§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
przyznania bqdi odrnowy przyznania powodowi odszkodowania. Podkreélil, Ze droga sqdowa otwiera siq dla strony dopiero Wowczas, gdy jest 'niezadowolona Z odszkodowania przyznanego

Postanowienie II C 374/11 Na podstawie ustawy 2 dnia 6.09.2001 1. Dl1flSI

przyznania bqdi odrnowy przyznania powodowi odszkodowania. Podkreélil, Ze droga sqdowa otwiera siq dla strony dopiero Wowczas, gdy jest 'niezadowolona Z odszkodowania przyznanego jej przez Wlasciwy organ. Ponadto Wskaza

Teza / krótkie omówienie

przyznania bqdi odrnowy przyznania powodowi odszkodowania. Podkreélil, Ze droga sqdowa otwiera siq dla strony dopiero Wowczas, gdy jest 'niezadowolona Z odszkodowania przyznanego jej przez Wlasciwy organ. Ponadto Wskaza

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 374/11 Na podstawie ustawy 2 dnia 6.09.2001 1. Dl1flSI$ ie do iniornuacii pub1iczne} Dz. U. 112 pa; 1195 I pm,F: Em przekazanoinformacio pubficzna wiormie ’ . dokumenlu lub 1: Iormie przetworzonej  .1 ~ ...... ........... 1’ . w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ““"'*‘ ‘ “““'*’*= ""‘°S“@¢aW=v Dnia 10 lipoa 2012 r. was '**"i@s*<@@Hw@v S2151 Okrqgowy w Warszawie HWydzia1 Cywilny W skladzie oastigpuj qcym: Przewodniczqcy: SSR (de1.) Katarzyna Waseficzuk Protokolantz Paulina Zarczyfiska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na. rozprawie sprawy z powodztwa R. W. przeciwko Ska1'bowiPaf1s1wa  Woj ewodzie (...) o odszkodowanie " I. zasqdza od Skarbu Paflstwa na rzecz R. W. kwotq 82 988 zl (osiemdziesiagc dwatysiqce dzicwioéset osiemdziesiqt osiem zlotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 wrzesinia 2006 r. do dnia. zaplaty, II. umarza postqpowanie w pozostalym zakresie, HI. zasqdza od Skarbu Pafistwa na rzecz R. W. kwotq 8 517 Z1 (osiem tysiqoy pioéset siedemnasicie zlotych) tytulem zwrotu kosztow procesu, w tym kwotq 6 300 z1(szeéé tysiqcy trzysta zlotych) tytulem zwrotu kosztow zastopstwa procesowego, IV. pozostaie koszty przejmuje na rachunek Skarbu Pafistwa. Sygn. akt 11 c 374/11 UZASADNIENIE 1 1 W dniu 5 wrzeénia 2006 r. powod R. W.z1o2y1 przeciwko Skarbowi Pafistwa Prezydentowi miasta (...)pozew 0 zapiatc3 kwoty 32 100 21 tyuflem odszkodowania za grunt o powierzchni 214 m2, przej Qty na podstawie aktu notarialnego Rep. (...)z dnia (...)r., tj. za szkodq jakq poniosl na skutek wydania decyzji podzialowej Nr (...). W uzasadnieniu wskazai, 26 na mocy powolanej decyzji jego poprzedniczka prawna zostala  zobowiagana do bezpiatnego przekazania na wlasnoéé Skarbu Pafistwa gruntu 0 powierzchni 428 m2. Ponadto wniosl 0 zasqdzenie na jego rzecz od pozwanego Skarbu Pafistwa kosztow procesu (pozew, k. 2 18). Ostatecznie powod domagal sic3 zasadzenia na jego rzecz odszkodowania w wysokoéci 82 988 21 z ustawowymi odsotkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapkaty (protokol rozprawy z dnia 5 lipca 2012 r., k. 3 52). --- STRONA 2 --- Pozwany reprezentowany przez (...)Wni6sl 0 odrzucenie pozwu z powodu niedopuszoz}:llnoscidrogi satdowejfa W razie nie uwzglednienia tego zarzutu o oddalenie powodztwa oraz o zasqdzenie" najego rzecz od powoda kosztéw postepowania, W tym kosztow zastepstwa procesowego wedhlg norm p_rzepisanych. Pozwany podniosi zarzut niedopuszczalnosci drogi sqdowej z powodu niewydaniaprzez wlaéciwy organ, zgodnie z art. 160 § 4 k.p.a., orzeczenia W przedmiocie przyznania bqdi odrnowy przyznania powodowi odszkodowania. Podkreélil, Ze droga sqdowa otwiera siq dla strony dopiero Wowczas, gdy jest 'niezadowolona Z odszkodowania przyznanego jej przez Wlasciwy organ. Ponadto Wskazal, Ze pozwany Skarb Pafistwa nie jest prawidlowo reprezentowany, gdyz W sprawie powinien Wystepowaé Wojewoda (...), do ktorego zadafi naleiy prowadzenie spraw o odszkodowanie W tego typu postepowaniach (odpowiedi na pozew k. 3436). W dniu 28 marca 2007 r. powod vmiosl o dopozwanie Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewode (...) do udzialu W sprawie (k. 39). Ostatecznie Sqd wskazal Wojewode (...) jako wlaéciwe do reprezentowania Skarbu Pahstwa statiofisci (k. 62). Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowany przez Wojewode (...)wnios1 o odrzucenie pozwu z powodu niedopuszczalnoéci drogi sa.doWej, a w razie nie uwzglednienia tego zarzutu 0 oddalenie powodztwa oraz o zasqdzenie na jego rzecz od powoda kosztow postepowania, W tym kosztow zastepstwa procesowego wedtug norm przepisanych. Pozwany podniosl zarzut niedopuszczalnoéci drogi sqdowej z powodu ' niewyczerpania przez powoda trybu przewidzianego W art. 160 k.p.a., tj. 2 powodu niewydania przez Wlasciwy organ, orzeczenia W przedmiocie przyznania. bqdi odmowy przyznania powodowi odszkodowania. Podkreélil, 2e droga sqdowa otwiera sie dla strony dopiero wowczas, gdy jest niezadowolona z odszkodowania przyznanego jej przez wiasciwy organ. Ponadto Wskazal", Ze pozwany Skarb Pafistwa nie jest prawidlowo reprezentowany, gdyz W sprawie powinien Wystepowaé Minister Skarbu Pafistwa lub (...), do ktorego zadafi nalezy prowadzenie spraw zudqzalaych z gospodarkq niemchomoéciami Skarbu Pafistwa. Zakwestionowai rowtiiez roszczenie co do zasady i co do wysokosci (odpowiedé na pozew k. 6772). Ostatecznie przesqdzono, Ze brak jest podstaw do odrzucenia pozwu, a droga sacdowa W Sprawie jest dopuszczalna (postanowienia z dnia 23 kwietnia 2007 r., k. 46, 2 12 listopada 2007 r., 84, z 16 Wrzesnia 2008 r., k. 121, z dnia 6 listopada 2009 r., k. 164).  Sqd ustalil nastqpujqcy stan faktyozny: A. W.by1a Wiaécicielkq dzialki gruntu z nieruchomosci hipotecznej ,,(...)” oznaczonej nr (...), o obszarze 31 aréw, poioionej pomiedzy ulicami (...), W dzielnicy (...)(mapa nieruchomoéci, k. 261). Nieruchomosé stanoWi1ajej majqtek oclrebny. . Decyzjq z dnia 22 Iistopada 1971 r., znak: (...), (...)zatWierdzi1o projekt podziahl dziaiek Nr(...), (...)i (...)z nieruchomoéci hipotecznej ,,(...)", poiozonych W F.przy ulicach (...), (...)i (...) i zobowiagako wlascicieli nieruchomoéci, tj. I. R., E.P.i A. W.do bezpiatnego przekazania na Wlasnoéé Skarbu Pafistwa terenu pod ulice 0 lqcznej powierzclmi 1083 m 2. Decyzja zostaia Wydana na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy Z dnia 25 czerwca 1948 roku 0 podziale nieruchomosci na obszarach miast i niekrérych osiedli (decyzja k. 56). A. W., aktem notarialnym z dnia (...)1'., Rep. (...), odstqpila bezplatnie na rzecz Skarbu Pafistwa przypadajapz1 na niq czeéé terenu pod ulice, z dzia%ki nr (...)o obszarze (...) ary 28 metrow kwadratowyoh (akt notarialny, k. 812). A. W. zzmaria W dniu 27 listopada. 1989 1". Spadek po niej nabyi syn R. W. i mag S. W. po 1/; ozeéci. Po S. spadek nabyiy osoby trzecie (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku k. 14). Decyzjajz dnia 30 grudnia 2005 r., znak: (...), Sémorzqdowe Kolegium Odwolawcze W W., W wyniku rozpatrzenia Wniosku 0 stwierdzenie niewaznoéci decyzji z dnia 22 listopacla 1971 r., zloionego miedzy innymi przez R. W., stwierdzilo, ii decyzja z dnia 22 listopada. 1971 1'. zostala Wydana z naruszeniem prawa, jednak nie stwierdzilo jej niewainoéci z powodu zqjécia nieodwracalnyoh skutkéw prawnych (decyzj a, k. 5 6). » --- STRONA 3 --- Po rozpatrzeniu Wniosku powoda o Wypiate odszkodowania za zajety grunt, ziozonego W dniu 30 stycznia 2006 r., (...), decyzjqz dnia 5 lipoa 2006 r., Nr (...), umorzyl postepowemie W sprawie wskazujap, Ze ewentualne roszczenie o Wyplate odszkodowania ma charakter cywilnoprawny i nalezy do Wlasciwosei sa,d6W powszechnych (decyzj a, k. 1518). _ . Wartosé udziahl W Wysokosci ‘/1 W nieruchomosci gruntowej, za ktérq poW6d doohodzi odszkodowania, Wedtug stanu na dziefi 22 listopada 1971 r., a cen aktualnychwynosi 82 988 21 (opinia biegiego sqdowego M. B. k. 266331, 351352). Powyzszy stan faktyczny, byl bezsporny miedzy stronami a Sqd ustalii go W oparciu o dokumenty zgromadzone W aktach sprawy. Sqd uznal dowody z dokumentow za Wiatygodne albowiem ioh autentycznoéé nie zostala zakwestionowana przez strony, a Sa,d nie znalazt podstaw do ich podwazenia z urzedu. W zakresie dotyczapym Wysokoéci szkody rzeezywistej poniesionej przez powoda podstawe ustalefi stanu faktycznego stanowila pisemna i ustna opinia bieglego sqdowego z zakresu budownictwa i wyceny nieruchomosci. Opinia sporzqdzona zostala przez osobe posiadaj acca, odpowiednie kwalifikacje  W sposob fachowy i rzetelny. Jest precyzyjna, zwiezla i W sposéb wyczerpuj qcy odpowiada na zadane biegkaj pytanie. Z tych Wzgledéw Sacd uznal jq za peinowartosciowy material dowodowy. Opinia sporzqdzona przez biegla, nie byla poza tym ostatecznie kwestionowana przez strony procesu. _ Sqd zwazyl, co nastepuje: W pierwszej kolejnosci konieczne jest usuniecie Wqtpliwosci dotyczqcyeh zastosowaniewlasciwego przepisu, na ktéryrn Winno byé oparte roszczenie o naprawienie szkody Wyrzqdzonej przez Wydanie przed 1 Wrzesnia 2004 r. (Wej scie W Zycie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw /Dz. U. Nr 162, poz. 16927), a zatem po uchyleniem art. 160 k.p.a., decyzji ostatecznej, bqdapej podstawq tego roszczenia, W sytuaeji gdy zosta1o ono zgloszone po 1 Wrzesnia 2004 r., a zatem po Wprowadzeniu przepisu art. 417‘ k.c. _ . Sqd W tym skiadzie podziela stanowisko Sa,du Nqwyiszego Wyrazone W uchwale peinego skladu z dnia 31 marca 2011 1*. sygn. III CZP 112/ 10 zgodnie z ktérymz ,,d0 roszczeri 0 naprawienie szkody wyrzqdzonej ostatecznq decyzjq administracyjnq wydanq przed dniem I wrzesnia 2004 r., ktdrej niewaznosé lub wydanie z naruszeniem art. 156 § I k.p.a. stwierdzono p0 tym dniu, ma zast0s0'wam'e art. 160 § I, 2, 3 1' 6 k.p.a.”. Sa,d Najwyzszy podkreslil, Ze ostateczna decyzja nadzorcza zawieraj spa takie stwierdzenie Wiaie W sprawie 0 odszkodowanie, ma Wiec rliewqtpliude charakter prejudykatu przesqdzaj ateego jedna, z przeslanek omawianej odpowiedzialnosci deliktowej  bezprawnoéci dzialania organu przy Wydaniu decyzji. Takie rozwiaczanie jest konsekwencjq sankcji przyj etej W odniesieniu do decyzji obarczonych Wadami Wymienionymi W art. 156 § 2 k.p.a. Zaréwno na gruncie poprzed11ioobowiatzujqeego art. 160 k.p.a. jak i na gruncie obecnego art. 4171 § 2 k.c. Warunkiem dochodzenia odszkodowania jest a) wydanie ostatecznej deoyzji administracyjnej niewaznej lub niezgodnej z prawem b) Wystepienie szkody W wyniku jej Wydania oraz c) wydania. ostatecznej decyzji nadzorezej stwierdzaj apej niezgodnosé z prawem lub niewaznoéé decyzji. Niewagrpliwe jest W sprawie niniej szej, 2e podstawowy warunek jakim jest stwierdzenie W trybie _  nadzorczym niewaznoéci deeyzji lub Wydania jej z naruszeniem prawa zostal W sprawie niniejszej spehliony, gdyz decyzja, z dnia 30 grudnia 2005 r. organ nadzoru Samorzacdowe Ko1egium'OdWo1aWcze W W., stwierdzit, Ze decyzja zatwierdzaj qca podzial zostala wydana z naruszeniem prawa. Niewettpliwie réwniez W maj qtku powoda poWsta1 uszczerbek majqtkowy polegaj a,cy na odj eciu mu prawa Wtasnosci do ozeéci nieruchomoéci. Na powodzie spoczywal ponadto obowiatzek Wykazania bezpoéredniego, normalnego zwiqzku przyczynowego pomiedzy poWst'a1a, szkodq a Wydana, decyzjq administracyjna, dotknieta, W&dQ. Jak Wynika --- STRONA 4 --- Z utrwalonego orzecznictwa Sadu Naj Wyzszego uniewaznienie deeyzji przesadza jedynie o bezprawnosci i Winie funkcjonariusza paristwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnosei (tak Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 3 maja 1985 r., II CR 121/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 53) nie jest natomiast tofzsame ze stwierdzeniem zwiazku przyczynowego. Nie zawsze szkoda jest Wynikiem jednego zdarzenia i nie sa wykluczone sytuacje faktyczne, W ktoryeh jej przyczyna mote bye szereg zdarzefi, przy czym szkoda mote pozostawaé W blizszym Iub dalszym zwiazlcu przyczynowym z tymi zdarzeniami. Moze to byc’: nastepstwo o charakterze bezposrednim lub posrednim. Jezeli jednak skutek W postaci szkody jest adekwatnym nastepstwem, czyli takim, ktore Wywoiaio normalna konsekwencje zdarzenia W zwykiej kolei rzeczy, to naleiy przyj aé, Ze jest zwiazkiem przyczynowym, 0 jakim moWa W art. 361 § 1 k.e. W ocenie Sadu zdarzeniem, ktorego nastepstwem jest szkoda powoda, polegaj aca na utracie Wtasnosci nieruehomosci, . przeniesionej nieodplatnie na rzecz Skarbu Pafistwajest Wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu podziaht Wraz z zobowiazaniem wlasciciela do bezplatnego przekazania trenu pod ulice. Zdaniem Sadu, W okolicznosciach niniej szej sprawy, miedzy wydaniem tej decyzji administracyjnej, nie zawierajacej ~ jak stwierdzil organ nadzorczy  Zadnego uzasadnienia, czy odniesienia do planu zagospodarowania przestrzennego, a szkoda powoda zachodzi zwiazek przyczynowy W rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Nieodptatne przeniesienie na rzecz Skarbu Pafistwa terenu pod ulice bylo W konsekwencji nieuprawnione, gdyz decyzja ktora legia u podstaw takiego rozporzadzenia byla Wydana 2 naruszeniem prawa W rozumieniu art. 156 k.p.a. Gdyby zatem nie zapadta Wadliwa decyzja to na poprzedniczce prawnej powoda nie ciazyiby obowiazek nieodpiatnego wyzbycia sie czesci nieruchomosci i prawo to pozostaioby W dalszym ciagu przy niej. Gdyby Wiec nie owa decyzja, to powodowi nadal przysiugiwatoby prawo Wlasnosci nieruchomosci i mogiby z niego korzystaé Wediug wlasnego uznania z niego korzystao, jak r6WnieZ nim rozporzadzaé. Tak, Wiec to na skutek Wadliwej decyzji o zatwierdzeniu planu podziahl, doszio do Wyzbycia sie przez poprzedniozke prawna powoda prawa Wlasnosci nieruchomosci na rzecz Skarbu Paiistwa, mime, Ze brak bylo ku temu podstaw prawnych i gdyby Wadliwa deeyzja nie zostaia Wydana powodowi nadal przyslugiwaioby prawo wiasnosoi tej nienlchornosci. Ocena caloksztaitu okolicznosci sprawy, prowadzi zatem do Wniosku, Ze uszczerbek majatkowy po stronie powoda jestnormalnym nastepstwem Wydania przez Skarb Patistwa decyzji sprzeeznej z prawem. Odnosnie zarzutu przedawnienia to Sad uznai go za nieuzasadniony. Problem ten zostai rozstrzygniety przez Sad Najwyzszy W powoiywanej juz powyzej uohwaie III CZP I 121110, W ktorej stwierdzii, Ze: ,,st0sowanie art. J60 § 1, 2 1' 3 k.p.a. bez § ti dozycztgcego przedawnienia, bytoby rzie do pogodzeniazzofozeniami przyswiecajqcymz‘ ustanowieniu przewidzianej w tych przepisach odpowiedzialnosci odszkodowawczej. Wobec moiliwofici domagania sie no podstawie art. 160 k.p. a., w zwiqzku zjego mocq wstecznq, odszkodowania takze za szkody wyrzqdzone decyzjami wydanymi przed kilkudziesieciu laty jez'eZz' tjylko ich niewaznosé fab wydanie z rzaruszeniem prawa stwierdzono p0 dniu 3] sierpnia 1980 r. (Ivor. art‘. J56 § 2 k.p.a.) jedynym odpowiednim rozwiqzaniem bylo przyjecie, 2e przedmmienie roszczenia o odszkodowanie rozpoczyna bieg od dnia, w ktorym staia sit; ostateczna decyzja stwierdzajqca niewaznosé decyzji wydanej z mzruszeniem przepisu art. I56 § 1 albo decyzja, w ktdrej organ stwierdzzl‘, w mysl art. J58 § 2, ze zaskarzona decyzja zostaia wydana z naruszeniem przepisu art. I 56 § 1. Zastosowanie irmego rozwiqzania, spoéréd sporykanych sposobciw okreslenia poczqtku bieguprzedawnienia roszczenia, czynilyby reg odpowiedzialnosé iluzorycznq lub w najlepszym razie sprzyjaio wiklaniu sie stron w spory na tie przedawnienia dochodzonego roszczenia. Nie m0z‘na odpowiedzialnie zakladaé przekreslenia rego rozwiqzania, w imie dostosowanio prawa do wyzszych standardéw /constytucyjnych, przez ustawe noweliztzjcgcq, w odniesieniu do roszczeri 0 naprmmienie szkdd wyrzqdzonych wadliwymi decyzjami wydanymi przed wejsciem w Zycie ustawy nowelizujqcej, zwiaszcza przy uwzglqdnieniu rysujqcych sieg problemow no tle przedmwzienia roszczenia, ktdrego podstawq stanowi art. 4J 71 § 2 k.c. (zob. postanowienie Sqdu Najwyzszego z dnia 9 hpca 2009 r., III CZP 47/09 i dolyczcgce tych problemow _ wypowiedzi pismiennicnva). ” Sad W tym sktadzie W peini podziela to stanowisko, bowiem nieuprawnione jest twierdzenie, Ze obywatel nalezycie dbajacy o swoje interesy, aby unilmae przedawnienia roszczenia, powinien byi Wystapié z_ nirn W najwczesniej mozliwym okresie, tj. zaraz po ustaniu przeszkody jakim by! poprzedni system polityczny, tj. W dniu 4 czerwca 1989 r. (data pierwszych Wolnych Wyborow). Skoro bowiem miai on instrument prawny --- STRONA 5 --- pozwalaj acy mu uniknaé przedawnienia W postaci art. 160 § 6 1c.p.a. to nie mozna mu czynié zarzutu, Ze z tego instrumentu prawnego korzystal i nie Wystepowal Wezesniej z roszczeniem. W swietle powyzszych rozwaizafi Sad stanai nastanowisku, Ze roszczenie powoda nie jest przedawnione, gdyz pozew zostai Wniesiony W dniu 5 Wrzesnia 2006 r., podczas gdy decyzja nadzorcza zapadia W dniu 30 grudnia 2005 r. Odnosnie kwestii organu Wiasciwego do reprezentowania Skarbu Paiistwa W niniej szym postepowaniu, to niewatpliwe jest, ze odszkodowanie przysluguje od organu, ktory Wydal zaskarzona decyzje 2 naruszeniem art. 156 § 1k.p.a. Poniewaz organ, ktory te decyzje wydal jui nie istnieje, Wobee tego odpowiedzialnosé odszkodowawcza oboiaia nastepoq prawnego organu, ktory te Wadliwa decyzje Wydai. Zgodnie z art. 67 § 2 zd. 1k.p.c. za Skarb Pafistwa podejmuje czynnosci procesowe organ paiistwowej jednostki organizacyjnej, z ktorej dziaialnoscia Wiaze sie dochodzone roszczenie 1ub organ jednostki nadrzednej. “ Powod R. W.Wskaza1, i2 poniosi szkode na skutek Wydania W dniu 22 listopada 1971 1'. przez (...)deeyzji podzialowej 111" (...)zoboWiazuj acej Wiascioieli nieruchomosci do przekazania bezplatnie na wiasnosé Pa1'1stWa teren pod ulice o powierzchni ogélnej 1083 m, ktora to decyzja W dniu 30 grudnia 2005 r. zostaia uznana przez Samorzadowe Kolegium Odwoiawcze za Wydana, z naruszeniem prawa. (...)zosta1 zlikwidowany z chwilawejscia W Zycie reformy terytoriainej Pafistwa, czyli z dniem 26 maja 1990 1'. Z tym dniem Wszedt rowniez W Zycie art 53 ustawy 2 dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rzadowej administraeji ogolnej (Dz. U. Nr 21, poz. 123 z poin. zm.). Zgodnie z ust. 1 tego artykutu do Wiasciwosci Wojewodow przechodza okreslone W przepisach prawa zadania i kompetencje nalezace dotychczas do Wojewodzkieh rad narodowych oraz terenowych organow administraeji pafistwowej o Wlasciwosci ogolnej i o Wlaseiwosci szczegolnej stopnia Woj ewodzkiego, jeieli te zadania i kompetencje nie zostaiy przekazane W odrebnych ustawaoh, organom samorzadu terytorialnego lub innym organom, zas zgodnie 2 ust. 2 tego artykutu kierownicy urzedow rejonowych przejmuja zadania i kompetencje terenowych organéW administracji pafistwowej o Wlasciwosci szczegolnej i ogoinej stopnia podstawowego, Wykonywane z mocy ustaw szczegolnyeh przez rejonowe organy administraeji pa1istWoWej,je2eli nie zostaty one przekazane W odrebnych ustawach organom samorzadu terytorialnego iub innym organom. ' Z powyzszych unormowafi Wynika zdaniem Sadu, ii zadania polegaj ace na Wyplacie odszkodowafi z tytulu Wp1’0WEl.dZOIly0h uprzednio do obrotu Wadliwych decyzji administracyjnyoh przez (...), jako nie przekazane odrebnym przepisem organom samorzadu terytorialnego, przesziy do kompetencji kierownikow urzedow rejonowyeh. Zgodnie zas z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 1. o zmianie niektorych ustaw zwiazanych 2 fullkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136 z poin. zm.) W postepowaniach administraoyjnychi sagflowych, W ktérych stronajest Skarb Pa1'1st_Wa, Wynikaj aeych z dzialainosci pafistwowych jednostek organizacyjnych nie maj acyeh osobowosei prawnej, ktore: 1) przed dnieml styeznia 1999 r. uzyskaiy osobowosé prawna lub zostaly zlikwidowane albo 2) z dnieml stycznia 1999 r. zostaiy przejete przez jednostke samorzadu terytorialnego, Skarb Paftstwa reprezentuje Woj ewoda wtasciwy ze wzgledu na siedzibe jednostki. Przepisy ustawy o terenowych organach rzadowej administracji ogolnej uchylone zosta1y wiasnie z dnieml styeznia 1999 1., W zwiazku 2 wejsciem W Zycie przepisow ustawy Z dnia 24 iipca 1998 r. o Wej sciu W Zycie ustawy o samorzadzie powiatowym, ustawy o samorzacdziewoj ewédztwa oraz ustawy o administraeji rzadowej W Wojewodztwie (Dz. U. Nr 99, poz. 631). W takiej sytuacji zobowiazania zlikwidowanego W tyrn dniu Kierownika Urzedu Rej onowego, W zwiwu z Wyiej Wskazanym art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 1'. o zmianie niektoryeh ustaw zwiazanych z funkcj onowaniem administracji publicznej, przejete zostaty przez Skarb Pafxstwa reprezentowany przez Wojewode Wlaseiwego ze Wzgledu na siedzibe tego kierownika urzedu rejonowego, a zatem W niniejszej sprawie Woj ewode (.. .). --- STRONA 6 --- Wobec tego, ze ostatecznie Wysokosé szkody W mysl art. 363 § 2 k.c. zostaia okreslona Wedlug cen aktualnych na date sporzadzenia opinii, tj. na marzec 2012 roku to Wartosé odszkodowania odpowiada kwoeie szkody okreslonej W tej opinii, gdyz nalezalo przyjaé, ze Wzgledu na 1118113, odlegtosé ezasowa miedzy ustalaniem odszkodowania W Wyroku a data opinii oraz na zznana sadowi z urzedu stabilnoéé cen nieruehomosci na przestrzeni tego okresu, ze ceny nie zmienfly sie. Zadna ze stron zreszta okoiicznosci tej nie podnosila. Powolany przepis stanowi, ze jezeli naprawienie szkody ma nastapié W pieniadzu, Wysokosé odszkodowania powinna byé ustaiona Wedlug cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba ze szczegélne okolicznosci Wymagaja przyj ecia za podstawe cen istniejacych W innej chwili. Sad uwzglednil zadanie zasadzenia odsetek od zasadzonej kwoty od dnia Wniesienia pozwu. Odsetki ustawowe przewidziane W art. 481 k. 0. naleza sie Wierzycielowi za opoéznienie W spehiieniu swiadczenia i peinia miedzy irmymi funkeje karma. Strona pozwana od momentu Wydania decyzji z dnia 2005 roku, stwierdzaj acej wydanie decyzji z 1971 roku z naruszeniem prawa, powinna byia W ocenie Sadu doprowadzié do niezwiocznego naprawienia szkody. Szczegolnie istotna okolicznoslciajest tu fakt, ze pozwanym jest Skarb Paifistwa, do ktérego obywatel powinien mieé szczegolne zaufanie. Z tego Wzgledu Sad uznal, ze zadanie odsetek od dnia Wniesienia powédztwa jest uzasadnione i uwzglednii je W caiosci. W zakresie W jakim powod cofnal powodztwo (na co pozwany Wyrazil zgode), Sad umorzyi postepowanie. O kosztaeh postepowania Sad orzekl W oparciu o przepis art. 98 k.p.c. Na koszty skiadaly sie: oplata ocl pozwu, koszty przeprowadzenia dowodu z opinii bieglego oraz koszty dziaiania pelfnomocnika procesowego. Maj ac na uwadze powyzsze Sad orzeki jak W sentencji. (...) ' ()

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Warszawa#II C 374/11 Na podstawie ustawy 2 dnia 6.09.2001 1. Dl1flSI#art. 160 § 4 k.p.a.#art. 160 k.p.a.#art. 8 ust. 1 ustawy#art. 156 § 2 k.p.a.#art. 4171 § 2 k.c.#art. 361 § 1 k.e.#art. 361 § 1 k.c.#art. 156 k.p.a.#art. 160 k.p.#art. 67 § 2 zd.#art. 65 ust. 1 ustawy#art. 65 ust. 1 pkt#art. 363 § 2 k.c.#art. 481 k.#art. 98 k.p.c.