Postanowienie II Ca 123/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2019 roku Sąd Okręgowy w Opolu I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II Ca 123/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2019 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wioletta Chorązka Sędziowie: SO Ryszard Kądziela SO Lidia Sowińska-Ludewicz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Violetta Szum po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2019 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa Z. S. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w S. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 12 października 2018 roku sygn. akt I C 696/18 1. oddala apelację, 2. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w S. na rzecz powoda Z. S. kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Sygn. akt II Ca 123/19 --- STRONA 2 --- Uzasadnienie do wyroku z dnia 11 lipca 2019 roku Zaskarżonym wyrokiem z 12 października 2018 r. w sprawie I C 696/16 Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu uwzględnił częściowo żądanie powoda Z. S. skierowane wobec ubezpieczyciela (...) SA w S. o zapłatę zadośćuczynienia, przy czym uwzględnił żądanie pozwu do kwoty 18.000 zł z ustawowymi odsetkami od 16 października 2012 r., a oddalił powództwo w pozostałej części, bowiem powód domagał się znacznie wyższego zadośćuczynienia, jak również oddalone zostało powództwo o odszkodowanie wobec niewykazania w tej część żądania. Jeśli chodzi o koszty, to Sąd zniósł koszty postępowania wzajemnie między stronami, również rozstrzygnął w przedmiocie brakującej części kosztów poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa. Z tym rozstrzygnięciem nie zgodziła się strona pozwana, która zaskarżyła wyrok w pkt. 1, to znaczy w zakresie uwzględniającym roszczenie powoda do kwoty 12.000 zł oraz postanowienie o kosztach zawarte w powyższym wyroku. Jako zarzut zostało wskazane naruszenie prawa materialnego art. 445 par. 1 Kodeksu cywilnego i w związku z powyższym strona pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku przez zastąpienie zasądzonej kwoty 18.000 kwotą 6.000, jak również zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje. W odpowiedzi na apelację strona powodowa wnosiła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z całokształtem materiału zgromadzonego przez Sąd I instancji, jak również z zarzutem apelacji uznał, że apelacja strony pozwanej nie jest zasadna, bowiem Sąd Rejonowy poczynił w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, właściwie je ocenił, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów i zarzut apelacji sprowadzający się do wytknięcia naruszenia art. 445 Kodeksu cywilnego nie został należycie wykazany, bowiem Sąd Rejonowy sposób rozważny i odpowiadający treści art. 445 kc ocenił rozmiar krzywdy doznanej przez powoda, w wyniku wypadku spowodowanego przez sprawcę ubezpieczonego u pozwanego ubezpieczyciela, a ocena, której odbiciem jest ustalenie odpowiedniego rozmiaru zadośćuczynienia znajduje odzwierciedlenie w realiach przedmiotowej sprawy. Sąd Rejonowy zasadnie wziął pod uwagę zakres obrażeń, jakich doznał powód, związanych z urazem ręki i wynikające z tego długotrwałe cierpienia fizyczne, w szczególności dolegliwości bólowe, a także psychiczne objawiające się zaburzeniami adaptacyjnymi i depresyjno-lękowymi. Nie bez znaczenia jest okoliczność poddania się przez powoda, jest okoliczność, że powód był zmuszony poddać się dwukrotnie hospitalizacji i zabiegom chirurgicznym związanych, związanym najpierw z koniecznością zaopatrzenia ortopedycznego, a po kilku miesiącach z usunięciem szyny i ciał obcych z ręki. Powód doznał sześcioprocentowego uszczerbku na zdrowiu, który utrudnia mu wykonywanie dotychczasowej pracy, gdyż palce prawej ręki nie odzyskały pełnej sprawności. Doznany uraz pozostawił również blizny na ręce. Powód musiał zmienić swoje plany życiowe i przez dłuższy czas korzystać z rehabilitacji i codziennej pomocy w podstawowych czynnościach życiowych. W kontekście powyższych obciążeń, których doznał powód na skutek urazu ręki nie sposób przyjąć, że łączny wymiar zadośćuczynienia w kwocie 30.000 zł został rażąco zawyżony przy ustalonym oderwaniu od realiów sprawy, a jedynie takie stwierdzenie w świetle art. 445 par. 1 Kodeksu cywilnego i dotychczasowego orzecznictwa sądów powszechnych uprawniałby do ingerowania przez Sąd Odwoławczy w treść zaskarżonego wyroku. Z uwagi na brak zasadności zarzutów i wniosków apelacji podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 385 Kodeksu postępowania cywilnego. Niezasadne również z uwagi na wynik postępowania przed Sądem I instancji było kwestionowanie orzeczenia o kosztach postępowania przed Sądem Rejonowym opartego na treści art. 100 kpc, co do którego apelujący zresztą nie sformułował żadnych zarzutów. Natomiast mając na uwadze wynik postępowania odwoławczego wartość przedmiotu zaskarżenia oraz wniosek strony przeciwnej zgłoszony w odpowiedzi na apelację i treść art. 98 par. 1 Kodeksu postępowania cywilnego należało obciążyć stronę pozwaną kosztami zastępstwa prawnego powoda, których wysokość ustalono na podstawie par. 2 pkt. 5 w związku z par. 10 ust. 1 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 265).