Postanowienie II C 448/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwic

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 448/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach II Wydział Cywilny Ośrodek Zamiejscowy w R. w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Banko Protokolant Bogumiła Brzezinka po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku w R. sprawy z powództwa P. A. przeciwko Komornikowi Sądu Rejonowego w R. C. L. o zapłatę i ochronę dóbr osobistych 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda P. A. na rzecz pozwanego C. L. kwotę (...) (siedem tysięcy pięćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 3. przyznaje adwokatowi S. D. (D.) ze Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w R. wynagrodzenie w kwocie 9298,80 (dziewięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt osiem 80/100) złotych w tym 1738,80 (tysiąc siedemset trzydzieści osiem 80/100) złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. SSO Katarzyna Banko Sygn. akt II C 448/14 UZASADNIENIE Powód P. A. po ostatecznym sprecyzowaniu żądania pozwu domagał się zasądzenia od pozwanego C. L. kwoty 53.436 zł z ustawowymi odsetkami od dnia pobrania poszczególnych kwot tytułem odszkodowania za szkody spowodowane prowadzeniem egzekucji bez tytułów wykonawczych, zakazania pozwanemu dalszego naruszania dóbr osobistych powoda, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 550.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem zadośćuczynienia, zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, ponadto pełnomocnik z urzędu powoda wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania pozwu podano, ze powód jest rencistą, który pobiera rentę przysługująca mu od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Świadczenie rentowe powoda, począwszy od roku 2002 objęte jest kolejnymi zajęciami komorniczymi wynikającymi z czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w R. C. L.. Począwszy od maja 2002r. do chwili obecnej pozwany dokonuje kolejnych zajęć świadczenia należnego powodowi --- STRONA 2 --- w ZUS. Działania egzekucyjne prowadzone przez pozwanego są bezprawne. Pozwany dokonał wszystkich zajęć nie dysponując jakimkolwiek tytułem wykonawczym przeciwko powodowi. Swoje twierdzenia powód opiera na fakcie, że wielokrotnie zwracał się do pozwanego o udostępnienie mu akt postępowania egzekucyjnego, okazanie tytułów wykonawczych lub wydanie odpisów tytułów wykonawczych oraz wniosków egzekucyjnych. Każdorazowo pozwany odmawiał powodowi jakichkolwiek wyjaśnień odnośnie wskazania podstaw prowadzonych przez siebie czynności. Odmawiając powodowi jakichkolwiek informacji, pozwany zachowywał się wobec powoda w sposób niegrzeczny, naruszający dobre imię powoda. Działania pozwanego utwierdziły powoda w przekonaniu, że pozwany nie dysponuje żadnymi tytułami wykonawczymi wystawionymi przeciwko powodowi. Dodatkowo powód wskazał, że według swojej wiedzy nigdy nie podejmował żadnych czynności prawnych, które w konsekwencji rodziłyby po jego stronie zobowiązania finansowe wobec banków lub innych podmiotów zajmujących się obrotem wierzytelnościami pieniężnymi. Jeżeli w przeszłości powód zaciągał jakieś zobowiązania o charakterze kredytowym to wszystkie one zostały przez powoda wykonane bezpośrednio wobec wierzycieli. Działania pozwanego polegające na prowadzeniu bezprawnej (bez tytułu wykonawczego i wniosku egzekucyjnego wierzyciela) egzekucji spowodowały po stronie powoda szkodę majątkową równą sumie wszystkich zajęć świadczenia rentowego powoda w ZUS. Szkodę tę powód wstępnie szacuje na kwotę 53.436,00 zł. Ze względu na brak odpowiedniej dokumentacji, powód nie jest w stanie dokonać precyzyjnego wyliczenia łącznej kwoty środków z ZUS, których został pozbawiony. Powód dokona ewentualnej korekty tej kwoty po uzyskaniu przez Sąd informacji z ZUS o sumie środków przekazanych na rachunek pozwanego. Prowadzenie bezprawnej egzekucji przez pozwanego spowodowało naruszenie dóbr osobistych powoda. Na skutek bezprawnej egzekucji zostało naruszone dobre imię powoda, jego godność, prawo do prywatności, życia rodzinnego, zdrowie. Ze względu na długotrwałość naruszeń dóbr osobistych, powód doznał krzywdy o znaczącej stałej intensywności. Zdaniem powoda, adekwatna kwota zadośćuczynienia, która pozwala na zrekompensowanie doznanych przez niego krzywd to 550.000,00 zł. Roszczenie o naprawienie szkody powód opiera na podstawie art. 415 k.c. Działania pozwanego są zawinione. Pozwany wiedząc, że prowadzenie egzekucji bez tytułu wykonawczego jest bezprawne, nieustannie prowadził działania prowadzące do skutecznego wyegzekwowania nieistniejącej wierzytelności. Wysokość szkody powoda równa jest wysokości odebranych mu środków pieniężnych z tytułu renty. Podstawą prawną roszczenie powoda o zakazanie dalszych naruszeń dóbr osobistych stanowią przepisy art. 23 i 24 k.c. Działania pozwanego wymierzone wobec powoda spowodowały naruszenie jego prawa do prywatności, poszanowanie życia rodzinnego oraz znaczące pogorszenie zdrowia. W celu zabezpieczenia siebie na przyszłość przed dalszymi bezprawnymi działaniami pozwanego, powód domaga się zakazania pozwanemu dalszego naruszania swoich dóbr osobistych. Dodatkowo powód, na podstawie art. 448 k.c. wnosi o zasądzenie od pozwanego zadośćuczynienia. Pozwany C. L. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego stanowiska pozwany w pierwszej kolejności zaprzeczył wszelkim okolicznościom wskazanym w pozwie, których w sposób wyraźny nie przyznał. Pozwany zaprzeczył, aby prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko powodowi bez tytułów wykonawczych. Powód nie przedstawił żadnych dowodów na to, że zwracał się o udostępnienie akt, okazania i wydania odpisów tytułów wykonawczych oraz wydania odpisów wniosków egzekucyjnych. Pozwany zarzucił ponadto, iż powód nie wykazał aby w jakikolwiek sposób doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. Pozwany stwierdził, że powód był informowany o stanie i przebiegu egzekucji, a świadkiem przekazywania informacji powodowi była J. P. i T. Ż.. Powód próbując prawdopodobnie uwolnić się od odpowiedzialności za zaciągnięte zobowiązania złożył nieprawdziwe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Za czyn ten wyczerpujący znamiona przestępstwa art. 238 kk w związku z art. 31 §2 kk został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 02 lipca 2010r. Sąd ustalił, co następuje: Powód P. A. jest rencistą i w związku z tym pobiera rentę przysługująca mu od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddziału w P.. Od 2002r. świadczenie rentowe powoda objęte jest kolejnymi zajęciami komorniczymi wynikającymi z czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w R. C. L.. --- STRONA 3 --- Pozwany prowadził przeciwko powodowi postępowania egzekucyjne na podstawie następujących tytułów wykonawczych: bankowego tytułu egzekucyjnego Lukas Banku z dnia 20.06.2002r. wraz z postanowieniem z dnia 25.03.2004r. Sądu Rejonowego w R. sygn. akt I Co 739/04, bankowego tytułu egzekucyjnego Lukas Banku z dnia 16.05.2003r. wraz postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 9.07.2003r. sygn. akt I Co 1714/03, nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt IX Nc 5806/03 z dnia 16.09.2003r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt VIII Nc 5349/07 z dnia 20.08.2007r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt VIII Nc 4586/08 z dnia 9.09.2008r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Z. sygn. akt VII Nc 57809/08 z dnia 15.12.2008r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w O.sygn. akt I Nc 735/10 z dnia 20.05.2010r., wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w R. sygn. I C 166/10 z dnia 7.06.2011r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L.sygn. akt VI Nc-e 1333102/11 z dnia 28.11.2011r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt I Nc 859/12 z dnia 5.03.2012r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. sygn. akt VI Nc-e 817909/12 z dnia 5.03.2012r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. sygn. akt VI Nc-e 1312455/12 z dnia 18.09.2012r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 669669/13 z dnia 4.04.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 2144881/13 z dnia 28.10.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 2396954/13 z dnia 22.11.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 626446/14 z dnia 20.05.2014r. Od 2002r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wpłynęły zajęcia renty dokonane przez pozwanego w następujących sprawach: III Km 957/02, III Km 1323/02, III Km 1657/02, III Km 2239/02, III Km 2558/02, III Km 2017/03, I Km 2526/04, Km 3627/04, I Km 3053/06, I Km 1159/07, I Km 5683/07, I Km 5680/07, Km 454/09, Km 4228/08, Km 3727/09, Km 447/10, Km 471/10, K. 265/11, Km 2470/12, Km 2744/12, Km 874/13, Km 1131/13, Km 1958/13, Km 214/14, Km 629/14, Km 1626/14, Km 1689/14, Km 2204/14, Km 147/15. W okresie od stycznia 2002r. do czerwca 2015r. łączna kwota zajęć dokonanych z tytułu egzekucji wynosi 50.691,68 zł. Obecnie renta powoda jest przedmiotem zajęcia w następujących sprawach: 1. Km 447/10 – prowadzonej z wniosku (...) Banku S.A. w W. na podstawie bankowego tytułu wykonawczego nr BTE/ B/31030/09, któremu klauzulę wykonalności nadał Sąd Rejonowy w R. w sprawie I Co 2954/09, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 2.795,25 zł; 2. Km 471/10 - prowadzonej z wniosku Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w R. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w R. z dnia 09 września 2009r. sygn. akt VIII Nc 4586/08, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 9.301,97 zł; 3. K. 265/11 - prowadzonej z wniosku Sądu Rejonowego w R. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w R. z dnia 02 lipca 2010r. sygn. akt III K 629/09, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 694,46 zł; 4. Km 3053/06 -prowadzonej z wniosku (...) Banku S.A. we W. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 września 2003r. sygn. akt IX Nc 5806/03, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 3.875,45 zł; 5. Km 2470/12 - prowadzonej z wniosku Miasta R. Zarządu (...) Zbiorowego w R. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w R. z dnia 05 marca 2012r. sygn. akt I Nc 859/12, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 500,53 zł; 6. Km 2744/12 - prowadzonej z wniosku Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L.w L. z dnia 28 grudnia 2011r.sygn. akt VI Nc 4586/08, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 2.102,98 zł; 7. --- STRONA 4 --- Km 874/13 – prowadzonej z wniosku G. C. (...) na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w O. z dnia 20 maja 2010r. sygn. akt I Nc 735/10, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 1.106,64 zł; 8. Km 1131/13 –prowadzonej z wniosku Gminy R. – Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej na podstawie tytułu wykonawczego Sądu RejonowegoL. z dnia 18 września 2012r. sygn. akt VI Nc –e (...), zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 16.942,70 zł; 9. Km 1958/13 - prowadzonej z wniosku Gminy R. Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w R. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L. Z. z dnia 04 kwietnia 2013r. sygn. akt VI Nc – e (...), zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 4.292,77 zł; 10. Km 214/14 - prowadzonej z wniosku (...) S.A. w Z. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 15 grudnia 2008r. sygn. akt VII Nc 57809/08, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 1.990,35 zł; 11. Km 629/14 - prowadzonej z wniosku (...) s.a. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L. z dnia 28 października 2013r. sygn. akt VI Nc –e (...), zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 3.255,01 zł; 12. Km 1626/14 – prowadzonej z wniosku GoDebt 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L. z dnia 22 listopada 2013r.sygn. akt VI Nc –e (...), zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 804,62 zł; 13. Km 1689/14 - prowadzonej z wniosku (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w W. na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L. z dnia 05czerwca 2012r. sygn. akt VI Nc –e (...) zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 3.930,87 zł; 14. Km 2204/14 - prowadzonej z wniosku Gminy R. – Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w L. z dnia 20 maja 2014r. sygn. akt VI Nc – (...), zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 6.440,09 zł; 15. Km 147/15 - prowadzonej z wniosku Gminy R. – Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w R. z dnia 07 czerwca 2011r. sygn. akt I C 166/11, zaś zadłużenie w tej sprawie wynosi 3.261,94 zł; Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia 02 lipca 2010r. sygn. akt III K 629/09 uznał powoda za winnego popełnienia przestępstwa z art. 238 kk w związku z art. 31 § 2 kk polegającego na tym, że w dniu 21 kwietnia 2008r. w R. zawiadomił Komendę Miejską Policji w R. o przestępstwie kradzieży jego dowodu osobistego na nazwisko S. A. serii (...), zaświadczenia ZUS oraz przestępstwach polegających na dokonaniu przez nieustaloną osobę posługującą się powyższymi dokumentami oszustw na szkodę (...) Banku, (...), Banku (...) S.A. w wyniku zawarcia w oparciu o skradzione dokumenty umów kredytowych, pożyczkowych oraz umów o prowadzenie rachunku bankowego wiedząc, że przestępstw tych nie popełniono, przy czym czynu tego dopuścił się w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia swego czynu i pokierowania swym postępowaniem. Sąd Okręgowy w G.rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w R.. --- STRONA 5 --- Powód był kilka razy w kancelarii (...), przy czym był wówczas informowany przez pracowników tej kancelarii o stanie i przebiegu prowadzonych przeciwko niemu postępowań egzekucyjnych. Powyższe okoliczności faktyczne Sąd ustalił na podstawie dokumentów zawartych w aktach sprawy komornika sądowego przy SR w R. C. L. sygn. akt I Km 3053/06, I Km 3627/04, Km 874/13, III Km 2017/03, Km 454/09, Km 1233/13, I Km 5683/07, decyzji z dnia 1.03.2014r. wydanej przez (...) Oddział w R., pisma (...) Oddziału w P. z dnia 2.06.2015r., wyroku SR w R. z dnia 2 lipca 2010r. sygn. akt III K 629/09 i wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydziału V Karnego Zamiejscowego w W. z dnia 6 grudnia 2010r. sygn. akt V Ka 532/10, bankowego tytułu egzekucyjnego L. Bank z dnia 20.06.2002r. wraz z postanowieniem z dnia 25.03.2004r. Sądu Rejonowego w R. sygn. akt I Co 739/04, bankowego tytułu egzekucyjnego L. Bank z dnia 16.05.2003r. wraz postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z dnia 9.07.2003r. sygn. akt I Co 1714/03, nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt IX Nc 5806/03 z dnia 16.09.2003r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt VIII Nc 5349/07 z dnia 20.08.2007r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt VIII Nc 4586/08 z dnia 9.09.2008r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Z. sygn. akt VII Nc 57809/08 z dnia 15.12.2008r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w O. sygn. akt I Nc 735/10 z dnia 20.05.2010r., wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w R. sygn. I C 166/10 z dnia 7.06.2011r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. sygn. akt VI Nc-e 1333102/11 z 28.11.2011r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w R. sygn. akt I Nc 859/12 z dnia 5.03.2012r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. sygn. akt VI Nc-e 817909/12 z dnia 5.03.2012r., nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. sygn. akt VI Nc-e 1312455/12 z dnia 18.09.2012r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 669669/13 z dnia 4.04.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 2144881/13 z dnia 28.10.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 2396954/13 z dnia 22.11.2013r., nakazu zapłaty SR w L. sygn. akt VI Nc-e 626446/14 z dnia 20.05.2014r., stanu spraw Km 231/00, Km 1154/00, Km 592/01, Km 957/02, Km 1323/02, Km 1657/02, Km 2239/02, Km 2558/02, Km 2017/03, Km 2526/04, Km 3627/04, Km 3053/06, Km 5680/07, Km 5683/07, Km 1159/07, Km 454/09, Km 3727/09, Km 447/10, Km 471/10, Km 265/11, Km 2470/12, Km 2744/12, Km 874/13, Km 1131/13, Km 1958/13, Km 214/14, Km 629/14, Km 1626/14, Km 1689/14, Km 2204/14, Km 147/15, pisma do ZGM w R. z dnia 5.01.2010r., zaświadczenia o stanie zadłużenia na dzień 30.06.2015r., pisma Archiwum Państwowego w K. z 11.07.2012r., zeznań świadków J. P. i T. Ż. oraz przesłuchania stron. Dokumenty urzędowe, sporządzone przez uprawnione organy w granicach ich kompetencji - w ocenie Sądu - były w pełni wiarygodne. Również prawdziwość dokumentów prywatnych, w ocenie Sądu, nie budziła wątpliwości. Zeznania świadków oraz pozwanego były logiczne, znajdują potwierdzenie w treści dokumentów stanowiących dowód w rozpoznawanej sprawie, zatem były one wiarygodne. Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda, gdyż zaprzecz im treść wskazanych wyżej dokumentów. Sąd zważył, co następuje: W ustalonym stanie faktycznym powództwo nie zasługuje uwzględnienie. Prawidłowe rozpoznanie roszczenia o ochronę dóbr osobistych wymaga przede wszystkim ustalenia i dokonania oceny, czy i jakie dobro osobiste żądającego ochrony zostało naruszone, a w dalszej kolejności stwierdzenia bezprawności działania sprawcy bądź też wystąpienia okoliczności bezprawność tę wyłączających. Należy mieć przy tym na względzie, iż przepis art. 24 § 1 k.c. posługuje się konstrukcją domniemania bezprawności, co oznacza, iż ciężar dowodu obalenia tego domniemania spoczywa na pozwanym. Na dochodzącym ochrony ciąży jedynie obowiązek wykazania faktu naruszenia lub zagrożenia jego dobra osobistego. Do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, wykonywanie prawa podmiotowego, działanie w obronie uzasadnionego interesu, zgodę pokrzywdzonego. Przepis art. 23 k.c. nie zawiera definicji dóbr osobistych, a ogranicza się do stwierdzenia, że dobrami osobistymi człowieka są w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza, i racjonalizatorska. Katalog dóbr osobistych wymienionych w powyższym przepisie jest otwarty. Cześć i dobre imię człowieka należą do dóbr najsilniej chronionych (por. wyrok SN z dnia 16 kwietnia 2002r. V CKN 1010/2000). Przy ocenie czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tylko subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony --- STRONA 6 --- prawnej, ile to jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie to naruszenie. Dokonując jednak oceny czy doszło do naruszenia dobra, którego ochrony domaga się osoba zgłaszająca żądanie, należy brać pod uwagę całokształt okoliczności, a nie np. tylko pewien zwrot wyrwany z całej wypowiedzi (por. wyrok SN z dnia 16 stycznia 1976 r. II CR 692/75 OSNCP 1976/11 poz. 251, wyrok SN z dnia 10 września 1999 r. III CKN 939/98 OSNC 2000/3 poz. 56). Przesłanka bezprawności działania, o której stanowi art. 24 k.c. ujmowana jest w prawie cywilnym szeroko. Przyjmuje się mianowicie, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi oraz zasadami współżycia społecznego. Jak już wcześniej podano do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, wykonywanie prawa podmiotowego, działanie w obronie uzasadnionego interesu, zgodę pokrzywdzonego. Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką wystarczającą do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym, natomiast dla zasądzenia zadośćuczynienia konieczne jest ustalenie, że działanie sprawcy było zawinione, co najmniej z winy nieumyślnej (por. wyrok SN z dnia 24 stycznia 2008r. I CSK 319/2007, Lex Polonica nr 1810861, wyrok SN z dnia 19 stycznia 2007r. III CSK 358/2006 Lex Polonica 1912546). Zadośćuczynienie, o którym stanowi art. 448 k.c., jest roszczeniem samodzielnym, przysługującym niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia naruszenia. Wysokość zadośćuczynienia przyznawanego na podstawie powołanego wyżej przepisu ma charakter ocenny, a przy określeniu odpowiedniej sumy zadośćuczynienia należy brać pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, w szczególności rodzaj naruszonego dobra i rozmiar doznanej krzywdy, ocenianej według miar obiektywnych, stopień negatywnych konsekwencji dla poszkodowanego wynikających z dokonanego naruszenia dobra osobistego, stopień winy sprawcy oraz jego sytuację majątkową. Mając na względzie kompensacyjny, a nie represyjny charakter zadośćuczynienia oraz to, iż zazwyczaj nie jest ono jedynym zastosowanym środkiem usunięcia skutków naruszenia, trzeba przyjąć, że zasądzona kwota powinna być umiarkowana, utrzymana w rozsądnych granicach. Zgodnie z art. 415 k.c. kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Z analizy tego przepisu wynika, iż do przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej należy zaliczyć bezprawne i zawinione działania sprawcy szkody, zaistnienia szkody w postaci poniesionych strat względnie utraconych korzyściach oraz związku przyczynowo skutkowego pomiędzy działaniami sprawcy szkody a zaistniałą szkodą. Zgodnie z art. 6 k.c., oraz art. 232 k.p.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001 roku, I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44). Bezspornym w sprawie było, że począwszy od maja 2002r. do chwili obecnej pozwany C. L. jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w R. dokonuje kolejnych zajęć świadczenia rentowego powoda. Z materiału dowodowego w sprawie zebranego wynika, że wszelkie czynności egzekucyjne podejmowane są na podstawie wniosków egzekucyjnych wierzycieli i tytułów wykonawczych. Z zeznań świadków oraz przesłuchania stron wynika, także że powód był kilka razy w kancelarii komorniczej pozwanego, jednakże wbrew jego twierdzeniu – były mu udzielane informacje o toczących się przeciwko niemu postępowaniach egzekucyjnych, miał także możliwość wglądu do akt tych postępowań, zapoznania się z wnioskami egzekucyjnymi i tytułami wykonawczymi. Powód nie wykazał, aby odmówiono mu udzielenia informacji o stanie prowadzonych postępowań egzekucyjnych, jak również aby pozwany zachowywał się wobec powoda w sposób niegrzeczny, naruszający jego dobre imię. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że według obiektywnego miernika doszło do naruszenie jakiegokolwiek dobra osobistego powoda. Powód zaś w żaden sposób nie wykazał, aby wskutek braku lub niewłaściwego działania pozwanego poniósł jakąkolwiek szkodę lub krzywdę. Pozwany działa w ramach przysługującej mu kompetencji i na podstawie przepisów prawa i w związku z tym jego zachowanie nie mogło być uznane za działanie bezprawne. Powyższe okoliczności powodują że brak jest przesłanek do uwzględnienia wszystkich zgłoszonych przez powoda roszczeń wynikających z art. 24 k.c., art.448 k.c., 415 k.c. --- STRONA 7 --- Mając powyższe ustalenia i rozważania na względzie orzeczono jak w sentencji. Na zasadzie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7.577,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na które składają się: wynagrodzenie pełnomocnika procesowego będącego adwokatem w wysokości 7.560 zł zgodnie z treścią § 6 pkt 7, § 11 ust.1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 461) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Powód był reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który złożył oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części przez powoda, a zatem na podstawie § 19 w związku § 6 pkt 7, 11 ust.1 pkt 2 i ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznano adwokatowi S. D. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w G.kwotę 9.298,80 zł, w tym podatek VAT wynoszący 1738,80 zł. R., dnia 21 września 2015r. SSO Katarzyna Banko