§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
umorzenia dochodzenia w sprawie podrobienia

Postanowienie II C 3148/17 WYROK

umorzenia dochodzenia w sprawie podrobienia

Teza / krótkie omówienie

umorzenia dochodzenia w sprawie podrobienia

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- : TTSJEHMAILA | KOLESPOWDSANEY! — DSG Sygn. akt II C 3148/17 WYROK 'W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2018 roku. Sąd Rejonowy dlaW. M.w W. II W. C.w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Lucyna Wądołowska Protokolant: Eliza Rogala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2018 roku. w W. sprawy z powództwa D. K. przeciwko Skarbowi Państwa-Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. S. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa-Dyrektor Aresztu Śledczego W. S. na rzecz powoda D. K. kwotę 1000 złotych ( jeden tysiąc złotych ) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13 lipca 2017 roku do dnia zapłaty, IL w pozostałej części powództwo oddała, TIL nieuiszczoną opłatę od pozwu przejmuje na rachunek Skarbu Państwa, IV. nie obciąża powoda D. K. kosztami postępowania . SSR . Lucyna Wądołowska --- STRONA 2 --- * Sygn. akt II C 3148/17 Uzasadnienie Pozwem z dnia 7 lipca 2017 r. (data złożenia pisma w administracji Aresztu Śledczego W: szawa-Siużewiec) powód Damian Kasz;sski wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa — Dyrektora Aresztu Śledczego Wsz | S$" ": kwoty 10.000 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty. 'W uzasadnieniu pozwu Da : + Ksvz «> 5 wskazał, że pomiędzy 9 grudnia 2015 r., a 5 kwietnia 2016 r. oczekiwał na list z Sądu Rejonowego w Lr *. > * Gdy nie otrzymał listu w oczekiwanym czasie, skontaktował się z sekretariatem Sądu Rejonowego w L: 1. sie, gdzie uzyskał informację, że list został mu skutecznie doręczony, co powód negował. D' >> i Kaczyński złożył następnie zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa przez pracowników Służby Więziennej poprzez podrobienie jego podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W toku postępowania przygotowawczego sporządzono opinię grafologa, który stwierdził, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie znajduje się podpis powoda. Dz +1. Ki; *" podniósł, że doszło do wydania jego korespondencji osobie nieuprawnionej, a w liście znajdowały się informacje dotyczące jego osoby. Powód wskazał również w uzasadnieniu pozwu, że w okresie pomiędzy 30 czerwca 2015 r., a 9 stycznia 2017 r. zapisał się na wizytę u lekarza stomatologa w jednostce penitencjarnej, jednak nie został do niego doprowadzony. Podczas przeglądania dokumentacji medycznej powód zauważył, że w dokumentacji znajduje się podpisane przez niego oświadczenie o rezygnacji z wizyty u dentysty. D: i Ks... *. zaprzeczył by był autorem tego oświadczenia. W tej sprawie złożył zawiadomienie do prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa, jednak postępowanie w tej sprawie zostało umorzone z uwagi na niewykrycie sprawców przestępstwa. Powód wskazał, że doszło do naruszenia jego prawa do opieki medycznej, ponieważ nie został przyjęty przez dentystę, a nadto pracownik pozwanego sfałszował jego podpis w dokumentacji medycznej. (pozew -k. 1-3) W piśmie datowanym na 5 stycznia 2018 r. zatytułowanym „Rozszerzenie powództwa” powód wskazał dodatkową argumentację na poparcie swojego powództwa, stwierdzając jednocześnie, że dochodzona przez niego kwota pieniężna pozostaje bez zmian. (pismo powoda z 5.01.2018 r. — k. 24) 'W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu, tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. " 1 --- STRONA 3 --- . Pozwany zaprzeczył twierdzeniom pozwu, wskazując, że powód nie udowodnił istnienie swojego roszczenia. Powód wskazał, że same twierdzenia dotyczące okoliczności, z których powód wywodzi swoje roszczenia mają charakter ogólnikowy. (odpowiedź na pozew — k. 54-55) "e Podczas rozprawy w dniu 20 czerwca 2018 r. powód oświadczył, że niedoręczenie mu korespondencji z Sądu Rejonowego w L''_. naruszyło jego dobra osobiste w postaci tajemnicy korespondencji. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz również kosztów postępowania. (protokół rozprawy z dnia 20.06.2018 r. — k. 104-105) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód przebywał w Areszcie Śledczym W = 8 „ jako osadzony, w okresach, o których mowa w pozwie. (okoliczności bezsporne) W grudniu 2015 r. nadano do powoda list. Nadawcą był Sąd RejonowywL ' ' ', a nadana przesyłka dotyczyła sprawy o sygnaturze akt III Nw 70/08. Przesyłka została nadana w dniu 9 grudnia 2015 r. (kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z dnia 9.12.2015 r. nadanej przez Sąd Rejonowy w Le_* ++ w sprawie o syg. I Nw 70/08 stanowiąca część uzupełniającej opinii biegłego z zakresu badań zapisów ręcznych E. Gi *.K. =. 96) Odbiór przesyłek adresowanych do osadzonych w Areszcie Śledczym W. b= S. + - następował za pokwitowaniem, którego dokonywał adresat pisma na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. (okoliczności bezsporne) Przesyłka z dnia 9 grudnia 2015 r. nadana przez Sąd Rejonowy w L' : * nie dotarła do powoda, jednak na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przy tej przesyłce znalazł się podpis potwierdzający odbiór przesyłki, którego nie nakreślił D.. . *K. 1. (opinia biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów z dnia 17.08.2017 r. wykonana przez J: s -: - k 86-92; opinia uzupełniająca biegłego z zakresu badań zapisów ręcznych E 1: G. i i K; ". zdnia 26 lutego 2018 r. — k. 95-103) W dniu 18 listopada 2015 r. powód zgłosił w administracji Aresztu Śledczego W: . -Sh_ «> potrzebę przyjęcia go przez stomatologa z uwagi na silne bóle zęba. D. Ki 7. zrezygnował jednak z wizyty u stomatologa. Wola rezygnacji z wizyty u stomatologa została przez powoda wyrażona na piśmie. (pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W s» > . adresowane do powoda z dnia 21.12.2017 r. -k. 81) — + 2 --- STRONA 4 --- . - Powyższe ustalenia faktyczne zostały poczynione w oparciu o dokumenty i kopie dokumentów przytoczonych w jego opisie. Zdaniem Sądu dowody z dokumentów stanowią wiarygodny materiał dowodowy i nie budzą wątpliwości Sądu. Jch treść jest jasna i logiczna oraz nie budzi wątpliwości. Okoliczność, że doszło do podrobienia podpisu powoda na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nadanej do powoda przez Sąd Rejonowy WL ow sprawie o sygnaturze akt III Nw 70/08, została ustalona za pomocą dokumentów - opinii biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów J: ... So *. -. oraz opinii uzupełniającej biegłego z zakresu badań zapisów ręcznych E s Gross sKÓ ix +. Opinie te zostały sporządzone w toku postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową W: . M < o sygnaturze PR 1 Ds. 42.2018.JII. Biegli powołani zostali przez organ prowadzący postępowanie przygotowawcze, a w aktach niniejszej sprawy znajdują się poświadczone za zgodność z oryginałem odpisy opinii. Szczególne znaczenie w ustaleniu faktu podrobienia podpisu powoda miała opinia uzupełniająca biegłego z zakresu badań zapisów ręcznych F Gee Ke. , w której biegły stwierdził kategorycznie, że podpis ręczny o odczytanych literach „Wy...ar” i datowanie „12.12.15? znajdujące się na potwierdzeniu odbioru przesyłki adresowanej do D: K: 4, w sprawie Sądu Rejonowego w Ls , sygn.. III Nw 70/08 nie były nakreślone przez powoda (pkt 1. wniosków końcowych opinii uzupełniającej biegłego z zakresu badań zapisów ręcznych Ev : Gr: v' - K_ zńsł' )). Opinia uzupełniająca biegłego E >: G: > /-Ki * znajduje częściowe potwierdzenie w opinii biegłego J |: Sc re" -, który stwierdził, że zapis ręczny o brzmieniu „12.12.15” znajdujący się na przedmiotowym potwierdżeniu odbioru przesyłki, nie został nakreślony przez powoda. Biegły jednocześnie stwierdził, że podpis figurujący na potwierdzeniu odbioru przesyłki nie nadaje się do badań graficzno-porównawczych. Opinia . J: S ca! © nie wyklucza więc wniosków opinii E /G. sm 7-K' »/s.*. . Sąd dał wiarę tym "dowodom i na ich podstawie ustalił wskazaną wyżej okoliczność, gdyż opinie sporządzone na zlecenie Prokuratury Rejonowej W.. szwu MV „ć.” zostały wykonane przez osoby dysponujące niezbędną. wiedzą i kompetentne do oceny okoliczności przedmiotowej sprawy. Odnośnie podnoszonej przez powoda okoliczności, że doszło do podrobienia jego podpisu pod oświadczeniem o rezygnacji z wizyty u stomatologa w dniu 18 listopada 2015 r., Sąd nie dał wiary twierdzeniom powoda. Dr '= > K: :.' na tę okoliczność przedstawił swoje twierdzenia, niepoparte żadnym materiałem dowodowym. O okoliczności tej nie mogły świadczyć złożone przez powoda na rozprawie w dniu 20 czerwca 2018 r. kopie postanowienia Sądu Rejonowego dla W: -M + << , XIV Wydział Karny, sygn. XIV Kp 1520/17 z dnia 26 czerwca 2017 r. irpostanowienia Sądu Rejonowego dla W: _sv- Me „ XIV Wydział Karny, sygn. XIV Kp 3785/17 z dnia 18 stycznia 2018 r. Z dokumentów tych wynika jedynie, że Sąd Rejonowy dla W: '7='..-Mc'sier" nie 3 --- STRONA 5 --- . uwzględnił zażaleń powoda w przedmiocie umorzenia dochodzenia w sprawie podrobienia podpisu Di:ianż' Kaczynskicyo na dokumentacji medycznej. Nie wynika z tych dokumentów, że doszło do podrobienia podpisu powoda na oświadczeniu z 18 listopada 2015 r. o rezygnacji z wizyty u stomatologa, a z tego zdarzenia powód wywodził swoje roszczenie. Z postanowień Sądu nie wynika bowiem by doszło do podrobienia podpisu powoda na tym konkretnym dokumencie. Powód nie załączył innych dokumentów, ani nie zaprezentował innych dowodów, które wskazywałyby na podrobienie jego podpisu pod przedmiotowym oświadczeniem, a twierdzenia powoda w tym zakresie nie zasługują, w ocenie Sądu na wiarę, albowiem są sprzeczne z dokumentem - pismem Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W=....... + adresowanym do powoda z dnia 21 grudnia 2017 r. Powód zeznając w dniu 20 czerwca 2018 r. sam stwierdził, że również w przypadku dokumentacji medycznej sporządzono opinię grafologa, jednak nie przedstawił jej jako materiału dowodowego w niniejszej sprawie. Sąd zważył co następuje: Powództwo w części zasługiwało na uwzględnienie. Powód dochodził w niniejszej sprawie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę spowodowaną dwoma zdarzeniami. Jednym z tych zdarzeń było podrobienie jego podpisu pod zwrotnym potwierdzeniem odbioru pisma z Sądu Rejonowego wL' , „ w związku z czym naruszone zostało jego prawo do tajemnicy korespondencji. Drugim zdarzeniem miało być podrobienie jego podpisu pod oświadczeniem o rezygnacji z wizyty u stomatologa. Z twierdzeń zgłoszonych przez powoda można wnioskować, że w związku z tym zdarzeniem powód dochodził zadośćuczynienia za ból i cierpienie wywołany brakiem wizyty u stomatologa. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują. także przepisy art. 23 k.e. i art. 24 k.c. zw. Z art. 448 k.c. Zgodnie z treścią art. 24 $ 1 i 2 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Z. kolei z treści art. 448 k.c. wynika, że w razie naruszenia dobra osobistego, Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 23 k.e., który zawiera otwarty 4 --- STRONA 6 --- * katalog dóbr osobistych, zalicza do nich w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swobodę sumienia, tajemnicę korespondencji. Bezsprzecznie dobro osobiste podlegające ochronie to prawo człowieka do komunikowania się, porozumiewania się z innymi instytucjami co wynika z prawa do wolności obywatelskiej. Ocena czy doszło do naruszenia dobra osobistego danego podmiotu oparta jest na przesłankach subiektywnych i obiektywnych. Przepisy art. 23 i 24 k.c. w odniesieniu do ogólnej reguły dowodowej nakładają na powoda obowiązek wykazania, iż doszło do naruszenia jego dobra osobistego i wskazania jakie dobro zostało naruszone. W niniejszej sprawie wykazano, ze podczas pobytu powoda w Areszcie Śledczym W eS doszło 'do naruszenia tajemnicy korespondencji powoda. List adresowany do powoda nie dotarł do niego, a podpis pod zwrotnym potwierdzeniem odbioru został podrobiony, tak by wywołać wrażenie, że powód odebrał przesyłkę. Z treści art. 24 $ 1 k.c. wynika jednoznacznie, iż ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym. Przesłanka bezprawności działania jest ujmowana w kodeksie cywilnym szeroko. Przyjmuje się mianowicie, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, a nawet z porządkiem prawnym oraz zasadami współżycia społecznego. W orzeczeniu z 19 października 1989 roku (l Cr 419/89 OSP 11-12/90, poz. 377) Sąd Najwyższy wskazał, iż za działania bezprawne uważa się każde działanie naruszająco dobro osobiste, jeśli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je. Sąd Najwyższy wskazał, iż do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zalicza się: działanie w ramach porządku publicznego- tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego, działanie w obronie uzasadnionego interesu społecznego. Z uwagi na to, że w art. 24 $ 1 k.c. została zawarta zasada domniemania bezprawności, to pozwany w tym postępowaniu miał obowiązek wykazania istnienia okoliczności usprawiedliwiających swoje działanie, a więc wyłączających bezprawność. 'W niniejszej sprawie pozwany nie podjął inicjatywy dowodowej mającej wykazać, że jego działanie nie było bezprawne. Przede wszystkim nie wykazał by doszło do wydania powodowi adresowanej do niego przesyłki. Z akt sprawy wynika, że nadawcą korespondencji, która nie została powodowi przekazana, był Sąd Rejonowy w Legionowie. Stwierdzić zatem należy, że przesyłka ta mogła zawierać dane i informacje szczególnie dla powoda ważne, oraz że mylne uznanie przesyłki za właściwie doręczoną mogło wywołać negatywne skutki u powoda. . Odnosząc się do samego meritum żądania o zadośćuczynienie to orzecznictwo Sądu Najwyższego podkreśla kompensacyjny charakter zadośćuczynienia, które z jednej strony ma 5 --- STRONA 7 --- . służyć złagodzeniu doznanej krzywdy, z drugiej zaś nie może być źródłem wzbogacenia (vide orzeczenie Sądu Najwyższego z 29 maja 2008 r., sygn. II CSK 78/08). Proces określenia kwoty zadośćuczynienia nie jest oparty na sztywnych schematach i w tym zakresie ustawodawca pozostawia swobodę uznaniu sędziowskiemu (vide postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lipca 2005 r., sygn. akt II KK54/05, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z.9 sierpnia 2006 r., sygn. akt I ACa 161/06) Kierując się powyższym Sąd doszedł do przekonania, że powództwo wywiedzione przez Ds). K "ies , w zakresie w jakim żądał zadośćuczynienia za krzywdę wywołaną naruszeniem tajemnicy jego korespondencji, jest zasadne do kwoty 1.000 zł. W. ocenie Sądu nie jest to kwota symboliczna, jest adekwatna do krzywdy poniesionej przez powoda, a także zrekompensuje mu uciążliwości związane z przedmiotowym zdarzeniem. Powód wywodził swoje roszczenie również z okoliczności,że doszło do podrobienia jego podpisu pod oświadczeniem o rezygnacji z wizyty u stomatologa w dniu 18 listopada 2015 r. W ocenie Sądu powód nie wykazał jednak, aby doszło do naruszenia jego dóbr osobistych we wskazany sposób. Zgodnie bowiem z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. O ile prawdą jest, iż każde naruszenie dóbr osobistych jest bezprawne i w tym zakresie istnieje domniemanie bezprawności, o tyle nie można powiedzieć, że pówód nie miał żadnych obowiązków dowodzenia faktów. Biorąc pod uwagę treść powołanych powyżej przepisów, Di K: szyi: powinien wskazać rodzaj naruszonego dobra osobistego, udowodnić sam akt naruszenia dóbr osobistych, istnienia krzywdy wynikającej z naruszenia przez pozwanego dobra osobistego powoda oraz związek przyczynowy między krzywdą niemajątkową a działaniem czy zaniechaniem sprawcy krzywdy niemajątkowej. Tymczasem w niniejszej sprawie strona powodowa nie sprostała temu obowiązkowi. Przede wszystkim powód nie wykazał by doszło do naruszenia jego dóbr osobistych w postaci podrobienia jego podpisu pod oświadczeniem o rezygnacji z wizyty u stomatologa, o czym była mowa w wcześniejszych partiach uzasadnienia poświęconych ocenie materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze powództwo należało oddalić ponad kwotę 1.000 zł. Powód dochodził od pozwanego odsetek ustawowych w związku z opóźnieniem od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Kwestię odsetek ustawowych za opóźnienie reguluje art. 481 $ 1 k.c. Aktualne problemy dotyczące wykładni art. 481 $ 1 k.c. w związku z określeniem daty, od której poszkodowanemu należą się odsetki od zasądzonego na jego rzecz świadczenia odszkodowawczego lub zadośćuczynienia, zostały szczegółowo objaśnione w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 18 lutego 2011 r., I CSK 243/10, Lex nr 848109. Zgodnie z wyrażonym w nim poglądem wymagalność roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę, a tym samym i początkowy termin naliczania odsetek za opóźnienie w zapłacie 6 --- STRONA 8 --- * należnego zadośćuczynienia, może się różnie kształtować w zależności. od okoliczności sprawy, a terminem, od którego należą się odsetki za opóźnienie w zapłacie zadośćuczynienia za krzywdę, może być, w zależności od okoliczności sprawy, zarówno dzień poprzedzający wyrokowanie o zadośćuczynieniu, jak i dzień tego wyrokowania. Jeżeli powód żąda od pozwanego zapłaty określonej kwoty tytułem zadośćuczynienia z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od danego dnia, poprzedzającego dzień wyrokowania, odsetki te powinny być, w świetle powyższych uwag, zasądzone zgodnie z żądaniem pozwu, o ile tylko w toku postępowania zostanie wykazane, że dochodzona suma rzeczywiście się powodowi należała tytułem zadośćuczynienia od wskazanego przez niego dnia. ' W niniejszej sprawie, po rozważeniu jej okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że pozwany zobowiązany był naprawić krzywdę powoda, od czasu gdy się o niej dowiedział. Bezspornie miało to miejsce przed wytoczeniem niniejszego powództwa, zważywszy na prowadzone w sprawie podrobienia podpisu powoda pod potwierdzeniem odbioru korespondencji postępowanie karne. Z, tych powodów odsetki od zasądzonej kwoty należało zasądzić zgodnie z żądaniem pozwu. W niniejszej sprawie pozew wpłynął do Sądu w dniu 13 lipca 2017 r., a zatem od tego dnia należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonej kwoty. Na podstawie art. 113 ust. 1 (a contrario) ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 623 — tekst jednolity ze zm.) Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczoną opłatę od pozwu. Powód był zwolniony od kosztów sądowych w zakresie opłaty od pozwu, a ponieważ przegrał sprawę w całości nie ma podstaw by obowiązek uiszczenia opłaty od pozwu nałożyć na jego przeciwnika procesowego. Z tych przyczyn orzeczono jak w pkt. III sentencji wyroku. 'W pkt. IV wyroku Sąd postanowił nie obciążać powoda kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd wziął pod uwagę, że powód przegrał w znacznej mierze proces, a zatem według zasad ogólnych postępowania cywilnego powinien proporcjonalnie zwrócić stronie przeciwnej poniesione przez nią koszty. W myśl art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przywołany przepis, realizujący zasadę słuszności, stanowi wyjątek od ogólnej reguły obciążania stron kosztami procesu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik (art. 98 $ 1 k.p.c.). Odstępując od obciążenia powoda kosztami procesu Sąd wziął pod uwagę jego trudną sytuację życiową i majątkową. Powód jest osobą odbywającą karę pozbawienia wolności i nie posiada żadnego majątku, a jego możliwości zarobkowe są bardzo ograniczone. Z tych przyczyn powód był zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, co wprawdzie samo w sobie nie, uzasadnia odstąpienia od obciążenia go kosztami poniesionymi przez stronę przeciwną (art. 108 ustawy o Kosztach sądowych w sprawach cywilnych), jednak nie pozostaje bez wpływu na ocenę zastosowania art. 102 k.p.c. w niniejszej sprawie. 7 --- STRONA 9 --- . Kwestia zastosowania art. 102 k.p.c. pozostawiona jest orzekającemu sądowi z odwołaniem się do jego kompetencji, bezstronności, doświadczenia i poczucia sprawiedliwości. Ocena w tym zakresie ma charakter dyskrecjonalny, oparty na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem oraz oceną okoliczności i może być podważona przez sąd wyższej instancji w zasadzie jedynie wtedy, gdy jest rażąco niesprawiedliwa (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 roku, I CZ 66/12, LEX mr 1232749; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2012 roku, IV CZ 69/12, LEX nr 1232622). Wszystkie powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, uzasadniają odstąpienie od obciążenia powoda kosztami procesu. Z tych względów na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. SSR Lucyna Wądołowska Zarządzenie: 1. Odpis wyroku z uzdatnieniem proszę doręczyć powodowi za pośrednictwem jednostki penitencjarnej — AŚ w Hajnówce z pouczaniem o apelacji. 2. Proszę wyszyć z akt kopertę zawierającą karty telefoniczne (k. 78) i wszyć ją do akt II C 1361/17, gdyż jest to materiał dowodowy złożony do tej sprawy. SSR Lucyna Wądołowska 8

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Rejonowy w Le_* ++ w sprawie o syg.#II C 3148/17 WYROK#art. 23 k.e.#art. 24 k.c.#art. 448 k.c.#art. 6 k.c.#art. 113 ust.#art. 102 k.p.c.#art. 108 ustawy