Postanowienie II C 303309 Uzasadnienie V Pow

--- STRONA 1 ---  ' . 01 . dosienlfl N“ P°d“We “BTW 2 dma 6'09 20 ii:1; 2 pom zm do infurmazcii pubiiczpei 133 112 Pm‘ W kazano |nfnrma¢i% Pubmna 1" we mfigkumentu tub w 1CIH'fl1E3 Pmewomflal  Syg“ akt‘ H C 803109 I (311. @0101. X,1AOm<*\»\0<&........... WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ """";mg1";.;;;4;;sz;'a;1;ia.1mdmv 1‘. Sqd Okrqgowy w Warszawie — H Wydzia1 Cywilny = w skiadzie: ‘ Przewodniczqcy: SSO Maigorzata Mzgczkowska Protokovlantz sekr. said. Boi/sna Maj ewska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. w Warszawie na rozprawie » 1 z powédztwa E.R. , M.G. i R.Z. przeciwko Skarbowi Pafistwa — Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej 0 zapiatg . I. zasqdza od Skarbu Pafistwa — Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz E.R. , M.G. i R.Z. kwoty po l.598.047.66 (milion piqéset dziewiqédziesiqt Osiem tysigcy czterdzieéci siedem 661' 100) ziotych wraz z ustawowymi odsetkami 0d dnia 5 marca 2012 r. do dnia zaplaty; _ _ II. W pozostaiym zakfesie oddala powédztwo; III. zasqdza 0d Skarbu Pafistiiva  Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz: E.R. kwotq 9.611,55 (dziewirgé tysiqcy szeééset jedenaécie 551100) ziotych, M.G. kwotq 1.611,55 (tysiqc szeééset jedenaécie 551/100) z10tych i R.Z. kwotg 6.611,55 (szeéé tysigcy szeééset jedenaécie 55f100)z10tych, tytulem zwrotu kosztéw procesu; IV. nakazuje éciqgnqé od E.R. , M.G. i R.Z. z zasagizonego w punkcie I roszczenia na rzecz Skarbu Paii twa — kasy Sqdu Okrggowego w Warszawie kwoty po 20.09? (dwadzieécia tysiqcy dzie3iQédziesiqt siedem) zlotych, tytulem czqééi oplaty sqdowej 0d pozwu; V. koszty 0p1aty sqdowej od pozwu w poznstaiej czgéci przej muje na rachunek Skarbu Pafistwa  kasy Sqdu Okrggowego w Warszawie. Sygn. akt: II C 303309 Uzasadnienie V Powédka E.R. pozwem z dnia 1 paidziemika 2009 r. WTl1OSi& 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Wojewody /.../ kwoty 1.645.733,33 21. wraz z ustawowymi odsetkanii ed dnizi wniesienia powédztwa do dnia zapiaty, tytulem odszkodowania za pozbawienie prawa w1asno§ci Iokali nr /.../,/.../,/.../,/.../,/.../,/.../,/.../,/,../ i /.../ W budynku przy ul. 12).! w W. wraz 2 Wiasnoéciq udziakow przypadajqcych tym lokaloni w czqéci budynku ijego urzqdzefi oraz w prawie uiytkowania wieczystego gruntu tej nieruchomoéci oraz kwoty 1593,46 zi. za kaidy miesiqc za okres od dnia 17 paidziemika 1997 1'. do zaplaty odszkodowania, tytuiem utraconych korzyéci zwiqzanych z niemoinoéciq pobierania poiytkéw z lokali okreélonych powyiej. _ Dochodzone kwoty stanowié mialy odszkodowanie za szkodg jakq powédka poniosia W zwiqzku z wydaniem wadliwego orzeczenia przez Prezydium Rady Narodowej m. W. z dnia 4 sierpnia 1952 1*. oraz decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1953 r., a polegajqcej na utracie praw do wyiej Wymienionych lokali, a ktérych niewainoéé stwierdzii Minister Infrastruktury decyzjq z dnia 9 czerwca 2004 r. W wyniku' ponownego rozpoznania wniosku dekretowego, Prezydent m. W. ustanowii na TZECZ powédki prawo uiytkowania wieczystggo do przedmiotowej nieruchomoéci w czqéci, odmawiajqc przyznania tego prawa W‘p0ZOSt3.16j czqéci, wjakiej lokale zostaly sprzedane na rzecz oséb trzecich. Powédka dochodziia zaplaty odszkodowania zaréwno za szk0d§ rzeczywistq, --- STRONA 2 --- stanowiqoq Wartoéé sprzedanych lokali Wraz z ozQ§ciami Wspélnymi budynku i gruntu, jak i za utraoone korzyéoi oddnia 17 paidziemika 199? 1'. Qp0zew— k. I8). ' '"Pow6d'M.G. pozwem z dnia 22 paidziernika 2009 r. Wniésl o zasqdzenie od pozwanego _Sk_a1_"bu Pafistwa  Woj ewody 1...? najego rzecz z tego samego tytulu tyoh samych kWot. Pozew zostai Wniesiohy W sprawie o sygnahlrze akt: I C 1032f09 — Qvozew — k. 29 aktf C I 032/O9). Zarzqdzeniem z dnia 11 marca 2010 1'. sprawy 0 sygnaturach akt: I C 1032109 i II C 803309 zosutaly poiqozone do wspolnego rozpoznania i rozstrzygniqcia oraz dalej prowadzone pod sygnaturq akt II C 803/09 (zarzqdzenie ~ k. 57 aki‘ IC 1032/09). Powéd R.Z. pozwem z dnia 8 phidziomika 2009 r. Wniosi o zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Wojewody /.../ na jego rzecz z tego samego tytulu tych samych kwot. Pozew zostai wniesiony W sprawie 0 sygnaturze akt: II C 832/09 — Qrozew — k. I6 akt H C 832/O9). Zarzqdzeniem z dnia 30 listopada 2010 r. sprawy 0 sygnaturach akt: II C 832/09 i II C 803/09 zostaiy poiqczone do wspolnego rozpoznania i rozstrzygniqcia oraz dalej prowadzone pod sygnaturq akt II C 803109 (zarzqdzenie — k. 62 aka‘ H C 832/09). (stanowisko powodéw w roku procesu — k. 6769, 468469, 540542). Na rozprawie W dniu 11 styoznia 2012 r. powodowie rozszerzyli powodztwo W ten sposob, 2e Wnieéli o zasqdzenie na rzeoz kaidego 2 nich kwot po 2.060.778 Z1. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 pazidziernika 2011 r. do dnia zapiaty. Kwota ta stanowi wartoéé utraconyoh lokali przy 20 % koszoie uwolnienia lokali wraz 2 odsetkami od daty dorqozenia odpisu opinii biegiego fivrotokdl rozpmwy — k. 565). Na tej samoj rozprawie powodowie cofnqli powodztwo Wraz ze zrzeozeniem sio roszozenia odnoénie Zqdania zasqdzenia utraconych korzyéci. Postanowieniem z dnia 5 rnaroa 2012 r. Said umorzyi postqpowanie W ozqéoi dotyczqcej Zqdania zapiaty utraconych korzyéoi Qoostanowienie — k. 604).  W piémie zioionym W dniu 24 styoznia 2012 r. powodowie ponownie rozszerzyli powodztwo Wnoszap 0 zasqdzenie na rzecz kaizdego z nich kwot po 2.363.643 21. Wraz z ustawowyrni odsetkami od dnia 6 paidzie ika 2011 r. do dnia zapiaty. Kwota ta stanowi wartoéé utraconyoh lokali przy 15 % koszoie uWolnienii\okaIi wraz _z odsetkami od nastopnego dnia od daly dorqozenia odpisu opinii biegiego Qnismo — k. 58]583). Postanowieniern z dnia 10 styoznia 2011 1". Sqd ustalil, Ze Wiaéciwq jednostkq organizacyjnq uprawnionq do reprezentowania pozwanego Skarbu Pafistwa W niniejszej sprawie jest Minister Infrastruktury Qvostanowfenfe — k. 465). _ . Pozwany Skarb Pafistwa — Minister Inf1'astru.kmry (obecnie: Minister Trsmsportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej) wniosl o oddalenie powodztwa, podnoszqo zarzuty: braku legitymaoji ozynnej powodow, przedawnienia, braku Wykazania zwiqzku przyczynowego pomiqdzy wydanq deoyzjq a szkodq, braku udowodnienia wysokoéci szkody, nie wyczerpania trybu zwiqzanego z przyznaniern nieruohomoéci zamiennej, braku podstaw do odszkodowania Za utracone korzyéoi, braku legitymaoji biemej co do lokali nr /.../ i /..J, gdyi zostaly sprzodane po skomunalizowaniu nieruohomoéoi, a nadto pozwany podniésl, ie wartoéé lokali powinna zostaé pomniojszona o obciqzenie Iokali przymusowym prawem najmu wynikajapym z publioznej gospodarki lokalami (odpowiedzi na pozew — k. 5160 oraz k. 4555 akt II C 823/09 i stanowisko pozwanego w toku procesu — Ia’ 482485, 545546, 568570). Sqd ustalii nastqpuj apy stan faktyczny: A . Wiasnoéé nie1'uchomo§ci poioionej przy ul. /...f w W., oznaczonej jako ,,Nieruchomo§é /...f N1‘ r’...f”, przys1ugiWa1a_S".G. . Przedmiotowa niemchomoéé jest poioiona na obszarze obj Qtym dziaianiem dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 1'. o wiasnoéci i uiytkowaniu gruntow na obszarze m. W. IDZ. U. Nr 50, poz. 279:’ (zaéwiadczenie z Pavistwowego Biura Notarialnego w W. — k. 75, zaéiviadczenie z Sqdu Grodzkiego w W. z dnia I3 kiviernia 1.948 r. — k. 223). ' Spadek po S.G. , zmarlym W dniu 17 lutego 1969 r., nabyly dzieoi: E.G. , Z.G. i I.Z. po U3 czoéci kaide 2 nich Qoosranowienie Sqdu Rejonowego dla m. W — I Wydzial Nieprocesowy z dnia 30 wrzefinia I970 r., sygn. ah.‘ I Ns'H I478/70 — k. 70). _2 --- STRONA 3 --- Spadek po LZ. , zniariej W dniu 29 rnarca 1994" r., nabyi wnuk R.Z. W oaioéci, ktéry obeonie nazywa siq R.Z. fpostanowienie Sqdu Rejonowego dla m. W. — HI Wydziaf Cywiiny z dniu 20 maja I994 r., sygn. aka‘: {HNs 784/94  k. 7], odpis zupelny aktu urodzenia — k. 146J47). Spadek po Z.G. , zmarlym W dniu 9 marca 1996 r., nabyi syn M.G. W oaioéoi Quostanowienie Sqdu Rejonowego dia m. W. —'HI Wydzial Cywilny z dnia 17 kwietnia 1996 r., sygn. akr: HI Ns 480/96 — k. 73). Spadek po E.G. , zmariym w dniu 23 kwietnia 2002 r., nabyla cérka ER. , z domu G. W oaiozZoi Qvostanowienie Sqdu Rejonowego dla W./.../ — I Wydz1'a?CywiIny z dnia 22 maja 2003 r., sygn. akt: I Ns 1654/02 — k. 72). R.Z. zmieniai imiona i nazwisko, nazywai sie Wozeéniej miedzy innymi R.Z. (odpis zupeiny aktu urodzenia — k. J 46147, decyzje 0 zmianie imion i nazwiska — k. 342345, 360). W dniu 14 maja 1948 r. dotychozasowy wiaéoiciel S.G. zlozyi Wniosek o przyznanie prawa wiasnoéci ozasowej do przedmiotowej nieruchomoéci, na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 pazdziemika 1945 1'. o wiasnoéci i uzytkowaniu gruntéiw na obszarze m. W. (wniosek — k. 220, pokwitowanie oplaty od wniosku — k. 22]). Orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej w m.W.z dnia 4 sierpnia 1952 r. odméwiono byiemu Wiaécioielowi ustanowienia prawa wiasnoéci czasowej do przedmiotowej nieruchornoéoi, uzasadniajap odmowe przejeciem nieruchomoéci na cele publiczne. Orzeczenie to zostaio utrzymane W mocy deoyzjq Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1953 r. (orzeczenia z uzasadnieniem —k. 216, 21]). Decyzjq z dnia 7 paidziernika 1999 r; Prezes Urzedu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdzii niewaznoéé deoyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1953 r., utrzymujapej W mooy orzeozenie z dnia 4 sierpnia 1952 r. odmawiajqoe byiyrn Wiaéoioielom przyznania prawa Wiasnoéci czasowej do przedmiotowej nieruchomoéci (decyzja wraz z uzasadnieniem — k. 467469). Dec)/z_ja_ z dnia 25 maja 2000\r. Prezes Urzedu Mieszkalnictwa i RozWoju Miast utrzymai W mooy swojq decyzje z dnia 7 paidziernika 1999 r. (decyzja wraz z uzasadnieniem — k 465466). Wyrokiem z dnia 9 lipca 2002 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt: I SA 1321700, Naczelny Sqd Adrninistraoyjny W Warszawie uchylii deeyzje Prezesa Urzedu Mieszkainiotwa i Rozwoju Miast z dnia 25 maja 2000 r. (wyrok wrazz uzasadnieniem —.k. 455458). Decyzjq z iinia 9 czerwca 2004 r. Minister Infrastmktuiy uchylii swojq decyzje z dnia 7 pazdziemika 1999 iv‘ i stwierdzii niewaznoéé decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1953 r. oraz orzeezenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej n1. W. 2; dnia 4 sierpnia 1952 r., odmawiajagzego dotyohczasowemu WI&§CiC1€IOW1 przyznania praWa Wiasnoéoi ozasowej do gruntu nieruohornoéoi /.../ poiozonej przy ul. 1...? W W., oznaozonej hipoteoznie nr 7...? — z powodu wydania tyoh orzeozefi z razqcym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Wskazano, ze orzeczenia byiy Wadliwe, gdyz organy nie poczynily ustalen odnoénie przeznaczenia nieruohomoéoi W planach zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem zgodnie z obowiqzujagcym Wéwozas Ogolnyrn Planem Zagospodarowania Przestrzennego m.W., zatwierdzonym przez Ministerstwo Robot Publioznyoh W dniu 11 sierpnia 1931 r., grunt przedmiotowej nieruchomoéci by} przewidziany pod zabudowe zwartq o 5 kondygnacjach do wysokoéoi 18 metrow i 70 % powierzchni zabudowy. Zgodnie z opisem budynkéw z dnia 30 grudnia 1953 r. na nieruchomoéoi znajdowal sic; budynek frontowy murowany mieszkalny o 7 kondygnaojachi 3 ofioyny murowane mieszkalne i mieszkalno — biurowe. W éwietle powyzszych ustalen, orzeczenia z dnia 4 sierpnia 1952 r. i 2 dnia 12 listopada 1953 r., wedlug ktéryoh nieruohomoslé byla przeznaozona pod uzyteoznoéé publioznq, razqco naruszyly prawo, W wyniku czego powstaiy skutki niemozliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagafi praworzqdnoéci (decyzja wraz z uzasadnieniem — k. 446448). Odpis tej decyzji zostal doreczony pelnomocnikowi R.Z. w dniu 2 lipca 2004 r., M.G. W dniu 18 czerwca 2004 r., zaé pelnomoonikowi E.R. zostai wysiany z biodnie podanym nazwiskiem peinomoonika i przesyika wrociia nieodebrana, awizowana, zwrécona do nadawcy w dniu 8 lipoa 2004 r. (zwrome poéiviadczenia odbioru — k. 62, 6I tom III akt adm., przesylka dla pelnomocnika E.R. — k 24 tom HI akt aa'm., pelnomocnictwo — k. 45 tom HI akr adm.). W dniu 5 czerwca 2007 r. E.R. , M.G. i R.Z. ziozyli Wniosek do Ministra Budowniotwa o W3/plate odszkodowania W wysokoéci 4.937.200 Z1. z tytuiu utraty Wlasnoéoi sprzedanyoh Iokali i W Wysokoéoi po 4.780,40 zi. z tytuhl utraconego czynszu najmu za te lokale od dnia 17 paidziernika 1997 r. do dnia wydania Iokali, na podstawie art. 160 k.p.a. (wniosek ~ k. 4344 tom HI akt adma, uzasadnienie decyzji — k. 21'22). Trzema deoyzjami z dnia 3 wrze§nia2009 r. Minister Infrastruktury odméwii przyznania odszkodowania Wnioskodawoorn E.R. , M.G. i R.Z. Wskazujap, Ze toozy sie jeszeze postepowanie W przedmiocie rozpoznania Wniosku dekretowego, ze Wnioskodawcy nie wykazali wysokosici szkody, . V "3 --- STRONA 4 --- zaé W slwietle orzeczenia Trybunaiu KOfkS1Yl‘l.!O}{il'16g0, Zqdanie zapltaty za utracone korzyéei jest niezasadne (decyzja wraz z uzasadnieniem — k. 2122, 3 decyzje — k 5354, 5556, 5960 tom H1 akt adm.). W wyniku rozpoznania Wniosku dekretowego, decyzja, z dnia 14 listopada 2006 r. Prezydent Miasta W.ustanoWi1 na rzecz E.R. W 0,2903 czeéciaoh, M.G. W 0,2903 czeéciach i R.Z. W 0,2903 czqéciaoh praWo uzytkowania Wieczystego do udziaiu Wynoszapego 0,8709 czeéci gruntu o powierzchni 1.196 rnz, poiozonego przy ul. 1...! W W., stanowiapego dziaike ewideneyjnq nr 84 z obrebu1...f , uregulowanego obecnie W ksiedze Wieczystej nr 7.../ oraz ustanowii na rzecz tych samych osob w udziaiaoh po 173 na rzecz kazdej z nich prawo uzytkowania Wieozystego do gruntu o powierzchni 89 mg, po1ozonego przy ul. /.../ W W., stanowiapego dzia1kQ ewidencyjna, nr 81 z obrqbu ./.../ , uregulowanego obecnie w ksiqdze Wieczystej 111' /...1 . Ponadto odmowil ustanowienia prawa uzytkowania Wieozystego co do pozostaiego udziahl W wysokoéci 0,1291 czeéoi gruntu o powierzohni 1.196 ml, jako oddanego W uzytkowanie Wieczyste Wlaécicielom lokali nr 1.../’,/..7,/.../,1’.../,1.../,/.../,/.../,/...1 i /.../ znajdujqcych sie W budynku mieszkalnym polozonym na przedmiotowym gruncie (decyzja wraz z uzasadnieniem — k. 111118, postanowienie z dnia 12 kwiemia 2007 r. prostujqce imiq 1' nazwisko R.Z. —k. 149151). W Wykonaniu powyzszej decyzji, aktem notariainym z dnia 24 czerwca 2008 r. zostaio ustanowione na rzecz spadkobiercéw bylego wlaéoiciela przedmiotowej nieruohomoéci prawo uzytkowania Wieozystego do tej nie1'uchomo§ci oraz stwierdzono, Ze budynek znajdujqcy siq na nieruohomoéoi zostai wybudowany» przed 1945 r. i stosownie do art. 5 dekretu /...1 pozostaje Wiasnoéoiq dotychozasowych wiaécicieli, poza lokalarni, ktére zostaly zbyte przez m.W. osobom trzecim (akt notarz'a1ny k. 136145). Wczeéniej, to jest protokoiem z dnia 24 kwietnia 2008 r., Zak1ad Gospodarowania Nieruchomoéciami W Dzielnioy 1...? m. W. przekazai w posiadanie przedmiotowy budynek E.R. , M.G. i R.Z. . Na Wiekszoéé przekazanyoh lokali byly zawarte umowy najmu. DWa lokale uzytkowe, jeden lokal W ofioynie na parterze ijeden Iokal W suterenie W oficynie stanowiiy pustostany (protokdi przekazanfa z zalqcznikiem — k. 283288). Deoyzjq z dnia 12 sierpnia 2009 r. Prezydent m. W. dokonai nieodplatnego przeksztaicenia prawa uzytkowania Wieozystego W p1'aWo Wiasnosioi nieruchomoéci polozonej przy ul. 1...! W W., o\ powierzohni 89 mg, KW nr 1...? na rzecz E.R. , M.G. i R.Z. (decyzja wmz z uzasadnieniem — k. 278 280).. '~   W budynku poioionjxwn przy ul. /..J W W. zostaiy sprzedane na rzeoz dotyohozasowyoh najemcow lokale nr: 1..7,/...:’,.*'..>',!‘...f,J'...f,f.../,1...l,1...:' i ./...f. Wszystkie Iokale zostaiy sprzedane przed dniern 27 maja 1990 r., 2 wyjqtkiem lokalu 111' /.../, ktérego odrebna Wlasnoéé poWsta1a W dniu 4 paidziernika 1990 r. i lokalu nr /.../, ktérego odrqbna wlasnoéé poWsta1a W dniu 21 listopada 1990 r. (odpis z KW lokali: nr 1/.../— k. 7981, odpis z KW lokalu nr /.../— k. 7678, odpis z KW1oka1u nr /.../— lr. 8285, odpis z KWl0kr21u nr /../~ k. 8688, odpis 2 KWIOka1'u nr L./— In 8991, odpis z KW10kaZu nr /.../— k. 9294, odpis z KW lokalu nr /.../— k. 9598, odpis z KW lokali»: nr /.../— k. 99101, odpis z KW lokalu nr /.. ./— k. 102.104, akly notarialne sprzedazy l0ka1z'— In 373418). Deoyzjs, z dnia 7 kwietnia 1992 1". WojeWoda/f../ stwierdzii nabycie z dniem 27 rnaja 1990 r., z mocy prawa, przedmiotowej nieruohomoéoi przez Gmine Dzielnicq W. — 1...! , z wyiqozeniem 7 sprzedanych lokali, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 1'. przepisy wprowadzajqoe ustawe o samorzqdzie terytorialnym i ustawe 0 pracownikach samorzqdowych ;’Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.1 (decyzja wraz 2 uzasadnieniem — k. 61). Decyzjq z dnia 22 lutego 2008 1'. Minister Spraw Wewnetrznyoh i Administracji stwierdzii niewaznoéé decyzji Wojewody 1...! z dnia 7 kwietnia 1992 r., stwierdzajapej nabycie przez gmine Wiasnoéci nieruchomoéci poiozonej przy ul. /.../ W W. w czeéci dotyczagcej stwierdzenia nabycia prawa wiasnoéci przedmiotowego budynku W niesprzedanej czeéci, to jest W udziale wynoszqcym 0,8709 (decyzja Wraz z uzasadnieniem — k. 291294). Obecnie dla przedmiotowej nienlohomoéci, na ktorej znajduje sie budynek ze_ sprzedanymi lokalami nr 1...7,1...f,.=’...f,f...7,7...f,f...1,7...f,7....=' i f.../’ przy ul. /.../ W W., Sa,d Rejonowy dla W. 1...! W W.proWadzi ksiege Wieozysta, nr 1...? (odpis z KW— Ir. 105110). Pizedmiotowy budynek W nieznacznym stopniu uoierpiai W wyniku zniszczen wojennych. W daoie zakonozenia II Wojny 8WiatoWej na gmncie przedmiotowej nieruchomoéoi znajdowaiy sie: 7 kondygnaoyjny budynek mieszkalny, murowany, podpiwniczony oraz 3 oficyny (dokumenty dotyczqce stanu budynku— k. 213, 214, 350356). Protokoiem z dnia 30 grudnia 1953 1'. przedmiotowy budynek zostai obj Qty W posiadanie przez Skarb Pafistwa (pr0tokci1‘— k. 213). . Budynek by1objety publiozna, gospodarkq lokalami (vrzydzialy lokali, podania 0 przydz1'al— k. 486452). 4 --- STRONA 5 --- Wartosé lokali Wraz z przyshlgujacym udzialem W czesciach Wspolnyeh budynku i W prawie uzytkowania Wieezystego gruntu, Wedhlg ioh stanu na dziefi wydania Wadliwej decyzji, ozyli na dzieli 12 listopada 1953 r. i Wediug cen obecnych wynosi: lokalunr 1...! — 822.441 21., Iokalu nr 1...! — 1.124.575 z1., lokalu nr 1...! — 447.293 21., lokalu nr 1'.../— 797.804 21., Iokalu nr1...r' — 1.057.333 z1., lokalu nr1...1 — 988.810 zi., lokalu nr 1...! — 465.648 21., lokalu nr 1...1— 878.584 z1., lokalu nr V — 1.145.433 Z1. Laoznie Wartosé Wszystkich wyzej wymienionyoh lokali, Wyliczona W wyzej Wskazany sposob, Wynosi: 7.727.921 z1. Wartoéé lokali wraz z przyshigujaoym udzialem W czesciach wspélnych budynku i W prawie uiytkowania Wieezystego gruntu, wediug ich stanuna dziefi Wydania wadliwej deoyzji, ozyli na dzien 12 listopada I953 r. i Wedhig cen obecnyoh, z uwzgiednieniem, ze lokale byly objete przymusowym trybem najmu wynosi: lokalu nr /.../ — 500.126 z1., iokalu ru'1...1— 721.302 21., lokalu nr V ~ 248.024 z1., lokalu nr V — 485.145z1., lokalu nr V — 678.173 21., Iokaiu nr 1...! — 634.223 21., lokalu nr V 258.202 21., lokalu nr V — 534.267 21., lokalu nr /.../  734.681 zi. Lacznie wartosé Wszystkich Wyzej wymienionych lokali, Wyliczona W Wyzej wskazany sposéb, wynosiz 4.794.143 z1. (opinia bieglego rzeczoznawcy majqtkowego D.K. — k. 48852 7, usma opinia uzupelniajqca — k. 563564). . Powyzszy stan faktyczny Sad ustalii na podstawie wyzej wymienionych dowodéw, a W tym ziozonych do akt odpiséw i kopii dokumentéw. Zadna ze stron nie kwestionowaia autentycznosci i tresoi z1ozonyoh do akt dokumentéw ani ich odpiséw i kopii. Sad opari swoje rozstrzygniecie takze o opinie biegiego rzeozoznawey majatkowego D.K. . Ostateoznie pozwany nie kwestionowai tej opinii QJr0t0k0'I rozprawy z dnia 11 stycznia 2012 1'. — k. 565). PoWodoWie r6Wni'ez nie kwestionowali opinii bieglego, z wyjatkiem przyjecia kosztéw uwolnienia lokali W Wysokosci przyjetej przez biegiego. Ostateoznie powodowie zajeli stanowisko, ze koszt ten powinien Wyniesé 15 % (protokéi rozprawy 2 dnia 11 slycznia 2012 r. — k 565, pismo powoddw zloéone W dniu 24 stycznia 2012 r. — k. 581583). Stan faktyozny W niniejszej sprawie ostatecznie nie/1141 sporny pomiedzy stronarni. Stanowiska stron rdzniiy sie oo do Wyoiagania Wnioskéw na podstawie tego__$8i_l11§=go stanu faktycznego. Sad zwazyi, co" nastepuje: Powodztwo byio czesciowo zasadne. Powodowie Wnosili o przyznanie odszkodowania za szkode rzeozywistajaka poniesli W Wyniku Wydania Wadliwego orzeozenia administracyj nego Z dnia 4 sierpnia 1952 r. i utrzymujacej go W mocy decyzji z dnia 12 listopada 1953 r., na mooy ktéryoh odmdwiono ioh poprzednikowi prawnemu przyznania praWa Wiasnosoi ozasowej (obecnie uzytkowania Wieezystego) do nieruehomosoi poiozonej przy ul.1...f W W..  Przy ozyrn W niniejszyrn postepowaniu powodowie doohodzili odszkodowania za utrate praw do lokali nr 1...1,r'...1/,1..1,7’...:’,1.../,/.../,/...f,/.../ i 1...1 poiobonych W budynku znajdujaeym sie na tej nieruchomosoi Wraz z prawami przynaleznymi do tyohlokali, czyli udzia1em We Wspéiwiasnosci oztgsci Wspélnych budynku i udziale w prawie uzytkowania Wieczystego do gruntu, na ktérym posadowiony jest budynek. _ i Szkode swoja powodowie przedstawiali jako Wartosé rynkowa prawa Wiasnosci wyzej Wymienionych lokali Wraz z prawami przynaleznymi do tych lokali. Kwestie odpowiedzialnosoi odszkodowawozej organéw administracji pafistwowej za szkode Wyrzadzona decyzja administracyjna reguluje W obecnie obowiazujacym stanie prawnym art. 4171 § 2 k.c., ktéry WSZB(11 W iycie W dniu 1 Wrzeénia 2004 r. W nastepstwie ‘uohwalenia ustawy Z dnia 17 czerwoa 2004 r. o zrnianie ustawy  Kodeks cywilny oraz niektérych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692). Ustawa ta postanowieniem z art. 2 ust. 2 uchyliia art. 160 k.p.a. W caioéci W jego dotyehczasowym brzmieniu. Jednoczesnie jednak, zgodnie z art. 5 Wspomnianej ustawy nowelizuj acej z dnia 17 czerwca 2004 r., do zdarzefi i stanéw prawnych powstaiych przed dniem Wejécia W Zyeie niniejszej ustawy stosuje sie przepisy art. 417, an. 419, art. 420, art. 420', art. 4202 1 art. 421 ustawy kodeks cywilny oraz art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 ustawy kodeks postepowania administracyj nego, W brzmieniu obowiazuj qcym do dnia Wej écia W Zycie niniejszej ustawy. W zWia,zku z tym, ze zdarzenia prawne, ktorych dotyozy niniejsze rozstrzygniecie, to jest zaréwno wydanie Wadliwych orzeczeri administraoyjnybh, jak i wydanie deoyzji shvierdzajacej niewazinosé tyoh orzeozefi, miaiy Iniejsoe przed dniern 1 wrzesnia 2004 r., zastosowanie W niniejszej sprawie znajdzie art. 160 k.p.a. Dodatkowo Wskazae nalezy, ie Watpliwosci co do stosowania art. 160 k.p.a. zostaiy rozstrzygniete W uchwale Sada Najwyiszego, podjetej W skiadzie Izby Cywilnej Sa,du Naj Wyzszego W dniu 31 maroa 2011 r., sygn. akt: IH CZP 112/10 (OSNC 2011178/75). W uohwale tej Sad Najwyzszy wyrazii poglad, Ze do roszczefi o naprawienie szkody wyrzadzonej ostateozna decyzja administraeyjna Wydana, przed dniem 1 Wrzesnia 2004 r., ktérej niewainosé lub Wydanie jej z naruszeniem art. 156 § 1 . _5_ --- STRONA 6 --- k.p.a. stwierdzono p0 tym dniu, ma zastosowanie art. I60 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. oraz jezeli ostateczna Wadliwa decyzja administracyjna zostala Wydana przed dniem Wejscia W Zycie Konstytucji RP odszkodowanie priysiugujqce na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci utraconych Wskutekj ej wydania, choéby utrata nasta,piiap0 dniu wejscia W Zycie Konstytucji. Zgodnie z owczesnym art. I60 k.p.a,, stronie, ktéra poniosia szkodq na skutek wydania decyzji Z naruszeniem przepisu art. E56 § 1 k.p.a. albo stwierdzenia niewairnosci takiej decyzji, s¥'uZy roszczenie o uodszkodowanie za poniesionq rzecqywistq szkodg, chyba ie ponosi ona WiHQ za powstanie okolicznoéci wyrnienionych w tym przepisie. W myéi art. 160 § 3 k.p.a., odszkodowanie przyshlguje od organu, ktéry Wydai decyzjq z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a., chyba is Wil'lQ za powstanie okolicznoéci wymienionych w tym przepisie ponosi inna strona postqpowania dot}/czaccego tej decyzji; W tym ostatnim przypadku roszczenie 0 odszkodowanie shliy W stosunku do strony winnej powstania tychv okolicznoéci. Z kolei zgodnie Z art. 160 § 4 k.p.a., 0 odszkodowaniu przyslugujapym od organu wymienionego W § 1 orzeka organ administracji publicznej, ktéry stwierdzii niewaznoéé decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzii, w myél art. 158 § 2 k.p.a., be zostata ona wydana 2» naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania przez organ administracji publicznej Wymieniony W § 4 moi/a wniesé powédztwo do sa_du powszechnego (art. 160 § 5 k.p.a.). . Wreszcie zgodnie z art. 160 § 6 k.p.a., roszczcnie 0 odszkodowanie przedawnia siq z upiywem trzech lat od dnia, w ktérym staia siq ostateczna decyzja stwierdzajapa niewainosé decyzji wydanej Z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. aibo decyzja, w ktérej organ stwierdzii, w mysl art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskarzona decyzja zostaia wydana 2; namszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Rozpoznajap w pierwszej kolejnoéci zarzut przedawnienia roszczenia, zgioszony przez pozwany Skarb Pafislwa, naleiy stwierdzié, Ze zarzut ten nie byi zasadny. _ Na WStQpi8 stwierdzié naleiy, 2e norma prawna zawarta w art. 160 § 6 k.p.a. jest normq lex specialfs nie tylko W odniesieniu do samego trzyletniego terrninu prifiawnienia, ale takie W odniesieniu co do liczenia sposobu biegu przedawnienia. Art. 160 § 6 k.p. . reguluje W sposob peiny zasadq i terminy przedawnienia W odniesieniu do roszczen, ktorych irodiem jest wydanie Wadliwych decyzji adrninistracyjnych. Naieiy zauwaiyé, ze clochodzenie roszczefi na podstawie art. 160 k.p.a. jest specyficznym rodzajem dochodzenia odszkodowania. Jego podstawq i warunkiem jest stwierdzenie niewainosioi decyzji lub stwierdzenie Wydania decyzji z naruszeniem praWa. Organ administracyj ny mote Z urzqdu stwierdzié, ze decyzja zostaia wydana z naruszeniem prawa lub Ze jest niewafina. Skoro tego nie czyni i dopiero na wniosek strony wydaje decyzjq, w ktérej potwierdza wydanie wadliwej decyzji, to nie rnoie dla strony piynajé Wczesniej termin przedawnienia. Tym bardziej, ie Warunkiem dochodzenia odszkodowania jest wydanie decyzji shvierdzqjapej wydanie Wadliwej decyzji z naruszeniem prawa lub stwierdzenie niewaznoéci decyzji. Wczeéniej strona nie moze dochodzié odszkodowania. Nie mote zatern rowniei zaczagi biec Wczeéniej tannin przedawnienia. W niniejszej sprawie decyzjq Z dnia 9 czerwca 2004 r. Minister Infrastruktury stwiefdzii niewainoéé decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1953 r. oraz orzeczenia adrninistracyjnego Prezydium Rady Narodowej m. W. 2 dnia 4 sierpnia 1952 r., odma\viajaJ:eg0 dotyohczasowemu Wiaécicielowi przyznania prawa wlasnoéci czasowej do gruntu nieruchomosci f...f poioionej przy ul. /.../ W W.. Odpis tej decyzji zostai dorqczony peinomocnikowi R.Z. W dniu 2 lipca 2004 r., M.G. w dniu 18 czerwca 2004 r., zas peinomocnikowi E.R. zostai wysiany 2 biqdnie podanym nazwiskiem peinomocnika i przesylka Wrocila nieodebrana, awizowana, zwrocona do nadawcy w dniu 8 lipca 2004 r. Powodowie ziozyli Wniosek o wypiatq odszkodowania do Ministra Budownictwa w dniu 5 czerwca 2007 r., na podstawie art. 160 § 4>k.p.a. Ziozyli zatem wniosek do wiasciwego organu, we Wiasciwym trybie, przewidzianym przez Wowczas obowiqzujqce przepisy prawa, przed upiywem 3 letniego terminu przedawnienia. A _ Trzema decyzjami 2 dnia 3 wrzeénia 2009 1'. Minister Infrastruktury odmowil powodom przyznania odszkodowania. Powodowie ziozyli nastqpnie pozwy do Sqdu W niniejszej sprawie W dniach: 1, 8 i 22 paidziernika 2009 1‘. ‘ _ _ Uznaé zatem naleiy, Ze nie uplynq} 3letni termin przedawnienia wskazany W art. 160 § 6 k.p.a., a zatem zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego byi niezasadny. Stwierclzenie niewaznosci decyzjihlub stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa przesztdza W zasadzie 0 bezprawnoéci, natomiast rolq strony jest wykazanie istnienia pozostalych przesianek _uzasadniajag:ych odpowiedzialnoéé odszkodowawozat pozwanego, W postaci istnienia szkody, jej wysokosci i normalnego zwiqzku przyczynowego, miqdzy Wadliwq decyzjq a wskazanq 5 --- STRONA 7 --- szkoda. Cieiar dowodu Wtym zakresie, zgodnie Z ogélna reguia wyraiona W art. 6 k.c., spoczywa na stronie dochodzaeej odszkodowania. " Stwierclzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa Wiaie Sad o tyle tyiko, o ile stanowi Wypeinienie podstawowej przesianki odpowiedzialnosei odszkodowawczej przewidzianej W art. I60 § 1 k.p.a. (uchwala SN z dnia 21 marca 2003 r., III CZP 6l03), iecz nie przesadza 0 istnieniu normalnego zwiazku przyezynowego pomiedzy Wadliwa decyzja a szkoda. Jak Wskazai Sad Najwyiszy W Wyzej wymienionej uchwale, dla stwierdzenia istnienia przesianki normalnego zwiazku przyczynowego porniedzy Wadliwa decyzja a doehodzona szkodq, nieodzowne jest przeprowadzenie oceny, o ktorej rnoWa W art. 361 § 1 k.c., czy szkoda nastapiiaby takie wtedy, gdyby Wadliwa deeyzja byia zgodna z prawem.  Podobnie Wskazal Sad Najwyiszy W orzeczeniu z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt: IV CSK 5/O8 (lex nr 371827): ,,stWierdzenie niewainoéci decyzji administracyjnej stanowi wypeinienie podstawowej przeslanki odpowiedzialnoéci odszkodowawczej przewidzianej W art. 160 § 1 k.p.a., nie przesadza jednak W sposéb wiazacy dla sadu o istnieniu pozostaiych przesianek odpowiedzialnosci Wynikajacych z Kodeksu cywilnego, W szozegélnoéci istnienia normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy wadliwa decyzja a dochodzona szkoda. W zwiazku z tym przyjmowanie i stosowanie w tym zakresie jakiegokoiwiek automatyzmu odpowiedzialnosci jest niedopuszczalne. Za normalne nastepstwo danego zdarzenia uwaza sie taki skutek, ktéry zazwyczaj, w zwykiym porzadku rzeczy jest konsekwencja tego zdarzenia. W sytuacjach granicznych rozstrzygajace znaczenie bedzie mieé sedziowskie poczucie praWne.” ’ W niniejszej sprawie powodowie powinni wiec wykazaé, ie W dniu 12 Iistopada 1953 r., czyli W dacie rozpoznawania Wniosku o ustanowienie prawa wiasnosci czasowej przez organ odwoiawczy, zostaioby wydane orzeczenie pozytywne dia powodéw, czyli ustanawiajaee na rzecz ieh poprzednika prawnego prawo Wiasnosci czasowej do przedmiotowej nieruchomosci, gdyz S]J6ITlI8.i0l1 przesianki do ustanowienia tego praWa i jedynie fakt, Ze organ  administracyjny naruszyi przepisy prawa spowodowai, Ze zapadia decyzja odmoWna. / Zdaniem Sada, poWodoWie wykazali speinienie powyiszyc przesianek. Zgodnie z art. 7 dekretu z dnia 26 paidziernika 1945 r. o Wiasnosci i uiytkowaniu gruntow na obszarze m. W.(Dz.U. N1‘ 50, poz. 2Y9 ze zm.), dotychczasowy wiaéciciel gruntu, prawni nastepcy Wiaéeiciela, bedaoy W posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujace, ajefieli chodzi 0 gr1;1,n1fy"oddane na podstawie obowiakzujacych przepisow W zarzad i uiytkowanie — uiytkownicy gruntu mogli W ciagu 6 rniesiecy od dnia objecia W posiadanie gruntu przez gmine zgiosié Wniosek 0 przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu Wiascieielowi praWa Wieczystej dzieriawy z ezynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opiata symboliozna. Przy czym grnina uwzgledniaia Wniosek, jeieli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego Wiasciciela daio sie pogodzié z przeznaczeniem gruntu Wediug planu zabudowania. " . Powodowie Wykazali, Ze Wniosek 0 przyznanie prawa Wlasnosci czasowej zostai zioiony przez ich poprzednika prawnego prawidtowo, W ustawowym terminie. Okolicznoéé ta zreszta nie byia kwestionowana przez strone pozwana. i Sad rozpoznajac niniejsza sprawe 0 odszkodowanie na podstawie art. 160 k.p.a. byi zwiazany decyzja z dnia 9 czerwca 2004 r. Ministra Infrastruktury, W ktorej zostaia stwierdzona niewainose clecyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 Iistopada 1953 r. oraz orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej m. W. z dnia 4 sierpnia 1952 r., odmawiajaeego dotychczasowemu wiascicielowi przyznania prawa wiasnosci czasowej do gruntu nieruchomoéci r’...f poiotonej przy ul. /.../ W W., oznaczonej hipotecznie nr :'...l' — z powodu Wydania tyeh orzeczefi Z raiaeym naruszeniem prawa. Przyczyna stwierdzenia niewaznosei orzeczenia byi fakt, ie organy nie poczyniiy ustaien odnosnie przeznaczenia nieruchomoéci W planach zagospodarowania przestrzennego. Jednoczesnie organ wydajacy decyzje nadzorcza, czyli Minister Infrastruktury, poczynii ustalenia, zgodnie z ktoiymi W dniu wydawania Wadiiwych orzeczefi administracyjnych obowiazywai Ogolny Plan Zagospodarowania Przestrzennego m.W., zatwierdzony przez Ministerstwo Robot Publicznych W dniu 11 sierpnia 1931 r., a zgodnie 2 nim grunt przedmiotowej nieruchomosci byi przewidziany pod zabudowe zwarta o 5 kondygnacjach do wysokoéci 18 metréw i 70 % powierzchni zabudowy. Dalsze ustalenia Wskazaly, Ze na nieruchomoéci znajdowal sie budynek frontowy rnurowany mieszkalny 0 F’ kondygnacjaoh i 3 oficyny murowane mieszlcalne i mieszkalno — biurowe. Na podstawie tych ustalen W decyzji nadzorczej Wskazano, ie orzeczenia z dnia 4 sierpnia 1952 r. i z dnia 12 Iistopada I953 r., Wfidillg ktorych nieruchomosé byia przeznaczona pod uiytecznosé publiczna, ,,raZa_eo naruszyiy prawo, W Wyniku czego powstaiy skutki niemoiliwe do zaakceptowania z punktu Widzenia wymagafi praworzadnosci.” '  . ' 7 --- STRONA 8 --- Sad rozpoznajae niniejsza sprawe by! zwiazany tym rozstrzygnieciem, takze W zakresie stwierdzenia przyczyn, dla ktoryoh zostaia stwierdzona niewainoéé orzeczefi administraoyjnych. Z decyzji organu nadzorczego Wynika, 2e nie byio przeszkéd, aby ustanowié na rzecz byiego Wiasciciela prawa Wiasnosci czasowej, gdyi nie nie uzasadnialo Wniosku, Ze korzystanie 2 nieruehomosci przez dotychczasowego Wiaéciciela nie dawaio sie pogodzié z przeznaczeniem gruntu Wediug planu zabudowania. W szezegéinoéci nie zostaio potwierdzone, 2e nieruchomosé byia przeznaezona pod uiytecznosé pub1iczna,jak Wskazywano W orzeczeniach Wadliwych. Uznaé zatern naleiy, ie zostai wykazany adekwatny zwiazek przyczynowy pomiedzy Wydaniem Wadliwych orzeczeii z dnia 4 sierpnia 1952 r. i z dnia 12 Iistopada 1953 r. a szkoda powodéw. Skoro bowiem korzystanie z nieruchomosci przez dotychczasowego Wiaéciciela daio sie pogodzié Z przeznaczeniern gruntu Wedhlg planu zabudowania, to jedynie niezgodne z prawem orzeczenia administracyjne z dnia 4 sierpnia 1952 1'. i z dnia 12 Iistopada 1953 r. spowodowaiy, Ze dotychczasowemu Wiascicielowi nie oddano niemchomosci We Wlasnosé czasowa (obecnie: uiytkowanie Wieczyste). » Szkoda powojdéw jest utrata prawa Wiasnoéci do lokali nr /.../,1’.../J.../,/...f,f.../,/.../,/.../,/...!' i /...r’ W budynku przy ul. l.../ W W., ktore zostaiy sprzedane (Wraz z prawem we wspoiwiasnosci W czesciach wspolnych budynku i prawem Wspohliytkowania wieczystego gruntu). Sad nie podzielii zarzutu pozwanego, ze odszkodowanie za lokale nr /.../ i /.../ jest nienaleine, gdyi Iokale te zostaiy sprzedane juz po ich skomunalizowaniu. Wskazaé naieiy, Ze decyzja z dnia 22 lutego 2008 r. Minister Spraw Wewnetrznych i Administracji stwierdzii niewainosé decyzji Wojewody /.../ z dnia 7 kwietnia 1992 r., stwierdzajacej nabyoie przez gmine Wiasnoéci nieruchomoéci polozonej przy u1. f.../’ W W. W czesoi dotyczacej stwierdzenia nabyeia prawa Wiasnosci przedmiotowego budynku W niesprzedanej czesci, to jest W udziale Wynoszacym 0,8709. . Zatem rownieé. co do poirniej sprzedanych lokali nr /.../ i /.../ zostala stwierdzona niewainoéé deoyzji komunaiizaoyjnej. Przede Wszystkirn jednak Wskazaé naleiy, 2e poWodoWie Wywodzili swoja szkode z niewaznyeh orzeczefi administracyjnych z dnia 4 sierpnia 1952 r. i z dnia 12 Iistopada 1953 r. To te decyzje spowodowaiy szkode poWodoW W postaci utraty praWa Wiasnosci lokali. Gdyby nie zostaly Wydane decyzje z dnia 4 sierpnia 1952 r. i z dnia 12 listopada 1953 r., to nie wydano by takze decyzji 0 sprzedazy lokali. Lokale byly sprzedawane, gdyz przyjmowano, Ze orzeczenia 0 odmowie przyznania prawa Wiasnosei czasowej sa zgodne z prawem i obowiazujace. Zrodiem szkody sa Wieo decyzje 2; dnia 4 sierpnia 1952 r. i z dnia 12 Iistopada 1953 r. Sama kwestia iegitymacji biemej W tego rodzaju sprawach przestaia byé sporna W orzecznictwie od Wydania uchwaiy przez Sad Najwyiszy W skiadzie T sedziéw z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt: III CZP 99f06, W ktérej Sad Najwyzszy stwierdzii, ze to Skarb Paiistwa jest biernie legitymowany W sprawie 0 naprawienie szkody wynikiej 2 ostatecznej decyzji administraeyjnej, o ktérej mowa W art. 36 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. — przepisy Wprowadzajace ustawe 0 samorzadzie terytorialnym i ustawe 0 pracownikach samorzadowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), takie Wtedy gdy stwierdzenie jej niewainoéci lub stwierdzenie, Ze zostaia Wydana 2 naruszenienl praWa nastapiio [J0 dniu 26 maja 1990 1". Sad podziela wyiej powoiany poglad. Zgodnie z art. 363 § 2 k.c,, jeZeli naprawienie szkody ma nastapié W pieniadzu, wysokosé odszkodowania powinna byé ustalona wediug cen 2 daty ustaienia odszkodowania, chyba 2e szczegélne okolicznosci Wymagaja przyjecia za podstawe cen istniej acych W innej chwili. Majac na uwadze powyisze, ustalajac wysokosé szkody Sad uznai, 2e W celu Wyeeny odszkodowania najodpowiedniejsze jest przyjecie Wartosci prawa Wi’3SI10§C1 lokali Wraz z prawem We wspoiwiasnosci W czesciach Wspolnych budynku i prawem Wspéiuiytkowania Wieczystego gruntu, wedlug ich stanu na date Wydania Wadliwego orzeczenia, czyli na dziefi 12 Iistopada 1953 r., z uwzglednieniem, ze Iokale byiy objete przymusowym trybem najmu, a wediug cen obecnych. ' Powodowie Wskazywali, 2e niezasadnym jest obniienie odszkodowania 2. powodu obniienia Wartosci lokali poprzez przyjecie, ze Iokale bylyby obciaione przymusowym prawem najmu. Powodowie Wskazywali, ze czesé ze zwroconych im lokali byia pustostanami, a takze wskazywali na moiliwosé rozwiazania uniow najmu. Ostatecznie jednak powodowie Wnieéli 0 zasadzenie odszkodowania przy Wyliczeniu Wartoéci utraconych lokali z uwzglednieniem 15 % kosztu uwolnienia lokali (pismo powodow Wniesione W dniu 24 stycznia 2012 r. — k. 581583). Pozwany natomiast WI‘l0S1i' o uwzglednienie przy wyliczeniu"Wartosci lokali przymusowego trybu najmu, zgodnie z Wyliczenianii biegiego. _ Sad uznai zarzuty poWod6W co do sposobu wyliczenia Wartosci utraeonych lokali odnoénie przyjecia przymusowego trybu najmu, za niezasadne. Wskazaé naleiy, Ze przy Wyliczeniu szkody przyjmuje sie stan lokali z daty powstania szkody, czyli na dziefi 12 Iistopada 1953 r., a W tej clacie 3 --- STRONA 9 --- lokale na pewno byiy oboiazone przymusowym prawem najmu. Wynika to zarowno z Wowczas obowiazujapych przepisow prawa, jak i ze statm faktycznego, jaki Wowczas istniai. Z cioiaczonyeh do akt deeyzji 0 przydziale lokali W przedmiotowym budynku Wynika, ze budynek byi objety publiozna gospodarka lokalami. Ponadto takze obeonie zaiozyé nalezy, ze Iokale byiyby obciazone prawem najmu. Z protokohl przekazania budynkow powodom wynika, ie w zdecydowanej Wiekszosei Iokale przekazane powodom byly zajete przez najemcéw, ewentualnie przez osoby, ktorym Wypowiedziano urnowy najmu. Tylko 2 Iokale uzytkowe stanowiiy pustostany oraz dWa Iokale W ofioynie, W tym jeden W suterenie. Wszystkie Iokale mieszkalne W budynku, W ktorym znajduja sie Iokale objete Zadaniern pozwu, byly zajqte przez najemcow, ewentualnie przez osoby, ktorym wypowiedziano umowy naj mu. Jak wyjasnit biegty W swojej opinii, szczegolnie W opinii ustnej, uzupeiniajacej, a co jest Wyjasnieniem logieznym i oczywistym, lokal z najemcajest zawsze lokalern mniej atrakcyjnym, a przez to jego Wartosé jest nizsza. Gdyby Wiaéciciel chciai sprzedaé lokal zajmowany przez najemce, to musiaiby sprzedaé go po nizszej cenie. Nawet sam fakt mozliwosci rozwiazania umowy najmu nie powoduje, ze lokal zajmowany przez najemce jest lokalem o takiej samej Wartoéci jak lokal nie obciazony prawem najmu. Takze procedura zwiazanaj z uzyskaniem, a nastepnie wykonaniem orzeczenia eksmisyjnego powoduje, ze lokal obciqzony prawem najmu ma zawsze mniejsza Wartoéé. Wskazaé takze nalezy, ze wartosé lokalu zwykle Wycenia sie i tak byio tez W niniejszej sprawie, na podstawie porownywalnych transakcji dotyczacych obrotu podobnymi lokalami. Lokaie, co do ktorych sa_ zaWarte umowy naj mu, rowniez sa przedmiotem obrotu, ale takich transakeji jest nieWiele i zaWs2e sa to transakcje o podwyzszonym ryzyku, chociazby z uwagi na brak mozliwosoi zagwarantowania, ze naWet gdyby zostaia orzeczona eksrnisja z lokalu, to bedzie ona Wykonana szybko. Natomiast co do najemcy spelniajaoego postanowienia umowy najrnu, brak jest eo do zasady podstaw do Wypowiedzenia mu umowy najmu. Sad nie podzielii takze pogladow powodow, ze obnizenie Wartosci lokali z powodu oboiazenia ich prawem najmu powinno Wynosié maksymalnie 15 %. Kwestia Wyliczenia obnizenia Wartosci lokali Wymaga Wiadornosci specjalnych. Dlatego tez Sad dopusoii dowod z opinii biegiego rzeczoznawcy rnajatkowego na te okolieznosé. Wedlug opinii biegiego srednio Wartosé tych lokali 2 powodu obciazenia ich prawem najmu jest nizsza 0 okoio 38 %. Brak jest podstaW, zeby kwestionowaé to Wyliozenie. Biegiy powoial sie na swoje doéwiadezenie W tej dziedzinie, uargumentowai sWoj poglad W tej kwestii. Racje ma takze pozwany Wskazujao, ze inni biegli przyjmuja podobne, a nieraz Wigksze Wartosci, o ktore sa obnizane Wartosci lokali z powodu obeiazenia ich prawern najmu. Majac na uwadze powyzsze, Sad przyjai wartosé lokali Wyliczona przez biegiego Wediug podanych wyzej zasad, a Wskazana W stanie faktycznym. Lacznie Wartosé lokali Wyliozona W Wyzej opisany sposob wynosi 4194. 143 zi. Kwote te Sad podzielii na trzy czesci, stosownie do posiadanych przez powodow udziaiow spadkowych po poprzednikach prawnych i na rzeoz kazdego z poWodoW zasadzii kWoty po 1.S98.047.66 zi. (4.794.143 zi. : 3 = 1.598.047.66 z1.). . Od zasadzonej kwoty Sad zasqdzii rowniez odsetki ustawowe na podstawie art. 481 § 1 k.c., zgodnie z ktérym odsetki przysiuguja jesli diuznik opoznia sie W speinieniu swiadczenia. Odsetki zostaiy zasadzone od dnia wydania wyroku do dnia zapiaty, gdyz na date wyroku Sad ustalii Wartosé Iokali, czyli Wartosé odszkodowania. Dopiero od tej daty pozwany popadi W opoznienie; Przed Wydaniem orzeczenia, pozwany nie mogi Wiedzieé, Wedhlg jakiej daty Sad ustali Wysokosé odszkodowania. Sad oddalii powodztwo W pozostaiej czesci odnosnie Zadania zasadzenia odszkodowania za szkode rzeczywista_ ponad Wyzej wskazana kwote oraz w zakresie odsetek od Wczesniej szej daty. Majac na uwadze powyzsze rozwaiania faktyczne i prawne, Sad orzeki jak W sentencji, uwzgiedniajac powodztwo We Wskazanej wyzej czesci, W pozostaiej zas, oddalaj ac je. O kosztach procesu Sad orzeki na podstawie art. 100 k.p.c., zgodnie z ktorym, W razie ozesoiowego tylko uwzglednienia zadafl koszty beda pomiedzy stronami wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sad moze jednak Wiozyé na jedna ze stron obowiazek zwrotu wszystkich kosztoW,jeze1ijej przeciwnik ulegi tylko oo do nieznacznej czesci swego zadania albo gdy okreslenie naleznej mu sumy zalezaio od Wzajemnego obrachunku lub oceny sadu. PoWodoWie Wygrali sprawe W 61,63 %, przegrali zas W pozostaiej czesci dotyczacej zadania odszkodowania za utrate wiasnosci lokali i W caiosci W czesci dotyczacej odszkodowania za utracone korzysci. PoWodoWie domagali sie bowiem odszkodowania za utrate Wiasnosoi lokali W Wysokosei po 2.363.643 zi. i za utracone korzysoi kwot po 229.458,24 zl. (liczonej: 1593,46 zi. X 144 miesiape fod pazdziernika 1997 r. do Wniesienia pozwu, czyii do paidziemika 2009 r./), co daje iaczna kwote . I 9 --- STRONA 10 --- zadania kazdego z poWodéW: 2.593.101,24 z1. Powodowie Wygrali. zas sprawe co do kwot po 1.598.047.66 z1.  . Przy czym eofniecie powodztwa odnoénie zadania zasadzenia utraconyeh korzysci i umorzenie postepowania W tym zakresie traktowaé nalezy tak sarno jak przegranie sprawy. Uznajap zasadnosé przeprowadzenia dowodu z opinii bieg1ego, Sad zasadzi1 na rzecz powodow zwrot poniesionyeh przez nich wydatkow na poczet wynagrodzenia bieg1eg0 w 1a_cznej wysokosci 3.108,92 Z1. (3.000 z1. — k. 480, 535, 108,92 — k. 566), czyli na rzecz kazdego z poWod6W kwot po 1.036,31 z1.  Koszty zastepstwa procesowego Sad ustalil na podstawie § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 wrzeslnia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Panstwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej W urzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 99 k.p.c. W zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipea 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Pa1‘1stWa(Dz. U. N1’ 169, poz. 1417 ze zn1.)na kwote 7.200 Z1. Powodowie wygrali sprawe W 61,63 %. Diatego tez Sad Wyliczyi, ze nalezna im z tytuhi zwrotu kosztéw zastepstwa procesowego bedzie kwota 4437,36 z1. (61,63 % x 7.200 z1.), zas pozwany wygra1 sprawe W 38,37 %, stad tez nalezna mu z tytuiu zwrotu kosztow zastepstwa prooesowego bedzie kwota 2.762,64 z1. (3 8,37 % x 7.200 21.). Roznica tych kwot stanowi koszty zastepstwa procesowego zasadzone od pozwanego na rzeez powodow (4.437,36 21.  2.762,64 Z1. = 1.674,72 z1.), zas na rzecz kazdego z powodow kwot p0 558,24 Z1. (1.674,72 Z1. I 3). Sad zasadzii takze na rzecz kaidego z powodéw zwrot kosztow opiaty skarbowej od peinomocnictwa W wysokosci po 17 21. ' Sad zasadzi1 rowniez na rzecz powodow zwrot kosztow op1at sadowyeh W czesci W jakiej powodowie op1aty te uiscili.  Postanowieniem z dnia 19 pazdziemika 2009 r. powédka E.R. zostaia zwoiniona od kosztow sadowyeh czesciowo, to jest od oplaty od pozwu ponad 8.000 21. (postanowienie  k. 23). Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 1'. powod R.Z. zosta1 zwoiniony od kosztow sadowych czeéciowo, to jest od op1aty od pozwu ponad 5.000 21.. (postanowienie — k. 38 akt II C 823709). » ' Postanowieniem z dnia 9 Iistopada 2009 1'. powod M.G. zostai zwolniony od kosztow sadowyoh W oaiosoi (postanowienie — k. 43 akt I C 1032709). Laoznie Sad zasadzi1 na rzeez powédki E.R. zwrot kosztow prooesu od pozwanego W Wysokosci 9.611,55 21. Nakoszty te sk1ad8,ja sie: l.036,31 z1. — tytuiem zwrotu Wydatkow na Wynagrodzenie bieg1ego, 558,24 z1. — tyl111em zwrotu kosztow zastepstwa procesowego, 17 z1. — ty"tu1en1 zwrotu kosztow opiaty skarbowej od pehiomocnietwa i 8.000 21. — tytu1em zwrotu op1aty sadowej od pozWu. ' " Lacznie Sad zasadzi1 na rzecz powoda M.G. zWrot kosztow procesu od pozwanego W wysokosci 1.61i,55 z1. Na koszty te sktadaja sie: 1036,31 z1. — tytulem zwrotu Wydatkow na wynagrodzenie biegiego, 558,24 z1. — tytulem zwrotu kosztow zastepstwa proeesowego i 17 z1. — tytu1em zWrotu kosztow op1aty skarbowej od pehiomocnictwa. Lacznie Sad zasadzi1 na rzecz powoda R.Z. zWrot kosztow procesu od pozwanego W Wysokosci 6.611,55 21. Na koszty te skiadaja sie: 1.036,31 21. — tytu1en1 zWrotu wydatk6W na Wynagrodzenie bieg1ego, 558,24 Z1. — tytuiem zwrotu kosztow zastepstwa procesowego, 17 z1. — tytu1em zwrotu kosztow opiaty skarbowej odpelnomocnictwa i 5.000 21. — tytu1en1 zwrotu opiaty sadowej od pozwu. . Op1ata sadowa od wartosci roszczenia przegranego przez poWodoW, a dotyczacego zadania zasadzenia odszkodowania z tytuiu szkody rzeczywistej wynosi po 20.097 21. od kazdego z powodow (100.000 Z1.  79.903 z1.). Kwota 79.903 21. zosta1a wyliczona od Wartoéci zasadzonych na rzecz powodow kwot (1.598.047.66 21. x 5 %). Kwoty te Sad nakaza1 pobraé od powodow z zasqdzonego w punkcie I roszczenia na rzecz Skarbu Paristwa » kasy Sadu Okregowego W Warszawie, na podstawie art. 113 ust. 1 W zw. z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych W sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Wobec braku podstaw do sciagniecia od strony przeciwnej nie uiszozonej opiaty od pozwu W ozesei, Wjakiej powodztwo zostaio uwzglednione, na podstawie art. 113 ust. 1 (a contrario) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych W sprawach cywiinych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), Sad przejagi koszty opiaty sadowej W poz‘osta1ej czesci na rachunek Skarbu Pafistwa — kasy Sada OkregoWego W Warszawie. 10..