Wyrok II C 345/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w Gliw

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 345/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II Cywilny Ośrodek (...) w R. w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Holeczek-Klimasara Protokolant: Aleksandra Woźnica po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 roku w Rybniku sprawy z powództwa J. C. przeciwko Gminie R. o zapłatę 1. powództwo oddala, 2. nie obciąża powoda kosztami procesu, 3. przyznaje adwokatowi M. S. ( S. ) od Skarbu Państwa ( Sądu Okręgowego w Gliwicach – Ośrodka (...) w R. ) koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 4.428 złotych ( cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem ), w których mieści się kwota 828 złotych z tytułu 23% podatku od towarów i usług. Sygn. akt II C 345/11 UZASADNIENIE Powód J. C. ostatecznie wniósł o zasądzenie od Gminy R. odszkodowania w wysokości 85 000,00 zł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu na swoją rzecz za niesłuszną eksmisję dokonaną w dniu 29 maja 2001r. Wskazał, że na sumę tą składają się kwota 72 000,00 zł tytułem utraconych dochodów za okres od 1 czerwca 2001 do dnia 24 maja 2004r oraz kwoty 13 000,00 zł tytułem wartości ruchomości, które były własnością powoda, a zostały przejęte przez pozwaną wraz z mieszkaniem. W uzasadnieniu podniósł, że w związku z pozwem Gminy R., Sąd Rejonowy nakazał mu opuszczenie zajmowanego lokalu. Pozwana w dniu 29 maja 2001r. dokonała eksmisji powoda, podczas gdy ten przebywał w zakładzie karnym i nic nie wiedział o toczącym się postępowaniu. Następnie po zakończeniu odbywania kary przez powoda, Sąd Rejonowy na skutek jego skargi, uchylił orzeczenie dot. eksmisji i oddalił powództwo Gminy. Mieszkanie powoda okazało się jednak być już zajęte przez innych lokatorów. W dniu 24 maja 2004r. Miejski Zarząd (...) podpisał z powodem nową umowę najmu, innego lokalu. --- STRONA 2 --- Przez cały ten czas powód był osobą bezdomną przez co poniósł szkodę, m.in. polegającą na tym, że nie mógł założyć działalności gospodarczej, która w jego ocenie miała przynosić dochody 2500 zł miesięcznie. Ponadto podniósł, że obecne mieszkanie posiada gorszy standard wyposażenia od mieszkania poprzedniego. W odpowiedzi na pozew Gmina R. wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniosła, że roszczenie powoda przedawniło się. Eksmisja powoda miała bowiem miejsce w dniu 29 maja 2001r. czyli 11 lat temu. Na wypadek jednak gdyby Sąd nie podzielił powyższego poglądu pozwana wskazała, że powód nie udowodnił aby poniósł jakąkolwiek szkodę jak również, że szkodę tą wyrządziła mu pozwana. Ponadto nie wykazał aby był właścicielem jakichkolwiek ruchomości, które to pozwana zatrzymała oraz aby utracił jakiekolwiek zarobki. Powód odnosząc się do zarzutu przedawnienia, podniósł, że jest on sprzeczny z art. 5 kc i dlatego nie powinien być przez Sąd zastosowany. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód był najemcą mieszkania przy ul. (...) w R.. Gmina R. pozwem z dnia 17 lutego 2000r., w sprawie o sygn. akt IC 50/00 domagała się nakazania powodowi opuszczenia lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (...) w R.. Jako przyczynę swojego żądania wskazała, że powód miał zaległości czynszowe względem pozwanej. W dniu 31 grudnia 1998r. pozwana wypowiedziała powodowi umowę najmu lokalu, powód jednak nie opuścił zajmowanego mieszkania. Powyższy pozew został doręczony powodowi w trybie zastępczym, zgodnie z art. 139 kpc. Powód nie stawił się na rozprawę ani nie wziął udziału w postępowaniu, w związku z czym w dniu 09 marca 2000r. Sąd wydał wyrok zaoczny, którym nakazał powodowi opuszczenie zajmowanego lokalu. Pozwana w dniu 21.02.2001r. wystąpiła do komornika z wnioskiem o wszczęcie egzekucji. W dniu 24 maja 2001r. komornik sądowy po przeprowadzeniu wywiadu w miejscu zamieszkania powoda uzyskał informacje że J. C. nie przebywa pod tym adresem. W dniu 29 maja 2001r. komornik sądowy przeprowadził eksmisje powoda z lokalu przy ul. (...) w R. oraz dokonał zajęcia jego ruchomości. O fakcie tym powód dowiedział się - na dwa tygodnie przed opuszczeniem zakładu karnego - z pisma pozwanej z dnia 24 sierpnia 2001r. otrzymanego w dniu 06 września 2001r, został również poinformowany, że ruchomości znajdujące się w tym mieszkaniu zostały złożone do magazynu Miejskiego Zarządu (...) , a także, że lokal na ulicy (...) zajmowany jest przez inne osoby. Od dnia opuszczenia zakładu karnego powód nie miał swojego miejsca zamieszkania. Mieszkał u kolegów, byłej żony a także rodzeństwa. Powód na orzeczenie Sądu, nakazującego jego eksmisję wniósł skargę, domagając się wznowienia postępowania i oddalenia powództwa. Wskazał, że był pozbawiony możliwości obrony swych praw, bowiem w okresie od 1997 do 2001 odbywał karę pozbawienia wolności i nie docierały do niego pisma pozwanej, mimo iż ta wiedziała, że powód przebywa w zakładzie karnym. Powód o fakcie tym powiadomił bowiem pozwaną oraz pomoc społeczną, aby ta pomogła mu regulować opłaty za czynsz oraz poinformowała Gminę, że odbywa on karę pozbawienia wolności. Również korespondencja z Sądu kierowana była na adres zamieszkania powoda, a nie do zakładu karnego. Okoliczności te sprawiły, że powód nie wiedział o toczącym się postępowaniu. Sąd Rejonowy mając powyższe na uwadze, wyrokiem z dnia 18 października 2002r. uchylił wyrok zaoczny z dnia 09 marca 2000r. i oddalił powództwo Gminy R.. W dniu 25 maja 2004 r. powód otrzymał nowe mieszkanie. Z kolei dniu 28.06.2004 r. powód odebrał swoje ruchomości zgromadzone w magazynie (...). Dowód: akta Sądu Rejonowego w Raciborzu sygn. akt I C 50/00, I C 304/01, akta komornicze I KM 119/01, wniosek o wszczęcie egzekucji k.105, notatka służbowa komornika k.119; zaświadczenie z magazynu (...) k. 130,132, protokół z egzekucji komorniczej k.120,121,131; umowa najmu nowego lokalu k.135; --- STRONA 3 --- Sąd zważył co następuje: Roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 442 1 § 1 kc roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Szkoda powoda powstała w dniu 29.03.2000 r., tj. w dniu uprawomocnienia się wyroku zaocznego Sądu Rejonowego, którym nakazano powodowi eksmisję z zajmowanego lokalu. Wyrok taki zapadł na skutek niepoinformowania Sądu przez Gminę o fakcie, że powód wówczas przebywał w zakładzie karnym, mimo iż ta o tym wiedziała najprawdopodobniej już od listopada 1997 r. (dowód: akta SR w Raciborzu sygn. akt I C 304/01, k.29-32). Wobec powyższego cała korespondencja z Sądu Rejonowego była kierowana na adres zamieszkania powoda, a nie do zakładu karnego, przez co powód nie otrzymywał żadnych pism z toczącego się postępowania o eksmisji i nie mógł wziąć udziału w sprawie. Na skutek eksmisji powód do 2004 r. był osobą bezdomną. Powód o eksmisji z lokalu położonego przy ul. (...) w R. został poinformowany przez Miejski Zarząd (...) w R. pismem z dnia 24.08.2001 r., doręczonym mu w dniu 06.09.2001 r. (data doręczenia pisma pozwanej do ZK w którym przebywał powód k.33 akt I C304/01). Z kolei pozew o zasądzenie od pozwanej zadośćuczynienia za niesłuszną eksmisję powód nadał w dniu 04.10.2011 r. Sąd mając na uwadze wyżej wskazany przepis oraz, że powód o szkodzie dowiedział się w dniu 6.09.2001 r. uznał, że czas do wniesienia pozwu o zasądzenie dochodzonego roszczenia minął w dniu 6.09.2004 r. Skoro zatem powód swoje roszczenie zgłosił w dniu 4.10.2011 r. to należało uznać, że uległo ono przedawnieniu, co skutkowało oddaleniem powództwa. Dodać również należy, że upłynął także 10 letni okres od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie., wywołujące szkodę powoda. Wyrok Sądu Rejonowego, nakazujący powodowi eksmisję z zajmowanego lokalu, uprawomocnił się bowiem w dniu 29.03.2000 r.,zaś eksmisję przeprowadzono 29 maja 2011r. a zatem przedawnieniu uległ również dziesięcioletni okres do zgłoszenia roszczenia o naprawienie szkody. Sąd na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze w związku z § 6 ust. 1 pkt 1) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi powoda w kwocie 4428 zł, w tym kwotę 828 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. Sad nie obciążył jednocześnie powoda kosztami procesu, uznając, że zachodzą szczególne okoliczności w tej sprawie polegające na tym, że powód istotnie z winy pozwanej został narażony na eksmisję, o której nie wiedział, a także na tym, że jego sytuacja majątkowa jest bardzo trudna ( art. 102 kpc ).