Wyrok II C 1278/14 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 26 sierpnia 2014 r. skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt II C 1278/14 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 26 sierpnia 2014 r. skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w Ł. i Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu nr (...) w Ł., powód M. B. (1) wniósł o zasądzenie od pozwanych na swoją rzecz kwoty 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia. W dniach: 27 marca 2015 r.; 9 lipca 2015 r., 2 października 2015 r.; 3 grudnia 2015 r. ; 8 kwietnia 2016 r.; 24 stycznia 2017 r., 21 lutego 2017 r.; 28 marca 2017 r., wpłynęły pisma, które stanowiły rozszerzenie podstawy faktycznej powództwa. /pozew, k. 2; rozszerzenie, k.k. 68-69, 289-290, k. 373-374, 425, 553-553v.; 690/ W odpowiedzi na pozew z dnia 9 lutego 2015 r. pozwany Skarb Państwa – Areszt Śledczy w Ł., Skarb Państwa -Zakład Karny nr(...) w Ł. wniósł o oddalenie powództwa w całości, kwestionując powództwo zarówno co do zasady jak i co do wysokości. /odpowiedź na pozew, k. 45-48/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód M. B. (2) przebywał w Areszcie Śledczym w Ł. w okresach: 9.03.2012r. - 18.04.2012r.; 17.05.2012r. - 29.05.2012r.; 13.06.2012r. - 19.02.2013r.; 09.04.2013r. - 11.06.2013r.; 5.09.2013r. - 11.05.2014r.; 3.06.2014r. - 18.03.2015r. i nadal, a w Zakładzie Karnym Nr (...) w Ł. w okresie od 11.06.2013r. do 05.09.2013r. /notatka służbowa, k. 252-254; notatka służbowa, k. 93/ Podczas pobytu w Areszcie Śledczym w Ł. w latach 2012-2015 powód był zakwaterowany w następujących celach mieszkalnych Aresztu Śledczego w Ł.: - (...) nr (...) (12.02 m 2 ) – w okresie 9.03- 11.03 2012 r., liczba osadzonych zakwaterowanych w celi - 4 ; - 12.03 2012 r. liczba osadzonych zakwaterowanych w celi – 3; - 17.05 2012 r. - liczba osadzonych zakwaterowanych w celi – 3; - (...) nr (...) (12,05 m 2 ) - 13.03 -04.04 2012r. – 4 osoby; - 05.04- 10.04 2012 r. – 3 osoby; - (...) nr (12.04 m 2 ) - 11.04-18.04 2012r. - 4 osoby; - (...) nr (...) (12.05 m 2 ) - 18.05-20.05 2012 r. -3 osoby; - 21.05-28.05 2012 r. – 4 osoby; 29.05 2012 r. – 3 osoby; - (...) nr (...) (12.04 m 2 ) – 13 czerwca 2012 r. – 2 osoby; - (...)(12,04 m 2 ) – 14 czerwca 2012 r. – 4 osoby; - (...) (12.04 m 2 ) – 15.06 – 23 września 2012 r. – 3-4 osoby; - (...) (12,05 m 2 ) – 24.10. 2012 r. -19.02.2013 r. – 3-4 osoby; -(...) (10,91 m 2 ) - 09.04 – 18.04 2013 r. – 2-3 osoby; - (...) (11,31 m 2 ) – 19.04.-23.04.2013 r. – 2-3 osoby; - 30.12.2013r.-13.01.2014 r. – 2-3 osoby; - 07.04.-05.05 2014 r. – 2-3 osoby; - (...) (11,43 m 2 ) – 24.04.-11.06. 2013 r. – 2-3 osoby; -(...) (11,60 m 2 ) -14.01.2014 r. – 3 osoby ; 20.01. – 18.03. 2015 r. – 3 osoby ; --- STRONA 2 --- - (...) (11.27 m 2 ) – 12.03.-06.04 2014 r. – 2-3 osoby ; - 03.06. – 07.07 2014 r. -2-3 osoby ; -10.12. – 19.01 2015 r. – 3 osoby ; - (...)(12,04 m 2 ) – 06.05.-11.05. 2014 r. – 4 osoby ; -(...) (12,04 m 2 ) – 08.07. – 23.11 2014 r. – 2- 4 osoby ; - (...) (12,05 m 2 ) – 24.11.-27.11 2014 r. – 4 osoby ; - (...) (11,35 m 2 ) – 28.11.- 02.12.2014 r. – 3 osoby ; - (...) (11,09 m 2 ) – 03.12.-09.12 2014 r. -3 osoby . /notatka służbowa, k. 252-254/ W trakcie pobytu w Zakładzie Karnym nr (...) w Ł. przebywał na oddziale mieszkalnym (...) w celach o numerach (...). Powód w trakcie pobytu w powyższej jednostce penitencjarnej nie zgłaszał próśb, uwag na temat zakwaterowania i warunków bytowych. Brak jest również wpisów dotyczących osadzonego w książce przyjęć kierowników działów potwierdzających fakt zgłoszenia jakichkolwiek nieprawidłowości. /notatka służbowa, k. 93/ M. B. (1) był zatrudniony w Zakładzie Karnym nr (...)w Ł. w (...) na stanowisku szwacza w okresie od 14 czerwca 2013 roku do dnia 24 czerwca 2013 roku w wymiarze 7/8 etatu. W dniu 21 czerwca 2013 roku pracodawca wystąpił z wnioskiem o wycofanie powoda z zatrudnienia z dniem 24 czerwca 2013 roku z uwagi na brak nabycia umiejętności szycia. /notatka służbowa, k. 93; notatka służbowa, k. 95; wniosek o zatrudnienie, k. 96-97; potwierdzenie zatrudnienia, k. 98; pisma, k. 98-100/ Powód w czasie pobytu w Zakładzie Karnym nr (...) w Ł. miał możliwość regularnego uczestnictwa w zajęciach kulturalno- oświatowych i sportowych zarówno w świetlicy oddziału mieszkalnego, boisku i sali sportowej (regularnie korzystał z ww. zajęć zgodnie z obowiązującym grafikiem). Podczas pobytu w tutejszej jednostce, zachowanie osadzonego było naganne. W dniu 9 sierpnia 2013 r. został ukarany dyscyplinarnie, pozbawieniem możliwości dokonywania zakupów wyrobów tytoniowych na okres 2 miesięcy za nawiązywanie niedozwolonych kontaktów, odmowę wykonania polecenia, za używanie słów wulgarnych i odmowę podania danych osobowych. W dniu 29 sierpnia 2013 r. ponownie sporządzono wniosek o wymierzenie kary dyscyplinarnej za bezpodstawne wymuszenie przyjęcia do lekarza wprowadzając oddziałowego w błąd mówiąc, że doznał urazu w czasie zajęć sportowych. W trakcie pobytu lekarz rozpoznał u powoda ZZA. Powód w trakcie pobytu w Areszcie Śledczym w Ł. wielokrotnie był karany. Powód był kilkakrotnie karany dyscyplinarnie karą nagany, karą osadzenia w celi izolacyjnej. /notatka służbowa, k. 93; wniosek o wymierzenie kary dyscyplinarnej, k. 91-92; pisma, k. 261-263; wniosek, k. 264 i 265-266; wnioski o wymierzenie kary dyscyplinarnej, k. 328-331; wniosek o przyznanie nagrody, k. 332; zeznania świadka: D. K., k. 392/ Powodowi w 2015 r. nie wyrażono zgody na pomoc finansową, otrzymał zgodę na dodatkowe paczki żywnościowe. Miała to być dla powoda zachęta do poprawy zachowania. Powód nie zgłaszał się o wyrażenie zgody na realizację dodatkowej kąpieli z uwagi na choroby własne. --- STRONA 3 --- Powód był traktowany jak każdy inny osadzony. Powód w każdej chwili mógł się udać do lekarza, który mógł zadecydować o dodatkowych witaminach i lekach. Każdy z osadzonych ma prawo do jednego telefonu dziennie - 5 min. Dwa razy dziennie funkcjonariusze pytają o to osadzonych. Powodowi odmawiano zgody na takie telefony z uwagi na przedłużanie czasu rozmowy. /zeznania świadków: D. K., k. 392, M. M., k. 498-498v./ Powód był wielokrotnie konsultowany przez lekarzy ambulatorium Zakładu Karnego Nr (...) w Ł.. Dostęp do lekarzy ambulatorium miał nieograniczony. Ponadto był konsultowany przez lekarzy w pozawięziennej służbie zdrowia, miał wykonany szereg badań dodatkowych w celu diagnostyki zdrowotnej. W związku z prowadzoną diagnostyką i leczeniem powód otrzymywał zalecane przez lekarzy i lekarzy specjalistów Ambulatorium Zakładu Karnego Nr(...) w Ł.. W dniu 10 kwietnia 2014 r. powód złożył skargę dotyczącą m.in. niewłaściwej opieki medycznej, podczas pobytu w Areszcie Śledczym w Ł.. Przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w sprawę ww. skargi. W toku czynności stwierdzono, że powód posiada nieograniczony dostęp do opieki medycznej, w tym stomatologicznej i był wielokrotnie konsultowany przez lekarzy specjalistów. Nadto otrzymał receptę na okulary oraz został poddany leczeniu farmakologicznemu. W okresie od 11.05.2014r. do 03.06.2014r. powód przebywał w Oddziale Chorób Wewnętrznych Szpitala (...) w Ł.. Wypisano go z rozpoznaniem: zawroty głowy do dalszej diagnostyki ambulatoryjnej, łuszczyca, niedosłuch prawostronny. Osobowość nieprawidłowa, ZZA, zastarzały uraz kciuka ręki prawej. W trakcie pobytu w AŚ w Ł. dnia 27.06.2014r. przeprowadzono badanie videonystagmograficzne - uszkodzenia obwodowego nie stwierdzono. W dniu 12.08.2014r. powód był konsultowany przez laryngologa - z powodu skrzywienia przegrody nosa ze zniekształceniem nosa zewnętrznego i zakwalifikowany do operacji przegrody nosa w trybie planowym. Od sierpnia 2014r był wielokrotnie konsultowany dermatologicznie oraz okulistycznie, oraz przyjmowany w ambulatorium. U powoda zdiagnozowano przewlekłe zapalenie spojówek z zaostrzeniami. Powód miał dostąp do preparatów najnowszej generacji i nigdy nie czyniono problemów, gdy mu je przepisywano. A. u powoda nie trwała dłużej niż 2 tygodnie, z uwagi na zagrożenie grzybicze i lekooporność. /notatka służbowa, k. 94, dokumentacja medyczna w kopercie, k. 74 i k. 133-243; notatka, k. 101; sprawozdanie, k. 102;notatki służbowe, k. 103-104; książka zdrowia osadzonego, k. 255-259; zestawienie udzielonej pomocy, k. 260; notatka, k. 339; opinia, konsultacje, k. 338, 340-341; zeznania świadków: M. C., k. 360v.-361/ W sierpniu 2013 r. powód przewrócił się w łaźni. Miał złamaną nogę, założono mu gips. Powód narzekał wówczas na opiekę współosadzonym. W późniejszym okresie również narzekał na opiekę lekarską w Areszcie Śledczym w Ł.. /zeznania powoda, k. 359-360 w zw. z k. 750v.; zeznania świadków: K. A., k. 437v. – 438, M. M., k. 498-498v./ W ocenie dermatologicznej i okulistycznej, zgłaszane przez powoda dolegliwości, nie spowodowały u niego uszczerbku na zdrowiu. Dolegliwości dermatologiczne i okulistyczne nie mają bezpośredniego związku z pobytem powoda w Areszcie Śledczym w Ł.. Zmiany łuszczycowe, występują u powoda od 26 lat. W trakcie stałego, systematycznego leczenia lekami miejscowymi, zmiany ulegały nieznacznej remisji. Z punktu widzenia dermatologicznego nasilone zmiany o charakterze łuszczycowym mogą być z powodzeniem leczone metodą fototerapii, nawet w warunkach penitencjarnych. W ocenie okulistycznej rozpoznano u powoda: starczowzroczność i początkowe zmętnienia w soczewkach, które związane są z wiekiem. /opinia biegłych dermatologa i okulisty, k. 601-604; pisemna uzupełniająca opinia biegłego dermatologa, k. 686-687; pisemna uzupełniająca opinia biegłego okulisty, k. 702; dokumentacja medyczna w kopercie, k. 74/ --- STRONA 4 --- W latach 2012-2015 r. w Areszcie Śledczym w Ł. przeprowadzono 24 kontrole Sanepidu, z każdej kontroli sporządzono protokoły kontroli sanitarnej, wydawano doraźne zalecenia. Podobne kontrole przeprowadzono w Zakładzie Karnym nr (...) w Ł.. /protokoły, k. 311-327/ Podczas kompleksowej kontroli aresztu przeprowadzonej przez Sędziego Penitencjarnego we wrześniu 2014 roku nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie warunków osadzenia, czy złego stanu pomieszczeń. Stwierdzono, iż: wszystkie cele w Areszcie Śledczym w Ł. są skanalizowane i mają doprowadzoną zimną wodę. W części cel kąciki sanitarne są zabudowane całkowicie, w pozostałych zabudowa jest częściowa. Areszt Śledczy w Ł. prowadzi remonty cel mieszkalnych, która obejmuje m.in. zabudowę kącików sanitarnych od podłogi do sufitów z pełnowymiarowymi drzwiami. Rocznie ok. 40-50 cel mieszkalnych jest remontowanych. Remonty są prowadzone w sposób ciągły (niezbędne prace malarskie, podwyższenie kącika sanitarnego, malowanie ścian). Kącik sanitarny jest oddzielony od reszty celi płytą pilśniowa na metalowym stelażu. Wykonanie zabudowy zakończono w 2007 roku. Pierwotnie miała wysokość 210-215 cm, od góry wolnych pozostawało 30 cm a od dołu 10 cm. Drzwi miały ok. 150 cm. Obecnie 2/3 kącików wygląda inaczej, zabudowa jest od podłogi do sufitu i drzwi są pełnowymiarowe. W celach jest wyłącznie zimna bieżąca woda. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ W Areszcie Śledczym w Ł. nie ma przeludnienia. W 2015 r. stan osadzonych wynosił ok. 800, co stanowi około 200 osób poniżej stanu maksymalnego. Osadzeni są umieszczani w celach zgodnie z pojemnością cel. Zapewniane jest minimum 3 m 2 na osobę, bez uwzględnienia kącika sanitarnego. /zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ Pomimo systematycznego corocznego remontowania części cel w ramach posiadanych niewielkich środków finansowych, są one mocno wyeksploatowane, w wielu celach ściany są brudne, okna są stare, nieszczelne i nie będą spełniać swojej roli w miesiącach zimowych. Niewielka część okien została wymieniona na plastikowe, głównie te, których nie dało się już naprawić. Osadzeni, którzy z racji specyfiki jednostki przebywają tutaj tylko czasowo, nie dbają o wyposażenie i stan techniczny cel, w których zostają umieszczeni, a wręcz je dewastują. Widać ewidentną różnicę na korzyść w stanie technicznym i wyglądzie cel, w których przebywają skazani pracujący, odbywający od początku do końca orzeczoną wobec nich karę pozbawienia wolności na terenie Aresztu Śledczego. Zarówno umywalki, jak i sedesy znajdujące się w celach są częściowo wyeksploatowane. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ Nie ma zastrzeżeń do temperatury panującej w celach oraz cyrkulacji powietrza. Inna sytuacja może występować w typowych miesiącach zimowych. Kąciki sanitarne w celach są czyste, środki czystości pozostające w dyspozycji osadzonych umożliwiają im dbanie o właściwy stan urządzeń sanitarnych znajdujących się w celach. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ Okna w celach pawilonów mieszkalnych są odpowiedniej wielkości i umożliwiają należyty dopływ światła dziennego. We wszystkich celach są okna drewniane, które mają ok. 50 lat. Okna są uszczelniane, naprawiane, wymieniane są całe fragmenty stolarki. --- STRONA 5 --- Na oknach cel pawilonów A, B i C zamontowano przesłony, nie powoduje to jednak ich gorszego oświetlenia. Wieczorem cele oświetlają świetlówki jarzeniowe odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem, a emitowane przez nie światło należy uznać za wystarczające do czytania i pisania. Przesłony okienne (blendy) zostały zamontowane w oknach Aresztu Śledczego w Ł. zgodnie z zasadami sztuki budowlanej. Przesłony te zostały wykonane z płyty poliwęglanowej gr. 4 mm i zamontowane na nośnej konstrukcji stalowej do elewacji pawilonów. Przesłony te posiadają wymagane atesty i certyfikaty i mogą być wykorzystane do celów do jakich zostały użyte. Przesłony okienne w celach mieszkalnych są zamontowane w stalowych ramach, z zachowaniem 30 cm odstępu w celu zapewnienia wymiany powietrza podczas wietrzenia cel (nawiew zimnego powietrza odbywa się spodnią, nieosłonięta częścią, natomiast wywiew przestrzeniami bocznymi). /okoliczność znana sądowi notoryjnie; sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ Podstawowe wyposażenie cel stanowią piętrowe łóżka, stoły i taborety oraz wiszące szafki, gdzie skazani przechowują między innymi artykuły spożywcze oraz naczynia. Stan tych sprzętów jest zaledwie dostateczny, podobnie jak stan materaców, koców, pościeli oraz ręczników i ścierek. Widać na nich ślady częściowego zużycia i napraw, co związane jest z dużą rotacją osadzonych z racji przeznaczenia pozwanej jednostki penitencjarnej. W 2013 roku zakupiono 50 kompletów łóżek piętrowych, które zostały wstawione do wyremontowanych 68 cel. Każdy osadzony otrzymuje materace i koce, które nadają się do użytkowania, gdy one się zużywają to w trakcie osadzenia można wystąpić o wymianę i jeśli jest to uzasadnione prośby te są realizowane. Osadzony o poduszkę czy koc zgłasza się do kierownika czy zastępcy kierownika działu kwatermistrzowskiego za pośrednictwem wychowawcy. Wnioski o wymianę materacy są częste i wymiana następuje, gdy jest to naprawdę konieczne. Rocznie w Areszcie Śledczym w Ł. wymienianych jest 200 kompletów. We wszystkich celach mieszkalnych jest oświetlenie jarzeniowe. W celach mieszkalnych parkiet zastępowany jest wykładziną PCV. Zdarzają się sytuacje występowania insektów. Areszt Śledczy ma podpisaną umowę z firmą zewnętrzną na dezynfekcję i dezynsekcję. Zdarzają się przypadki występowania insektów; dotyczy to cel przejściowych, do których trafiają osoby przyjmowane do Aresztu. Wynika to ze stanu przyjmowanych. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ We wszystkich celach znajdują się gniazda elektryczne, co umożliwia osadzonym korzystanie z odbiorników telewizyjnych i grzałek. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ W Areszcie są trzy łaźnie usytuowane na najniższej kondygnacji, w każdym z pawilonów mieszkalnych. Stan techniczny łaźni usytuowanych w pawilonach B i C nie budzi najmniejszych zastrzeżeń. Każda z nich została wyremontowana. Każda składa się z przebieralni i pomieszczenia kąpielowego. Ściany pomalowane są farbą olejną, a podłogi wykonane z lastryka. W części kąpielowej, gdzie ściany wyłożone są estetycznymi płytkami, znajduje się 12 sitek natryskowych umieszczonych pod sufitem. Na podłodze leżą gumowe dywaniki. W przebieralni na ścianach zamontowane są wieszaki, a pod ścianami ustawiono ławki. Przeprowadzony został generalny remont wszystkich łaźni. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282 zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ Osadzeni korzystają z łaźni raz w tygodniu, kąpiel trwała około 10 minut. Natryski są obecnie oddzielone ściankami działowymi z wodoodpornej sklejki. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadka W. B., k. 361-361v./ --- STRONA 6 --- W Areszcie Śledczym w Ł. służba zdrowia zajmuje 12 pomieszczeń usytuowanych w pawilonach mieszkalnych. W Pawilonie B znajduje się pokój kierownika służby zdrowia, pokój lekarzy, sekretariat oraz gabinet przyjęć lekarzy specjalistów. Ponadto w każdym pawilonie mieszkalnym jest gabinet stomatologiczny i ambulatorium, w którym pełni dyżur pielęgniarka, a także przyjmuje pacjentów lekarz internista. Pacjenci w Areszcie Śledczym w Ł. nie mają limitu wizyt. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282; zeznania świadków: M. C., k. 360v.-361 / W Areszcie wykorzystywane są tradycyjne formy działalności kulturalno – oświatowej, takie jak wypożyczanie książek, nadawanie audycji przez radiowęzeł, oglądanie telewizji, organizowanie konkursów tematycznych i dostarczanie prasy. Ponadto organizowane były spotkania osadzonych z osobami spoza jednostki, a także imprezy o charakterze masowym, jak np. Finał (...) w 2014 roku, uroczyste wigilijne spotkanie osadzonych z rodzinami, Dzień Dziecka, wykładu o tematyce historycznej i etnograficznej, wykłady IPN Oddziała w Ł.. Osadzenie mają dostęp do prenumerowanej ze środków Aresztu prasy w postaci codziennych wydań (...). Niezależnie od tego, osadzeni dysponujący środkami finansowymi mają możliwość prenumeraty indywidualnej wybranych przez siebie tytułów. Osadzeni codziennie odbywają godzinny spacer. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282/ Po przeprowadzonej wizytacji pozwanego we wrześniu 2014 roku oceniono, iż Areszt Śledczy w Ł. funkcjonuje prawidłowo, przestrzegane są prawa osadzonych, egzekwowane obowiązki, osoby pozbawione wolności traktowane są z poszanowaniem zasad określonych w art. 4 § 1 i 2 k.k.w., a karę pozbawienia wolności i tymczasowe aresztowanie wykonuje się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W toku kontroli nie ujawniono uchybień i zaniedbań, które dawałyby podstawę do kierowania pod adresem tej jednostki penitencjarnej zaleceń powizytacyjnych. /sprawozdanie z wizytacji Aresztu Śledczego k. 270-282/ Powyższe ustalenia faktyczne Sąd poczynił w oparciu o złożone do akt sprawy przez strony dowody z dokumentów związanych z osadzeniem powoda w Zakładzie Karnym nr (...) w Ł. i w Areszcie Śledczym w Ł. oraz opinii biegłego lekarzy (okulisty i dermatologa). Nadto ustalając stan faktyczny sprawy Sąd oparł się częściowo na zeznaniach powoda oraz powołanych w sprawie świadków. Sąd nie dał wiary twierdzeniom powoda co do tego, że w jego przypadku warunki bytowe w Areszcie Śledczym w Ł. i Zakładzie Karnym nr (...) w Ł. wykraczały poza granice stanowiące o naruszeniu godności osobistej, albowiem tego rodzaju twierdzenia powoda nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym zeznaniach świadków: W. B. i D. K., a także dokumentach w postaci dokumentacji medycznej, notatek służbowych, a także Sprawozdania z wizytacji Aresztu Śledczego w Ł. z września 2014 r. , którym to Sąd dał wiarę. Sąd uznał, iż zeznania powołanych w sprawie świadków, co do zasady nie są ze sobą sprzeczne i wzajemnie się nie wykluczają w kwestiach najistotniejszych z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, z tym, że zeznania świadków: K. A., M. P., M. M., P. W. i R. S., jak również powoda, noszą znamiona subiektywnych ocen, formułowanych przez pryzmat osobistego stosunku do opisywanych okoliczności, wyznaczonego przez niezadowolenie z warunków bytowych panujących w miejscu, w którym osoby te przebywały wbrew swojej woli, a przez co, z natury rzeczy, odbiegających od oczekiwanych. Z powyższych względów, w tym zakresie, nie zasługują one na wiarę w konfrontacji z pozostałym obiektywnym materiałem dowodowym w postaci dowodów z dokumentów, jak również z zeznań świadka W. B.. Wskazać również należy, że: - świadek K. A. i świadek R. S. nigdy nie przebywali z powodem w jednej celi; - świadek M. P. – w ogóle nie znał samego powoda; - świadek P. W. znał powoda jedynie ze wspólnej grupy spacerowej --- STRONA 7 --- i nie był w stanie podać żadnych konkretnych sytuacji, które związane były z powodem. Odnośnie zeznań wskazanych świadków, Sąd pominął te fragmenty, w których skarżyli się oni ogólnie na złe warunki panujące w Areszcie Śledczym w Ł. (m.in. problemy z oknami, wentylacją w celach, zagrzybienie cel, brak sprzętu kwatermistrzowskiego), nie wskazując żadnych konkretnych okoliczności odnoszących się do osoby samego powoda, a mogących naruszyć jego dobra osobiste. Świadkowie ci często odnosili się w swoich zeznaniach do okoliczności dotyczących bezpośrednio ich samych, albo nie mających żadnego znaczenia dla sprawy, a opisywane przez nich złe warunki panujące w Areszcie wielokrotnie nie znalazły potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Zawraca także uwagę, że jeden ze świadków – R. S. – zeznał, że jedzenie w Areszcie Śledczym w Ł. było, na tle innych jednostek w jakich przebywał, dobre. Na wiarę zdaniem sądu nie zasługują także zarzuty powoda odnośnie funkcjonowania służby zdrowia w Areszcie Śledczym w Ł.. W czasie swego pobytu powód wielokrotnie korzystał z wizyt lekarskich, był konsultowany przez specjalistów, miał wykonywane badania (w tym stomatologiczne). Nadto zeznania powoda w tym zakresie nie znalazły również odzwierciedlenia w zeznaniach świadka M. C., któremu to Sąd dał wiarę. Opinie biegłych nie wykazały żadnych nieprawidłowości. W ocenie Sądu nie zasługiwały na wiarę zeznania powoda dotyczące przeludnienia panującego w celach. Sąd przeprowadził w tym zakresie dowód z zeznań świadka W. B., a także notatki służbowej ze szczegółowym zestawieniem cel, w jakich przebywał powód i zaludnienia w tym czasie. W zakresie stanu zdrowia powoda i jego związku przyczynowego z pobytem w Areszcie Śledczym w Ł. i Zakładzie Karnym nr (...) w Ł., sąd oparł się przede wszystkim na przeprowadzonym w sprawie dowodzie z opinii biegłych dermatologa i okulisty. W szczególności sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności tych opinii. Ponadto, podniesione przez powoda wątpliwości co do prawidłowości postawionych wniosków zostały przez biegłych wszechstronnie wyjaśnione w ramach uzupełniających opinii pisemnych. Opinie nie potwierdziły, aby pobyt w pozwanych jednostkach penitencjarnych spowodował pogorszeniem się jego stanu zdrowia. w odniesieniu do leczenia ortopedycznego nie zostały zgłoszone żadne dalsze wnioski. Sąd oddalił wniosek powoda o załączenie do akt sprawy wywiadu środowiskowego, oraz dopuszczenie dowodu z zeznań świadka: J. B. oraz kuratora sądowego. Powyższe dowody zostały złożone po upływie zakreślonego terminu (k. 498 odwr). Termin ten upływał z dniem 24 lutego 2016 roku, a wnioski zostały zgłoszone w październiku 2016 roku (k. 658). Oddalony został także wniosek o skierowanie sprawy do opinii Sanepidu. Stosowne raporty i wyniki kontroli znalazły się bowiem w aktach. Stan cel został ustalony także na podstawie pozostałych dowodów, w szczególności zeznań świadków, a ocena tego stanu należała do Sądu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu w całości. W niniejszej sprawie powód wystąpił o zapłatę tytułem zadośćuczynienia kwoty 100.000 zł w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych. Zasadność roszczenia pozwu podlegała analizie w oparciu o przepisy art. 23 k.c. i art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. oraz art. 417 k.c. W pierwszej kolejności wskazać należy, że realizacja spoczywających na administracji Aresztu Śledczego (i Zakładu Karnego nr (...) w Ł.) obowiązków w zakresie organizowania miejsc, w których przebywają osoby pozbawione wolności należy do działań władczych państwa i mieści się w pojęciu wykonywania zadań z zakresu władzy publicznej. A zatem ocena, czy obowiązki te zostały zrealizowane, winna być dokonana z uwzględnieniem uprawnień skazanego, szczegółowo uregulowanych przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.), a także z uwzględnieniem treści przepisów wykonawczych, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 roku w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2003 r. Nr 152, poz. 1493), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003 roku w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych --- STRONA 8 --- i aresztach śledczych (Dz. U. z 2003 r. Nr 186, poz. 1820), oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (obowiązującego od 14 sierpnia 2014r.). Ustawodawca, wśród naczelnych zasad kodeksu karnego wykonawczego wymienił w art. 4, zasadę humanitaryzmu, która zakłada, że kary, środki karne, zabezpieczające i zapobiegawcze wykonuje się w sposób humanitarny, z poszanowaniem godności ludzkiej skazanego. Skazany zachowuje także prawa i wolności obywatelskie. Ich ograniczenie może wynikać jedynie z ustawy oraz z wydanego na jej podstawie prawomocnego orzeczenia. W myśl art. 5 k.k.w. skazany jest podmiotem określonych w kodeksie praw i obowiązków. Przykładowo zostały one wskazane w art. 102 k.k.w., gdzie w pkt 1 mowa jest o tym, że skazany ma prawo do odpowiedniego, ze względu na zachowanie zdrowia, wyżywienia, odzieży, warunków bytowych, pomieszczeń oraz świadczeń zdrowotnych i odpowiednich warunków higieny. Warunki bytowe osadzonego w zakładzie karnym bądź areszcie śledczym określa m.in. art. 110 k.k.w., zgodnie z którym skazanego osadza się w celi mieszkalnej wieloosobowej lub jednoosobowej (§ 1). Powierzchnia w celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 m 2 . Cele wyposaża się w odpowiedni sprzęt kwaterunkowy zapewniający skazanemu osobne miejsce do spania, odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrza i odpowiednią do pory roku temperaturę, według norm określonych dla pomieszczeń mieszkalnych, a także oświetlenie odpowiednie do czytania i wykonywania pracy (§ 2). Udzielenie powodowi cywilnoprawnej ochrony wymagało zatem ustalenia, że zachowania administracji pozwanego Aresztu Śledczego (i Zakładu Karnego) godziły w jego dobra osobiste w rozumieniu art. 24 § 1 k.c. Z mocy art. 6 k.c. na powodzie ciążył dowód wskazania konkretnych uchybień w postaci zaniechania podjęcia działań zapewniających mu realizację jego uprawnień w zakresie warunków bytowych wynikających ze wskazanych powyżej przepisów, naruszających sferę jego dóbr osobistych. Pozwanego obciążał zaś obowiązek udowodnienia, że działał zgodnie z prawem i nie naruszył dobra osobistego powoda (art. 6 k.c. w związku z art. 24 k.c.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że roszczenia powoda odnoszą się do szeroko rozumianych warunków bytowych panujących w jednostce penitencjarnej, w której powód przebywał. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zarzuty powoda co do przeludnienia panującego w celach, w których przebywał są nieudowodnione. Zarówno zeznania świadka W. B., jak i szczegółowy wykaz cel i okresów w jakich powód przebywał (wraz z liczbą współosadzonych) wskazują, że twierdzenia powoda są gołosłowne. Powód nie wykazał także, aby miały miejsce inne uchybienia w funkcjonowaniu Aresztu Śledczego w Ł. w okresie, w którym tam przebywał. Co prawda w procesie o ochronę dóbr osobistych to pozwany ma obowiązek wykazać, że jego działanie nie było bezprawne, to jednak wciąż ciężar udowodnienia, że do naruszenia dóbr osobistych doszło spoczywa na powodzie. Jeżeli chodzi o zarzuty związane z niewłaściwym traktowaniem powoda przez personel jednostki, złymi warunkami bytowymi w celi, brakiem zapewnienia odpowiednich warunków sanitarno – higienicznych, właściwej opieki medycznej, to zważyć należało, że są one bezpodstawne. Odnosząc się do zarzutów pozwu związanych z utrzymaniem higieny, wskazać należy, iż wszystkim osadzonym zapewnia się możliwość dbania o higienę osobistą. Zgodnie z wytycznymi ogólnobudowlanymi wszystkie cele mieszkalne wyposażone są w węzły sanitarne. Kwestia minimalnego standardu utrzymania higieny przez mężczyzn przebywających w zakładach karnych została uregulowana w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 roku w sprawie Regulaminu organizacyjno - porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 152, poz. 1494) oraz --- STRONA 9 --- Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 roku w sprawie Regulaminu organizacyjno – porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz. U. Nr 152, poz. 1493). Z przepisów tych wynika, że skazany/tymczasowo aresztowany korzysta co najmniej raz w tygodniu z kąpieli. Częstsze kąpiele przysługują osadzonym mężczyznom zatrudnionym przy pracach brudzących oraz chorym według wskazań lekarza. Możliwe jest także w indywidualnych uzasadnionych wypadkach uzyskanie zgody Dyrektora na dodatkową kąpiel. Jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń, osadzeni w Areszcie Śledczym w Ł. korzystają z kąpieli jeden raz w tygodniu. Według ustaleń wyposażenie cel mieszkalnych dla osadzonych w sprzęt kwaterunkowy jest zgodne z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003 roku w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 stycznia 2014 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (obowiązującego od dnia 14 sierpnia 2014r.). Ilość sprzętu zawsze jest dostosowana do liczby osadzonych przebywających w danej celi mieszkalnej. Osadzeni mogą zgłaszać oddziałowym potrzebę wstawienia dodatkowych sprzętów kwatermistrzowskich. Wszelkie usterki sprzętu kwatermistrzowskiego zgłoszone przez osadzonych są usuwane na bieżąco. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego łóżek stosowanych w AŚ w Ł., wykazano, iż łóżka, tak jak pozostały sprzęt kwaterunkowy, są zgodne z ww. rozporządzeniami w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach innych i aresztach śledczych. Są to łóżka typu koszarowego stosowane w jednostkach więziennych, wojskowych. W łóżkach tych nie stosuje się podkładów. Wydawanie materaców i koców odbywa się stosownie do powołanych Rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że stan techniczny urządzeń, wyposażenia i pomieszczeń pozwanej jednostki penitencjarnej jest pod ciągłą kontrolą i jest utrzymywany na poziomie gwarantującym funkcjonalność. Odnosząc się do zarzutu złych warunków bytowych wskazać należy, iż jak wynika z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, pozwany na bieżąco remontuje oraz naprawia cele mieszkalne, w celu utrzymania właściwych warunków bytowych. Należy przy tym wyraźnie podkreślić, iż wszelkie uszkodzenia czy zabrudzenia są efektem przede wszystkim działań samych osadzonych, którzy niszczą substancję mieszkalną. Osadzeni, którzy z racji specyfiki jednostki przebywają tutaj tylko czasowo, nie dbają o wyposażenie i stan techniczny cel, w których zostają umieszczeni, a wręcz je dewastują. Widać ewidentną różnicę na korzyść w stanie technicznym i wyglądzie cel, w których przebywają skazani pracujący, odbywający od początku do końca orzeczoną wobec nich karę pozbawienia wolności na terenie Aresztu Śledczego. Nadto, przeprowadzane są stałe konserwacje i naprawy doraźne, polegające na wymianie potłuczonych szyb, uzupełnianiu okitowania, wymianie okuć ślusarskich oraz montażu zamknięć. Ponadto rzeczą oczywistą jest, że przy tak dużej ilości osadzonych sprzęt kwaterunkowy pozostający w dyspozycji osadzonych ulega zużyciu, a warunki panujące w zakładach karnych i aresztach śledczych odbiegają od oczekiwań osadzonych i nie są komfortowe, jednak stanowi to dolegliwość związaną z odbywaniem kary pozbawienia wolności i nie przekracza nieuniknionego elementu cierpienia wpisanego w pozbawienie wolności (tak Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 1 lipca 2009 roku, I ACa 433/09, LEX nr 756582). Podkreślenia wymaga, że pozwany rocznie odświeża i remontuje kilkadziesiąt cel. Od 2013 roku sukcesywnie dokonywana jest zabudowa kącików sanitarnych w sposób całkowity. Podczas kompleksowych kontroli aresztu, przeprowadzanych przez Sędziego Penitencjarnego, nie stwierdzono nieprawidłowości w żadnym zakresie, w tym w zakresie warunków osadzenia, czy złego lub bardzo złego stanu pomieszczeń. Lokalne zawilgocenia pojawiające się w pomieszczeniach są na bieżąco usuwane. Drewniana stolarka okienna w sposób dostateczny spełnia swoją funkcję. Stan techniczny stolarki okiennej nie jest wprawdzie idealny, ale jest to wynikiem m.in. dewastacji przez samych osadzonych. Przeprowadzane są stałe konserwacje i naprawy doraźne. Nie zachodzą usprawiedliwione podstawy do uwzględnienia twierdzeń powoda, zgodnie z którymi zamontowane w oknach cel przesłony poliwęglanowe (tzw. blindy) powodują ograniczenia w dopływie światła dziennego i cyrkulacji powietrza w celi. Z tych --- STRONA 10 --- względów nie można uznać faktu zamontowania przesłon w oknach cel za naruszający jakiekolwiek dobra osobiste powoda. Powód nie przedstawił również dowodów potwierdzających jego zarzuty dotyczące nieodpowiedniej temperatury w celach. Zarzuty te są ogólnikowe i nie znajdują oparcia w zgromadzonych dowodach. Natomiast zostało potwierdzone, że montaż blind został wykonany prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 115 § 1 i 1a k.k.w. skazanemu zapewnia się bezpłatne świadczenia zdrowotne, leki i artykuły sanitarne. Skazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń opieki zdrowotnej, lekarza dentysty oraz szpitala, określone w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135). Przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w stosunku do tymczasowo aresztowanych (art. 209 k.k.w.). Natomiast na podstawie § 6 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 r. (Dz. U. Nr 204, poz. 1985) w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania świadczeń zdrowotnych osobom pozbawionym wolności przez zakłady opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności, zgłoszenia osób pozbawionych wolności do lekarza więziennego przyjmuje się codziennie. Lekarz więzienny przyjmuje osoby pozbawione wolności poza ustalonym w porządku wewnętrznym czasem i miejscem przyjęć w razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia tych osób. Świadczenia ambulatoryjne z zakresu specjalistycznej opieki zdrowotnej udzielane są na podstawie skierowania lekarza, także innego niż lekarz więzienny. W trakcie pobytu w pozwanej jednostce penitencjarnej powód był konsultowany przez m.in. dermatologa i okulistę. Stan zaś zdrowia powoda w żadnym zakresie nie uległ pogorszenie w związku z pobytem w Areszcie Śledczym w Ł. i w Zakładzie Karnym nr 1 w Ł. – co zostało jednoznacznie zweryfikowane opinią biegłych lekarzy. Zarówno choroba oczu powoda, jak również jego problem dermatologiczny (łuszczyca), nie mają żadnego związku z jego osadzeniem. Biegli nie potwierdzili, aby w zakresie świadczonych usług medycznych doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości. Na marginesie zauważyć należy, że czas oczekiwania na wizytę u lekarza w warunkach wolnościowych nierzadko znacznie przekracza czas oczekiwania pacjentów pozbawionych wolności a problemy kadrowe służby zdrowia w ogóle dotyczą nie tylko jednostek więziennych. Tym bardziej zatem, osoba pozbawiona wolności musi liczyć się z pewnego rodzaju niedogodnościami w tym względzie. W tym zakresie więc nie wystąpiły jakiekolwiek nieprawidłowości w funkcjonowaniu pozwanej jednostki. Odnosząc się do zarzutu przedmiotowego traktowania osadzonych przez funkcjonariuszy wskazać należy, iż powód nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie swoich zarzutów. W aktach znalazły się natomiast dowody na naganne zachowanie powoda, skutkujące stosowaniem kar dyscyplinarnych. Za gołosłowne uznać należało zarzuty dotyczące: braku udzielenia informacji o możliwości zaskarżania kar nakładanych na powoda (powód był o nich pouczany), czy informowania go o reakcji na jego prośby i wnioski (powód sam zeznał, że nie uwzględniano jego próśb o wymianę sprzętu, a zatem był o tym informowany); brak możliwości rozmowy z adwokatem; uniemożliwienie powodowi rozmów telefonicznych (nie było to przedmiotem badania w postępowaniu karnym). Powód nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie powyższych zarzutów, konkretnych zdarzeń mogących świadczyć o naruszeniu tych praw, nie znalazły one także potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Niepoparte żadnymi dowodami są także zarzuty powoda dotyczące jakości podawanego pożywienia. Należy wskazać, że szczegółowe normy wyżywienia, w tym wartości kaloryczne posiłków, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 września 2003 r. w sprawie określenia wartości dziennej normy wyżywienia oraz rodzaju diet wydawanych osobom osadzonym w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 167, poz. 1633 ze zm.). Powód nie przedstawił żadnych konkretnych zarzutów dotyczących np. niezachowania norm kalorycznych posiłku, które można byłoby (po ich udowodnieniu) rozważać w płaszczyźnie naruszenia jego dóbr osobistych. Natomiast zeznania pracowników jednostki wskazują, jakie są zasady panujące w areszcie i są one zgodne z regulacjami rozporządzeń. --- STRONA 11 --- Powód podnosił, że tylko jeden raz dziennie miał spacer oraz brak innych zajęć poza celą. Jednakże prawo do spaceru przysługuje osadzonym w wymiarze jednej godziny dziennie, a powyższe zostało powodowi zapewnione. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, nie mogą zostać uznane za usprawiedliwione podniesione przez powoda zarzuty braku dostępu do zajęć kulturalno- oświatowych, świetlicy i biblioteki. Jak ustalono, osadzeni mają możliwość uczestniczenia w konkursach ogłaszanych przez radiowęzeł, korzystania z biblioteki, a niekiedy również korzystania ze świetlicy. Z akt wynika, że powód z nich korzystał. Uprawnienie do wypożyczania książek, czy otrzymywania prasy dotyczy z kolei wszystkich osadzonych, wobec czego może pojawiać się konieczność oczekiwania na możliwość wypożyczenia książki, czy przeczytania danego egzemplarza tytułu prasowego. Okoliczności te w żadnym wypadku nie mogą jednak prowadzić do przyjęcia, że pozwany dopuścił się w stosunku do powoda ograniczenia jego dóbr osobistych. W tym miejscu wskazać należy, że powód za naruszenie swoich dóbr osobistych uznał: nie przyznawanie mu ulgi/nagrody w postaci dodatkowych paczek żywnościowych, a także dodatkowych kąpieli i innych udogodnień jakich mu odmawiano na jego wniosek w trakcie pobytu w pozwanych jednostkach penitencjarnych. Podkreślenia jednak wymaga, że zgodnie z art. 7 i art. 34 k.k.w., skazany może zaskarżyć do sędziego penitencjarnego oraz do sądu penitencjarnego decyzje wydane m.in. przez dyrektora zakładu karnego z powodu ich niezgodności z prawem. Natomiast Sąd cywilny w sprawie o naruszenie dóbr osobistych skazanego nie może oceniać, czy dyrektor zakładu karnego, odmawiając przyznania skazanemu określonego w przepisach kodeksu karnego wykonawczego uprawnienia, działał zgodnie z prawem. Do oceny tej uprawniony jest sędzia lub sąd penitencjarny w razie odwołania się skazanego od decyzji dyrektora lub podjęcia działania z urzędu (wyrok Sądu Najwyższego z dn. 22 lutego 2012r., sygn. IV CSK 276/11). Podkreślenia wymaga, że dopuszczenie badania tych kwestii przez sąd w sprawie o naruszenie dóbr osobistych skazanego oznaczałoby nie tylko dopuszczenie dwutorowości postępowania sądowego w zakresie nadzoru nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności, lecz także prowadziłoby do pozbawienia znaczenia przyjętego przez ustawodawcę trybu postępowania i oddziaływania sędziego i sądu penitencjarnego na skazanego osadzonego w zakładzie karnym. Gdyby skazany, pozbawiony przez dyrektora zakładu karnego pewnych uprawnień przewidzianych w kodeksie karnym wykonawczym, mógł - bez zaskarżenia takiej decyzji w trybie przewidzianym w tym kodeksie - skutecznie dochodzić ochrony bezpośrednio przed sądem cywilnym w procesie o naruszenie dóbr osobistych, to przewidziany i uregulowany w kodeksie karnym wykonawczym tryb postępowania penitencjarnego nie tylko nie mógłby spełniać funkcji zakładanych przez ustawodawcę, lecz w istocie straciłby rację bytu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach sygn. akt V ACa 492/14, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2012 roku IV CSK 276/11). Powód Zakładowi Karnemu nr (...) w Ł. postawił dwa zarzuty. Pierwszy dotyczył zatrudnienia go, a następnie zwolnienia z Państwowego Przedsiębiorstwa (...) ,. (...), drugi natomiast rzekomo niewłaściwej opieki medycznej po urazie jakiego powód miał doznać w dniu 29 sierpnia 2013 r. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe, powód przebywając w Zakładzie Karnym nr (...) w Ł., został skierowany w dniu 14 czerwca 2013 r. do zatrudnienia odpłatnego w wymiarze 7/8 etatu, w (...). Powód został zatrudniony na stanowisku szwacza, co wymagało nabycia przez niego umiejętności szycia. Powód umiejętności tej nie nabył, w związku z czym w dniu 24 czerwca 2013 r. został wycofany z zatrudnienia, na wniosek pracodawcy. Brak jest po stronie pozwanego obowiązku zapewnienia powodowi, stałego, odpłatnego zatrudnienia. Stosownie do art. 121 § 1 k.k.w., skazanemu zapewnia się - w miarę możliwości - świadczenie pracy. Powodowi zapewniono możliwość odpłatnej pracy, ale z uwagi na brak nabycia stosownych umiejętności został on z tej pracy zwolniony. Trudno stawiać jakikolwiek zarzut z tego tytułu pozwanemu. W zakresie pogorszenia się stanu zdrowia powoda – zarzut nie został udowodniony. Powód nie przedstawił na tą okoliczność żadnych dowodów, a jak wskazano powyżej, powód miał zapewnioną opiekę medyczną w sposób nieograniczony. Nadto jego stan zdrowia w związku z pobytem w odosobnieniu nie uległ pogorszeniu. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że żądanie powoda zasądzenia zadośćuczynienia jest nieuzasadnione. Z powołanych względów Sąd oddalił powództwo w całości. --- STRONA 12 --- Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu zapadło w oparciu o art. 102 k.p.c. Powód w całości przegrał sprawę, co w normalnym toku rzeczy oznaczałoby, że powinien ponieść wszelkie związane z tym koszty, które pojawiły się po stronie jego przeciwnika procesowego. Jednakże w myśl art. 102 k.p.c, w przypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może nie obciążać strony kosztami procesu w całości lub w części. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaistniały takie warunki. Powód jest osobą osadzoną. Według jego zeznań, nie uzyska wolności do 2018 roku. Z przeprowadzonych dowodów wynika także, że nie ma możliwości podjęcia pracy, a jego oświadczenie majątkowe wskazuje, że posiada żadnych oszczędności. Zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na nieobciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. Z/ Odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia apelacji przesłać powodowi.