Postanowienie II C 202/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- 1 Sygn. akt II C 202/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Renata Kopala Protokolant: Jolanta Bober po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012r. w Rybniku sprawy z powództwa A. S. (S.) przeciwko W.F. i B. F. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1) oddala powództwo, 2) przyznaje adwokatowi J.W. z Kancelarii Adwokackiej w Ż. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 82,80 zł ( osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) podatku od towaru i usług. Sędzia: --- STRONA 2 --- 2 Sygnatura akt II C 202/11 Uzasadnienie Powódka A. S. w pozwie skierowanym przeciwko pozwanym B.F. i W.F. domagała się złożenia przez pozwanych przeprosin na piśmie za pośrednictwem lokalnej gazety „ …” za zniesławienie, poniżenie i naruszenie nietykalności cielesnej powódki przez pozwanych. o treści: „W. F. z Ż. przeprasza A.S., że w dniu 21.07.2008 roku zniesławił, znieważył występkiem godzącym w dobre imię oraz szacunek jakim człowiek cieszy się w społeczeństwie w związku ze zniewagą – przestępstwem godzącym w godność osobistą człowieka poczucie jego własnej wartości a także groźby.” „ B. F. z Ż. przeprasza A.S., że w dniu 21.07.2008 roku zniesławiła, znieważyła występkiem godzącym w dobre imię oraz szacunek jakim człowiek cieszy się w społeczeństwie w związku ze zniewagą – przestępstwem godzącym w godność osobistą człowieka poczucie jego własnej wartości a także naruszenie nietykalności cielesnej. Nadto powódka wnosiła o zasądzenie od pozwanych solidarnie na jej rzecz kwoty 20.000 zł jako zadośćuczynienie w związku z zniesławieniem a także kwoty 5.000 zł na rzecz (…) w W. (k. 1-3 i 13) W uzasadnieniu pozwu wskazała, że w dniu 21.07.2008 roku w trakcie rozmowy z pozwaną B. F. w sklepie, B.F. chwyciła ją za nadgarstki, szarpała, popychała, kopała po udzie, przytrzasnęła jej nogę i stopę. W trakcie szamotaniny znieważyła ją słowami „ nienormalna, chora psychicznie wariatko wypierdalaj” W tym samym dniu, później na parkingu przed miejscem zamieszkania powódki pozwany W.F. znieważył ją słowami „Ty kurwo pojebana jak Ci przypierdolę to zobaczysz. Jesteś chora psychicznie, lecz się, nikt Cię nie chciał.” W ocenie A. S. takie zachowanie pozwanych przyczyniło się do naruszenie jej dóbr osobistych takich jak dobre imię, cześć, honor człowieka i naruszenie nietykalności cielesnej tym bardziej, że zachowanie pozwanych było publiczne i poniżające powódkę. --- STRONA 3 --- 3 Pozwani wnosili o oddalenie powództwa (k.49) .Wskazali, że wydarzenia z 21.07.2008 roku opisywane przez powódkę były już Sądowi przedstawione w pozwie W.F. skierowanym przeciwko A.S. o naruszenie dóbr osobistych, ponieważ to pozwany był osobą znieważaną i obrażaną, a Sąd wydał wyrok na jego korzyść. W sprawie tej Sąd nie dał wiary dowodom przedstawianym przez A.S.. By uniknąć nawet przypadkowych kontaktów z powódką pozwani zmienili miejsce zamieszkania i nie przyjeżdżają do matki pozwanego, która zamieszkuje w tym samym bloku i tej samej klatce, co powódka. Mimo to powódka nadal zachowuje się prowokacyjnie i nadal obraża rodzinę pozwanego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powódka A. S. w roku 2008 zamieszkiwała razem z rodzicami w tym samym bloku i w tej samej klatce, co matka pozwanego W. P. – E.F.. E.F. mieszka na parterze, powódka nad nią na trzecim piętrze. W dniu 21.07.2008 roku do mieszkania S. zapukała matka pozwanego by zapytać czy nie pękła rura w ich mieszkaniu, bowiem jej mieszkanie zostało zalane wodą, a sąsiadów bezpośrednio mieszkających nad nią nie było w mieszkaniu. Otworzyła jej matka powódki, która pokazała jej łazienkę. W czasie tej rozmowy w mieszkaniu przebywała powódka, z tym, że nie miała żadnego kontaktu z matką pozwanego. Po wyjściu E.F. powódka miała do swojej matki pretensje, że wpuściła sąsiadkę do mieszkania. Negatywny stosunek powódki do E.F. i jej rodziny wynikał z tego, iż powódka utrzymywała że W.F. w przeszłości, kilkanaście lat temu usiłował ją zgwałcić. Po tym zdarzeniu powódka wzburzona wyszła z mieszkania i udała się do sklepu prowadzonego przez pozwanych. W sklepie ok. godziny 15.30 zastała sprzedającą B. P. - żonę W.F.. Pozwana nie znała personaliów powódki, widywała ją jedynie w bloku, w którym mieszka jej teściowa. Początkowo pozwana wzięła A.S. za osobę sporządzającą ankietę bowiem powódka wypytywała o sprawę A. z G. i co sądzi o nagrywaniu przez młodzież pewnych zdarzeń. Potem powiedziała pozwanej, że nie życzy sobie by jej teściowa nachodziła ją w mieszkaniu. W trakcie rozmowy powódka powiedziała również, że życzy córce pozwanej by w przyszłości spotkało ją to samo co Anię z Gdańska. Poinformowała pozwaną również, że jej mąż 15 lat temu chciał zgwałcić powódkę. Pozwana kazała wyjść ze sklepu powódce, a gdy ta nie reagowała chwyciła ją za nadgarstki i wypchnęła ze sklepu. Zamknęła drzwi na klucz i skontaktowała się telefonicznie z mężem W. P. i prosiła go by zawiadomił Policję. W tym samym czasie powódka przed sklepem stała i krzyczała, że została pobita przez pozwaną. Zadzwoniła też do swoich rodziców i informowała ich o zdarzeniu w sklepie. B. F. --- STRONA 4 --- 4 otworzyła drzwi od sklepu, gdyż przyszła klientka. Powiedziała też powódce, żeby poczekała gdyż przyjedzie policja. Uważała że oskarżenia rzucane przez powódkę, iż została pobita, a w przeszłości zgwałcona przez jej męża są zbyt poważne i wymagają wyjaśnienia. Powódka zaczęła się oddalać i by jej nie stracić z oczu pozwana zamknęła sklep i zaczeka podążać za nią kontaktując się telefonicznie z mężem, któremu relacjonowała przebieg zdarzenia. Powódka kierowała sie do swojego mieszkania, pozwana podążała za nią. W pewnej chwili powódka odwróciła się do pozwanej i uderzyła ją w twarz. Gdy doszły do parkingu przy bloku, w którym mieszkała zarówno powódka jak i teściowa pozwanej B.F. zauważyła swoją teściową, która przebywała na parkingu razem z małoletnią córką stron. Na parkingu był również ojciec pozwanej L.S.. Zarówno powódka jak i jej ojciec zaczęli krzyczeć do matki W.P., że A.S. została przez jej syna zgwałcona 15 lat temu. W międzyczasie na parking podjechał pozwany W. P.. W stosunku do niego oskarżenia o gwałt skierował ojciec powódki. Ojciec powódki mówił do pozwanego, że mógłby mu buty wiązać. Na parking podjechał wezwany przez pozwanego W.P. radiowóz. A. S. i jej ojciec na widok policjantów udali się w kierunku mieszkania. Policjant udał się do mieszkania państwa S., drugi spisywał notatkę na parkingu. Powódka w dniu 29 sierpnia 2008 roku zgłosiła się do lekarza po opinię dotyczącą obrażeń, których doznała ponad miesiąc wcześniej, w dniu 21.07.2008. W dniu 29.08.2008r lekarz stwierdził nu niej siniec na udzie prawym. We wrześniu 2008 roku A.S. złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez małżonków B. i W.P. , które miało polegać na naruszeniu w dniu 21.07.2008 roku jej nietykalności cielesnej, znieważaniu jej , zastraszaniu i grożeniu. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 roku postępowanie to zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przez pozwanych popełnienie przestępstwa. (k. 586) W dniu 10.10.2008 roku A.S. zawiadomiła policję o usiłowaniu zgwałcenia jej przez W.P. w roku 1990. Postanowieniem z dnia 14.10.2008 roku odmówiono wszczęcia postępowania z uwagi na przedawnienie. Przed tutejszym Sądem toczyła się pod sygnatura IIC 18/09 toczyła się sprawa z powództwa Wojciecha Poksińskiego przeciwko A.S. i L.S. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę. W sprawie tej wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 roku oddalił powództwo o zapłatę jednocześnie podtrzymując wyrok pierwszej instancji w zakresie obowiązku pisemnego przeproszenia przez pozwanych A.S. i L.S. powoda za to, że w dniu 21.07.2008 roku pomówili go o czyny niezgodne z prawdą a naruszające jego godność osobistą i dobre imię. --- STRONA 5 --- 5 W uzasadnieniu wyroku Sąd apelacyjny podzielił ocenę materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji i ustalenia faktyczne. ( k. 358 akt IIC 18/09) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań stron – k. 97-59, postanowienia o umorzeniu dochodzenia z 26.11.2008 roku –k. 56. Taki przebieg zdarzeń został już poprzednio ustalony przez Sąd w sprawie IIC 18/09. Sąd odmówił wiarygodności zeznań powódki co do przebiegu jej rozmowy z pozwana B.F. i co do opisu jej zachowania przed sklepem. Zeznaniom tym zaprzecza powódka swoim postępowaniem . Skoro została pobita w sklepie przez pozwaną to na informacje o zawiadomieniu o tym zajściu policji nie powinna oddalać się z miejsca zdarzenia ale wręcz skorzystać z okazji szybkiego wyjaśnienia tego zajścia, tym bardziej, że miało ono miejsce w czasie gdy sąsiednie sklepy były otwarte. Powódka nie udowodniła innego przebiegu zajścia żadnymi innymi środkami dowodowymi poza swoimi zeznaniami, chociażby zeznaniami świadków- sprzedawców w sklepach sąsiednich. Sąd oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie matki powódki na okoliczność zdarzeń które miały być źródłem naruszenia przez pozwanych dóbr osobistych pozwanej. Świadek ten nie był obecny ani w sklepie podczas rozmowy powódki z pozwaną B.F., ani na parkingu przed blokiem w czasie zajścia między pozwanym W. F. a L.S. i powódką. Nie miał informacji bezpośrednio dotyczących tych zdarzeń zatem zeznania tego świadka nie były konieczne i niezbędne do ustalenia stanu faktycznego. Co do pobicia powódki w sklepie Sąd nie dał wiary jej zeznaniom. Prowadzone postępowanie karne w tym zakresie nie dało wystarczających podstaw do przedstawienia pozwanej B.F. zarzutów dotyczących pobicia. Również przedstawiona przez powódkę obdukcja lekarska sporządzona ponad miesiąc później jest mało przekonywująca co do faktu, ze obrażenia te (siniec na prawym udzie) wynikły w trakcie szarpaniny powódki z pozwaną w dniu 21.07.2008 roku. Sąd zważył co następuje: Roszczenie powódki nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd winien ustalić czy pozwani naruszyli dobra osobiste wskazane przez powódkę tj., jej dobre imię i godność i szacunek.. --- STRONA 6 --- 6 W ocenie Sądu powódka nie wykazała, że pozwani swoim działaniem naruszyli wyżej wymienione dobra. Ocena naruszenia tych dóbr winna następować według obiektywnych kryteriów a nie według subiektywnych odczuć osoby żądającej ochrony prawnej. Nie może być też dokonywana według miary indywidualnej wrażliwości osoby, która poczuła sie dotknięta. Nadmienić należy , że to postępowanie powódki, jej prowokacyjne zachowanie w stosunku do B.F., próby wywołania z nią awantury, a nawet chęć skonfliktowania małżonków były zarzewiem zdarzeń w dniu 21.07.2008 roku. Zachowania pozwanej , nawet gdyby określić je jako stanowcze, było tylko reakcją na zachowanie powódki. Powódka w żaden sposób nie udowodniła, ż e pozwana ją obrażała ją wyzwiskami, a fakt iż to pozwana prosiła męża o wezwanie policji może wskazywać iż chciała tę sytuację wyjaśnić i postępować zgodnie z prawem. Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki co do zachowania pozwanego na parkingu oraz temu , że obrażał ją wulgarnymi słowami. Pozwany wezwał policję, wiedział, że radiowóz niebawem nadjedzie i chociażby z tych powodów nie zachowywałby się w sposób prowokacyjny. Zgodnie z art. 24 §1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia prze pozwanych dóbr osobistych powódki a powództwo jest nieuzasadnione i podlegało oddaleniu przy braku przesłanek wskazanych w art. 24 kc , Sąd oddalił również roszczenia dotyczące zasądzenia zadośćuczynienia odpowiedzialności pozwanej za skutki naruszenia w przyszłości stosownie do art.444 kc i art. 448 kc co było oczywistą konsekwencją uznania, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. Na marginesie należy jedynie dodać, że w świetle aktualnego orzecznictwa, a w szczególności wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 04 kwietnia 2004 roku w sprawie sygn. I ACa 139/07 jeżeli określona osoba narusza dobra osobiste innych osób (a tak było w przypadku powódki) to nie może ona skutecznie domagać się ochrony swojego dobra osobistego skoro w istocie jest sprawcą tego naruszenia przez doprowadzenie innych osób do takich zachowań. Nawet gdyby pozwani w stosunku do powódki zachowywali się w sposób ją obrażający to ich postawa byłaby tylko odpowiedzią na prowokacyjne zachowanie się powódki względem nich i wysuwanie względem pozwanego W. F. przez powódkę oskarżeń gwałt naruszających dobre imię pozwanego i niepokojących jego rodzinę. --- STRONA 7 --- 7 O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 102 kpc. Powódka została zwolniona od kosztów sądowych, zatem kosztami nieopłaconej pomocy prawnej dla pełnomocnika powódki ustanowionego z urzędu został obciążony Skarb Państwa w myśl §19 i § 11 ust.1 pkt2 i §2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.