Postanowienie II C 500

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II C 500,111 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 201 1 1'. Sad Okrqgowy W Warszawie  II Wydzia1CyWilny W sk1adzic: Przewodniczqcy: SSO Ma1gorzata Mapzkowska Na pvdslavfie “SW‘Y I dnifi B99»2@@1f<1 dvfiignifi do informacji publicznej Dz. U. I12 poz. 1193 2 pézn. zm Protokolant: Katarzyna Duszyfiska p0 rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 20l1rP1@*‘fi?BW '"flY9'F&1fiQ?28.;"tR1*i?é"41\H*°T"‘F‘* flokumenlu lub w i0rm|e przeiwurzonel "°ZP"a“’i"‘ ......... Sprawy Z powédztwa (Lu imiq 1 nazwislaniwniuskudawcy przeciwko Skarbowi Pafistwa  Dyrektorowi Zaldadu Karnego B. 0 Zaplatq ~ 55;as wniosgodawby I. oddala powédztwo; ll. zasqdza od B.U. mi rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Gene;alnej Skarbu Pafistwa kwoteg 1'00 (sto) z10tych, tytu1em zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego; ' III. koszty op1aty segdowej od pozwu przejmuje na rachunek Skarbu Pafistwa  kasy Sqdu Okrqgowcgo w Warszawie. SSO Maigorzata Mqczkowska Sygn. akt: II C 500111 UZASADNIENIE Powéd B.U. wniés1 w dniu 20 czerwca 2011 r. (data oddania pisma do administracji zaldadu karncgo) pozew przeciwko Skarbowi Pafistwa Zaldadowi Karnemu 13., domagajqc sig zasqclzenia Iod pozwanego kwoty 100.000 21., tytuham zadoééuczynienia za doznane krzywdy jakich cloznaé mia1 podczas pobytu w tej jcdnostce penitcncjarnej. Uzasadniajqc powyisze Zqclanie powéd wskazah Ze podczas pobytu W tym zaldadzie karnym w okresie ed dnia 14 sierpnia 2007 r. do dnia 14 listopada 200? r. przeb)/wa1 w celi 0 powierzchni 12 mg, w ktérej przebywaio 6 oséb, a wiqc powierzchnia przypadajqca na jeclnq osadzonq osobq by1a znacznie mniejsza niZ 3 m2. Ponadto W 061i byly zlc warunki sanitarne, istI_1ia10 niebezpicczefistwo zarazenia sir; wirusem HIV lub HCV. Przebywanie W takich warunkach uwiaczalo ludzkiej godnoéci, g0dzi10 W podstawowe prawa i wolnoéci obywatelskie zagwarantowane w Konstytucji RP, narus2_a%0 dobra osobiste powoda (pozew  k. 12, koperta  k. 4) ‘ Pozwany Skarb Parislwa  Dyrektor Zakladu Karnego B. wniés1 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztéw procesu wedlug norm przepisanych. Pozwany wskaza1, is powédztwojest oczywiécic niezasadne, podnoszap, Ze powéd nie przebywai i nic przebywa W Zak1adzie Karnym B.. Niezalcinic od pow)/Zszego pozwany stwierdzfl, Zc powéd nie wskazai wprost Zadnego dobra osobistcgo, ktére mogioby byé i‘li1I‘LlSZOI‘l6_ZE1ChOW&f1i6Il’1 Skarbu Pafistwa. P0dniés1 takze, Ze przebywanie osaclzonych W celach, w ktérych na jednego osadzonego przypada mniej nii 3 m2 nie moze byé qznane za bezprawne. Pozwany pcdni6s1 réwniez zarzut przedawnienia oraz zakWesti0nOwa1 powédztwo c0'd0 ‘wysokoéci (odpowiedi na pozew  k. 2429) Sqd ustali1 nastqpujqcy stan faktyczny: ' B.U. nie przebywzd i nie przebywa w Zakiacizie Karnym B. (pismo z Zak1adu Karnego B. 2. dnia 12 sicrpnia 2011 1».  k. 30). _ --- STRONA 2 --- Sqd Zwaiyl, co nastgpuje: Powodztwo byio niezasadne. W éwietle przedstawionych okolicznoéci faktycznych sprawy, roszozenie powoda naleiaio rozpatrywaé W éwictle art. 448 § 1 k.c. W zw. z art. 23 k.c. i 24 k.c. w zw. z art. 41'? § 1 k.c., dotyczqcym roszczcfi majqtkowych zwiaganych 2 naruszeniem débr osobistych. u __ '__.'.:'I\l_ie'_z_';d1'§_;z_nie_: '_'o_d_fin'¢_fyto_rycznej oceny powodztwa, w pierwszej koiejnoéoi odnieéé sir; naleiaio do 'p¢;_a'1;_1eg_i¢'ii¢g¢ _"v'v__i1_i"1_1'i_z5._:3"sz::j sprawie przez pozwanego zarzutu przedawnienia. W ocenie Sqdu zarzut ten podnicsio_ny__z_o_s‘pa1przez pozwanego skutecznie. Roszczenia majqtkowc, a takich W niniejszej sprawie dochodzii powod, jako takie ulegajao 'zg'od'hié'Zk§1‘t.»'1'1»18k:c., przcdawnieniu. Ustawowym skutkiem przedawnienia jest za§ powstanie po uplywie terminu przedawnieoia po stronie tego, przeciwko komu przysiuguje roszczenie, uprawnienia do uchylonia sir; 0d jego zaspokdjenia, skorzystanie z ktorego powoduje, Ze roszczenie nie moze byé skutecznie dochodzone. Z treéoi Zqdania pozwu wynika, 2e roszczenia, ktére powod kierowai W niniejszej sprawie W stosunku do Skarbu PafistWa reprezcntowanego przez Dyrcktora Zakiadu Karnego 13., Wiagq siq z nie 2apewnieniem powodowi humanitarnych i w1aéciwych warunkéw odbywania kary pozbawienia wolnoéci. Przy czym powod wskazai, Ze pozew dotyczy okresu pobytu powoda W tym zakiadzie karnym w okrcsie od dnia 14 sierpnia 2007 r. do dnia 14 listopada 2007 r. Zgodnie 2. art. 4421 k.c., 1oszczeniei 0 naprawienie szkody wyrzqdzoncj czynem niedozwolonyrn ulcga przedawnieniu z' uplywem lat trzech 0d clnia, W ktorym poszkodowany dowiedzial siq o szkodzie i 0 osobie obowiqzanej do jej naprawienia. Jcdnakie termin ten nie mote byé d1u2szy niz dziesioé lat od dnia, W ktoryn1 nastqpiio zdarzenie wywolujqce szkodq (§ 1). W razie wyrzqdzenia szkody na osobio, przedawnienie nie mozo skoficzyé sic; wczeéniej niz 2 upiywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai siq o szkodzie i osobie obowiaganej do jej naprawionia (§ 3). Uznaé nalezy, Ze powdd na biezqc0 miak siwiadomoéé tego, w jakiej oeli i W jakich warunkach oraz w jakim zakiadzio karnym przebywai. Zatcm poczqtek biegu przedawnicnia naleiy liczyé na biezapo od kazdego dnia przebywania powoda W zaldadzic karnym. Sam pozew, co wynika z daty jego z102enia W administracji Zakiadu Karnego W K. (art. 165 § 3 k.p.c.), wniesiony zostai W niniejszej sprawie dopiero W dniu 20 czerwca 2011 r. (k. 4). Roszozenia sqzaé dochodzone za okres przebywania powoda W zak1adzie karnym od dnia 14 sierpnia 2007 r. do dnia 14 Iistopada 2007 r. Uznaé zatem naieiy, 2e Wszystkie roszczenia powoda dochodzone niniejszym pozwem ulegiy przedawnieniu. Ostatnie roszczenie przedawniio siq z dniem 14 listopada 2010 r. Woze§nie'sze roszozenia 0d owiednio wcze§nie'. J Jednoczeénie powod nie powoiai zadnych przyczyn usprawiedliwiajqcych opoinienie W dochodzeniu swoich roszozefi. Zatem nie moina uznaé, Zeby podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia stan0Wi1o naduiycie prawa sprzcczne z zasadami wspoizycia spoiecznego (art. 5 k.o.). Niezaleznio od 0 Zsze o wskazaé nalei ,Zc owod dochodzii za 1at zadoééucz nienia za to, Ze 8 P pfzobywai W Zak1adzieKarnymu B. w warunkach uwlaciajqcyoh jego godnoéci. ' Tymczasem z odpowiedzi na pozew oraz z pisma Zakiadu Karnego B. z dnia 12 sierpnia 201 1 r. (k. 30) wynika, is B.U. nie przebywai i nio przcbywa w Zakdadzie Karnym B.. Odpis odpowiedzi na_ pozew Wraz z za1qcznikiem stanowiqcym odpis Wyzej p0W01an6gO pisma --- STRONA 3 --- zostai doroczony powodowi. Dodatkowo Sad Z0b0W1QZ&1 powoda do ustosunkowania siq do faktdw podanyoh W odpowieclzi na pozew, szozegdlnio do zarzutu, 2e powod nigdy nie przebywai W Zakiadzio Karnym B. oraz do podania, ozy powdd sk1adajakie§ wnioski dowodowo, W terminie 2 tygodni. Powéd nie udzieiii na powyzsze zarzadzenie Zadnej odpowiedzi ani nio zajai Zadnego dalszogo stanowiska W sprawio (zarzadzonic z dnia 31 sierpnia 2011 r.  k. 32, dowod doroczenia odpisu odpowiodzi na pozew z 2a1acznikiem i odpisu zarzadzenia k. 34). W tej sytuacji Sad uznai, Ze powod nie zaprzeczai, 2e nie przebywal nigdy W Zaldadzie Karnym B.. Jednoczeénie powod nie zajafi Zadnego dalszego stanowiska W sprawie, W szczogolnoéci nie oofnai ani nie zmionil powédztwa. t Uznad zatem naleiaio, io powdd nie wykazal, Zeby W ogéle przebywai W Zaldadzie Karnym B.. Zatcm Wszelkie roszczenia zwiazane 2 pobytcm w tcj joclnostce uznaé nalezaio za niezasadnefskoro powodnie przebywai W tej jednostce penitencjamej. W konsekwoncji powod nie Wykazai tcz przosianek 0dp0Wiedzialno§ci pozWanego Skarbu Paristwa za naruszenie jego débr osobistyoh. N16 wykaZa1, aby pozwany naruszyi dobra osobiste powoda i 2o naruszenio to miaio charakter bezprawny, a takze ze z tytuiu owego naruszenia powodowi nalezne jest zadoééuczynienie. ' Dla porzadku \~‘\»'1QCj6C1yl'l1C stwierdzié nalciy, Ze zgodnie z art. 30 Konstytucji Rzoczypospolitej Polskiej, przyrodzona i niezbywaina godnoéé cziowiekajest nienaruszalna, ajoj poszanowanie i ochrona jest obowiazkiern W1'8.dZ pubiioznyoh. Obowiazek ten powinien byé realizowany przez W'1E1C1Z6 publiczne przede Wszystkim tam, gdzie Paiistwo dziaia W ramach imperium, realizujap swoje zadania represyjno, ktorych Wykonanio nio mote prowadzid do Wiqkszcgo ograniozenia praw oziowieka i jego godnoéci, nit to wynika 2 zadafi ochronnych i oelu zastosowanogo érodka. Zgodnie z art. 23 k.c., dobra Osobiste czlowieka, takie jak W szczogélnoéci zdrowie, Woinoéé, czoéé, swoboda sumionia, nazwisko lub pseudonim, Wizorunek, tajomnica korespondenoji, niotykalnoéé mieszkania, tworczoéé naukowa, artystyczna, Wynalazoza i raojonaiizatorska, pozostaja pod ochrona prawa cywilnego niezaioanie od ochrony przewidzianej W inn}/ch przepisaoh, z koiei zaé zgodnie z art. 24 k.c., ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrozone oudzyrn dziaianiem, mote Zadad zaniechania tego dziaiania, chyba Ze nie jest one bezprawne. W razie dokonanego naruszenia moie on zaé takze zadaé, azeby osoba, ktora dopuéciia siq naruszenia, dopeiniia czynnoéoi potrzobnych do usuniqciajogo skutkow, W szczegélnoéci aieby z1oZy1a oéwiadczenie odpowicdnioj treéoi i W odpowiedniej formic. Na zasadach przewidzianyoh w kodeksie moze on réwniez zadaé zadoééuczynienia pienioznego lub zapiaty odpowiedniej stlmy pienioznej na Wskazany col spolcczny. " Stosownie do § 2 przywoianego wyzej przepisu, jeieli wskutek naruszenia dobra osobistego zostaia Wyrzadzona szkoda majatkowa, poszkodowany m0Ze Zadaé jej naprawionia na zasadach ogolnych. Wskazaé W tym miejscu naleiy takze na przepis art. 448 k.o., zgodnie z ktoryrn W razie naruszenia dobra osobistego sad mote przyznaé tcmu, czyje dobro osobiste zostaio naruszone, odpowiednia sumo tytuiem zadoéduozynienia pioniqznego za doznana krzywdq lub na jego Zadanic zasadzié odpowiednia sumo pieniozna na Wskaza'ny‘prz<:2 nicgo col spo1eczny,'niezale2nie od innyoh érodkow potrzebnych do usuniqcia skutkéw naruszonia. ' ' Powdd swoje roszczenio Wywodzit Z faktu osadzonia go W Wieloosobowej celi W Zakiadzie Karnym 13., W ktdrej nie zapewniono mu 3 ITl2pOW16I‘ZC1’lI11, zagwarantowanych W art. 1 10 § 2 k.k.W. --- STRONA 4 --- Pomijajac W tym miejscu fakt, Ze powod nie Wykazat, Zeby byl W ogole osadzony W Zaktadzic Karnym B.. to stwierdzié naleiy, 2e nawet gdyby powéd Wykazai, 2e zosta1 osadzony W przeludnionej celi, to sam ten fakt, chociaz moze niewatpliwie stanowio naruszenie dobr osobistych powoda, zwiaszoza jego godnosci i prawa do prywatnosci, sam W sobie nie jest jeszcze Wystarczajaca podstawa dla uwzglodnienia powddztwa i zasadzenia Zadanego zadoséuczyniehia. O rnoiliwosci postawienia pozwanemu zarzutu naruszenia dobra osobistego, jakim jest godnosé cziowieka, W Wyniku niewtaéciwego Wykonania kary pozbawienia Wolnosci, przejawiajagsej sie W nie zapewnieniu nalezytyoh Warunkéw jej odbywania, mozna mowié jedynie W Wyniku uprzedniego wykazania takiego naruszenia przez samego powoda, na ktorym stosownie do przepisu art. '6 l<.c. W zwiazku z art. 232 k.p.c. spoczywa cieiar dowodu w tym zakresie. To powod winien bowiem wykazaé, 2e do naruszenia jego dobra osobistego W ogole doszio, na skutek okreslonego dziaiania czjl tei zaniechania pozwanego. I Dopiero zas W Wyniku wykazania takiego naruszenia, pozwanemu mozna przypisaé bezprawnosé dziaiania Wynikajapaz domniemania zawartego W przepisie art. 24 § l k.o. Tym samym dochodzac roszczefi z tytuiu krzywdy doznanej naruszeniem jego dobr osobistych, powod Winien by} Wykazaé, 2e W okreélonych okolicznosciach faktyoznych doszio do naruszenia okreslonego dobra osobistcgo, a W przypadku wykazania tego rodzaju okolicznosci, na pozwanym chcaoym zwolnié sie Iod odpowiedzialnosci, spoczywaiby obowiazek Wykazania braku bezprawnosci dziatania (zaniechania), z ktorego Wynikaé ma owo naruszenie ddbr osobistych powoda. Wprawdzie W Wyroku z dnia 28 lutego 200'? r. Wydanym W sprawie V CSK 431»’06 (publ. OSNC 2003111113) Sad Najwyiszy Wyrazii poglad, 12 citgzar cl0W0du, 2e Warunki W zakiadzie karnym odpowiadaiy obowiazujacym normorn i nie doszto do naruszenia dobr osobistych, spoezywa na pozwanym (art. 6 W zwiazku z art. 24 k.c.) jednakze pogladu powyzszego nie sposob, zdaniem Sadu, odniesé Wprost do okolicznosci sprawy niniejszej, zwaiywszy na oclmiennosé stanu faktycznego obu spraw, abstrahujao od faktu braku zwiazania Sqdu tym pogladem. Wprawdzie W powyzszym orzeozeniu Sad WS1<flZ31, 12 odbywanie kary pozbawienia Wolnosci narusza dobro osobiste osaclzonego, jednakze nie moie umknaé uwadze, na co Wskazai takze Sad Najwyzszy W Wydanym poiniej Wyroku z dnia 2 paidziernika 2007 r., sygn. akt: II CSK 269/07 (publ. OSNCZD 2008r’3f75), iz uznanie takie podyktowane byto nie tyle faktern osadzenia w przeludnionej celi, co Wykazaniem przez powoda naruszefi W zakresie braku Idzek dla Wszystkich osadzonych oraz. oddzielnego wqzta sanitarnego. W sprawie niniejszej powod takich okolicznoéci nie podnosii.  Podzielajae pog1a_d Wyraaony przez Sad Najwyzszy w przywoianym wyiej orzeczeniu z dnia 2 dnia 2 paidziernika 2007 r. Wskazaé nalezy, Ze sam fakt przebywania w przeludnionej celi nie jest Wystarczajaoy dla przypisania pozwanemu odpowiedzialnosci z tytuiu naruszenia dobr osobistych osadzonyoh, przy speinieniu przesianek okreslonych art. 248 k.k.w.  _ Podkresiié nalezy, 2e powdd nie udowodnii W niniejszym procesie swych twierdzefi o niegodnym traktowaniu go W czasie odbywania przez niego kary pozbawienia Wolnosoi. Wprawdzie Trybunai Konstytucyjny W wyroku z dnia 26 maja 2008 roku uznai, Ze art. 248 § l ustawy 2 dnia 6 czerwoa 1997 r‘.  Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) jest niezgodny z art. 40, art. 41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z --- STRONA 5 --- art. 31 ust. 3 Konstytucji, jodnakze co istotno, przyjaj takze, Ze przepis Wymieniony W ozesci I Wyroku traoi moo obowiazujaca 2 upiywem 18 (osicrnnastu) miesiecy od dnia ogtoszenia Wyroku W Dzionniku Ustaw Rzeozypospolitej Polskicj (sygn. akt SK 25107, OTKA 200834.’62, Dz. U. RP 2008!96/620}. W uzasadnieniu tego orzeczenia Trybunai WS1(2lZE1:1, Ze nadmierne zageszozenio W celi mozo samo W sobie byé kwalifikowano jako traktowanie niehumanitarne, a W razie Wyjatkowej kumulacji roznyoh niedogodnosci  nawet jako tortura. Ocena stopnia dolegliwosoi Wynikajaoej z przeludnienia jednostek penitencjarnych, Wymagajaca analizy ewentualnej kumulacji takie innyoh czynnikow Wp1y\vaja§ych na Wartoéoiowanie Warunkow przebywania, ma z natury rzcozy charakter oceny in conoreto. Dokonujac oceny zgodnosci przepisu art. 248 § 1 k.k.W. z Konstytucja Trybunat szeroko zaprezentowat orzeoznictwo miedzynarodowe, ktore pojawilo sie na tle problemu niehumanitarnego ‘> odbywania kary pozbawienia Wolnosci. Wskazai m. in., ii Zakaz tortur oraz okrutnego, nieludzkiego Iub poniiajaoego traktowania W kontekécie traktowania wieiniow zostat najszerzej poddany analizie przez Europejski Trybunai Praw Cziowieka na tle art. 3 Konwcncji. Traktowanie nieludzkie zostalo okreslone jako 216 traktowanie, kt6re_ jest: zamierzone, stosowanc nicprzcrwanie przez diuzszy czas i spowodowaio u ofiary obraienia oia1a a1b0 intensywne cierpienie fizyczne lub psychiczne. ETPC uznai, 2e samo diugotrwaie przebywanie W przepetnionyoh oelach, W Warunkach uwtaczajacyoh ludzkiej godnosci, stanowi Wystarczajaoa przesianko uznania naruszeniaart. 3 Konwenoji w postaci traktowania ponizajacego (zob. Wyroki ETPC: z 20 stycznia 2005 r., Mayzit przeoiwko Rosji nr 63378/00, z 9 maroa 2006 r., Cenbauer przeciwko Chorwaoji nr 13786301 oraz 2 28 marca 2006 r., Melnik przeoiwko Ukrainie nr 72286301). Jeclnoczesnie W orzeoznictwie podkreslano, Ze cierpienie i poniienie musza Wykraozaé poza nieunikniony ich element zwiazany z dana forma, zgodnego z prawem, traktowania Iub karania (zob. Wyroki ETPC: z 25 kwietnia 1978 r., Tyrer przeciwko Zjednoczonemu Krolestwu nr 5856172; Goering przeciwko Zjednoczonernu KI‘_01CS1IW1.l nr 161/1939}. Oceniajao Warunki uwiezienia, Trybunal uwzglqdniai skumulowany efekt tych Warunkow, a" takze specyficzne zarzuty podniesione przez skarzacego (zob. Wyrok ETPC 2 15 Iipca 2002 r., Kaiasznikow przeciwko Rosji nr 4T095/99). Warunki, na ktore skariyii sie Wieiniowie przebywajacy W przeludnionyoh oelaoh, nie ograniczaja sio do samego nieprzestrzegania metrazu. W sprawaoh rozpatrywanych przez ETPC najczesciej zwraoano uwagq na: z1e Warunki sanitarnc, niehigienicznosé i brak prywatnosci przy korzystaniu z urzadzefi sanitarnych, permanentna niemozliwosé zaspokojenia potrzeby snu spowodowana niewystarczajaca liczba tozek, jak i nieustannie zapalonym swiatiem czy panujaoym haiasem, niedostateczne oswietlenie uniemoiliwiajace czytanie, Zia Wentylacje eel, szczegolnie uoiazliwa dla osob niepalacych osadzonych z palacymi, Warunki prowadzace do rozprzestrzeniania sie chorob badi brak moiliwosci leczenia. 1 Powyzsze zas rozwazania W odniesieniu do okolicznosci sprawy niniejszej prowadza do wniosku, to pozwany nie naroszyi Zadnego z dobr osobistych powoda. Na skutek samych twierdzefi pozwu nie sposob bowicm przyjaé, Ze W odniesieniu do osoby powoda Wystapi1a taka kumulacja niedogodnoéci zwiazanych 2 przebywaniem W oiasnej celi W postaci np. braku dostatecznej liczby iozek, Wydzieionego kacika sanitarnego czy innego sprzotu, Wody, sWiat%a, czy Wentylacji, ktora mogia doprowadzié do Wniosku, Ze takic naruszenie débr osobistych powoda rniaio miejsce W niniejszej sprawie. W ocenie Sadu powod nie WYRHZA1, aby cele, W ktorych przebywai nie byly Wyposaione, W sprzet kwaterunkowy oraz urzadzenia sanitarne, zgodnie z przcpisami rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosoi z dnia 1'1’ paidziernika 2003 r. W sprawie Warunkow bytowyeh osob osadzonych W zakiadaoh karnyoh i aresztach sledczych (Dz. U. z 2003 r. Nr I86, poz. 1820), a tym samym uznaé nalezy, Ze miat on zapewnione osobne miejsce do spania i odpowiednie Warunki do utrzyrnania higienj/, powod nie podnosii przy tym aby nie rniat zapewnionoj bezpiatnej opieki medyoznej, korzystat z kapieli, miat dostep do zimnej wody, a raz W --- STRONA 6 --- tygodniu ciepiej wody, otrzymywai posiiki o odpowiedniej Wartoéci od2ywczej. Warunki odbywania kary pozbawienia Wolnosci nie uzasadniaja przyjecia naruszenia dobr osobistych i co 2a tym idzie u_W2g1ednienia powodztwa o zapiate zadoséuczynienia. Majao na uwadze powyzsze rozwazania faktyczne i prawne, Sad oddalii powddztwo jako niezasadne  przede Wszystkim 2 uwagi na fakt nie przebywania powoda W Zakiadzie Karnym B.,'ponadto z uwagi na przedawnienie roszczefi powoda i Wreszcie z uwagi na nieudowodnienie naruszenia débr osobistych powoda Wjakikolwiek sposob. _ _. _ Wskazaé jeszcze nalneiy, Ze Sad W niniejszej sprawie nie wydai nakazu doprowadzenia powoda na rozprawe. Wobec oozywistej bezzasadnosei powodztwa, a tak2e ‘braku zgioszenia jakichkolwiek Wnioskow dowodowych, doprowadzanie powoda z zaktadu karnego na rozprawe byio bezcelowe. Wskazaé naleiy, 2e iaden przepis prawa nie nakazuje sadowi rozpoznajacemu sprawe cywilna Wydawania nakazu doprowadzenia na rozprawq osoby pozbawionej wolnosci. Obowiazek taki jest przewidziany tylko w postepowaniu karnym. , ' Osoba pozbawiona Wolnosci ma prawo Wnosié pozwy do sadu, ale z faktu Wniesienia powddztwa nie Wynika obowiazek doprowadzania osoby skazanej prawomocnym wyrokiem sadu i odbywajacej kare pozbawienia Wolnosci na rozprawe W sprawie cywilnej. Osoba taka powinna prowadzié swoje sprawy, takie sadowe, 2 zakiadu karnego. Tylko gdyby przesiuchanie osoby pozbawionej Wolnosci byio zasadne lub W innych uzasadnionych przypadkach, Sad powinien Wydad nakaz Wydania i doprowadzenia strony pozbawionej Wolnosoi do sadu rozpoznajacego powédztwo oywilne.  Wskazaé roWnie2 nale2y, 2e uznaé naiezy za naduiycie prawa zadanie doprowadzania osoby skazanej prawomocnym Wyrokiem karnym i odbywajacej kare pozbawienia wolnosoi na rozprawy cywilne, W przypadku oc2yWistej bezzasadnosci powodztwa. . 0 kosztach procesu Sad orzeki na podstawie art. 98 k.p.c. W 2W. 2 art. 102 k.p.o. W zwiazku z oddaleniem poWod2tWa 2a strono przegrywajaca sprawe nalezy uznaé powoda. Zatem pozwanemu nalezy sie 2Wrot kosztow procesu. Nale2y rdWnie2 zauwazyé, Ze zgodnie 2 art. 108' ustawy 2 dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych W sprawaoh oywilnych (D2. U. Nr 167, pdz. 1398), zwolnienie od kosztow sadowych nie zwalnia strony od obowiazku zwrotu kosztow przeciwnikowi.  Powod 2ostai zwolniony od kosztow sadowych W caios’.oi z uwagi na nswoja trudna sytuacje majatkowa (postanowienie 2 dnia 25 lipca 2011 r.  k. 13). Zgodnie 2 art. 102 k.p.o., W Wypadkach szczegolnie uzasadnionych sad mo2e zasadzié od strony przegrywajacej tylko czesé kosztow albo nie obciagaé jej W ogole kosztami. Sad uznai, 2e zachodza szczegolne okolicznosci uzasadniajace nieobciazanie powoda W Wiekszej ezesoi obowiazkiem zwrotu kosztow procesu, gdyi powod nie ma Zadnego majatku i przebywa W zakiadzie karnym, gdzie co prawda ma zapewnione utrzymanie, ale nie osiaga doohodow.  Dlatego te2 Sad zasadzit zwrot jedynie niewielkiej, symbolicznej kwoty 100 21., tytuiem zawrotu kosztow zastepstwa procesowego na rzecz pozwanego, na podstawie § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiediiwoéci z dnia 28 Wrzesnia 2002 1'. W sprawie opiat za ozynnosoi adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomooy prawnej udzielonej z urzqdu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa (D2. U. Nr 169, poz. 1417 ze zrn.). Sad nie uznai za zasadne zwolnienie powoda W caioéoi od obowiazku poniesienia kosztow zastepstwa procesowego strony przeciwnej, gdyz powod majao informacje o tym, 2e ustalono, 2e nie przebywai ani nie przebywa W Zakiadzie Kamym B. nie ustosunkowat sie do tego faktu, a W szczegolnosci nie cofnai powodztwa, ale spowodowal koniecznosé dalszego prowadzenia postepowania 1 ponoszenia jego kosztow, takze przez strono pozwana. Z powodu braku podstaw do sciagniecia od strony przeciwnej optaty od pozwu, na podstawie art. 113 ust. 1 (a contrario) ustawy 2 dnia 28 Iipca 2005 r. 0 kosztaoh sadowych W sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 16?, poz. 1398 2e zm.), Sad przejai koszty opiaty sadowej od pozwu na rachunek Skarbu Pafistwa  kasy Sadu Okregowego W Warszawie. _