Postanowienie II AKzw

--- STRONA 1 --- | . Sygn. akt II AKzw — 2745/19 Dnia 16 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziałe Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki Protokolant: Anna Wieczorek po rozpoznaniu w sprawie skazanej G. B. c. K. zażalenia wniesionego przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt: IV Kow - 3607/19/wz w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia na podstawie art. 437 $ Lk.p.k. w zw. zart. 1 $ 2 k.k.w. i art. 20 $ 3 kk.w. postanowił: l. na podstawie art. 105 $ 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji zaskarżonego postanowienia wskazując, że G. B. c. K. została skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim zdnia 28 lutego 2013r. sygn. akt HI K - 133/12, a nie wyrokiem Sądu Rejonowego, jak omyłkowo wskazano; Il. utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt: TV Kow — 3607/19/wz Sąd Okręgowy w Opolu, na podstawie art. 77 $ 1 k.k., art. 78 $ 1-3 k.k. oraz art. 161 $ 1 k.k.w., udzielił G. B. c. K., skazanej wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 lutego 2013r. sygn. akt III K — 133/12, za czyn z art. 148 $ 1 k.k., warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 2.09.2022 r. (pkt I zaskarżonego postanowienia), a nadto wyznaczył warunkowo zwolnionej okres próby do dnia 2.09.2022 r. (pkt II) nałożył na skazaną obowiązki probacyjne: powstrzymywania się od spożywania alkoholu, zawiadamiana kuratora o każdej zmianie miejsca zamieszkania i podjęcia leczenia odwykowego przeciwalkoholowego (pkt IIP. Zażalenie na postanowienie wniósł Prokurator Prokuratury Okręgowej w Opolu zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mający wpływ na ireść orzeczenia poprzez niedostateczne uwzględnienie wszystkich przesłanek ustawowych wynikających z art. 77 $ 1 k.k. i uznanie wniosku obrońcy skazanej za zasadny, mimo braku pełnych podstaw do ustalenia, aby wobec tej skazanej zaistniała pozytywna prognoza społeczno-kryminologiczna, a głównie podstaw powzięcia uzasadnionego przekonania, że skazana po zwolnieniu będzie przestrzegała porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, w sytuacji, gdy pomimo zapisów w jej teczce osobopoznawczej świadczących na korzyść skazanej i jej wzorowym przystosowaniu do warunków związanych z systemem odbywania kary pozbawienia wolności z jego wszystkimi aspektami jej postawa przed popełnieniem przestępstwa i okoliczności popełnienia zbrodni z niskich pobudek w powiązaniu z wnioskami wynikającymi z wydanej w postępowaniu opinii psychologicznej, z treści której wynika że u G. B. stwierdzono uzależnienie od alkoholu przejawia zaburzenia histrioniczne, kontrole agresji co może wpływać na to, że pod wpływem --- STRONA 2 --- . N . alkoholu może zachowywać się nieobliczalnie, nie pozwala na wysnucie takiego wniosku i nakazuje uznać decyzję o udzieleniu warunkowego przedterminowego zwolnienia za przedwczesną i sprzeczną ze społecznym poczuciem sprawiedliwości. Podnosząc powyższe zarzuty, Prokurator Prokuratury Okręgowej w Opolu wniósł o: zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez odmowę udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanej G. B.. Obrończyni z wyboru skazanej G. B., adw. K. M. w piśmie z dnia 13.12.2019 r. wniosła o: nieuwzględnienie zażalenia prokuratora. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu nie zasługuje na uwzględnienie, a ustalenia Sądu I instancji odnośnie zaistnienia przesłanki materialnej z art. 77 k.k. Podniesiony w zażaleniu prokuratora zarzut błędu w ustaleniach faktycznych okazał się nieżasadny. Nie można zgodzić się z autorem zażalenia, że doszło do błędu w ustaleniach faktycznych. Analiza uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu prowadzi do wniosku, że orzekając o warunkowym przedtórminowym zwolnieniu G. B. sąd ten dokonał wszechstronnej, kompletnej i wnikliwej oceny wszystkich przesłanek z art. 77 $ 1 k.k., na podstawie których ustala się prognozę kryminologiczno-społeczną, Sąd Okręgowy przeprowadził kompleksową ocenę wszystkich przesłanek wymienionych w tym przepisie, poddając analizie i ocenie cały materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania. W żaden sposób nie może wpływać na negatywną ocenę tej decyzji Sądu Okręgowego fakt, że nie przedstawił w uzasadnieniu postanowienia udzielającego warunkowego zwolnienia okoliczności popełnienia: przestępstwa przez G. B.. Z treści zażalenia wynika, że zdaniem oskarżyciela publicznego, właśnie te okoliczności musiałyby sprawić, iż wniosek o warunkowe przedterminowe zwolnienie nie powinien zostać uwzględniony. Z argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia wynika, że zarzuca się Sądowi Okręgowemu nie tyle, iż naruszył przepisy prawa materialnego, nie biorąc pod uwagę w ogóle przesłanek z art. 77 $ 1 k.k., ale że odmiennie ocenił znaczenie przesłanek z art. 77 $ 1 k.k., niż uczyniłby to autor zażalenia. Wprawdzie przesłankami, od których zależy udzielenie: warunkowego przedterminowego zwolnienia, nie mogą być dyrektywy wymiaru kary określone W art. 53 k:k.,art. 54 $ 1 k.k. oraz w art. 55 K.k.,to jednak art.77 k.k. obliguje, aby wyznaczając prognozę w stosunku do skazanego brać także pod okoliczności popełnionego czynu (pór. postanowienie SN z 2.07.2019 r., sygn. V KK 358/18). Okoliczności popełnionego przestępstwa mają w sprawie o warunkowe zwolnienie tylko takie znaczenie, iż mogą wyrażać cechy osobowości, które skazany przejawiał, popełniając przestępstwo, istotne dla prognozy jego przyszłego zachowania, a to ze względu na przesłankę materialną warunkowego przedterminowego zwolnienia, za jaką należy uznać pozytywną prognozę kryminologiczną (por. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. I KZP 2/17, OSNKW 2017, z. 6, poz. 32; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2018 r., sygn: IV KK 71/18, LEX nr 2498075; z dnia 24 maja 2017 r.). 'W pierwszej kolejności wskazać należy, że postawa skazanej w warunkach izolacyjnych nie budzi żadnych zastrzeżeń. Skazana odbywa karę 10 lat pozbawienia wolności od dnia 25.10.2013 r. jej koniec przypada na dzień 2.09.2022 r. Zachowanie G. B. jest oceniane jednoznacznie pozytywnie. Dotychczas nie była karana dyscyplinarnie, natomiast została 48-krotnie nagrodzona regulaminowo. Skazana odbywała karę odpowiednio w zakładzie karnym typu: zamkniętego (8.03.2012 r.,), półotwartego (od 25.10.2013 r.,) otwartego (od 17.05.2018 t.). W każdym z nich jej zachowanie nie budziło żadnych zastrzeżeń. Skazana odbywa karę w systemie programowego oddziaływania, w którym głównie skupino się na wyeliminowaniu problemu alkoholowego; którym była dotknięta. Skazana była konsultowana psychiatrycznie; ukończyła program psychoterapii uzależnienia, a stopień realizacji zadań programu oceniono jako znaczny. Aktualnie skazana G. B. uczęszcza na spotkania grupy AA. Ukończyła program z zakresu przeciwdziałania agresji i przemocy, z zakresu kształtowania umiejętności spłeconych i poznawczych. Godne zauważenia jest i to, że G. B. korzystała z zezwoleń oraz nagród wolnościowych każdorazowo powracając bez zastrzeżeń. Od 23.06.2016 r. do chwili obecnej pozostaje w zatrudnieniu, mimo tego, że od 2013 r. znajduje się na emeryturze. Prawidłowość zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji dodatkowo wzmacniają wnioski z dowodu w postaci opinii sądowo- psychologicznej J. S., w której wskazano, że skazana G. B. nie wykazuje zaburzeń dyssocjalnych, rozpoznano u niej zaburzenia histrioniczne z zastrzeżeniem, że mogą w powiązaniu z alkoholem nieść pewne zagrożenie zachowań agresywnych. Biegły jednoznacznie wskazał „G. B. nie jest osobą, która zagraża innym ludziom i recydywa jest wykluczona. Stopień demoralizacji jest niski, jej stosunku do popełnionego przestępstwa jest właściwy, pozbawiony cech racjonalizacji, nie wymaga dalszych działań z, --- STRONA 3 --- / | . zakresu resocjalizacji a przebieg wykonywania jej kary jest przykładowy” (k. 16-23). Autor zażalenia nietrafnie powołuje się na zaburzenia histrioniczne skazanej, albowiem o ile istotnie u skazanej stwierdzono je, to jednak wskazano, że tylko w połączeniu z. alkoholem stanowią zagrożenie. Chociaż skazana G. B. jest uzależniona od alkoholu, to jednak skutecznie przeszła psychoterapię i aktywnie uczestniczyła w rozwiązaniu swojego podstawowego problemu życiowego. Stanowisko Sądu Okręgowego, oparte między innymi na aktualnej opinii, nie może być oceniane jako bezkrytyczne tylko dlatego, że skazana wymaga dalszej terapii tym bardziej, że terąpia ta może być kontynuowana w warunkach wolnościowych. Nie można się zgodzić z prokuratorem, że Sąd Okręgowy dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych tylko z tego powodu, że Sąd Apelacyjny w Łodzi orzekając w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanej w dniu 13.12.2018 r. odmówił jej zwolnienia. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu nie jest związany tym orzeczeniem, a w ramach samodzielności orzeczniczej (art. 8 $ 1 k.pk. w zw. z art. 1 $ 2k.kow.) ma prawo w ramach dyskrecjonalnej władzy odmiennie ocenić przesłanki z art. 77 kk. | Należy docenić znaczenie pozytywnej prognozy w postaci realnych planów skazanej na przyszłość (skazana ma 53 lata, od 2013 r. pobiera emeryturę, z której zamierza się utrzymywać, deklaruje powrót do córki, z którą ma dobre rodzinne relacje, jak również posiada realne płany na życie w warunkach wolnościowych, które deklaracje te czynią wiarygodnymi), a także znaczenie wieloletniej pozytywnej opinii z zakładu karnego, która świadczy o tym, iż skazana zasłużyła na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia. Ocena ta jest tym bardziej uprawniona, że swoją postawą skazana wykazała, iż proces resocjalizacyjny może być kontynuowany w warunkach wolnościowych, a cele kary zostały już osiągnięte. Natomiast przyjęcie perspektywy autora zażalenia i nadawanie większego znaczenia okolicznościom popełnienia czynu niż wszystkim pozostałym przesłankom wymienionym wart. 77 $ 1 k.k. powodowałoby, że warunkowe przedterminowe zwolnienie stałoby się instytucją w pełni zależną od okoliczności popełnienia przestępstwa, a niezależną od postępów w realizacji resocjalizacji i pozytywnej przemiany sprawcy pod wpływem skazania i pobytu w zakładzie karnym. Z pewnością nie takie jest znaczenie oraz istota tej instytucji. Jeżeli zachowanie skazanej podczas pobytu w warunkach izolacji więziennej oceniane jest jako bardzo dobre. Posiada pozytywną opinię w miejscu zamieszkania, była wielokrotnie nagradzana i wyróżniana regulaminowo, nie była karana dyscyplinarnie, jest zatrudniona, nie przynależy do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, uczestniczy w dostępnych zajęciach kulturalno- oświatowych, wobec dotychczasowego trybu życia oraz popełnionego przestępstwa przyjmuje wyraźnie krytyczną postawę, posiada stałe miejsce zamieszkania, do którego może powrócić po opuszczeniu jednostki. Utrzymuje stały kontakt z rodziną, która interesuje się jej losem i udziela jej wsparcia, korzystała z przepustek i nagród w postaci zezwoleń na czasowe opuszczenie jednostki, z których powracała w terminie i bez uwag. Z tych względów nie można podzielić zapatrywania, jakoby sam fakt stosunkowo odległego końca kary mógł przemawiać za nieuwzgłędnieniem wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie. Powyższe okoliczności — wbrew zarzutom zażalenia — uniemożliwiają przyjęcie, jakoby Sąd Okręgowy dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, jako prawidłowe, należało utrzymać wy mocy. „Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie.