaden sposob nie ingeroWa}a W uprawnienie powodki do korzystania z przedmiotu Wspo}W}asnosci, nie dotyczy}a ani czeéci ustalonych W Lunowie jako czesci do wspolnego uzywania, ani te2 czesci nieruchomosci przyznanej umowa do Wy}acznego korzystania powodki. W swietle p0Wo}anego powyzej orzecznictwa Sadu Najwyzszego, nie sposob zgodzié sie z Sadem Rejonowym, Ze ustalenia umowy quoad usum nie niaja Zadnego znaczenia dla czynnosci podejmowanych W ramach zarzadu nieruchomoscia Wspolna. Przeciwnie Z cytowanego WyZ6_j ugruntowanego orzecznictwa Sadu Najwyzszego Wynika, Ze pewne czynnosci Wspo}W}ascicie1 moze podejmowaé samodzielnie, W stosunku do tych czesci rzeczy Wspolnej, z ktorych Wy}acznie korzysta W ramach umowy ustalajacej zakres sposobu korzystania z nierucholnosci. Sad Okregowy stwierdzi} Wiec, Ze skoro usuniete przez pozwanych ogrodzenie znajdoWa}o sie na czesci nieruchomosci uzytkowanej Wy}acznie przez pozwanych, pozwani mieli prawo je usunaé i to bez zgody powodki. 15 --- STRONA 16 --- Sygnatura akt: H Ca 794/11 Sad Okregowy W powyzszym zakresie nie stWierdzi} naruszenia przez pozwanych uprawnien powodki jako Wsp6}W}ascicie1a nieruchomosci, a W konsekwencji podstaw nakazania pozwanym W tym zakresie przywrocenia stanu poprzedniego tj. odbudowania czesci zdemontowanego ogrodzenia. Dalej zaznaczyé nalezy, Ze W pozostalym zakresie apelacja pozwanych nie zas}ugiWa}a na uwzglednienie. Jak praWid}oWo ustali} Sad Rejonowy chodnik usuniety przez pozwanych zgodnie z zawarta umowa quoad usum , ktora zosta}a zmodyfikowana przez faktyczny, ugruntowany W czasie sposob korzystania 2 rzeczy, s}uZy} do uzytku zaréwno pozwanych jak i powodki a takie osob trzecich a W konsekwencji, stanowi on zgodnie z obowiazujaca umowa o sposobie korzystania czeéé Wspohia. W ocenie Sadu Okregowego Sad Rejonowy praWid}oWo zaliczy} czynnosé polegajaca na zdemontowaniu chodnika betonowego po}oZonego W czesci nieruchomosci uznanej za Wspolna za czynnosé przekraczajaca zWyk}y zarzad oraz stwierdzi} W tym zakresie naruszenie uprawnien powodki jako Wsp6}W}ascicie1a. Zreszta jak trafiiie Wskaza} Sad Rejonowy gdyby nawet uznaé ta czynnosé za czynnosé zWyk}ego zarzadu na nieruchomosci Wspolnej to do jej podjecia konieczna by}aby zgodna Wiekszosci Wspo}W}ascicie1i, ktorej pozwani nie maja. Wskazaé takie naleZy, i2 oczywiscie podzia} rzeczy do uzywania nie oznacza takie, i2 kazda czynnosé zarzadcza W zakresie czesci rzeczy przeznaczonej do Wy}acznego uzytkowania przez jedna ze stron, nie wymaga zgody pozosta}ych W Wspo}w}ascicie1i. Decydujace znaczenie ma charakter czynnosci jaka ma mieé miejsce oraz sama rzecz, ktorej czynnosé dotyczy. Jesli bowiem czynnosé miescié sie bedzie W granicach ,,upraWnionego” Wy}acznego korzystania, Wspo}W}asciciel moze jej dokonaé sarnodzielnie, bez zgody pozostaiych Wspo}W}ascicie1i. Jesli zas Wykracza poza te granice zastosowanie znajda normy dotyczace zarzadu rzecza Wspoina oraz regulacje kszta}tujace stosunki pomiedzy Wspé}W}ascicie1ami. Takie te2 stanowisko zaja} Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 10.02.2004 W sprawie IV CK 17/03 Wskazujac, i2 kazdy ze Wsp6}W}aécicie1i moZe podejmowaé samodzielnie pewne czynnosci W stosunku do tych czesci rzeczy, z ktoiych samodzielnie korzysta. Reasuinujac raz jeszcze nalezy wskazaé, iiz W kwestii demontazu czesci ogrodzenia celem utworzenia dodatkowego Wjazdu nie by}o koniecznosci uzyskiwania przez pozwanych zgody powodki. Takie dzia}ania W Zaden bowiern sposob, W swietle zgromadzonego W sprawie n1ateria}u dowodowego, nie ingeruja W sfere W}adztWa powodki i nie naruszaja jej uprawnien. Powodka nie Wykaza}a by zmiana W tym zakresie mia}a WyWo}aé jakiekolwiek negatywne dla niej konsekwencje. Inaczej ma sie rzecz W tej czesci roszczenia, ktora dotyczy owego chodnika. Tu bowiem ze Wskazanych Wyzej poWodc'>W nie ulega Watpliwosci, i2 ingerencja W substancje rzeczy ma Wp}yW na W}adztWo Wykonywane przez powodke a tym samym Winna uzyskaé jej aprobate. Sad Okregowy nie znalaz} nadto podstaw do zmiany orzeczenia Sadu Rejonowego W zakresie terminu do przywrocenia przez pozwanych stanu 16 fig, . --- STRONA 17 --- Sygnatura akt: II Ca 794/11 zgodnego z prawem. Apelujacy podniesli bowiem, Ze termin ten zosta} przez Sad Rejonowy Wyznaczony niepraWid}oWo, gdyz nie jest Wiadomym W jakim dniu uprawomocni sie Wydane W sprawie orzeczenie. W powyzszym zakresie Sad Okregowy uzna}, 2e Wobec uprawomocnienia sie orzeczenia Sadu Rejonowego W dniu Wydania orzeczenia W sprawie W drugiej instancji tj. W dniu 18.10.20l1r. termin ten jest odpowiedni na Wykonanie prac zwiazanych odbudowaniem usunietego przez pozwanych chodnika. Z uwagi na powyisze Sad Okregowy na podstawie art. 386 kpc zmieni} W punkcie pierwszym Wyroku orzeczenie Sadu Rejonowego, W ten sposob, Ze nakaza} pozwanym przywrécenie stanu zgodnego z prawem poprzez odbudowanie betonowego chodnika o szerokosci 1 m i d}ugosci 35 metrow W tenninie do 31.12.20l1r. W pozosta}ym zas zakresie na1e2a}o powodztwo oddalié. W konsekwencji, W punkcie drugim, apelacje na podstawie art. 385 kpc jako bezzasadna oddalono. Wskazaé jedynie Wypada, i2 oddalona ona Winna byé réwniez W zakresie rozstrzygniecia o kosztach postepowania bowiem jakkolwiek W tresci swego orzeczenia Sad Rejonowy obciazy} pozwanych kosztami postepowania to jednak nie zasadzi} z tego tytulu Zadnej kwoty. Skoro Wiec tylko pozwani z}oZyli apelacje W przedmiotowej sprawie W swietle treéci art. 384 kpc orzeczenie W tym zakresie nie mog}o byé zmienione. O kosztach postepowania apelacyjnego orzeczono W punkcie trzecim, na podstawie art. 100 kpc uznajac, Ze apelacja zosta}a oddalona co do kwoty 4.472 z} (Wartosé chodnika brana pod uwage przy ustalaniu przez Sad Rej onowy Wartosci przedmiotu sporu) a uwzgledniona co do kwoty 1.194 z} (Wartoéé ogrodzenia brana pod uwage przy ustalaniu przez Sad Rejonowy Wysokosci Wpisu). W konsekwencji na1eZa}o uznaé, iz apelacja zosta}a uwzgledniona W ‘A czesci a na zasadzona kwote 2232} sk}ada sie Wartosé ‘A czesci Wpisu od apelacji tj. kwota 732} oraz Wartosé ‘A czesci kosztow zastepstwa procesowego czyli kwota 1502} zgodnie z trescia § 6 pkt 4 W zw. 2 § 2 ust. 1 i 2 i § 13.1 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 rbku W sprawie op}at za czynnosci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieop}aconej pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu  Dz. U. nr 163 poz. 1349 z poiniejszymi zmianami I 2 1 //A. Czamecka //1\/I. Wisxgiyvska //SR del. R./'§.é)WQ.I,(