Wyrok II C 88/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Gliwic

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 88/11 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II Cywilny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Teresa Michalska Protokolant Bogumiła Brzezinka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011r. w Rybniku sprawy z powództwa K.S. przeciwko Skarbowi Państwa – „P(…)” w W o naruszenie dóbr osobistych i zapłatę 1. powództwa oddala; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego 1.920 złotych (tysiąc dziewięćset dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania. --- STRONA 2 --- Sygn. akt II C 88/11 U z a s a d n i e n i e K.S. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – „P(…)” w W wniosła o zasądzenie kwoty 5.000 zł oraz umieszczenie przeprosin w tygodniku „N(…)”. W uzasadnieniu podnosiła, że 6 maja 2008 r. urzędnicy Gminy G T.S. i Z.P. przeprowadzili rozmowę telefoniczną z pracownicą „P(…)” w W, panią K., w sprawie udzielenia wyjaśnień w związku z pismem z 28 kwietnia 2008 r dotyczącym nieprawidłowej gospodarki wodno-ściekowej w gminie. Pani K. nie udzieliła merytorycznych wyjaśnień, ograniczając się do stwierdzenia, że sprawa została wszczęta przez powódkę, która jest właścicielką sklepu spożywczego w G przy ulicy (…) i wysunęła zarzuty gromadzenia nieczystości płynnych w nieczynnej studni do poboru wody na cele użytkowe przez właściciela sklepy spożywczego w G przy ulicy (…) – J.S. To nie powódka wszczęła postępowanie w sprawie nieprawidłowości. Wypowiedź pracownika inspektoratu spowodowała utratę dobrego imienia i ukształtowała negatywną opinię na temat powódki i jej męża. Ponadto wypowiedź ta spowodowała, że w lokalnej prasie pojawił się artykuł krytykujący i krzywdzący powódkę i jej męża. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu zarzucając, że wszelkie czynności podejmowane przez pozwanego były czynnościami procesowymi, mającymi swoje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego koszty zastępstwa adwokackiego. W apelacji od powyższego wyroku powódka domagała się uznania go za nieważny. --- STRONA 3 --- Wyrokiem z 20 marca 2011 r Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i znosząc postępowanie sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny rozpoznając apelację stwierdził, że musiała ona odnieść zamierzony skutek, gdy z innych przyczyn niż na to wskazała skarżąca, postępowanie przed sądem I instancji było dotknięte nieważnością, skoro pełnomocnik strony pozwanej nie był należycie umocowany. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny rozważania ograniczył do zarzutu nieważności postępowania jako, że w sprawie po stronie pozwanej występował Skarb Państwa i była ona rozpoznawana przez Sąd Okręgowy. Zgodnie z art. 8 ustęp 1 ustawy z dnia 9 lipca 2005r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię jest obowiązkowe. Artykuł 8b cytowanej ustawy przewiduje możliwość przekazania przez Prokuratorię Generalną podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa prowadzonej sprawy. Tym samym do czasu przekazania sprawy do prowadzenia, podmiot reprezentujący Skarb Państwa nie posiada umocowania do działania w jego imieniu. Skoro Prokuratoria nie występowała w sprawie i nie przekazała również „P(…)” uprawnienia do jej prowadzenia, „P(…)” nie był umocowany do podejmowania czynności procesowych, ani też do udzielania dalszych pełnomocnictw. Przekazanie podmiotowi reprezentującemu Skarb Państwa sprawy do prowadzenia nastąpiło dopiero w toku postępowania apelacyjnego i nie miało skutku wstecznego. Swoje orzeczenie Sąd Apelacyjny oparł na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. W toku ponownego rozpoznania sprawy powódka podtrzymała żądanie pozwu. Pozwany wniósł o oddalenie pozwu i zasądzenie od powódki kosztów postępowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 6 maja 2008 r. pracownik Urzędu Gminy, T.S., sporządził notatkę po przeprowadzeniu rozmowy telefonicznej z panią K. z „P(…)” w W, w sprawie udzielenia wyjaśnień w związku z pismem z dnia 28 kwietnia 2008r. o numerze (…) --- STRONA 4 --- dotyczącym nieprawidłowej gospodarki wodno- ściekowej w G przy ulicy (…) i ulicy (…). Autor tej notatki stwierdził w niej, że podczas rozmowy telefonicznej ustalono, że sprawa została wszczęta przez powódkę, właścicielkę sklepu spożywczego w G przy ulicy (…), która wysunęła zarzuty gromadzenia nieczystości płynnych w nieczynnej studni do poboru wody na cele użytkowe przez właściciela sklepu spożywczego w G przy ulicy (…) – J.S. Przed sporządzeniem notatki T.S. nie miał żadnych dokumentów podpisanych przez powódkę ( dowód: notatka służbowa k. 10, zeznania świadka T.S. k.189). E.K. w rozmowie z T.S. nie podawała danych dotyczących powódki, tj. jej imienia i nazwiska, nie miała również wiedzy, czy powódka prowadziła sklep ( dowód: zeznania świadka E.K. k. 191). Pismo z 28 kwietnia 2008 r przesłał do Wójta Gminy G „P(…)” w W, w którym wniósł o przeprowadzenie kontroli zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w Gminie w związku z prowadzoną interwencją dotyczącą nieprawidłowej gospodarki wodno-ściekowej w gminie G, a w szczególności w G ( dowód: pismo z 28.04.2008 r k. 31). To mąż powódki, L.S., zwrócił się do „P(…)” w piśmie z 17.07.2007 r o udzielenie informacji dotyczącej sposobu kwalifikacji oraz wydawania opinii sanitarnej w istniejących, jak i powstających obiektach usługowo- handlowych ze szczególnym uwzględnieniem podłączeń do kanalizacji. Po uzyskaniu odpowiedzi na to pismo, L.S., skierował kolejne pisma do „P(…) w K, „G(…) w W, Ministerstwa Zdrowia w Warszawie ( dowód: pisma z 17.07.2007r. k. 25, z 26.07.2007r. k. 26, z 12.11.2007 r. k. 27, 29.03.2008 r. k. 29). W związku z pismami L.S. w 2009r. w „S(…)” w W toczyło się postępowanie administracyjne a L.S. został poinformowany, że może uzyskać dostęp do dokumentów sprawy. Wtedy też zapoznał się z notatką z 6.05.2008r. (dowód: zeznania świadka L.S. k. 190). W tygodniku „N(…)” z 3 marca 2009 r. został opublikowany artykuł pod tytułem „(…)”, w którym autor odwołuje się między innymi do wypowiedzi L.S. oraz K.S. L.S. i nie autoryzował artykułu ( dowód: artykuł w „N(…)” koperta - k. 45 a, zeznania świadka L. S. k. 190). Sąd zważył, co następuje: --- STRONA 5 --- Zgodnie z treścią art. 24 § 1 k.c. ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Z cytowanego przepisu ustawy wynika, że ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym, przy czym przesłanka bezprawności ujmowana jest w prawie cywilnym szeroko. Za bezprawne należy uznać każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, a nawet z porządkiem prawnym oraz zasadami współżycia fizycznego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do przyjęcia, że działania pozwanego doprowadziły do naruszenia dóbr osobistych powódki. Pracownik „P(…)” w W, E.K., udzielając informacji pracownikowi Urzędu Gminy, T.S., działała zgodnie z prawem a w rozmowie telefonicznej nie podała danych osobowych powódki, jak również informacji dotyczących prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. O treści notatki pozwany dowiedział się w związku z toczącą się sprawą. Skoro powódka nie wykazała , by to działania pozwanego naruszyły jej dobra osobiste, żądanie pozwu dotyczące zarówno przeprosin, jak i zasądzenia zadośćuczynienia na zasadzie art. 448 k.c., należało oddalić jako bezzasadne. Oddalenie powództwa uzasadniało zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania po myśli art. 98 k.p.c., zgodnie bowiem z treścią art. 108 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Na koszty postępowania w kwocie 1.920 złotych złożyły się koszty zastępstwa procesowego przed Sądem Apelacyjnym oraz koszty związane z ponownym rozpoznaniem sprawy.