Wyrok II C 15/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w Katowicach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: II C 15/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w Katowicach II Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Turek Protokolant: st. sekr. sądowy Teresa Szczypińska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. w Katowicach sprawy z powództwa K K , przeciwko P Ś o nakazanie i zapłatę 1. zobowiązuje pozwanego do przeproszenia powódki poprzez skierowanie na adres powódki w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku listu poleconego zawierającego treść o następującym brzmieniu : „ Ja P Ś szczerze przepraszam Panią K K za zniewagę i zniesławienie serią SMS - ów , których jestem autorem. Ich treść jest nieprawdziwa i nie ma odniesienia do rzeczywistości”; 2. zasądza od pozwanego P Ś na rzecz Fundacji „TVN – Nie jesteś sam” kwoty 1000 ( jeden tysiąc ) złotych , w terminie dwóch miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku; 3. w pozostałej części powództwo oddala; 4. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 700 ( siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt C 15/10 Uzasadnienie Powódka precyzując wniesiony do Sądu Okręgowego w Katowicach pozew, zażądała zasądzenia od pozwanego kwoty 2.000 złotych na rzecz Fundacji TVN – Nie jesteś sam oraz nakazanie pozwanemu przeproszenia powódki na łamach prasy poprzez opublikowanie następującego tekstu: „ Ja P Ś szczerze przepraszam Panią K K za zniewagę i zniesławienie poprzez serię SMS-ów, których jestem autorem. Ich treść jest nieprawdziwa i nie ma odniesienia do rzeczywistości”. --- STRONA 2 --- Do pozwu dołączyła powódka sporządzony zapis przesłanych na jej numer telefonu komórkowego przez pozwanego wiadomości, przytaczając ich treść datę i godzinę przesyłki. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 roku pozwany nie zaprzeczył, iż jest autorem SMS-ów, których zapis powódka ujawniła dołączając do pozwu i uznał swoje postępowanie za naganne. Pozwu jednakże nie uznał twierdząc, że powodowało nim poczucie krzywdy a sytuacja majątkowa w jakiej się znajduje jest trudna. Prowadzi działalność gospodarczą i sam utrzymuje żonę i syna. W oparciu o złożone przez strony wyjaśnienie Sąd ustalił co następuje. Strony prowadzą działalność gospodarczą – handlową na placu targowym w K zwanym potocznie „ giełdą”. Początkowo powódka prowadziła sprzedaż odzieży damskiej a pozwany sprzedaż odzieży męskiej. Jesienią 2009 roku pozwany wprowadził do sprzedaży odzież damską, w odpowiedzi na co powódka rozpoczęła handlować rzeczami męskimi. Rozszerzenie asortymentu sprzedaży spowodowało, że dla obu stron pojawiła się handlowa konkurencja burząc dotychczasowe zgodne relacje pomiędzy stronami. Pozwany widząc, że powódka oferuje – eksponuje do sprzedaży swetry męskie zareagował serią sms - ów na jej numer telefonu komórkowego używając pod jej adresem określeń wulgarnych i obelżywych. Wprawdzie strony w sposób różny przedstawiają stan faktyczny poprzedzający działania pozwanego. Powódka twierdzi, że sms-y pojawiły się po wprowadzeniu przez nią sprzedaży odzieży męskiej, pozwany powołuje się na udzielone przez jego żonę powódce pożyczki w wysokości 2500 złotych, których powódka nie zwróciła i co było powodem zatargu pomiędzy żoną pozwanego a powódką, to jednak okolicznością bezpośrednią jest to, że pozwany w dniach 12.11.2009 roku , 13.11.2009 roku, 15.11.2009 roku przesłał na adres telefonu komórkowego powódki 8 wiadomości z których każda obrażała godność powódki i zawierała treści w odczuciu społecznym wulgarne i obraźliwe. W tak ustalonych okolicznościach sprawy zachowanie pozwanego należy uznać za nie tylko bezsporne ale i bezprawne. W oparciu o powyższe Sąd zważył co następuje: Pozwany swoim bezspornym i bezpodstawnym zachowaniem naruszył dobro osobiste powódki , a to jej cześć obejmującą wyobrażenie jej o własnej wartości oraz jej oczekiwanie szacunku ze strony innych ludzi. Cześć człowieka jest dobrem chronionym przez prawo cywilne – art. 23 i 24 kc, prawo karne art. 212 – 216 i Konstytucję RP – art. 47. Wystąpienie o ochronę w postępowaniu cywilnym przez powódkę należy uznać za uzasadnione i znajdujące oparcie w treści art. 24 i 448 kc. Artykuł 24 kc przewiduje dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dobra. Skoro pozwany wielokrotnie obraził powódkę należą się jej przeprosiny. Mając na uwadze , że do naruszenia dóbr osobistych doszło przy użyciu telefonu komórkowego i poprzez wysłanie sms-ów, którego treść co do zasady przewidziana jest do odbioru jedynie przez adresata za niezasadne uznano żądanie opublikowania przeprosin w ogólnopolskiej gazecie. Brak podstaw zdaniem sądu orzekającego do przyjęcia, że opublikowanie zaistniałej pomiędzy stronami sytuacji na łamach powszechnej gazety poprzez opublikowanie oświadczenia pozwanego, byłoby właściwą drogą do usunięcia skutków naruszenia a więc przeciwnie mogłoby doprowadzić do zwiększenia jego skali. Do rozpowszechnienia treści sms-a doszło poprzez okazanie wiadomości innym osobom przez powódkę, a zatem tę samą drogą może ona odwrócić skutek okazując treść listu. W związku z powyższym wysłanie listu z przeprosinami do powódki spełni przesłanki oświadczenia wskazanego w treści art. 24 kc i uczyni zadość roszczeniom powódki. Podobnie z treścią art. 24 kc uznać należy żądanie powódki o wpłacenie przez pozwanego kwoty pieniężnej na rzecz Fundacji TVN – Nie jesteś sam, jako zadośćuczynienia za doznane krzywdy. Krzywda powódki spowodowana treścią sms-a nie ulega wątpliwości, podobnie jak szczytny cel społeczny jaki przyświeca działaniom wskazanej fundacji. Artykuł 448 kc stanowi, że w razie naruszenia dobra osobistego „ Sąd może …. na jego żądanie ( powoda) zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny…” Określając wysokość przyznanej kwoty Sąd wziął pod uwagę rozmiar i intensywność --- STRONA 3 --- doznanej przez powódkę krzywdy. Pozwany obraził ją wielokrotnie a użyte sformułowanie ocenione według mian obiektywnych były wulgarne, obraźliwe niosące negatywne konsekwencje dla pokrzywdzonej, obniżając jej poczucie godności własnej . Nie bez znaczenia pozostawał stopień zawinienia pozwanego sprawcy rozmiaru nasilenia jego złej woli, chęci dokuczenia powódce i poniżenia jej w ocenie własnej. Biorąc pod uwagę kondycję finansową pozwanego, fakt iż posiada na utrzymaniu żonę i dziecko uznał Sąd kwotę 2.000 złotych za zbyt wygórowaną i określił obowiązek finansowy pozwanego na kwotę 1.000 złotych , uznając, że kwota to nie tylko mieści się w granicach jego finansowych możliwości ale będzie spełniać poprzez swoją dolegliwość funkcję prewencyjno – wychowawczą. O kosztach postępowania orzeczono w trybie art. 98 i nast. kpc.