Postanowienie II C 102/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicac

--- STRONA 1 --- Sygn. akt II C 102/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2012r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Renata Kopala Protokolant: Jolanta Bober po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2012r. w Rybniku sprawy z powództwa A. W. (W.) przeciwko A.S. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1) uchyla wyrok zaoczny z dnia 13 września 2010 roku wydany w niniejszej sprawie i powództwo oddala, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 577 zł (pięćset siedemdziesiąt siedem złotych zero groszy) tytułem kosztów postępowania, w tym kwotę 377 zł (trzysta siedemdziesiąt siedem złotych ) tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 3) nakazuje pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku kwotę 56,02 zł (pięćdziesiąt sześć złotych dwa grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów postępowania. Sędzia: --- STRONA 2 --- Sygnatura akt II C 102/10 Uzasadnienie Powód A.W. w pozwie skierowanym przeciwko A.S. (obecnie S.) domagał się nakazania pozwanej zaprzestania naruszania dóbr osobistych powoda w postaci więzi rodzinnych z córką M.W. poprzez przedstawianie negatywnego wizerunku ojca względem córki i podejmowania działań skutkujących izolację M. W. wobec rodziców i rodzeństwa. Wnosił również o zasądzenie od pozwanej na rzecz Domu Dziecka w R. kwoty 2500 zł i zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem zaocznym z dnia 13 września 2010 roku Sąd nakazał pozwanej A. S. zaprzestania przedstawiania negatywnego wizerunku powoda jako ojca względem córki M. W. i zasądził od pozwanej na rzecz Domu Dziecka w R. kwotę 2.500 zł oraz zwrot kosztów postępowania na rzecz powoda. Od tego wyroku sprzeciw złożyła pozwana (k.38). Wnosiła o oddalenie powództwa twierdząc, że nigdy nie naruszyła dóbr osobistych powoda a powództwo jest rewanżem ze strony A. W. za pomoc okazanej przez nią jego córce .Wskazała również na zmianę swojego nazwiska na „S.”. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 06.12.2011 roku (k.98) podniosła , że córka powoda M.W. jest osobą dorosłą, sama decyduje o stopniu i częstotliwości kontaktów ze swoją rodziną, relacje pozwanej z córką powoda miały charakter wyłącznie koleżeński lub przyjacielski. W żaden sposób pozwana nie doprowadziła do wyprowadzki z domu M.W. i ochłodzenia relacji z rodziną . Postępowanie M.W. w stosunku do ojca pozwana wiązała z przebiegiem choroby rozpoznanej u M.W., a mianowicie schizofrenii paranoidalnej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W roku 2006 bliscy M.W. zaczęli zauważać zmiany w jej osobowości. M. W. zaczęła zachowywać się wulgarnie, unikać kontaktów z ludźmi, zaczęła niszczyć drobne rzeczy w domu, zaczęła upokarzać brata przed jego kolegami, miała roszczeniową postawę wobec ojca. W tym czasie M.W. częściej niż dotychczas przebywała w towarzystwie A.S. – koleżanki z liceum wieczorowego do którego razem uczęszczały i którą znała od 15 lat. W roku 2006 relacje M.W. z ojcem pogorszyły się na tyle , że wniosła sprawę o znęcanie przeciwko ojcu , --- STRONA 3 --- którą później wycofała , gdy ojciec obiecał jej , że nie będzie ingerował w jej życie i nie będzie nękał jej przyjaciółki A. S. oskarżając ją o negatywny wpływ na M.W. Sprawa , która toczyła się przeciwko A.W., podejrzanemu o znęcanie psychiczne nad swoją córką i o groźby karalne wobec A.S., postanowieniem Prokuratury Rejonowej w R. z dnia 31.01.2007 roku w sprawie 1 Ds. 2841/06 została umorzona wobec faktu skorzystania przez M.W. z prawa odmowy zeznań i cofnięcia wniosku o ściganie (co do zarzutu o znęcanie), a z powodu braku znamion czynu zabronionego w stosunku do gróźb karalnych. W roku 2006 M.W. po raz pierwszy próbowała uciec z domu. Wyskoczyła z okna, z I pietra. Złamała kręgosłup i staw skokowy. Była hospitalizowana i po pobycie w szpitalu wróciła do domu. W tym czasie kontakty M.W. z pozwaną uległy osłabieniu. Po powrocie do zdrowia, córka powoda znalazła pracę , odnowiła kontakty z pozwaną i powtórzyło się jej negatywne zachowanie wobec rodziny. Relacje M.W. z rodziną, a w szczególności z ojcem pogarszały. 23 września 2009 roku opuściła dom rodziców i zerwała z nimi wszelkie kontakty. Uciekła do Warszawy, twierdząc, że bała się ojca. Ojciec nie pozwolił jej zabrać swoje rzeczy. Odebrała je udziałem policji zimą 2010 roku, gdy stwierdziła, że w domu zostały wymienione zamki. W kwietniu 2010r, ojciec wszczął postępowanie o wymeldowanie córki z domu. M.W. od 2009 roku wynajmowała mieszkanie w K, nie kontaktowała się od 2009 roku z ojcem i rodziną. Cały czas utrzymuje kontakt z pozwaną. Powód próbował nakłonić pozwaną by zaprzestała kontaktów z jego córką, negatywnie wypowiadał się o rodzinie pozwanej, próbował wpłynąć na matkę pozwanej by nakłoniła A.S. do zerwania kontaktów z jego córką. Od 2010 roku M.W. leczy się psychiatrycznie. Była hospitalizowana w szpitalu psychiatrycznym ale nie życzyła sobie by zawiadamiać o tym rodzinę. Przebywała w szpitalu psychiatrycznym od 16.06.2011 do 11.10.2011, potem od 03.01.2012 do 22.03.2012r. Rozpoznano u niej schizofrenię paranoidalną. Jej zachowanie w stosunku do najbliższej rodziny, a w szczególności zmiana relacji do ojca jest wynikiem choroby, wynika z urojeniowej interpretacji otoczenia, doznawanych omamów słuchowych, labilności emocjonalnej i zmiany nastroju. W obecnym stanie zdrowia jest osobą podatną na wpływy osób trzecich Dowód: zeznania świadków: M. W. –k. 20, M. W. - k. 97-99, E.Ch. –k. 99-100, B. S. -k. 115-116, Zawiadomienie o wszczęciu postępowania o wymeldowaniu M. W. -k.95. Opinia po stanie zdrowia psychicznego M.W. -k. 138-141, postanowienie o umorzeniu postępowania z dnia 31.01.2007 –k. 72-73 akt 1 D s 2841/06, --- STRONA 4 --- zeznania stron –k. 154-156. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów. Co do faktów istotnych dla niniejszej sprawy zeznania świadków wzajemnie się uzupełniały i nie były ze sobą sprzeczne. Natomiast różnice zarówno w zeznaniach świadków jak i stron pojawiały się w ocenie zachowania pozwanej i jej wpływu na M.W. oraz na kształtowanie u niej negatywnego wizerunku powoda jako ojca. Oceny te opierały się na subiektywnych wnioskach płynących nie bezpośrednio z zachowania pozwanej lecz z oceny zachowania M.W.. Sąd oddalił wnioski dowodowe powoda o dopuszczeniu dowodu z akt prokuratorskich dotyczących zawiadomienia przez pozwaną o nakłanianiu przez powoda do składania fałszywych zeznań . Sprawa ta miała obrazować negatywne relacje między powodem i pozwana co jest faktem w niniejszej sprawie udowodnionym przez zeznania świadków M.W. i B. S. i pozwanej. Sąd oddalił również wniosek powoda o zwrócenie się o dokumentację lekarską leczenia szpitalnego świadka M. W., albowiem jej stan zdrowia ( po uzyskaniu zgody M.W.) został zobrazowany w opinii psychiatrycznej. Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Powód żąda ochrony prawnej dobra osobistego w postaci więzi rodzinnych i wizerunku powoda jako ojca. Zgodnie z art. 24 §1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W niniejszej sprawie Sąd winien ustalić czy pozwana naruszyła dobra osobiste wskazane przez powoda tj., doprowadziła do zerwania więzi rodzinnych M.W. z jej ojcem przez przedstawienie negatywnego wizerunku ojca względem córki. W ocenie Sądu powód nie wykazał, że pozwana swoim działaniem naruszyła wyżej wymienione dobra. Ocena naruszenia tych dóbr winna następować według obiektywnych kryteriów a nie według subiektywnych odczuć osoby żądającej ochrony prawnej. Nie może być też dokonywana według miary indywidualnej wrażliwości powoda, który poczuł się dotknięty i skrzywdzony postępowaniem córki. Z faktu utrzymywania kontaktów towarzyskich pozwanej z M.W., osobą dorosłą i samodzielnie podejmującą decyzje nie można wysnuwać faktu, iż kontakty te negatywnie wpływają na relację z rodziną. Powód nie zdołał wykazać, że właśnie postępowanie pozwanej było jedyną przyczyną pogorszenia w oczach córki jego wizerunku. Postępowanie dowodowe nie wykazało, że: zawiadomienie przez M.W. o znęcaniu, jej --- STRONA 5 --- ucieczka z domu, wrogie nastawienie do ojca i innych członków rodziny wypływało wprost z nakazów płynących od pozwanej. Wręcz przeciwnie zarówno sama zainteresowana M.W. jak i świadek E.Ch. (którego zeznania w ocenie sądu są nader obiektywne) wskazywali na brak negatywnego wpływu na decyzje M.W. . Żaden ze świadków nie przyznał wprost by pozwana nakłaniała M.W. do ucieczki z domu, do składania zawiadomień przeciwko ojcu, do zrywania kontaktu z rodziną. Nikt nie słyszał by pozwana negatywnie wyrażała się o powodzie. W niniejszej sprawie zachowanie M.W. wobec osoby najbliższej może wynikać nie z postępowania pozwanej, lecz z rozpoznanej u niej choroby psychicznej, która zaburza jej ogólne funkcjonowanie i ocenę sytuacji życiowej. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia przez pozwaną dóbr osobistych powoda a powództwo jest nieuzasadnione i podlegało oddaleniu przy braku przesłanek wskazanych w art. 24 kc . O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 98 kpc i § 11 ust.1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie . Na podstawie tych przepisów Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego w kwocie 377 zł , oraz kwotę 200 zł uiszczonej jako zaliczkę na poczet opinii biegłego, a nadto nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa tytułem brakującej części kosztów sporządzenia opinii kwotę 56,02 zł.