Postanowienie II C 965/11 W IMIENIU Dnia 9 lipca 2012 r Sqd Okrqgowy w Lodzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 965/11 W IMIENIU Dnia 9 lipca 2012 r Sqd Okrqgowy w Lodzi, II Wydzial Cywilny w skladzie: .== .,'rT»‘§??'E@ "'1 ~ “ \1‘" ‘f »:;¢\_:;¢\\&\_ =~'1::Pg; . V_54.13% 1 W = ‘~ Li WYROK RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ,. Przewodniczapyz SSO Rafa! Maéiej ewskl Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w sprawy z powédztwa A przeciwko K P 0 ochrone; débr osobistych oraz sprawy zpowédztwa A przeciwko P Z 0 ochronq débr osobistych 1) nakazuje K ' Anna Krzeslowska dniu 6 lipca 201212 w Lodzi “O 0; P zlozenie pisemnego oéwiadczenia 0 treécir ,,Przeprasza.m A A O czqcle przeciwko niemu procesu sqdowego W Sqdzi R ' ' za bezpodstawne wsz ' e ejonowym dla.L S‘. w L 0 zaplatq sumy 9430 zl oraz kosztéw sqdowych i kosztéw zastqpstwa procesowego" i dorqczenie tego oéwiadczenia A O 2) nakazuje P ‘ Z zloienie pisemnego oéwiadczenia 0 trcéciz ,,Przepraszam A. O za bezpodstawne wszczqgcie przeciwko niemu --- STRONA 2 --- procesu sqdowego w Sqdzie Rejonowym dla L I§ 1. w I 0 zaplatq sumy 9430 Z1 oraz kosztéw sadowych i kosztéw zastqpstwa procesowego” i dorqczenie tcgo oéwiadczenia A O ; 3) oddala oba powédztwa w pozostahej czqéci; 4) zasqdza od P. Z na rzecz A O kwotq 300 zl (trzysta zlotych) tytulern zwrotu kosztéw procesu; 5) nakazujc éciqgnqé od K P na rzecz Skarbu Pafistwa  Sqdu Okrqggowego w Lodzi kwotvq 300 zl (trzysta zIotych) tytuhem nieuiszczonych kosztéw procesu. --- STRONA 3 --- sygn. akt II C 965/11 Uzasggjnignig W pozwie z dnia 11 maja 2011 roku, skierowanym przeciwko pozwanej K P i , powéd A Of wniési 0:  nakazanie pozwanej pisemnych przeprosin 0 treéci: ,,przepraszam A" O; za bezpodstawne oskarienie 0 wyludzenie 40.000 zlotych i wszczecie przeciwko niemu procesowi sqdowemu w Sadzie Cywilnym w L , naliczenie i prébe wyiudzenia od niego sumy 9700 ziotych plus kosztéw sqdowych i zastepstwa procese wego", przy czym przeprosiny winny zostaé zamieszczone w gazecie regionu » i  zasqdzenie na rzecz powoda sumy 10.000 zlotych zadoééuczynienia za straty moralne i finansowe zwiazane z procesem 1 prébq wyludzenia okolo 14.000 zlotych. (pozew k. 2  3) W odpowiedzi na pozew 2 dnia 24 paidziernika 2011 roku pozwana K P _ . wniosla 0 oddalenie powédztwa w caioéci. W uzasadnieniu pozwana podniosla, Ze jako pelnomocnik procesowy reprezentowala przed Sqdem Rejonowym dla L .  S1 ' w L P Z __ przeciwko powodowi w sprawie 0 zapiate, I ktéra zakoficzyla sie oddaleniem powédztwa. Pozwana wskazaia, Ze przed wystapieniem z pozwem do sadu kierowala pod adres powoda wezwania, jednak nie otrzymala na nie odpowiedzi, zaé w toku postepowania okazalo sig, Ze powédztwo winno zostaé skierowane przeciwko innej osobie, ktéra poslugiwala sing w korespondencji adresem A' O . W ocenie pozwanej jej dzialanie nie naruszylo débr osobistych powoda, a nadto nie bylo ono dzialaniem bezprawnym. (odpowiedi na pozew k. 35  37) W pozwie z dnia 13 maja 2011 roku, skierowanym przeciwko Pi . Z ,A' O_ wniésl 0:  nakazanie pozwanemu pisemnych przeprosin 0 treéci prze rasza A : ,, p m O i za bezpodstawne oskarienie o wyiudzenie 40 000 zlotych i wszcz ci . Q e przeciwko niemu procesowi sqdowemu w Sqdzie Cywilnym w L ., naliczenie i prébe wyludzenia od niego sumy 9700 ziotych plus kosztéw sqdowych i zastqpstwa r p 0ces0 wego", przy czym przeprosiny winny zostaé zamieszczone w gazecie regionu i  zasqdzenie na rzecz powoda sumy 10.000 ziotych zadoééuczynienia za straty moralne i finansowe zwiqzane z procesem i prébcg wyludzenia okolo 14.000 zlotych. (pozew k. 2 — 3 zafqczonych akt sprawy sygn. akt II C 1522/11) W odpowiedzi na pozew z dnia 13 wrzeénia 2011 roku pozwany wniésl 0 odda1e nie powédztwa w caloéci. Pozwany argumentowai, Ze co prawda wytoczyi on bezpod stawnie powédztwo przeciwko powodowi, jednak nie inial wéwczas éwiadomoéci,‘ Ze mylnie kieruje pozew, a nadto jego dzialanie nie moie zostaé uznane za bezvprawne. (odpowiedi no pozew, k. 28  29 zalqczonych akt sprawy sygn akt II C 1522/11  ) Zarzqdzeniem z dnia 28 grudnia 2011 roku Sad Okregowy w Lodzi zarzqdzi! polaczenie sprawy z powédztwa A O przeciwko P Z --- STRONA 4 --- _2_ skiemu ze sprawz1 z powédztwa A . Of » przeciwko K P celem wspélnego rozpoznania i rozstrzygniqcia. (zarzqdzenie k. 45 zalqczonych akt sprawy sygn. akt II C 1522/11) Sad Okreggowy ustalil nastopujqcy stan faktyczny: W dniu 18 stycznia 2009 roku P. Z nawiqzal drogq elektronicznq kontakt z uiytkownikiem serwisu aukcyjnego A poslugujacym sic3 nazwq ,, ’". Korespondencja elektroniczna wymieniana od tego czasu min;dzy powo dem a wskazanym powyzej uzytkownikiem dotyczyla zakupu mebli oferowanych przez uiytkommika ” na aukcji internetowej 0 numerze Powéd nego cjowal ze sprzedawca warunki wykonania mebli na zaméwienie oraz warunki ich dostawy. Wiadomoéci pochodzqce od sprzedawcy podpisywane byly ,, A nie wskazywano imienia i nazwiska osoby kontaktujqcej sio z powodem czy tei wlaéciciela przedsiobiorstwa. W wyniku wymiany wiadomoéci strony ostatecznie  jut bez poérednio twa serwisu aukcyjnego  uzgocinily szczegély zaméwienia, cane i warunki dostawy. W wiadomoéci przesianej do powoda pocztq elektroniczna z adresu ,, " w dniu 20 stycznia 2009 roku wskazano nastopujqce dane do dokonania przelewu kwoty 4715,00 ziotych tytulem zadatku: '2 _ , ul. R .  T S . (wydruki korespondencji wymienianej pocztq elektronicznq k. 62v  68, zeznania éwiadkéw.B. . W k. 5657,] Z ' k. 57) ' P A Z . dokonal w dniu 23 stycznia 2009 roku przelewu kwoty 4715,00 ziotych na wskazany w wiadomoéci elektronicznej rachunek. Meble bedqce przedmiotem transakcji nie zostaly dostarczone powodowi w umowionym terminie, tj. w dniu 12 Iutego 2009 roku. Ze wzgledu na opoinienie sprzedawca pozostawal w kontakcie z powodem  rozmowy telefoniczne w imieniu sprzedawcy prowadziia kobieta. Ostatecz nie meble nie zostaly dostarczone pozwanemu, co sldonilo go do wytoczenia powédztwa 0 zaplate. W tym celu zwrécfl sie do pozwanej K P ._ wykonujqcej zawod radcy prawnego, by reprezentowala go w sqdzie w sprawie przeciwko sprzedawcy. (okolicznoéci bezspome, nadto: zeznania éwiadkéw: B W k. 56v, I Z_ ' _k.57) Pozwany nie dysponowal szczegélowymi danymi sprzedawcy, rozpoczql wiz;c poszukiwania informacji 0 firmie ,, I w Internecie. Pozwany natrafl na strone www, na ktérej podmiot oferujqcy meble oznaczony by} jako ,,I _ . . ‘ adres: R ~ , S Takie informacje 0 stronie przedmiotowej umowy sprzedaiy pozwany przekazal swojemu pelnomocnikowi  K P (wydruki k. 62, 81, 82, przesluchanie pozwanego k. 113 w zw. 2 k. 54v, przes1u chanie pozwanej k. 113 w zw. z k. 55) Pozwana K P , dziaiajqc jako pelnornocnik P Z V kierowaia na adres ,, . _ — S , ul. R pisma, w ktéryoh wzywala do wywiqzania sie z przedmioto wej umowy. W piémie z dnia 17 kwietnia 2009 roku zawarla oéwiadczenie, 2e powod wraz z ion:1 odstepujz1 od umowy i Zqdajq zwrotu zadatku w podwojnej wysokoéci, czyli kwoty 9430 zlotych. Pismo to powéd odebral w dniu 26 marca 2009 roku. --- STRONA 5 --- _3_ (kserokopie pism oraz potwierdzenia nadania I odbioru k. 68v  69v) W dniu "2 Iipca 2009 roku P Z , reprezentowany przez radce praw nego K P , wystqpil do Sadu Rejonowego dla L» — S w L 2 pozwem przeciwko I" 0 V prowadzqcej przedsiqbiorstwo pod nazwa: ,, . " S.C. w S oraz przeciwko A O ' prowadzzp cemu przedsiebiorstwo pod nazwa1: ,, " S.C. 8 w S . W pozwie P.) Z ‘ domagal sie, zasqdzenia od pozwanych solidarnie kwoty 9430,00 zlo tyoh wraz z odsetkami ustawowymi 0d dnia 28 kwietnia 2009 roku do dnia zaplaty oraz kosztami zastopstwa procesowego wedlug norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu podano, ze pomimo wzywania do wykonania umowy, pafistwo O kompletnie zIekcewa:'zy1iP . Z inie spelnili swojego zobowiazania. (okolicznoéé bezsporna, nadto: kserokopia pozwu k. 6 — 9, 60 — 61v) W dniu 29 Iipca 2009 roku, nakazem zaplaty wydanym w postqpowaniu upomi nawczym w sprawie o sygn. akt XVII Nc 5330/09, Sad Rejonowy dla L  S. w L nakazai pozwanym w tamtej sprawie I O _ i A 0; . aby zapiacili solidarnie na rzecz P Z _ kwoto 9.430 zlotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 kwietnia 2009 roku do dnia zaplaty oraz koszty procesu. W dniu 21 sierpnia 2009 roku A ' O wniosl od powyiszego nakazu zaplaty sprzeciw, w ktérym podniosl, ze nie jest strong przedmiotowej umowy. Nadto wskazal, Ze kontaktowal sie z B W i do sprzeciwu zalqczyl oéwiadczenie, z ktorego wynika, it to ona zawarla 2 P. 2 umowq dotyczqcq wykonania mebli na indywidualne zamowienié. . I (kserokopia nakazu zapiaty k. 70, kserokopia sprzeciwu k. 71  74, kserokopia osiwiadczenia k. 76) Pozwana uzyskala w dniu 28 stycznia 2010 roku informacje od Wéjta Gminy B ., 2e w prowadzonej przez niego ewidencji dzialalnoéci gospodarczej figuruje przed siobiorca oznaczony jako A O ' , ,, " A. O  . prowadzqcy dzialalnoéé gospodarczq w zalcresie m.in. sprzedaiy detalicznej mebli. Jako date rozpoczecia dzialalnoéci gospodarczej okreélono dziefi 1 grudnia 2003 roku, zaé jako _siedzib<g zakIadu glownego przedsiebiorcy adres: T S ., ul. R (zaéwiadczenie k. 38) Wyrokiem z dnia 13 wrzeénia 2010 roku Said Rejonowy dla L — 3 w L oddalil powédztwo w sprawie sygn. akt XVIII Cupr 29/10 I nie obciaiyl powoda kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazano, Ze A. O nie byl strona umowy zawartej przez P . Z» 2 B _ W ktorej dotyczyl wroczony zadatek i nie przyjql umownie odpowiedzialnoéci za realizaojo zobowiazania z tytu1u udzielonego zadatku. (kserokopia wyroku wraz 2 uzasadnieniem .k. 5, 95  98) Drugs, stronq przedmiotowej umowy zawartej przez pozwanego byla B' W 1, ktora prowadzi dzialalnoéé gospodarcza pod nazwa: ,,I a ktorej siedziba firmy mieéci sie pod adresem:   D _    S , ul. R . Ona prowadzila korespondencje elektronicznq w sprawie zamowionych mebli I ona tez byla kobieWtq,pz ktérq toczyly sic; rozmowy te1efo niczne zwiqzane z opoinieniem dostarczenia towaru. Nigdy jednak B . W nie przedstawila sie powodowi z imienia i nazwiska. (zaéwiadczenie k. 39, zeznania s'wiadka B. W, k. 56 — 56v, prze --- STRONA 6 --- _4_ siuchanie pozwanego k. 113 w zw. 2 k. 54v) _ Pozwani uzyskali wiarygodnq informacje na temat rzeczywistej strony umowy w toku procesu 0 zaplate  w sprzeciwie od nakazu zaplaty. Co prawda wozeéniej powéd kontaktowai sie telefonicznie z kancelaria pozwanej, jednak nie odpowiedzial w formie pisemnej na Zadne pismo, nie przeslal rowniei Zadnych informacji pochodzqcych od B W’ . . (zeznania éwiadkow: B W k. 56  57, j Z _ ' k. 57, ] G. k. 112, oéwiadczenie k. 76  78, przesluchanie pozwanej k. 113 w zw. z k. 55v, przesluchanie pozwanego k. 113 w zw. 2 k. 54v) Dokonujqc powyzszych ustalefi faktycznych Sad nie oparl sie na zeznaniaoh powoda oraz zeznaniach éwiadka B W w tej czeéci, w jakiej twierdzili, Ze powod osobiécie informowal telefonicznie p0ZW<':1I1E1, ice nie jest on strong transakcji zawartej przez pozwanego. Zeznania te pozostajq bowiem W sprzecznoéci ze zgromadzo nym w sprawie materialem dowodowym w postaci zeznafi pozwanych oraz zeznafi éwiadka J1 G. . Nadto éwiadek B * W jest osobq zaangazowana w przedmiot postepowania o tyie, 2e w istocie to one byla stronq przedmiotowej transakcji. Powyisza okolicznoéé sprawia, ze éwiadek ten nie moie byé poczytywany jako osoba w peini obiektywna w stosunku do sprawy. Sed Okregowy zwaiyi, co nastepuje: Roszczenia powoda w stosunku do obojga pozwanych co do zasady podlegaty uwzglednieniu. jako irédlo swyoh roszczefi powéd wskazal naruszenie jego débr osobistych. Zgodnie z przepisem art. 23 k.c. dobra osobiste czlowieka, jak w szczegolnoéci zdrowie, wolnoéé, czeéé, swoboda sumienia i inne pozostajq pod ochronq prawa cywilnego nieza~ leinie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Katalog dobr osobistych zawarty w przepisie art. 23 k.c. jest otwarty. Przepis ten nie zawiera definioji legalnej pojecia dobra osobistego ani nie definiuje poszczegélnych débr. Nie jest tei mozliwe stworzenie stalej, niepodlegajacej modyfikacjom definicji poszczegélnych dobr osobistych, ani ich wyezer pujqcego katalogu. Mozna wskazaé jedynie podstawowe cechy, ktorych przypisanie pewnym wartoéciom pozwoli uznaé je za dobra osobiste. Wskazanie tych oech bylo podstawq stworzenia rériznych definicji przez doktryne i orzecznictwo. Powszechnie przyjmuje sie koncepcje obiektywnq, wedlug ktorej dobra osobiste sq wartoéciami o charakterze niemajqtkowym, wiezecymi‘ H sie z osobowoéciz1 czlowieka, uznanymi powszechnie w spoleczefistwie. W ocenie Sqdu Okregowego, dobrami osobistymi, ktorych naruszenie nalezaio rozpatrywaé w niniejszym postepowaniu sq godnoéé oraz dobre imie rozumiane jako czeéé. ,,Czeéé, dobre imie, dobra slawa czlowieka sq pojeciami obejmujqcymi wszystkie dziedziny jego Zycia osobistego, zawodowego i spolecznego. Naruszenie czci moie wieo nastqpié zarowno przez pomowienie 0 ujemne postepowanie w iyciu osobistym i r0dzin nym, jak i przez zarzucenie niewlaéciwego postepowania w zyciu zawodowym, narusza jqce dobre imie danej osoby i mogace narazié jag na utrate zaufania potrzebnego do wyk0 nywania zawodu lub innej dzialalnoéci" (tak SN w wyroku z dnia 29 paidziernika 1971 1'2, II CR 455/71, OSNC 1972/4/77). I --- STRONA 7 --- _.5_ Przesianki ochrony débr osobistych zostaly sprecyzowane w przepisie art. 24 § 1 k.c., zgodnie z ktorym ten, czyje dobro osobiste zostaje zagroione cudzym dzialaniem, moze zadaé zaniechania tego dzialania, chyba Ze nie jest ono bezprawne, zaé w razie dokonanego naruszenia mote on takie iadaé, aieby osoba, ktora dopusciia sie narusze nia, dopelnila czynnosci potrzebnyoh do usuniecia jego skutkow, w szczegolnosci azeby zlozyla oswiadczenie odpowiedniej tresci i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewi dzianych w kodeksie mote on rowniei Zadaé zadoséuczynienia pienieznego lub zaplaty odpowiedniej sumy pienieinej na wskazany ce1 spoleczny. W swietle cytowanego przepisu ochrona débr osobistych uzalezniona jest od spetnienia dwoch przeslanek  zagrozenia Iub naruszenia dobr osohistych oraz bezpgawnego charakteru dziatania wywolujacego ten skutek. Powszechnie uwaia sie, ze przeslanka zagrozenia lub naruszenia dobra osobi stego jest speiniona wtedy, gdy dzialanie osoby trzeciej godzi w obiektywnie uzasadnione interesy uprawnionego zwiazane z danym dobrem. Nalezy bowiem uznaé istnienie 0g61 nego zakazu podejmowania zachowafi wkraczajacych w sfere cudzego dobra osobistego. Przy ocenie zas, czy do naruszenia dobra osobistego doszlo, sad powinien braé pod uwage nie tylko to, jakie sa subiektywne odczucia poszkodowanego, ale przede wszystkim oceny obiektywne, czyli to jaka reakcje wywokuje naruszenie w spoieczefistwie (tak Sad Najwyiszy w wyroku z dnia 26 paidziernika 2001 r., V CKN 195/01, niepubI., takie w uchwale z dnia 28 maja 1971 r., III PZP 33/70, OSNCP 1972, nr 11, poz. 188).Jes1i w swietle wskazanych powyzej dyrektyw nastepuje ustalenie, ze doszlo do zagrofzenia Iub naruszenia dobra osobistego, naleiy zbadaé, czy za.chowanie bedace jego irédlem bylo bezprawne. Zagrozenie naruszenia lub naruszenie dobra osobistego moie zostaé uznane za hezprawne jezeli jest ono sprzeczne z szeroko rozumianym porzadkiem prawnym, a wiec z normami prawnymi lub regulami postepowania wynikajacymi z zasad wspélzycia spoiecznego. _ Analizujac zgromadzony w sprawie material dowodowy Sad doszedl do przeko nania, ie dobra osobiste powoda zostaty naruszone w sposéb bezprawny. Pozwany mégl sie obawiaé 0 wlasne dobre imie, gdyz samo wystepowanie w procesie jako strona, ktéra niewywiazala sie nalezycie ze zobowiazania w spolecznym odbiorze rodzi watpliwoéci co do uczciwosci takiej osoby. W niniejszym postepowaniu poza sporem pozostawala okolicznosé, Ze proces cywilny 0 zaplate, opisany w ustaleniach faktycznych Sadu, bezza sadnie zostal wytoczony przeciwko A O ' . W pozwie wniesionym w tejie sprawie utrzymywjano, Ze A O‘ by} nieuczciwym kontrahentem i nie wywiazal sie z zawartej umowy. Miedzy stronami niniejszego postepowania nie bylo juz sporu co do tego, ze powyisze twierdzenia nie byty oparte na prawdzie. Powszechnie uznaje sie, Ze nieuczciwosé to cecha negatywna, a nied0trzymywa nie umow jest zachowaniem spoleoznie nieakceptowanym. Okreslenie zatem kogos osoba nieuczciwa i nielojalnym kontrahentem jest okresleniem jednoznacznie pejoratywnym. Pismo procesowe jest zas rodzajem komunikatu, ktéry moze prowadzié do naruszenia czci innej osoby. Nie ulega wiec watpliwosci, Ze wystapienie przeciwko A I O  ‘ z powédztwem opartym o nieprawdziwe twierdzenia o jednoznacznie negatywnym zabarwieniu naruszyly jego dobra osobiste. W ocenie Sadu, owo naruszenie naleiy uznaé za bezprawne. Co prawda bowiem, samo wytoczenie powédztwa cywilnego jako takie jest przez prawo dozwolone, to jednak jesli jest ono bezpodstawne i prowadzi do przedsta winnia _ whrew orawdzie  stronv pozwanej jako osoby nieuczciwej, nalezy uznaé je za --- STRONA 8 --- _5._ sprzeczne z zasadami wspélzycia spolecznego. Majac na uwadze powyzsze Sad uznai, za zasadne zadanie powoda usuniecia skutkéw naruszenia przez zlozenie oswiadczenia odpowiedniej tresci i w odpowiedniej formie. Dokonujac wyboru formy tychze przeprosin Sad wzial pod uwage przede wszyst kim sposob, intensywnoéé i zasieg dokonanego naruszenia dobr osobistych powoda (por. wyrok Sadu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 Iipca 2002 r., I ACa 544/02, TPP 2003/3/101). Powod wnosil 0 nakazanie zamieszczenia przeprosin W gazecie regionu i , jednak nie wykazaI, by przedmiotowe naruszenie mialo zasieg uzasadniajacy zamieszczenie przeprosin w prasie. Tymczasem z materialu dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika jednoznacznie, ze naruszenie zostaio dokonane jedynie w drodze pism procesowych sktadanyoh w toku postepowania sadowego. Skoro zatem  z natury rzeczy  jedynie waski hag oséb wiedzial 0 dokonanym naruszeniu, forma prze prosin jakiej domagal sie powéd byia niewtasciwa nie tylko ze wzgledu ria zasieg naru szenia i potrzebe proporcjonalnoéci zasiegu przeprosin, ale takze ze wzgledu na pewne ujenme konsekwencje z tym zwiazane. Nalezy bowiem unikaé rozszerzania kregu osob, ktore o naruszeniu dobra osobistego wiedza. W przeciwnym razie efekt przeprosin mogtby odbiegaé od zamierzonego. Tymozasem tresé i forma oéwiadczenia winny byé proporcjonalne w odniesieniu do naruszenia i zmierzaé do usuniecia skutkéw p0krzyw dzenial naruszeniem dobra osobistego (tak Sad Najwyzszy w wyroku z dnia 11 lutego 2010 r., I CSK 286/09, LEX nr 630167). Z tego wzgledu adekwatna forma przeproszenia powoda jest wystosowanie przez kazdego z pozwanych odpowiedniego pisemnego oswiadczenia o tresci; ,,Przepraszam A 0' za bezpodstawne wszcze cie przeciwko niemu procesu sadowego w Sadzie Rejonowym dla L. ..  3 1 w L 0 zapiate sumy 9430 21 oraz kosztow sadowych i kosztéw zastepstwa procesowego”. W niniejszym postepowaniu powod dochodzil réwniez zadoséuczynienia za ,,straty moralne i finansowe” w kwocie 10.000 zlotych od kazdego z pozwanyoh. Sformulowanie zadania pozwow wskazuje na to, ze powéd dochodzil zados(':uczy nienia za krzywde zwiazana z naruszeniem débr osobistych oraz odszkodowania za ponie sione  w zwiazku z niezasadnie wytoczonym przeciwko niemu powédztwem  koszty. jednakze powod nie wskazal jakiej kwoty dochodzi z kazdego z tytuléw poprzestajac jedynie na Iaoznym okreslenili doohodzonej kwoty, w ktérej zawiera sie zadanie zasadze nia zadoééuczynienia jak i odszkodowania. Tymczasem brak jest podstaw do zasadzenia jednej, Iacznej kwoty z obu tytulow. juz z tego wzgledu uwzglednienie roszczefipowoda w tym zakresie byio niemozliwe. Nawet jednak gdyby powéd precyzyjnie wskazal, jakiej kwoty doohodzi z tytulu zadoséuczynienia, a jakiej z tytulu odszkodowania, powodztwo w tej czesci  jako bezzasadne  podlegalo oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 24 § 1 k.c. ten, ozyje dohro osobiste zostato naruszone moze zadaé  na zasadach przewidzianych w ikodeksie  zadoséuczynienia pienieznego Iub zaplaty odpowiedniej sumy pienieznej na wskazany cel spoteczny. W myél zas przepisu art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sad moze przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostalo naruszone, odpowiednia sume tytutem zadoééuczynienia pienieznego za doznana krzywde lub na jego zadanie zasadzié odpowiednia sume pieniezna na wskazany przez niego cel spoleczny, niezaleznie od innych srodkow potrzebnych do usuniecia skut kow naruszenia. Przepis art. 448 k.c. nie wskazuje expressis verbis zasady odpowiedzial nosci za krzywde wyrzadzona naruszeniem dobr osobistych, jednakze w CIOkllI‘§/I116 i judy katurze dominuje poglad, ze ,,dla zasadzenia éwiadczefi z art. 448 k.c. nie jest wystarcza --- STRONA 9 --- _7_ jace ustalenie bezprawnosci naruszenia dobra osobistego, ale konieczne jest ustalenie dziaiania zawinionego. Odpowiedzialnosé naruszyciela zalezna jest od wykazania jego winy (art. 415 k.c.)" (tak Sad Apelacyjny W Krakowie w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 roku, I ACa 1273/11, LEX nr 1107102, poglad ten prezentuje rowniez Sad Najwyzszy w wyrokach; z dnia 12 grudnia 2002 r., V CKN 1581/00, OSNC 2004, nr 4, poz. 53, z dnia 19 stycznia 2007 r., III CSK 358/06, LEX nr 277289, z dnia 24 stycznia 2008 r., I CSK 319/07, LEX nr 448025; Wsrod przedstawicieli doktryny powyzszy poglad podzielila B. LewaszkiewiczPetrykowska [w:] W sprawie wykladni art. 448 k.c., PS 1997, nr 1, s. 6 i n., a takze M. Safjan [w:] K. Pietrzykowski, Komentarz, t. I, 2005, art. 448, nb 1213). W ocenie Sadu Okregowego, dzialafi pozwanych nie mozna uznaé za zawinione. Wine nalezy bowiem pojmowaé jako termin dotyczacy podmiotowej strony dzialania lub zaniechania sprawcy szkody, skupiajacy sie na takich elementach jak stan jego §wiado mosci i woli. Wine przypisaé mozna wowczas, gdy podmiot wyrzadzajacy szkode dzialal w sposob umyslny albo odznaczajacy sie cecha niedbalstwa. Nie ulega watpliwosci, ze oboje pozwani nie dziaIa1i w zamiarze naruszenia dobr osobistych powoda. W ocenie Sadu nie mozna réwniez zarzucié pozwanym niedbalstwa. Pozwani usiiowali bowiem dochodzié slusznych roszczefl P Z . . a fakt, ze skierowali pozew przeciwko nie wlasciwemu podmiotowi nie wynika z nienalezytej starannoéci. Pozwani kierowali sie co prawda informacjami znalezionymi w Internecie, jednak nawet gdyby przed wytoczeniem powédztwa zasiegneli informacji z ewidencji dzialalnosci gospodarczej, uzyskaliby wiedze, ze w istocie powod figuruje jako osoba prowadzaca dziaialnosé gospodarcza pod ‘nazwazbiezna z nazwa znanej P . Z. z korespondencji prowadzonej z druga strona umowy, pod tym samym adresem i w tym samym przedmiocie (k. 38). Nie mozna zatem zarzuoié pozwanym, ze nie sprawdzili, czy pod tym samym adresem i nazwa, ‘ulna osoba prowadzi dziaialnosé gospodarcza 0 tozsarnym przedmiocie. Podkreélié przy tym nalezy, ze P Z oraz jego zona usilowali uzyskaé od swojego k0ntra henta dane w postaci imienia i nazwiska wlasciciela, jednak bezskutecznie. Pozwana zas kierowata do powoda pisma przedsadowe, lecz nie otrzymala zadnej pisemnej odpowie dzi. Powéd w niniejszym postepowaniu twierdzil, ze informowal pozwana 0 tym, ze nie jest wIasciwa strona umowy. Sad odméwfl wiary powodowi w tym zakresie, jednak w istocie okolicznosé ta nie miala dla rozstrzygniecia w niniejszej sprawie znaczenia. Trudno bowiem uznaé, ze samo tylko, niepotwierdzone niczym, telefoniczne oéwiadczenie osoby pozwanej 0 zaplate, ze nie zawierala umowy, z ktérej dochodzone ma byé roszcze nie, stanowi wystarczajaca podstawe dla wycofania roszczen. W tym miejscu nalezy zaznaczyé, ze przed wytoczeniem powédztwa A O  mimo posiadanej wiedzy  nie wskazal wlasciwej strony umowy. Powéd mogl zatem Iatwo uniknaé wyste powania w procesie jako pozwany, nieuczciwy kontrahent, gdyby tylko wskazal znana mu osobe B W _ Skoro zatem wczesniej pozwani nie mieli rzetelnej informacji 0 rzeczywistym sprzedawcy, nie mozna czynié im zarzutu, ze W sposéb zawiniony wysta pfli z powodztwem przeciwko Ac O . Z przyczyn wskazanych powyzej, wobec braku winy po stronie pozwanych, jako niezasadne nalezy uznaé zadanie zasadzenia zadanych sum tytuIem zadoséuczynienia. Jesli zas chodzi o roszczenie odszkodowawcze, zwazyé nalezy, ze odszkodowanie za szkode majatkowa wyrzadzona w wyniku naruszenia débr osobistych moze bye przy znane na zasadach ogélnych. W niniejszej sprawie zasadne byloby rozwazanie odpowie dzialnosci pozwanych na podstawie przepisu art. 415 k.c. zgodnie z ktorym, kto z winy --- STRONA 10 --- swej wyrzadzil drugiemu szkode, obowiazany jest do jej naprawienia. Dla powstania odpowiedzialnos'ci'konieczne jest zatem ustalenie zaistnienia faktu wyrzadzenia szkody, winy sprawcy oraz normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy dzialaniem Iub zanie chaniem a powstala szkoda. W mysl przepisu art. 6 k.c., ciezar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie zas z przepisem art. 232 k.p.c., strony sa obowiazane wskazywaé dowody dla stwierdzenia faktow, z ktorych wywodza skutki prawne. Tymczasem powod nie podjai nawet proby wykazania, ze szkode majatkowa poniosl i wjakiej wysokosci, a przede wszystkim — co wskazano powyzej — nie wykazal zawinienia pozwanych. Tjrm samym zadanie powoda nie zostalo udowodnione. " Majac na uwadze powyzsze Sad oddahl oba powédztwa w pozostalej czesci. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., zgodnie z ktorym w razie czeéciowego uwzglednienia za,da1'1 Sad moze stosunkowo rozdzielié koszty. Powéd czeéciowo Wygral proces w zakresie roszczefi niemajatkowych z tytulu débr osobistych, przegrai zas w pozostalej czesci. O tym, w jakim stopniu strona wygrala lub przegrala sprawe decyduje rezultat przeprowadzonego porownania roszczen dochodzonych z rosz czeniami ostateoznie uwzglednionymi (tak SN w postanowieniu z dnia 16 Iutego 2011, II CZ 203/10, LEX nr 738399). Sad doszedt do przekonania, ze w zakresie roszczefi niema jatkowych dochodzonych w Itazdym z powodztw powod wygrai w 50 %. Pozwani nie poniesii zadnyoh kosztdw procesu, zaé koszty procesu po stronie powoda wyrazaja sie w kwocie oplaty sadowej uiszczonej w Iacznej wysokosci 1.100 zlotych na poczet sprawy przeciwko P. Z. _ z czego kwota 600 ztotych zostala uiszczona w zwiazku z roszczeniami niemajatkowymi wywodzonymi z ochrony débr osobistych (art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z 28 lipca 2005r. 0 kosztach sado wych w sprawach cywilnyoh, Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.  dalej powolywana jako u.k.s.c.). Majac na uwadze powyzsze Sad zasadzil od P Z' _ na rzecz A O I kwote 300 ziotych tytulem zwrotu kosztow procesu. W sprawie przeciwko_K P» _ powod zostal w caloéci zwolniony od kosztow sadowych postanowieniem Sadu Okregowego w Lodzi z dnia 17 sierpnia 2011 roku. Z tego wzgledfi Sad naltazal sciagnaé od F P na rzecz Skarbu Panstwa  Sadu Okregjtowego w Lodzi kwote 300 zlotych tytulem nieuiszczonych kosztow procesu  na zasadzie art. 113 ust. 1 u.k.s.c., w mysl ktérego kosztami sadowymi, ktorych stronanie miala obowiazku uiscié, sad w, orzeczeniu koficzacym obciazy przeciwnika, jezeli istnieja ku temu podstawy, przy odpofwiednim zastosowaniu zasad obowiazujacych przy zwrocie kosztéw procesu.  t 1