Postanowienie II C 905/10

--- STRONA 1 --- Na podstawie ustawy 2 dnia 6.69.2001 r a das1$P19 do informacii pubiicznel 91 U 112 P°3 “9g;1p°Z" 2'“ I przekazano informacie gubhczng w le Sygn' akt HC 905I10 . dukumentu iub w iormse przetworzane; M  . '1 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ‘$'f§11%’£’$ 15 lutego 2012 r. = H‘  _ Sqd Okrqgowy w Warszawie II Wydzia1Cywi1ny W skladziez Przewodniczqcy: SSR del. Tomasz Wojciechcwski Protokolant sekr. sqd. Wioleta Folman po rozpoznaniu W dniu 1 lutego 2012 roku na rozprawie sprawy z powéclztwa R.W. przeciwko Skarbowi Pafistwa Ministrowi Obrony Naiodowej zastqpowanemu przez Prokuratoriag Generalnq Skarbu Pafistwa 0 zapltatq 2 I. oddala powédztwog II. odstqpuje od obciagenia powoda kosztami procesu. II C 905/10 Uzasaclnienie Pozwem z dnia 15 grudnia 2010 roku R.W.wni6s1 0 zaszgdzenie 0d Skarbu Pafistwa  Ministra Obrony Narodowej kwoty 100.000, 21 wraz z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 1 grudnia 2008 roku do dnia zapiaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu wskaza1, Ze by1 Zolnierzem zawodowym i z0sta1 usunirgty ze shlizby wojskowej 2 naruszeniem odpowiednich przepiséw. Zdarzenie to p0zbawi10 go uposaienia, a ponadto wplynqha negatywnie na wysokoéé éwiaciczefi emerytalnych. W piémie z 27 paidziernika 2011 roku powéd powo1a1 sir; na dalsze wadliwoéci doregozenia mu decyzji 0 zwolnieniu ze shlzby wojskowej ~ ukrycie W wyciqgu z decyzji ,,niezg0dn0§ci personalnej” dotyczqcej osoby 0bjQte_j tym orzeozeniem, przekroczenie uprawnieli przy sporzqdzeniu Wyciagu z decyzji, posiugiwanie sig sfalszowanym i bezprawnie wydanyrn dokumentern, nie odnotowanie wydania wyciqgu (14,127129). Dnia 9 listopada 2011 roku powéd oéwiadczyl’, 26 W zwiqzku z tyrn domaga sir; kwoty 377.200, Z1 (k.148). W piémie z I2 grudnia 2011 roku powéd wskazai, Ze domaga siq odszkodowania W wysokoéci utraconych upogaiefi W okresie od 21 sierpnia 1998 roku do 25 kwietnia 2007 roku wraz z odsetkami za okresocl 21 sierpnia 1998 roku. Skarb Pafistwa — Minister Obrony Narodowej zastqpowany przez Prokuratorig Generalnq Skarbu Pafistwa wniési 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie kosztéw procesu. Zakwestion0wa1 podstawy odpowiedzialnoéci i Wysokoéé uszczerbku podnoszonego przez powoda. Podnosi1 takze zarzut przedawnienia. Sqd ustali1 nastqpuj qcy stan faktyczny: R.W.peh1i1zawodowa_ siuibq woj skowa; od 1 wrzeénia 1983 roku. W 1998 roku shxiyi w stopniu porucznika w /.../‘ Pliiku /.../. Z powodu niedostatecznych ocen w opinii okrcsowej (k.4749, 5051, 56S7) decyzjq Pf 60 z 6 marca 1998 roku Minister Obrony Narodpwej zwolnil R.W.ze s1uzby wojskowej (k.58). Decyzjq dorqczono zainteresowanemu 1 kwietnia 1998 roku (k.59). ' 9 kwietnia _1 998 roku R.W.wystqpil do Ministra Obrony Narodowej 0 ponowne rozpatrzenie sprawy (k.60). Nie oczekiwzfl zmiany deoyzji1— skiadajqc wniosek kalku1owa1, i2 decyzja po jego rozpoznaniu zostanie mu dorqczona po 1 wrzeénia I998 roku, z kténat to datq — wobec ukoficzenia 15 lat siuzby — nabywai uprawnienia do wczeéniejszej emerytury. --- STRONA 2 --- 31 lipca 1998 roku Minister Obrony Narodowej Wydai decyzjo nr :‘...i' , ktorq utrzymai W rnocy d_e'c'yzjq'_z 6 maroa I998 roku (k.63, 112113). Wyciqg z tej decyzji dorqczono R.W. 10 sierpnia 1998 roku (k.64). W ;,Wycii1gu” brak jest omyiki literoWej w nazwisku Zohiierza, ktora zostaia popeiniona W 'uzasadnieniu decyzji. R.W.nie Z102}/1 skargi do sqdu administracyjnego. Do zwolnienia ze siuiby Wojskowej doszio zdniem 20 sierpnia 1998 roku (k.lS9). ' W zwiqzku ze zwolnieniem ze siuiby Wyplacono R.W. roczne uposaienie, a takio trzymiesiqcznq odprawq. Nie uzyskal natomiast uprawniefi emerytalnych. W kolejnych latach truclnii sio roznymi praoami, takie za granicq. W 2005 roku ubiegajqc sio 0 skierowanie na wyjazd W rarnach kontyngentu W Iraku R.W.doWiedzia1 siq, Z0 decyzja Z 31 lipca 1998 roku zostala dorqczona mu W Wadiiwy sposob. Poniewaz dotyczyia ona tyiko jego osoby powinien otrzymaé jaL W oryginale, a nie W formic Wyciqgu. 7 grudnia 2005 roku R.W.wysta,pii do Ministra Obrony Narodowej 0 stwierdzenie niewainoéci decyzji 2 31 lipca 1998 roku. Zarzucii, Ze otrzymai wyciqg decyzji a nie samei decyzjq W oryginale (k.99). 3 marca 2006 roku zapadio postanowienie 0 Wszczqciu postqpowania 0 stwierdzenie niewainoéci. A A 11 kwietnia 2006 roku Minister Obrony Narodowej wydai decyzjq nr /...f odmawiajqcq stwierdzenia niewafinoéci decyzji z 31 lipca 1998 roku. R.W.wni6s1o ponowne rozpoznanie sprawy. S lipca 2006 roku organ utrzymai Wczeéniej szé; decyzjq W mocy wydaj a_c decyzjo 1'.../’ . Wskutek skargi R.W.Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007 roku Wojewodzki Sqd Administracyjny W Warszawie uchyiii decyzje z dnia 5 lipca 2006 roku oraz z 11 kwietnia 2006 roku. W uzasadnieniu stwierdzono, 2e Wobec Wadiiwego dorqczenia decyzja z 31 lipca 1998 roku nie zostaia Wprowadzona do obrotu prawnego i W konsekwencji nie rnoie podlegaé kontroli W trybie nadzorczym (12.7682). 10 lipca 200? roku Minister Obrony Narodowej decyzjq nr 1...! stwierdzii Wygaéniqcie decyzji z 6 marca 1998 roku (k.83). Decyzjq nr f..;f z tej samej daty stwierdzono, to od 26 kwietnia 200? roku, czyli od daty uprawoinoonienia siq wyroku WSA z 30 stycznia 200'? roku, R.W.peh1i1 zawodowq Si1.lZbQ Woj skowq pozostajap W rezerwie kadrowej (k.84). Za okres od 26 kwietnia 2007 roku R.W. Wypiacano uposaienie. 16 rnaja. 2007 roku R.W.wystqpi1 0 wyplato wynagrodzenia i innych siwiadczefi naleznych W okresie od 1998 do 2006 roku. 6 listopada 2007 roku Minister Obrony Narodowej deoyzjq nr 1...! odmowii ustalenia prawa do uposaienia i innych naleinoéoi pienioinych za okres od 20 sierpnia 1999 roku do 25 kWietnia 200? roku. W uzasadnieniu wskazano, Ze jakkolwiek R.W.W tym okresie formalnie pozostawai zoinierzem zawodowym, to jednak shizby nie peinii ~ nie stawiai siq do jej peinienia. 29 stycznia 2008 roku decyzjq nr 1...! Minister Obrony NarodoWej_ po rozpoznaniu Wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymai W mocy decyzjq z 6 listopada 2007 roku. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2008 roku Wojewodzki Sqd Administracyjny W Warszawie oddalil skargo R,W.. Skargq kasacyjng Naczelny Sqd Administracyjny oddalil wyrokiem z dnia '8 czerwca 2009 roku (akta doiqczone). Z dniem 30 kwietnia 2009 roku R.W.zWol11i0no z zawodowej siuiby Wojskowej (11.85, 88). Uzyskai éwiadozenia emerytalne, przy czym okres 19982007 zaliczono mu na rowni z innymi okresami peinienia siuzby wojskowej (k.86). Tak tei ten okres traktowano przy przyznawaniu innych naleznych slwiadczefi (k.89, 9195). R.W.sk1adai W dniu 9 Iistopada 2010 roku pozew, ktéry jednak ulegi odrzuceniu z powodu Wadliwego okreélenia pozwanego (akta doiqczone). Skiadai rowniez pozew w okresie wczeéniej szym — W 2007 roku, ale zostai on zwrocony Wobec nieuiszczenia op1aty.. Powyiej opisany stan faktyczny nie byi miqdzy stronami sporny. Stqd mofiiiwe byio oparcie siq; na ich oéwiadczeniach. Nadto za Wiarygodnc dowody uznano zioione do akt sprawy clokumenty. Strony nie zgiaszaiy zastrzeieii dotyczqcyoh zgodnoéci przedstawionych kopii z oryginaiami, a Sa_d nie znaiazi podstaw do powziigcia W tym zakresie wqtpiiwoéci z urzodu. Podobnie jako Wiarygodny oceniono dowod z przeshnchania powoda w charakterze strony (k.166167). Jego wypowiedzi koresponduja; z pozostaiq czoéciq materiaiu dowodowego. ' _ --- STRONA 3 --- Sqd zWaZy1, co nastepuje: "  Jest rzeoz:1 niewqtpliwq, 2e przy doreczaniu decyzji Z 31 lipca 1998 roku naruszono odpowiednie przepisy. Stwierdzii to Wojewodzki Said Administracyj ny. Opisane zdarzenie miaio miejsce W 1998 roku, a Wiec Wiasciwe do jego oceny bedq przepisy Wowczas obowiqzujape. Wynika to z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku 0 zrnianie ustawy Kodeks cyvirilny oraz niektéq/ch innych ustaw (Dz.U. nr 162, poz. 1692). ' Wiaéciwq podstawe odpowiedziainosci moie stanowié art. 417 § 1 k.c. W dawnym brzmieniu staiiowiapy, Ze za szkode wyrzqdzonq przez niezgodne Z prawem dziaianie lub zaniechanie przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa lub jednostka samorzqdu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonujqca to wiadze z mocy prawa. Dla porzqdku naleiy dodaé, ie powod nie upatrywai irodia swojej szkody W tresci decyzji. Decyzje z 6 marca i 31 lipca 1998 roku nie byio przez niego od strony merytorycznej kwestionowane. We wlaéciwym postepowaniu nie stwierdzono takze ich wadliwosci. Nie miaio takiego znaczenia stwierdzenie wygaéniecia decyzji dokonane w 2006 roku, gclyz wskazywaio na nastepczq bezprzedmiotowosé decyzji a nie jej bezprawnoéé.  Do zaistnienia odpowiedzialnosci na podstawie art. 417 § 1 k.c. potrzebne jest zaistnienie zdarzenia wywoiujqcego szkode okreslanego jako bezprawne dziaianie bqdi zaniechanie funkcjonariusza pafistwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnosci, powstanie uszczerbku oraz zWia_zek przyozynowy miedzy tymi dwoma faktami, czego wymaga art. 361 § 1 k.o. Jak Wspornniano miaio miejsce bezprawne dziaianie organu pafistwowego polegajqoe na Wadliwym doreczeniu decyzji. Sqd nie uznai natomiast za udowodnione twierdzenia powoda, Ze gdyby decyzja z 31 lipca 1998 roku byia doreczana W ,,zWyk1ym” tiybie, to nie mogioby to nastgpié przed koficem sierpnia tegoi roku. Twierdzenie to byio zaprzeczone przez strone pozwanq. W istocie trudno jest uznaé, 2e doreczenie decyzji We Wiasciwej formie rnusiaio trWaé miesiqo. Nawet uwzgiedniajqo, ii W normalnych okolioznosciach tak sie dzieje, to nie moina przeciei zaprzeczyé, 2e gdyby odpowiednie jednostki organizacyjne armii wykazaiy sie iniojatywq byloby to m0Z1iWe. Decyzje 2 6 maroa 1998 roku doreczono powodowi 1 kwietnia tegoz roku, a wiec W 25 dni. Z niczego nie wynika, by byia to maksymalna moZliWa sprawnosé dziaiania. 9 Uwzglednia to jeszcze czas potrzebny na ,,zdanie” oboWia_zkoW, ktory faktycznie wyniosi 10 dni rniedzy doreczenie decyzji W dniu 10 sierpnia, a zwolnieniem ze shliby 20 sierpnia 1998 roku. Aby zatem doszio — przy zaioieniu, Ze zdawanie obowiqzkow trwaioby tyle samo — do zwolnienia powoda ze sluiby przed 1 Wrzesnia, doreczenie musiaioby trwaé maksymainie 20 dni, a Wiec tylko 5 dni krocej nit W marcu 1998 roku. Trudno uznaé to za nierealne. Sa_d zupeinie abstrahuje tutaj od kwestii celowosci pospiechu W doreczaniu decyzji o zwolnieniu ze siuzby wojskowej W kontekécie upiywajqcego w niediugiej perspektywie tenninu nabycia uuprawnien emerytalnych powoda. Nie moina jednak uznawaé, Ze strona postqpowania administraoyjnego nabywa jakiekolwiek uprawnienia Wynikajqoe ze zdarzajapej sie z reguiy W postepowaniu administracyj nym danego rodzzgju powolnosci czynnosci decyzyjnych czy technicznych. Szybszego nii zwykle przebiegu takich czynnosci nie mozna uznaé za bezprawny i rodzapy jakiekolwiek roszczenia odszkodowawcze, t  Powyisze wskazuje, ze miedzy naruszeniem regui procedowania przy doreczeniu decyzji a nieuzyskaniem przez powoda uprawniefi emerytalnych W 1998 roku, aitakie utratzi ewentualnych poiniejszych swiadczefi z tytuiu pozostawania W shlibie wojskowej oraz ewentualnym sku_tkiem W postaci niiszej wysokoéci emerytury, brak adekwatnego zwiqzku przyczynowego. Nie moina boWiem Wykluczyé, i2 prawidiowo dokonujap doreczenia decyzji organ uczyniiby to W sierpniu 1998 roku, co spowodowaioby zwolnienie R.W.z zawodowej shliby Wojskowej przed koficem tego miesiqca i identycznqjego sytuacje we Wskazanych aspektach. _ Nadto zauWaZyé naleiy, 2e W toku postepowania nie zostaia wykazana szkoda powoda. Przedstawii on szereg Wiasnych Wyliczefi. Podobniei uczyniia strona pozwana, ktorej wywody wskazywaiy, Ze opisane na Wstepie uchybienia doprowadziiy Wifeoz do uzyskania Wyiszych swiadczefi przez powoda. Wynikaio to z faktu uwiglednienia przy wyliczaniu emerytury okresu zaiiczonego jako siuiba Wojskowa~— lat 19982006. Posiadajqc w ramach materiaiu procesowego jedynie twierdzenia --- STRONA 4 --- stron Sa_d nie byi W stanie zweryfikowaé jakie byiy rzeozywiste skutki finansowe uchybienia zaistniaiego W 1998 roku, a WiQC czy powod W ogole poniosi szkode. Z jego strony zabrakio odpowiedniej inicjatywy doWodoWej. Zwrooié rowniei naleiy uwage, Ze powod przyznal, i2 W okresie od 1998 do 2006 roku pracowai. Nie Wskazai wysokosoi uzyskiwanych z tego tytuiu dochodow. Jest zas rzeczq niewdtplixvq, Ze powinny byé one uwzglednione przy okreslaniu Wysokosci szkody. Gdyby powod nadal realnie peinii siuzbe Wojskowq otrzymujqc uposaienie dochodow takich W ogole by nie mégi uzyskiwaé. Gdyby zas otrzymywai swiadczenia emerytalne podlegaiyby one odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do art. 4040b ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym Zoinierzy zawodowych i ich rodzin (tekst jednolity Dz.U. nr 8 z 20061:, poz. 66 ze zm.). Powod Wskazywal réwniei, Ze W okresie od 26 kwietnia 2007' roku Wypiacano mu zaniione uposazenie. O roznice jednak nigdy nie wystepowai (k.106). Nie kwestionowai takie decyzji jego dotyczqcych, a okresylajapych etat, na ktory zostai powoiany. Pomijajap zatem spomaL kwestie czy istotnie uposazenie byio zaniione, wskazaé nalezy, ze nie mozna W tym przypadku méwié o szkodzie. Powod mogi bowiem We Wiasciwym ze Wzgledu na status Zoinierza zawodowego trybie wystepowaé 0 Wypiacenie mu naleinych swiadczefi We wlasciwej wysokosci. Nie stwierdzono takie W Zadnyrn postepowaniu, by odpowiednie akty regulujqce wysokoéé wynagrodzenia zostaly Wydane z naruszeniem prawa. Stanowiiy one przeciez decyzje administracyjne i nie mogq obecnie Podlegaé Weryfikacji Sqdu W postepowaniu cywilnym. Wbrew stanowisku powoda nie moina uznaé, i2 jakikoiwiek Wpiyw na jego sytuacje miaio zaistnienie omylki pisarskiej W uzasadnieniu decyzji z dnia 31 lipca 1998 roku (,,W.” zamiast ,,W.”). Nie ma najmniejszej Wattpliwoéci, Ze decyzja dotyczyla powoda. W kilku innych miejscach, W tym W jej sentencj i uzyto Wiasciwej pisowni nazwiska. Wskazano takie prawidiowo nazwisko ojca powoda i jego date urodzenia. Jest to Wiec kiasyczny przypadek ornyiki pisarskiej podiegajapej sprostowaniu na podstawie art. 113 k.p.a. Popeiniona omyika nie mogia mieé skutku uniemoiiiwiajapego ustanie shliby Woj skoWej. Nie Wplywaia takice na uzyskanie przez decyzje statusu ostatecznej (np. Wyrok NSA 2: 7 lipca 1998 roku, I SAIPQ 1447791’). Z przepisow reguluja_cych'postepowanie cywilne nie wynika by mozliwosé Zqdania sprostowania omyiki pisarskiej Wpiywaia na bieg terminu do zaskarienia decyzji. W konsekwencji nie jest trafne stanowisko powoda, 2e zioienie przez niego Wniosku 0 sprostowanie decyzji W opisany zakresie Wstrzymaioby jej skutki praWne i jego zwolnienie z armii, przez co z kolei uzyskaiby uprawnienia emerytalne. W konsekwencji nie jest rowniez W ogole trafne stanowisko, ktore W1QZ6 jakiekolwiek skutki prawne dia sytuacji powoda W kontekscie jego shliby Woj skowej, jej ustania oraz naleinyoii swiadczefi z zaistnieniern omyiki W jego nazwisku W uzasadnieniu decyzji z 3'1 lipca 1998 roku. Rowniez W tym przypadku nie sposob mowié 0 adekwatnym zwiqzku przyczynowym. Podsumowujap powyisze naleiy powtorzyé, 2e powodztwo musiaio zostaé oddalone z kilku poWodoW. Po pierwsze Z Wadliwego doreczenia decyzji z 31 lipca I998.roku nie wynika, Ze decyzja ta nie rnogia zostaé doreczona prawidlowo. Gdyby to nastqpilo powod zostaiby skutecznie zwolniony ze shxiby Wojskowej. Nie byio zatem skutkiem Wadliwoéci doreczenia nieuzyskiwanie przez powoda uposaienia W péiniejszym okresie. Po drugie brak jest podstaw do przyjecia tezy, ze prawidiowe doreczenie mogio nastepié dopiero we Wrzeslniu 1998 roku, czy écislej w takiej dacie, ktéra uniemotliwiiaby definitywne zwolnienie przed 1 W1’ZB§l1i& 1998 roku. Nie mozna zatem przyjqé za trafne rozumowania, ii W przypadku prawidiowego doreczenia powod W momencie zwolnienia miaiby ukoriczone 15 lat siuiby i mogi uzyskaé emeiyture. ' Po trzecie bez znaczenia pozostaje kwestia omyiki W nazwisku powoda W uzasadnieniu decyzji. Omyika ta nie Wpiywaia na skutecznosé decyzji i mogia byé W kaidym czasie sprostowana. Ornyika nie staia zatem na przeszkodzie zwolnieniu ze siuzby i takze nie odsuwaia tego zwolnienia W czasie. Nawet Wszczecie postepowania w przedmiocie sprostowania nie Wpiywaio na chwile powstania skutkow decyzji. " " Po ozwarte nie wykazano rozmiaru szkody. Do powyiszego dodaé naleiy jeszeze jednq kwestie  strona pozwana trafnie zarzuciia, it doszio do przedawnienia roszczenia. ‘ ' Zwaiywszy na przedrniot roszczenia do oceny przedawnienia \v1asciWa bedzie regulacja art. 442 i 4421 kc. .PierWszy z powoianych przepisow Wskazywal, Ze roszczenie przedawnia sie z --- STRONA 5 --- upiywem lat 3 od dnia, kiedy poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie i osobie obowiqzanej do jej naprawienia. Terrnin ten nie rnogi byé jednak dhlzszy niz 10 lat od dnia, W ktoryrn miaio miejsce zdarzenie W)/W0i"Ll_j3¢C6 szkode. Jesli szkoda wynikaia z przestepstwa obowiqzywai termin 10 letni liczony od dnia jego popeinienia. Ustawq z dnia 16 lutego 2007 roku o zrnianie ustawy Kodeks cywiiny (Dz.U. nr 80, poz. 53 8) przepis ten uchyiono wprowadzajqe jednoczesnie art. 442' k.c. W opisanyrn zakresie obejrnuje on podobnq regulacje, z tym ze W odniesieniu do szkody ivynikajagaej z przestepstwa przewidziano termin 20Ietni. Zgodnie z art. 2 noWe1i do roszczefi nieprzedawnionych W dniu jej Wej soia W zycie, czyli 10 sierpnia 2007 roku, nalezy stosowaé przepisy noWe. ' Zdarzeniem Wywohljapym domniemanq szkode byio Wadliwe doreczenie deoyzji W dniu 10 sierpnia 1998 roku. Przedawnienie nastqpié musialo zatem definitywnie 10 sierpnia 2008 roku. W ocenie Sqdu nie mogq mieé W niniejszej sprawie zastosowania przepisy dotyczqce przedawnienia roszczeti zwiqzanych z popeinieniem przestepstwa, gdyi o tego rodzaju kwalifikacji dziaiafi funkcjonaiiuszy publicznych nie mozna mowié. Nie ulega kwestii, ze decyzja z 31 lipca I998 roku zostaia faktycznie wydana. Sporzaidzony Wycieg, ktory doreczono powodowi odpowiada tresci decyzji. Dla oceny karnoprawnej pozostaje bez znaczenia czy sporzqdzajapy Wycizgg miai przed sobq sarnq decyzje czy 0 jej tresci dowiedziai sie W inny sposob. Istotne jest, ze wyciqg stanowi wierne oclwzorowanie decyzji. Nie ma rowniez znaczenia W jakiej jednostce Wojskowej wyciqg sporzqdzono. Zauwazyé nalezy, ze na doreczonyrn wyciqgu znajduje sie pieczeé jednostki, W ktérej powod siuzyi i podpis tamtejszego oficera kadrowego. Nie mozna mowié zatem o braku kompetencji do sporzqdzenia dokumentu W celu doreczenia go poWodoWi. Taki tryb dziaiania jest zrozumialy zwazywszy, ze decyzja dotyczyia tylko powoda, Wiec przesyiano jq do jednostki, W ktorej wykonywalr sluzbe. Wadliwosé miaia zatem jedynie charakter naruszenia przepisow postepowania dotyczqcych sposobu doreczenia — doreczono sporzqdzony Wyoiqg, a nie egzemplarz decyzji. Odnosnie tych kwestii nie mozna wiec rnoWié o przekroczeniu uprawniefi W rozumieniu art. 231 § 1 k.k. Jest rzeczq oczywistq, Ze nie kazde uchybienie proceduralne jest przestepstwem funkcjonariusza publicznego. Nie mozna rowniez twierdzié, ze dziaianie funkcjonariusza nastepowaio na szkode interesu prywatnego, czego powoiany przepis Wyrnaga jako znamienia czynu zabronionego. Nie mozna bowiem uznad, iz Wystepujapa zwykle diugotrwaiosé czynnosci _zWiqzanych z doreozeniem decyzji administracyjnej stanowi o takim prawnie chronionym interesie strony postepowania. . Nie mozna rowniez W kategoriach przestepstwa rozwaiaé kwestii zwiqzanych ze Wskazaniem W wyciqgu nazwiska powoda We Wiasciwej pisoWni podczas gdy W samej decyzji byi b1a_d Iiterowy. Trudno uznaé, ze na Wskazanej ornyice opierai sie interes prywatny powoda. Omyika nie dawaia powodowi zadnych uprawniefi. W szczegolnoéci, jak stwierdzono wyzej, z istnienia omyiki nie wynikato, ze deeyzja nie skutkowaia zwoinieniem powoda ze sluzby Wojskowej bqdz ze skutek ten byiby odsuniety W czasie. Niezaleznie od stwierdzenia upiywu terminu 10ietniego liczonego od zdarzenia Wywoiuj apego szkode, uznaé trzeba, ze uplynqi rowniez termin 3letni.  Powod dowiedziai sie o zdarzeniu, z ktorego Wywodzi roszozenia odszkodowawcze W 2005 roku. Wtedy uzyskai Wiedze 0 tym, ze wskutek wadliwego doreczenia decyzji W 1998 roku doznai uszczerbku majaglcowego czy to polegajqcego na nieuzyskaniu uprawniefi emerytalnych oraz Wynikajapych z tego swiadczefi czy to wprost na nieuzyskiwaniu uposazenia. Gdyby naWet odrzucié tego rodzaju stwierdzenia to wiedza o opisanej szkodzie Wynikaé musiaia wprost z Wydanie W dniu 30 stycznia 2007 roku przez Wojewodzki Sqd Administracyjny Wyro1<u, z ktérego wynikaio, ze decyzja o zwolnieniu ze sluzby woj skowej powoda nie weszia do obrotu prawnego. " Po powoianym rozstrzygnieciu powéd ubiegal sie 0 wypiate wynagrodzenia za lata 1999 2007. Miai zatem éwiadomosé istnienia po swej stronie uszczerbku majqtkowego. W rzeczywistoéci Wadliwie kwalifikowai swojq sytuacje prawnq domagajap sie Wyp1aty Wynagrodzenia a nie odszkodowania za jego niewypiacenie. Nie zmienia to jednak faktu, ze posiadaijuz Wtedy swiadomoéé istnienia szkody. Dowodzi tego tresé skargi do Wojewodzkiego Sqdu Administracyjnego, W ktorej powod pisai 0 ,,\»\/yrzatdzeniu szkody W postaci utraty naleznych swiadczefi” (14.5 akt doiqozonych). Uzyskania Wiedzy o charakterze prawnym nie mozna z kolei rozwazaé W kontekscie przedawnienia roszczenia deliktowego. Dla oceny poczqtkowego momentu przedawnienia musi byé miarodajne otrzymanie przez poszkodowanego Wiadomosci o istniejapym tpo jego stronie uszczerbku. To czy poszkodowany Wie jak W sensie prawnyin ten uszczerbek Winien byé okreslony pozostaje bez znaczenia. Przeeiwna interpretacja prowadziiaby do znacznego odsuwania W czasie przedawnienia roszczefi deliktowyoh, a ponadto gorszego traktowania osob z Wiekszq swiadomosciq prawnq. Nie mozna bowiem twierdzié, 2e Podmiot prawa uzyska wiedze 0 szkodzie dopiero W momencie stwierdzenia bezzasadnosci jego roszezenia o speinienie jego zdaniem naleznego swiadczenia. Istotne jest Wiec zatern, ze We Wskazanym czasie powéd wiedziai juz, Ze Wadliwie zwolniono go ze siuzby --- STRONA 6 --- Wojskowej i W zxviagku z tym poniosi uszczerbek finansowy. To ze dornagai sie potem Wadliwie wynagrodzenia zamiast odszkodowania pozostaje niewazne. Nie byio skuteezne sWoiste ,,zastrzeganie” skierowania sie na droge procesu cywilnego o odszkodowanie na wypadek nieuwzglednienia zqdania Wypiaty uposazenia. Zauwazyé zreszta. nalezy, 2e powod jak zeznai W 2007 roku Wystepowai z pozwem o odszkodowanie, ktory mu potem zwrocono. Pozew taki nie wywoiai Wiec skutkéw prawnych, aczkolwiek dowodzi to, ze poW6d miai mozliwosé i swiadomosé potrzeby Wystqpienia Z tqakcj :1. O podmiocie zobowiqzanym do naprawienia szkody powod niewsgpiiwie wiedziai od 2005 roku, gdyz Wtedy poinformowano go o nieprawidlowosciach przy doreczeniu decyzji z 31 lipca 1998 roku.  W kontekécie przedawnienia nalezy rowniez rozpatrywaé kwestie rozpoznania Wniosku powoda 0 stwierdzenie niewaznoslci decyzji z 31 lipca 1998 roku. W tej kwestii organ administraeji wydai dwie decyzje, ktére nastepnie sqd administracyjny uznai za wadliwe. Powodowi rozpoczeto na nowo wypiacaé Wynagrodzenie dopiero po uprawomocnieniu sie wyroku.sa.du administracyjnego. Mozna zatem rozwazaé czy szkode nie jest utracone przez niego uposazenie za okres od dnia, W ktorym W zwykiym toku czynnosci organ administracji powinien ,,przywrocié” go do shizby. Dla porzqdku naiezy dodaé, ze podstawq ewentujalnej odpowiedzialnosci byiyby nowe regulacje dotyczqce odpowiedzialnosci deliktowej, a konkretnie art. 4171 § 2 k.c. W ocenie Sqdu jednak takze W takim zakresie roszczenie nie jest usprawiedliwione. Nie rnozna bowiem Wykluozyé, iz — odmiennie niz to nastqpiio ~ organ administracji uznaiby za konieczne praWid1oWe doreczenie deeyzji z 31 lipca 1998 roku i powéd definitywnie zostaiby zwolniony ze shlzby niediugo po swoim pismie 2 7 grudnia 2005 roku, W ktorym zqdai stwierdzenia niewaznosci tej decyzji. Na taki sposob prawidiowego jego zdaniem zalatwienia sprawy Wskazywai Dowodca Wojsk La_dowych (k.93). Oznaoza to brak zwiqzku przyczynowego micgdzy Wadliwosoizi rozpoznania Wniosku poWoda a jego domniemanym uszczerbkiem. Gdyby bowiem organ procedowai praWid1oWo i tak sytuaeja rnaj qtkowa powoda — W zakresie uposazenia za okres od grudnia 2005 roku do kwietnia 2007 roku — nie przedstawiaiaby sie inaczej. Nawet jednak gdyby odrzucié to rozumowanie i tak trzeba stwierdzié, ze takze to roszozenie musi bye uznane za przedawnione. O Wadliwoéci decyzji z 11 kwietnia i 5 lipca 2006 roku poWod dowiedziai sie z Wyroku z 31 stycznia 2007 roku. Wtedy juz musiai posiadaé Wiedze 0 istniejepej po jego stronie szkodzie W’)/I11k3jfl_CBj Z Wadliwego zaiatwienia jego Wniosku 2 7 grudnia 2005 roku. Do przedawnienia roszczenia doszioby zatem z kofioem stycznia 2010 roku. Nawet gdyby uznaé, Ze Wiedze powéd uzyskai dopiero 2 decyzji z 10 lipca 2007 roku, ktorq ,,przyWrocono” go do siuzby z dniem 26 kwietnia 2007 roku, to i tak roszczenie byioby przedawnione W lipou 2010 roku. PozeW zas Wniesionow grudniu 2010 roku. W ocenie Sqdu nie rnozna uznaé, ii podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia stanowilo naduzyeie prawa podmiotowego. Tego rodzaju ocena jest mozliwa W przypadkach zupeinie wyjatkowych. Jak sie powszechnie przyjmuje nawet najbardziej uzasadnione roszczenia majqtkowe ulegajq przedawnieniu. Dotyczy to nawet roszczefl 0 naprawienie szkody na osobie, a WiQC wypadkéw, kiedy uszczerbek jest szczegolnie dolegliwy i nieodwracalny. ' Powéd posiada Wyzsze wyksztaicenie. Od 2005 roku prowadzii szereg postepowafi dotyczapych Wadliwego zwolnienia ze shlzby Wojskowej — Wystepowai przed organami administracyjnymi i sqdami administracyjnymi. W niniejszym postepowaniu logicznie formuiowai swoje stanowisko procesowe i Wskazywai argumenty najego popareie. Przed kilkoma laty wystepowai juz z roszczeniem o odszkodowanie, jednak zaniechai kontynuowania pqstepowania. Powyzsze przesqdza 0 ocenie, ze nie jest on osobq nieporadne i niezdolnz1 do obrony swoich intereséw przed Wiasciwymi organami. O naduzyciu zarzutu przedawnienia nie moze przesqdzaé sam Wybor powoda dotyczqcy dochodzenia wyplaty uposazenia, a nie odszkodowania. Z tych przyczyn orzeczono jak W sentencji. O kosztach procesu Said rozstrzygnqi na podstawie art. 102 k.p.c. Powodztwo oddalono miedzy iimymi z uwagi na przedawnienie roszczenia. Nie ulega kwestii, ze praprzyczynq sporu byly uchybienia W postepowaniu funkcjonariuszy publicznych. Ponadto naiezaio Wziqé pod uwage, iz powod jest osobq niezamoznq, co wynika z jego oswiadczenia o stanie majettkowym, na podstawie ktorego udzielono mu zresztzt zwolnienia od kosztow sztdowych. Ma na utrzymaniu dwie corki. Znaczna czesé jego wynagrodzeniajest potrqcana przez komornika. W tych Warunkach Sqd uznai, ze obciqzanie powoda obowiqzkiem zwrotu kos_ztoW na rzecz pozwanego nie jest s_1uszne._ ‘I A  '