Wyrok II C 591/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II C 591/12 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w Katowicach II Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Ewa Solecka Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Mulewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. w Katowicach sprawy z powództwa J P przeciwko (…) Spółce Akcyjnej w W o zapłatę powództwo oddala. IIC 591/12 UZASADNIENIE Powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 100.000 zł tytułem odszkodowania za upadek przedsiębiorstwa (…) , umorzenie potencjalnego salda debetowego umowy z dn. 8.6.2004 r. , umorzenie potencjalnego zadłużenia pozycji gotówkowej umowy z dn. 29.11.2007 r. , zaniechania przetwarzania danych powoda . W uzasadnieniu powód podał, że w 2007 r. zawarł z pozwanym umowę pożyczki , którą w całości spłacił. Harmonogram spłat kredytu zachwiał rachunkiem bankowym powoda , doprowadzając przedsiębiorstwo „(…)” do upadku. Pozwany prowadził manipulowaną grę z partnerem – komornikiem sądowym oraz Urzędem Skarbowym w C . Na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. powód wyjaśnił natomiast, że poniósł szkodę w wysokości 100.000 zł , gdyż był ubezpieczony w zakresie OC w firmie ubezpieczeniowej „(…)” . Na skutek okradzenia go przez pracownicę K. D. , powód doznał szkody w wysokości 1.000.000 zł. Nie było sprawy karnej przeciwko K. D., a sąd pracy oddalił powództwo powoda przeciwko niej ( zeznanie powoda – k. 72). Prawidłowo zawiadomiony pozwany nie zajął stanowiska w sprawie . Na rozprawie nie stawił się nikt w jego imieniu . Uzasadniało to wydanie wyroku zaocznego , na zasadzie art.339 §1 kpc , zgodnie z którym , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. Sąd ustalił i zważył, co następuje : W niniejszym przypadku nie zachodziły przesłanki do wydania wyroku zaocznego uwzględniającego powództwo na zasadzie art. 339 § 2 kpc , albowiem --- STRONA 2 --- twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą budzą uzasadnione wątpliwości. Ponieważ powód wystąpił do sądu z powództwem o odszkodowanie przeciwko konkretnemu pozwanemu , obowiązany był wskazać podstawy faktyczne swego roszczenia , wyjaśnić na skutek czego doznał szkody , na czym ona poległa oraz dlaczego przypisuje odpowiedzialność za te szkodę pozwanemu . Koniecznym jest przy tym wskazanie i wykazanie związku przyczynowego pomiędzy powstaniem szkody a działaniem lub zaniechaniem pozwanego (przy odpowiedzialności z deliktu) niewykonaniem lub niewłaściwym wykonaniem zobowiązania (przy odpowiedzialności z kontraktu) , ewentualnie bezpodstawnego wzbogacenia się pozwanego kosztem powoda . Powód obciążony był także udowodnieniem samego faktu powstania szkody i jej wysokości . W okolicznościach sprawy niniejszej stwierdzić należy , że z tego co powód podał w pozwie i zeznając przed sądem , a także z dołączonych do pozwu dokumentów nie sposób poczynić ustaleń faktycznych , z których wynikałby odpowiedzialność odszkodowawcza pozwanego wobec powoda . Dla uzasadnienia faktu poniesionej szkody w kwocie 100.000 zł J. P. powołał się na swe stosunki z zupełnie innym podmiotem –z Towarzystwem Ubezpieczeniowym „(…)” i umowę ubezpieczenia OC . Równocześnie powód przedstawił twierdzenia o wyrządzeniu mu szkody przez inną jeszcze osobę - jego pracownicę K. D. , która miała go okraść. Enigmatyczne stwierdzenie , że K. D. miała mieć jakieś „ kontakty ” z pracownikiem pozwanego banku w żaden sposób nie wyjaśnia , dlaczego pozwany miałby odpowiadać za czyn niedozwolony wyrządzony przez tę kobietę. Natomiast gdy chodzi o stosunki prawne pomiędzy stronami niniejszego procesu , to na podstawie dokumentów dołączonych do pozwu i zeznań powoda ustalić można , że powód miał w pozwanym Banku rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy (jako osoba fizyczna) , a ponadto zawarł w dn. 29.11.2007 r. z (…) Bankiem SA umowę kredytową na sumę 18.700 zł , która miała być spłacana do grudnia 2010 r. , przy czym pozwany miał uprawnienie do comiesięcznego pobierania raty z rachunku powoda. Firma zajmująca się obrotem nieruchomościami , którą prowadził powód miała inny rachunek bankowy .Powód zaangażowany był też w działalność Fundacji (…) „(…)” , której był Prezesem. Konto osobiste powoda podlegało zajęciom komorniczym . Umowa rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego została wypowiedziana przez pozwanego dn.18.10.2010 r. z powodu nieuregulowania zaległości. Powód przyznał, że nie uregulował salda debetowego wskazanego w tym wypowiedzeniu . (załącznik do umowy kredytowej – k. 14 ,wypowiedzenie umowy rachunku bankowego – k.12, korespondencja stron – k.15,19 , wyciąg z rachunku bieżącego Fundacji „(…)” -k.11,zeznanie powoda – k. 71-72). Z powyższego nie wynikają żadne przesłanki do uwzględnienia żądania pozwu , nie wiadomo bowiem na jakiej podstawie i zasadzie powód kieruje do pozwanego swe roszczenia . Należało zatem orzec jak w sentencji .