Postanowienie II C 935113

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 935113 ' WYROK W ]1\€[IENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2014 I_ Ifla podstawie uslawy z dnia 6.09.200? r. o dostepie do mformacji publfcznef Dz. U. 112 pnz. 1198 2 poén. zm. przekazano informacje publicznq W formie dokumentu {uh w formie przetworzonej Przewodniczqcy: SSR (£161.) Katarzyna Waseficzuk ITHIQ I H ZWIF O WHIOS O HWCY Sqd Okrogowy W Warszawie II Wydziai C}/Wilny W skladzie nastqpujqcym: Protokolantz Przemys1aWMazur I po rozpoznaniu na rozprawie W Warszawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy I auras wninsknaaway z powddztwa A. F., W. G. i J. S. przeciwko Skarbowi Pafisfwa ~ Woj ewodzie (...) 0 zapiatq V I. zasqdza od Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...) na rzecz: ’  0  A. F. kwotq 653 961 21 (szeééset piqédziesiagz trzy tysiape dziewiqéset szeéédziesiayt jeden z10tych) wraz z ustawdwymi odsetkami od 24 lipca 2014 r. do dnia zapiaty,  W. G. kwotq 653 961 2:1(szeééset pizgédziesiatt trzy tysiqce dziewiegéset szeéédziesiqtjeden zlotych) wraz z ustawowymi odsetkami od 24 lipca 2014 r. do dnia zaplaty,  J . S. kwotq 1 307 922 21 (milion trzysta siedem tysiqcy dziewiqéset dwadzieécia dwa ziote) wrazz ustawowymi odsetkami od 24 lipca 2014 r. do dnia zaplaty, ' II. oddala poWodz1Wo W pozostalym zakresie, III. ustala, Ze kziidy 2 powoddw Wygrai W 15% i powinien ponieéé 85% kosztow postcgpowania, przy czyrn szczegolowe rozliozenie kosztow pozostawia Referendarzowi Sqdoweinu. . Sygn. akt II C 935113 _ UZASADNIENIE Pozwem 2 17 paidziernika 2010 r. .I.S. , W.G. , H.G. iA.F. Wnieéli o zasqdzenie na ich rzecz od Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...) , kwoty W iagzznej Wysokoéci 1? 556 000 Z1 W udzialach wynikajqcych z dziedziczenia, tj. na rzecz: J.S. 1,6  8 778 000 Z1 wraz 2 naleznymi odsetkami ustawowymi za zwiokg, W.G. U6  2 926 000 21 WI‘3.Z z naleinymi odsetkami ustawowymi za zwlokq, H.‘G. U6  2 926 000 Z1 Wraz z naieinymi odsetkami ustawowymi za zwiokq, A.F. 1/'6 — 2 926 000 Z1 wraZ z naleinymi odsetkami *i1stawowymi za zw1okQ — tytulem odszkodowania za uszozerbek majajckowy powstaly na skutek niezaspokojenia uprawnienia do uzyskania prawa uzytkowania wieczystego gruntu nieruchomoéci (...) ,,Osada wieczystoczynszowa nr (...) W Dobrach W. i C. (...) ” 0 poW., 4 389 1112, W trybie przewidzianym Dekretem z 26 paidziernika 1945 r. 0 wiasnoéci i uzytkowaniu gruntow na obszarze W. i ostatecznej utrafy tego prawa, 0 wartoéci objqtej Zqdaniem pozwu — 2 powodu Wydania W dniu 28 listopada 1991 1'. przez Wojewodq (...) decyzji Nr (...) o uwlaszczeniu paristwowej osoby prawnej, ktérej bezprawnoéé zostaia ostatecznie stwierdzona Decyzjq Minisfra Infrastruktury z 10 grudnia 2010 1'. Powodowie wnieéli takze 0 zasacdzenic> na ich rzecz od pozwanego kosztow procesu. W uzasadnieniu wskazaii, Ze sq spadkobiercami w%a§cicieli przedmiotowej nieruchomoéoi. Podnieéli, i2 nie doszloby do trwaiego i wielokrotnego dysponowania gruntem, gdyby nie otwierajagza drogq do tego decyzja nr (...) , ktéra_ bezprawnie uwiaszczono (...) Przedsiobiozfstwo Remontowe — namszajap prawa powoddw. Powodowie Wskazali, ii po ich stronie powstala szkoda materialna W wysokoéoi utraoonego prawa, a wiqc Wartoéci przedrniotowego gruntu, pozostajapa W zwiqzku przyczynowym z bezprawnym dzialaniem W1&dZ}/, bowiem gdyby Wojewoda (...) dziaiai zgodnie zprawem, nie dokonaiby uw%aszczenia (...) Przedsiqbiorstwa Remontowego, a W konsekwenoji Wniosek dekretowy do przedmiotowej nieruchomoéci zostalby rozpoznany pozy1}='wnie dla powodow. Powodowie dla okreélenia Wartoéci odszkodowania przyjqli W'fl1"[0§é 1 mi gruniu na kwotg 4 000 2% jako éredniq Wartoéé metra gruntu Qoozew Fr. I~9)_. W odpowiedzi na pozew z 23 stycznia 2012 r. Skarb Pafistwa — Wojewoda (...) WI_116Si' 0 oddaienie powodztwa W caioéci oraz o zasqdzenie od powodow na jego rzecz kosztéw postqpowania, W tym kosztow zastegpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa. W uzasadnieniu podniési zarzut braku legitylpacji ozynnej po stronie powodéw i zakwestionowzd tytui wiasnoéci poprzednikow prawnych powodow do przedmiotowej --- STRONA 2 --- nieruchomoéoi WS1(&ZI.1jE[C, is przyslugiwaio im wiadztwo emfiteutyczne. Ponadto podniésl, Z6 powodowie nie"byli strong post@poWania administjacyjngago zakoflczonego Wydaniem decyzji Wojewody (...) z 28 listopada 1991 1:, a W kollsekwencji nie rnajq Sklitecznego prawa do dochodzenia odszkodowania za oddanie nieruchomoéci W uzytkowanie Wieczyste."Podkre§lii, 2e pi*a'Wo' do Zagiania odszkodowania na podstawie art. 160 k.p.a. przyshlguje Wyiagzznie stronie postopowania administracyjnego, ktora ponios1a szkodq na skutek wydania decyzji znaruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. Pozwany zarzuci1ta.kz'e brak zwiqzku przyczynowego miqdzy szkodq poW0d6W a decyzjq 0 uwiaszczeniu (Ia 8990). W piémie z 27 marca 2012 r. pozwany cofnql zarzut braku tytuhl W1'21Sl"lO§C1 Wywiedziony z VV}/1§0l"lYW8.l"1iE1 przez poprzednikow pr_aWnych poWod6W Wiadztwa emfiteutycznego do przedmiotowej nieruchornoéci (k. HIH2). W piémie z 10 sierpnia 2012 _r. pozwany dodatkowo p0dni6s1,'Ze roszczenie poWod6W jest przedwczesne, gdyi stronie poWodoWej siuzy roszczenie o nieruchomoéé zamiennq z an. 7 ust. 4 dekretu z 26 paidziernika 1945 1'. o Wii:lSHO8Ci iuiytkowaniu gruntéw na obszarze W. , a zatem powodowie nie wyczerpali trybu postgpowania przewidzianego dekretem (Fa 132~133). W piémie 2; 26 marca 2013 r. pozwany stwierdzii dodatkowo, Ze gdyby Zrédia szkody p0Wod6W upatrywaé W zaniechaniu rozpoznania wniosku dekretowego roszczenie powodéw uleglo przec1z1wnieniu(fc. 535). W dniu 27 wrzeénia 2013 r. powédka ILG. znnaria. Spadek po niej nabyli W cz<géciach réwnych W.G. i',A.F. (akt p0§WiQdCZ8.Y£iG dziedziczenia k. 741 742). ' W pi§mie procesowym z 15 Iipoa 2014 r. powodowie Wnieéli 0 zasqdzenie na ich rzecz odsetek od dnia Wniesienia pozwu do dnia zaplaty (pismo k. I I02). 1 Sad ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Przedwojennym W1fi§C1016iB1Tl nieruchomoéci gruntowej ,,Osada Wieczysto Czynszowa n1" (...) W Dobrach W. i C. (...) ”, o pow. 8 619 K12, by11.G. . Teren ten Wchodzi obecnie W sklad dziaiek ewidencyjnych , (...) i (...) z obrqgbu (...) . Teren objoty niniejszym pozwem 0 pow. 4389 m2 stanowila czgéé dzialki ewidencyjnej nr (...) i , W obrgbie ewidencyjnym (...) , o %aLcznej powierzchni 25.528 m2 (obecnie dziaiki (...) i (...) ), ktora pozostaje W uzytkowaniu Wieczystym spdlki ,,(...) ” Sp. Z 0.0. 2 siedzibq W W., dla ktérej to nieruchomoéci gruntowej i budynkowej Said Rej onowy dla (...) W W. (...) Wydzial Ksia_g Wieczystych prowadzil ksiqgq wieczystq numer (...) (zafiwiadczenie k. J4J5, szkice rozliczenia nieruchomoaici k. 2021, 501504, 508 wniosek 0 zaloienie ksieggi wieczystej k. 154455, odpis ksiggi wieczysrej (H) k 2246, decyzje 0 podziale nigruchomoéci k. 3 79~382).  I.G. zmarl W dniu 5 sierpnia 1944 r. Spadek po nim nabyiy dzieci: J. S. z dornu G. i J.G. i po 112 ozapéci spadku (postanowienie Sqdu Rejonowego dfa W z 7 czerwca I960 r., sygriliahf (II). k. 16). Spadek po B.G., zmaflej W dniu 21 listopada 1957 1'. nabylyjej dzieci: J. S. z domu G. i .I.G. po U2 ozqéci spadku (postanowfenie Sqdu Rejonowego dla W. z I I marca 1958 r. sygn. aki‘ (II), In 17).  Spadek po J.G., 2.mar1yrn W dniu 3 lipca 1966 r. nabyli: iona H.G. oraz dzieci W. G. oraz A.G. po IE3 czcgéci spadku kaide z nich (postanowienie Sqdu Rejonowego dla W z 26 sierpnia 1974 r., sygn. akr (1.) 3, sprostowane postanowieniem z 8 sierpnfa 2001 r., sygn. ah‘ 6II), 18). Spadek po J. S. z domu G., zmarlej W dniu 14 Wrzeénia 1984 _r., na mocy ustawy nabyi W caioéci syn J.S. (posranowiemfe Sqdu Rejonowego dla W z I3 czerwca 1985 r., sygn. akt ), k. 19). 3., A.G. nosi obecnie, po mqzu, nazwisko F. (skrdcony odpis aktu mafzeéstwa R: I3). Na rnocy dekretu z 26 paidziernika 1945 r. 0 wiasnoéci i uiytkowaniu gruntéW na obszarze W. (Dz. U. 1945, Nr 50, poz. 279, dalej Dekretu (...) ), Z dniem 21 listopada 1945 1'. opisana nieruchomoéé przeszia na Wii:1SI10§é Grniny W. , a. nastgpnie W 1950 roku, z chWilqli1<Widacji gmin  Skarbu Pa1'1stwa(0k0Ziczn0§é bezsporna). Objocie przedmiotowego gruntu przez gming W. nastqpiio na podstawie rozporzqdzenia Ministra Odbudowy z 2? stycznia 1948 1". Wydanego W porozumieniu z Ministrem Administracji Pubiicznej W sprawie obejmowania gruntéw przez grninq W. (Dz. U. Nr 6 z 1948 1:, poz. 43). Zgodnie z § 3 tego rozporzqdzeniai, grunty uwazano za objqte W posiadanie z dniem Wydania nurneru organu urzgdowego Zarzqdu Miejskiego, W ktorym zamieszczono og1osze11ie. Objqcie niniejszego gruntu przez gminq nastqpilo W dniu 16 sierpnia l948Ar., tj. z dniern ogloszenia w Dzienniku Urzrgdowym nr 20 Rady Narodowej i ZB.1‘ZB£dl.1 Miejskiego W. , a WIQC ténnin na ziozenie wniosku upiywai W dniu 16 lutego 1949 r. Faktyczne W1adztWo nad przediniotowzi nierucliomoéciq powodbwie utracili pod koniec lat siedemdziesiagych XX Wielu. Do dnia faktyoznej utraty W'i8dZ1IWfl nad ta‘ nieruchomoéciq byio na niej prowadzone gospodarstwo ogrodnicze z uprawq Warzyw. W dniu 12 lutego 1949 1'. adW. T.D., peinomocnik B.G., J.G. i J.S. Z1023/1, w trybie art. 7' dekretu (...) , Wniosek o ustanowienie na rzecz bylych Wi3.§CiCiB1i prawa ozasowej Wiasnoéci za oplatq symbolicznac Decyzja. Wydziahl Gospodarki Komunalnej Mieszkaniowej Prezydiurn Rady Narodowej W. Z 13 czerwca 1922 r. (...) Przedsiegbiorstwo Remontowe W W. otrzymalo przedmiotowai nieruchornoéé W uiytkowanie, ktore nastgpnie uprzeksztaicflo sio W prawo zarzagiu. _ " . W dniu 28 listopada 1991 1:, pomirno nierozpoznania wniosku ziozonego przez by%ycl1 Wlaéoicieli W tlybie dekretu 0 Wiasnoéoi i uzytkowaniu g"runt6W na obszarze W. , Wojewoda (...) , dziaiajap na podstawie art. 2 ust 1~3 ustawy z 29 --- STRONA 3 --- Wrzeénia 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i Wywtaszozaniu nieruohomosoi, art. 38 ust. 12, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 3, art. 43 ust. 12 ustavwy o gospodaroe gruntarni i Wywiaszczaniu nieruchomosci oraz art. 102 k.p.a., Deoyzja N1‘ (...) stwierdzit nabyoie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r., przez (...) Przedsiebiorstwo Remontowe W W. prawa uZy11<oWania Wieczystego gruntu zabudowanego, potoznego W W. przy ul. (...) , 0 pow. 25 578 1112, oznaczonego na map ie sytuaoyjnej do celow prawn)/ch z 14 sierpnia 1991 r., Nr (...) , literami ABCDEFGIIIJKLMNOPRSA oraz nieodpiatne nabyoie prawa Wtasnoéci budynkéw i urzadzefi znajdujacych sie na tym grunoie. Wyiej WS1(8Z.EI.I‘l£1 nieruohornoéé (...) ,,Osada Wieozysto Czynszowa n1" (...) W Dobraoh W. i C. (...) ” Weszta W sklad gruntu objetego Delcyzja, uwtaszozeniowa nr (...) W czeéci 0 pow. 43 89 m2. Wojewoda stwierdzii W decyzji, ice nieruohomoéé ta stanowi Wtasnosé Skarbu Pafistwa (decyzja k. 4749). W dniu 15 styoznia 1997 r.,vRep. A nr (...) , Syndyk (...) Przedsiebiorstwa Remontowego W W. zbyt praWa do nieruchomoéoi objetej W/W deoyzja Wojewody (...) na rzecz (...) Sp. Z o. o. W W.. PraWa rzeczowe do WIW nieruchornoéci byly przedmiotem dalszego obrotu. Aktualnie uiytkownikiem wieczystym tej nieruohomoéci jest (...) Sp. z o. o. (akty notarialne k J75J95, 200213). » ‘ Od 2001 roku powodowie podjoli dziatania zmierzajqce do ponagienia organéw samorzadu tezytorialnego do rozpoznania ztoionego przez nich Wniosku dekretowego (pisma k. 252253, postanowienia SKO in 254256, 480, 484, zazalenie no nierozpoznanie sprawy w rerminie In 485). Deoyzja z 4 Wrzesnia 2002 r. nr 13412002 Burmistrz Gminy (...) odm6wi1 powodorn przyznania prawa Wtasnoéci ozasowej do gruntu pochodzacego z dawnej nieruchomoéci ,,W. i C. (...) ” Rej. hip. (...) dziaika nr (...) W zakresie objetym KW (...) iprzekazat sprawe Wg Wtaéoiwosci odnoénie dziatki objetej Kw (...). Deoyzja ta zostaia uchylona przez SKO decyzjaz 28 kwietnia 2003 r. i sprawe przekazano do ponownego rozpoznania (k. 481482, 486488). Wnioseia dekretowy zostat ostatecznie rozpoznany W dniu 21 lipca 2010 r. decyzja Prezydenta "W. , deoyzja L1ZLlp6iI'1i3.jBLC2[rZ 23 Wrzeénia 2010 r. oraz postanowieniem 0 sprostowaniu oczywistej omytki z 23 Wrzeénia 2010 r..~ nastepcorn prawnym dawnych Wtaécicieli odmowiono ustanowienia prawa uzytkowania Wieciystego czesci gruntu pDCh0dZ3,_C6gO z daWnej nieruchomoéoi (...), stanowiacego obecnie czesé dziatki nr (...) z obrebu (...) , o pow. 4389 mg. W uzasadnieniu decyzji Prezydent miasta W. Wskazal, Ze na dziefi rozpoznania Wniosku przedmiotowy teren nie jest objety Zadnym obowiazujacym niiejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a obowiqzuje jedynie studium uwarunkowan i kierunkow zagospodarowania przestrzennego W. _, W_.=_kt61ym teren ten znajduje sie W strefie oznaozonej symbolem (U)20 i jest przeznaozony na usiugi, na_ lctfiiych ustala sie ioiiorytet dla zlokalizowania szerokiego zakresu ushlg z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej, z zaleceniem ieby udziat tej funkoji ksztattowat sie do 40% powierzohni zabudowy na terenie. Stwierdzit, ii ,,przes1anki przewidziane W art. 7 ust. 2 dekretu o Wfasnoéci i uZytkoWaniu gruntow na obszarze W. W odniesieniu do przedmiotowej nieruchomoéci zostaly spe1nione”, a jedyna przeszkoda, ktora 11I'l16I1'102.1iV\'13 ustanowienie uiytkowania Wieczystego na rzecz spadkobiercow dawnyoh Wlaécicieli stanoWi trwale rozdysponowanie gruntu przez ustanowienie prawa uiytkowania Wieczystego. Powodowie zlozyli odWo1anie od tej decyzji, ktore nie zostaio uwzgiednione (decyzje k. 5]55, postanowienie k. 56). Decyzja z 10 grudnia 2010 r. Minister Infrastmktury stwierdzih Ze decyzja Wojewody (...) z 28 Iistopada 1991 r. zosta1a  W czesoi obejmujaoej dawna nieruchomoéé (...) ,,Osada wieczystoczynszzawa nr (...) W Dobrach W. C. (...) " » Wydana z naruszeniem prawa, przy czym nie jest mozliwe stwierdzenie jej niewafmoéci W tej ozeéci z przyczyny okresiionej W art. 156 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu Wskazai, ie zaréwno W dniu 5 grudnia 1990 r., jak i W dniu wydania decyzji uwtaszczeniowej z 1991 roku, pozostawat nierozpoznany Wniosek o przyznanie prawa W1asnosci ozasowej, zloiony W trybie przewidzianym W art. 7 ust. 1 dekretu z 26 paidziernika 1945 r. Stwierdzii, 2e W orzeczniotwie i doktrynie od wielu lat ugruntowany jest poglad, ie klauzula ,,nie narusza praw oséb trzecich” oznacza, Ze niedopuszczalne jest uwiaszczenie pafistwowych osob prawnych, jeieli do gruntu pozostajacego w ich zarzadzie nie zostat rozpoznany Wniosek dekretowy Iub istnieja do tego gruntu inne uprawnienia oséb trzecich. Stwierdzit, Ze istniej ace W dniu 5 grudnia 1990 r. uprawnienie osoby trzeoiej wylqcza nabycie z mocy prawa uzytkowania Wieczystego nieruchomoéci (por. wyrok NSA W Warszmvie z 10.01.2008 r., sygn. akz‘ I OSK I633/06, publ. LEX nr 255). W konsekwencji Minister Infrastruktury uznat, Ze W takiej sytuacjii organ prowadzapy postepowanie uwtaszczeniowe powinienje zawiesié, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem postepowanie administraoyjne o nabyciu prawa Wlasnosoi ozasowej do gruntu ma ceoho prejudycjalnosci W stosunku do postepowania uwlaszczeniowego, a ])OI'I11I11QC16 przez organ Wojewodzki zbadania, czy W odniesieniu do niemcholnoéci bedacej przedmiotern uwiaszczenia istnieja roszczenia osob trzeoioh oznacza, Ze decyzja Wojewody (...) Nr (...) , z 28 Iistopada 1991 r., W czeéci odnoszaoej sie do dawnej hip. ,,Osada Wieczysto Czynszowa nr (...) W dobraoh W. i C. (...)” rej. hip. (...), zawiera Wade,_o ktérej mowa W art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyz raiaco narusza prawo, tj. art. 9? § 1 pkt 4 k.p.a. i alt. 2 ust. 1 ustawy z 29 Wrzeénia 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntarni i Wywtaszozaniu nieruchomoéci, W zakresie praw osob trzeoioh. Jednoczesnie podkreslil‘, Ze Wobec zajsoia nieodwracalnych skutkow prawnjxch brak jest moiliwoéoi stwierdzenie niewainoéci deoyzji (decyzja k. 5759). ' . --- STRONA 4 --- Powyzszy star: faktyczny Sqd usta.li1 na podstawie Wyiej Wymienionyoh dowodoW, a przede Wszystkim z1oZonyoh do akt dokurnentow. Sqd dai wiare powokmym W3/Zej dokumentom, ktorych prawdziwoéé iautentyeznoéé nie budziia wajpliwoéoi Sqdu, a nadto nie by~1a kwestionowana przez Zadnq ze stron postepowania, dlatego tei Sod rnog1 oprzeé sie na nich, jako na dowodaoh. W eelu ustaienia Wartoéci przedmiotowej nieruchomoéci, Wobec kwestionowania przez pozwanego Wartoéei WSkElZ2l.I16_j przez powodow, konieozne byio przeprowadzenie dowodu z opinii bieg1ego rzeczoznawcy maj qtkowego. Biegia I.H. sporzqdzih wyceny W trzech Wariantaoh: wg stanu na koniec lat siedemdziesiqt)/eh XX Wieku przeznaezenia nieruchomoéoi W planie na dziefi utratyvposiadania przez powodow nieruchomoéci i cen aktualnyoh, Wg stanu 2 28 listopada 1991 r. i oen aktualnych z uwzglednieniem istliiejapej zabudowy, wg stanu z 28 listopada 1991 r. i een aktualnych z pominieciem istniejqcej zabudowy. We Wszystkich Wariantaoll biegia ustalila Wartoéé przedmiotowej nieruchomoéci na kwote 2 615 844 Z1. Bieghi Wskazaia, Ze obecnie dziadka (...) jest zabudowana budynkami mieszkalnyrni wielorodzinnymi, a dziaika (...) stanowi droge dojazdowau bezpoérednie sa§iedzm'o nieruchomoéci stanowi zabudowa przemysiowa, tereny niezabudowane oraz nowa zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna (na str. 16 biegia omylkowo wskazada ,jednorodzinnyrni”, na str. 1 opinii Wskazuje prawid10Wo), nieruohomoéé ma dobry dostep do obiektow uiyteeznoéci publicznej, W odlegioéci ok. 650 metrow znajduje sie przystanek autobusowy i tramwajowy, a w odleg1o§ci od 200 metrow zaczyna sie teren kolejowy. Podlcreéliia, Ze obecne otoczenie ekonomiczne, stopiefl zurbanizowania, Iiozba ludnoéci, dostep do artykuhfiw uiytecznoéci publicznej przedmiotowej nieruchon1o§oiroini sie ocl otoczenia W stosunku do kofioa lat siedemdziesiqtych, co jest zwiqzane ze zmianq charakteru dzielnicy z prze1nys1oWej na mieszkaniowq. Podicreéliia, 2e skutkoWa1o to koniecznoéciq przyjecia poprawki ,,otoczenie ekonorniezne”. Bieg%a szczego1oWo wyjaénila i uzasadni1a W opiniaoh giownych iuzupehiiajapych przyczyny przyjeoia tej poprawki oraz jej istotny Wplyw na ustalonq Wartoéé przedmiotowej nieruchomoslci. Podkreélfla, 2e stan iiieruohoinoéoi z lat siedemdziesiagych jest nieporownywalny ze stanem obecnym. Stwierdziia takze, 2e otoezenie ekonomiczne przedmiotowej nieruchofiloéoi W 1991 roku byio porownywalne do otoozenia z kofica lat siedemdziesiajyoh. Biegia WS1£3.Zfli&, Ze pod koniec 1at siedemdziesiqtych wyceniana nieruchomoéé by1a. poiozona. W planie zagospodarowania na obszarze KS ~ tereny urzqdzefi komunikacji samochodowej, natomiast na dziefi 28 listopada 1991 r. byi to obszar KS  tereny urzqdzenia i zapleoze transportu  mzqdzenia komunikaoji samochodowej. W istooie moiliwoéci zagospodarowania terenu W obu planach by1o takie samo. Plany nie zaWiera1y szozegfifiowego opisu jakie konkretnie sq to rodzaje zabudowy. Bieg1a dokonzda Wyeen nieruchomoéci pfzy zzisfosowaniu podejéeia porownawczego metodq porownywania parami, przy ezym 2 uwagi na brak transakoji 0 porownywalnym do przedmiotowego przeznaezeniu na terenie W. , biegia oszaoowala Wartoéé nieruchornoéci na podstawie transakcji gruntami przemys1oWyn1i i usiugowymi o niskiej zabudowie. Z uwagi na niewielkzi liezbe transakcji biegla poszerzyia okres ezasu, Z ktorego przyjeia transakoje do porownania oraz przyje%a transakcje z innych dzielnio ((...) , (...) 1, (...) ) (opfnie bfegfej k. 612 715, 723724, 798805, 808 917, 992995, 1077I 079). Powodowie zarzuoili biegbsj, Ze zaniiyha Waltoéé przedmiotowej nieruehomoéci i nie \'v'ZiQ1'& pod uwage jej po1oZenia niemal W eentralnej W.. Ustosunkowujagz sie do tego zarzutu biegka Wyjaéggila, 2e poloienie nieruohomoéci jest istotnq ceoha‘, ale rowniei Waine sac moiliwoéci jej zag0sp0da1'owania(w tym przeznaezenie W planie zagospodarowania) oraz otoozenie ekonorniczne, lctore w przypadku tej dzialki W dataeh, z ktoijych przyjeto stan nieruchomoéci, by%o znaoznie gorsze nii obecnie. Sad uzna1, Ze bieg1a w sposéb wyczerpuj qoy odniosia sie do tego zarzutu i uzna1, ie jest on nieuzasadniony. Powodowie stwierdzili takze, Ze biegla nie podj @121 dziaiafi woelu ustalenia, czy przedmiotowa nieruchomoéé byia zabudowana pod koniec lat siedemdziesiqtyeh. Zarzut ten jest w sposob oczywisty nieuzasadniony, gdyz to nie bieg1a ma badaé jaki byi stan nieruohomoéci na date wyceny, tylko powodowie maja; przedstawié dowody na tq okoiicznoéé. Biegia nie by1a zobowidzana do przeprowadzania Zadnych badafi, tylko do wyceny nieruchomoéci niezabudowanej, gdyz poWodoWie nie przedstawiii dowodow, Ze to na tych konkretnie dzialkaoh pod koniec lat siedemdziesiqtych znaj dowal sic3 budynek, o ktérym mowili W sldadanych zeznaniachf Wobec braku tych dowodow Sqd uznai, Ze grunt byi niezabudowany. Ponadto powodowie Wskazali, Ze biegia w sposob niedostateczny wskazahajakie mozliwoéci zabudowy wkryjq sie” pod skrotem KS, a W szozegolnoéci, ezy mogq to byé np. stacje benzynowe. Biegla Wyjaénfla W opinii ustnej uzupflniajqoej, 2e Wskazane przeznaczenie nie obejmuje stacji benzynov»/yoh,' a jedynie Wskazane Wyiej ushzgi. RoWnie2 ten za.rz.1.1t Sqd uznai za nieuzasadniony.   Biegia szozego1oWo 'wyja§ni1a rowniei, 2 jakiego powodu to nieruehomoéci wskazane W opinii zostzdy przyjete do porownania i Z jakiego powodu nie by1o mozliwe przyjecia do porownania innyeh transakcji Wskazywanych przez. powodow (W tym wykorzystanyeh W opinii iJrze'z1\/I.D.). W szczegélnoéci podkreélaia, 2e na Wskazywanyeh przez strony nieruehomoéeiach sq zupehiie inne rhozliwoéci zabudowy i zagospodarowania terenu, co ma zasadniczy Wpi)/‘W na ich Wartoéé, a takze na moiliwoéé uznania ioh za nienlchomoéé podobnqi przyjecia do porc'>Wnania. --- STRONA 5 --- Odnoénie podobiefistwa dziaiek gruntu W odniesieniu do ich poioienia W roznyeh dzielnioaeh biegta stwierdziia, Ze Wybrane zostaiy grunty podobne, o takim sarnym przeznaczeniu. Podkreéliia, Ze no terenie W. maio jest transakoji dot. gruntow przemysiowych, a Wiekszoéé z nich jest zlokalizowana na terenie dzielnio (...) , (...) oraz (...) . Stwierdziia, Ze do porownania przyjeia transakcje 2 kiiku dzielnie, gdyi przyjecie 2 jednej tylko dzielnicy rnogio budzié zastrzezenia. Zaznaczyta, Ze jedynie Wspotozynnik relacji can zostai ustalony na podstawie transakcji z innych dzielnic, zaé Wszystkie transakoje przyj ete do porownania pochodzity z dzielniey W.. Podkreéliia, Ze Wspoiczynnik ten na poziornie 64% stanowi éredniq roinioe miedzy oena_ dziatek mieszkalnych i cenq dziaiek przemyslowych. Biegta podkreélita takie, Ze dopiero W ostatnio tymi terenami zainteresowali sie deweloperzy co spowodowaio ich rozWoj. ZBZIIEICZ)/13. takze, Ze nieruohomoslé jest poioiona nie przy giownej uiioy tylko W bocznej uliezce. Bieg1a wyjaénita ponadto Wszystkie omyiki i biedy pisarskie W opinii.  Po udzieleniu dodatkowych wyjaéniefi Sqd uzna1, Ze sporzqdzona przez bieg1qI.H. opinia W zakresie Wyeeny przedmiotowej nieruchomoéci zostaia sporzqdzona W sposéb prawidiowy i moie stanowié podstawe orzekania W sprawie. Biegla W sposob wyczeipujqoy odniosia sie do wszystkich zarzutéw zgtoszonych do opinii i odpowiedziata na pytania stron i zdaniem Sqdu dalsze zarzuty zglaszane do opinii bieglej, W éwietle udzielonych przez biegtd dodqtkowych Wyj aéniefi, byly nieuzasadnione. Pozwany zakwestionowai jedynie pien\*0mq opinie biegiej wskazujap, Ze stan nieruchomoéci powinien zostaé Wziety pod uwage z daty deoyzji uwiaszczeniowej, tj. 29 listopada 1991 r., a nie z kofica lat siedemdziesiagych. Wobeo uznania slusznoéci tego stanowiska i przyjecia wyceny z drugiej opinii biegtej ustalajqcej stan nieruohomoéei Z 29 listopada 1991 r. Sqd pominaj zgioszone do tej opinii zarzuty pozwanego. Dodatkowo Wskazaé naleiy, Ze brak byio podstaw do dokonywania wyceny przedmiotowej nieruchomoéci Wg stanu Z 2 lipca 2010 r., tj. z daty rozpoznania vmiosku dekretowego. W niniej szej sprawie badana byia Wartoéé poniesionej przez powodow szkody, co nie moie pozostawaé W oderwaniu od irodia tej szkody. Zrodiem szkody poWodoW byia decyzjaiuwtaszozeniowa 21991 roku, ajw konsekwencji to stan nieruehomoéci W tej daoie powinien stanowie podstawe badania jakiej Wartoéei prawo nie weszto do Inajagku poWodoW. Rowniez z tej samej daty powinno bye zdaniern Sqdu brane pod uwage przeznaczenie tej nieruchomoéci W planie zagospodarowania. przestrzennego. Gdyby bowiem Wojewoda prawidiowo zastosowai przepisy, to na to date byiaby ooeniana zasadnosié Wniosku dekretowego poWodoW.  1 Wskazao takie naleiy, Ze brak byio podstaw do przyjecia przedstawionej przez powodow Wyeeny rzeczoznawcy M.D. przede Wszystkim z tego Wzgledu, Ze W sporzqdzonej opinii przyjela ona aktualne przeznaozenie nieruohornoéoi W planie zagospodarowania przestrzennego, tj. ustalita, Ze plan taki aktualnie nie obowiqzuj e, a oboxviqzuj e jedynie Studium UWa1unkowafi iKierunkoW Zagospodarowania Przestrzennego, Wg ktorego przedmiotowy grunt jest usytuowany W obszarze o funkeji usiugowej i oznaozony syrnbolem U20, co oznaoza moiliwoéé zabudowy do 20 rnetrow. Roinica ta W sposob oozywisty Wplywa na mozliwoéé zagospodarowania, aW konsekwencji na Wartoéc':_ nieruchomoslci. W zwviqzku z tym Wnioski M.D. i ustalona przez niqW'a1'to§é nieruchomoéoi, W Zaden sposob nie mote Wpiywaé na ooene opinii biegiej I.H. , ktora — zgodnie z poleceniem Satdu — WZiQiB pod uwage przeznaozenie nieruojiomoéei W planie zagospodarowania oboWi2;zuja@:y1n W 1991 roku. x _ 1 Sqd zwaiyf, co nastepuje: Powédztwo zaslugiwaio na czeéciowe uwzglednienie. W pierwszej kolejnoéei naleiaio odnie§é sie do najdalej idapych zarzutéw pozwanego, tj. zarzutu braku legitymacji czynnej po stronie powodow oraz zarzuiu przedawnienia roszczefi. W zwietzku z wycofaniem przez. pozwanego zarzutow dot. Wi&dZlIWEl emfiteutycznego Sqd nie bedzie sis; do nich odnosii w niniejszym uzasadnieniu. Zarzut braku Iegitymaoji czynnej powodow by1 W sposob oczywisty nieuzasadniony. W orzeczeniu z 2 czerwca 201 1 r., wydanym W sprawie (...), Said Apelacyjny w'W. stwierdzii, 2e zarzut, ie powodowie nie byli stronami postepowania administracyjnego jest chybiony, gdyi decyzja Wywaria wpiyw na ich sytuacje prawnq W zakresie prawa materialnego, a zatem nalezy ich traktowaé jako _s1:rony tej decyzj i W rozumieniu art. 160 k.p.a. W ZW. 2 art. 28 k.p.a. Podobnie Wypowiedziai sie Sdd Najwyiszy W Wyroku z 15 lutego 2013 r., sygn. akt I CSK 332112, W ktoryrn stwierdzii, Ze osoby niebiorape udzialu W postepowaniu zakoficzonym wydaniem decyzji z naruszeniem prawa (art. 156 § 1 k.p.a.) sq roWnie2 uprawnione do doohodzenia odszkodowania na podstawie art. 160 § '1 k.p.a. Takie samo stanowisko zajql Said Najwyzszy W uehWa1e z 21 ozerwca 2012 r., sygn. akt III CZP 28/12. Stanowisko to Sqd W tym skiadzie, Wraz ze Wspieraj qeqje argumentaoja, W oaioéei podziela. ' Odnoszap sie do drugiego 2 zarzutowuto jest zarzutu przedawnienia roszczeii poWodoW _Wskazaé przede Wszystkim nalezy, Ze W éwietle opisanego Wyzej stanu faktyciiiego, aw szczegolnoéci Wskazanego przez powodéw irodia szkody, podstawy zgioszonyoh przez nioh roszezexi upatrywaé nalezy W art. 160 k.p.a., ktéry okreéia przesianki --- STRONA 6 --- odpowiedzialnosoi odszkodowawezej Skarbu Pafistwa zWia_zanej z powstanieni szkody na skutek Wydania ,,Wad1iWej”, niezgodnej zprawem deoyzji adrninistracyjnej. Pomimo uchylenia oytowanego Wyiej przepisu ustawa 2 17 czerwoa 2004 r. o zmianie ustawy — kodeks cywilny oraz o zmianie niektorych ustaW (Dz. U. N1‘ 162 poz. 1692), na podstawie art. 5 tej ustawy, art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. znajduje nadal zastosowanie do roszczefi o naprawienie szkody wyrzadzonej Wydaniem przed dniem 1 Wrzesnia 2004 r. ostatecznych decyzji administracyjnych, ktorycli niewainose lub Wydanie 2 naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono takzepo tej dacie (pazrz ta,‘c Saga’ Najwyzszy w uchwale z 31 mama 201] r., II] CZP U2/I0, OSNC 2011/78/75). Zgodnie 2 art. 160 § 6 k.p.a., regulujacym kwestie przedawnienia roszczefi, roszezenie o odszkodowanie przedawnia sie z uptywem 3 lat od dnia, W ktérym staia sie ostateczna decyzja stwierdzaj a_oa niewainosé deeyzji Wydanej Z naruszeniem przepisu art. 156 § 1k.p.a. albo decyzja, W ktérej organ stwierdzii, W mysl art. 158 § 2 k.p.a., Ze zaskariona decyzja zostata Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1k.p.a. W przedmiotowej sprawie irédtem szkody by1a(WbreW zarzutom pozwanego) decyzja uwtaszczeniowa  to z powodu jej Wydania W momencie rozpoznania Wniosku dekretowego W 2010 roku, nie byio moiliwe przyznanie powodom prawa uzytkowania Wieczystego catej nieruchomosei. W konsekwencji stusznie Wskaztlja powodowie, 2e to decyzja uwlaszczeniowa stanowita irédto szkody (tj. uszezuplenia ich majatku). W konsekwencji to od daty stwierdzenia Wydania tej decyzji z naruszeniem prawa Iiezyé naiezy termin przedawnienia roszozefi powodow. Decyzja W tym przedmiocie zostaia wydana W dniu 10 gmdnia 2010 r. W dniu 17 paidziemika 2011 r., przed uplywem terminu przedawnienia roszczefi, powodowie Z10’zyli pozew V~’l‘l1l‘l18jSZ€j sprawie. Gdyby natomiast poWodoWie' istotnie — jak podnosit pozwany — wywodzili szkode Z bezozynnosoi organdw, ktore nie rozpoznaty Wniosku dekretowego, to niewajrpliwie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszezefl poWod6W by1by stuszny, gdyi pozwany mia1 moiliwoéé rozpoznania tego Wniosku jedynie do inaja 1990 roku. Vfbrew jednak twierdieniom pozwanego powodowie nie Wywodzili szkody z bezezynnosci tylko Z Wydania W 1991‘ roku deoyzji uwiaszczeniowej, ktorej wydanie Z naruszeniem prawa zostato stwierdzone W 2010 roku. Podkresienia takz'e Wymaga, Ze sama bezozytmosé organéw nie spowodowataby szkody W maiatku powodow, gdyi — co jut zaznaczono — gdyby nie zostaia Wydana deoyzja uwiaszezeniowa poWodoWie uzyskaliby prawo uiytkowania Wieozystego przedmiotowej nienlchomosci, a W konsekweneji nie poniesliby szkody rzeczywistej. '  W tym miejscu Wskazaé takie na1eZy,_Ze nieuzasadniony byi r6Wnie2 zarzut pozwanego, Ze stronie poWodoWej stuiy roszozenie o nieruohomosé zamienna 2 art. '1 ust. 4 dekretu 2 26 jaaidziemika 1945 r. o W1asnosei i uzytkowaniu gruntéw na obszarze W. , co ma zdaniem pozwanego priesadzaé "o tym, Ze roszczenie poWodoW jest przedwozesne. Stwierdzié naleiy, Ze to nie powodom przyshlguje roszczenie o przyznanie nieruehomosei zamiennej, tylko pozwany mote zwolnié sie 2; zobowiazania zapiaeenia odszkodowania oferujae im taka nieruohornosé. Bezsporne jest W tej sprawie, Ze pozwany propozycji przeniesienia na powodow prawa uzytkowania Wieczystego nieruohornosci zamiennej nie Z102}/‘i. W przypadku nieuwzglednienia Wniosku dekretowego, niezaoferowanie uprawnionym praWa 1123/tkowania Wieezystego gruntu r6Wnej Wartosoi uzytkowejt przesqdza o tym, Ze przyshlguja irn roszezenia odszkodowawcze (talc: Sqd Apefacyjny w Warszmvie w wyroku z 2] czerwca 20]] r., IACQ 3 7/] 1, LEX nr 1120120). Wydaje sie, Ze kwestia ta zostata jui przesadzona W orzeczniotwie i nie Wymaga szerszego komentarza. 3,, Stosownie do tresci art. 160 § 1 i 3 k.p.a. stronie, ktora poniosla szkode 11a skutek wydania deeyzji administraeyjnej 2 naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzenia niewaznosci takiej decyzji, s1u:':y roszczenie o odszkodowanie 2;a poniesiona rzeczywista szkode, chyba Ze ponosi ona wine za powstanie o1<olicz.no§oi Wymienionych W tym przepisie. Odszkodowanie przysluguje 0d organu, ktory wydat deoyzje dotknieta niewaznosoia, a do odszkodowania tego stosuje sie przepisy kodeksucjm/ilnego z wyiapzeniem art. 418 kc. Tym samym, W sWiet1e‘Ws1<azanego art. 160 k.p.a. W zw. z art. 361 k.c., jako przesianki odpowiedzialnosci cywilnej organu administracji publicznej Wystapié musza kumulatywnie:  szkoda;  zdarzenie powodujace szkode, tj. Wydanie ostatecznej decyzji, ktérej niezgodnosé z prawem zostata stwierdzona We Wtasoiwym postepowaniug ~ adekwatny zwiazek przyczynowy miedzy zdarzeniem poWodujacym szkode, a zaistniz11a‘ szkoda. Zgodnie z art. 361 § 1 k.c. kazda osoba zobowiazana do odszkodowania ponosi odpowiedzialnosé tylko za normalne nastepstwa dzialania lob zaniechania, z ictérego szkoda wynikia. Powyisze oznacza, Ze konieczne jest Wskazanie 2darzenia, z ktorym osoba doehodzaca odszkodowania wiaje powstanie szkody, okreslenie tej szkody oraz ustalenie, ezy Wskazane zdarzenie jest jej przyczynac a Wiec czy byto ono koniecznym Warunkiern jej Wystapienia, przy ozym normalny zwiazek przyezynowy zaehodzi tylko Wtedy, gdy W zestawiewszystkich przyczyn i skutkow okreslone przyezyny Wywoluja normalnie, W zwykiej kolejnosci rzeciy albo z Wysokim prawdopodobiefistwem tego rodzaju skutki. Ooena, ezy skutek jest normalny powinna bye zobiektywizowana i oparta na caioksztatcie okolieznosoi sprawy oraz opieraé sie na doswiadczeniu Zyeiowym. Na gruncie art. 361 § 1 k.c. oboj Q1116 jest, ozy ma miej see zwiazek przyezynowy bezposredni, czy posredni oraz, ezyjest to Zwiazek przyczynowy 21020113’, Wieloczionowy, ztym, Ze odpowiedzialnosé cywilna uzasadnia jedynie taki zwiazek przyczynowy Wieloczhanowy, W ktotym n1iedzy.posze2;egoInymi ogniwarni zaehodzi norrnalna zaleinosé pfzyczynowa, a Wiec kaide ogniwo tego zwiazku podlega oeenie z. punktu Widzenia --- STRONA 7 --- przyezynowosci adekwatnej. Zwiazek przyozynowy mote Wiec wystepowae jako normainy reWnieZ Wtedy, gdy pewne zdarzenie stworzyio Warunki powstania innyeh zdarzefi, z kteryoh dopiero ostatnie staio sie bezposrednia przyezyna szkody (tak min. Sqa'1\t'cy'11»'yz':szy W wyroku z 4 paédziernika 2012 r., I CSK 665/I I, LEX1228533). W niniejszej sprawie powodowie jako zdarzenie Wyrzadzajaee szkode WS1CHZE1i1 deoyzje Wojewody (...) 2 1991 roku o uwtaszezeniu przedsiebiorstwa palistwowego, kterej niezgodnose Z prawern stwierdzono deeyzja z 10 grudnia 2010 13, a jako szkode utrate moiliwosei uzyskania praWa uiytkowania gruntu 0 pow. 4389 1112. Oeenie zatem nalezaio, ozy rniedzy tymi dwoma zdarzeniami zachodzi nonnalny zwiazek przyezynowy, We Wskazanyin Wyiej rozumieniu. Nie moie budzie Watpliwosci, Ze deoyzja Wojewody 0 uwlaszozeniu z 199]. roku naruszaiaprawo. Rozstrzygnajr o tyin organ adrninistracyjny W 2010 roku, uznajac WW. deeyzje za Wydana 2; na1'us2.eniem prawa. Tym samym bezprawnose zaohowania Wiadzy publicznej, W jej szczegelnej postaci przewidzianej W art. 160 § 1 k.p.a., zostaia przesadzona W sposeb Wiagaoy dla sadu cywilnego. W przedrniotowej sprawie wiasciciel hipoteczny, zgodnie z art. 7' ust. 1 dekretu, ztoiyi Wniosek o przyznanie prawa W1EtS110§Oi czasowej, ktery jednak nie zostai rozstrzygniety ai do 2010 roku. Shlsznie pozwany Wskazuje, Ze samo stwierdzenie Wadliwosoi decyzji Wojewody (...) nie oznacza, Ze Wniosek dekretowy zostaiby rozpoznany pozytywnie. Siusznie rewniez zaznacza, 2e miat moiliwose jego rozpoznania tylko do 27‘maja 1990 r. (do momentu reaktywacji samorzadu terytorialnego na podstawie ustaw z 8 marca 1990 12). Istotne jest zatem W niniejszej spraWie rozwaigenie czy Wniosek powodew megiby zostae uwzgledniony, gdyby Wojewoda dziaiat W sposeb Zgodny Z przepisami i nie naruszyi prawa przy Wydawaniu decyzji uwiaszczeniowej. Pornijajac jut kwestie wieloletniej bezczynnosci Skarbu Panstwa, lately przez ponad 40 lat nie rozpoznai Wniosku poWodeW, Wskazae nalezy, Ze Wojewoda miai obowiazek ustalenia, ezy do przedmiotowej nieruohomosci nie zostaly zgioszone roszczenia osob trzecich. Wojewoda W sposeb bezpodstawny uznai, Ze przedmiotowa nieruohomose stanowi Wlasnose Skarbu Pafistwa. Gdyby sprawdzi1, ozy zostaiy zgioszone jakies roszozenia do tego gruntu, ustaliiby, Ze co do ozesci nieruchomosci, ktera zamierza uwiaszezyezostai ziozony Wniosek o przyznanie prawa Wlasnosci ezasowej. Wewczas miaiby mozliwose zawieszenia postepowania adniinistraeyjnego przynajmniej W czesci jaka obejmoWa1 Wniosek i ponaglenia organew gminy — ktere W tym ozasie by1y'W1aeoiWe do rozpoznania Wniosku — do Wydania decyzji. W konsekwencji nalezy uznae, Ze praWid1oWe zaohowanie Wojewody doprowadziioby do rozjioznania Wniosku dekretowego powodew prawdopodobnie ju2 1991 roku. W tym czasie oboWiazyWa1 Perspektywiczny Plan Ogelny Zagospodarowania Przestrzennego W. , zatwierdzony uohwata 111' 57' Rady Narodowej W. z 6 grudnia 1982 1'. (plan ten obowiazywai do 1992 roku). Zgodnie z rysunkiem WIW planu przedmiotowa nieruohomose poiozona byia na obszarze pianistyoznym KS — urzadzenia i zapiecze transportu — urzadzenia komunikacji sarnoohodowej (niekwestionoivane nvferdzenia pozwanego k. 534). Jak Wynika 2 Wyj aéniefi biegtej obszar ten obejmowai 1n.in. Warsztaty samochodowe, rnyjnie, stacje obshigi pojazdew, parkingi itp., do Wysokosoi zabudowy U12. Oznacza to W oeenie'Sadu, Ze nie byio Wtym okresie Zadnyoh przeszked aby Wniosek powodew o przyznanie prawa uiytkowania Wieozystego do tej nieruohornosoi rozpoznae pozytywnie, gdyi ich sposeb korzystania z tej nieruchomosci meg} bye pogodzony z jej przeznaezeniem W obowiazujacytn Wewczas planie zagospodarowania. W tym okresie nie obowiazywaly bowiern Zadne przepisy ograniezajaee moiliwose swiadczenia przez podmioty prywatne tego typu ustug. Gdyby nie podzielie tego toku rozumowania moina rewniei rozwazye sytuaoje, W kterej deeyzja Wojewody nie zostataby Wydana (Wojewoda zawiesiiby postepowanie i ozekal na rozpoznanie Wniosku). Wniosek powodew zostat ostateoznie rozpoznany W 2010 roku. W zwiazku z powyiszym to na date jego rozpoznania naleiy ooenie, ozy gdyby nie zostaia Wydana decyzja Wojewody, Wniosek rnegiby zostae uwzgledniony rewniez W tej ozesoi, ktera byia objeta decyzja. W daeie rozpoznania Wniosku powodew, przedmiotowy grunt nie by} objggty Zadnym obowiazujaoyrn pianem zagospodarowania przestrzennego a zapisy studium uwarunkowafi i kierunkew zaéospodarowania przestrzennego tego terenu Wskazywaly filnkcje usiugowe izabudowe mieszkaniowa. Jako jedyna przyozyne uwzglednienia Wniosku poWodeW W ozesci objetej niniej szym postepowaniem Prezydent W. Wskaza1 rozdysponowanie gnmtu. Biorac pod uwage trese art. 7 ust. 2 dekretu, tj. fakt, Ze jedyna przesianka upowainiajaca organ do odrnowy przyznania dotychczasowym Wtascicielom (lub ich nastepcom prawnym) prawa wtasnosci czasowej (peiniej uiytkowania Wieczystego) byt brak mozliwosci pogodzenia korzystania z gruntu nieruchomosci przez dotychczasowego Wlasoioiela z przeznaczeniem tego gruntu Wg planu zabudowy (peiniej planu zagospodarowania przestrzennego). Biorac zatem pod uwage, Ze W dacie rozpoznania wniosku nie obowiazywai plan zagospodarowania przestrzennego, nie byto Wéwczas Zadnych przeszked Zeby uwzglednie wniosek. Ponadto funkoja tej nieruchomoéci w obowiazuj acym studium byia moZ1iWa do pogodzenia z korzystaniem z niej przez poWodeW. Stwierdzie naleiy, ie brak jest zdaniem Sadu podstaw do tego, aby badae, czy przez oaiy okres, gdy Wniosek pozostawai bez rozpoznania istnialy momenty, kiedy oboWia_z1_1jacy plan zagospodarowania przestrzennego wykluozai 1no2liWose oddania powodom gruntu W uzytkowanie Wieczyste. Istotne jest bowiem to, Ze Wniosek nie zosta1 rozpoznany, a ostateoznie to decyzja Woj eWody  ktera umozliwiia nastepnie dalsze zadysponowanie gnintem i spowodowala, Ze jego nabywea byi objety rekojmia Wiary publicznej ksiag Wieczystych  uniernoiiiwiia oddanie gruntu WLIZ)/1I1(OW21I‘116 Wieozyste poWodeW (fiagmemy plandw zagospodarowania k. 53655 7). . ' Naieiy zatem uznae, Ze Skarb Paristwa zadysponowai przedmiotowa nieruchornoseia W 1991 roku W sposeb nieuprawniony, a gdyby decyzja uW1aszozenioWa nie zostaia wydana nie byiby mofzliwy dalszy obret ta nieruchornoscia, a W 2010 roku (W czasie rozpoznawania Wniosku dekretowego) nie byioby przeszked aby poWodoWie uzyskali prawo Wieozystego uzytkowania gruntu. Decyzja uwiaszozeniowa spowodowaia zatem niemoinose zadoseuezynienia, W peWnej czesci (obj etej tyni postepowaniem), Wnioskowi dekretowemu uprawnionego podrniotu (do ichmaj atku nie W$SZ1’0 prawo uzytkowania Wieczystego przedmiotowej nieruohomosci). W swietle pow}/Zszego zwiazek pomiedzy rozpatzrywanyrni zdarzeniami wydaje sie bye oczywistj/. Podobne stanowisko zajmowai Wielokrotnie Sad Najwyiszy rn.in. W wyrokaeh z 6 --- STRONA 8 --- Wrzesnia 2012 r. I CSK 21012 LEX 1250549, czy te2 z 4 paidziernika 2012 1". I CSK 6(...) 1, niepubl. oraz Z 15 lutego 2013 r. I CSK 332112 (niepub1.). Szkode jakiej doznaii powodowie stanowi zatem Wartose prawa u2;ytkoWania Wieozystego przedmiotowej nieruchomosci, ktere nie Weszio do ich 1"najat1<1.1 ipozostaje ona W normalnym zwiazku przyezynowym Z dziairaniern Skarbu Patistwa, kteiy Wydat deoyzje uwiaszozeniowa pomimo nierozpoznania Wniosku dekretowego. W konsekwenoji. Sad uznal, ie powodowie wykazaii W toku postepowania fakt poniesienia szkody na skutek Wydania kwestionowanej deoyzji uwtaszczeniowej oraz zwiazek przyczynowy miedzy ta deoyzjao a poniesiona szkoda. PozWany podniesi takie zarzut przyczynienia sie przez powodew do powstania szkody polegaj qoy na Wieloletniej bezezynnosoi i niepodejmowaniu dzia1a1i zmierzajapych do rozpoznania Wniosku lub przyspieszenia jego rozpoznania (art. 362 k.o.). Wskazai, Ze nie sktadali Zadnych skarg ani pism, mimo 2e by1a taka moiliwose i stwierdzit, 2':e rewniei poWodeW nalezy uznae za odpowiedzialnych za nierozpoznanie Wniosku dekretowego zanim doszio do wydania decyzji uwiaszozeniowej .   Niewatpliwie rozpoznanie Wniosku dekretowego po 60 Iataoh od jego zioienia jest buiwersujaee, jednak bezczynnose ta obciaza zdaniern Sadu nie powodew tylko Skarb Panstwa, anastepnie grnine. Nie rnoina zarzucae zdaniem Sadu obywatelowi, ktery ma prawo dziaiae W zaufaniu do organew W?adzy panstwowej i liczye na zaiatwienie jego sprawy zgodnie z prawem,’ ze nie ponaglal organew wiadzy do zatatwienia jego sprawy (szezegelnie W, sytuaeji polityeznej jaka rnia1a»miejsce przed 1989 rokiem). Nie moina rewniei uznae, ie jeieli konsekwencja tego braku ponaglania, jest skutek polegaj aoy na tym, Ze sprawa nie mote zostae zatatwiona W sposeb pozytywny dla obywatela, to konsekwencje te maja obeiaiae obywatela, a nie nieprawidiowo dziaiajacy organ. Uwzglednienie zarzutu przyozynienia sie poWodeW do powstania W ich maj atku szkody byioby zdaniem Sadu sprzeozne Z zasadami Wspeiiycia spoieoznego, a W szozegelnosei zzasada zaufania obywatela do paristwa. Zgodzie sie. trzeba 2 powodami, Ze nie mozna od nioh Wymagae Wiecej nit od organew stosujaeyeh prawo. Jednoczeénie pozwany nie Wskazai i nie ugasadnit jaka jest W jego ooenie Wielkose przyczynienia sie poWodeW do powstania szkody, co czyni podniesiony zarzut nieprecyzyjnyln. Wysokose doznanej przez powodew szkody Sad — jak jut powyzej wskazano — ustaiii W oparoiu o opiniebiegiej I.H. . Niewatpliwie Wysokose szkody poWodeW stanowi rewnowartose prawa Wieezystego aiytkowania nieruohornosoi o poW. 4389 ml, ktere nie Weszio do majaflcu poWodeW. Jak juz powyzej Wskazano Sad uznai, Ze sporzqdzona przez. biegta opinia jest praWid1oWa i mote stanowie podstawe ustalefi Sada W tym zakresie. Biegia szeroko uzasadniia Wyber podejscia i metod Wyceny. Zgioszone przezstrony zarzuty odnosnie ustalonej przez biegia Wartosei nieruohomosci byty nieuzasadnione, a W konsekweneji Sad uznai, ine ustalona przez biegia Wartose moina przyjae do Wyliczenia Wysokosci szkody. W zWia,zku z tym Sad uznat, Ze na rzeez poWodeW naleiy zasadzie kwote 2 615 844 zt W udziaiach Wynikaj aeych z dziedziczenia, gdyz taka kwota stan_oWi reWnoWartoseponiesionej przez nich szkody rzeczywistej. Na rzeoz AF. i W.G. Sad zasadzii kwoty po kwote 653 961 21 natomiast na rzeoz J.S. kwote 1 307 922 21. Podkreslenia Wymaga (Wobeo podnoszonyeh przez strony W tym zakresie zarzutew), co Wielokrotnie byio podkreslane W opiniach bieglyoh W reznyoh sprawach, Ze na terenie dzielniey (...) Wartose prawa uiytkowania Wieczystego odpowiada Wartosci prawa Wtasnosci nieruchomosoi. Wskazae takie naleiy, zte Sad uznat, Ze nalezy przyj ae Wyoene nieruchomosoi niezabudowanej Wediug jej stanu Z 1991 roku, gdyi. to nie poWodoWie Wzniesli znajdujape sie Wewezas na tej nieruohomosoi budynki rnagazynowe. W niniejszej sprawie kwestia ta 11ie miaia zreszta znaezenia, gdyi biegia ustaliia Wartose nieruchomosoi zabudowanej i niezabudowanej na ta sama kwote. Majao powyisze na uwadze Sad W oparciu 0 przepis art. 160 § 1 i 3 k.p.a. W zwiazku z art. 361 § 1 k.o. orzeki, jak W pkt. I sentencji Wyroku, oddalajac powedztwo W pozostalym zakresie. W Zasacdzaj ac na rzecz p0WodeW kwoty Wskazane W pkt. I sentencji Wyroku, Said jednoczesnie zasadzii na ich rzeoz odsetki od tej kwoty od dnia wydania Wyroku do dnia zaplaty (art. 481 § 1 k.c.). Stwierdzie nalefay, ie szkoda rzeozywista W postaci Wartoéci przedmiotowej nieruchomosci zostaia przez biegia Wyceniona Wedhlg eon aktualnyeh. Z tego Wzgledu Zadanie zasadzenia odsetek od daty Wniesienia pozwu stanowiioby dla poWodeW dodatkowa korzyse. Samo dokonanie Wyceny Wediug cen aktualnyoh zapewnilo zwaloryzowanie swiadczenia. Wyoena byia aktualna na dziefi orzekania i z tego wzgledu odsetki za opeinienie Sad zasadzii dopiero od daty Wydania Wyroku oddalajae roszczenie W pozostaiym zakresie.  , Na marginesie podkresilenia wymaga, 2e Zadnego znaczenia dla rozstrzygniecia sprawy nie miaia, Wydana W dniu 4 Wrzesnia 1970 r. przez wydziai Architektury Nadzoru Budowlanego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej W. ~, deoyzja nr (...) o lokalizaoji szczegetowej pod rozbudowe hazy sprzetowoanagazynowej (Ir; ]32~]33). Po pierwsze bowiem deoyzja ta Wygasia, po drugie przepisy Dekretu (...) uzalefcniaiy przyznanie bytym Wiasoicielom prawa Wiasnosci ozasowej Wylacznie od tego, czy’ korzystanie 2 gruntu prze; dotychozasowego wtasciciela da sie pogodzie z jego przeznaczeniem Wedhlg planu zabudowania. Po trzecie zas W czasie Wydania tej deeyzji Wniosek bylyoh Wiasoicieli nieruohomosci o przyznanie pI‘3.W3. Wtasnosci czasowej nadal pozostawat nierozpoznany, a — ponownie podkreslenia Wymaga — Ze pozwany nie miai prawa jakiegokolwiek dysponowania gruntem przed jego rozpoznaniem. Nie swiadczy to Wbrew twierdzeniom pozwanego o braku zwiazku przyczynowegomiedzy Wydana przez Wojewode deoyzja, a szkoda poWodeW. .  O kosztaeh proeesu Sad orzekt na podstawie art. 100 l<.p.e., zgodnie z kterym W razie ozesoiowego tylko uwzglednienia Zadafi koszty beda Wzajernnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Dokonujao porewnania Wysokosoi _rosz.czefi_ jakioh poWodoWie doohodzili W niniejszej sprawie z Wysokosoia zasadzonyeh na ich rzecz swiadozen, naleizy stwierdzie, ii kaidy 2; poWodeW Wygrai proees W 15%, a zatem powinien poniese 85% naleznyoh od niego kosztew. Sad pozostawii kwestie szezege1oWego Wjrliozenia kosztew Referendarzowi sadowernu, jak W punkcie III Wyroku. '