Postanowienie II C 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek (...) w R. Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Renata Kopala Protokolant: Jolanta Bober po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2012r. w R. sprawy z powództwa S. C. przeciwko A. H. (1), L. S. (1) i Powiatowi (...) o zapłatę 1) oddala powództwo; 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania. Sędzia: Sygn. akt II C 272/11 UZASADNIENIE Po ostatecznym sprecyzowaniu pozwu powódka wnosiła o zasądzenie od pozwanych A. H. (1), L. S. (1) i Powiatu (...) solidarnie kwoty 3.000.000 zł (trzy miliony złotych) tytułem zadośćuczynienia za naruszenie przez pozwanych dóbr osobistych powódki w postaci godności, czci , dobrego imienia, nazwiska , sumienia , wizerunku, nienaruszalności mieszkania , prawa do kultu po osobie zmarłej – jej matki M. W. (1) i jej córki (k. 1, 161,. 265) Powódka wskazywała, że pozwani A. H. (1) i L. S. (1) solidarnie wydali decyzję z dnia 27.09.2001 roku nr (...) zatwierdzającą projekt budowlany dla budynku mieszkalnego R. P. (1), położonego przy ul.. L. 51 w R. sąsiadującego z jej budynkiem przy ul. (...), który to projekt ingerował w jej własność budynek przy ul. (...) . Decyzją tą pozwani naruszyli jej dobro osobiste w postaci nienaruszalności jej budynku. Decyzja ta pozwoliła R. P. (1) na przebudowę dachu na jego budynku i na bezprawną ingerencję w substancję zabytkową w budynku powódki. . P. na mocy tej decyzji wykonywał bezprawnie nadbudowę i rozbudowę budynku nr (...) kosztem budynku nr (...) stanowiącego jej własność.. W wyniku bezprawnie wykonanych robót przez R. P. budynek powódki jest niezgodny z jej projektem. --- STRONA 2 --- Ponadto twierdziła , że pozwany L. S. (1) udzielał jej wyjaśnień niezgodnych ze stanem faktycznym jak i prawnym także w trakcie postępowania prowadzonego na wskutek wniosku powódki o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę dla R. P. (1). W piśmie z 28.11.2006 roku L. S. (1) podał nieprawdziwy stan rzeczy potwierdzając, że projekt budowlany został wykonany zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy chociaż decyzja taka w chwili wydawania pozwolenia nie istniała gdyż wcześniej została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Podnosiła, że te twierdzenia S. przyczyniły się do pierwotnej odmowy Wojewody (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 27.09.2001 r i doprowadziły do znacznego przedłużenia postępowania .Swym działaniem pozwany spowodował również pogorszenie stanu zdrowia powódki. Pozew w stosunku do A. H. (1) w ocenie powódki jest uzasadniony tym, że działał on jako Starosta Powiatowy i jest odpowiedzialny za wydanie decyzji z dnia 27.09.2001 roku, co do której Wojewoda (...) decyzją z 04.03.2010 roku stwierdził nieważność. D. Powiatu (...) uzasadniała treścią art. 417 kc i następnymi kc wskazując, że pozwany Powiat (...) ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Działania wykonywane były przez pozwanych jako organów architektoniczno- budowlanych i podejmowane były w ramach struktury organizacyjnej Powiatu, na mocy przepisów prawa budowlanego przyznającym staroście jako organowi reprezentującemu powiat określone kompetencje ( np. art. 80 prawa budowlanego) Pozwany A. H. (1) wnosił o oddalenie powództwa . W odpowiedzi na pozew (k.143) wskazał, że dobra osobiste powódki nie zostały naruszone, w szczególności nie zostało naruszone prawo nietykalności mieszkania , ponadto pozwany jest Starostą (...) dopiero od 2006 roku , a w dacie wydania decyzji z dnia 27.09.2001 roku nie był w ogóle pracownikiem Starostwa Miasta R.. Pozwany nie ponosi odpowiedzialności za działania inwestora (R. P. (1)), nie jest uprawniony do kontrolowania przebiegu procesu budowlanego bowiem jest to kompetencja organów nadzoru budowlanego. Nie naruszył jakimkolwiek zachowaniem dóbr osobistych powódki w postaci nietykalności mieszkania, czci, godności i prawa do odpoczynku oraz zdrowia. Wskazał , że za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej przez funkcjonariusza publicznego, zgodnie z art. 417 kc , na który powołuje się powódka, odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Zachodzi zatem brak legitymacji procesowej po stronie pozwanego A. H. (1). Pozwany L. S. (1) wnosił o oddalenie powództwa (k. 149) podnosząc, że jako osoba fizyczna nie ponosi odpowiedzialności za działania które wykonywał jako funkcjonariusz publiczny albowiem odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej przez funkcjonariusza publicznego ponosi jednostka samorządu terytorialnego wykonująca tę władzę z mocy prawa. Wskazał, że na mocy upoważnienia 35/99 z 12 lipca 1999 roku został upoważniony przez Starostę (...) m. in. do wydawania decyzji administracyjnych z zakresu jego działania, w tym także pozwoleń na budowę zatwierdzających projekty budowlane). Miał obowiązek rozpatrzyć wniosek R. P. (1) o wydanie pozwolenia na budowę i rozstrzygnąć merytorycznie sprawę , zatem działał w ramach obowiązującego porządku prawnego a jego działania nie były bezprawne. Nadto twierdził , że nie ponosi odpowiedzialności za działania inwestora (R. P. (3)) , nie jest uprawniony do kontrolowania przebiegu procesu budowlanego bowiem jest to kompetencja organów nadzoru budowlanego oraz, że nie naruszył jakimkolwiek zachowaniem dóbr osobistych powódki w postaci nietykalności mieszkania, czci, godności i prawa do odpoczynku oraz zdrowia. Pozwany Powiat (...) wnosił o oddalenie powództwa (k. 213) podnosząc zarzut przedawnienia z art. 442 1 § 1kc i wskazując, że termin o naprawienie szkody z tytułu czynu niedozwolonego ulega przedawnieniu trzyletniemu od dnia --- STRONA 3 --- od którego poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia i nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Powódka domaga się zadośćuczynienia w związku z wydaniem w dniu 27 .09.2001 roku decyzji a powiat (...) został do sprawy dopozwany w dniu 18 kwietnia 2012 roku. Nadto wskazywał, że dobra osobiste powódki w postaci prawa do nietykalności mieszkania nie zostały naruszone bowiem powódka w mieszkaniu przy ul. (...) nie zamieszkiwała. W ocenie pozwanego powódka nie poniosła szkody ani krzywdy poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla pana P. . Nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy wydaniem decyzji a naruszeniem jej nietykalności mieszkania, nie wykazała też w jaki sposób została naruszona jej cześć, godność , prawo do niezakłóconego mieszkania i odpoczynku. Podnosił że brak jest związku przyczynowego między wydaniem decyzji z dnia 27.09.2001 roku a naruszeniem takich dóbr osobistych powódki jak prawo spokoju, prawo do kultu po zmarłej matce, czas i pieniądze. Pozwani A. H. (1) i L. S. (1) również podnieśli zarzut przedawnienia argumentując ten zarzut w sposób podobny co pozwany Powiat (...) (k. 221, 223) Wszyscy pozwani wnieśli o zasądzenie od powódki kosztów procesu. Sąd ustalił: Powódka jest współwłaścicielką nieruchomości położonej w R. przy ul. (...). ( odpis księgo wieczystej – k. 88). W bezpośrednim sąsiedztwie powódki swoją nieruchomość ma R. P. (1), który zamieszkuje w budynku nr (...) na ul. (...) (wypis aktu notarialnego z 23.06.1998 r. -k.72) Poprzednią właścicielką budynku przy ul. (...) była matka powódki M. W. (1) zmarła 26 marca 2001 roku. (wypis aktu notarialnego z dnia 08.12.1995 roku -.86 na okoliczność nabycia nieruchomości przez M. W. (1),, zeznania powódki- k.417) W dniu 29 marca 2000 roku R. P. (1) wystąpił do Urzędu Miasta w R. z wnioskiem o wyrażenie zgody na dobudowę lukarny w połaci dachu w elewacji od ulicy wraz z podniesieniem jego wysokości o 50 cm. Decyzja w tej sprawie zapadła 18 kwietnia 2000 roku. (k. 75, 256) . Matka powódki M. W. odwołała się od tej decyzji i w dniu 04 lipca 2000 roku samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję o warunkach zabudowy.(k. 257) . W dniu 05 lipca 2001 roku S. C. wyraziła zgodę by R. P. (1) wykonał na swym budynku remont dachu wraz z budową lukarny ( oświadczenie –k.305) W związku z tym w dniu 24 sierpnia 2001 roku (k. 308 ) R. P. (1) zwrócił się ponownie z wnioskiem o zezwolenie na remont dachu . W dniu 27 września 2001 roku Starosta Powiatowy w R. wydał decyzję o pozwoleniu na przebudowę dachu w budynku nr (...). ( k. 83). Decyzję tę otrzymała S. C. do wiadomości – (k. 83 verte). Nie zaskarżyła tej decyzji gdyż odnosiła się wyłącznie do wykonania robót na budynku przy ul. (...) bez ingerencji w jej budynek ( oświadczenie powódki –k. 250, zeznania powódki –k.417) Ponieważ R. P. (1) wykonywał remont – zdaniem powódki niezgodnie z uzyskanym pozwoleniem – zaskarżyła ona decyzję Starosty i wniosła 23.10.2006 roku o wszczęcie postępowania nieważnościowego decyzji z dnia 27.09.2001 roku. (zeznania powódki-k.416-419) W trakcie tego postępowania zapadły: 1. .Decyzja Wojewody (...) z dnia 23 stycznia 2007 roku odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia 27 września 29001 roku (k. 16) --- STRONA 4 --- 2. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10.lipca 2007 roku utrzymująca w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia 23.01.2007 roku 3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 06.02.2008 roku uwzględniający skargę powódki i uchylający decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10.07.2007 roku oraz decyzję Wojewody (...) z dnia 23.01.2007 roku. (k. 8) Po ponownym rozpoznaniu sprawy: 4. Decyzja Wojewody (...) z dnia 29 września 2008 roku ponownie odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z dnia 27.01.2001 roku (k. 17) 5. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18.12.2008r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia 29.09.2008 roku . 6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 01.07.2009 roku uwzględniający ponowną skargę powódki i uchylający decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18.12.2008 roku i poprzedzającą ją decyzję Wojewody (...) z dnia 29 września 2008 roku. (k.10) Po ponownym rozpoznaniu: 7. Decyzja Wojewody (...) z dnia 04 marca 2010 roku stwierdzająca nieważność decyzji ostatecznej Starosty (...) z dnia 27 września 2001 roku zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. P. (1) pozwolenia na przebudowę dachu budynku mieszkalnego wraz z adaptacją poddasza na część mieszkalną w R. przy ul. (...). (k.19) 8. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 maja 2010r. roku utrzymująca w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia 04 marca 2010 roku roku (k.170) Po rozpoznaniu skargi R. P. (1) 9. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 stycznia 2012 roku oddalający skargę. (k. 172). W uzasadnieniach decyzji ad 7-8 i wyroku WSA ad.9 wskazano , że należy stwierdzić nieważność decyzji Starosty (...) z dnia 27 września 2001 roku zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę dach u wraz adaptacją budynku mieszkalnego bowiem została ona wydana z rażącym naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt1 prawa budowlanego (k.174). Remont wykonany przez R. P. zmienił wygląd jego budynku w porównaniu ze stanem pierwotnym (kserokopie fotografii i rysunków technicznych -k.67,-71, opis techniczny do projektu rozbudowy budynku mieszkalnego (...)- (...)). Powódka zarzucała R. P. (1) dokonanie samowoli budowlanej poprzez wykonanie prac niezgodnie z projektem i z naruszeniem jej prawa własności to jest z podwyższeniem dachu ponad jej dach , wykonaniem ogniomuru na wspólnej ścianie budynków (...) powodującego spękania tej ściany, zlikwidowanie rury spustowej na budynku (...) i podłączenie rynny do rury spustowej jej budynku ,wymianę dwóch dolnych odcinków rury spustowej żeliwnej na rurę PCV , zajęcie części jej nieruchomości poprzez wyłożenie elewacji płytkami ceramicznymi lica wspólnej ściany --- STRONA 5 --- między budynkami (ocena stanu technicznego budynku J. O. –k33-39) Także późniejsze remonty dokonane przez P. w roku 2005 polegające na powiększeniu witryny sklepowej i montażu żaluzji przeciwłamaniowej spowodowały spękania ścian w budynku powódki ( oświadczenie – ocena stanu technicznego M. K. z 27.04.2005 roku –k.26) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 07 listopada 2005 roku (k.57)nałożył na R. P. (1) obowiązek przedłożenia projektu przebudowy instalacji odprowadzającej wody opadowe , wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że sprawcą wykonania robót niezgodnego z prawem był R. P. (1). Powódka przez wiele lat odwoływała się od wydawanych decyzji administracyjnych, składała skargi, doniesienia do prokuratury podnosząc niedopełnienie obowiązków, przekroczenie uprawnień, nadużycia władzy przez urzędników państwowych, podnosiła również samowolę budowlaną ze strony R. P. (1) oskarżając go o zniszczenie obiektów zabytkowych, kradzież itp. Powódka twierdziła, że R. P. jako osoba bogata potrafi dla własnych korzyści załatwić wszystkie sprawy zarówno z organami ścigania jak i urzędnikami. (zeznania powódki). Powyższe ustalenia wynikają z cytowanych wyżej orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. i W., decyzji Starosty (...) oraz Wojewody (...), zeznań powódki, a także wymienionych wcześniej pism, fotografii, oświadczeń i wniosków. Powyższe dowody nie były kwestionowane przez strony. W pierwszym rzędzie Sąd był zobowiązany ustalić, czy pozwani mają legitymację bierną do występowania w tym procesie. Z oświadczenia powódki złożonego rozprawie w dni 03 października 2012 r( k.249) wynikało, że wszystkie roszczenia przeciwko A. H. (1) i L. S. (1) kieruje do nich jako osób fizycznych i jako urzędników państwowych. Wszystkie działania podejmowane przez A. H. ( od 2006 roku) czy L. S. były czynnościami funkcjonariuszy publicznych. Pozwani, co nie negowała powódka , nie kontaktowali się z nią w żaden sposób jako osoby prywatne i nie działały wobec niej jako osoby prywatne. W tym stanie rzeczy należało uznać, że pozwani H. i S. jako osoby fizyczne w żaden sposób nie naruszyli dóbr osobistych powódki. Pozwany A. H. (1) pełni funkcję starosty dopiero od roku 2006 i nie brał udziału w wydawaniu decyzji z dnia 27 września 2001 roku a, za ewentualne uchybienia L. S. (1) jako funkcjonariusza przy poodejmowaniu decyzji z 27.09.2001 odpowiada organ upoważniony do wydawania takiej decyzji. ( art.417 kc). Z tych przyczyn powództwo w stosunku do A. H. (1) i L. S. (1) musiało zostać oddalone. Powiat (...) działający przez Starostę był jednostką samorządu terytorialnego odpowiadającą za działania związane z wydaniem decyzji z 27.09.2001 roku. Posiada zatem bierną legitymację procesową do występowania procesie w charakterze pozwanego. Na wstępie wskazać należy ,że zarzut pozwanego Powiatu (...) dotyczący przedawnienia roszczenia w niniejszej sprawie jest chybiony. W przypadku dochodzenia naprawienia szkody wynikającej z nieważnej lub niezgodnej z prawem ostatecznej decyzji mamy do czynienia z decyzją złożoną (złożoną konstrukcją prawną), przewidującą konieczność zajścia dwóch zdarzeń prawnych, łącznie otwierających możliwość dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego za taką szkodę. Pierwszym zdarzeniem jest ostateczna decyzja nieważna lub niezgodna z prawem, drugim - ostateczna decyzja nadzorcza, bez której nie można wszcząć postępowania odszkodowawczego. Ta druga decyzja - nadzorcza zapadła dopiero w dniu 04.03.2010 roku , a stała się ostateczna po rozpoznaniu skargi R. P. (1) przez WSA wyrokiem z dnia 12.01.12 roku. Nie można zatem mówić o upływie żadnego ze wskazanych w art. 442 1 §1 kc terminu przedawnienia. Powódka wskazywała jako podstawę odpowiedzialności pozwanego na przepis art. 417 kc. Jednocześnie mówi o naruszeniu dóbr osobistych i żąda zadośćuczynienia na podstawie art. 448 kc . W niniejszej sprawie powódka domagała się zadośćuczynienia z powodu naruszenia jej dóbr osobistych poprzez wydanie decyzji z dnia 27.09.2001 roku. Zadośćuczynienie to ustalane jest po zaistnieniu przesłanek wskazanych w art. 24 kc i 448 kc. --- STRONA 6 --- Do przesłanek odpowiedzialności na podstawie art. 448 k.c. zalicza się: – naruszenie dobra osobistego poprzez bezprawne działanie, powodujące szkodę niemajątkową, • związek przyczynowy między tym naruszeniem a szkodą niemajątkową, która spowodowana jest naruszeniem. Do zaistnienia odpowiedzialności przewidzianej w art. 448 k.c. potrzebne jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione działanie sprawcy naruszenia dobra osobistego (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 15 czerwca 2005 r., IV CK 805/04, niepubl.; z dnia 27 września 2005 r., I CK 256/05, niepubl. i z dnia 19 stycznia 2007 r., III CSK 358/06, niepubl.). Należało zatem ustalić, czy wydanie decyzji było bezprawne i zawinione. Bezsprzecznym jest , że decyzja została wydana w ramach obowiązującego porządku prawnego i została wydana w ramach kompetencji przez uprawniony do tego organ - Starostę (...). Bezspornym jest również to, że w późniejszym etapie została stwierdzona nieważność tej decyzji bowiem została wydana w oparciu o nieistniejący w czasie jej wydawania projekt budowlany . Sąd ustalił nadto , że do wydania tej decyzji doszło na skutek wprowadzenia organu wydającego tą decyzję w błąd przez R. P. (1) przekładającego uchyloną decyzję z dnia 18 kwietnia 200 roku. Na marginesie należy wskazać, ze decyzja z dnia 18 kwietnia 2000 roku została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak uzgodnień z Wojewódzkim Konserwatorem zabytków( został zawiadomiony tylko Miejski Konserwator Zabytków - który wydał postanowienie z dnia 01.09.2000 roku że projekt jest zgodny) . Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odnosiło się merytorycznie do oceny tej decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowana terenu dla przebudowy budynku przy ul (...) lecz uchylało tę decyzję z powodu braku stosownych opinii i uzgodnień – czyli u podstaw uchylenia decyzji było niespełnienie warunków formalnych. ( również decyzja z 27.09.2001 roku została uchylona albowiem jej nieprawidłowe wydanie wynikało z braku decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowana terenu dla przebudowy budynku przy ul (...)). Zawinione działanie organu wydającego decyzję polegało na niesprawdzeniu w sposób wystarczający przesłanek do jej wydania , a w szczególności faktu, że przedłożona decyzja została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Inwestor nie przedłożył ostatecznej decyzji ustalającej dla tej inwestycji warunki zabudowy i na tym polegało rażące naruszenie art. 32ust.4 pkt1 prawa budowlanego . Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego reprezentowanym w wyroku z dnia 19.04.2012 roku w sprawie IV CSK 406/11 i wyroku z dnia 07.05.20010 roku w sprawie II CSK 243/09 bezprawność działania oznacza naruszenie przez władzę publiczną przepisów prawa, ale jedynie takie naruszenie, które stanowiło warunek konieczny do powstania szkody i którego normalnym następstwem w danych okolicznościach jest powstanie szkody. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie czy między wydaniem błędnej decyzji a naruszeniem dóbr osobistych powódki nastąpił adekwatny związek przyczynowy i czy do naruszenia tych dóbr osobistych powódki poprzez wydanie decyzji faktycznie doszło. Wśród dóbr osobistych , które według powódki naruszono wydaniem błędnej decyzji było zdrowie. Powódka twierdziła w swoich zeznaniach że przez wydanie decyzji, a w konsekwencji poprzez konieczność podejmowania przez nią późniejszych działań zmierzających do unieważnienia tej decyzji doszło do pogorszenie się jej stanu zdrowia: podwyższenia ciśnienia , paraliżu, a potem niedowładu lewej strony ciała w roku 2005 lub 2006 i schorzeń onkologicznych. Powódka nie udowodniła w żaden sposób , że pogorszenie jej stanu zdrowia związane było z --- STRONA 7 --- wydaniem decyzji w roku 2001. Nie sposób dopatrzyć się adekwatnego związku przyczynowego między jej stanem zdrowia a koniecznością „walki” o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Nie sposób też stwierdzić , czy do pogorszenia stanu zdrowia nie przyczyniły się też inne tragiczne zdarzenia z życia prywatnego powódki np. śmierć matki , córki bądź czy stan jej zdrowia nie jest uwarunkowany innymi procesami chorobotwórczymi niezwiązanymi z wydaniem decyzji . Na marginesie należy jedynie przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2011 r.w sprawie I CSK 475/10 w uzasadnieniu ,którego Sąd Najwyższy wskazał, że rozstrój zdrowia psychicznego nie stanowi normalnego następstwa wydania wadliwej decyzji administracyjnej. Wprawdzie można dopatrywać się naruszenia dobra osobistego powódki w postaci nietykalności mieszkania a raczej prawa do spokojnego zamieszkiwania , ale dobro to nie zostało naruszone wskutek wadliwej decyzji lecz wskutek niewłaściwego przeprowadzenia remontu przez R. P. (1) niezgodnego z projektem, na co zresztą wskazywała sama powódka. S. C. podnosiła, że zmuszana była wykonywać kolejne kapitalne remonty, pozbawiono ją pożytków ale podkreśliła , że w niniejszej sprawie nie żąda naprawienia szkody majątkowej w postaci odszkodowania za wykonywane remonty czy utracone pożytki lecz domaga się jedynie zadośćuczynienia za szkody niemajątkowe tj . dobra osobiste jakim jest nietykalność mieszkania, dobre imię , wizerunek , kult i pamięć zmarłej matki, czas. Z pewnością czas jaki poświęciła powódka na doprowadzenie do orzeczenia stwierdzającego jest niewątpliwie długi , ale nie był on uzależniony od pozwanego Powiatu (...) . W sprawie nieważności orzekali Wojewoda (...) i Inspektor Nadzoru Budowlanego i oni dwukrotnie nie dopatrzyli się przesłanek do stwierdzenia nieważności. Działania pozwanego Powiatu (...) na długość postępowania nadzorczego nie miały wpływu . Nadto czas trwania postępowania nieważnościowego , a raczej prawo strony do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 06 maja 2010 roku w sprawie II CSK 640/09 nie jest dobrem osobistym. Poprzez wydanie decyzji nie zostało naruszone prawo do kultu po zmarłej matce bo matka powódki zmarła jeszcze przed wydaniem decyzji, a pozwanemu nie można przypisać działań ( w postaci wywieszania nekrologów za życia matki powódki ) co zdaniem powódki doprowadziło do jej śmierci, Brak tu adekwatnego związku przyczynowego między śmiercią a wydaniem wadliwej decyzji już po śmierci matki. Powódka nie wykazała również czy i w jaki sposób , naruszono jej godność, dobre imię i wizerunek. Żadne z podejmowanych działań przez pozwanego nie miały na celu poniżyć ją, nie naruszały jej dobre imię i wizerunek . Nie wynika to z żadnych pism kierowanych do powódki przez pozwanego ani z żadnych innych działań podejmowanych w trakcie rozpoznawania skarg czy wniosków powódki. Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd doszedł do przekonania , że wydanie decyzji z dnia 27 września 2001 roku , co do której stwierdzono nieważność nie naruszało dóbr osobistych wskazanych przez powódkę, a dowody, które powódka przedstawiła Sądowi wskazywały jedynie na wadliwe podjęcie decyzji a nie wykazywały że w wyniku jej wydania doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki i doznania przez nią krzywdy , której rekompensatę materialną w postaci zadośćuczynienia powódka określiła na kwotę 3 milionów złotych nie wyjaśniając w jaki sposób określiła taką wysokość zadośćuczynienia. . Z tych względów powództwo również w stosunku do pozwanego Powiatu (...) ulec musiało oddaleniu. --- STRONA 8 --- Mając na uwadze ciężką sytuację finansową powódki, oraz chorobę jej męża, Sąd uznał, że zachodzą szczególne okoliczności, które pozwalają na nieobciążanie jej kosztami procesu ( art. 102 kpc).w tym także kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanych. Sędzia: