Wyrok II C 23/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośr

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 23/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek (...) w R. Wydział II Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marta Kucharczyk-Gemza Protokolant: Beata Pinior po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2015r. w R. sprawy z powództwa A. G. przeciwko S. M. (1) o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1 zobowiązuje pozwanego do zaniechania naruszenia dóbr osobistych i renomy powoda A. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) A. G. z siedzibą przy ul (...) 44-373 w W. poprzez zakazanie pozwanemu umieszczania na forach internetowych wpisów naruszających dobre imię i renomę powoda w postaci informacji o pochodzeniu sprzedawanych przez powoda samochodów , informacji o powodzie jako niekompetentnym sprzedawcy , sprzedającym towary obciążone wadą, w postaci obrażania powoda słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe oraz wszelkich wpisów które zmierzają do nakłaniania potencjalnych klientów do niezawierania z powodem umów kupna – sprzedaży samochodów ; 2 nakazuje pozwanemu złożenie na następujących stronach internetowych : - http://www.uwagi.pl/articles/view/ (...)/ (...)/Euro - (...) -http://euro-cars 12 otomoto.pl - https//www.facebook.com/profile.php?id= (...)&fref=ts profil S. M. (1) w terminie 7 dni od prawomocności niniejszego wyroku oświadczenia następującej treści : „ S. M. (1) informuje wszystkich odbiorców , że rozgłaszał nieprawdziwe i wprowadzające w błąd wiadomości o tym , że A. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) A. G. z siedzibą przy ul (...) w W. jest niekompetentnym sprzedawcą , sprzedającym towary obciążone wadą , a także że bezpodstawnie nakłaniał potencjalnych kupujących do niezawierania z nim umów kupna – sprzedaży samochodów i za takie nieuczciwe zachowanie przeprasza A. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą przy ul (...) w W.” ; 3 zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.000 zł ( dziesięć tysięcy złotych) ; 4 umarza postępowanie w przedmiocie roszczenia powoda o usunięcie wpisów z forów internetowych ; 5 w pozostałym zakresie powództwo oddala ; 6 zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.677 zł ( dwa tysiące sześćset siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. --- STRONA 2 --- Sygn akt II C 23/15 UZASADNIENIE Powód A. G. wniósł o: - nakazanie pozwanemu zaniechania naruszania dobrego imienia i renomy powoda w efekcie rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o powodzie jako niekompetentnym sprzedawcy ,sprzedającym towary stare , obciążone wadą, - nakazanie pozwanemu zaniechania nakłaniania potencjalnych klientów do niezawierania z powodem umów kupna – sprzedaży, - nakazanie pozwanemu usunięcia z forów internetowych ze stron wyszczególnionych w pozwie nieprawdziwych informacji naruszających dobre imię i renomę powoda - nakazanie pozwanemu złożenia na wyszczególnionych w pozwie stronach internetowych oświadczenia następującej treści : „ S. M. (1) informuje wszystkich odbiorców , że rozgłaszał nieprawdziwe i wprowadzające w błąd wiadomości o tym , że A. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) A. G. z siedzibą przy ul (...)( 44-373) W. jest niekompetentnym sprzedawcą , sprzedającym towary stare, obciążone wadą , a także że bezpodstawnie nakłaniał potencjalnych kupujących do niezawierania umów kupna – sprzedaży z A. G. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą przy ul (...) (...)-(...) W. i za takie nieuczciwe zachowanie przeprasza potencjalnych kupujących i A. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą przy ul (...) ( 44-373) W.” - zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę - zasądzenia zwrotu kosztów procesu . Na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r powód cofnął żądanie w zakresie zobowiązania pozwanego do usunięcia wpisów na forach internetowych bowiem administrator usunął sporne wpisy. Powód rozszerzył żądanie o zakazanie pozwanemu umieszczania na forach internetowych wpisów naruszających dobre imię i renomę powoda. W uzasadnieniu powód podniósł , że powód prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) przy ul (...) w W. Sl . Przedmiotem działalności powoda jest sprzedaż samochodów w ramach komisu samochodowego . Pozwany rozpowszechnia na forach internetowych i facebooku nieprawdziwe informacje na temat powoda i prowadzonej przez niego działalności określając go mianem : kłamcy , oszusta , złodzieja, osoby niekompetentnej , sprzedającej stare obciążone wadami samochody czym bezpośrednio w sposób świadomy i celowy narusza dobra osobiste powoda jak dobre imię , renomę , narażając powoda na spadek sprzedaży i zainteresowania jego towarem ze strony potencjalnych kupujących. Pozwany wysyła do powoda maile w których grozi że będzie opisywał kłamstwa powoda i doprowadzi do zamknięcia jego ”szrotu”. Takie wpisy powodują , ze powód ma trudności ze sprzedażą samochodów i narażają go na utratę zaufania niezbędnego do prowadzenia działalności . Komenda Powiatowa Policji w W. Sl wszczęła dochodzenie w sprawie uporczywego nękania A. G. w okresie od 29 10 2014 r do 12 11 2014 r o czyn z art. 190 a § 1 kk. Pozwany S. M. (1) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu . Pozwany przyznał , że zamieszczał na forach internetowych komentarze lecz były one zgodne ze stanem wiedzy pozwanego i nie naruszały dobrego imienia powoda. Samo zamieszczenie komentarza czy negatywnej opinii nie może prowadzić do naruszenia dóbr osobistych tym bardziej, że były zamieszczane na forum służącym do zamieszczania komentarzy. Na tym forum toczyły się dyskusje na temat samochodów sprzedawanych przez powoda a pozwany nie był jedyną osobą która wystawiała komentarze negatywne. Dlatego powód nie doznał krzywdy w związku z rzekomym naruszeniem dóbr osobistych. Pozwany zaprzeczył aby kiedykolwiek nakłaniał do niezawierania umów z powodem oraz aby zamieszczał informacje , że powód sprzedawał stare towary. Powód sprzedawał samochody używane a więc nie sprzedawał towaru --- STRONA 3 --- nowego. Pozwany zakwestionował twierdzenia powoda jakoby wpisy pozwanego mogły doprowadzić do zmniejszenia ilości sprzedanych towarów przez powoda. Stąd zdaniem pozwanego brak krzywdy po stronie powoda powoduje bezzasadność roszczenia o zadość uczynnie. Według wiedzy pozwanego postępowanie prowadzone przez policję zostało umorzone. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powód prowadzi działalność gospodarczą od 15 września 2010 r , – komis samochodowy - pod firmą (...) przy ul (...) w W. Sl. Sprowadza z Niemiec samochody używane ,które nie wymagają naprawy aby nie wydłużać czasu ich sprzedaży. Od trzech lat pozostaje w związku małżeńskim z córką pozwanego . Od czasu zawarcia przez nich związku małżeńskiego pozwany dokucza powodowi i swojej córce. Pewne symptomy takich zachowań pojawiały się jeszcze przed zawarciem przez nich związku małżeńskiego ,kiedy pozwany stwierdził , że nie odda powodowi pożyczonych od powoda pieniędzy , wbrew wcześniejszej umowie, twierdząc że zatrzymuje je jako zapłatę za to ,że częstował przyszłego zięcia kolacją oraz za to ,że powód korzystał z jego łazienki. Żonie powoda nie zwrócił pożyczonych pieniędzy twierdząc, że zatrzymuje jej jako koszty jej wychowania. Podobnie złe relacje ma pozwany z drugą córką oraz z siostrą żony pozwanego A. H. zamieszkałą tak jak pozwany w Niemczech. W dniu 9 02 2015 r Sąd Rejonowy wK. wydał przeciwko S. M. (1) orzeczenie w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w trybie ustawy o ochronie prawnej przed przemocą i prześladowaniem .Orzeczenie zakazujące S. M. (1) kontaktowania się z wnioskodawcami wydano na wniosek A. H. i H. H. do dnia 3. (...) . Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika między innymi, że zostało uwiarygodnione , że S. M. (1) zaczął terroryzować wnioskodawców poprzez E-Mail i WhatsApp. Pisał np. : „ oszust” , „widzę ciebie” , „jesteś idiotą i oszustem” , „ oni zaliczyli wiele kobiet” „oni są bardzo aktywni „ , „pożałujesz tego” . Pozwany mieszka w Niemczech od stycznia 2011 r . Co kilka miesięcy przyjeżdża do Polski. Już wcześniej od kilku lat pozwany dokuczał powodowi i jego żonie w ten sposób , że kserokopie kart pamiętników jego żony ( a swojej córki) rozrzucał w pobliżu miejsca pracy swej córki. Rozrzucał tam też jej zdjęcia . Cyklicznie co parę miesięcy pozwany wysyłał pod adresem powoda i jego żony sms –y chcąc skłócić powoda z jego żoną. Na przełomie października / listopada 2014 r na forach internetowych pojawiły się wpisy będące negatywnymi opiniami na temat powoda , sposobu prowadzenia przez niego działalności handlowej oraz na temat jakości samochodów przeznaczonych do sprzedaży o następującej treści : na stronie euro cars uwagi pl. -autor S. M. (1) – wpis z dnia 1 12 2014 r –„Uwaga R. (...) prawa strona przód bity 100% !!!Tekst właściciela to ( słowo nieczytelne) . Pierwszy oryginalny lakier na każdym elemencie nadwozia !!! HA, HA ,HA !!! - autor S. M. (1) – wpis z dnia 18 11 2014 r : UWAGA O. (...) , BITY Z PRAWEJ STRONY, NA (...) , (...) . - autor S. M. (1) – wpis z dnia 12 11 2014 r :” Uwaga kłamca!!! Następne auto bez wypadku !Wszystkie są naprawiane i po kilku właścicielach. Sprawdzajcie grubość lakieru jego aut i ukaże się prawda którą „wielki” szef aduś ukrywa .” - autor S. M. (1) –wpis z dnia31 10 2014 r :” Kłamca z S. !!!!!!!!” -autor Teść z przypadku S. M. (1) : (...) - autor S. M. (1) (...) – wpis z dnia 29 10 2014 r – „Kłamca!!!!!” -autor S. M. (1) wpis z dnia 29 10 2014 r :” Oszust, Kłamca „ - autor S. M. (1) – wpis 27 10 2014 r : „Kolego anonim nie musisz się tak ekscytować! „on aduś” sam się wykończy jak to powiedziała jego żona „c…a” --- STRONA 4 --- -S. M. (1) –wpis z dnia 22 10 2014 r : „uwaga na kanciaża sprowadza bite auta niby z Niemiec , a tak w ogóle to są pojazdy z W. melodowane przez Tureckich handlarzy w N. na stronie Euro - (...) 12.otomoto.pl - S. K. (1) – wpis z dnia 29 12 2014 r : „ Nie polecam” - S. M. (2) (...) wpis z dnia 28 12 2014 r :UWAGA : AUTA Z ITALII! Dla p. guzek z W.. DOKUMENTY WYSTAWIONE PRZY PRZELOCIE PRZEZ NIEMCY.” S. K. (2) – wpis z dnia 28 12 2014 r : Bobik sąsiada to zaś „szef”siebie reklamuje „ S. K. (1) – wpis z D. 28 12 2014 r :” Autor M. to zaś (...) dalej pisze bez ładu i składu , oraz z błędami ortograficznymi”. Na stronie (...).F..com – profil S. M. (1) - „Tak reklamuje swój G. A. G. na stronie – Euro – (...) Kłamca , oszust , zdzierca nie polecam. „ Wszystkie wpisy podpisywane były przez pozwanego : S. M. (1) lub S. K. (2) . Od momentu rozpoczęcia działalności tj od września 2010 r do marca 2015 r pozwany nie był w komisie powoda . Swoją wiedzę na temat stanu technicznego samochodów wystawianych przez powoda do sprzedaży czerpał ze zdjęć tych pojazdów publikowanych przez powoda w Internecie . Pozwany nigdy nie kupował samochodu od powoda ani powód od pozwanego. O treści obraźliwych wpisów powód dowiedział się od klientów . Wszystkie wpisy dokonywane przez pozwanego stawiają powoda w negatywnym świetle. Pozwany wysyłał również do powoda sms – y grożąc że będzie likwidował jego szrot , że ma tyle pieniędzy że go wykupi. Z chwilą wniesienia pozwu pozwany zaprzestał zamieszczania w interencie firmowanych swoim nazwiskiem negatywnych wpisów na temat powoda. Na prośbę żony powoda administrator usunął negatywne wpisy firmowane przez pozwanego. Ta sytuacja źle wpłynęła na psychikę powoda,. W tym czasie jego żona była w ciąży i denerwowała się sytuacją .Powód martwił się o nią . Dziecko urodziło się w listopadzie 2014 r. Obecnie powód spodziewa się drugiego dziecka. Pod wpływem negatywnych opinii wysyłanych przez pozwanego powód stał się nerwowy . Zaczął używać herbat uspokajających .Schudł 8 kilogramów bo bardzo przezywał tę sytuację. Zwykle otwarty dla klientów wolał nie wychodzić z biura i do klientów wysyłał swego pracownika D. M.. W listopadzie – grudniu 2014 r spadła sprzedaż samochodów co powód wiązał bezpośrednio z negatywnymi opiniami na jego temat . Gorszy obrót spowodował spadek zysków i konieczność zwolnienia pracownika co powód również bardzo przeżył. W marcu 2015 r pozwany przyjechał do komisu powoda . Pozwany ostentacyjnie robił zdjęcia samochodów wystawionych w komisie swoim tabletem .Na prośbę powoda pracownicy ochrony wyprosili pozwanego, który oponował twierdząc , że ma prawo tam być . Oświadczył wyraźnie powodowi , że przyszedł do auto- komisu po to ,żeby zrobić zdjęcia samochodów w celu późniejszego wykorzystania ich w sprawie karnej jaką zamierza wytoczyć przeciwko powodowi. Zrobił około 10 zdjęć. Powód obawia się nieprzewidywalnego zachowania pozwanego. Dlatego wykupił ubezpieczenie od aktów wandalizmu. Zatrudnił w komisie ochronę z której usług wcześniej nie musiał korzystać. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadka D. M., przesłuchania stron , wydruki stron internetowych , orzeczenie Sądu w Kempten z dnia 09. 02 2015 r . Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd kierował się zasadą swobodnej oceny dowodów wynikającą z treści w art. 233 § 1 kpc. Sąd oparł się na zeznaniach świadka D. M. i przesłuchaniu stron . Pozwany przyznał , że wpisy na stronach internetowych wskazane przez powoda są autorstwa pozwanego. Sąd oparł się także na dowodach z dokumentów. --- STRONA 5 --- Sąd zważył, co następuje: Żądanie pozwu jest w znacznej części uzasadnione. Powód wywodzi żądanie z treści art. 24 § 1 kc, zgodnie z którym ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Z kolei według art. 24 § 2 kc, jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: istnienie dobra osobistego, zagrożenie lub naruszenie tego dobra oraz bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Powód wykazał , że doszło do naruszenia jego dobra osobistego w postaci dobrego imienia . Dobra osobiste człowieka wymienia przykładowo przepis art. 23 kc, obejmując zakresem tego pojęcia również dobre imię osoby . W literaturze przedmiotu podnosi się, że „przez cześć człowieka zwykło się rozumieć dwa jej aspekty: tzw. cześć zewnętrzną w znaczeniu dobrej sławy, dobrego imienia, opinii innych ludzi i szacunku którym obdarza daną osobę otoczenie, oraz tzw. cześć wewnętrzną w znaczeniu godności osobistej, wyobrażenia o własnej wartości oraz oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi”. Dla oceny naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie powinien mieć, nie subiektywny odbiór pewnych zdarzeń przez samego powoda , lecz odbiór obiektywny uwzględniający cały kontekst sytuacji, zachowań i następujących po sobie zdarzeń. Cześć, dobre imię, dobra sława człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny jego życia osobistego, zawodowego i społecznego. Naruszenie czci może więc nastąpić zarówno przez pomówienie o ujemne postępowanie w życiu osobistym i rodzinnym, jak i przez zarzucenie niewłaściwego postępowania w życiu zawodowym, naruszające dobre imię danej osoby i mogące ją narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności. Niewątpliwie zatem powód dochodzi ochrony jego obiektywnie istniejącego dobra prawnego, jakim jest jego dobre imię. Powód twierdził , że od października 2014 r przez kilka miesięcy na jego stronach internetowych gdzie wystawiał oferty sprzedaży samochodów pozwany zamieszczał swoje negatywne komentarze odnosząc je do konkretnych samochodów oraz do osoby powoda . Negatywne komentarze pozwanego obrażające powoda wywoływały kolejne komentarze na tych samych stronach . Klienci oglądający samochody byli zdezorientowani , bo wcześniej je czytali . Pytali powoda o co chodzi . Powód wyczuwał w zachowaniu klientów obniżenie zaufania do jego osoby. Pozwany dokonywał obraźliwych wpisów używając obraźliwych epitetów : oszust , kłamca . Stanowczo twierdził , że samochody nie są sprowadzane z Niemiec tylko z W., że nie były garażowane, że były powypadkowe , że nie miały 1 właściciela – mimo zapewnień powoda . Zbijał więc konkretne atuty jakimi operował powód zachęcając do zakupu samochodów. Pozwany nie miał jednak żadnych podstaw do tego aby tak twierdzić bo nie posiadał rzetelnej wiedzy na temat samochodów co do których wystawiał tak jednoznaczne negatywne opinie . Zeznał , że o swojej racji jest całkowicie przekonany bo pozwalają mu na to oględziny zdjęć w Internecie i wieloletnie zawodowe doświadczenie ( pracował jako mechanik , kierowca) . Powód prowadzi działalność gospodarczą - handel samochodami . Powód jak zeznał po skończeniu studiów samodzielnie rozpoczął prowadzenie działalności ciężko pracując na swój sukces. Zaczynał handel od jednego samochodu . Pracował od lat na swoją renomę . Cieszył się dobrą opinią . Cenił sobie współpracę z ludźmi , szanował swą pracę i pracowników. Pozwany starał się zburzyć to co pozwany samodzielnie przez lata zbudował. Wpisy pozwanego pojawiały się regularnie przez kilka miesięcy . Pozwany reagował na odpowiedzi jakie pojawiały się w wyniku pojawienia się jego opinii. Wyśmiewał powoda , umniejszał jego wartość nazywając go „adusiem” mimo że miał pełną świadomość tego że do tych wpisów ma dostęp nieograniczona liczba potencjalnych klientów powoda. Kontekst wypowiedzi pozwanego świadczy o tym , że jego wpisy nie miały charakteru jednorazowego nieprzemyślanego wybuchu emocjonalnego spowodowanego jakimś zdarzeniem . Pozwany nie kupował bowiem od powoda żadnego samochodu . Nie występował więc w roli rozczarowanego klienta . Pozwany działał z rozmysłem , premedytacją --- STRONA 6 --- świadomie dążąc do dokuczenia powodowi . Powód w żaden sposób pozwanego nie prowokował zachowując spokój i starając się działać profesjonalnie. To raczej działania pozwanego należy traktować jako swego rodzaju prowokacje . W ocenie Sądu treści zamieszczane przez pozwanego w Internecie i to na stronie powoda miały charakter po pierwsze uwłaczający godności powoda i naruszający jego dobre imię, po drugie stawiane mu zarzuty były nieprawdziwe , nie sprawdzone. Są to wielokrotnie powtarzane wpisy z różnych dat , na temat różnych samochodów, na różnych stronach . Zawierają nie tylko informacje niesprawdzone ale i obraźliwe epitety pod adresem powoda jak kłamca, oszust ,złodziej , które w sposób jednoznaczny stawiają powoda w złym świetle. Postępowanie dowodowe wykazało , że celem pozwanego było dokuczenie powodowi, jego postępowanie wynika z czystej złośliwości . Mimo wszczęcia niniejszej sprawy w styczniu 2015 r i mimo wydania przeciwko pozwanemu zakazu zbliżania się do innych członków rodziny mieszkających w Niemczech w stosunku do której – jak wynika z uzasadnienia tego orzeczenia – pozwany zachowywał się podobnie , pozwany nie wyciąga żadnych wniosków. Pozwany w marcu 2015 r przyszedł do komisu z takim samym zamiarem dokuczenia powodowi. Zaczął robić zdjęcia samochodów zamierzając je wykorzystać przeciwko powodowi w zapowiadanej sprawie karnej o czym poinformował powoda . Powód działał w konkretnym celu chcąc za wszelką cenę udowadniać brak uczciwości powoda. Pozwany planuje swoje postępowanie . Pozwany jest roszczeniowo nastawiony do powoda. Twierdzi że ma prawa do firmy powoda i uzurpuje sobie prawo do jednoznacznej negatywnej niczym nieuzasadnionej oceny jego działalności i chętnie te informacje w niewiadomym celu rozpowszechnia. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów zeznając że kieruje się własnymi przemyśleniami stanowiącymi w istocie wyraz negatywnej oceny pracy powoda .Treści przekazywane przez pozwanego znalazły szeroki krąg odbiorców bowiem były publikowane w Internecie a więc mógł przeczytać je każdy kto wszedł na stronę powoda i był zainteresowany kupnem samochodu. Wpisy pozwanego stanowiły dla powoda oczywistą dolegliwość w sferze uczuć i życia psychicznego. Zachowanie pozwanego było bezprawne. Przepis art. 24 § 1 k.c. wprowadza domniemanie bezprawności, zatem to na pozwanym ciążył obowiązek wykazania istnienia okoliczności wyłączających bezprawność. W wyroku z dnia 19 października 1989 r. (II CR 419/89), Sąd Najwyższy przyjął że "za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je oraz że do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się:1) działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) zgodę pokrzywdzonego (ale z zastrzeżeniem uchylenia jej skuteczności w niektórych przypadkach), oraz 4) działanie w obronie uzasadnionego interesu". Pozwany nie wykazał żadnej z powyższych okoliczności. Pozwany twierdził , że jego działanie było usprawiedliwione ponieważ działał w obronie uzasadnionego interesu klientów oraz w obronie państwa, działał w poczuciu obowiązku wobec potencjalnych klientów. Zachowanie pozwanego nie nosiło cech obrony uzasadnionego interesu publicznego. Pozwany publikował własne przemyślenia na podstawie zdjęć z Internetu zarzucając np. że samochód miał 4 albo wielu właścicieli czego przecież ze zdjęcia nie mógł wyczytać. Również jednoznaczna ocena na podstawie zdjęć , że samochód jest po wypadku albo jest sprowadzony z W. a nie z Niemiec jest przecież wykluczona. Sąd nie dał wiary twierdzeniom pozwanego jakoby klika lat wstecz miał spotkać na ulicy osoby przywożące samochody powodowi do Polski od których rzekomo miał się dowiedzieć o pochodzeniu tych samochodów. Nawet gdyby założyć że takie informacje rzeczywiście uzyskał to nie dotyczyły one przecież tych konkretnych samochodów co do których zamieszczał wpisy w Internecie. Postępowanie dowodowe wykazało , że żadne okoliczności nie usprawiedliwiały takiego zachowania pozwanego . Pozwany twierdzi że wszystkie samochody wystawiane na sprzedaż przez powoda nie posiadają cech o których powód zapewnia kupujących . Sąd oddalił wniosek pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego zawnioskowanego na okoliczność stanu prawnego i fizycznego samochodów znajdujących się w komisie powoda. Po pierwsze te samochody których dotyczyły wpisy mogły zostać sprzedane a poza tym pozwany nie przedstawił żadnych konkretnych faktów które mogłyby świadczyć o tym , że podawane przez niego informacje o samochodach powoda były prawdą. Wniosek pozwanego zmierzał raczej do poszukiwania takich dowodów. Tym bardziej że żadne informacje na temat stanu samochodów nie uprawniają pozwanego do tego aby publicznie nazywać powoda kłamcą , oszustem czy złodziejem. Pozwany jest zdeterminowany chęcią wykazania że tak właśnie jest niezależnie od tego że nie posiada na ten temat rzetelnej wiedzy.. Twierdzi że działa w imieniu klientów którzy sami nie potrafią zadbać o swoje interesy. Sukcesywnie publicznie niszczy przy tym opinię --- STRONA 7 --- powoda obrażając go , przedstawiając w złym świetle na forach internetowych do których dostęp ma nieograniczona liczba osób. Strony internetowe na których pozwany zamieszcza wpisy stanowią narzędzie pracy powoda a pozwany to narzędzie wykorzystuje do własnych celów. Bez znaczenia dla istoty sprawy jest fakt , że strony internetowe na których wypowiadał się pozwany są miejscem w którym można zamieszczać opinie . Negatywna opinia musi być bowiem rzetelna i dotyczyć konkretnych sprawdzonych faktów ma bowiem stanowić obraz na podstawie którego potencjalni klienci mogą wyrobić sobie zdanie na temat sposobu prowadzenia działalności przez powoda. Zarzucanie więc tych stron prywatnymi informacjami stanowiącymi często własną polemikę z innymi czytelnikami strony mija się z celem dla jakiego ta strona została założona . Podsumowując należy stwierdzić, że powód wykazał w drodze przeprowadzonych dowodów, że pozwany naruszył jego dobre imię, a działania pozwanego były bezprawne. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uwzględnił powództwo, zobowiązując pozwanego w oparciu o art. 24 § 1 kc w punkcie 1 wyroku do zaniechania naruszania dóbr osobistych i renomy powoda poprzez zakazanie umieszczania na forach internetowych wpisów naruszających jego dobra osobiste a także tych które zmierzają do nakłaniania potencjalnych klientów do niezawierania z powodem umów kupna – sprzedaży samochodów. Oczywistym jest bowiem , że zamieszczanie tak negatywnych ocen miało służyć odstraszeniu klientów i zniechęceniu ich do kupowania u powoda samochodów. Pozwany zeznał , że jego celem było działanie w interesie potencjalnych klientów aby ostrzec ich przed kupnem aut . W pkt 2 wyroku Sąd nakazał pozwanemu złożenie na wyszczególnionych w wyroku stronach internetowych przeproszenia powoda o konkretnej wskazanej w wyroku treści .( art. 24 § 1 kc) W pkt 3 wyroku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda sumę pieniężną 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia . Zgodnie z treścią art 448 kc w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia .Na pokrzywdzonym spoczywa ciężar dowodu winy, chociażby w najlżejszej postaci, ponieważ przesłanką zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego za naruszenie dóbr osobistych jest krzywda wyrządzona z winy umyślnej lub nieumyślnej. W ocenie Sądu powód wykazał fakt wyrządzenia mu krzywdy przez pozwanego z winy umyślnej. Pozwany działał w sposób przemyślany w celu dokuczenia pozwanemu. Powód odczuł skutki jego zachowania zarówno od klientów którzy zadawali pytania odnośnie negatywnych opinii co deprymowało powoda, utrudniało prowadzenie działalności. Powód przejął się tą sytuacją gdyż zauważył , że celowe działanie pozwanego zmierza do zniszczenia jego firmy którą sam ciężką pracą stworzył. Sytuacja niekorzystnie odbijała się na jego rodzinie, bo żona pozwanego będąc w ciąży również przejmowała się tym ,że na skutek działania pozwanego mogą stracić z powodem jedyne źródło utrzymania. Sytuacja ta niekorzystnie odbiła się na zdrowiu i psychice powoda który zaczął sięgać po środki uspokajające czego nigdy wcześniej nie robił. Powód ukończył studia na AWF i z wykształcenia jest pedagogiem . Działalność gospodarczą z powodzeniem prowadzi od kilku lat a zatem należy do osób wykształconych i przedsiębiorczych które potrafią radzić sobie ze stresem. Stres który wywołał u powoda pozwany przekroczył jednak granice wytrzymałości powoda skoro musiał sięgnąć po środki uspokajające. Stąd w punkcie 3 wyroku, na zasadzie art 24 kc i art 448 kc Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego, uznając wysokość tego zadośćuczynienia za adekwatną do stopnia winy pozwanego i okoliczności przedmiotowej sprawy. Orzeczenie z jednej strony zmierza do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda a z drugiej będzie stanowiło dla pozwanego dolegliwość finansową za wyrządzenie powodowi krzywdy. Sąd nie ustalał czy w okresie kiedy pojawiały się w Internecie wpisy autorstwa pozwanego w komisie powoda istotnie doszło do zmniejszenia zysków wobec zmniejszenia liczby sprzedawanych aut. Zadośćuczynienia ma rekompensować naruszenie dobra osobistego a więc nie ma nic wspólnego z naprawieniem szkody. Nie ma zatem potrzeby wykazywać że powód poniósł szkodę w postaci obniżenia sprzedaży samochodów o konkretnej wartości. Sąd podjął próbę ustalenia aktualnej sytuacji finansowej pozwanego który na pytanie Sądu oświadczył , że pracuje w Niemczech i jego wynagrodzenie miesięczne wynosi 500 euro. Podkreślenia wymaga fakt że po odpowiedzi pozwanego co do wysokości jego zarobków znajdująca się na S. żona pozwanego roześmiała się wyraźnie rozbawiona tym co od pozwanego usłyszała. Pozwany wówczas na ponowne pytanie Sądu oświadczył że zarabia 1.100 ero miesięcznie , ponosi --- STRONA 8 --- opłaty czynszowe 550 euro , inne opłaty wynoszą 200 euro. Oświadczył również że żyje z sądów . Postawa pozwanego nie pozwoliła zatem na wiarygodne ustalenie źródeł i wysokości dochodów pozwanego . Zachowanie pozwanego na S. rozpraw wskazuje na fakt że osiąga wyższe dochody od tych które ujawnił Sądowi. Sąd uznał zatem że zadośćuczynienie w wysokości 10.000 zł mieści się w granicach możliwości zarobkowych pozwanego i nie obciąży go ponad miarę a będzie stanowiło dla pozwanego pewną dolegliwość. W pkt 4 wyroku Sąd na mocy art. 355 § 1 kpc umorzył postępowanie w zakresie ograniczonego żądania . Powództwo oddalone zostało w niewielkim zakresie co do roszczenia o przeproszenie bowiem Sąd uwzględnił to żądanie w nieznacznie węższym zakresie niż to sformułował powód . O kosztach orzeczono zgodnie z art. 100 kpc nakładając na pozwanego obowiązek zwrotu wszystkich kosztów procesu w wysokości 2.677 zł , bowiem powództwo zostało oddalone jedynie w nieznacznej części dotyczącej treści sformułowanego oświadczenia o przeproszeniu . Na koszty składają się opłata sądowa 1.100 zł , 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa , 1.200 zł koszty zastępstwa prawnego od roszczenia majątkowego i 360 zł od roszczenia niemajątkowego. Sędzia :