Postanowienie II C l60f11

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II C l60f11 _ ' Na: '1**\‘>‘~' ' W" ' ° d°51?p‘e do 1r" . .%%u1I‘@i' ’*"3z9°mZm w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ . Dnia 28 listopada 2012 roku .=..2v.m\ N I Sqd Okrqgowy W Warszawie  II W}/dzia1 Cywilny W sklaclzie:  “M Mmmam Przewodniczaccy: SSO Malgorzata Mqczkowska Protokolantr sekr. sqd. Bozena.1\/Iajewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powodztwa U. K. przeciwko Skarbowi Pafxstwa — Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o zaplatq * . I. oddala powodztwo; ll. zasqdza od U. K. na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotq 7.200 (siedem tysiqcy dwieécie} z1oty::h, tytuiem zwrotu kosztow zastqpstwa procesowego. SSO Malgorzata Mqczkowska Sygn. akt: II C 160/11 UZASADNIENIE . Powodka U. K. pozwem z dnia 17 lutego 2011 r. wniosla 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Wojewocly (...) kwoty nie mnicj szej niz 13.415000 z1. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zaplaty, tytuham odszkodowania za szkodq rzeczyv»"ista. wyrzqdzonq przez wydanie " wadliwego orzeozenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia 21 maja 1956 r., utrzymanego w mocy decyzjqMi11istra Gospodarki Komunalnej z dnia 11 grudnia 1959 r. 0 odmowie przyznania prawa wiasnoéci czasowej do gruntu nicruchomoéoi polozonej przy ul. (...) W W., oznaozonego hip. 111" (...), to jest w ozqéci obejmujapej obeonie dzialkq ewidencyjnegnr (...) z 0bI'QbI1(...) 0 powierzchni 935 m2 w kwocie nie mniej szej niz 8.415.000 21. i w czqéci obejmujapej obecnie dzialkq ewidencyjnq r1r (...) z obrobu (...) 0 lqcznej powierzchni 1.945 m 2 W kwocie nie mniejszej niz 5.000.000 z1., ktolych niewaznosié zostala stwierdzona decyzjq Ministra Budownictwa z dnia 13 czerwca 2007 1".  Dochodzona kwota stanowi wartoéé prawa uzytkowania wieczystego do nieruchomoéci stanowiqcej obecnio dzialkq ewidencyjnqnr (...) z obrqbu (...) o powierzchni 935 m2 oraz roznice; wa.rtos'.ci w prawie uzytkowania wieczystego do nieruchomoéci stanowiapej obecnie dzia1kQ ewidencyjnemr (...) z obrqbu (...) o lqcznej powierzchni 1.945 m 2, ktéra zostala zwrocona bylej w1aécicie1ce,_ale ktora stracilza na wartoéci z powodu niemozliwoéci jej zabudowy. Powodka jest nastopczyniq prammz1 bylych wlaécicieli nieruchomoéci ii wywodzi swojq szkodq z wydanej z razqcym naruszeniem prawa decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia 21 maja 1956 r. Qozew — k. I8, stanowisko powédki w toku procesu — la 123126, 198200, 239246, 333, 350356). ’ Pismem zlozonym na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 1'. jako zaiqcznik do protoko1u powodka rozszerzyla powodztwo wnoszag: o zasqdzenie najej rzecz odnpozwanego kwoty 16.693.622 Z1. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zaplaty. Przy czyrn odnoénie dzialki ewidenoyjnej nr (...) wnosila o zasqdzenie kwoty 6.564.047 z1., zaé odnoénie dzialek nr (...) kwoty 10.129575 21. Zmiana powodztwa zostala uzasadniona wyliczeniami dokonanymi przez bieglego W opinii wykonanej WtO1(I1 sprawy Qvismo — k. 3713 72). --- STRONA 2 --- Postaziowieiaiem z dnia 6 czerwca 2011 r. Sqd ustaiii, ze wiasciwqj ednostkq organizacyjjnq do reprezentowania pozwanego Skarbu Pafistwa. W niniejszej sprawie jest Minister Infrastruktury, obecnie po przeksztaiceniach: Minister Transportu, Budownictwai Gospodarki Morskiej Qaostanowienie — k. I 42) Pozwany Skarb Pafistwa  Wojewoda (...) (a nastepnie: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki'Morskiej) Wniosi o oddalenie powédztwa W caioéci, podnoszqc zarzut przedawnienia calego roszczenia, a W szczegolnoéci dotyczapego zapialy odszkodowania za dziaike eWidencyjna.n_r (...) o powierzchni 1.386 m wskazujqc, ze Wniosek o zawezwanie do proby ugodowej nie dotyczyi tej dziaiki. Ponadto pozwany wskazai, ze ewentualne odszkodowanie powinno byé pomniej szone o Wartosé robot rozbiorkowo — zabezpieczaj qcych dokonanych ze érodkow Skarbu Pafistwa. Pozwany podniosi zarzut braku zwiqzku przyczynowego pomiedzy szkodqa orzeczeniem administracyj nym, gdyz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 marca 1958 1'. o zasadach i trybie wywlaszczania nieruchomoéci, obowiqzuj qcej W chwili wydawania ostatecznej decyzji 0 odmowie przyznania prawa Wlasnosci czasowej , organ mog1 odméwié ustanowienia prawa wiasnosci czasowej, gdy nieruchomosé byia niezbedna na cele publiczne. W niniejszej sprawie istnialy podstawy do wywlaszczenia poprzednikow prawnych powodki. Ponadto pozwany wskazai, ze zrodiem ewentuainej szkody nie byly decyzje odmawiaj gee przyznania prawa wiasnosci czasowej, ale deoyzja lokalizacyjna dotyczapa budowy szkoiy, ktora zostaia wydana przed VVy(13.I118II'1 ostatecznej decyzji o odmowie ustanowienia prawa Wiasnosci czasowej. Pozwany podniosi, Ze powédka nie Wyczerpaia trybu zaoferowania nieruchomosci zarniennej (odpowiedé napozew — /c 95I 03, 158] 7], stanowisko pozwanego w tokuprocesu  k. J30135, 341347). Sqd ustalii nastepujqcy stan faktyczny: Wiasnoéé niemchomosci oznaczonej hip. nr (...), polozonej przy ul. (...) W W. przysiugiwaia S. i II. maizonkom P. W rownych czesciach l'l18p0C1Z161I].16. Nicruchomosé jest poiozona na obszarze obj etym dziaianiem dekretu (...), czyli dekretu z dnia 26 pazdziemika 1945 r. o wiasnosci i uzytkowaniu gruntow na obszarze W. /Dz. U. N1‘ 50, poz. 279! (za§wz'aa'czem'e z dnia 5 gmdnia 194 7 r. — k 213). Spadek po S. P., zmariym W dniu 5 sierpnia 1944 r., nabyia corka B. L. W caiosci (postanowienie Sqdu Rejonowego (...) w Warszawie  H Wydzial Cywifny z dnia 6 czerwca 1991 r., sygn. akt: H Ns I389/91  k. 13). Spadek po H. P., zmariej W dniu 21 czerwca 1975 1'., nabyla corka B. L. W eaioéci @20stdn0wiem'e_Sqdu Rejonowego 61])w Warszawie — I] Wydziai Cywilnyz dnia 6 czerwca 199] r., sygn. ak1‘:HNs 1389/91  k. I 3). Spadek po B. M. L., zmariej W dniu 23 lipca 2006 1"., nabyla corka U. K. W caloéci Qvostarzowienie Sqdu Rejonowego (H) w Warszawie ~XV] Wydziai Cywilny Z dnia 3 paédziernika 2006 r., sygn. akt: XVI Ns ' 545/06 — la I4). W dniu 16 grudnia 1947 1'. H. P. — dotychczasowa Wlascicielka ziozyia Wniosek 0 przyznanie prawa wiasnoéci czasowej do przedmiotowej nieruchomosci, na podstawie art. '7 dektetu z dnia 26 pazdziernika ' 1945 r. o Wiasnosci i uzytkowaniu gruntow na obszarze W. (wniosek — k. 215). . Orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej W(...) z dnia 21 maja 1956 r. odmowiono S. i H. maizonkom P. ustanowienia prawa Wlasnoéci czasowej do nieruchomoéci przy ul. (...) W W., hip. nr (...), shwierdzajqc, ze Wszystkie budynki znajduj age sie na powyzszym gruncie przesziy na wiasnosé Skarbu Palistwa, uzasadniaj do odmowe przeznaczeniem terenu W planie zagospodarowania przestrzeimego pod budownietwo mieszkaniowe W zarzqdzie pafistwowym (orzeczenie — k. I5). Decyzjez dnia 10 grudnia 1959 r. Ministerstwo Gospodarki Komunalnej zatwierdziio orzeczenie Prezydium Rady Narodowej W W. z dnia 21 maja. 1956 r. o odmowie przyznania prawa Wlasnosciezasowej do nieruchomoéei przy ul. (...) W W., uzasadniaj ap to faktem, ze przedmiotowy grunt jest przeznaczony W planie zagospodarowania pod inwestycje realizowane przez pafistwo (budowa szkoiy) i daisze korzystanie z gruntu przez clotychczasowego Wiaéciciela nie jest mozliwe (decyzja — k. I 6). --- STRONA 3 --- Na Wniosek B. P. — L. (W miej see ktorej Wstapiia nastepnie U. K.) z dnia. 19 listopacla 1999 r. o stwierdzenie niewaznosci orzeczenia, decyzjqz dnia. 27 czerwca 2001 r. Prezes Mieszkalnictwa i Rozwoju Miasi odmowii stwierdzenia niewaznosci decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia 11 grudnia 1959 r., utrzymuj qcej W mocy orzeczenie Prezydium Rady Narodowej (...)z dnia 21 maja 1956 r. odmawiaj qce byiym Wiascicielom przyznania prawa WiElSI1OSC1 czasowej do przedmiotowej nieruchomoéci, uznaj qc, iz decyzjq ta. nie naruszono prawa W sposob razapy. Powyzsza decyzja zostaia utrzymana W mocy deoyzjq Prezesa Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 30 sierpnia 2001 r. ' Wyrokiem Z dnia 5czerwca 2003 1'. Naczelny Sqd Administracyjny oddalil skarge B. P. — L. na powyzsza. decyzje. W Wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 4 marca 2005 r. Naczelny Sqd Administracyj ny uchylii zaskarzony Wyrok i przekazal sprawe do ponovmego rozpoznania Wskazuj qc, Ze nie odnaleziono planu zagospodarowania przestrzennego, ktéry by przewldywal na przedmiotowym terenie inwestycje W postaci budowy szkoiy, zas organ nadzoru nie ustalii, czy taki plan byl uchwalony i obowiqzywai W dacie wydania decyzji i czy obejmowal p1‘Z6(11‘I1101IOW8,_1'1i61‘llC1101T10§('3. W uzasadnieniu Wskazano, Ze organ nadzorezy powinien ustalié, jaki plan zagospodarowania przestrzennego obowiqzywai dla tej nieruchomosci, a W dalszej kolejnosci ustalié prawidlowosé i podstawy Wydania decyzji _ lokaiizacyjnej z dnia 20 maja I959 ir.  Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Woj ewodzki Sqd Administracyjny W Warszawie Wyrokiem Z clnia 14 pazdziernika 2005 r. uehylil decyzje Prezesa Urzedu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast Z dnia 27 czerwca 2001 r. i z dnia 30 sierpnia 2001 r. o odmowie stwierdzenia niewaznosci orzeczefi z dnia 21 maja 1956 r. i z dnia 11 gmdnia 1959 r., Wskazujqe za NSA, ze nieuprawnione byio dokonywanie oceny iegalnosci decyzji vvydanych W trybie art. 7 ust. 2 dekretu (...) W aspekcie istnienia przesianek z art. 156 § 1 k.p.a. W oparciu 0 przepis art. 51 ustawy z dnid 12 marca 1958 1'. o zasadach i trybie Wywiaszczania nieruohomosci, gdyz sa. to dwie odmienne regulacje. Pierwszy z Wyniienionych przepisow nakazywai Wydanie decyzji pozytywnej W przypadku spehiienia przesianek W nim Wymienionych, zas drugi pozostawiai mozliwosé oclrnowy przyznania praWa Wiasnosci czasowej uznaniu organu. Odmiennoéé tych regulacji prawnych sprawia, ze roznié sie beds. postepowania prowadzone W tyeh sprawach, jak rowniez Wydane decyzje i uzasadnienia. Przede Wszystkim odmowa przyznania Wiasnosci ezasowej nastqpiia W oparciu 0 przepisy dekretu (...) i tylko W swietle tych przepiséw materialnych Winny byé oceniane W postepowaniu nadzorczym decyzje W tym przedmiocie Wydane. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzjq z dnia 13 czerwca 2007 r., Minister Budownictwa stwierdzil niewaznoéé decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej Z dnia 11 gtudnia 1959 r. oraz utrzymanego W mocy orzeczenia adrninistracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. _z dnia 21 maja 1956 r. odmawiaj apym byiym W18S.C1C1B1OI11 przyznania prawa Wiasnoéci czasowej do przedmiotowej nieruehomosei, Wskazuj QC, Ze Wydajqc przedmiotowe decyzje organy nie ustalily przeznaczenia nieruchomosici W obowiqzuj qcyni pianie zagospodarowania przestrzennego. Jednoczesnie W decyzji Wskazano, ze W dacie wydawania Wadliwych deoyzji obowiqzywai Ogolny Plan Zabudowania W. zatwierdzony przez Ministerstwo Rob6tPub1icznych W dniu 11 sierpnia 1931 r., ktory dla przedmiotowej nieruchomosci przewidywai zabudowe zWarta., 4 kondygnacyjnq. Odpis decyzji peinomocnik U. K. otrzymal W dniu 21 czerwca 2007 r. (decyzja 2 dnia I3 czerwca 2007 r. wraz z uzasadnieniem — k. J 719, zwrotne poswiadczenie odbioru — k. I 38, decyzje 1' wyroki wraz z uzasadnieniami w dolqczonych aktach administracyjhych). Decyzjqz dnia 26 Iistopada 2008 r. Prezydent W. ustanowii na rzecz U. K. prawo uzytkowania wieczystego na 99 lat do niezabudowanego gruntu o powierzchni 559 mg poiozonego przy ul. (...) w W., stanowiqcego dziaike ewidencyjnqnr (...) z obrebu (...), dla ktorego urzagizona jest ksiega Wieczysta nr (...) oraz do gnmtu o powierzchni 1.386 m 2 poiozonego przy ul. (...) W‘W., stanowiqcego dziaike ewidencyjnqm (...) z obrebu (. ..), dla ktorego jest urzqdzona ksiega Wieczysta nr (...) (decyzja wraz z uzasadnieniem  k. 2428). . Decyzjq z dnia 28 Wrzesnia 2009 r. Prezydent W‘; odmowii U. K. przyznania prawa uzytkowania Wieozystego do ozesci gruntu o powierzchni 935 1112 polozonego przy dawnej ul. (...) W W., oznaczonej hip. nr (...), staiiowiqcej obecnie ozesé dziaiki ewidencyjnej nr (...) z obrebu (...), dla ktorej urzqdzona jest ksiega Wieczysta 111‘ (...). Oclmowa nastqpiia z uwagi na fakt zabudowania czesci nieruchomosci budynkiem szkoiy i --- STRONA 4 --- niemozliwoscia Wydzielenia czeéci tego budynku Wraz z gruntem. W decyzji rozpoznano rdwniez odmownie Wniosek o przyznanie nieruchomosci zamiennej (decyzja wraz z uzasadnieniem — k. 2023). Na. skutek odwoiania U. K. od powyzszej decyzji, decyzjqz dnia 14 grudnia 2010 r. Samorzqdowe Kolegium Odwoiawcze W W. utrzymaio W mocy decyzje Prezydenta (...)z dnia 28 Wrzesnia 2009 r. (decyzja wraz z uzasadnieniem ~ la 2931). 1 Wnioskiem ziozonym do Sadu Rej onowego (...) W Warszawie W dniu 15 czerwca 2010 r. U. K. zawezwaia Skarb Pafistwa — Woj ewode (...) i Miasto W. do préby ugodowej, Wnoszqc 0 zasqdzelfie solidarnie od przeciwnikéw na jej rzecz kwoty 10.000.000 z1., tytulem naprawienia szkody Wyrzagizonej W zwiazku 2 Wydaniem Wadliwego orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W W. z dnia 21 maja 1956 r., utrzymanego w mocy decyzja. Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 11 gmdnia 1959 r.  W czesci obejmujagcejj dzialke ewidencyjnqm (...) z obrebu (...) 0 powierzchni 935 m 2 oraz kwoty 5.000.000 21. W czesci obejmujacej dziaike ewidencyjna nr (...) 2 obrebu (...) 0 powierzchni 559 m2. Do zawarcia ugody przed Sadem z powodu braku porozumienia stron nie doszio (wniosek 0 zawezwanie do prdby ugodowej — k. 14 doiqczonych akt Sqdu Rejonowego (..) w Warszawie — V] Wydzial Cywilny 0 sygnaturze: V1 C0 1225/10 i prorokdl rozprawy — k. 36 tych akt). Wnioskiem ziozonym W dniu 15 czerwca 2010 r. U. K. W5/stacpiia do Ministra Infrastrulctury o przyznanie odszkodowania, na podstawie art. 160 k.p.a., W wysokosci iqcznej 15.000.000 z1., uzasadniaj ac WI1.10S61(1I&1( samo jak Wniosek o zawezwanie do préby ugodowej (wniosek — k. 3637). . Postanowieniem z dnia 28 lipca 2010 r. Minister Infrastruktury zWr6ci1 Wniosek o przyznanie ' odszkodowania, Wskazuj ac, ze po zmianie przepiséw dochodzenie odszkodow:mia powinno byerealizowane przed wiaéciwym sqdem powszechnym (postanowienie wraz z uzasadnieniem — k. 3839). Na gruncie nieruchomosci poiozonej przy ul. (...) W W., oznaczonej hip. nr (...) znaj doWa1 sie 4 kondygnacyjny murowany, frontowy budynek oraz 9 oficyn. W Wyniku dziaiari Woj ennyoh budynki znaj duj ace sie na przedmiotowej nieruchomosci zostaly zniszczone. Podanie H. P. z dnia 13 maja 1960 r. o zezwolenie na rozbiérke fragmentdw budynkéw zostaio zaiatwione odmownie pismem Prezyclium Rady Narodowej W W. z dnia 22 czerwca 1961 r. (opis budynkdw z dnia 5 grudnia 1948 r. — k. 104, protoko? ogiedzin z dnia 7 maja 194 7 r. ~ la J 05I 06, podanie i odpowiedé ~ k. 107108, mapy ze zniszczeniami wojermymi — k. 208209, protokéi z Zustracji — k 187189). W dniu 20 maja 1959 r. Wydano zaéwiadczenie o lokalizacji szczegéiowej nr (...), ktérym zatwierdzono lokalizaoje szczegéiowa szkoiy na terenie poiozonym przy ul. (.. .) (zaéwiadczenie Zokafizacyjne z zaiqcznikami mapowymi — k. 13613 7, 140J41). W dniu 12 marca 1960 1'. Wydano zaswiadczenie 0 Iokalizacji szczegéiowej czasowej nr (...), W ktézym zatwierdzono lokalizacje szczegdiowq na okres do kofica 1961 r. urzqdzenia doj azdu i zaplecza gospodarczego szkoiy i budynkéw mieszkalnych przy ul. (...). Teren Wskazany W obydwu decyzj ach lokalizacyjnych Wchodzii W sklad nieruchomoéci hipotecznej nr (. . .) (zafiwiadczenie lokalizacflne z zalqcznikami mapowymi — k. 1 77180, mapa nieruch0m0§ci hipotecznej z zaznaczonymi granicami lokalizacji — k 176, 185). Na. przedmiotowym gruncie Wybudowano W latach 60tych Z przekroczeniem granic nieruchomosci hipotecznych budynek szkoly na podstawie decyzji o Iokalizacji szczegéiowej z dnia 20 maja 1959 r. Natomiast pozostaia czeéé nieruchomosci hipoteeznej byla Wykorzystywana na droge dojazdowa do szkoiy. Obecnie W zakresie czeéci nieruchomosci zwroconej spadkobiercy bylych Wiascicieli nieruchomosé jest Wykorzystywana na parking (uzasadnienia do wczedniejpowolanych decyz,1'iPrezydem‘a W, Prezesa Urzgdu Mieszkalm'ct1»vaiR0zw0ju Miast 2' do wyroku WSA, okolicznoici niesporne). ' Wartosé rynkowa prawa uzytkowania Wieczystego nieruohomosci poiozonej przy ul. (...) W W., oznaczonej hip. nr (...), W czesci stanowiacej obecnie dziaike ewidencyjnanr (...) z obrebu (...), o powierzchni 935 m2, wedhlg stanu nieruchomosci na dzien 21 maja 1956 1'. i wedhlg cen obecnyoh Wynosi 6.564.047 21., zas --- STRONA 5 --- réznioa Wartoéci ezeéci dawnej niemchomosci. oznaczonej hip. nr (...), W ozesci stanowiacej obecnie dziaiki ewidencyj ne nr (...) z obrebu (...), 0 powierzchni 1.945 II1 , Wynikaj sea z mozliwosoi ich zabudowy nadzien 21 maja 1956 r. i na dziefi 26 iistopada 2008 1". Wynosi 10.129575 z1. (opinia biegiego rzeczoznawcy majcgrkowego A. Z. z dnia 16 maja 2012 r. k. 271315, sprostowane obliczenia — 1: 323324, usma opinia uzupefniajqca z dnia 14 listopada 2012 dnia r. — k. 380381, 383, podsumowanie opinii  k. 292). Aktem notarialnym z dnia 27 pazdziernika 2009 r. U. K. W formie ugodyoddaia nieruchomosé przy ul. (...) W W., stanowiqcq dziaike ewidencyjnacnr (...) z obrebu (...) o powierzchni 1.386 m2, KW nr (...), W dzierzawe spéice z ograniczonq odpowiedzialnosciaz przeznaczeniem na parking, W 1<t6rej spéika zobowiqzaia sie do zapiaty czynszu miesiecznego W Wysokosci 4.000 zi. (akt riorarialny — k. 8890). Powyzszy stan falctyczny Sqd ustalil na podstawie wyzej Wymienionych dowodéw, a W tym ziozonych do akt odpiséw i kopii dokumentow, takze zawartyeh w dolapzonych aktach Wlasnoéciowych i administracyjnych. Zaden ze ziozonych do akt odpisow i kopii dokumentéw nie byi kwestionowany przez zadna. ze stron. Czeéé z oryginalnyoh orzeczen administracyjnych znaj dowaia sie W doiqczonych aktach _ administracyj nych i Wiasnosciowych. Sqd opari swoje rozstrzygniecie takze o opinie biegiego rzeozoznawcy maj qtkowego A. Z.. Zadna ze stron nie kwestionowaia ostatecznie poprawnosci Wykonanych przez biegiego opinii. Sqd uznai opinie biegiego za vvykonanq prawidiowo i dokonat Wyiiczen Wartosci niemchomosci na podstawie tej opinii. Ostatecznie jednak opinia biegiego okazaia sie nieprzydatna do rozstrzygniecia sprawy, Wobec uznania powédztwa za podlegaj qcego oddaleniu co do zasady. Stan faktyozny W niniej szej sprawie istotny dla rozstrzygniecia sprawy ostatecznie nie byt sporny pomiedzy stronami. Stanowiska stron rdzniiy sie co do Wyciaganych Wnioskéw na podstawie tego samego stanu faktyeznego oraz réznily sie co do oceny prawnej zglaszanego przez powddke zadania zasadzenia odszkodowania. Na rozprawie W dniu 14 listopada 2012 r. Sr.id oddalii Wniosek pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegiego na okolieznosé Wyceny odszkodowania przy uwzglednieniu Wywiaszczenia nieruohomosci oraz oszacowania Wartosci robdt rozbiérkowo — zabezpieezajapych jako nieprzydatne do rozstrzygniecia sprawy Qpostanowienie — k. 382). Sad uznai bowiem zarzuty dotyczqce nieuchronnosci Wywiaszczenia oraz obnizenia Wartosci odszkodowania za niezasadne, zas przeprowadzenie takiego dowodu za zbedne dla rozstrzygniecia sprawy, o czym bedzie mowa W dalszej czesci uzasadnienia. Sqd zwazyl, co nastepuje: PoW6dztWo nie byio zasadne. Powédka Wnosiia 0 przyznanie odszkodowania za szkode rzeczyw/xristacjalcac  poniosia. W Wyniku Wydania Wadliwego orzeczenia administracyjnego z dnia 21 maja 1956 r., utrzymanego W mocy decyzja z dnia 11 grudnia.1959 r., ktérymi odméwiono jej poprzednikom prawnymprzyznania prawa Wiasnosci czasowej (obecnie uzytkowania wieczystego) do nieruchomoéoi poiozonej przy ul. (...) W W.. Dochodzonq kwote powodka przedstawiala jako wartosé prawa uzytkowania wieczgrstego. do nieruehomosci stanowiacej obecnie dziaike ewidencyjnanr (...) z obrebu (...) 0 powierzchni 935 m oraz roznice wartosci W prawie uzytkowania wieczystego do niemehomoéci stanowiacej obecnie dziaike ewidencyjnqnr (...) z tego samego obrebu o iqcznej powierzchni 1.945 mg, ktéra zostata zwrécona powédce, ale ktdra straciia na Wartosci z powodu niemozliwosci jej zabudowy. . Sqd ustalii jako sratio fisci pozwanego Skarbu Panstwa Ministra Infrastnlktury (obecnie: Minister Transportu, Budownictwai Gospodarki Morskiej). Powédka Wywodziia swojq szkode z Wadliwego orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W., za ktérej dzialania odpowiada obecnie Woj ewoda (...) oraz utrzymuj qcej W mocy powyzsze orzeczenie decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej, za ktdrego dziaiania odpowiada obecnie Minister Transportu, Budowniotwa i Gospodarki Morskiej. Minister ten jest rowniez ' --- STRONA 6 --- organem jednostki nadrzednej W stosunku do Wojewody (...), a zatem zgodnie z art. 67 § 2 k.p.c., jest Wiasciwym organem do reprezentowania pozwanego Skarbu Pafistwa W niniej szej sprawie. Kwestie odpowiedzialnosci odszkodowawczej organéw administraoji panstwowej za szkode Wyrzadzona decyzja administracyjna reguluje W obecnie obowiazujqcym stanie prawnym art. 4171 § 2 k.c., ktoiy Wszedt W zycie W dniu 1 Wrzesnia 2004 r. W nastepstwie uchwalenia ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zrnianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektérych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692). Ustawa ta postanowieniem z art. 2 ust. 2 uchylila art. 160 k.p.a. W caiosci W jego dotychczasowym brzmieniu. Jednoczesnie jednak, zgodnie z art. 5 Wspomnianej ustawy nowelizujacej z dnia 17 cze1Wca 2004 r., do zdarzeri i stan6W prawnych powstatych przed dniem Wejscia W zycie niniej szej ustawy stosuje sie przepisy art. 417, art. 419, art. 420, art. 4201, art. 4202 i art. 421 ustawy kodeks eywilny oraz art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 ustawy kodeks postepowania administracyjnego, w brzmieniu obov»/iaczujapym do dnia wejécia w zycie niniej szej ustawy. » Watpliwosci co do stosowania art. 160 k.p.a. zostaly rozstrzygniete W uchwale Sadu Najwyzszego, podjqtej W skiadzie Izby Cywilnej Sadu Najwyzszego W dniu 31 marca 2011 r., sygn. akt: III CZP 112/10 (OSNC 2011178/75). W uchwale tej Sad Najwyzszy Wyrazit poglad, ze do roszczefi o naprawienie szkody Wyrzadzonej ostateczna decyzja administracyjna wydana przed dniem 1 wrzesnia 2004 r., ktorej niewaznosé lub Wydanie jej z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. W zwiazku z tym, ze W niniej szej sprawie Wydanie wadliwych orzeczen administracyjnych nastqpiio W 1959 r., a zatem przed dniem 1 Wrzesnia 2004 r., zas Wydanie decyzji stwierdzaj acej niewaznoéé tych orzeczen miaio miej sce W 2007 r., a zatern po dniu 1 Wrzesnia 2004 r., zastosowanie W niniej szej sprawie znajdzie art. 160 k.p.a., ale bez § 4 i 5 tego artykulu. Zgodnie z art. 160 § 1 k.p.a., stronie, ktéra ponios1a szkode na skutek Wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § I k.p.a. albo stwierdzenia niewaznosoi takiej decyzji, stuzy roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywistq szkode, chyba. 2e ponosi ona Wine za powstanie okoiicznosci Wymienionych W tym przepisie. W mysl art. 160 § 3 k.p.a., odszkodowanie przysiuguje od organu, ktéry Wydat deoyzje z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a., chyba ze W1l’lQ za powstanie okolicznosei Wymienionych W tym przepisie ponosi inna strona postepowania dotyczacego tej decyzji; W tym ostatnim przypadku roszczenie o odszkodowanie siuzy W stosunku do strony Winnej powstania tyoh okolicznosci. Wreszcie zgodnie z art. 160 § 6 k.p.a., roszczenie o odszkodowanie przedawnia sie z upiywem trzech lat od dnia, W ktétjmi stata sie ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznosé decyzji Wydanej z nanlszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzja, W ktérej organ stwierdzit, W mysl art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskarzona decyzja zostaia Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Rozpoznajac W pierwszej kolej nosci zarzut przedawnienia roszczenia, zgloszonyiprzez pozwanego, naiezy stwierdzié, ze zarzut ten nie by} zasadny. " Na Wstepie stwierdzié nalezy, ze norma. prawna zawarta W art. 160 § 6 k.p.a. jest norma lex specialis nie tylko W odniesieniu do samego trzyletniego terminu przedawnienia, ale takze W odniesieniu co do liczenia sposobu biegu przedawnienia. Art. 160 § 6 k.p.c. reguluje W sposéb peiny zasade i terminy przedawnienia W odniesieniu do roszczen, ktérych zrodiem jest Wydanie Wadliwych decyzji administracyjnych. Nalezy zauwazyé, ze dochodzenie roszczen na podstawie 160 k.p.a. jest specyficznym rodzaj em doehodzenia odszkodowania. .1ego podstawai Warunkiem jest stwierdzenie niewaznosci decyzji lub stwierdzenie Wydania decyzji z naruszeniem prawa. Organ administracyjny moze z urzedu stwierdzié, ze deoyzja zostaia Wydana z namszeniem prawa ltib ze jest niewazna. Skoro tego nie czyni i dopiero na Wniosek strony Wydaje decyzj Q, W ktérej potwierdza wydanie Wadliwej decyzji, to nie moze dla strony piynaé Wczesniej tennin przedawnienia. Tym bardziej, ze warunkiem dochodzenia odszkodowania jest Wydanie decyzji stwierdzajacej Wydanie Wadliwej decyzji z naruszeniem prawa lub stwierdzenie --- STRONA 7 --- niewaznosci decyzji. Wczesniej strona nie moze dochodzié odszkodowania. Nie moze zatem rdwniez zaczaé biec Wozesniej termin przedawnienia.  W niniej szej sprawie decyzjaz dnia 13 ozerwca 2007 r. Minister Budownictwa stwierdzii niewaznosé orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia 21 maja 1956 1'. i utrzymuj acej W mocy to orzeczenie decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia ll grudnia 1959 r., odmawiaj acym dotychczasowyrn Wiascicielom przyznania prawa Wtasnosci czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomosci. Przy czym odpis decyzji z dnia 13 ezerwoa 2007 r. peinomocnik powédki otrzymal W dniu 21 czerwca 2007 r. Powodka ziozyia zas Wniosek 0 zawezwanie do préby ugodowej W dniu 15 czerwca 2010 r. i W tym samyrn dniu ziozyta Wniosek do Ministra Infrastruktury o zaptate odszkodowania. W niniej szej sprawie powodka ziozyia natomiast pozew W dniu 17 lutego 2011 r. Powédka ztozyta zatem Wniosek o zawezwanie do préby ugodowej, a nastepnie po przerwaniu biegu terminu przedawnienia tym vmioskiem, pozew, przed uplywem 3ietniego terminu przedawnienia. Racje miai pozwany Wskazuj ac, ze Wniosek o zawezwanie do préby ugodowej nie obej mowai dziaiki ewidencyjnej nr (...). W zakresie tego Zadania powédka zlozyla pozew Z uchybieniem 3letniego terminu, liczac od daty doreczenia odpisu decyzji nadzorczej. Pomimo tego jednak, zdaniem Sadu, nie doszio rowniez W tym zakresie do przedawnienia roszczenia, a naWet gdyby uznaé, Ze doszlo do upiywu terminu przedawnienia, to podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia uznaé nalezaioby za naduzycie prawa sprzeczne z zasadarni Wspdizycia spoiecznego, a zatem nie zashlgujace na ochrone prawna, zgodnie z art. 5 k.c.  Wskazaé bowiem nalezy na podzielany przez Sad W niniejszym skiadzien poglad Sadu Najwyzszego Wyrazony W Wyroku z drlia 19 styeznia 2000 r., sygn.: I CKN 1038/ 1998 (LEX nr 50827), ze nie ma podstaw do korygowania Wynikow Wykiadni gramatyeznej art. 160 § 1 k.p.a. i przyjecia, ze W razie _ . stwierdzenia niewaznosci decyzji Wytaczona jest mozliwosé Wyboru sposobu odszkodowania przez zadanie restytucji naturalnej. Jezeli poszkodowany Wybral restytucje naturaina, a nastepnie zmienia zadanie na swiadczenie pieniezne, to pierwsza ezynnosé przerywa bieg przedawnienia W rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 k.c. Domaganie sie restytucji naturalnej jest bowiem tym samym odszkodowaniem, dochoclzonym jedynie W innej formie. ' W uzasadnieniu do tego Wyroku Sad Najwyzszy zwrécit uwage, ze gdyby ustawodawca ograniczal naprawienie szkody tylko do odszkodowania pienieznego, to datby Wyraz swoj ej woli W tym Wzgledzie. Skoro W § 2 Wyiaczyi stosowanie tylko art. 418 k.c. do tego odszkodoWania,.znaczy to, ze analizowai te kwestie i nie dopatrzyl sie podstaw do Wyiaczenia innych przepisow Kodeksu eywilnego. Nie mozna Wiec " pizyj aé, by niewytaczenie art. 363 k.c. byto przeoczeniem ustawodawey. Dodatkowego argumentu na rzeoz odpowiedzi twierdzacej dostarcza przepis 311;. 156 § 2 k.p.a., ktory Wprowadza ograniczenia stwierdzania niewaznosci decyzji, przewidujac  gdy nie jest mozliwe przywrocenie stanu poprzedniego  stwierdzenie  Wydania decyzji z naruszeniem prawa. Innymi slowy, po stwierdzeniu niewaznosoi wadliwej decyzji, strona ma prawo oczekiwaé na wydanie pozytywnej decyzji dotyezacej ustanowienia prawa uzytkowania wieczystego do nieruchomosci ze stwierdzeniem, ze budynek pozostaje jej wiasnoscia. Gdyby restytucja naturalna byia co do zasady niemoziiwa W danej sprawie, organ Wydaiby decyzje stwierdzaj aca Wydanie Wadliwej decyzji z naruszeniem prawa, a nie stwierdzat jej niewaznoéé. Strona ma prawo zadaé przywrécenia stanu sprzed naruszenia.  Nieracj onalnym jest przyjecie koncepcji, zgodnie z ktéra réwnolegle z toczacym sie postepowaniem administracyjnym W przedrniocie ustanowienia 'praWa uiytkowania Wieczystego, strona musiataby Wystepowaé takze 0 Wydanie decyzji W przedmiocie przyznania odszkodowania pienieznego, giéwnie po to, aby zapobiec pézniej szernu podniesieniu zarzutu przedawnienia.  --- STRONA 8 --- Stwierdzenie niewaznosei decyzji oznacza, ze decyzja taka zostaje Wyeliminowana z obrotu prawnego, czyii tak jakby decyzji takiej nie byio. Pozostaje zatem do rozpoznania Wniosek z dnia 16 grudnia 1947 r. o przyznanie prawa Wiasnosci czasowej (obeenie uzytkowania Wieezystego). Do czasu rozpoznania tego Wniosku strona nie Wie, czy, a jesli tak, to jaka szkoda powstaia po jej stronie W zWia_zku z Wydaniem niewaznych decyzji z 1959 1". Dopiero decyzjaz dnia 26 iistopada 20081". Prezydent W. rozpoznal Wniosek 2 dnia 16 grudnia 1947 r. i ustanowii na rzeez U. K. praWo uzytkowania Wieczystego do grtmtu poiozonego przy ul. (...) W W., stanowiacego dziatki ewidencyjne nr (...). Jeszcze pézniejsza decyzjaz dnia 28 Wrzesnia 2009 r. Prezydent W. odméwit U. K. przyznania prawa uzytkowania Wieczystego do czesci gruntu stanowiacego obecnie czesé dziaiki ewidencyjnej nr (...). Dopiero zatem 2 chwila Wydania obu decyzji przez Prezydenta W. powédka pozznala rozmiar poWsta1ej szkody, W szezegolnosci co do dziatki ewidencyjnej nr (...). Dowiedziata sie bowiem, ze ustanowiono na jej rzecz prawo uzytkowania Wieczystego tylko do czesci nieruchomoéci stanowiacej dawna nieruchomosé hipoteczna, zas tak otrzymane prawo Wiaze sie z ograniczeniami z korzystania Z nieruchomosci, W tym ograniczeniami zwiazanymi 2 niemozliwoscia zabudowy dziatki. Z chwila zatem powzieeia Wiadomosoi o rozmiarach szkody staio sie mozliwe zadanie zasadzenia odszkodowania pienieznego. Pozew o zaptate odszkodowania pienieznego W niniejszej sprawie powédka ztozyta W dniu 17 lutego 201 1 r., a zatem kilka miesiecy od daty otrzymania decyzji dotyczacych ustanowienia i odmowy ustanowienia na jej rzecz prawa uzytkowania Wieczystego. p Dlatego tez uznaé nalezy, ze upiyw 3letniego terminu przedawnienia od Wydania decyzji nadzorczej nawet gdyby uznaé, ze nastapii, to nie nastapit W wyniku zaniedbania strony, zas podniesienie zarzutu przedawnienia W takiej sytuacji jest naduzyciem prawa, sprzecznym z art. 5 1<.c. Trudno bowiem uznaé za uzasadnione, zeby strona jednoczesnie domagaia sie zasadzenia odszkodowania. pienieznego i zwrotu nieruchomosci W naturze. Nalezeé sie bowiern moze tylko jedno odszkodowanie: W naturze lub W pieniadzu. Strona Wybierajac restytucje naturalna, przed Wydaniem decyzji nie Wie, jak zostanie rozpoznany jej Wniosek i czy powinna W zwiazku z tym ziozyé kolejny Wniosek, o odszkodowariie pieniezne. Wskazaé rdwniez nalezy W tym kontekscie na niejednolitadaraktyke sadéw powszechnych W tym zakresie. W Wielu Wypadkach sady przyjmowaiy, ze powédztwo o zapiate odszkodowania Wytoczone przed rozpoznaniem Wniosku 0 ustanowienie prawa uzytkowania Wieczystego jest przedwczesne, a zatern niezasadne i podlegajace oddaleniu. Trudno zatem narazaé W takiej sytuacji strone na koniecznosé poniesienia kosztow zwiazaiiych z postepowaniem sadowym, gdy strona czeka z Wniesieniem pozwu na Wynik postepowania administracyjnego i rozpoznanie jej Wniosku o ustanowienie prawa. uzytkowania Wieczystego. Z tych Wszystkich Wzgledéw Sad uznai, ze roszczenie dochodzone niniej szym pozwem nie jest przedawnione, a nawet gdyby W czesci byio przedawnione, to podniesienie zarzutu przedawnienia stanoWi1o naduzycie prawa, sprzeczne z zasadami Wspoizycia spotecznego, a zatem nie zaslugujace na uwzglednienie. Dla porzadku nalezy stwierdzié, ze sama kwestia legitymacji biemej W16g0 rodzaju sprawach przestaia byé sporna W orzecznictwie od czasu Wydania uchwaly przez Sad Najwyzszy W skiadzie 7 sedziéw z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt: III CZP 99/06, W ktérej Sad Najwyzszy stwierdzil, ze to Skarb Paristwa jest biemie legitymowany W sprawie 0 naprawienie szkody wyniktej z ostatecznej decyzji administracyjnej, o ktérej moWa W art. 36 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. — przepisy Wprowadzaj ace ustawe o samorzadzie terytorialnym i ustawe o pracownikaoh samorzadowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze 2111.), takze Wtedy, gdy stwierdzenie jej niewaznosci lub stwierdzenie, ze zostaia Wydana 2 naruszeniem prawa nastapiio po dniu 26 maja 1990 r. Sad podziela Wyzej poWo1any poglad. Powodztwo nie byto jednak zasadne z uwagi na nie Wykazanie istnienia zwiazku przyczynowego pomiedzy Wydaniem Wadliwych decyzji a poniesiona przez powodke szkoda. --- STRONA 9 --- Stwierdzenie niewaznosci decyzji lub stwierdzenie Wydania decyzji z naruszeniem prawa przesadza W zasadzie 0 bezprawnosci, natomiast rola strony jest Wykazanie istnienia pozostatych przesianek uzasaditiajaeych odpowiedzialnosé odszkodowawcza pozwanego, W postaci istnienia szkody, jej Wysokosci i normalnego zwiazku przyczynowego, miedzy Wadliwa decyzja a Wskazana szkoda. Ciezar dowodu W tym zakresie, zgodnie z ogolna, reguta Wyrazonaw art. 6 k.c., spoczywa na stronie doohodzacej odszkodowania. Stwierdzenie Wydania decyzji z naruszeniem prawa Wiaze Sad o tyle tylko, o ile stanowi Wypeinienie podstawowej przesianki odpowiedzialnosci odszkodowawczej przewidzianej W art. 160 § 1 k.p.a. (uchwaia SN z dnia 21 maroa 2003 r., III CZP 6/03), lecz nie przesadza 0 istnieniu normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy wadliwa decyzja a szkodat. Jak Wskazat Sad Naj Wyzszy W Wyzej Wymienionej uchwale, dla stwierdzenia istnienia przesianki normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy Wadliwa decyzjaa dochodzona szkoda, nieodzowne jest przeprowadzenie oceny, 0 ktorej mowa W art. 361 § 1 k.c., czy szkoda nastapiiaby takze Wtedy, gdyby Wadliwa decyzja byia zgodna z prawem. Podobnie WS1<.£1ZB.1 Sad Najwyzszy W orzeczeniu z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt: IV CSK 5/08 (lex nr 371827): ,,stWierdze11ie nieWa:3:;nosci decyzji administracyjnej stanowi wypeinienie podstawowej przesianki odpowiedzialnosci odszkodowawczej przewidzianej W art. 160 § 1 k.p.a., nie przesadza jednak W sposéb Wiazaey dla sadu o istnieniu pozostalych przestanek odpowiedzialnosci wynikaj acych z Kodeksu cywilnego, W szozegdlnosoi istnienia normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy Wadliwa decyzja a doohodzona szkoda. W zwiazku z tym przyjmowanie i stosowanie W tym zakresie jakiegokolwiek automatyzmu odpowiedzialnosci jest niedopuszczaine. Za normalne nastepstwo danego zdarzenia uwaza sie taki skutek, ktéry zazwyczaj, W zwykiym porzadku rzeczy jest konsekwencjatego zdarzenia. W sytuacj ach granioznyoh rozstrzygaj ace znaczenie bedzie rnieé sedziowskie poczucie prawne.”  W niniej szej sprawie powédka powinna Wiec Wykazaé, ze W dniu 21 maja 1956 r., a przede Wszystkim W dniu 11 grudnia 1959 r., ezyli W dacie rozpoznawania Wniosku 0 ustanowienie prawa Wlasnosci czasowej, W szczegolnosci przez organ II instancji, zostalyby Wydane orzeczenia pozytywne dla powédki, czyli ustanawiaj ace na rzecz jej poprzednikdw prawnych prawo wtasnosci czasowej do przedmiotowej nieruchomosci, gdyz speiniali przesianki do ustanowienia tego prawa. i jedynie fakt, ze organ administracyjny nanlszyi przepisy prawa spo_WodoWa1, zezapadla deeyzja odmowna. Zdanieni Sadu, powédka nie Wykazaia spelnienia powyzszych przesianek. Zgodnie z art. 7 dekretu z dnia 26 pazdziernika 1945 r. 0 Wiasnosci i uzytkowaniu gruntéw na obszarze W. (Dz.U. Nr 50, poz. 279 ze zm.), dotychczasowy Wlaseiciei gruntu, prawni nastepcy Wiasciciela, bedacy W posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezenmjace, a jezeli chodzi 0 grunty oddane na podstawie obowiazujacyeh przepiséw W zarzad i uzytkowanie  uzytkownicy gruntu mogli W ciagu 6 miesiecy od dnia obj ecia W posiadanie gruntu przez gmine zgiosié Wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu Wiascicielowi prawa Wieczystej dzierzawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za oplata symboliczna. Przy czym grnina uwzgledniaia Wniosek, jezeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego W1as'.eicie1a daio sie pogodzié z przeznaczeniem gruntu Wedhlg planu zabudowania. Zdaniem Sadu, powédka Wykazaia, ze‘ Wniosek 0 przyznanie prawa wtasno sci czasowej zostat ztozony przez jej poprzednikow prawnych W ustawowym terminie i W sposéb prawidtowy. ~ Sad rozpoznajac niniej sza sprawe o odszkodowanie na podstawie art. 160 k.p.a., byi zwiazany decyzjaz dnia 13 czerwca 2007 r., ktdra Minister Budownictwa stwierdzii niewaznosé orzeczenia Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia 11 grudnia 1959 1‘. oraz orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia 21 maja 1956 r. odmawiaj acyrn byiym wiascicieloin przyznania prawa Wiasnosci czasowej do przedmiotowej nieruchomoéci. j W uzasadnieniu decyzji nadzorczej Wskazano, ze wydajac przedmiotowe decyzje organy nie ustaliiy " przeznaczenia nieruchomosci W obowiaczuj acym planie zagospodarowania przestrzennego. Jednoezesnie W decyzji nadzorczej stwierdzono, ze W dacie wydawania wadliwych decyzji obowiazywai Ogolny Plan ' Zabudowania W. zatwierdzony przez Ministerstwo Rob6’tPub1icznych W dniu 11 sierpnia 1931 r., ktdry dla przedmiotowej nieruchomosci prziewidywai zabudowe zwarta, 4kondygnacyjnac. --- STRONA 10 --- Ustaien powyzszych nie kwestionowata strona pozwana. Majae na uwadze powyzsze stwierdzié nalezy, ze brak jest podstaw do przyjecia, ze korzystanie z gruntu przezdotychczasowych Wlascicieli nie daio sie pogodzié z przeznaozeniem gruntu W planie zabudowy, a tym samym stwierdzié nalezy, ze zostaiy speinione pozytywne przestanki do ustanowienia prawa Wiasnosci czasowej do przedmiotowej nieruchomosci na ' podstawie art. 7 dekretu (...). Jednoczesnie jednak zauwazyé nalezy, ze organ nadzorczy stwierdzit niewaznosé obu orzeczen E1C1lI'l1I‘l1S1LI‘E1C}[jI1yC1'l tylko Z tego powodu, ze organy nie ustaliiy, czy zgodnie z planem zagospodarowania dotychczasowy Wtasciciel moze korzystaé z nieruchomosci, czyli Minister Budownictwa dokonywal oceny jedynie pod katem zgodnosci z prawem Wydania decyzji odmownej na podstawie art. 7 dekretu (...). Nie badai natorniast poprawnosci Wydanych orzeczefi W odniesieniu do art. 51 ust. 2 ustawy wywtaszczeniowej. W uzasadnieniu do Wyroku Wojewodzkiego Sadu Administracyjnego W Warszawie z dnia 14 pazclziernika 2005 r., ktézym Sad uchylii decyzje Prezesa Urzedu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 27 czerwca 2001 r. i z dnia 30 sierpnia'2001 r. o odmowie stwierdzenia niewaznosci orzeczen z dnia 21 maja 1956 r. i z dnia 11 grudnia 1959 r., WSA wskazal, W slad za poprzednim wyrokiem wydanym W tej sprawie przez NSA, ze nieuprawnione byio dokonywanie oceny legalnosci decyzji Wydanych W tzybie art. 7 ust. 2 dekretu (...) W aspekcie istnienia przesianek z art. 156 § 1 k.p.a. W oparciu o przepis art. 51 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie Wywtaszczania nieruchomosci, gdyz sa to dwie odmienne regulacje. Odrniennosé tyeh regulacji prawnych sprawia, ze rdznié sie beda postepowania prowadzone W tych sprawach, jak r6WnieZ Wydane deeyzje i uzasadnienia. Sad Wskazal, ze odmowa przyznania Wiasnosci czasowej nastapiia W oparciu o przepisy dekretu (...) i tylko W swietle tych przepiséw materialnych Wirmy byé oeeniane W postepowaniu nadzorczym decyzje W tym przedrniocie wydane. Innymi stowy, sady administracyjne oraz organ nadzorczy stwierdzaj acy niewaznosé. decyzji o odmowie przyznania prawa Wiasnosci ezasowej, badaiy zgodnosé z prawem decyzji z 1956 i 1959 r. tylko W odniesieniu do przesianek z art. 7 dekretu (...). Uznaty bowiem, ze org:my adrninistracjj ne Wydajag: deoyzje z dnia 21 maja 1956 r. i z dnia 11 grudnia 1959 r. uzasadniiy je nie SpBi1'l16D1BI1‘1 przez byiych Wiascicieii przeslanek zawartych W art. 7 dekretu (...). Organy te nie powoiaiy sie na przepisy ustawy wywiaszczeniowej, a zatem badajac poprawnosé Wydanych decyzji, organ nadzorczy nie mog1 badaé poprawnosci innych podstaw prawnych, ktére nie byly poWo1ane jako uzasadnienie do Wydania przedmiotowych decyzji. Skoro Wydajac decyzje z dnia 21 maja 1956 r. i z dnia 11 grudnia 1959 1'. o odmowie ustanowienia prawa Wiasnosci czasowej, jako uzasadnienie tych decyzji podano nie spelnienie przesianek z art. 7 dekretu (...), to zgodnosé z prawem takich decyzji nalezalo W postepowaniu nadzorczym ocenié na podstawie tej samej podstawy prawnej. Organ nadzorczy stwierdzii, ze odrnowa ustanowienia prawa Wtasnosci ozasowej na podstawie art. 7 dekretu (...) byta sprzeczna z prawem i dlatego stwierdzii niewaznosé przedmiotowych ' decyzji. Deeyzja nadzorcza jest wiazaca dla sadu rozpoznaj acego niniej sza sprawe. Nie oznacza to jednak automatycznie, ze powodka Wykazata zwiazek przyczynowy pomiedzy Wydaniem niewaznych decyzji a poniesiona szkoda. Stusznie bowiem pozwany powotywat sie na fakt, ze Wniosek o ustanowienie prawa Wlasnosci czasowej pod1ega1 oddaleniu na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy wywiaszczeniowej. W dacie Wydawania decyzji przez organ I1giej instancji — Ministerstwo Gospodarki Komunalnej z dnia 11 gmdnia 1959 r., obowiazywala juz ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie Wywiaszczania nieruchomosci (Dz. U. Nr 17, poz. 70). 0 . Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie Wywiaszczania nieruchomosci (W powolanej Wyzej Wersji obowiazujaoej W dacie‘ Wydawania decyzji z dnia 11 grudnia 1959 r.), poprzedniemu Wiascicieiowi gruntu, ktéry na podstawie dekretu 2 dnia 26 pazdziernika 1945 r. o Wiasnosoi i uzytkowaniu grunt6W na obszarze W. (Dz. U. N1‘ 50, poz. 279) przeszedi na Wtasnosé Paflstwa, moze byé odmowione prawo WiaS11OSCi czasowej tego gruntu, stosownie do przepisow tego dehetu niezaleznie od --- STRONA 11 --- przyczyn wymienionych W art. 7 ust. 2 tego dekretu, takze ze wzglqdu na cele okreélone w art. 3 niniej szej ustawy.  Zgodnie natomiast z art. 3 tej ustawy, wywiaszczenie jest dopuszczalne, jezeli wywlaszczana nieruchomoéé jest ubiegajapemu siq 0 wywiaszczenie niezbqdna na cele uzytecznoéci publicznej, na cele obrony Pafistwa albo dla wykonania Zfldflfi okreélonych w zatwierdzonych planach gospodarczych (ust. 1). Na obszarze _ miasta lub osiedla mote byé réwniez vvywhszczona nieruchomoéé lub kompleks nieruchomoéci niezbqdny dla planowej realizacji na ich terenie budownictwa ogélnomiej skiego i zorganizowanego budownictwa mieszkaniowego. O wywlaszczenie dla tych celéw moze ubiegaé sin; tylko prezydium rady narodowej danego miasta (osiedla) (ust. 2). Ustawa z dnia 12, marca 1958 1'. wprowadzala zatem istotne zmiany w sytuacji bylych wlaécicieli gruntéw (...). Wprowadzala mozliwoéé odmowy ustanowienia prawa wlasnoéci czasowej, oprécz przeslanek wymienionych w art. 7 dekretu (...), takze w przypadku, gdy nieruohomoéé byla niezbqdna miqdzy irmymi na cele uzytecznoéci publicznej. Wydajqc decyzje dnia 21 maja 1956 r., a takze 2 dnia 11 grudnia 1959 r. 0 odmowie ustanowienia prawa wlasnoéci czasowej, organy administracyjne nie powolywaky sic; na przes%an1<i z art. 51 ust. 1 ustawy wywlaszczeniowej. W dacie wydawania decyzji przez organ Iej instancji ustawa ta jeszcze nie obowiqzwvaia, natomiast organ IIgiej instancji powoial sic; na nie spelnienie przeslanek z art. 7 dekretu_(...) co jego zdaniem, byio wystarczaj apq przeslankq wydania decyzji odmownej. Skoro jednak podstawy wydania decyzji odmownej na podstawie art. 7 dekretu (...) okazaiy siq nieprawidlowe, nalefzalo rozpoznaé inne podstawy, ktére mogiy byé uzasadnieniem do wydania decyzji W przedmiocie rozpoznania wniosku 0 ustanowienie prawa wlasnoéci czasowej. Tym bardziej naleizy przeprowadzié takie rozwaiania, skoro W rzeczywistosici na gruncie przedmiotowej nieruchomoéci zrealizowano budowq szkoiy. Uznaé zaé nalezy, Ze budowa szkoly publicznej stanowi cel uiytecznoéci publicznej. Przepis art. 51 ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy wywlaszczeniowej nie precyzuje Zadnych dalszych przesltanek do odmowy ustanowienia prawa wlasnoslci czasowej oprécz tego, Zeby nieruchomoéé byla ubiegaj apemu siq 0 Wywiaszczenie niezbqdna na cele uzytecznoéci publicznej. Przepis powyzszy ma charakter uznaniowy. Stwierdzié jednak nalezy, Ze skoro na nieruchomoéci zrealizowano w rzeczywistoéci budowq szkoiy i szkolajest polozona W obrqbie osiedla mieszkaniowego, to budowa ta zostaia uznana za niezbqdnq, a szkoia stanowi jednoczeénie cel uzytecznoéci publiczznej. Wskazaé ponadto nale'zy, Ze W dniu 20 maja 1959 1'. wydano zaéwiadczenie 0 lokalizacji szczegéiowej nr (...), ktérym zatwierdzono lokalizacjq szczegélowq szkoly na terenie poiozonym przy ul. (...). Zaéwiadczenie 0 lokalizacji szczegéiowej jest natomiast dowodem zatwierdzenia lokalizacji szczegélowej, zgodnie z § 18 zarzqdzenia Przewodniczqcego KomisjiP1anowania przy Radzie Ministréw i Prezesa Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury z dnia 29 lipca 1957 r. Przepisy 0 lokalizacji inwestycji (M.P. Nr 67, poz. 408 z 1957 r.). _ Zgodnie zaé z § 1 pkt 2 uchwaly nr 270 Rady Ministréw z dnia 29 lipca 1957 r. W sprawie lokalizacji inwestycji (M.P. Nr 67, poz. 407), jednostki gospodarki uspolecznionej obowiagane sq uzyskaé decyzji; 0 lokalizacji szczegélowej dla inwestycji budowlanych okreélaj qcq teren, na ktérym inwestycja ma. byé wykonana, z podaniem granic, powierzchni oraz W miarq potrzeby ustalaj qcq urbanistyczno — architektoniczne i budowlane wamnki, ktére rfiajq byé spelnione przy jej realizacji. W sprawie zostaio wigs wykazane, 2e zostala wydana decyzja 0 lokalizacji szczegéiowej na budowq szkoiy, zaé waznoéé tej decyzji nie zostaia podwazona W zadnym postqpowaniu. Ponadto, jak juz zostaio wskazane na wsfqpie, samo wybudowanic. szkoly éwiadczy 0 niezbcgdnoéci tego terenu na budowq szkoly. 7 --- STRONA 12 --- Uznaé zatem nalezalo, Ze gdyby organ wydai prawidlowq decyzj Q, bylaby to decyzja odmawiajqea ustanowienia prawa wlasnoéei ezasowej na rzecz poprzednikow prawnyeh powodki, ale nie na podstawie art. 7 dekretu (...), Iecz na podstawie art. 51 ust. 1 W zw. z art. 3 ustawy Wywiaszczeniowej. W konsekwencji uznaé naleiaio, Ze brak jest Wykazanego zwiqzku przyczynowego pomiedzy wydaniem Wadliwych orzeczefi z dnia 21 maja 1956 r. i 2 dnia 11 gmdnia 1959 r. a powstaniem szkody w postaci utraty prawa wiasnoéci czasowej (obeenie prawa uzytkowania wieczystego). Wskazaé w tym miej scu nalezy, Ze decyzjqlokalizacyjnq byia obj eta tylko czeéé nieruchomoéei hipoteezznej i tylko na czeéci nieruehomoéei zosta1a zreaiizowana budowa szkoly. Jednak pozostaiq czeéé nieruehomoéoi zwrocono powodce decyzjajrezydenta W.. W zakresie tej czeéci nieruchomoéci, stanowiqeej obecnie dziaiki ewidencyjne nr (...), powédka dochodziia odszkodowania stanowiqcego roznice wartoéci nieruchomoéci spowodowanej niemozliwoéciqjej zabudowy. » W tym zakresie stwierdziéinalezy, 2e sytuacja powédki nie zmienj1a sie, gdyz te czesié nieruchomoéci, co do ktorej decyzjq Z dnia 26 listopada 2008 1". Prezydent W. ustanowii prawo uiytkowania Wieezystego, poprzeclniey prawni powodki otrzymaliby, w przypadku wydania prawid10wej decyzji, w dacie 11 grudnia I959 r. Rowniez wowczas bylyby ograniczone mozliwoéci zabudowy tak wydzielonej czeéci nieruehomoéci, a zatem fakt stwierdzenia niewaznoéei decyzji z dnia 21 maja 1956 r. i z dnia 11 grudnia 1959 1'. nie spowodowal powstania szkody po stronie powodki. Z tych wszystkich wzgledow Sqd uznal, ze powodka nie wykazaia zwiqzku przyezynowego pomiedzy wydaniem niewaznych decyzji a poniesionq przez siebie szkoda, gdyz pomimo powolania sie przez organy administraeyj ne na nieprawidlowe przyezyny i podstawy wydania decyzji o odmowie ustanowienia prawa Wiasnoéei ezasowej, wniosek poprzednikow prawnych powodki o ustanowienie prawa wlasnoéei ezasowej podlegai oddaleniu, gdyz nieruchomoéé byla niezbedna na. cele uzyteeznoéoi publicznej. Zostalo to wykazane wydaniem decyzji 0 lokalizacji szezegoiowej, a przede wszystkim faktem zrealizowania budowy szkoly. Maj qc na uwadze powyzsze rozwazania faktyczne i prawne, Sqd orzek1jak W senteneji, odclalaj ap powodztwo jako niezasadne. O kosztach pfocesu Sqd orzekl na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z ktorym strona przegrywaj:<1ca sprawe obowiqzana jest zwrocié przeciwnikowi na jego iqdanie koszty niezbedne do eelowego dochodzenia praw i celowej obrony.  Wobec ocldalenia powodztwa w ealoéci, za strone przegrywaj ape; sprawe uznaé nalezaio powodke. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego sk1ada1y sic; jedynie koszty zastepstwa procesowego, ktore Sqd ustalil na podstawie art. 99 k.p.c. W zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipea 2005 r. o Prokuratorii _ Generalnej Skarbu Pafistwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) w zw. z § 6 pkt 7 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 28 wrzeénia 2002 r. W sprawie oplat za czynnoéei adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) na kwote 7 .200 21. SSO Maigorzata Mhczkowska