Postanowienie II C 173/10

--- STRONA 1 --- | | | Sygn. akt II C 173/10 | W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ | Dnia 26 października 2011 roku | Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II Cywilny Ośrodek (...) w R. | w składzie: | Przewodniczący: SSO Jarosław Klon | Protokolant: Ewelina Kucharczyk | | po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 roku wR. | sprawy z powództwa R. S. | przeciwko Skarb Państwa - Sąd Rejonowy wR. | o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie | 1. | oddala powództwo; | 2. | zasądza od powoda R. S. na rzecz Skarbu Państwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7560 złotych (siedem tysięcy pięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; | * | przyznaje od Skarbu Państwa — Sąd Okręgowy w Gliwicach na rzecz adwokata J. M. 9.298,80 złotych (dziewięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt osiem 80/100 złotych), w tym 1738,80 złotych w ramach podatku VAT, tytułem kosztów reprezentacji powoda z urzędu | W pozwie przeciwko Skarbowi Państwa — Sądowi Rejonowemu w R. powód R. S. domagał się zasądzenia od strony pozwanej na swoją rzecz kwoty 1 000 000 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku a nadto domagał się zamieszenia tekstu przeprosin o treści: | „ Sąd Rejonowy w R.przeprasza R. S. syna J. za nieprawdziwe, nie mające pokrycia w orzeczeniach sądowych stwierdzenie, zawarte w postanowieniu Sądu Rejonowego w R.sygnatura akt IV Nsm 1169/08 z dnia 17 lutego 2009 roku, jakoby R. $. zastraszył matkę swojej małoletniej córki N. S.” | w telewizji (...), przed każdym wydaniem wiadomości, przez trzy kolejne dni oraz na pierwszej stronie Gazety (...), w pierwszy poniedziałek po uprawomocnieniu się wyroku. | Podniósł, iż w dniu 17.02.2009 roku Sąd Rejonowy w R. Wydział IV Rodzinny i Nieletnich w sprawie o gnaturze akt IV Nsm 1169/08 wydał postanowienie z wniosku powoda o uregulowanie kontaktów z małoletnią N. S. — w uzasadnieniu tegoż postanowienia — Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia dobra osobistego powoda — jak wynika z treści pozwu, czci i honoru — poprzez sformułowanie „Wnioskodawca dzwonił kilka razy, jednakże nie był zainteresowany losem dziecka, a jedynie zastraszył matkę małoletniej. Matka małoletniej zgłosiła wówczas doniesienie na policję, jednakże postępowanie zostało umorzone.” | | | --- STRONA 2 --- | | W ocenie powoda, sąd nie miał prawa stwierdzać, iż powód zastraszył matkę małoletniej, ponieważ on nie został za to skazany. Jak powód podkreślił - sam sąd stwierdził, iż postępowanie w tej sprawie zostało umorzone, co oznacza iż policja nie dopatrzyła się winy powoda. W tej sytuacji powód skonkludował, iżjego roszczenie jest e onieczne. W odpowiedzi na pozew Skarb Państwa — Sąd Rejonowy w R. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym na rzecz Skarbu Państwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W szerokim wywodzie strona pozwana dowodziła, iż powództwo powoda jest bezzasadne bowiem nie doszło do naruszenia dobra osobistego powoda a subiektywne przekonanie powoda o tym, iż do takowego doszło nie ma znaczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód R. 8. złożył w Sądzie Rejonowym w R. wniosek o uregulowanie kontaktów z małoletnią córką N. R. Dowód: protokół rozprawy k. 111 akt, W toku tego postępowania Sąd Rejonowy w R.przesłuchał wnioskodawcę - R. 8. i uczestniczkę postępowania S. R.. W toku przesłuchania S. R. zeznała, iż,..powód nie interesował się córką przez cały okres pobytu w zakładzie karnym. Nie interesował się jej zdrowiem. Dzwonił jeden raz przed urodzinami jednakże zastraszył nas wtedy. Sprawa t9czyła się w Prokuraturze Rejonowej w R. jednakże została umorzona prawdopodobnie ze względu na nikłą szkodliwość czynu..”. Dowód: protokół z zeznaniami S. R. k. 112 akt, | Wdniu 171utego 2009 roku Sąd Rejonowyw R. uregulował kontakty R. S. z małoletnią N. S. w sposób w postanowieniu opisany. W uzasadnieniu tego postanowienia w stanie faktycznym Sąd ustalił między innymi, iż „wnioskodawca od czasu umieszczenia w zakładzie karnym nie utrzymuje kontaktu z małoletnią. Wprawdzie dzwonił kilka raży, jednakże nie był zainteresowany losem dziecka, a jedynie zastraszył matkę małoletniej. Matka zgłosiła wówczas doniesienie na policję, jednakże postępowanie zostało umorzone...” Dowód: postanowienie z dnia 17 lutego 2009 roku wydane w sprawie IV Nsm 1169/08 k. 99 i uzasadnieBic do tego postanowienia k. 100 — 101 akt, Sąd zważył co następuje: Powództwo powoda było bezzasadne. Ochrona prawna dotycząca dóbr osobistych wyrażona w art. 24 kc przysługuje jedynie gdy doszło do bezprawnego naruszeni lub zagrożenia dobra osobistego. Przesłankami ochrony dóbr osobistych są: 1) istnienie dobra osobistego, 2) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, 3) bezprawność zagrożenia lub naruszenia tego dobra. Zaczynając od trzeciej przesłanki należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy w R. działał w granicach przepisów: 1) Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej -z dnia 2 kwietnia 1997 roku ( Dz.U.97.78.483), w ramach art. 177 — 178 tego aktu prawnego, | | u --- STRONA 3 --- 2) | Ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.01.98.1070 3) prawa procesowego — Kodeksu postępowania cywilnego — ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Dz.U. Nr 43 poz. 296 z późniejszymi zmianami). | Jeśli Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej kreuje ogólne normy ustrojowe — zasady funkcjonowania sądownictwa, to ustawa o ustroju sądów powszechnych jest wyrazem norm konstytucyjnych i uprawniła Sąd Rejonowy w R. w oparciu o przepisy ustawy kodeks postępowania cywilnego, do rozstrzygnięcia wniosku R. $. o uregulowanie kontaktów z jego małoletnią córką. | Sąd wydał w tej mierze postanowienie z dnia 17.02.2009 roku, które poprzedzone zostało postępowaniem dowodowym, w trakcie którego przesłuchana została między innymi uczestniczka postępowania S. R., Sąd — w uzasadnieniu postanowienia — w części zwanej stanem faktycznym, zacytował zeznania S. R. - opisane! rżej. Sąd zrobił to w oparciu o treść przepisu art. 328 $2 kpe. Zatem zostało to zrobione zgodnie z prawem, przez uprawniony do tego organ, w ramach istniejącego porządku prawnego i w tej sytuacji brak jest możliwości uznania, łk działania sądu były bezprawne. Dodać należy, iż fakt umorzenia postępowania przez organ prokuratorski nie ma gaczenia z perspektywy możliwości przyjęcia za wiarygodne zeznań S. R. — o czym świadczy treść art. 11 kpe. Norma prawna tego przepisu wskazuje na związanie sądu jedynie skazującym prawomocnym wyrokiem sądowym, czyli na pewno sąd niejest związany jakąkolwiek decyzją organu prokuratorskiego, również i tą dotyczącą braku wszczęcia postępowania karnego. Zatem przeciwny wniosek wyprowadzany przez powoda jest nieuzasadniony. Już choćby z tej przyczyny powództwo powoda winno zostać oddalone. "Trzeba też dodać, iż Sąd Rejonowy w R. uwzględnił wniosek R. S., regulując jego kontakty z małoletnią córką i uzasadnił z jakich przyczyn podjął taką decyzję a fakt uznania za wiarygodne zeznań S. R. był realizacją zasady swobodnej oceny dowodówi jako taki podlegał ocenie sądu odwoławczego, ale nie stanowił naruszenia dóbrosobistych powoda. Samo subiektywne przekonanie powoda o naruszeniujego dóbr osobistych nie może mieć znaczenia, bowieła decyduje w tej sytuacji obiektywna ocena oparta o całokształt okoliczności a przede wszystkim obiektywna reakcja w opinii społeczeństwa. (SN z 26.10.2001, V CKN 195/01, LEX Nr 53107). W sytuacji, gdy proces dotyczący w gulowania kontaktów R. $. z małoletnią córką odnosił się faktycznie do trzech osób - małoletniej córki, jej matki oraz powoda - brak jest możliwości wyprowadzenia wniosku, iż istnieje szersze grono osób zainteresowanych tym procesem. Z obiektywnego punktu widzenia doszło do pozytywnego rozstrzygnięcia, w zakresie regulacji kontaktów R. S. z małoletnią córką. W motywach tego orzeczenia sąd wskazał, iż takie kontakty są konieczne, zatem całość orzeczenia wraz z uzasadnieniem, z perspektywy obiektywnej, w żadnej sposób nie obraża powoda a wręcz ukazuje g9 w świetle uczestnika postępowania, który osiąga cel, jaki chciał zrealizować poprzez złożenie wniosku do sądu. | Reasumując powództwo powoda musiało zostać oddalone, co znalazło wyraz w punkcie 1 wyroku. | Powód przegrał proces i w oparciu o treść art. 98 $1 w związku zart. 99 kpe w związku z 82 ustęp 1 w związki z $6 pkt.7 w związku z $1 ustęp 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Kzieloncj x urzędu (Dz. U. Nr163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) winien zapłacić na rzecz strony pozwanej, repregentowanej przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego w kwocie: -7200 złotych $6 pkt 7 rozporządzenia, | - 360 złotych 811 ustęp 1 pkt2 rozporządzenia | --- STRONA 4 --- czyli łącznie 7560 złotych. Znalazło to odzwierciedlenie w punkcie 2 wyroku. | Jako, iż powód był reprezentowany przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu sąd w oparciu o treść $2/ustęp 1i 3 w związku z $20 w związku z $6 pkt 7 i 11 ustęp 1 pkt.2 wymienionego wyżej rozporządzenia, przyznał adwokatowi J. M. wynagrodzenie w wysokości 9298,80 złotych w tym kwotę 1738,80 złotych z tytułu podatku VAT - pkt 3 wyroku. Sędzia Jarosław Klon