Wyrok II Ca 386/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu II

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Ca 386/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2018 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Paweł Mehl Sędziowie: SO Romuald Suhs SO Joanna Mościcka-Mazurek (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Violetta Szum po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa M. T. przeciwko (...) Towarzystwu (...) z siedzibą w W. o zapłatę i ustalenie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 7 grudnia 2017 roku sygn. akt I C 983/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) zasądza od pozwanego (...) Towarzystwa (...) z siedzibą w W. na rzecz powoda M. T. kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł wraz z odsetkami ustawowymi od 10.07.2015r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.490 (jeden tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.200 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego, b) oddala powództwo w pozostałym zakresie, II. --- STRONA 2 --- oddala apelację w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 540 (pięćset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt II Ca 386/18 Uzasadnienie do orzeczenia z dnia 5.07.2018r. poczatektekstu [Przewodnicząca 00:00:00.319] Apelacja powoda w ocenie Sądu odwoławczego zasługuje na uwzględnienie w części, stąd też na podstawie artykułu 386 paragraf 1 Kodeksu postępowania cywilnego doszło do zmiany zaskarżonego wyroku i zasądzenia na rzecz powoda dalszego zadośćuczynienia w wysokości 1.800 złotych. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd Rejonowy dokonał w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych, zebrany materiał dowodowy został oceniony zgodnie z zasadami wynikającymi z treści artykułu 233 paragraf 1 Kodeksu postępowania cywilnego, nie sposób zaakceptować poglądów apelującego, że ocena ta jest niepełna, nieprawidłowa. Sąd ten w oparciu o wszystkie dowody, którymi dysponował, opinię biegłego, dokumentację medyczną, zeznania powoda ustalił, że powód doznał urazu skrętnego kręgosłupa na odcinku szyjnym, stłuczenia klatki piersiowej, dolegliwości bólowe związane z tymi urazami odczuwał przez okres około 2 tygodni, zaopatrzony był też powód w kołnierz ortopedyczny, który musiał w tym okresie nosić i niewątpliwie, co wynika też z ustaleń Sądu Rejonowego dolegliwości bólowe były na tyle intensywne, że mimo młodego wieku i dobrej kondycji fizycznej powód korzystał z leków przeciwbólowych. Niemniej jednak mimo takich prawidłowych ustaleń faktycznych Sąd Rejonowy w ocenie Sądu odwoławczego z naruszeniem zasad wynikających z artykułu 445 paragraf 1 Kodeksu cywilnego wadliwie przyjął, że zadośćuczynieniem odpowiednio rekompensującym taką krzywdę i takie dolegliwości będzie zadośćuczynienie w wysokości 1.200 złotych, a więc w kwocie wypłaconej przez pozwanego w ramach postępowania likwidacyjnego. W ocenie Sądu odwoławczego odpowiednim zadośćuczynieniem powinna być kwota 3.000 złotych, co oznacza konieczność zmiany wyroku i zasądzenia brakującej kwoty 1.800 złotych. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym już poglądem orzecznictwa sądów powszechnych, jak i też aprobowanym przez Sąd Najwyższy ingerencja sądu odwoławczego w wysokość zasądzonego przez Sąd I instancji zadośćuczynienia możliwa jest jedynie wówczas, gdy przyznane zadośćuczynienie jest rażąco zaniżone, bądź rażąco wygórowane. Tak jest też w tej sprawie, w ocenie Sądu odwoławczego kwota 1.200 złotych, która została zaakceptowana przez Sąd Rejonowy jest kwotą nieadekwatną do doznanych przez powoda dolegliwości i cierpień natury psychicznej, aczkolwiek uraz powoda i to trzeba podkreślić nie pociągnął za sobą trwałych skutków przyjąć należało, że z uwagi na odczuwane przez powoda dolegliwości, okres ich trwania zadośćuczynienie spełniające wymogi odpowiedniości zgodnie z artykułem 445 paragraf 1 Kodeksu cywilnego powinno być ustalone na pułapie łącznym w wysokości 3.000 złotych. Przyznana kwota jest kwotą taką, która powinna zrekompensować powodowi krzywdę, której doznał w wyniku wypadku. Powód jest osobą młodą, wysokość przyznanego zadośćuczynienia oscyluje w granicach mniej więcej średniego wynagrodzenia netto i z pewnością pieniądze tego rzędu będą w stanie uczynić zadość tym cierpieniom, których doznał powód w związku z wypadkiem. Jeżeli chodzi natomiast o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów przed Sądem I instancji, to podstawę prawną stanowi artykuł 100 zdanie 2 Kodeksu postępowania cywilnego. Zasądzone zostały kwoty uwzględniając wartość zasądzonej przez Sąd kwoty 1.800 złotych od tej wartości wygranej, a więc opłata w wysokości 90 złotych, poniesione przez powoda wydatki w wysokości 200 złotych i odpowiednie w tym przedziale kwotowym koszty zastępstwa prawnego w wysokości 1.200 złotych, bo zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku. Jeżeli natomiast chodzi o koszty postępowania apelacyjnego, to również ta sama zasada, artykuł 100 zdanie 2 Kodeksu postępowania cywilnego został zastosowany, w związku z artykułem 108 kpc, tyle, że koszty te wynoszą odpowiednio 90 złotych tytułem opłaty sądowej od apelacji i koszty zastępstwa prawnego w wysokości 450 złotych na podstawie paragrafu 2 punktu 3, w związku z paragrafem 10 ustęp 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, ale już z 3 października 2016 rok... [koniec części 00:05:06.074]