Wyrok II Ca 435/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 sierpnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Ca 435/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 sierpnia 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Adam Cąkała (spr.) Sędziowie: SSO Grzegorz Kowolik SSO Lucyna Baran Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Michocka po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa K. D. przeciwko (...) S.A. w Ł. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 4 stycznia 2018 roku sygn. akt I C 157/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) zasądza od strony pozwanej (...) S.A. w Ł. na rzecz powódki K. D. kwotę 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) zł z odsetkami ustawowymi od dnia 20 września 2013r. do dnia zapłaty oraz kwotę 2.417 (dwa tysiące czterysta siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów procesu, b) oddala powództwo w pozostałym zakresie, c) obciąża stronę pozwaną niezapłaconymi kosztami sądowymi i nakazuje z tego tytułu ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu od pozwanej (...) S.A. w Ł. kwotę 1.959,85 (jeden tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt dziewięć 85/100) zł, --- STRONA 2 --- II. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. w Ł. na rzecz powódki K. D. kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym, III. obciąża stronę pozwaną kosztami opłaty sądowej od apelacji i nakazuje ściągnąć z tego tytułu od strony pozwanej (...) S.A. w Ł. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Opolu kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł. Sygn. akt II Ca 435/18 Uzasadnienie do orzeczenia z dnia 2.08.2018r. poczatektekstu [Przewodniczący 00:00:00.709] Apelacja powódki K. D. zmierzająca do zmiany zaskarżonej części wyroku i zwiększenia zasądzonego zadośćuczynienia o 9.000 złotych z kwoty 16.000 złotych do kwoty 25.000 złotych zasługuje na uwzględnienie w całości, skutkując podwyższeniem spornej kwoty zadośćuczynienia o 9.000 złotych, czyli do wysokości łącznej 25.000 złotych. Sąd I instancji rozstrzygając sprawę dokonał wyczerpujących i prawidłowych ustaleń fatycznych, które Sąd Odwoławczy po myśli artykułu 382 kpc przyjął za własne, jednak wyciągnięte na ich podstawie, na podstawie tych ustaleń wnioski, że w realiach tej sprawy przyznana powódce tytułem zadośćuczynienia kwota 16.000 złotych stanowi sumę odpowiednią i adekwatną do rozmiaru krzywdy doznanej przez powódkę na skutek zdarzenia z 28 czerwca 2013 roku, uznać należało za wadliwe. W ocenie Sądu II instancji zamierzony skutek odniósł podniesiony w apelacji powódki zarzut, że zasądzona na jej rzecz tytułem zadośćuczynienia kwota nie jest adekwatna do rozmiaru wyrządzonej krzywdy i stopnia natężenia cierpień fizycznych i psychicznych naruszając artykuł 445 paragraf 1 kc. Otóż sama wysokość odpowiedniej sumy, której przyznanie przewiduje artykuł 445 paragraf 1 kc należy od rozmiaru, zależy od rozmiaru faktycznie doznanej przez poszkodowaną krzywdy, ustalonej przez Sąd przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy, w tym w szczególności należy mieć na względzie stopień uciążliwości związany z doznanymi przez nią urazami w następstwie przebytego wypadku, a także negatywnych konsekwencji gdy chodzi o sferę psychiczną. Przeprowadzone zatem w tej sprawie postępowanie dowodowe, w tym w szczególności dowody z opinii biegłego sądowego lekarza neurologa i z przesłuchania samej powódki wykazały zdaniem Sądu II Instancji, że zaistniała u K. D. na skutek wypadku krzywda nie została zrekompensowana kwotą przyznaną przez Sąd Rejonowy w wysokości 16.000 złotych przy uwzględnieniu dodatkowo wypłaconej dobrowolnie przez stronę pozwaną kwoty 4.000 złotych. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że powódka doznała obrażeń ciała w postaci wstrząśnienia mózgu, stłuczenia lewego podudzia oraz stwierdzono u niej padaczkę pourazową. Powódka bezpośrednio po zdarzeniu została przewieziona karetką pogotowia do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w K.. Następnie została skierowana na oddział urazowo- ortopedyczny, w którym przebywała przez 7 dni do 4 lipca 2013 roku. Po wypadku powódka musiała zażywać lekarstwa. Mimo zażywanych leków nadal miała problemy z zasypianiem, zawroty głowy, odczuwała dolegliwości bólowe oraz pojawiało się jej drętwienie kończyn. Po wypadku nie mogła również wykonywać czynności takich jak sprzątanie i mycie okna [? 00:02:43.113] . W związku z wypadkiem orzeczono u niej lekki stopień niepełnosprawności. Nie ulega także wątpliwości, że w następstwie wypadku powódka cierpi także z uwagi na wystąpienie dyskomfortu życia codziennego. Do dnia dzisiejszego przyjmuje leki typu V. 500 i L. [? 00:02:59.851] --- STRONA 3 --- 100. Trzeba podkreślić też, że powódka jest młodą, kilkunastoletnią osobą, doznane przez nią obrażenia miały również wymiar osobisty, gdyż spowodowały zmianę jej dotychczasowego trybu życia. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego powódka nie była w stanie realizować prawidłowo obowiązku szkolnego, dlatego orzeczono indywidualny tok nauczania w gimnazjum. Musiała zrezygnować ze swoich planów co do nauki przyszłego zawodu oraz zrezygnowała z aktywnych form spędzania wolnego czasu. Zaprzestała uprawiania sportu, biegania, gry w piłkę, uczestniczenia w zawodach. Musiała również zaniechać uczestniczenia w ochotniczej straży pożarnej oraz zawodach strażackich. Domaganie się w procesie ponad już wypłacone wspomniane 4.000 złotych zapłaty kwoty zadośćuczynienia w wysokości 25.000 złotych wynika zdaniem Sądu Odwoławczego również z okoliczności wypadku, w którym uczestniczyła powódka, kiedy to będąc przypadkowym przechodniem spadł na nią niezidentyfikowany przedmiot z rusztowania budowlanego, rozstawionego na chodniku przy ścianie budynku, w następstwie zahaczenia rusztowania przez samochód ciężarowy i w ten sposób nie mając w istocie wpływu na przebieg zdarzenia doznała niebezpiecznego obrażenia głowy, skutkującego hospitalizacją i dalszym leczeniem bardzo młodej osoby. Nie ulega również wątpliwości, że sam udział w wypadku, transport karetką pogotowia, konieczność podjęcia leczenia szpitalnego i farmakologicznego przełożył się także na negatywne przeżycia psychiczne powódki związane z bólem, stresem i złym samopoczuciem. I chociaż wysokość uszczerbku na zdrowiu nie może być przyjmowana jako jedyna przesłanka ustalania wysokości zadośćuczynienia, bo zadośćuczynienie stanowi rekompensatę za doznany ból, krzywdę i cierpienie, konieczność leczenia i rehabilitacja, a więc [? 00:04:44.565] czynniki subiektywne i niewymierne, to jednak stwierdzone u powódki w wyniku wypadku przez biegłego neurologa ostatecznie 10-procentowy trwały uszczerbku na zdrowiu przy przyjęciu rekompensaty za taki jeden procent takiego uszczerbku zdaniem składu orzekającego w tej sprawie w wysokości około 3.000 złotych uprawniał do zwiększenia należnego poszkodowanej apelantce zadośćuczynienia o sumę 9.000 złotych, czyli łącznie do wysokości 25.000 złotych. Mając zatem powyższe na uwadze, na względzie, Sąd Okręgowy uznając apelację powódki za uzasadnioną w całości na podstawie artykułu 386 paragraf 1 kpc zmienił zaskarżony wyrok orzekając jak w punkcie 1A wyroku drugoinstancyjnego zasądzając ostatecznie na rzecz powódki od strony pozwanej tytułem zadośćuczynienia kwotę 25.000 złotych. Wydanie na korzyść powódki reformatoryjnego rozstrzygnięcia uwzględniającego żądanie pozwu wobec strony pozwanej, szczególnie co do zasady uzasadnia także zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie kosztów pierwszoinstancyjnych. Zdaniem Sądu Okręgowego zaistnienia przesłanki przewidziane w zdaniu drugim artykułu 100 kpc, uzasadniające zwrot powódce, która przecież przy ocennym [? 00:05:50.614] charakterze roszczenia o zadośćuczynienie wykazała słuszność zgłoszonego roszczenia, nie tylko co do zasady, ale również w zakresie około 81 procent całego zgłoszonego w pozwie żądania, całych należnych jej w sprawie kosztów procesu. Stąd także w punkcie 1A na zasądzoną na rzecz powódki od strony pozwanej kwotę składają się całe należne jej koszty zastępstwa prawnego dla jej pełnomocnika w kwocie 2.417 złotych mieszczące się w granicach stawki minimalnej wynikającej z paragrafu 6 punkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłaty za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Z kolei zwiększenie w punkcie 1C wyroku drugoinstancyjnego kwoty kosztów sądowych, od uiszczenia których skarżąca powódka została zwolniona w całości obciążającej przegrywającą stronę pozwaną na podstawie przywołanego już artykułu 100 zdanie drugie kpc, z kwoty ustalonej w punkcie 3 wyroku 1.129 złotych 93 grosze do sumy 1.959 złotych 85 groszy uzasadnia wobec podwyższenia orzeczeniem sądowym należnego powódce zadośćuczynienia o 9.000 złotych artykuł 113 ustęp 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Na tę kwotę składa się po uwzględnieniu wpłaconej przez zakład ubezpieczeń --- STRONA 4 --- zaliczki na wynagrodzenie biegłych w wysokości 600 złotych, opłata sądowa w wysokości 1.250 złotych naliczona od uwzględnionej części powództwa w wysokości 25.000 oraz nie mające pokrycia w uiszczonej zaliczce wynagrodzenia dla biegłych psychologa, chirurga i uzupełniającej neurologa odpowiednio w kwotach 293 złote 19 groszy, 222 złote 32 grosze i 194 złote 34 grosze. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym zawarte w punkcie drugim wyroku drugoinstancyjnego wobec uwzględnienia żądania apelującej powódki w całości uzasadnia zasada odpowiedzialności za wynik sprawy wynikająca z artykułu 98 kpc, który znajduje odpowiednie zastosowanie w myśl artykułu 391 kpc, a na zasądzoną z tego tytułu na rzecz powódki od strony pozwanej kwotę składają się koszty zastępstwa prawnego dla jej pełnomocnika w kwocie 900 złotych, mieszczące się w granicach stawki minimalnej wynikającej z paragrafu 2 punkt 4 w związku z paragrafem 10 ustęp 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 roku. Analogicznie jak w przypadku kosztów pierwszoinstancyjnych wobec zwolnienia w całości od kosztów sądowych powódki strona pozwana, jako strona przegrywająca również etap postępowania apelacyjnego na podstawie artykułu 113 paragraf, ustęp 1 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych została obciążona opłatą od apelacji w wysokości 450 złotych w punkcie trzecim wyroku drugoinstancyjnego, od uiszczenia której opłaty skarżąca, apelująca ... [koniec części 00:08:52.510]