Postanowienie II C 1746/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Łodz

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 1746/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Łodzi II Wydział Cywilny Przewodniczący SSO Adam Kmieciak Protokolant Monika Bartos po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 roku w Łodzi sprawy z powództwa J. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w Ł. o zapłatę Zasądza od Skarbu Państwa – Aresztu Śledczego w Ł. na rzecz J. W., tytułem zadośćuczynienia, kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 31 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty; oddala powództwo w pozostałej części; nie obciąża powoda kosztami procesu; zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łodzi na rzecz adwokata O. M. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych w tym 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych podatku VAT tytułem nieopłaconego zastępstwa procesowego za powoda z urzędu. nie obciąża powoda zwrotem kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. --- STRONA 2 --- II C 1746/14 UZASADNIENIE Powód J. W. wystąpił w dniu 15 lipca 2014r. do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z pozwem przeciwko Skarbowi Państwa Aresztowi Śledczemu w Ł.. Wnosił o zasądzenie kwoty 100.000 zł z odsetkami za naruszenie jego dóbr osobistych. Postanowieniem z 10 lipca 2014r. sygn. akt II C 835/14 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Łodzi. Zarządzeniem Przewodniczącej z 22 X 2014r. sygn. akt II C 1458/14 nieuzupełniony pozew został zwrócony. Zarządzenie z 28 listopada 2014 wpisano sprawę pod nowy numer 1746/14 w rep. „C”. Pozwany zastąpiony przez Prokuratorie Generalną Skarbu Państwa wnosił o oddalenie powództwa. Strony pozostały przy swoich stanowiskach. Sąd Okręgowy ustalił nastę p ujący stan faktyczny: Powód J. W. został osadzony w Areszcie Śledczym w Ł. w dniu 10 marca 2014r. i przebywa tam nadal. Powód został umieszczony w celach zawilgoconych i zagrzybionych. Ściany cel były uszkodzone z ubytkami farby, pokryte licznymi rysunkami i starymi zabrudzeniami dokonanymi przez poprzednich osadzonych. Stolarka okienna była nieszczelna i zużyta. Niewłaściwe warunki higieniczne panujące w kącikach sanitarnych, również brak jest zachowania intymności przy korzystaniu z tego kącika. Łóżka piętrowe nie posiadają zabezpieczeń i drabinek. Wydawane materace i koce były porwane i zużyte. Wentylacja nie była wystarczająca. W celach pojawiło się robactwo. Powód upadł przy schodzeniu z łóżka. Miał założone opatrunki. Powód zaraził się świerzbem od innego osadzonego. Służba zdrowia udzieliła mu odpowiedniej pomocy. Powód korzystał tylko 1 raz w tygodniu z łaźni, w której nie było ścianek oddzielających poszczególnych kąpiących. Pobyt w opisanych wyżej warunkach nie spowodował u powoda zaburzeń psychicznych, ani też uszczerbku na jego zdrowiu. Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów załączonych do akt: Zaświadczenia k.9, 32,33,34 Notatki służbowe k. 63 Książeczki zdrowia osadzonego k.64 do 76 Sprawozdań z wizytacji k.77-111 Raportu przedstawicieli Krajowego Mechanizmu Prewencji k.208-222 Zeznań świadków: D. M. k. 171-172 S. D. k.172 W. B. k.172-od --- STRONA 3 --- M. N. k.275-od - 276 J. G. k. 276- od P. S. k. 315-od P. G. k.344- od 345 Opinii biegłej psychiatry A. R. k.348-363 Zeznań powoda k.412-od Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę, ponieważ nie budzą one wątpliwości co do okoliczności w nich zawartych. Zeznania świadków Sąd uznał za wiarygodne, są one wewnętrznie spójne, zgodne z innymi dowodami. Opinię biegłej Sąd uznał za wiarygodną jest ona fachowa, pełna, kompletna, biegła przekonywującą uzasadniła swoje dokładne i szczegółowe ustalenia. Sąd dał wiarę zeznaniu powoda, jest ono subiektywne, ale nie sprzeczne z innymi dowodami. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powództwo jest uzasadnione co do zasady. Zeznania wszystkich świadków osadzonych razem z powodem w areszcie zgodnie wskazują na niewłaściwe warunki bytowe opisane wyżej w pozwanej jednostce penitencjarnej. Zeznania świadka W. B. są bardzo ogólne, wskazują na działania aresztu Śledczego zmierzające do zachowania i poprawy warunków dla osadzonych, wskazują też na braki jak chociażby dostatecznej liczby remontów. W ocenie Sądu ustalenia osobowych środków dowodowych znajdują pełne poparcie w załączonym raporcie przedstawiciela Krajowego Mechanizmu Prewencji. Pozwala to przyjąć, iż opisane wyżej warunki bytowe powoda w pozwanym areszcie naruszyły jego dobra osobiste w postaci godności i intymności oraz prawo do humanitarnego traktowania. Także załączona przez pozwanego dokumentacja w postaci sprawozdania z wizytacji nie obala powyższych ustaleń. Mimo ostatecznej konstatacji nie ujawnienia większych uchybień i zaniedbań to jednak przyznano tam mocno wyeksploatowanie cel, starych nieszczelnych okien, tylko częściowe zabudowanie kącików sanitarnych. Zużycie materacy, koców, pościeli. Reasumując warunki pobytu powoda w pozwanym areszcie nie spełniały wymagania humanitarnego traktowania, były nawet w części upokarzające co do nie osłonięcia kącików sanitarnych i braku ścianek w miejscach kąpielowych. Dodać należy, że Sąd zauważa starania pozwanego do poprawy warunków, które napotykają barierę funkcjonariusze co powoduje np. ograniczenie remontów mimo takiej potrzeby. Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku, z tym, że wziął też pod uwagę, że próg dolegliwości, na które jest narażona osoba osadzona wykracza poza granice wyznaczonego w życiu codzienny dla osób przebywających na wolności. Tu należy podnieść, iż mimo uzasadnionych w części uwag dostęp do darmowych usług medycznych jest lepszy niż dla obywatela przebywającego na wolności. Te okoliczności uzasadniają przyjęcie wysokości zadośćuczynienia na zachowaną kwotę 5.000zł, w pozostałej części Sąd powództwo oddalił. Podstawą rozstrzygnięcie jest art. 448 w zw. z art. 24 kodeksu cywilnego a odpowiedzialność Aresztu Śledczego wynika z art. 417 § 1 kodeksu cywilnego. Sąd nie obciążył powoda zwrotem kosztów procesu z uwagi na sytuację finansową powoda w oparciu o art. 102 kodeksu postępowania cywilnego. --- STRONA 4 --- Sąd zarządził zwrot kosztów zastępstwa procesowego za powoda z urzędu na rzecz adwokata na zasadzie § 11 ust 1 pkt 15 rozp 115 z 28 IX 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie z późniejszymi zmianami wg stanu prawnego na dzień wniesienia pozwu przyjmując 150% w/w stawki.