Postanowienie II C 512/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Łod

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 512/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Łodzi II Wydział Cywilny Przewodniczący SSO Adam Kmieciak Protokolant Monika Bartos po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 roku w Łodzi sprawy z powództwa B.D. przeciwko T.H., S.H. o zapłatę 1. zasądza od pozwanych T.H. i S.H. solidarnie na rzecz powódki B.D. kwotę 76.148,60 (siedemdziesiąt sześć tysięcy sto czterdzieści osiem 60/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lutego 2012 roku do dnia zapłaty; 2. obciąża pozwanych solidarnie kwotą 3.808 (trzy tysiące osiemset osiem) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu, płatną na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łodzi; 3. zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 4. wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności co do kwoty 75.000 (siedemdziesiąt pięć tysięcy) złotych. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Pozwem z dnia 14 lutego 2012r. skierowanym przeciwko T.H. i S.H., powódka B.D. wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, że pozwani mają zapłacić solidarnie na rzecz powódki kwotę 76.148,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lutego 2012 roku, tj. od daty wytoczenia powództwa, do dnia zapłaty wraz z kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa adwokackiego według złożonego spisu kosztów a w przypadku jego nie złożenia - według norm przepisanych. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, w dniu 21 maja 2006 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości stanowiącej działkę gruntu położnej przy ul. C. Sprzedającymi byli pozwani zaś kupującym powódka oraz jej ówczesny mąż T. D. Strony ustaliły cenę nabycia na kwotę 150.000 zł. W dniu podpisania przedmiotowej umowy kupujący zapłacili sprzedającym całą cenę nabycia. Pomimo dokonanej zapłaty sprzedający nie przenieśli własności nieruchomości na rzecz kupujących. Kwota dochodzona niniejszym powództwem obejmuje połowę ceny nabycia nieruchomości 75.000 zł oraz skapitalizowane odsetki ustawowe od należności głównej liczone od dnia wymagalności roszczenia (1.01.2012r.) do dnia 13 lutego 2012 r. Powódka wezwała pozwanych do zapłaty kwoty stanowiącej połowę ceny nabycia działki. Wezwanie do zapłaty pozostało jednak bezskuteczne /pozew – k. 3 – 3 odw./. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2012r. Przewodniczący skierował sprawę do rozpoznania w postępowaniu zwyczajnym /zarządzenie – k. 15/. W odpowiedzi na pozew pozwani oświadczyli, iż uznają powództwo co do zasady, wnoszą o oddalenie powództwa w zakresie odsetek oraz wezwanie do udziału w sprawie po stronie powodowej T. D. /odpowiedź na pozew – k. 21 – 22/. W piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2012r. strona powodowa wskazała m. in., pomiędzy małżonkami D. prowadzona jest sprawa o podział majątku dorobkowego przed Sądem Rejonowym w Pabianicach i oświadczyła, że w sprawie tej żadne z małżonków nie zgłosiło wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym / pismo procesowe – k. 31 – 32/. --- STRONA 3 --- Postanowieniem z dnia 30 października 2012r. Sąd oddalił wniosek pozwanych o wezwanie do udziału w sprawie po stronie powodowej T. D. /postanowienie – k. 38/. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Umową z dnia 21 maja 2006r. pozwani T.H. i S.H. zobowiązali się przenieść w przyszłości na rzecz małżonków T. i B. . własność działki gruntu o powierzchni ok. 5.000 m kw. położonej przy ul. C. a przylegającą do nieruchomości państwa S. Cenę działki ustalono na kwotę 30 zł/m kw., tj. łącznie 150.000 zł, którą to kwotę kupując uiścili na rzecz sprzedających. Umowę z dnia 21 maja 2006 roku pozwani zawarli z B.D. i T.D. pozostającymi w związku małżeńskim oraz w ustawowej wspólności majątkowej /umowa kupna – sprzedaży – k. 7, niesporne/. Wykonanie umowy polegające na przeniesieniu własności nieruchomości możliwe było dopiero po wytyczeniu działki przez uprawnionego geodetę oraz zatwierdzeniu wydzielenia działki przez właściwy organ administracji. Po zawarciu umowy pozwani doprowadzili do wydzielenia działki o powierzchni przekraczającej umówione wcześniej 5.000 m 2 /zeznania pozwanego – k. 46 odw., zeznania świadka T. D. – k. 45 odw., decyzja o zatwierdzeniu podziału z dnia 9 marca 2010 roku – k. 25 - 26 /. Jeszcze przed wydaniem ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości pozwani zwrócili się do powódki i jej ówczesnego męża o zawarcie umowy przeniesienia własności nieruchomości oraz dopłatę różnicy w cenie działki wynikającej z wydzielenia nieruchomości o powierzchni większej niż wynikająca z umowy z dnia 21 maja 2012 roku. Powódka była w tym czasie w trakcie rozwodu. Oświadczyła pozwanym, że nie jest już zainteresowana nabyciem działki, a nadto obecnie nie ma środków na pokrycie kosztów umowy i dopłatę do ceny działki. Chciała zwrotu pieniędzy od pozwanych, domagała się od pozwanych zwrotu pieniędzy bezpośrednio „do ręki”, jednak nie chciała pokwitować ich odbioru. Pozwani zaproponowali spotkanie także z byłym mężem powódki, ale do spotkania w takim gronie nigdy nie doszło /zeznania pozwanego - k. 46 odw. - 47, zeznania pozwanej - k. 47, zeznania powódki - k. 46 odw., zeznania świadka T. D. - k. 45 odw./. Wobec odmowy zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości pozwani uzyskali decyzję o zatwierdzeniu podziału nieruchomości na mniejsze działki w celu ich --- STRONA 4 --- sprzedaży innym nabywcom. / zeznania pozwanych, decyzja o zatwierdzeniu podziału z dnia 16 listopada 2010 roku z mapą – k. 24, 23/. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010 roku Sąd Okręgowy w Łodzi rozwiązał małżeństwo B. i T. D. Obecnie między b. małżonkami D. toczy się postępowanie o podział majątku wspólnego /wyrok w sprawie II C 183/10 – k. 10 – 10 odw., zeznania powódki - k. 46 odw./. Pismem z dnia 10 grudnia 2011r. pełnomocnik powódki wezwał pozwanych do podjęcia czynności zmierzających do przeniesienia na rzecz powódki całości /ewentualnie 1/2/ nieruchomości opisanej w umowie kupna – sprzedaży z dnia 21 maja 2006r., ewentualnie do zapłaty na rzecz powódki kwoty 75.000 zł do dnia 31 grudnia 2011r. Pismo zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 grudnia 2011r. /pismo pełnomocnika powódki z dnia 10.12.2011r. – k. 9/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów. W zasadzie jest on między stronami niesporny. Wniosek pozwanych o wezwanie do udziału w sprawie po stronie powodowej byłego męża powódki T. D. podlegał oddaleniu wobec domniemania wynikającego z art. 43 § 1 k.r. i op. tj. domniemania równości udziałów rozwiedzionych małżonków w majątku wspólnym. Jak bowiem wynika z oświadczenia powódki, pomiędzy małżonkami D. prowadzona jest sprawa o podział majątku dorobkowego przed Sądem Rejonowym w Pabianicach i w sprawie tej żadne z małżonków nie zgłosiło wniosku o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym. Sąd zważył co następuje: Roszczenie powódki jest uzasadnione i podlega uwzględnieniu w całości. Pozwani uznali powództwo co do zasady co do kwoty głównej, tj. 75.000 zł, kwestionując jedynie zasadność żądania odsetek. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone --- STRONA 5 --- przez powoda okoliczności faktyczne, a w konsekwencji godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego żądanie pozwu /zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 września 1983 r., III CRN 188/83, OSNC 1984, nr 4, poz. 60/. Sąd jest związany uznaniem. Związanie uznaniem powództwa obliguje sąd do zaniechania przeprowadzania postępowania dowodowego i wydania wyroku na skutek uznania powództwa. Sąd obowiązany jest jednak dokonać oceny, czy czynność ta nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo też czy nie zmierza do obejścia prawa. Jednocześnie przyjmuje się, że ocena, czy zachodzi niedopuszczalność uznania powództwa, powinna nastąpić w zasadzie wyłącznie w świetle materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy /art. 213 § 2 k.p.c./ Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż materiał zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do uznania, iż w sprawie zachodzi jakakolwiek okoliczność przemawiająca za niedopuszczalnością uznania powództwa w zakresie należności głównej. W pozostałym zakresie, tj. co do odsetek od kwoty należności głównej, roszczenie powódki także jest zasadne i to w świetle art. 481 § 1 k.c. Stosownie do jego treści jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Powódka domagała się odsetek ustawowych od kwoty należności głównej, w tym do dnia wytoczenia powództwa tj. 13 lutego 2012r. kwoty 1.148,60 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych liczonych od dnia wymagalności roszczenia /od 1 stycznia 2012r./ do dnia 13 lutego 2012r. Żądanie odsetek za powyższy okres jest w pełni zasadne – w dniu 15 grudnia 2011r. pełnomocnik powódki nadał w Urzędzie Pocztowym na adres pozwanych wezwanie do zapłaty na rzecz powódki kwoty 75.000 zł do dnia 31 grudnia 2011r. Pozwani nie kwestionowali faktu doręczenia im takiego wezwania. Pozwani nie dokonali zapłaty na rzecz powódki żądanej kwoty w zakreślonym przez nią terminie chociaż nie kwestionowali zasadności jej żądania. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości Sądu, że od dnia 1 stycznia 2012r. pozostawali w opóźnieniu, co czyni zasadnym żądanie zasądzenia na rzecz powódki ustawowych odsetek od tej daty, przy czym odsetki za okres do dnia wytoczenia powództwa zostały skapitalizowane i wyniosły 1.148,60 zł. --- STRONA 6 --- O kosztach procesu /punkty 2 i 3 sentencji wyroku/ Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 101 k.p.c. zgodnie z którym zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu. W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie można uznać, że pozwani nie dali powodu do wytoczenia sprawy. Pomimo nie kwestionowania zasadności żądań powódki zgłoszonych przez nią w stosownym wezwaniu do zapłaty, żądanej przez nią kwoty nie uiścili na jej rzecz w zakreślonym w wezwaniu terminie, czym ewidentnie dali jej powód do wytoczenia niniejszego powództwa. Wysokość wynagrodzenie pełnomocnika powódki została określona zgodnie z § 6 punkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348). Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 4 sentencji zapadło na podstawie art. 333 § 1 pkt. 2 k.p.c. zgodnie z treścią którego Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego.