Postanowienie II C 463.110

--- STRONA 1 --- H— r\"\' \~\"1' 1 \I'll“ \'»v~1<rum I. u uu::u;p|~: do iniormacji puialicinej E32. U. U2 pox. 1198 z pozn zm przekazano iniormacie pub1icznqwIa:m|e d0kumen1u7lub w formie przatwnrzone; N Q; _ | ' T \ _ |' lmie E na isko Sygn. akt II C 463.110 * °" WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ............3...........5........ W ............... h H F33 M1105 Q EWCY _ I Dnia 30 listopada 2011 r. Sa_d Okrqgowy W Warszawie Wydzial II Cywilny W sldadzie: Przehlvodniczqcy: SSO Anna FalkiewiczKluj. Protokolant: Wioletta P0wa1a po rozpoznaniu W dniu 22 listopada 201 1 r W Warszawie sprawy z powédztwa J.W. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Woj ewodq (...) 0 zaplatq I. umarza postqpowanie co do kwoty 964 313 z1; II. zasagiza od Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewoclq (...) na rzecz powoda J.W. kwotg S60 275 (piqéset szeéédziesiqt tysiqcy dwieécie siedemdziesiqt piqé ) z10tych wraz z ustawowymi odsetkami od 30 listopada 201lr do dnia zap1aty; III. koszty zastqpstwa procesowego pomiqdzy stronami wzajemnie znosi; IV. nie uiszczone koszty sqdowe przej muje na rachunek Skarbu Pafistwa. Sygn. akt IIC 463!'10 ____ _._. Uzasadnienie ' W pozwie ziozonym W dniu 26 lutego 2007 r. (prezentata biura podawczego) powéd  J.W. wniést 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Wojewody (...) kwoty 1.524.588,00 21 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powédztwa do dnia zap1aty oraz zasqdzenie najego rzecz od pozwanego kosztéw procesu, tytulem odszkodowania za szkodg p0wsta1aL wskutek przejqcia przez Skarb Pafislwa bQdapegojeg0.W1asn0§ci:1 gospodarstwa rolnego. Uzasadniajqc Zqdanie zaplaty pehwmocnik powoda Wskazal, ii decyzjq z dnia 30 czerwca 1976 1'. Naczelnik Gminy G. przej £11 na rzecz Skarbu Pafistwa gospodarstwo rolne 0 powierzchni 5,66 ha polozone we wsi S. , ktérego byl on Wlaécicielem, pomimo wniesionego przez niego 0dW01ania 0d tego orzeczenia decyzjq Prezydenta W. z dnia 30 wrzeénia 1979 1'. przejqto na rzecz Skarbu Pafistwa takze drugq czqéé gospodarstwa powoda, p010Z0na_ we wsi O. 0 powierzchni 1,10 ha. _ Decyzjqz dnia 26 czerwca 2006 r. Samorzqdowe Kolegium Odw01aWcze W W. stwierdzi10, iz obie decyzje administracyjne wydane zostaly z naruszeniem prawa, lecz nie 0rzek10 0 ich niewaznoslci, z uwagi na nieodwracalne skutki prawne jakie decyzje te wyW01a1y. Rozpoznajqc z1ozony w nastgpstwie powyiszego wniosek powoda 0 zap1atq odszkoclowania Sarnorzqdowe Kolegium Odw01aWcze W W. decyzjq z dnia 30 stycznia 2007 r. 0dm6wi1a przyznania odszkodowania W trybie administracyjnym. W tej sytuacji powéd Wysta,pi1 z powédztwern 0 zap1atQ odszkodowania do sqdu powszechnego. Qiozew — k. I5) Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowany przez Wojewodg (...) , zastqpowany w niniej szej sprawie przez Prokuratorieg Generalnq Skarbu Pafistwa, zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) wni6s1 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie ocl powoda na rzecz pozwanego kosztéw procesu wedhxg norm przepisanych, podnoszqc brak Wykazania przez powoda zaréwno wysokoéci szkody, zwazywszy na p0w01anie sis; jedynie na stanowiapy dokument prywatny sporzqdzony w tej sprawie operat szacunkowy, jak i brak wykazania istnienia bezpoéredniego zwiqzku przyczynowego pornigdzy decyzjq Naczelnika Gminy G. i decyzja; Prezydenta W. , a rzekomq szkodq, jakq ponieéé rnia1wskutek ich wydania z naruszeniem prawa powéd. _ (odpowiedi na pozew — k. 85 — 88) ' . " Wyrokiem wydanym w dniu 1 kwietnia 2008 r. w Sprawie oznaczonej sygnatum akt IIC 13910? Sqd 0dda1i1 powédztwo, z jakim po\_.\_Ic'>d w niniejszej sprawie wysta,pi1, zasa.dz.aja.c jednoczesinie od powocla na rzecz pozwanego kwotq 1200,00 zl zwrotu kosztéw procesu. (wyrokz dnia I kwiemia 2008 r. — k. 124) . " Powéd wni6s1 apelacjq od powyzszego Wyroku. 1 --- STRONA 2 --- Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2009 1'. wydanym pod sygnaturq akt LAC21 210108 Sqd Apelacyjny W Warszawie I Wydzia1 CyWi1ny Od(13111'3p€13Cjl§, nie obciqzyi przy tym powoda obo\viqzkiem zwrotu pozWanen1u kosztoW procesu. _ (apelacja — in 144 — 154, wyrokz dnia 8.01.2009 1'. sygn. IACQ 710108  k 190) ' Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2010 r. Wydanym w sprawie ICSK 199109 na skutek rozpoznania skargi kasacyj nej powoda od powyzszego orzeczenia, Sqd Najwyzszy uchy]i1 zaskarzony wyrok Sqdu Apelacyjnogo przekazujqc sprawo temu Sqdowi do ponownego rozpoznania. Odnoszqc siq do zarzutow skargi kasacyjnej Sa._d Najwyzszy wskaza1 na koniecznoéé dopuszczenie W niniej szej sprawie przez Sqd z urzodu dowodu z opinii bieghigo W celu ustalenie Wysokoéci szkody, ktérej naprawienia powéd dochodzi, niezaleznie od braku W tym przedmiocie inicjatywy dowodowej ze strony profesjonalnego pehwmocnika powoda, Wskazujqc na Zaistnienie W niniejszej sprawie szczegolnych okolioznoéci uzasadniaj apych dopuszczenie tego dowodu przez Sad z urzqdu. _ fwyrokz dnia 15.01.2010 r. sygn. ICSK 199/09  k. 263 — 265) Na skutek ponownego rozpoznania sprawy w zWia_zku z apelacjq powoda od wyroku Sa,du Okrggowego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r., Sqd Apelacyj ny w Warszawie, bqdap zwiqzanym wykhidniq prawa dokonanq przez Sad Najwyzszy we wskazanym wyzej wyroku, wyrokiem wydanym W dniu 15 kwietnia 2010 1'. pod sygn. akt IACa 233110, uchy1i1 zaskarzony wyrok sqdu I instanoji, przekazujqc sprawg Sqdowi Okrogowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, pozostawiajqc jednoczeénie temu Sqdowi rozstrzygniqcie 0 kosztach postqpowania apelacyjnego i kasacyj nego. W wytycznych zawartych W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia, podzielajqc poglqd o zasadnoslci zastosowania W sprawie niniejszej jako podstawy rozstrzygniocia przepisu art. 4171 §2 kc W miejsce art. 160 kpa, S951 odwokawczy wskaza1 na koniecznoéé dopuszozenia doWodu z opinii biegiego W celu ustalenia wysokoéci szkody, zwazywszy na to, iz sam fakt jej wyrzqdzenia nie byi przez strong pozwanq negowany, po uprzednim jednakze ustaloniu, na p0dstaWie zg1oszonych przez strony dowodow z dokument6W i zeznafi éwiadkow, stanu nieruchomoéci W chWi1i _je_j przejqcia. (odpis wyroku z dnia 15 kwiemia 2010 r. sygn. IACa 233/10  k.287  294) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy powéd podtrzymal Zqdanie pozwu, Wraz ze zg1oszonym juz W trakcie postgpowania apeiacyjnego wnioskiem o dopuszczenie dowodu z opinii bieg1ego z zakresu szacowania nieruohomoéci.  Wobec zaé treéci opinii bieg1ego powéd zmodyfikowalz powédztwo pismem procesowym z dnia 19 sierpnia 2011 r., WIIOSZQC ostatecznie 0 zasqdzenie ty1:u1em odszkodowania kwoty 560.2'?5,00 21, Wraz z odsetkami ustawowymi od dnia Wniesienia pozwu do dnia zap1aty, cofajap jednoczeénie powodztwo W pozostalym zakresie. (pismo procesowe z dnia 19 sierpnia 2011 r. k. 431 — 432) . Pozwany wyra2i1 zgodq na cofifiqcie powédztwa We Wskazanym przez powoda zakresie, konsekWentnie jednak wnosi1 0 oddalenie powédztwa W pozostalej czgéci, podnoszqc obecnie dodatkowo takze zarzut przedawnienia roszczenia, Wskazujqc na up1yw 10 Ietniego okresu Wynikajqcego z treéci art. 4421 §1 zd.2 kc. Ostatecznie powéd Wnosi1 0 zasaflzenie tytu1em odszkodowania kwoty 560.275,00 21, pozwany Wnosi1 o jego oddalenie.  (stanowiska stron — protokdl rozprawyz dnia 22 listopada 2011 1*. k 446 44 7) '  Przy ponownym rozpoznaniu sprang), uwzglgdniajqc wytyczne Sqdu Apelacyjnego, Sqd Okrggowy ustalil nastgpujqcy stunfaktyczny: Po przeprowadzeniu Wszczqtego Z urzqdu postqpowania administracyjnego dotyczqcego przejqcia na wbasnoéé Skarbu Pafistwa gospodarstwa rolnego, decyzja, z clnia 30 czerwca 1976 r. Nr UGgz.4632/4/76, wydanq na podstawie art. art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. 0 zmianie dekretu z dnia 18 kwiemia 1955 r. 0 uwfaszczeniu 1' uregulowaniu inn}/ch spraw, zwiqzanych z reformq rolmg i omdnictwem rolnym (Dz.U. N1‘ 39 poz. 174 ze zm.) oraz rozporzqdzenia Rady Ministréw Z dnia 5 sierpnia 1961 1‘. w sprawie opuszczonych gospodarce rolnych (Dz.U. Nr 39, poz. 198 ze zm.), Naozelnik Gminy G. postanowil o przejqciu na w1asn0éé Skarbu Pafistwa, bez odszkodowania i W stanie wolnym od obcisgzefi, nalezqcego do K.W. gosfmdarstwa rolnego o powierzchni 5,66 ha po1ozonego We Wsi S. . .  (odpis decyzji z dnia 30.06.1976 r. — in 43) Od powyzszej decyzji odWo1anie ‘do urzgdu wojewodzkiego W W. Wnios1 powéd  J.W. , ktory jako épadkobierca zmaflego W dniu 6 marca 1968 r. K.W. , by1 w dacie przejqcia faktycznym W18§C1C1616IT1 przedmiotowego gospodarstwa. A Po rozpatrzeniu odWo1ania powoda Prezydent Miasta W.uohyli1 Wprawdzie zaskarzonq decyzjo, jednakze orzek1 jednoozeénie decyzjq z dnia 30 Wrzeénia 1976 r. Nr WBG.on.46321 19176 0 . . 2 --- STRONA 3 --- przej Qciu na rzocz Pafistwa i W stanie Wolnym od obciagtefi ca1osZoi gospodarstwa rolnego, sk1adaja,cego sit; z dzialok oznaozonyoh W ewidencji gruntéw nr nr 81 i 90 o pow. 5,66 ha poioionych We Wsi S. , a takze z dzia1ek nr nr 188, 248 i 294 o pow. 1,10 ha, po1ozonych We Wsi O. — stanowiaccego w1asnoéé spadkobiercéw K.W. . (odpis decyzji z dnia 30. 09.1976 r.  k 44) PoW6d nie godzqc siq z powyzszymi decyzjami wystQp0Wa1 z wnioskami o Wznowienie postqpowania administracyjnego, aw konsekwencji o stwierdzenie niewaznoéci obu Wskazanych na Wstqpie decyzji adrninistracyjnych, dotyczqcych przejqoia gospodarstwa rolnego powoda. Wprawdzie pierwotnie Wniosek W tym przedmiocie kierowany do Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi zosta1 rozpatrzony odmownie, jednakze rozpoznajqc skargq powoda na wydane W tym przedmiocie decyzje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 1 sierpnia 2003 r.“ Nr GZ.rn057625382102 oraz poprzedzajqcq jet decyzjg z dnia 17 lipca 2002 r. Wojewédzki Sa_d Administracyjny W Warszawie uphyiii obie te decyzje wyrokiem z dnia 24 czerwca 2004 r. wydanym w sprawie 0 sygn. akt IV S.A. 3236/03. (odpis wyroku z dnia 24.06.2004 r. sygn. dk1lV S.A. 3236/03 z uzasadnieniem — la 52  55) Samorzqdowe Kolegium Odwolawcze W W. , do ktérego ostatecznie wniosek 0 stwierdzenie niewaznoéci przywo1anych na WStQpi8 decyzji z roku 1976 zostal przekazany zgodnie z W1as§ciWoéciq_, decyzjq z dnia 26 czerwca 2006 r. wydanq w sprawie /.../stwierdzi1o na podstawie art. 158 § 2 kpa W zw. 2 art. 156 § 2 kpa, i2 obie zaskarzone przez powoda deoyzje administraoyjne tj. decyzja Naczeinika Gminy ‘W G. z dnia 30 czerwca 1976 1'. wydana W sprawie Nr UGgz.4632/4176, jak i deoyzja Prezydenta Miasta W.z dnia 30 Wrzeénia 1976 r. wydana W sprawie Nr WBG.on.463211 9116, a clotyczqce przejooia na rzecz Paristwa i W stanie Wolnym od obciqjefi oa1o§oi nalezqcego do powoda gospodarstwa rolnego, sk1adajzapego sig 2 dzia1ek oznaczonych W ewidenoji gruntow nrnr 81 i 90 0 pow. 5,66 ha po1ozonych We Wsi S. oraz z dzia1ek nr nr 188, 248 i294 o pow. 1,10 ha, polozonych We Wsi O. , Wydane zosta1y z naruszeniem prawa. W przywoianym orzeczeniu Samorza_doWe' Kolegium OdWo1aWcze Wsk:1za1o przy tym na niemoinoéé stwierdzenia ich niewaznoéci, (podnoszqc takze feikt razetcych uchybiefi, ktére uzasadnialyby zastosowanie W tym wypadku przepisu art. 156 § 1 kkt 2 kpa), z powodu Wywo1ania przez to decyzje nieodwracalnych skutkow prawnyoh. Wchodzqce w sk1ad przejqtego przez paiistwo gospodarstwa rolnego powocla nieruchomoéci stanoWi1y bowiern W dacie orzekania przez Samorzqdowe Kolegium OdWo1aWcze W1asno§é kiikudziesiqciu oséb fizycznych oraz W ozqéci Gminy G. . (odpis decyzji SKO sygn. /.../z dnia 26.06.2006 r. — k. 56 — 57). W zaistniaiej sytuacji powéd WezWa1 Wojewodq (...) do zap1aty odszkodowania W 1a,cznej wysokoéoi 1.524.588,00 21 z tymlu wydania z naruszeniem prawa decyzji 0 przajqciu na w1asno§c'. Skarbu Pafistwa nalezqcego do niego gospodarstwa rolnego. Wraz z Wnioskiern powéd przed1ozy1jednocze§nie sporzqdzony na dziefi 15 listopada 2006 r. przez rzeczoznawcq majqtkowego U.H. operat szacunkowy, okreélajqcy Wartoéé przejqtych nieruchomoéci gruntowych po1oZonych We Wsi O. na kwoto 279.3 88,00 Z1, zaé po1ozonej We Wsi S. nieruohornoéoi gruntowej zabudowanej na kwotq l.245.200,00z1. .  Decyzjq z dnia 30 stycznia 2007 1'. sygn. KOAf2401Go10'r', Samorzqdowe Kolegium OdWo1aWcze W W. , rozpoznajqce jako organ W1as';ciwy Wniosek powoda W tym przedmiooie, na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. W zw. z art. 361 § 1 k.c. odmc'1Wi10 powodowi przyznania Zqdanego przez niego odszkodowania. (wniosek z dnia 24.11.2006 r.  k. I0, decyzja KOA/240/G0/07 z dnia 30. 01.2007r. — k. 14 — 15 — opera! szacunkowy  k. 1 7 — 36). Powéd, bqdqc jedynym spadkobierczg zmar1ego W 1968 r. K.W. , byi W roku 1976 w1a§cioielem wskazanych decyzjami gruntéw, wchodzqcych W sldad gospodarstwa rolnego, ktére od2iedziczy1. Wprawdzie W roku 1976, kiedy to zostaiy wydane Wskazane na WS1lQpi6 pierwotne decyzje administracyjne dotyczape przejqcia gospodarstwa powoda, powéd praoowai i zamieszkiwa1 stale wraz z rodzinq w W. , jednakze doje2dza1 on do O. i podejmowa1w gospodarstwie prace polowe tak samodzielnie, jak i przy pomocy dzieci, bqdz sqsiadéw, korzystajqc takze 2 maszyn kéika rolniozego. Podczas pobytéw W gospodarstwie powéd zatrzymywai siq w posadowionyoh W siodlisku budynkach, W ktéryoh znajdowaly sis; réwniez narzqdzia i proste maszyny rolnicze. W dacie przej Q6121 nieruohomoéci powoda na dziaioe nr 248, stanowiqcej siedlisko poiozone W O. znajdoWa1 siq otynkowany budynek inieszkalny z roku 1953 Wraz z dobudowana; ozqéoia, gospodarczq  nieposiadaj qca, pod16g oraz niurowana, oborq. Budynek mieszkalny, podobnie jak budynki gospodarcze, kryty by1 papq, posiadai takze murowanq Werandq, S1(i3(.1&'1S1Q z kuchni oraz pokoju 01210211:aj pow. oko1o 15 — 20 1112. Pozostaie grunty Wchodzqce W. sk1ad przejotego gospodarstwa rolnego byiy niezabudowane i stanowily uzytki rolne. . ' --- STRONA 4 --- Postopowanie administracyjne zakoficzone ostatecznie decyzjq Prezydenta W. W przedmiocie przejqcia ca1ego gospodarstwa powoda z dnia 30 wrzeénia 1976 r., toczy1o siq juz od roku 1975, W toku jego trwania, przed ostatecznym przejqciem gospodarstwa, inwentarz oraz znajdujape siq W nim maszyny rolnicze zosta1y W Wiqkszoéci skradzione przez nieznane osoby. _(zeznam'a.1.W — k. 120 — 121, C.W. — 11.345 — 346, W W — k. 346~ 348, .115‘. — k. 355 — 357, .Z.— k. 357—_358). Ustalajqc Wartoéé gospodarstwa rolnego, W stanie, W jakim znajdoWa1o S1Q ono W dacie przejqcia, zgodnie z poczynionymi powyzej stosownie do wytycznych sqdu odwoiawczego ustaieniami faktycznymi, a ktéra to wartoéé W konsekwencji przek1ada siq na wysokoéé szkody poniesionej przez powoda, z tytu1u Wydania decyzji 0 przejgciu jego gospodarstwa na rzecz Skarbu Pafistwa z razapym naruszeniem prawa, a W zaistnia1ym stanie pozbawieniu W1asno§ci bez odszkodowania, W z1ozonej opinii biegly Wskaza1 Wartoéé uwzglqdniajqcq przeznaczenie nieruchomoéci aktualne W dacie przejqcia (I wariant) oraz przeznaczenie aktualne W dacie sporzqdzania opinii (2011 r.  II wariant). I Wartoéé rynkowa gospodarstwa rolnego 0 powierzchni 1,10 ha po10Zonego We Wsi O. oraz o powierzchni 5,66 ha poiozonego We Wsi S. , zabudowanego W dacie przejqcia na dziaice siedliskowej nr eW 248 otynkowanym budynkiem murowanym wraz Z Werandq, sk1adajapym siq z dwéch pomieszczefi 0 powierzchni ok. 15 — 20 m2, pokrytego papa, dobudowanego do niego budynku gospodarczego, wykorzystywanego jako kuznia, oraz murowanej z pustakéw stajni, oszacowana Wed1ug stanu gospodarstwa i jego przeznaczenia aktualnych na czerwiec 1976 r. (datg Wydania pierwotnej decyzji przejmujapej nieruchomoéé powoda) z uwzglrgdnieniem can aktualnych W dacie sporzqdzania opinii tj. lipiec 2011 r. oszacowana zostaia przez bieg1ego na kwotq 560.275,00 21. W ramach tej kwoty, sama tylko Wartoéé gruntéw po1ozonych We Wsi S. oraz O. wynosi zdaniem bieg1eg0 odpowiednio 406.500,00 21 i 64.768,00 z1, zaé wartoéé budynkdw posadowionych W dacie przojqcia na dzia1ce nr 248, a zburzonych juz po przejrgciu nieruchomoéci, oszacowana zosta.1a przez bieg1ego na kWotQ 89.007,00 21. W drugim Wariancie szaoowania dotyczapym ustalenia wartoéci przedmiotowej nieruchomoéci oraz budynkéw istniejqcych W gospodarstwie W dacie jego przejqcia, a zatem zgodnie ze stanem aktualnym W czorwcu 1976 r., ale Wedhtg ich obecnego przeznaczenia, Wartoéé ta oszacowana. zostala przez bieg1ego na kwoto 2.494.976,00 21.  Qvostanowienie z dnia 18 stycznia 2011 r. 0 dopuszczeniu dowodu z opinii biegiego — 16. 359, opinia bieglego dr inz. A. Z. — k. 366  420)  ' W tak opisanych okolicznoéciach, nie uzyskawszy odszkodowania na drodze postqpowania adrninistracyjnego, Wnoszap W dniu 26 Iutego 2007 r. do Sqdu Okrggowego W Warszawie pozew W niniej szej sprawie, powéd wysta,pi1o przyznanie stosownego odszkodowania na drodze sqdowej. Powyzszy stan faktyczny, co do zasady bezsporny pomiodzy stronami, Sqd ustali1 na podstawie Wymienionych Wyzej dowodéw, W tym ziozonych do akt odpiséw i kopii dokumentéw, takze decyzji administracyjnych, ktérych autentycznoéci zadna ze stron nie kwestionoWa1a. Sqd da1 Wiaro powo1anym wyzej ksorokopiom dokumentéw opierajqc siq na nich jako na dowodach, o ktéryoh rnowa W art. 308 k.p.c. Stan faktyczny Sqd ustali1 takie na podstawie zeznafi przyWo1anych wyzej s§Wiadk6W C.W., W.W., J.S., E. Z., a takze przesiuchanego W tej sprawie W charakterze strony powoda, jak réwniez na podstawie 0piniibieg1ego rzeczoznawcy majqtkowego dr inz. A. Z.. Sqd uzna1 zeznania przyWo1anyoh Wyiej éwiadkéw za Wiarygodne i zas1uguja_ce na uwzglqdnienie. Ewentualne drobne rozbieznoéoi co do opisu stanunieruchomoéci Wynikajq, W ocenie Sadu, ze znacznego up1ywu czasu od daty odjqcia Wi'&S1'1OSC1, a takze z faktu, iz éwiadkowie nie mieli w roku 1976 éwiadomosici koniecznoéci zapamiqtania szczeg616W stanu technicznego budynkéw posadowionych W siedlisku, jak i szczegéiowej ich kubatury i metrazu. Zeznania éwiadkéw korespondujq takze z przedstawiona, dokumentacjq fotograficznau nie wykiuozajq takze ustalefi poczynionych W dokumentach urzqdowych. \ Strony nie kWestionoWa1y ustalen zawartych w opinii bieg1ego. Bieg1y przy dokonywaniu Wyceny gospodarstwa dokona1 wyceny wariantowej, przy czym obie strony zgodnie Wskaza1y, iz W1aéoiWag dia ustalenia Wysokoéoi poniesionej przez p'oWoda szkody jest opinia W Wariancie I, na ktdry to Wariant wskazywa1 takze bieg1y, szacujapa Wartoéé gospodarstwa zgodnie z jego przeznaozenicm aktualnym W dacie przejqcia, Wed1ug stanu istniejqcego W dacie Wydania kwestionowanych decyzji administracyjnych przy przyjqciu cen aktualnych na dziefi szaoowania. , 4 --- STRONA 5 --- Brak jest podstaw, zeby podwazyé opinie bieg1ego ziozona W niniej szej sprawie. Uznaé nalezy, iz bieg1y rzetelnie Wykona1 opinie i wyczerpujaco wyjaénil zaréwno ustalona Wartoéé gospodarstwa rolnego poWoda, jak i Wybér przyjetej metody Wyceny. _ Majac powyzsze na uwadze Sad uzna1 opinie bieg1ego A.Z. za rzetelna, fachowai na jej podstawie ustali1 Wartoéé nieruchomoéci rolnej, odszkodowania za przejecie, ktérej dochodzi1 powéd. Sad zwaiyl, co nastepuje: Powédztwo byio W przewazajacej czeéci zasadne. Co istotne, rozpoznajac ponownie sprawe Sad Okregowy by1 zWia_zany ocena prawna i Wskazaniami, co do dalszego postepowania zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sadu Apeiacyjnego W Warszawie 2 dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt IACa 233/ I0, stosownie do treéci art. 386 § 6 k.p.c. Zgodnie 2 tymi wytycznymi, Sad ustali1 zaréwno stan przejetej na rzecz Skarbu Pafistwa nieruchomoéci powoda W dacie Wydania Wadliwych decyzji administracyjnych, jak i Wartoéé szkody, jaka z tego tytu1u powéd p0ni6s1. Odnoszac sie do roszozenia powoda Sad miai na uwadze, ii pierwotnie wniesionym pozwem poW6d dochodzi1 W niniejszej sprawie zap1aty odszkodowania W 1acznej Wysokoéoi 1.524.S 88,00 Z1. Juz W trakcie procesu, na skutek opinii sporzadzonej W niniejszej sprawie przez bieg1ego rzeozoznawce majatkowego, poW6d, reprezentowany przez profesjonalnego pe1nomocnika, ograniczy1 zadanie pozwu, Wnoszao ostatecznie 0 przyznanie odszkodowania W Wysokoéci 560.275,00 z1,. PoW6d cofnat przy tym pozew, Wraz ze zrzeczeniem sir; roszozenia, co do pozosta1ej dochodzonej pierwotnie kwoty, tj. co do kwoty 964.313,00 21, stanowiapej roinice pomiedzy zadaniem pierwotnym a ostatecznie podtrzymanym. Na cofniecie powédztwa W takirn zakresie W}/razi1 przy tym zgodq pozwany. Przepis art. 203 § 1 k.p.o. stanowi, iz pozew moze byé cofniety bez zezwolenia pozwanego az do rozpoczeoia rozprawy, a jezeli z cofnieciem polaczone jest zrzeczenie sir; roszczenia  az do Wydania wyroku. Wobec powyzszego, majap na uwadze, ii na czeéoiowe cofniecie pozwu We Wskazanym wyzej zakresie pozwany wyrazi1 zgode, zaé czynnoéé powyzsza nie byia takze sprzeczna z prawem lub zasadarni Wspéiiyoia spcdecznego, nie zmierza1a takze, W ooenie Sadu, do obejéoia prawa, Sad, uznat powyzsze cofniecie za dopuszczalne i postepowanie W sprawie W tej czeéci, tj. co do kwoty 964.313,00 21 umorzy1, zgodnie z treéoia art. 355 § Ii §2 k.p.c., orzekajacjak W pkt I Wyroku. Przeehodzao do rnerytorycznej oceny pozosta1ej ozeéci Zqdania pozwu, Sad mia1 na uwadze, iz kwestie odpowiedzialnoéci odszkodowawczej organéw administracji pafistwowej za szkode wyrzadzona decyzja, administracyjna, reguluje W obecnie obowiazujaoym stanie prawnym, na oo Wskaza1 W tej sprawie takze Sad Apelacyjny, przepis art. 4171 § 2 k.c., ktéry Wszed1 W zycie z dniem 1 Wrzeénia 2004 r. W nastepstwie uchwalenia ustawy z dnia 17 ozerwca 2004 r. o zmianie ustawy  Kodeks cywI'1ny oraz niektérych innych ustaw (Dz. U. N1‘ 162, pdz. 1692). Ustawa ta postanowieniern z art. 2 ust. 2 uchyli1a W ca1o§ci art. 160 k.p.a. W jego dotychczasowym brzmieniu. Zgodnie z obowiazujacym obecnie art. 417] § 2 k.c., jezeli szkoda zosta1a wyrzadzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna zadaé po stwierdzeniu We wiaéciwym postepowaniu ich niezgodnoéci z prawem. Odnosi sie to réwniez do wypadku, gdy prawornocne orzeczenie Iub ostateczna decyzja zostaly Wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego Z Konstytucja, ratyfikowana umowa miedzynarodowa lub ustawa. Warunkiern dochodzenia odszkodowania za szkodq wyrzadzona, przez wydanie prawomocnego orzeczenia jest wczeéniejsze stwierdzenie ,,we W1a§ciwym postepowaniu” niezgodnoéci wydanego orzeczenia z prawem (art. 4171 § 2 k.c.). Jednoczeénie jednak, zgodnie z art. 5 przywolanej ustawy nowelizujacej z dnia 17 ozerwoa 2004 r., do zdarzefi i stanow prawnych powsta1ych przed dniem wejécia w zycie niniejszej ustawy stosuje sie przepisy art. 417, art. 419, art. 420, art. 4201, art. 4202 i art. 421 ustaWy_kodeks oywilny oraz art.'153, art. 160 i art. 161 § 5 ustawy kodeks postqpowania administraoyjnego, W brzmieniu obowiazuj apym do dnia Wej éoia W zycie niniejszej ustawy. W okolicznoéciach niniejszej sprawy bezspornym byio, i2 obie pierwotne decyzje administracyjne, a wiec zar6Wno deoyzja Naczelnika Gminy W G. , jak tez deoyzja Prezydenta W. (czerwieo — Wrzesiefi 1976 r.), Wydane zostaly przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., przy ozym nastepcze orzeczenie Samorzadowego Kolegium OdWo1awczego w sprawie 1.../, stwierdzajace Wydanie tychze decyzji z razacyrn naruszeniem prawa, Wydane zost/a1o juz po tej dacie (26.06.2006 1".) _ 5 --- STRONA 6 --- Wprawdzie sad odWo1aWczy wyrazi1 juz W niniejszej sprawie sW6j poglad, co do podstawy prawnej roszczenia, nie rnniej jednak, przypomnieé nalezy, iz kwestia interpretacji art. 5 Wyzej powoianej ustawy zmieniajacej budzi1a liczne kontrowersje, a niejednoznacznoéé pogladéw tak judykatury jak i doktryny zna1az1a takze swéj wyraz W sprawie niniej szej. Kontrowersje dotyczape w1aéciWej wyktadni przepiséw intertemporalnych, zostaly rozstrzygniqte ostatecznie dopiero W uchwale Sadu Najwyzszego, podjetej W sk1adzie Izby Cywilnej Sadu Najwyzszego W dniu 31 marca 2011 r., pod sygn. akt: III CZP 112110. . Uchwata powyzsza podj eta zosta1a juz po wydaniu przez Sad Apeiacyjny swoj ego orzeczenia W sprawie niniejszej. Wskazaé zatem nalezy, majac na uwadze takze stanowisko Sadu Apelacyjnego co do jego zapatiywafi na podstawe prawna roszczenia, iz W uchwale tej Sad Najwyzszy wyrazit z kolei poglad, Ze do roszczefl 0 naprawienie szkody wyrzadzonej ostateczna deoyzja administracyjna Wydana przed dniem I Wrzeénia 2004 r., ktérej niewaznoéé lub Wydanie jej z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. oraz jezeli ostateczna Wadiiwa decyzja administracyjna zostaia Wydanaprzed dniem wej écia W zycie Konstytucji RP odszkodowanie przysltlgujace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci utraconych wskutek jej wydania, choéby utrata nastapi1a po dniu Wejécia W Zycie Konstytucj i. it .. Przywoiana uchWa1a IIICZP 112110 z dnia 31 marca 2011 r. podjeta przez Sad Najwyzszy W sk1adzie Izby Cywilnej jest W praktyce swoista zmiana prawa, gdyz Wiazao Sad Najwyzszy W rozpoznawanychsprawach, Wiaze takze poérednio sady powszechne. Orzeczenie wydane przez sad powszechny niezgodnie z ta uchwaia, zaskarzone kasacja, nie zostanie utrzymane W mocy. W niniejszej sprawie Wadliwe orzeczenia administracyjne, ktérymi by1y zaréwno decyzja Naczelnika Gminy W G. z dnia 30 czerwca 1976 r. Nr UGgz.4632/4176 jak i decyzja Prezydenta Miasta W.z dnia 30 Wrzeénia 1976 r. Nr WBG.on.4632/19/76, dotyczace przejecia na rzecz Skarbu Pafistwa, W stanie Wolnym od obciazeri, ca1o§ci nalezacego do powoda gospodarstwa rolnego, wydane zosta1y na dlugo przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r. i na d1ugo przed dniem wejslcia W zycie aktualnie obowiazuj aeej KonstytucjiRzeozypospo1itej Polskiej. W zwiazku z tym, iz zdarzenia prawne, ktérych dotyczy niniejsze rozstrzygniecie mia1y miejsce przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., zastosowanie W niniejszej sprawie znajdzie art. 160 k.p.a. W jego brzmieniu obowiazuj acym przed dniem 1 wrzeénia 2004 r. Wprawdzie, co Wskazano Wyzej, rozpoznajac niniejsza sprawe ponownie, Sad zwiazany jest stosownie do treéci art. 386 § 6 k.p.c., ocena prawnai Wskazaniami co do dalszego postepowania zawartymi W uzasadnieniu Wyroku Sadu Apelacyjnego W Warszawie Z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt IACa 233110, jednakze majac na uwadze dokonana Wskutek podjecia przez SadNajwyzszy przywo1anej wy:I:ej uchWa1y IIICZP 112/ 10, swoista 2miane stanu prawnego co do podstawy dochodzenia tozsamych z niniejszym roszczeft Z tytu1u szkédponiesionych W zwiazku z Wadliwymi decyzjami administracyjnyrni, uznaé naleia1o, iz podstawa prawna roszczefi powoda znajduje W tym wypadku potwierdzenie W treéci art. 160 k.p.a, Wjego brzmieniu na dziefi 31 sierpnia 2004 r., a nie W treéci art. 41?‘ § 2 k.c. Zgodnie zaé z éwczesnym brzmieniem art. 160 k.p.a., stronie, ktéra poniosia szkode na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzenia niewaznoéci takiej decyzji, shlzy roszczenie 0 odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkode, chyba Ze ponosi oma W11'lQ za powstanie okolicznoéci wymienionych W tym przepisie. W myél art. 160 § 3 k.p.a., odszkodowanie przys1uguje od organu, ktéry Wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a., chyba ze Wine za powstanie okoiicznoéci wymienionych W tym przepisie ponosi inna strona postepowania dotyczacego tej decyzji; W tym ostatnim przypadku roszczenie 0 odszkodowanie shlzy W stosunku do strony winnej powstania tych okolicznoéci. Powéd W niniej szej sprawie wykaza1, iz na skutek Wydanych w dniu 30 czerwca oraz W dniu 30 W1‘ZBSH13. 1976.r. przez Naczelnika Gminy, w konsekwencji takze Prezydenta Miasta W.decyzje UGgz.463214r'76 oraz WBG.on.46321/19176, nalezqce do niego gospodarstwo rolne przejqte z0sta1o W ca1o§ci na rzecz Skarbu Pafistwa, za co nie 0trzyma1 on stosownego odszkodowania, oldie zaé przyWo1ane decyzje administracyjne wydane zostaty z naruszeniem prawa, co zosta1o stwierdzone orzeczeni Samorzadowego Kolegium OdWo1aWczeg0 W W. z dnia 26 ozerwca 2006'r. Majacy, co Wskazano juz Wyzej zastosowanie w niniejszej sprawie przepis art. 160 § 4 k.p.a. stanowi, iz o odszkodowaniu przyshigujacym od organu wymienionego W § 1 orzeka organ administracji publicznej, ktéiy stwierdzit nieWazno§é decyzji Z powodu naruszenia przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stWierdzi1, W myél art. 158 § 2 k.p.a., ze zosta1a ona wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Zgodnie zaé z art. 160 §i5 k.p.a., strona niezadowolona z pirzyznanego jej odszkodowania przez organ administracji publicznej wymieniony W § 4,W terminie trzydziestu dni od . .  5 --- STRONA 7 --- dnia dorqczenia jej deoyzji W tej sprawie, moze Wnieéé powédztwo do sadu powszechnego, co jednakze istotne, zgodnie z § 6 art. 160 k.p.a., roszczenie o odszkodowanie przedawnia sie z uptywem trzech lat od dnia, W ktétym sta1a sie ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznoéé decyzji Wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzja, W ktérej organ stwierdzi1, W myél art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskarzona deoyzja zostaia Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Wskazaé jednakze nalezy, iz wyrokiem Tiybunahi Konstytucyjnego z dnia S Wrzeénia 2005 r. W spraWie P 18104 OTKA 2005/8/88 uznano, iz 160 § 5 k.p.a. jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, W zakresie W jakim przewiduje trzydziestodniowy termin do Wniesienia powédztwa do sadu powszechnego. Kwestia legitymacji biernej nie by1a W niniejszej sprawie sporna, zosta1 przy tym przesadzona W wydanych juz w tej sprawie orz/aczeniach. Przechodzac zatern do oceny zasadnoéci roszczenia powoda odnieéé nale2a1o sie do podnoszonych przez pozwanego zarzutow, Warunkujacych meiytoryczne rozpoznanie sprawy. Jako bezzasadny, W éwietle powyiszych ustalefi oraz okoiicznoéci sprawy, juznaé nalezato podnoszony obecnie przez strong pozwana zarzut przedawnienia roszczenia. Zgodnie 2 art. 117 § 1 k.c., z zastrzezeniem Wyjatkéw W ustawie przewidzianych, roszczenia majatkowe uiegaja przedawnieniu; W myél zaé art. 117 § 2 k.o., po up1yWie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przys1uguje roszczenie», moze uchylié sic; od jego zaspokojenia, chyba 2e zrzeka sie korzystania 2 zarzutti przedawnienia. Skutkiern przedawnienia jest powstanie po uptywie terminu przedawnienia po stronie tego, przeoiw komu przyshlguje roszczenie, uprawnienia do uohyienia sie od jego zaspokojenia, ozyli tzw. zarzut peremptoryjny. Wykonanie tego uprawnienia powoduje, ze roszczenie juz nie moze byé skutecznie dochodzone. Dotyczy to nie tylko roszczenia giownego, ale i odsetek za opoinienie (tak uchWa1a SN z 10 listopada 1995 r., III CZP 156195, OSNC 3196, poz. 31). Przedawnienie uniemozliwia tez dochodzenie przedawnionego roszczenia na podstawie przepisow o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 405 k.c. i nastepne), stanowiioby to bowiem niedopuszczalne obejécie prawa. Skorzystanie przez d111z.nika z przyslugujacego mu praWa i uohylenie sir; od zaspokojenia roszczenia obliguje sad do oddalenia zadania pozwu obejmujacego przedawnione roszczenie. W razie niepodniesienia przez dhlznika zarzutu przedawnienia sad nie moze przedawnienia uwzglednié z urzedu. Nie ma znaczenia przyozyna nieskorzystania przez dtuznika z jego prawa, art. 117 § 2 k.c. pozostawia boWiern decyzje Wy1acznie samemu dhlznikowi, poniewaz ma on prawo poWo1ania sie na przedawnienie albo zrzeczenia sie tego prawa po uplywie terminu przedawnienia. W okolicznoéciach niniejszej sprawy bezspomym'by1o, 12 decyzja Samorzadowego Kolegium Odwoiawczego W W. z dnia 26 ozerwca 2006 r. sygn. 1...1stwierdz0no na podstawie art. 158 § 2 kpa W zw. z art. 156 § 2 kpa, iz obie zaskarzone przez powoda decyzje administracyjne z dnia 30.06.1976 r. oraz z dnia 30.09.1976 r., a dotyczace przejecia W roku 1976 na rzecz Skarbu Pafistwa nalezaoego do powoda gospodarsrwa, Wydane zostaiy z naruszeniem praWa,'przy czym W orzeozeniu tym Wskazano na niemoznoéé stwierdzenia ich niewaznosci, z powodu WyWo1ania przez te decyzje nieodwracainych skutkéw prawnyoh. . Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej przez Samorzadowe Kolegium OdWo1aWoze nie s1uzy odwo1anie, przy czym strona niezadowolona 2 decyzji moze zwrécié sis; do tego organu (SKO) o ponowne rozpatrzenie sprawy; zaé do wniosku takiego stosuje sie Wéwczas odpowiednio przepisy dotyczace 0dwo1a1i od decyzji. .. W sprawie niniejszej zadna ze stron nie Z102}/1a Wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedmiotowa decyzja z dnia 26 ozerwca 2006 r. stala siq zatem ostateczna W myél przepisow k.p.a. Jak juz wskazano wyzej, zgodnie z art. 160 § 1 k.p.a. W zw. z art. 160 § 6 k.p.a. roszczenie odszkodowawcze okreélone tymi przepisami, za szkode poniesiona Wskutek wydania decyzji administracyjnej, przedawnia sie z up1ywem lat 3 od dnia, W ktérym sta1a sie ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznoéé decyzji wydanej 2 naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decxzja, W ktérej organ stWierdzi1, W myéi art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskariona clecyzja z0sta1a wydana 2 naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. A  J.W. wysta,pi1 o zaplatq: odszkodowania W listopadzie 2006 r., zaé Samorzqdowe Kolegium OdWo1aWcze W W. , rozpoznajace W trybie art. 160 kpa wniosek W tym przedrniooie, odrn6Wi1o poWodoWi przyznania zadanego przez niego odszkodowania decyzja Wydana w dniu 30 stycznia 2007 I‘, |. u Pozew W niniejszej sprawie z1o2ony zosta1W dnu 26 lutego 2007 r., a tym sarnym ziozony zostai W zakreélonyrn przepisem art. 160 § 6 kpa. A Wskazaé przy tym nalezy, iz W wyroku z dnia 5 grudnia 2007r, sygn. I CSK 301107 (niepubI.), Sad Najwyzszy potwierdzit, ze art. 160 § 6 k.p.a. stanowi wy1aczna podstawe dla okreélenia, kiedy --- STRONA 8 --- roszczenie odszkodowawcze z art. 160 § 1 kpa, a takim jest niewatpliwie roszczenia powoda W tej sprawie staje sir; wymagalne i W jakim ter111i11i,e~,ulega przedawnieniu. " W éwietle powyzszego, zwazywszy ha szczegolna odrebna regulacje prawna, jakajest W tym wypadku przepis art. 160 kpa, nie sposob zgodzié sic; z pozwanym, iz terrnin przedawnienia roszczenie rozpoczat bieg z chwila Wydania pierwotnej decyzji administracyjnej, wyrzadzaj acej szkodq, co mia1o miej sce W roku 1976 r., a tym samym, ze roszczenie powodajest przedawnione z uwagi na przepis art. 442 kc. Powyzszego stanowiska pozwanego nie sposob W okolicznosciach przyWo1anych Wyzej podzielié, a tym samymv nie sposéb uznaé za skutecznie podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia p0Woda.. I W rozpatrywanej sprawie szkoda powoda polega1a na utraoie prawa Wtasnoéci gospodarstwa rolnego, sktadajacego sie z dziaiek oznaczonych W ewidencji gruntownr nr 81 i 90 o pow. 5,66 ha po1ozonych we Wsi S. , a takze z dziatek nr nr 188, 248 i294 o pow. 1,10 ha, potozonych We Wsi O. , Wraz ze znajdujaoa sie na nich zabudowa siedliskowa. Tego rodzaju uszczerbek majatkowy stanowi strat, bqdaca w éwietle przywolanych przepiséw szkoda rzeczywista. Rozmiar szkody powoda, zwazywszy na brak mozliwoéci restytucji, wyznacza W tym wypadku Wartoéé utraconej nieruchomoéci. W ustalonym stanie faktycznym Sad przyjal, i2 powdd poni6s1 szkode W Wysokoéci 560.275,00 z1, a Wiec W rozmiarze odpowiadajacym Wartosci nieruchomoéci i znaj duj acych sie na niej W dacie przejqcia. zabudowari. Zgodnie z art. 363 k.o. wysokoéé odszkodowania okreéla sie Wedlug cen 2 daty jego ustalania. Opinia bieg1ego A.Z. , ktéry Wyliczyl Wartosté nieruchornoéci zgodnie z ustalonym na date przejecia stanem, W tym takze dotyczacym istniejacej W 1976 r. zabudowy, pochodzi1a z lipca 2011 r. Wartosé 1,10 ha gospodarstwa rolnego polozonego we wsi O. oraz 0 o powierzchni 5,66 ha potozonego W tej czesci We wsi S. , zabudowanego W dacie przejecia na dzia1ce siedliskowej nr eW 248 otynkowanyrn budynkiem murowanym Wraz z Weranda, sidadajqcym sie z dW6ch pornieszczefi o powierzchni ok. 15 — 20 ml, pokrytego papa, dobudowanego do niego budynku gospodarozego, Wykorzystywanego jako kuznia, oraz murowanej z pustakow stajni, oszacowana zosta1a przez biegiego A.Z. Wed1ug stanu gospodarstwa i jego przeznaczenia na ozerwiec 1976 r., oraz Wedhlg cen aktualnych W dacie sporzadzania opinii na Wskazanq Wyzej kwote 560.275,00 z1. . _ Strony nie podnosily dezaktualizacji opinii, a zatem mozliwe byto posluzenie sie ta wycena jako aktualna na date wyrokowania, tj. na listopad 2011 r. Uznajac, iz odzwierciedla ona stan rzeczy z chwili wyrokowania, Sad zasadzi1 odsetki z tytulu opéznienia nalezne na podstawie art. 481 k.o. od dnia og1oszenia wyroku. Taka tez kwote  S60.275,00 z1., Sad zasa_dzi1na rzecz powoda jako odszkodowanie za szkode rzeczywista, zwiazana, z Wydaniem z naruszeniem prawa decyzji przez Naczelnika Gminy W G. z dnia 30 czerwca 1976 r. Nr UGgz.4632/4176 oraz decyzji Prezydenta Miasta W.z dnia 30 Wrzesnia 1976 r. Nr WBG.on.4632/19176, a dotyczace przejecia na rzecz Paiistwa ca1osci nalezacego do powoda gospodarstwa roinego. Maj ac powyzsze na uwadze, Sad orzek1jak W pkt I1 sentencji. Orzekaj ac o kosztach procesu Sad mial na uwadze art. 100 k.p.c., zgodnie z‘kt6rym W razie ozeéciowego tylko uwzglednienia zadan koszty beda Wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sad moze jednak Wtozyé najedna ze stron obowiazek zWrot11 Wszystkich kosztow, jezeli jej przeciwnik u1eg1 tylko co do nieznacznej czeéci swegozadania albo gdy okreélenie naleznej mu sumy zalezato od Wzajemnego obraohunku tub ooeny sadu. ' Majac zatem na uwadze, czqéciowe cofniecie powédztwa oraz ostateczne uzyskanie odszkodowania W kwocie 560.2"/'5,00 21, Sad zniést pomiedzy stronami Wzajemnie koszty zastepstwa procesowego, jakie poniosiy one W tej sprawie, majac na uwadze zarowno tresé art. 100 k.p.c, jak i Wyrazona art. 102 k.p.c. zasade stusznoéci, ktéra biorac pod zaréwno charakter przejetej nieruchomoéci, jak i Wiek powoda oraz wieloletnie perturbacje zwiazane z dochodzeniem odszkodowania za przejeta ,,ojcowiznQ”, pozwalaja na traktowanie sprawy jaito wypadku szczegolnego, pozwalajacego na odstapienie od obciazania powoda kosztami postepowania. Majac powyzsze na uwadze Sad na podstawie art. 102 k.p.c. W zw. z art. 100 k.p.c orzek1jak W pkt III sentencji Wyroku. ' Bioiac zaé pod uwage fakt zwolnienia powoda od kosztéw sadowych (k. 76) oraz brak podstaw do obciazenia tymi kosztami W zakresie cofiiietego powodztwa pozwanego, Wedhig zasad obowiazujaoych W prooesie, Sad na podstaWie art. 11.3 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. 0 koszrach sqdowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z poin. zm.) orzekt o nieuiszczonej czeéci kosztow sa_dowych‘j ak W pkt IV sentencji Wyroku. ~ 8