Wyrok II C 236/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2013 roku Sąd Okręgowy w G

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 236/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II Cywilny Ośrodek (...) w R. w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Gawlik Ławnicy: / Protokolant: Hanna Świątek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 roku w Rybniku sprawy z powództwa Z. R. przeciwko R. M. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1) oddala powództwo; 2) odstępuje od obciążania powódki kosztami sądowymi. Sygn. akt II C 236/13 UZASADNIENIE Powódka Z. R. wniosła o nakazanie pozwanemu R. M. przeproszenia jej za bezprawne wszczęcie egzekucji i poinformowanie Urzędu Skarbowego w R. o zadłużeniu J. R. wobec Gminy R. w (...) oraz wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienie w wysokości 5.000 zł za naruszenie dobra prawem chronionym, nadto o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu podała, że w roku 2012 wierzyciel Gmina R. w drodze licytacji sądowej przejął nieruchomość K. R. za zobowiązania J. R. wobec Gminy R. w sprawie sygn. I Cupr 227/04, tym zobowiązanie Z. R. zostało spełnione i przestało istnieć. Komornik sądowy – pozwany R. M. w maju 2013 r. skierował do Urzędu Skarbowego w R. pismo nakazujące wstrzymanie nadpłaty z podatku PIT w związku z zadłużeniem J. R. wobec Gminy R. powołując się na wyrok sądowy w sprawie sygn. I Cupr 227/04, pomimo, iż po uregulowaniu zobowiązania w całości, nie miał do tego prawa. Tym samym naruszył dobra powódki chronione prawem i postawił ją w bardzo złym świetle wobec Urzędu Skarbowego w R., w sytuacji, gdy nie miał do tego prawa. Pismo z dnia 7.02.2013 r. W odpowiedzi na pozew R. M. wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc, że powódka jest od kilku lat dłużniczką w sprawie egzekucyjnej i w wyniku wcześniejszych zajęć wierzytelności oraz egzekucji z jej nieruchomości --- STRONA 2 --- Komornik wielokrotnie zawiadamiał Urząd Skarbowy o dokonywanych czynnościach przeciwko niej, w związku z czym ma tam już ustaloną reputację, której kolejne zajęcie wierzytelności nie zmieni. Podał, że wbrew twierdzeniom powódki, sprawa egzekucyjna nie zakończyła się, a zobowiązanie nie przestało istnieć w roku 2012 w wyniku, jak twierdzi powódka, przejęcia nieruchomości przez wierzyciela, gdyż ten, aby przejąć nieruchomość po bezskutecznej drugiej licytacji wpłacił cenę 102.883 zł ,czyli cenę jej wywołania. Komornik do tej chwili nie był zawiadomiony przez Sąd czy wierzyciela o przekazaniu wierzycielowi jakichkolwiek kwot uzyskanych z egzekucji tej nieruchomości, zatem powódka nadal jest dłużnikiem w sprawie prowadzonej przeciwko niej egzekucji. Nadto pozwany podał, iż we wniosku egzekucyjnym wierzyciel żądał prowadzenia egzekucji również z wierzytelności przysługujących powódce ,a obowiązkiem komornika jest niezwłoczne dokonywanie egzekucji w celu ich zajęcia, jeżeli taka możliwość istnieje. W przeciwnym wypadku to komornik naraża się na odpowiedzialność odszkodowawczą. Na rozprawie pełnomocnik powódki, jej mąż J. R., sprecyzował żądanie pozwu w ten sposób, że przywołane w uzasadnieniu pozwu zachowanie pozwanego narusza dobra osobiste Z. R. i z tego tytułu wywodzi ona swoje roszczenie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Bezspornym jest, że powódka i jej mąż są dłużnikami Gminy R., która dysponując tytułem wykonawczym w postaci nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Raciborzu z dnia 10.05.2005 r. w sprawie sygn. I C upr 227/04 opatrzonego klauzulą wykonalności w dniu 5.09.2006 r. , wniosła o wszczęcie i prowadzenie egzekucji w celu wyegzekwowania swojej wierzytelności przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu wskazując możliwość przeprowadzenia tejże zarówno z nieruchomości stanowiącej współwłasność dłużników, jak i z wierzytelności przysługujących dłużnikom od innych podmiotów. Bezspornym również jest, że postępowanie egzekucyjne nadal jest w toku. Jedną z czynności Komornika było zajęcie wierzytelności przysługujących powódce i jej mężowi z tytułu zwrotu nadpłaty w podatku VAT i dochodowym, którego Komornik dokonał pismem skierowanym w dniu 7.02.2013 r. do Urzędu Skarbowego w R.. Zdaniem powódki poinformowanie Urzędu Skarbowego przez Komornika o tym, iż wobec niej nadal jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, naruszyło jej dobra osobiste. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 23 kc dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, (…) pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne, a w razie dokonanego naruszenia może także żądać ,ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ,ażeby złożyła oświadczenie w odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art. 24 § 1 k.c.). Prawo chroni zatem dobra osobiste człowieka, w tym przypadku jego godność, cześć czy wizerunek. Aby skorzystać z ochrony dóbr osobistych powód musi wykazać, że zostały one naruszone w sposób bezprawny, przy czym na pozwanym ciąży obowiązek wykazania, że jego działanie nie było bezprawne. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 24 § 1 k.c. Nie można bowiem zarzucić osobie profesjonalnie podejmującej czynności w zakresie swoich obowiązków zawodowych i to w sposób prawem przewidzianych, że działa bezprawnie. Wbrew stanowisku powódki, postępowanie egzekucyjne, z czynności którego --- STRONA 3 --- wywodzi ona swoje roszczenie nadal jest w toku, a wierzyciel wskazał Komornikowi możliwość prowadzenia egzekucji nie tylko z nieruchomości stanowiącej jej własność czy współwłasność, ale także z wierzytelności przysługujących jej od innych podmiotów. W tej sprawie taką wierzytelnością jest nadpłata w podatku VAT i dochodowym zajęta przez Komornika. Nie można więc przypisać Komornikowi bezprawności jego działania podlegającego na zajęciu wierzytelności poprzez skierowanie stosownego pisma do Urzędu Skarbowego w przypadku i formie prawem przewidzianym. Nie zachodzi również przesłanka naruszenia dóbr osobistych powódki takim działaniem Komornika, bowiem Urząd Skarbowy już wcześniej powiadamiany był, że przeciwko powódce i jej mężowi prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, a pismo z dnia 7.02.2013 r. skierowane zostało do US w toku podejmowanych czynności w czasie trwającego jeszcze postępowania egzekucyjnego. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy są rozliczenia dokonywane pomiędzy Komornikiem a powódką wskutek prowadzonej egzekucji, albowiem te nie podlegają rozpoznaniu w niniejszej sprawie, podobnie jak w kontekście żądania powódki nie podlega ocenie w niniejszym procesie postępowanie pozwanego w toku czynności egzekucyjnych. Powyższe znalazło wyraz w oddaleniu powództwa. Sąd odstąpił od obciążania kosztami sądowymi kierując się treścią art. 102 k.p.c.